ΦΑΣΙΣΤΕΣ, ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ | ΕΠΘ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΠΕΜΠΤΗ 7/11 18.00 ΣΤΟ ΡΟΛΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΠΟΛΗΣ ΠΟΡΕΙΑ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8/11 18.00 ΣΤΟ ΡΟΛΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΠΟΛΗΣ

ΦΑΣΙΣΤΕΣ, ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ

Την Τετάρτη 6/11 ένα προσφυγόπουλο από το Ιράν δέχεται επίθεση την ώρα που πηγαίνει στο σχολείο του, στην περιοχή της Νεάπολης. Άτομα με κουκούλες επιτίθενται στο μαθητή της 1ης γυμνασίου, τον χαράσσουν με μαχαίρι και τον απειλούν να μην ξαναπάει σχολείο.

Όσο σοκαριστικό και αν είναι αυτό το περιστατικό, δεν έρχεται ως κεραυνός εν αιθρία. Έρχεται μετά από ένα διάστημα παρομοιώδους σκατοψυχίας και έξαρσης ρατσιστικού μένους μερίδας συμπολιτών μας σε διάφορες γωνιές της Ελλάδας. Από τα Βρασνά που κάτοικοι επιτέθηκαν σε λεωφορείο που μετέφερε πρόσφυγες για να εγκατασταθούν στο χωρίο τους, στα Γιαννιτσά που παραδειγματίστηκαν από την παραπάνω ηρωική πράξη (άλλωστε ποιος δε θα θαύμαζε κάποιον που επιτίθεται μέσα στη νύχτα σε λεωφορείο που μεταφέρει παιδιά που έχουν ήδη βιώσει τη φρικαλεότητα του πολέμου), μέχρι την Κρήνη που μια πολύ μικρή ομάδα κατοίκων, αλα μπρατσέτα με δηλωμένους φασίστες και ΝΔτες, έστησαν καραούλι έξω από το νοσοκομείο «Παναγία» λόγω μίας μη-έγκυρης φήμης ότι το εγκαταλελειμμένο κτήριο θα χρησιμοποιηθεί για τη στέγαση προσφύγων, μέχρι διάφορα χωριά σε κάθε άκρη της Ελλάδας που είδαμε εξαγριωμένους «πατριώτες» να μιλούν για καραμπίνες -πάντα σε αγαστή συνεργασία με τους παπάδες του χωριού- ή με μπροστάρηδες ντυμένους μακεδονομάχους, ως τις παροιμιώδη παλιανθρωπιά του μπάρμεκιου με χοιρινό κρέας και αλκοόλ που διοργανώνεται έξω από τον καταυλισμό προφύγων των Διαβατών κάθε μέρα κάτι προστίθεται και μας κάνει να νιώθουμε βαθιά ντροπή. Ντροπή για όλους εκείνους που ξέχασαν πως δεν έχει πολλά χρόνια από τότε που οι δικοί μας παππούδες έρχονταν στην Ελλάδα ως πρόσφυγες (δε θα θέλαμε να πληγώσουμε τους κατοίκους των Βρασνών που με περηφάνια δηλώνουν πως είναι 2.000 χρόνια στο χωρίο τους και δεν είναι σαν εμάς τους υπόλοιπους που είμαστε απόγονοι βρωμερών προσφύγων από τη Μικρά Ασία). Ντροπή για όλους εκείνους που ξεχνούν ότι δεν έχει πολλά χρόνια από όταν οι γονείς μας φεύγαν μετανάστες για τη Γερμανία και την Αμερική.

Είναι ευρέως καταδεδειγμένο ότι η εξουσία –η κάθε εξουσία– μεταχειρίζεται μια πολυ-δοκιμασμένη και πολυ-πετυχημένη τεχνική για να θωρακίσει και να εξασφαλίσει την κυριαρχία της. Σε μια πιο «τεχνική» ορολογία αυτή θα τη λέγαμε «φετιχοποίηση» ή/και «μυστικοποίηση». Παρά το εξεζητημένο του όρου και παρά τις ποικίλες εκφράσεις και μορφές που παίρνει μέσα στην ανθρώπινη ιστορία, πρόκειται ουσιαστικά για κάτι πολύ απλό και σύνηθες: ανθρώπινα έργα, ανθρώπινες πράξεις, ανθρώπινες αποφάσεις, που εξυπηρετούν πολύ απτά και συγκεκριμένα ανθρώπινα συμφέροντα, παρουσιάζονται μέσες-άκρες σαν φυσικά (ή παλιότερα, υπερ-φυσικά) φαινόμενα. Στόχος αυτής της «σκηνοθεσίας» είναι να αποκρυφτεί έντεχνα ο ανθρώπινος παράγοντας από την εικόνα, ώστε να αποκρυφτούν και οι πραγματικές –πραγματικότατες!– ευθύνες και σκοπεύσεις. Ταυτόχρονα, όμως, με αυτόν τον τρόπο αποκρύπτεται και η ευθραυστότητα, το ευμετάβλητο δηλαδή, αυτών των μοντέλων οργάνωσης και κυριαρχίας.Πώς μεταφράζεται αυτό στην καθημερινότητά μας; Πολύ απλά (αν και τα παραδείγματα είναι άπειρα, θα επικεντρωθούμε εδώ σ’ ένα συγκεκριμένο μέρος αυτών): Σύμφωνα με την εικόνα που έχουν κατασκευάσει επιμελώς τα (λεγόμενα) «ανεπτυγμένα» κράτη, με σκοπό όπως πάντα να υπερασπιστούν και να διασφαλίσουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, μοιάζει «φυσικό» κάποιες χώρες να βρίσκονται διαρκώς εν μέσω πολεμικών συγκρούσεων και οι κάτοικοί τους να σκοτώνονται ή να ακρωτηριάζονται σε καθημερινή βάση εδώ και δεκαετίες, ενώ μοιάζει επίσης «φυσικό» κάποιες να μαστίζονται από κτηνώδη φτώχεια. Μοιάζει «φυσικό» κάποιοι άνθρωποι να παίζουν τις ζωές τους -τις δικές τους και των παιδιών τους- κορώνα/γράμματα για να ξεφύγουν από την κόλαση του πολέμου, των αυταρχικών καθεστώτων, της απάνθρωπης φτώχειας και εξαθλίωσης. Μοιάζει «φυσικό» πολλοί από αυτούς να μην τα καταφέρνουν και να πνίγονται στη θάλασσα ή να διαμελίζονται από νάρκες στα σύνορα –πολύ συχνά με την βοήθεια τον εκάστοτε μισθωμένων “σερίφηδων”-. Μοιάζει «φυσικό» κάποιοι άνθρωποι (αν φυσικά καταφέρουν και γλιτώσουν απ’ όλα τα προηγούμενα) να στοιβάζονται κατά χιλιάδες σε άθλιες συνθήκες, γιατί απλά δεν είναι πολίτες της χώρας στην οποία βρέθηκαν. Και άμα κάποιος έχει δεχτεί ως «φυσικά» όλα του παραπάνω, του φαίνεται εξίσου «φυσικό» κάποιοι από αυτούς να πεθαίνουν ή να παθαίνουν ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία τους, λόγω των συνθηκών αυτών. Γιατί είναι «φυσικό» να μη χωράνε άλλοι πρόσφυγες και μετανάστες, είναι «φυσικό» να μην φτάνουν οι παροχές για όλους, είναι «φυσικό» να μην έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους ντόπιους, είναι «φυσικό» να υπάρχουν σύνορα και έθνη και άρα ένοπλη φύλαξη αυτών κλπ. κλπ…

Όμως τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι στ’ αλήθεια «φυσικό». Και αυτό γιατί, όπως όλοι ξέρουμε, πουθενά δε βρέχει πόλεμο και φτώχεια. Πουθενά δε φυσάει κατατρεγμό και θάνατο. Πουθενά δε φυτρώνουν από το χώμα σύνορα, φράχτες, νάρκες, κανόνια. Κανένας λαός δεν έχει στο «αίμα» του τον πόλεμο. Ούτε θα έπρεπε να θεωρείται «φυσικό», τουλάχιστον για όποιον δε θέλει να κερδίσει επάξια τον χαρακτηρισμό “βάρβαρος”, οι ζωές των ανθρώπων που δε γεννήθηκαν από την ίδια πλευρά των (τεχνητών) συνόρων με τον ίδιο, να αξίζουν λιγότερο από την δική του. Δεν είναι καθόλου «φυσικό» η συντριπτική πλειοψηφία να μη μπορεί να επιβιώσει παρά μόνο πουλώντας –πολλές φορές με εξευτελιστικούς όρους– την εργατική της δύναμη, την ίδια στιγμή που μια μειοψηφία παρακρατά και συσσωρεύει τον πλούτο που οι πρώτοι παράγουν με τον μόχθο τους. Και δεν είναι καθόλου «φυσικό» η βάση της κοινωνικής πυραμίδας να πρέπει να αυτο-διαχειριστεί την φτώχεια της κανιβαλίζοντας την ίδια της τη σάρκα (συνηγορώντας, άλλοτε πιο παθητικά και άλλοτε πιο ενεργητικά, στο ποιος περισσεύει και άρα «θα φαγωθεί») και όχι ας πούμε να απαιτήσει –ή και να αποσπάσει με την βία– τον πλούτο που στην πραγματικότητα της ανήκει.

Όλα τα παραπάνω είναι αποτελέσματα συγκεκριμένης, μεθοδικά σχεδιασμένης και εφαρμοσμένης, πολιτικής. Υπάρχουν συγκεκριμένα επιτελεία πίσω από αυτήν, συγκεκριμένα κράτη και πολιτικοί αρχηγοί που ηγούνται αυτής, υπάρχουν ονόματα και διευθύνσεις. Και φυσικά υπάρχει ένα παραγωγικό σύστημα, το οποίο δεν είναι άλλο από το κεφαλαιοκρατικό, που τροφοδοτείται και αναπαράγεται μέσα από αυτήν την πολιτική και ουσιαστικά είναι εκείνο που την υπαγορεύει. Είναι δεδομένη η διαχρονική υπαιτιότητα της Δύσης που με την ιμπεριαλιστική της πολιτική και τις πολεμικές επεμβάσεις σακατεύει εδώ και δεκαετίες την «από ‘κει πλευρά του πλανήτη». Και αν –λέμε, αν!– υπάρχει ακόμα κάποιος που δεν το χει αντιληφθεί αυτό και συνεχίζει να εθελοτυφλεί και να κωφεύει, μάλλον δε θα ξεπερνούσε την παθολογική του άρνησή ακόμα και αν το ομολογούσαν μπροστά του, ρητά και με χορωδία, όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί των εν λόγω κρατών.

Τα ίδια λοιπόν κράτη που είναι υπεύθυνα για τις συνθήκες που υποχρεώνουν αυτούς τους ανθρώπους να ξεριζωθούν, είναι αυτά που όταν οι κατατρεγμένοι φτάσουν στην πόρτα τους, τους υποδέχονται με τείχη, φράχτες, νάρκες και μισθωμένες ένοπλες περιπόλους. Είναι αυτά που ανοίγουν και κλείνουν τη στρόφιγγα της εισροής των μεταναστών ανάλογα με την ανάγκη σε εργατικό δυναμικό. Διευκολύνοντας και δυσχεραίνοντας την είσοδο προσφύγων και μεταναστών στις Ευρωπαϊκές χώρες, πνίγοντας περισσότερους ή λιγότερους στη Μεσόγειο, αυξομειώνουν τον αριθμό αυτών που καταφέρνουν να φτάσουν στον πολυπόθητο προορισμό τους, δηλαδή τις χώρες της «ανεπτυγμένης» Δύσης. Κρατώντας τους σε καθεστώς παρανομίας, καταφέρνουν να έχουν πάντα έναν εναλλασσόμενο στρατό φτηνών, αναλώσιμων εργατών, χωρίς δικαιώματα και «αόρατων» απέναντι σε οποιαδήποτε αυθαιρεσία και επίθεση. Χτίζοντας στρατόπεδα συγκέντρωσης, τους πειθαρχούν και ταυτόχρονα στέλνουν μήνυμα σε όλη την τάξη μας. Όσο υπάρχει καπιταλισμός, όσο υπάρχουν πολεμικές και οικονομικές επεμβάσεις οι άνθρωποι θα αναγκάζονται να μεταναστεύουν και τα κράτη των «προηγμένων» χωρών θα προσαρμόζουν τις (αντι)μεταναστευτικές πολιτικές τους στις ανάγκες σε εργατικά χέρια, θα υποκινούν στους από τα κάτω τη φιλανθρωπία όταν τους χρειάζονται, θα φυτεύουν και θα θεριεύουν τον ρατσισμό όταν τους είναι περιττοί.

Τους τελευταίους μήνες είδαμε τις κατηγοριοποιήσεις του «πρόσφυγα» και του «μετανάστη» να γίνονται για μια ακόμα φορά πλαστελίνη στα χέρια των κρατούντων για να ταιριάξουν, όπως πάντα με την βία, την πραγματικότητα στην πολιτική που θέλουν να εφαρμόσουν. Το τραγικό είναι ότι αφορμή γι’ αυτή τη «μετονομασία» και άρα την εξαγγελία «αλλαγής παραδείγματος» για τη διαχείριση του «προσφυγικού» υπήρξε ένα ακόμα τραγικό περιστατικό στο κολαστήριο της Μόριας, κατά το οποίο μια γυναίκα σκοτώθηκε και το παιδί της τραυματίστηκε σε πυρκαγιά που προκλήθηκε από καλώδια λόγω κακοκατασκευής και της εξέγερσης που ακολούθησε από τον πληθυσμό στο άκουσμα της είδησης. Η ουσία την αντι-μεταναστευτικής πολιτικής του ελληνικού κράτους όμως δεν αλλάζει, μόνο το προσωπείο που αυτή ενδύεται. Από τις «φιλανθρωπικές» μπίζνες του ΣΥΡΙΖΑ πάμε στο πιο μαφιόζικο «να τους κάνουμε τον βίο αβίωτο» της ΝΔ. Ενδεικτικά δείγματα γραφής της νέας κυβέρνησης προς αυτή την κατεύθυνση είναι η συγχώνευση του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής με αυτό του Προστασίας του Πολίτη, η κατάργηση του ΑΜΚΑ που στερεί τόσο την πρόσβαση στις στοιχειώδης παροχές υγείας, όσο και στην εκπαίδευση, μιας και τα παιδιά που δεν εμβολιάζονται δε γίνονται δεκτά στα σχολεία, οι εκκενώσεις-υπερπαραγωγές των ΕΚΑΜ καταλήψεων στέγης μεταναστών/προσφύγων κλπ. Ενδεικτική όμως, πέραν των ρατσιστικών μέτρων που παίρνει απέναντι στους πρόσφυγες και μετανάστες, που τους στερεί την πρόσβαση στην υγεία, την εκπαίδευση, την εργασία και μετά απαιτεί από αυτούς με κάποιο μαγικό τρόπο, μάλλον, να «ενταχθούν», είναι και η προπαγάνδα που η νέα κυβέρνηση χρησιμοποιεί, αλλά και η στάση των στελεχών της σε όλες αυτές τις ρατσιστικές εξάρσεις. Είναι η ίδια η κυβέρνηση που απανθρωποιεί τους μετανάστες, που τους παρουσιάζει ως κίνδυνο για τον «μέσο φιλήσυχο Έλληνα νοικοκυραίο», που τους αντικειμενοποιεί και τους χρησιμοποιεί προκειμένου να δημιουργήσει τον «εσωτερικό εχθρό» ώστε να στρέψει το βλέμμα των ηλίθιων υπηκόων της χώρας μας μακριά από τα σκάνδαλα, τον 9ο μάρτυρα της υπόθεσης Noor 1 που όλως τυχαίως πέθανε (μετά τους προηγούμενους 8 βεβαίως, βεβαίως), μετά την υπόθεση Novartis που κουκουλώνεται, την κατάργηση του ΚΕΑ, τα νέα μέτρα που εξοντώνουν την τάξη μας…. Είναι στελέχη της ΝΔ που μιλούν για τους ανθρώπους αυτούς με έννοιες που μόνο τη ναζιστική προπαγάνδα της δεκαετίας πριν το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο μας θυμίζει («σκουπίδια», «σκόνη» κ.α.), που πρωτοστατούν στις διαμαρτυρίες των «αγανακτισμένων κατοίκων», που υπερασπίζονται ακόμα και τη αθλιότητα του «μπάρμπεκιου» έξω από τον καταυλισμό των Διαβατών (Κυρανάκης). Είναι η ίδια η κυβέρνηση που γεννά και με προσοχή ενσταλάζει μέσω των ΜΜΕ της το ρατσιστικό μίσος.

Για εμάς, όμως, τους εργάτες και τις εργάτριες ανεξαρτήτως εθνικότητας, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, τα θύματα του πολέμου και της φτώχειας δεν είναι αντικείμενο διαχείρισης κρατικών μηχανισμών και οικονομικών ελίτ. Δεν ανεχόμαστε η ανθρώπινη ζωή να εξαρτάται από αποφάσεις των διακρατικών οργανισμών όπως η ΕΕ και η Frontex, των εθνικών κρατών και των αναγκών της οικονομίας. Από τους δήμιους της εξουσίας, από τους υμνητές του θανάτου, δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα. Αυτό που προτάσσουμε είναι ο μαζικός αγώνας για την ανατροπή τους και την ανατροπή όλου του πολιτικοοικονομικού συστήματος που γεννά ιεραρχίες, που εντείνει την εκμετάλλευση και που σε καιρούς κρίσης επιστρατεύει την κατάσταση εξαίρεσης και τον φασισμό ως πολιτική πρακτική.

Το σίγουρο πάντως είναι ότι όπως και πριν, έτσι και τώρα, η Ελλάδα –μέλος τόσο του ΝΑΤΟ όσο και της ΕΕ, και άρα συμμέτοχη και συνυπεύθυνη, για να μην ξεχνιόμαστε, αυτής της πολιτικής– θα συνεχίζει να εξαργυρώνει την γεωγραφική της θέση (ως ένα από τα βασικά σημεία εισόδου των προσφύγων/μεταναστών προς την Δύση), αποσπώντας τεράστια ποσά μέσω των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων για να εξακολουθήσει να αποτελεί τον χωροφύλακα της Ευρώπης. Για να συνεχίσει να αποτελεί μια αποθήκη ψυχών και ένα φίλτρο που θα κρατάει τους «χρήσιμους» για τα αφεντικά και θα «πετάει» (βλέπε: απελαύνει) τους υπόλοιπους. Και θα εξακολουθήσει φυσικά πρόθυμα να το κάνει με την γνωστή εθνική υπερηφάνεια που τη διακρίνει όταν καταβροχθίζει ευρωπαϊκό χρήμα.

Απέναντι σε κάθε εξουσία, εμείς, απαντάμε τώρα και πάντα με ταξική αλληλεγγύη. Οι ταλαιπωρημένοι, οι κυνηγημένοι εξαιτίας των πολέμων και των διώξεων κάθε εξουσίας και κάθε κράτους, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, βρίσκονται στην καρδιά της αλληλεγγύης μας. Είναι ταξικά αδέρφια μας, το πιο υποτιμημένο, κακοπληρωμένο και επισφαλές μέρος της τάξης μας, βορά στα δόντια κάθε μικρού και μεγάλου αφεντικού. Είναι καθήκον μας να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπειά και την ελεύθερη μετακίνηση όλων των εργατών, σβήνοντας τις συνοριακές γραμμές που οι εξουσίες χάραξαν για τους υπηκόους τους, αλλά όχι για τα εμπορεύματα των αφεντικών και απαιτώντας άμεση νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και μεταναστριών.Στο πλευρό πάντα των αδύναμων, των καταπιεσμένων, των ξεριζωμένων αυτού του κόσμου, ανεξαρτήτως χρώματος και θρησκείας, ντόπιοι και «ξένοι», μετανάστες του χτες, μετανάστες του σήμερα και του αύριο ενώνουμε τα χέρια, υψώνουμε τις γροθιές μας.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ

ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ / ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ

ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ, ΤΟΥΣ ΦΡΑΧΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΦΡΟΥΡΙΟ

ΑΠΕΛΑΣΗ ΣΕ ΦΑΣΙΣΤΕΣ, ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΠΕΜΠΤΗ 7/11 18.00 ΣΤΟ ΡΟΛΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΠΟΛΗΣ

ΠΟΡΕΙΑ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8/11 18.00 ΣΤΟ ΡΟΛΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΠΟΛΗΣ

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης (μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας)

lib_thess@hotmail.com

libertasalonica.wordpress.com

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License