post image

Στις 12 Σεπτεμβρίου κατατέθηκε από τη νέα κυβέρνηση το λεγόμενο νέο "αναπτυξιακό νομοσχέδιο", που έρχεται να αποτελειώσει την δουλειά που ξεκίνησε η προηγούμενη κυβέρνηση, και που αποτελεί την πρώτη φάση για τη νέα ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου ενάντια στην κοινωνία.

Σε μια γενικευμένη περίοδο που οι κατακτήσεις του ευρύτερου κινήματος καταπατούνται η μία μετά την άλλη, παρακολουθούμε την ολομέτωπη επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου, που προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις να επιβληθεί και να εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς καταστολής και απόλυτου ελέγχου. Με την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, τις επιθέσεις σε δομές αλληλεγγύης και χώρους αγώνα,και την παράλληλη απομόνωση σε καθεστώς ανέχειας των μεταναστών. Με την αστυνομική κατοχή στα Εξάρχεια, την ώρα που οι ναρκέμποροι δρουν ανενόχλητοι στην περιοχή. Την καταστροφή της φύσης με σκοπό το κέρδος των καπιταλιστών, αλλά και την επίθεση στα εργασιακά, η κατάσταση γίνεται ασφυκτική και ο αγώνας μονόδρομος.

Ειδικά το νομοσχέδιο στο όνομα της "ανάπτυξης" (και άρα ο περαιτέρω περιορισμός της δράσης των εργαζομένων που θα σταθεί εμπόδιο στην ανάπτυξη αυτή) βαθαίνει ακόμα περισσότερο το τσάκισμα των εργατικών δικαιωμάτων καθώς προβλέπει τη δυνατότητα μη εφαρμογής συλλογικής σύμβασης εργασίας, την επί της ουσίας κατάργηση της επεκτασιμότητας των κλαδικών συμβάσεων, ενώ παράλληλα προχωράει στο φακέλωμα των εργαζομένων που αντιδρούν στην εργοδοτική αυθαιρεσία (μέσω του ηλεκτρονικού μητρώου για τους συνδικαλιστές και τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες για τις συνελεύσεις και τις απεργίες). Επιπλέον, περιορίζει σημαντικά τη δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στον οργανισμό μεσολάβησης και διαιτησίας (ΟΜΕΔ), σε περίπτωση ασυμφωνίας με τις επιχειρήσεις, συμπιέζοντας έτσι ακόμα περισσότερο τα όποια εργατικά δικαιώματα έχουν απομείνει. Τέλος, όλο αυτό το αφήγημα της "ανάπτυξης για όλους" και "ευελιξίας των στρατηγικών επενδύσεων", έρχεται να συμπληρώσει η απλούστευση των διαδικασιών που αφορούν επιχειρηματικά πάρκα, βιομηχανικές δραστηριότητες και περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις, κάνοντας τις περιβαλλοντοκτόνες επιχειρήσεις να τρίβουν τα χέρια τους.

Η απεργία ιστορικά έχει αποτελέσει βασικό όπλο στα χέρια των εργατών ως μέσο πίεσης ενάντια στην αυθαιρεσία των εργοδοτών, του κράτους και του κεφαλαίου. Ανά τους αιώνες οι εργατικές κινητοποιήσεις και αγώνες, πολλές φορές πνιγμένοι στο αίμα, έχουν καταφέρει σημαντικές νίκες σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο, προς όφελος αυτών που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο. Όπως έχει γίνει αντιληπτό από μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας τα τελευταία χρόνια, δεν μπορεί να υπάρχει καμία εμπιστοσύνη σε καμία συνδικαλιστική γραφειοκρατία που είτε λειτουργεί σα δεκανίκι του ίδιου του κράτους και των αφεντικών ή δρά σα βαλβίδα εκτόνωσης της κοινωνικής οργής.

Η επίθεση του κεφαλαίου και του κράτους είναι καθολική. Το ίδιο θα πρέπει να είναι και η απάντηση των από τα κάτω. Οργάνωση, κοινωνικοί και ταξικοί αδιαμεσολάβητοι αγώνες σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους χώρους. Από τον αγώνα ενάντια στη λεηλασία της φύσης (Σκουριές, Άγραφα) μέχρι τους αγώνες ενάντια στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Από τον αγώνα ενάντια στον εκφασισμό της κοινωνίας και την κρατική καταστολή, μέχρι τους αγώνες ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Να βάλουμε φραγμό στα σχέδια της κυριαρχίας που στοχεύει στην συνέχιση της υποτίμησης, της ζωής μας και της αξιοπρέπειάς μας. Να αγωνιστούμε για μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης.

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ

απο την ΚΑΤΆΛΗΨΗ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ 2 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 10 π.μ.

Πρωτοβουλία αναρχικών

Εικόνες:

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License