Καλέσματα στις πορείες για την εξέγερση του Πολυτεχνείου | Αναρχική Ομοσπονδία

Καλέσματα της Αναρχικής Ομοσπονδίας στις πορείες για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου

post image

Αθήνα - 15:00 πλ. Κλαυθμώνος (στηρίζουμε το ενωτικό μπλοκ του No Pasaran)

Θεσσαλονίκη - 17:00 Πολυτεχνική Σχολή ΑΠΘ (κοινό μπλοκ με την Κατάληψη Terra Incognita)

Ηράκλειο - 18:00 πλ. Ελευθερίας (στηρίζουμε το κοινό αναρχικό μπλοκ)

Λαμία - 19:00 πλ. Ελευθερίας (στηρίζουμε τη συγκέντρωση του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού Λαμίας)

Ναύπλιο - 17:00 πλ. Τριών Ναυάρχων

ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΗ ΤΟΥ '73 ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ "ΚΑΤΩ Η ΕΞΟΥΣΙΑ"

Αναρχική Ομοσπονδία

 

Αναρχική Ομοσπονδία (Περιφέρεια Αθήνας): Κάλεσμα στην πορεία πολυτεχνείου με το No Pasaran

Πως πεθαίνει μια εξέγερση; Οι ανόητοι φαντάζονται ότι πεθαίνει με την βία. Γιαυτό και κάποτε έστειλαν τα τανκ να ρίξουν την πύλη της Πατησίων, γι'αυτό κι έκλεισαν κόσμο στα ξερονήσια, σκότωσαν, σακάτεψαν, κατέστρεψαν. Και τελικά πέτυχαν όχι μόνο να μην σκοτώσουν την εξέγερση αλλά να την κάνουν μια ζωντανή μνήμη που συνεχώς γεννάει νέες μνήμες. Μια εξέγερση που γεννάει εξεγέρσεις. Και για αυτόν το λόγο μένει ζωντανή, γιατί δεν είναι μια ημερομηνία, ένα αίτημα, μια ιστορική περίοδος αλλά πολλές. Συνεχώς καινούριες.

Οι εξεγέρσεις πεθαίνουν με το ξεπούλημα. Με την εξαργύρωση. Πήγαν να σκοτώσουν έτσι το Πολυτεχνείο οι Δαμανάκηδες, το ΠΑΣΟΚ, ακόμα κι ο Σύριζα. Εφτασαν κοντά αλλά δεν τα κατάφεραν. Τους χάλασε τη δουλειά ο Καλτέζας, ο Κουμής, η Κανελοπούλου, οι εκατοντάδες συλληφθέντες του 1995. Τους χάλασαν την δουλειά τα οδοφράγματα, οι φοιτητές που αντιστέκονται, όσοι χρωματίζουν αυτή τη μέρα με τα χρώματα της δικής τους εποχής πάνω σε μαύρο φόντο.

Οι εξεγέρσεις πεθαίνουν με την παραίτηση. Το Πολυτεχνείο παραλίγο να πεθάνει και από αυτό. Κάποιες χρονιές οι πορείες ήταν μνημόσυνα περιφερόμενων «στελεχών», μια ετήσια υποχρέωση που πρέπει να βγει. Κι όμως αποδείχθηκε εφτάψυχο. Αντανακλά το πνεύμα της αντίστασης σε κάθε εποχή. Κι όταν η κοινωνία υψώνει ανάστημα, η μνήμη του πολυτεχνείου γεμίζει ξανά τους δρόμους.

Οι εξεγέρσεις πεθαίνουν από γραφικότητα. Κι από αυτό κινδύνεψε το Πολυτεχνείο. Από την ανιαρή παρουσία μιας μουσειακής αριστεράς που είτε ως υποψήφια κυβέρνηση είτε ως ιδιοκτήτης των πνευματικών δικαιωμάτων της αγωνιστικής ιστορίας του τόπου προσπαθεί να φέρει το 73 στο σήμερα ξεχνώντας ότι το 73 μπόρεσε να υπάρξει γιατί δημιούργησε τον εαυτό του, ακριβώς γιατί δεν αντέγραψε ούτε νοστάλγησε τίποτα. Κι από αυτό επιβίωσε η 17 Νοέμβρη, αν και λαβωμένη. Επιβίωσε από τις νέες ιδέες στο Ελληνικό κίνημα που σχημάτισαν νέα μπλοκ «προβοκατόρων», επιβίωσε από την σκληρή μαχητικότητα των αναρχικών και της επαναστατικής αριστεράς, από αυτούς που προτίμησαν να πετάνε πέτρες αντί για γαρύφαλλα. Και λαβώνεται κάθε φορά που ακόμα κι αυτοί φλερτάρουν με την γραφικότητα.

Με δυο λόγια η δεξιά δεν έχει κανένα εργαλείο για να σκοτώσει την εξέγερση. Δεν το καταλαβαίνει βέβαια αλλά αυτό είναι σχετικά ασήμαντο μακροπρόθεσμα αν και βραχυπρόθεσμα γίνεται σημαντικό. Είναι σημαντικό να μπαίνουν τα ΜΑΤ στην ΑΣΟΕΕ, να βασανίζονται μέλη του Ρουβίκωνα, να εκκενώνονται προσφυγικές και μη καταλήψεις, να ξεβρακώνονται αφισοκολλητές, να ξεσαλώνουν οι γενίτσαροι της τάξης μας δίπλα στις κλούβες σαν μεθυσμένοι ναζί που κάνουν μπλόκα για να τραμπουκίσουν όσους δεν χαμηλώνουν το βλέμμα μπροστά τους. Είναι σημαντικά όλα αυτά και θα γίνουν σημαντικότερα όσο η υπόσχεση ακόμα μεγαλύτερης βίας από το κράτος συνεχίζει να αιωρείται. Εκεί όμως που απέτυχε το τανκ δεν θα πετύχει καμία διμοιρία. Στα Εξάρχεια που απέτυχαν οι ελεύθεροι σκοπευτές δεν θα πετύχει κανένας Χρυσοχοίδης, εκεί που απέτυχε ο Μαστοράκης δεν θα πετύχει ο ΣΚΑΙ. Η μηχανική της πυροδότησης κοινωνικών αντιδράσεων έχει ήδη ξεκινήσει να λειτουργεί και αυτό είναι το σημαντικό μακροπρόθεσμα. Κι όλα αυτά όχι μόνο ως αποτέλεσμα της ξαφνικής όξυνσης της καταστολής, ούτε μιας εμφυλιοπολεμικής ρητορικής «νόμου και τάξης» από μια κυβέρνηση που παλεύει να σώσει, μέσω του ξύλου και της βίας, την τιμή της στα ακροδεξιά κοινά που την εξέλεξαν. Αλλά ως αποτέλεσμα μιας καθημερινότητας με τόσα παράλληλα ανοιχτά μέτωπα όσο ποτέ άλλοτε. Κλιματική αλλαγή, μεταναστευση, τεχνολογικές εξελίξεις, άνοιγμα της ψαλίδας φτωχών-πλουσίων, ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί. Είναι τυχαίο άλλωστε που τόσες κοινωνικές βάσεις στον κόσμο, από την Λατινική Αμερική ως την Ασία βρίσκονται σε αναβρασμό; Να κάτι ακόμα που θυμίζει 73… Αλλά είμαστε στο 2019, στην Ελλάδα παραμονή της 17 Νοέμβρη.

Καλούμε τον κόσμο της βάσης να συμμετέχει φέτος στην πορεία του Πολυτεχνείου, στο μπλοκ που κατεβάζει το no Pasaran. Καλούμε την βάση να πάρει πρωτοβουλίες, να διευρύνει το πεδίο της αντιπαράθεσης. Να δείξει συμμετοχή και μαχητικότητα. Έρχονται οι καιροί της αδιαλλαξίας και της αντεπίθεσης. Μπαίνουμε στην περίοδο της γονιμότητας των εξεγέρσεων που μπορούν, αν θέλουν, να γεννήσουν εξεγέρσεις. Δεν είναι φυσικά το θέμα μας αν ζει το Πολυτεχνείο, αν απέτυχαν να το σκοτώσουν οι προηγούμενοι εξουσιαστές ή αν θα αποτύχουν το ίδιο οικτρά και οι παρόντες. Ζει το Πολυτεχνείο και όλοι αυτοί, ανόητοι και μη, αποτυγχάνουν.

Δεν είναι το θέμα μας πως πεθαίνει μια εξέγερση αλλά πως γεννιέται. Πως μεγαλώνει. Και πως θριαμβεύει. Όπως τελικά δεν κατάφερε να θριαμβεύσει το Πολυτεχνείο του 73. Κράτησε όμως ανοιχτό τον δρόμο για το επόμενο «Πολυτεχνείο», το δικό μας. Που θα είναι ο δικός του εντελώς πρωτότυπος εαυτός, οι νέες μνήμες που θα γεννηθούν. Δεν θα βασιλεύει για πάντα κράτος και κεφάλαιο.

Ολοι/ες στην πορεία, στηρίζουμε το μπλοκ του No Pasaran Κυριακή 17 Νοέμβρη 2019, πλατεία Κλαυθμώνος 3 μ.μ.

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

Αναρχική Ομοσπονδία (Περιφέρεια Αθήνας)

 

Αναρχική Ομοσπονδία (Περιφέρεια Θεσσαλονίκης): Κάτω η οικονομική και πολιτική εξουσία του κεφαλαίου! Η αντίσταση είναι καθήκον όλων των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων!

46 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, καλούμαστε σήμερα να διατηρήσουμε τη συλλογική ταξική μνήμη ζωντανή, θυμούμενοι τους μαζικούς και ανυποχώρητους αγώνες που αποτελούν παρακαταθήκη για τους σημερινούς μας αγώνες. Κοιτώντας το Πολυτεχνείο του 73′ βλέπουμε την αστείρευτη δυναμική των ταξικών και κοινωνικών αγώνων, βλέπουμε πως η λύση απέναντι στην τυραννία, τον αυταρχισμό, την κυρίαρχη τάξη και τον πόλεμο είναι η λαϊκή εξέγερση. Οι αγώνες που δόθηκαν αποτελούν φάρο για τους αγώνες του σήμερα, αλλά και του αύριο. Ήρθε ο καιρός να υψώσουμε ανάστημα και να ορθώσουμε αντιστάσεις και αναχώματα. Ήρθε ο καιρός για τα Πολυτεχνεία του σήμερα. Όπως χιλιάδες αγωνιστές αντιμετώπισαν τότε τις κακουχίες και τα βασανιστήρια επιλέγοντας τον δρόμο του αγώνα και της ελευθερίας, έτσι και εμείς καλούμαστε να μπούμε σε θέση μάχης και να δώσουμε τις απαντήσεις μας απέναντι στη συνολική αντιλαϊκή επίθεση που δέχεται η κοινωνική βάση. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν ήταν μια νομοτελειακή και ανεπανάληπτη στιγμή. Ήταν το αποκορύφωμα της λαϊκής δυσαρέσκειας, η συσσωρευμένη οργή της νεολαίας που κυοφορείτο στην κοινωνία όπως και σήμερα.

Ο μεταπολιτευτικός κύκλος έκλεισε με την οικονομική και κοινοβουλευτική χρεοκοπία που επέφερε η τρέχουσα δομική κρίση του καπιταλισμού. Τώρα έχει ανακύψει μια νέα μορφή τυραννίας, διαφορετική από αυτή της σκοταδιστικής χούντας. Δεν είναι άλλη από τη νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική λαίλαπα. Η κυβέρνηση της ΝΔ βαδίζοντας στον δρόμο που χάραξε ο ΣΥΡΙΖΑ, συνεχίζει πολιτικές που πλήττουν σφοδρά τα λαϊκά στρώματα. Στο όνομα πάντα της υποτιθέμενης ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας μετατρέπει τον εργαζόμενο σε πραγματικό πληβείο, αποστερώντας του τα κεκτημένα δικαιώματα που κέρδισε με συλλογικούς αγώνες η εργατική τάξη, καθιστώντας τον με αυτόν τον τρόπο έρμαιο στα χέρια του κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί εντείνονται και η ελλαδική επικράτεια μετατρέπεται σε αχανή ΝΑΤΟική βάση. Στα παραπάνω έρχονται να προστεθούν η ολοκληρωτική διάλυση του κράτους πρόνοιας, οι ιδιωτικοποιήσεις, η απάνθρωπη μεταχείριση των μεταναστών, οι πλειστηριασμοί, η καταστολή του μαχητικού ταξικού κινήματος, αλλά και η λεηλασία της φύσης στο όνομα των επενδύσεων. Εύκολα γίνεται αντιληπτό, λοιπόν, πως η νέα κυβέρνηση επιτίθεται ολομέτωπα στα κεκτημένα με αγώνες εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, με απώτερο σκοπό να ορθοποδήσει και να ανασυνταχθεί το αστικό στρατόπεδο, αυτοί δηλαδή που ζουν παρασιτικά εκμεταλλευόμενοι τον ιδρώτα και την εργασία μας.

Εν μέσω μιας σειράς αλλαγών στην εκπαίδευση, η συγκυρία επιτάσσει, πλέον, πιο άμεσα από ποτέ τη συγκρότηση ενός μαχητικού ταξικού φοιτητικού κινήματος. Η νέα κυβέρνηση πάντα πιστή στις επιταγές των ΕΕ, ΟΟΣΑ, κεφαλαίου, ετοιμάζει νομοσχέδιο που μεταξύ άλλων προβλέπει: διαγραφές φοιτητών που υπερβαίνουν τα ν+2 έτη σπουδών , κατάργηση του ασύλου, αλλαγές στα προγράμματα σπουδών, καθορισμό ελάχιστης βάσης στα ΑΕΙ, ενίσχυση του ρόλου των ιδρυμάτων στον καθορισμό του αριθμού των εισακτέων, έμφαση στην αξιολόγηση, προσέλκυση περισσότερων πόρων από ιδιώτες με την είσοδο επιχειρήσεων στα πανεπιστήμια με μοναδικό σκοπό την εξυπηρέτηση των αναγκών της αγοράς και όχι της κοινωνίας. Γίνεται, λοιπό, ξεκάθαρο πως αυτό που επιδιώκει η νέα κυβέρνηση είναι να δημιουργήσει φοιτητές προσαρμοσμένους στα πρότυπα της αγοράς και του κεφαλαίου, χωρίς κατοχυρωμένα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα.

Οι αλλαγές στην εκπαίδευση έχουν φυσικά άμεση σύνδεση με τις αλλαγές στους χώρους εργασίας. Το περίφημο αναπτυξιακό νομοσχέδιο που πέρασε πρόσφατα έρχεται να χτυπήσει τις συλλογικές συμβάσεις, ορίζοντας την κατάργηση τους, ενώ προχωρά και σε αλλαγές στο ασφαλιστικό σε μια σειρά από κλάδους. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ψηφίστηκε και η εξίσωση ιδιωτικών και δημόσιων πανεπιστημίων, δημιουργώντας για ακόμη μια φορά ταξικές ανισότητες.

Το σύνθημα που ηχούσε δυνατά το 73′ “ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ’’ γίνεται πιο επίκαιρο από ποτέ. Το βάθεμα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, οι πολεμικές συρράξεις, η μετατροπή της ελλαδικής επικράτειας σε προκεχωρημένο φυλάκιο του ΝΑΤΟ στο Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο, καθιστούν απαραίτητη τη σύνταξη ενός αντιπολεμικού, ταξικού, διεθνιστικού κινήματος που θα αντιπαλέψει τις επιταγές του ντόπιου και υπερεθνικού κεφαλαίου, χωρίς να μπαίνει στην καταστροφική διαδικασία να επιλέξει τη συμπόρευση με “λιγότερο ζημιογόνους” ιμπεριαλιστικούς άξονες. Ας μην ξεχνάμε πως στόχος του ελληνικού κράτους είναι να παίξει τον ρόλο του τοποτηρητή των ευρωατλαντικών συμφερόντων στην περιοχή των Βαλκανίων, αλλά και να μπορέσει να καρπωθεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι από τις ΑΟΖ. Η σύσφιξη των σχέσεων με τις ΗΠΑ και η αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας στη νατοϊκή συμμαχία επικυρώθηκε πρόσφατα στη συνάντηση της κυβέρνησης με τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ. Όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που η Ελλάδα παραμένει σταθερά προσδεδεμένη στον επιθετικό άξονα Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου-ΗΠΑ. Ο αγώνας στο Πολυτεχνείο είχε και αντιιμπεριαλιστικά χαρακτηριστικά, καθώς στρεφόταν ενάντια στο αιματοκύλισμα των λαών, αλλά και στις επεμβάσεις των ΗΠΑ στο Βιετνάμ. Φοιτητές, άνεργοι, εργάτες, μετανάστες θα πρέπει να συμβάλλουν ενεργά στο μπλοκάρισμα κάθε πολεμικής επιχείρησης, διότι δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από τα σχέδια της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, του κεφαλαίου γενικότερα.

Η κυβέρνηση της ΝΔ θέλοντας να ισοπεδώσει κάθε φωνή αντίδρασης έχει στρέψει τα πυρά της προς τον κόσμο του κινήματος. Από την άγρια καταστολή των φοιτητών στην ΑΣΟΕΕ, έως την δαιμονοποίηση των καταλήψεων, γίνεται εμφανές ότι στόχος της είναι η κατεδάφιση κάθε τείχους αντίστασης. Λίγο μετά την εκλογή της η ΝΔ φρόντισε να απειλήσει, αλλά και να εκκενώσει αρκετές καταλήψεις, πολλές εκ των οποίων ήταν στεγαστικές. Η αστυνομική παρουσία στα Εξάρχεια έχει λάβει ξεκάθαρα τη μορφή στρατού κατοχής. Ένας στρατός κατοχής που καθημερινά κάνει σεξιστικές επιθέσεις, συλλαμβάνει χωρίς λόγο και βασανίζει συντρόφους μας, αλλά και επιτίθεται αναίτια, δίχως να διστάζει να ρίξει ακόμη και χημικά σε κλειστούς χώρους. Η επίθεση στις δομές του κινήματος και κυρίως η εκκένωση στεγαστικών καταλήψεων είχε σαν αποτέλεσμα να φέρει στην επιφάνεια το λεγόμενο προσφυγικό-μεταναστευτικό. Αυτό που στην ουσία κάνει το κράτος είναι να εκτοπίζει πρόσφυγες και μετανάστες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, αποκλείοντας τους από τον κοινωνικό ιστό, ενώ ταυτόχρονα τους αποστερεί βασικά δικαιώματα για την ανθρώπινη επιβίωση. Η πολιτική του κράτους σε συνδυασμό με την προπαγάνδα των καθεστωτικών ΜΜΕ έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα ξενοφοβικό ρατσιστικό κύμα αντιδράσεων που έχει συνοδευτεί από πορείες, συγκεντρώσεις αλλά και θρασύδειλες επιθέσεις, όπως αυτή στην Νεάπολη, όπου 12χρονος μαθητής από το Ιράν τραυματίστηκε από μαχαίρι κατά την επίθεση που δέχθηκε από 2 φασίστες. Συνεπώς, ο ρατσιστικός και αντιδραστικός εσμός λειτουργεί επικουρικά στην αντιμεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ.

Απέναντι στη συνολική επίθεση που δεχόμαστε είναι καιρός να ξαναπιάσουμε το νήμα των αγώνων και να περάσουμε στην αντεπίθεση. Απέναντι στο αστικό δόγμα του τέλους της ιστορίας που ακούει στο όνομα “Τhere is no alternative” (δεν υπάρχει εναλλακτική), να εμπνευστούμε από τους αγώνες του παρελθόντος, αλλά και από τις εξεγέρσεις που συμβαίνουν τώρα σε διεθνή κλίμακα. Να αγωνιστούμε παίρνοντας τις ζωές μας στα χέρια μας. Μέσα από τους αυτοοργανωμένους, συλλογικούς και ακηδεμόνευτους αγώνες να να απαιτήσουμε την ικανοποίηση των συλλογικών αναγκών μας, προασπίζοντας τα ταξικά μας συμφέροντα. Να μην επιτρέψουμε την περαιτέρω υποτίμηση των ζωών μας. Να σταθούμε απέναντι σε παζάρια, συμβιβασμούς και κοινοβουλευτικές αυταπάτες. Τα αιτήματα των εξεγερμένων του Πολυτεχνείου, αν και μακρινά, είναι επίκαιρα και ζωντανά σήμερα. Τα συνθήματα “Κάτω ο Φασισμός” και “Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία” δεν μπορούν παρά να αποτελούν τη σπίθα για τη νέα φωτιά που πρόκειται να ξεσπάσει. Για να ζήσουμε τα Πολυτεχνεία του σήμερα. Για να σπάσουμε την κανονικότητα. Γιατί, όπως πολύ απλά και εύστοχα έγραφε το σύνθημα των διαδηλωτών στη Χιλή: «Δεν επιστρέφουμε στην κανονικότητα, γιατί η κανονικότητα ήταν εξαρχής το πρόβλημα».

Η κεφαλαιοκρατία δεν είναι μονόδρομος. Μπορούν να υπάρξουν κοινωνικοί σχηματισμοί που δε θα εδραιώνονται πάνω σε σχέσεις διαχωρισμένης εξουσίας, που δε θα διαρθρώνονται σε τάξεις διευθυντών και διευθυνόμενων, εκμεταλλευτών και εκμεταλλευόμενων. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να γίνει αποδεκτή η βαρβαρότητα του κρατικού και καπιταλιστικού ολοκληρωτισμού. Εάν αποδεχθούμε την ήττα και την ολοκληρωτική, εις το διηνεκές επικράτηση του καπιταλισμού, τότε θα καταδικάσουμε τους εαυτούς μας στη διαρκή εξαθλίωση. Όσο σκύβουμε το κεφάλι, τόσο θα μας τσακίζουν οι αφέντες και οι προνομιούχοι. “Όποιος δεν κινείται, δεν παρατηρεί τις αλυσίδες του” έλεγε η Ρόζα Λούξεμπουργκ. Για να σπάσουμε τις αλυσίδες που μας ζώνουν, πρέπει να τολμήσουμε και να συγκρουστούμε με την οικονομική και πολιτική εξουσία του κεφαλαίου. Θέλουμε έναν κόσμο για όλους και όχι για λίγους. Γι’ αυτό, λοιπόν, καλούμε κάθε έναν και κάθε μία που βρίσκεται στη βάση της κοινωνικής και παραγωγικής πυραμίδας να αγωνιστούμε συλλογικά και ακηδεμόνευτα για την πανανθρώπινη κοινωνική χειραφέτηση, για την ελευθερία του καθενός και την ισότητα όλων, για τον κομμουνισμό και την αναρχία. Δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα, παρά μόνο τις αλυσίδες που μας σφίγγουν καθημερινά. Έχουμε, όμως, να κερδίσουμε τα πάντα, να ανεγείρουμε πάνω στα συντρίμμια της καπιταλιστικής κυριαρχίας έναν ελεύθερο και εξισωτικό κόσμο στο ύψος των συλλογικών ανθρώπινων αναγκών. Δηλώνουμε, λοιπόν, ότι τα θέλουμε όλα για όλους. Δε θα κάνουμε πίσω. Σε αυτήν την κατεύθυνση θα αγωνιστούμε, μέχρι να νικήσουμε! Οι σταγόνες πέφτουν, η καταιγίδα έρχεται!

Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΩΝ ΣΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΦΗΣΕ ΑΘΙΚΤΗ ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΤΟΥ 73′ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΩ Η ΕΞΟΥΣΙΑ

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

ΠΟΡΕΙΑ:ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ, 17:00, ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ Α.Π.Θ.

Αναρχική Ομοσπονδία (Περιφέρεια Θεσσαλονίκης)

 

Συμμετέχουμε - στηρίζουμε το αναρχικό μπλόκ.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 18:00 ΣΤΗ ΠΛ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΑΓΩΝΑ

Αναρχική Συλλογικότητα Οκτάνα (μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας)

Τις τελευταίες βδομάδες, η κυβέρνηση της ΝΔ σε συνεργασία με τον κρατικό μηχανισμό και τα ΜΜΕ έχει εξαπολύσει μια ολομέτωπη επίθεση απέναντι στον αναρχικό χώρο και γενικώς στον κόσμο που αντιστέκεται, θυμίζοντας αρκετά παλιότερες εποχές. Από τις εκκενώσεις καταλήψεων και την επέμβαση στην ΑΣΣΟΕ, ως τις εισβολές σε σινεμά και σπίτια, τους καθημερινούς ξυλοδαρμούς και τον προκλητικό βασανισμό μέλους του Ρουβίκωνα, μας κάνει σαφές ότι η κατασταλτική εκστρατεία δεν αφορά μόνο τους αναρχικούς. Αφορά τον καθέναν και την καθεμία που δεν θέλει να “συμμορφωθεί προς τας υποδείξεις”, τον καθένα και την καθεμία που δεν έχει διάθεση να υποταχτεί στο “νόμο και την τάξη” της αστικής δημοκρατίας, δηλαδή της καπιταλιστικής κυριαρχίας.

Κι όμως, όλα αυτά που συμβαίνουν αυτές τις μέρες δεν είναι “χούντα”. Είναι μία ακόμη μορφή της αστικής δημοκρατίας, ας πούμε κάπως πιο επιθετική. Είναι μια ακόμη έκφραση της απόλυτης κυριαρχίας της αστικής τάξης και του κράτους στις ζωές των απλών ανθρώπων. Είναι μια ωμή έκφραση της καθημερινότητας του καπιταλισμού, η οποία δεν είναι άλλη από την ταξική εκμετάλλευση, την κρατική καταστολή, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, την καταστροφή της φύσης, την ψυχική κατάρρευση των προλετάριων και των καταπιεσμένων. Και η απάντησή μας σε όλα αυτά, οφείλει να είναι καθημερινή και διαρκής. Ο καπιταλισμός δεν είναι μόνο η ΝΔ, είναι ένα ολόκληρο σύστημα που στηρίζεται στην εκμετάλλευση και την αλλοτρίωση των ανθρώπων και που δεν πρόκειται να ανατραπεί σε μια “μεγάλη νύχτα”, παρά μόνο μέσα από τον καθημερινό, συνεχή και οργανωμένο αγώνα ανεξαρτήτως κυβέρνησης.

Παρ' όλ' αυτά, η περίοδος που διανύουμε τώρα έχει μια παραπάνω σημασία. Είναι, όπως προείπαμε, μια περίοδος ολομέτωπης επίθεσης με όλα τα μέσα και εμείς οφείλουμε να σταθούμε στο ύψος της περίστασης. Οφείλουμε να υπερασπιστούμε τις αξίες και την ιστορία του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού κινήματος. Οφείλουμε να υπερασπιστούμε τις κοινωνικές-ταξικές κατακτήσεις και να σταθούμε δίπλα στους καταπιεσμένους αυτού του κόσμου. Οφείλουμε να συμπορευτούμε με εκείνα τα λαικά τμήματα που επιλέγουν να μην ξεπουληθούν στα καπιταλιστικά πρότυπα, αλλά να αγωνιστούν για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης.

Μπορεί να μην είμαστε συντριπτική πλειοψηφία, δεν είμαστε όμως καθόλου λίγοι. Μπορεί να μην κατέχουμε εξουσία (δεν την θέλουμε άλλωστε), είμαστε όμως οργανωμένοι, είμαστε αποφασισμένοι να παλέψουμε μέχρι τέλους και γνωρίζουμε καλά ότι οι αξίες και οι πρακτικές μας, είναι τα κάστρα της ελευθερίας και της ζωής απέναντι στον αστικό βούρκο. Ο κόσμος της αντίστασης και του αγώνα, δεν γονάτισε μπροστά σε χούντες, εξορίες, μαζικές φυλακίσεις και καθημερινό πόλεμο, δεν θα το κάνει τώρα. Να υπεραπιστούμε την ιστορία μας! Να υπερασπιστούμε το μέλλον μας!

Συμμετέχουμε - στηρίζουμε το αναρχικό μπλόκ.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 18:00 ΣΤΗ ΠΛ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΑΓΩΝΑ

Αναρχική Συλλογικότητα Οκτάνα (μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας)

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License