Ανακοίνωση σχετικά με τα γεγονότα στην ΑΣΟΕΕ

"Όταν η ταυτολογία της κανονικότητας προκρούστεια ψαλιδίζει την ταλάντωση της ελευθερίας,Τότε πρέπει να πληθαίνουν τα βλέμματα που κοιτάζουν κατάματα τους βολικούς πανοπτισμούς."

Την Δευτέρα 11/11 κυκλοφορεί στο κοινωνικό πεδίο μια εικόνα στην οποία φοιτητές ευρίσκονται εντός του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών αποκλεισμένοι από διμοιρίες ΜΑΤ που έχουν εισβάλει στον προαύλιο χώρο του πανεπιστημίου. Η παρούσα εικόνα ενδύεται με τους κυρίαρχους λόγους που την συνοδεύουν, όπου μέσα από μια πρισματική θέαση της παρουσιάζει τους φοιτητές σαν “μπαχαλάκηδες” τα φοιτητικά στέκια ως “γιάφκες” και τα πανεπιστήμια ως “άσυλα ανομίας”. Αυτή η ρητορική πλημμυρίζει την διαμεσολαβημένη ενημέρωση και μέσα από το σύνολο των ΜΜΕ διαχέεται σαν δηλητήριο στο κοινωνικό πεδίο.

Ενάντια σε αυτούς τους κυρίαρχους λόγους νιώσαμε την ανάγκη να εκφραστούμε, αρθρώνοντας τον δικό μας λόγο ως μεταπτυχιακοί φοιτητές τμήματος κοινωνιολογίας. Αφηγούμενοι τα δικά μας σημαινόμενα που προκύπτουν από την πραγματικότητα της εικόνας του εγκλωβισμού ομάδας φοιτητών από τα ΜΑΤ εντός πανεπιστημιακού χώρου, συγκροτούμε έναν αντίλογο ο οποίος ευελπιστεί να συναντηθεί και με άλλους και να αποτελέσουν μαζί ένα αντίβαρο στον κυρίαρχο τοξικό λόγο που μας κατακλύζει.

Μαθαίνουμε λοιπόν πως αυτό το συμβάν στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών έγινε προς επίρρωση του δόγματος “Νόμος και Τάξη” για την επαναφορά και την προάσπιση της “κανονικότητας”. Οποιοσδήποτε έχει παρακολουθήσει έστω και ένα μάθημα σε τμήμα κοινωνικών επιστημών κατανοεί ότι αυτές οι λέξεις συνοδεύονται από τις εγκαθιδρυτικές τους αρχές, από την σύγκρουση και την βία. Η κανονικότητα είναι αυτή που θέλει τους “ξένους” σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, τους γκέι να μην αγαπιούνται δημόσια, τις φοιτήτριες και τους φοιτητές που διαδηλώνουν να τρώνε ξύλο, τους εργαζόμενους/ες να απολύονται όποτε γουστάρει το αφεντικό, την δε γυνή να φοβήται τον άνδρα, την κοινωνία να καταναλώνει θεάματα και να σιωπά και ούτω καθεξής. Η προάσπιση της κανονικότητας διατηρεί τις υφιστάμενες σχέσεις εξουσίας και όταν αυτό γίνεται με ωμή καταστολή τα πράγματα γίνονται πολύ άσχημα.

Εντός λοιπόν αυτής της συνθήκης της λυσσαλέας απόπειρας διατήρησης της κανονικότητας, επιτελείται και μια επίθεση στο πανεπιστημιακό άσυλο όπου ο πόλεμος στο επίπεδο της εννοιολόγησης του ασύλου συνοδεύεται από την εκδηλωμένη βία και την ωμή καταστολή. Οι κρατούντες κραυγάζουν στα τηλεπαράθυρα πως υπερασπίζονται το άσυλο, ποιο άσυλο όμως; Το άσυλο ιδεών θα συμπληρώσουν, ενώ παράλληλα βλέπουμε την εισβολή αστυνομικών σε πανεπιστημιακούς χώρους, την σύλληψη φοιτητών, το καρτέρι κάτω από τα σπίτια.

Αυτό που ξεχνούν όταν μιλάν για άσυλο ιδεών όμως είναι πως οι ιδέες δεν πλανώνται σαν πνεύματα εντός των πανεπιστημίων, έχουν φορείς και κοινωνικούς δράστες οι οποίοι διαμορφώνουν σχέσεις, διαντιδρούν, συνοργανώνονται, συμπορεύονται ή και συγκρούονται. Κάτω από την επιρροή λοιπόν αυτών των ιδεών δημιουργούνται κινήματα αμφισβήτησης του υπάρχοντος. Στόχος τους λοιπόν δεν είναι η προάσπιση της ελεύθερης διακίνησης ιδεών αλλά η υπεράσπιση και η επιβολή της δικής τους ιδεολογίας, αυτής του εγκλωβισμού στην κανονικότητα. Στόχος τους είναι η επίθεση στην οργανωμένη έκφραση και δράση και στην καταστολή υποκειμένων και κινημάτων που αμφισβητούν έμπρακτα την καθεστηκυία κοινωνική οργάνωση. Επιδιώκουν δε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον μηχανικής παρακολούθησης μαθημάτων δίχως την πολιτικοποίηση και την συλλογική δράση φοιτητών, με ιδέες απονευρωμένες. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε επίσης πως η υποβάθμιση των ελληνικών πανεπιστημίων είναι έργο των ίδιων, το ελλιπές διοικητικό προσωπικό και οι ισχνές χρηματοδοτήσεις συντελούν στην δυσλειτουργία τους.

Στην παρούσα ιστορική εποχή και κατανοώντας τον σημαντικό ρόλο των πανεπιστημίων στις σύγχρονες κοινωνίες της γνώσης και της πληροφορίας καθίσταται αναγκαία η συλλογική δράση εντός τους και η υπεράσπιση τους ως φορείς παραγωγής γνώσης προς όφελος του συνόλου της κοινωνίας και όχι ως επιστέγασμα στην εγκαθίδρυση της κυριαρχίας των κοινωνικά ισχυρών. Παράλληλα είναι απαραίτητη η διασφάλιση και η διεύρυνση της ανοιχτότητας τόσο της εισαγωγής και συμμετοχής σε αυτά όσο και η γνωστοποίηση της γνώσης που παράγει στην κοινωνία. Εντός και για το πανεπιστήμιο λοιπόν λαμβάνει χώρα μια σύγκρουση, και σε αυτήν την σύγκρουση δεν θα αφήσουμε να υπερισχύσει η λογική που θέλει τους καθηγητές μας κυρ-παντελήδες του εμπόριού γνώσης, τους φοιτητές/τριες το λάδι στην κοινωνική μηχανή αναπαραγωγής ενός συστήματος ανισοτήτων και αποκλεισμών, τα πανεπιστήμια μαυσωλεία νεκρών ιδεών που εκτίθενται μουσειακά, την ίδια την επιστήμη της κοινωνιολογίας υπηρέτρια της εξουσίας και την δημοκρατία μια υπόθεση λίγων που αποφασίζουν για τους πολλούς.

Θέλουμε τα πανεπιστήμια λοιπόν κοιτίδες της πολυφωνίας και της διεκδίκησης στην προοπτική ενός καλύτερου κόσμου και όχι προμαχώνες της εκάστοτε εξουσίας. Ως εκ τούτου δεν θα αφήσουμε επ΄ ουδενί την αστυνομία να κάνει τον συντονισμό στον διάλογο και στις διαδικασίες που επιτελούνται εντός του πανεπιστημίου. Η αστυνομία δεν δύναται να παρεμβαίνει εάν η σύγκλητος επιθυμεί κλειστό το πανεπιστήμιο και οι φοιτητικοί σύλλογοι το θέλουν ανοιχτό για να πραγματοποιήσουν συνέλευση και αυτό είναι κάτι που όλη η πανεπιστημιακή κοινότητα πρέπει να το υπερασπιστεί.

Παύση των διώξεων των συλληφθέντων της Δευτέρας 11/11

Υπεράσπιση του ασύλου στην πράξη

Πρωτοβουλία μεταπτυχιακών φοιτητών τμήματος κοινωνιολογίας Πάντειου Πανεπιστήμιου

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License