Κάλεσμα στην αντιφασιστική πορεία στις 18/9 | Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης


post image

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΡΕΦΕΙ

Το βράδυ της 17ης, προς ξημερώματα της 18ης Σεπτέμβρη του 2013, ο αντιφασίστας μουσικός Παύλος Φύσσας δολοφονείται στο Κερατσίνι από το μαχαίρι του ναζί Γ. Ρουπακιά, ενεργού μέλους του νεοναζιστικού κόμματος της Χρυσής Αυγής. Ο Παύλος, υπερασπιζόμενος τους φίλους του, αντιμετώπισε μέχρι τελικής πτώσης 60 περίπου θρασύδειλους φασίστες, παρουσία μπάτσων της ομάδας ΔΙΑΣ που παρέμειναν θεατές. Η δολοφονία αυτή ήρθε να προστεθεί σε εκείνη του Σαχζάτ Λουκμάν λίγους μήνες πριν, που με τη σειρά της ήταν το αποκορύφωμα εκατοντάδων επιθέσεων, τραμπουκισμών και ξυλοδαρμών που οι φασίστες είχαν πραγματοποιήσει τα τελευταία χρόνια. Στο στόχαστρο τους βρέθηκαν μετανάστες/τριες, lgbtq+ άτομα, συνδικαλιστές/τριες και αντιφασίστες/τριες. Γνωστή είναι και η εμπρηστική τους δράση σε σπίτια μεταναστών, χώρους λατρείας αλλά και στέκια, καταλήψεις και χώρους αγώνα.

Με το βάθεμα της οικονομικής κρίσης, την αυξανόμενη κοινωνική αποδοκιμασία προς το πολιτικό σύστημα και τις εντεινόμενες αντιμεταναστευτικές πολιτικές που εφάρμοζε το κράτος, γεννήθηκε ένα πολύμορφο κίνημα αμφισβήτησης, δυναμωμένο απ’την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, καθώς και από τα αμεσοδημοκρατικά κινήματα των πλατειών (βλ. αγανακτισμένοι). Είχε έρθει η ώρα, λοιπόν, οι νεοναζί της Χ.Α., το οργανωμένο παρακράτος που δρούσε πάντα στο περιθώριο των πολιτικών εξελίξεων, πλάι στις διμοιρίες των ΜΑΤ, να αξιοποιηθεί από το κράτος και τα αφεντικά, σαν ένα ακόμα εμπόδιο απέναντι στους λαϊκούς αγώνες και διεκδικήσεις. Έτσι, από το 2011, με την καθοριστική βοήθεια των καθεστωτικών ΜΜΕ, η “μικρή” νεοναζιστική συμμορία της Χ.Α. ξεκίνησε να μετατρέπεται σε ένα νέο “εναλλακτικό” πολιτικό κόμμα, για να εισέλθει στο κοινοβούλιο λίγους μήνες μετά. Οι μαχαιροβγάλτες τραμπούκοι και μαφιόζοι του χθες “μεταμορφώθηκαν” μέσω των βουλευτικών θέσεων και των κρατικών χρηματοδοτήσεων, παρέλασαν σε τηλεοπτικά πάνελ ξερνώντας παντού το ρατσιστικό τους δηλητήριο και ωραιοποιήθηκαν σε lifestyle εκπομπές. Ηρωοποιήθηκαν με στημένα ρεπορτάζ, δήθεν βοηθώντας ανυπεράσπιστες γιαγιάδες, οργανώνοντας συσσίτια μίσους και αιμοδοσίες μόνο για Έλληνες.

Την ίδια στιγμή που η καλοστημένη δημοσιογραφική προπαγάνδα παρήγαγε αδιάκοπα ξενοφοβικά ρεπορτάζ προβάλλοντας συνεχώς τους φασίστες, οι ίδιοι εντός κοινοβουλίου είχαν καταπιαστεί με ζήλο στο να αποδείξουν στα αφεντικά τους πόσο χρήσιμοι είναι. Η “αντισυστημική’’ Χ.Α. αντί για σφαλιάρες στα λαμόγια, όπως υποσχόταν πριν μπει στη βουλή, ψήφισε υπέρ των φοροελαφρύνσεων εφοπλιστών, τη διαγραφή χρεών των ΠΑΕ, στήριξε πλήθος ιδιωτικοποιήσεων (π.χ. Αγροτική τράπεζα), δημοσίων επιχειρήσεων καθώς και δημόσιας ακίνητης περιουσίας (παραλίες, νησιά κλπ), στήριξε τις απολύσεις εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και δημιούργησε άτυπα δουλεμπορικά γραφεία “εύρεσης εργασίας μόνο για Έλληνες” με ημερομίσθιο 15€ ! Όλα αυτά τα χτυπητά παραδείγματα απέδειξαν πέρα για πέρα το ρόλο της Χ.Α., η οποία φυσικά και δε συγκρούστηκε με το μεγάλο κεφάλαιο, αλλά το στήριξε με κάθε τρόπο, ενδυνάμωσε το ήδη υπάρχον κράτος καταστολής και υπερασπίστηκε το υπάρχον σύστημα εκμετάλλευσης και εξαθλίωσης, πετώντας στα σκουπίδια τις όποιες δήθεν αντιμνημονιακές της υποσχέσεις, τις οποίες ψελλίζει μόνο για ψηφοθηρικούς λόγους.

Στις εκλογές της 7ης Ιούλη 2019, η Χρυσή Αυγή δε συγκέντρωσε το απαιτούμενο, ώστε να εισέλθει στη Βουλή, 3%. Τα αποτελέσματα του κλεισίματος της στρόφιγγας των κρατικών κονδυλίων εκατομμυρίων που λάμβανε η οργάνωση ήταν άμεσα για την “αντισυστημική” Χ.Α.: οι ποντικοί άρχισαν εντός ημερών να πηδούν ένας-ένας από το καράβι, με τις αποχωρήσεις στελεχών και τις έριδες μεταξύ τους να διαδέχονται η μία την άλλη, αλλά και με κύμα κλεισιμάτων των γραφείων τους σε όλη την Ελλάδα (με τελευταίο το κλείσιμο ακόμα και των κεντρικών γραφείων τους στη Μεσογείων!). Τι συνέβη; Απλά η ναζιστική συμμορία επιτέλεσε το ρόλο που η εξουσία πάντα αποδίδει στους φασίστες αυτού του κόσμου, όταν τα “βρίσκει σκούρα” (τη συνδρομή τους δηλαδή στην καταστολή όσων αντιστέκονται, με την παράλληλη συνδρομή τους στις πολιτικές ταξικής αφαίμαξης) και η αναγκαιότητα της παρήλθε. Και μαζί με την αναγκαιότητα παρήλθε και το ίδιο το ναζιστικό γκρουπούσκουλο με όλες τις ντεκαντάνς περσόνες της. Εν έτει 2019, με το κίνημα σε απόλυτη ύφεση -φρόντισε για αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσω της απογοήτευσης που ήλθε μετά την υποτιθέμενη “ελπίδα”-, με τους ακροδεξιούς/ θρησκόληπτους/ εθνικιστικούς/ ψεκασμένους του μορφώματος της “Ελληνικής Λύσης” στα βουλευτικά έδρανα, αλλά και με την εντονότατη μετατόπιση της Ν.Δ. από τη δεξιά στην ακροδεξιά, το να είναι ένα ξεκάθαρα ναζιστικό κόμμα στη βουλή απλά δε χρειάζεται. Και έτσι, όσο απλά ενδυναμώθηκε από την εξουσία, τόσο απλά πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων, όταν έκανε τη δουλειά που ήταν να κάνει.

Ας επιστρέψουμε στη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα το 2013. Με τους φασίστες της Χ.Α. να δρουν προκλητικά ανενόχλητοι για καιρό, η δολοφονία του Π. Φύσσα είχε ως αποτέλεσμα η οργή του κόσμου να ξεχειλίσει και το αντιφασιστικό κίνημα να φουντώσει. Το αστικό πολιτικό σύστημα, φοβισμένο από τη μαζική αντιφασιστική-αντιρατσιστική αντίδραση και με τη σιωπηρή αποδοχή και των δημοσιογράφων, που γιγάντωσαν το φασιστικό θηρίο, φυλάκισε τους φασίστες για να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Λίγο μετά, η ναζιστική συμμορία αποφυλακίζεται μαζικά και οι κατηγορίες “καταπίπτουν”. Η δίκη της Χρυσής Αυγής οδεύει πλέον προς το τέλος της, με τις μετά βίας καταδίκες και άλλοτε αθωώσεις ηγετικών στελεχών ή απλών μελών της που αποδεδειγμένα διέπραξαν επιθέσεις και δολοφονίες εις βάρος εργατών, μεταναστών και εμπρηστικές επιθέσεις σε στέκια, καταλήψεις και κοινωνικούς χώρους ή αποτέλεσαν καθοδηγητές αυτών (βλ. Μιχαλολιάκος, Λαγός, Παναγιώταρος κ.ά.) – με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως αυτής της υπόθεσης του “Συνεργείου” – . Τα ίδια δικαστήρια που χωρίς στοιχεία, αξιοποιώντας το νομικό οπλοστάσιο του κράτους (αντιτρομοκρατικός νόμος 187Α, απολύτως αναξιόπιστες επιστημονικά μέθοδοι ταυτοποίησης DNA κ.α.), καταδικάζουν αγωνιστές σε πολυετείς ποινές φυλάκισης, εξαντλούν τις 18μηνες προφυλακίσεις χωρίς στοιχεία και εφευρίσκουν κατηγορητήρια εναντίον συντρόφων μας, είναι τα ίδια δικαστήρια που αποφυλακίζουν φασίστες. Και αυτό δε μας εκπλήσσει καθόλου.

Το 2018 η κατάσταση άλλαξε. Το νέο μιντιακό κατασκεύασμα πάνω στο οποίο στρέφονταν τα φώτα της δημοσιότητας δεν ήταν πλέον η Χρυσή Αυγή, αλλά τα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία, που πραγματοποιούνταν αρκετά συχνά. Μέσα σε αυτά η Χρυσή Αυγή μαζί με διάφορα άλλα μικρότερα ή τοπικά ναζιστικά μορφώματα έπαιζαν, φυσικά, κομβικό ρόλο, θέτοντας όχι μόνο τη συνθηματολογία και τη στόχευση, αλλά και αναλαμβάνοντας τον επιχειρησιακό βραχίονα των στημένων, με την ανοχή των μπάτσων, «συγκρούσεων» (ποιος πραγματικά έπεσε από τα σύννεφα με το -για ακόμα μία φορά- φιλικό χτύπημα στον ώμο των μπάτσων απέναντι στους φασίστες που επιτέθηκαν στον ΕΚΧ Σχολείο και πυρπόλησαν την κατάληψη Libertatia στις 21/1/18 ή με το βίντεο που σαφώς δείχνει τους μπάτσους να αφήνουν ελεύθερους τους εθνικιστές συλληφθέντες στις 8/9/18).

Η αναθέρμανση του μακεδονικού ζητήματος αποτέλεσε μια σπάνια ευκαιρία για κάθε λογής εθνικιστικό και φασιστικό κατακάθι να πάρει μια θέση στον δημόσιο λόγο και να προσπαθήσει να προωθήσει τα δολοφονικά πολιτικά του σχέδια. Τα εθνικιστικά συλλαλητήρια του Γενάρη και Φλεβάρη 2018, αλλά και όσα -σαφώς πιο άμαζα- ακολούθησαν σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα αντίστοιχα, εξυπηρέτησαν αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Έγινε φανερό και στους πλέον αφελείς, ότι ο υποτιθέμενα α-κομμάτιστος και α-πολίτικος χαρακτήρας των συλλαλητηρίων, που διαφημίστηκε με τόση επιμέλεια από τα ΜΜΕ, ήταν απλώς μια προβιά που από κάτω της κρύφτηκε το θηρίο και όπως αποδείχτηκε, δεν του πήρε πολύ για να νιώσει σίγουρο και να φανερώσει το πραγματικό του πρόσωπο. Κάπως έτσι, οι χρήσιμοι ηλίθιοι μετατράπηκαν σε επικίνδυνους ηλίθιους. Τόσο απλά η εξουσία βρήκε το επόμενο δεκανίκι της, μετά τη Χ.Α. η οποία πλέον είχε φθαρεί επικοινωνιακά. Με τα εθνικιστικά συλλαλητήρια, το ιδεολόγημα της εθνικής ενότητας έλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο , και τα αποτελέσματα της επιτυχημένης για την κυριαρχία προπαγάνδας υπέρ αυτού τα ζούμε ως σήμερα και μάλλον θα τα ζούμε για αρκετά χρόνια ακόμα. Γιατί η “εθνική ενότητα”, που αποβλέπει στην ενστάλαξη της συμφιλίωσης με την ταξική και κοινωνική ανισότητα και καταπίεση, ήταν, είναι και θα είναι ένα από τα βασικά εργαλεία της εξουσίας. Από αυτό δεν ωφελούνται μόνο οι στενοί εθνικιστικοί κύκλοι, αλλά σχεδόν το σύνολο της κυριαρχίας, καθώς η εξάπλωση του εθνικιστικού δηλητηρίου κατακερματίζει την κοινωνική βάση και την αποπροσανατολίζει από τα πραγματικά της προβλήματα και συμφέροντα, ειδικά σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης (χαρακτηριστικό το -αμίμητα δουλοπρεπές- πανό “Αν χρειαστεί ψωμί και ελιά, μα η πατρίδα πάντα ψηλά” που υπήρχε στο συλλαλητήριο στις 8/9/18).

Η απόληξη της συνολικής κίνησης του εθνικού κορμού και των φασιστών μπροστάρηδών του κατέγραψε μια σειρά επιθέσεων από ομάδες που βγήκαν από τα συλλαλητήρια και επέστρεψαν σε αυτά: επιθέσεις σε χώρους αγώνα (εμπρησμός κατάληψης Libertatia, επιθέσεις στον Ε.Κ.Χ. Σχολείο, στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός,), βεβηλώσεις του Μνημείου του Ολοκαυτώματος των Εβραίων και του εβραϊκού νεκροταφείου, επιθέσεις κατά μεταναστών ή περαστικών επειδή φέρουν μουσουλμανικά θρησκευτικά σύμβολα), κ.α. Γρήγορα έγινε εύκολο να διαπιστώσει κανείς πως ο οργανωμένος πυρήνας αυτών των συλλαλητηρίων αποτελούσε την επιτομή της μαύρης αντίδρασης, ειδικά αν συνυπολογίσουμε τις αντισημιτικές ενέργειες στις οποίες είχαν προβεί, τη σοβινιστική-φυλετιστική ρητορική που διατυμπάνιζαν, μπολιάζοντάς την απλόχερα με θεωρίες συνωμοσίας απύθμενης ηλιθιότητας και σκοταδιστικές αντιλήψεις, αλλά και τα αντι-αναρχικά και αντικομμουνιστικά συνθήματα που φώναζαν. Όλα αυτά απλώς συμπλήρωσαν το συνολικό φασιστικό (κατά συνέπεια άσπονδο εχθρό των προλεταριακών μαζών) προφίλ της οργανωμένης προμετωπίδας των συλλαλητηρίων, που προσπαθούσε να ριζώσει στη δημόσια σφαίρα. Αξίζει πάντως να αναφερθεί πως αρωγοί στο θέριεμα του εθνικισμού, όπως αυτός διαμορφώθηκε από τα συλλαλητήρια για το μακεδονικό ζήτημα, αποτελούσαν μεταξύ άλλων αστικά κόμματα που έψαχναν ψήφους -και τελικά τις βρήκαν- στους κόλπους ενός συντηρητικού-αντιδραστικού κοινού, η εκκλησία, ο ρωσικός παράγοντας (βλ. χρηματισμό ακροδεξιών και μητροπολιτών από Ρώσους διπλωμάτες) και διάφορα κομμάτια της ντόπιας αστικής τάξης, επιβεβαιώνοντας, έτσι, πως από όλη αυτήν την υπόθεση οι μόνοι πραγματικά κερδισμένοι πρόκειται να είναι τα κράτη και το κεφάλαιο και από τις δυο πλευρές των συνόρων. Λίγους μήνες μετά, και μετά από μια σειρά εθνικιστικά “συλλαλητήρια” που αριθμούσαν από 100 ως 200 άτομα έκαστο, ήταν πλέον σαφές ότι το πανηγύρι έβαινε προς το τέλος του. Το εντελώς άμαζο (με το ζόρι καμιά 300αριά άτομα, την ίδια ώρα που χιλιάδες άτομα συμμετείχαν στις αντικυβερνητικές/ αντικαπιταλιστικές συγκεντρώσεις) εθνικιστικό “συλλαλητήριο” για τη Μακεδονία που πραγματοποιήθηκε την ημέρα των εγκαινίων της 84ης ΔΕΘ στις 07/09/2019, με το μπλοκ της Χρυσής Αυγής, στο οποίο βρίσκονταν και ηγετικά της στελέχη (βλ. Κασιδιάρης κ.ά.), προβάλλοντας στην κεφαλή του, ήταν και η ταφόπλακα του.

Οι καταπιεσμένοι/ες κι εκμεταλλευόμενοι/ες δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε μεταξύ μας. Οι καταπιεστές μας είναι κοινοί κι έχουν το ίδιο όνομα, ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους, κι αυτοί είναι το κράτος και το κεφάλαιο. Το μοναδικό που καταφέρνει ο εθνικισμός είναι να διαχωρίζει και να αποπροσανατολίζει τους από-τα-κάτω διευκολύνοντας τα αφεντικά, και αυτή ακριβώς είναι η υπηρεσία που προσφέρει στην κυριαρχία, αυτός είναι ο λόγος που συστηματικά προωθείται και φυτεύεται στην κοινωνική βάση. Εμείς, από την πλευρά μας, θα παλέψουμε για τη διάλυση κάθε διαχωρισμού πάνω στο σώμα των καταπιεσμένων κι εκμεταλλευόμενων. Να αγωνιστούμε λοιπόν από κοινού με τους καταπιεσμένους και τους εκμεταλλευόμενους όλων των χωρών για να δημιουργήσουμε ένα κοινό διεθνιστικό μέτωπο που θα υψώσει φραγμό στους εθνικισμούς και στον φασισμό, που θα παλέψει ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, που θα βροντοφωνάξει πως δε θα αφήσει τα αφεντικά μας να μας διαχωρίσουν βάσει εθνικότητας, χρώματος, σεξουαλικής κατεύθυνσης, κατεύθυνσης φύλου, θρησκείας ή οποιασδήποτε άλλης διαχωριστικής γραμμής. Που θα αγωνιστεί για μία α-κρατική, α-ταξική, α-εθνική κοινωνία, για μια ελεύθερη ζωή.

Παράλληλα με τον εθνικισμό, θα παλέψουμε για να τσακίσουμε την πιο προωθημένη μορφή του: το φασισμό, κάθε φορά που αυτός προσπαθεί να σηκώσει κεφάλι. Σε αυτήν την πόλη είδαμε τα διάφορα φασιστοειδή να προσπαθούν να εμφανιστούν στο δρόμο με διάφορες αφορμές. Ο κόσμος του αγώνα, οι εκμεταλλευόμενοι και οι καταπιεσμένοι, όλοι και όλες που δεν έχουμε ξεχάσει την κτηνωδία του ιστορικού παρελθόντος, οφείλουμε να αναχαιτίσουμε δραστικά οποιαδήποτε προσπάθεια ανάπτυξης του φασισμού και του κοινωνικού κανιβαλισμού μέσα στον κόσμο της κοινωνικής βάσης. Οφείλουμε να τσακίσουμε τον φασισμό σε όλο το κοινωνικό πεδίο στο οποίο κινούμαστε και ζούμε: στους δρόμους, στη δουλειά, στα σχολεία και τις σχολές, στις γειτονιές μας.

Απέναντι σε αντιδραστικές και δουλικά πειθαρχημένες φωνές που καταδικάζουν τη βία από όπου και αν προέρχεται, απαντάμε πως η προλεταριακή αντι-βία είναι μέσο κοινωνικής και ταξικής αυτοάμυνας και αντεπίθεσης, ώστε να αποτραπούν κοινωνικές συνθήκες γενικευμένης βίας και επιβολής. Είναι μια απάντηση των καταπιεσμένων στους καταπιεστές.

Εμείς, ως αντιφασίστριες/τες αλλά και αντι-καπιταλίστριες/τες (ή αναρχικοί), βλέπουμε το φασισμό ως το μακρύ χέρι του κεφαλαίου, ανεξαρτήτως των αφορμών που οι φασίστες επικαλούνται για να βγουν από την τρύπα τους και να συσπειρώσουν διάφορους ρατσιστές, ελληνόψυχους, θρησκόληπτους. Και για αυτό δε διαχωρίζουμε την πάλη μας απέναντι στο φασισμό από αυτή απέναντι στον καπιταλισμό. Ο φασισμός, ουσιαστικά, μας θέλει δούλους των αφεντικών. Ο φασισμός , μιας και σκοπεύει στο να εντείνει την στρατιωτικοποίηση της εργασίας -και της κοινωνίας συνολικά- και την καπιταλιστικής συνθήκης της εξαίρεσης, θέτοντας όρους εξόντωσης στο «περισσευούμενο» εργατικό δυναμικό. Δεν έχουμε καμιά ψευδαίσθηση ότι το τελειωτικό χτύπημα στο φασισμό θα έρθει δια της νομικής οδού από τα χέρια του κράτους, μιας και ο φασισμός είναι όπλο της ίδιας της αστικής τάξης. Όπως επίσης δεν έχουμε καμιά αυταπάτη ότι η κατάρρευση της Χρυσής Αυγής, θα σημάνει και το τέλος των οργανωμένων ναζιστικών ομάδων, ή πόσο μάλλον, του διάχυτου κοινωνικού εκ-φασισμού. Είναι ολέθριο σφάλμα να λογίζεται απ’ τους από τα κάτω ο φασισμός ως έκφανση αφέλειας και γραφικότητας ή ως κάτι ευκαταφρόνητο, πόσο μάλλον ότι ηττάται μέσω της παραγκώνισης και της αδιαφορίας.

Ο φασισμός είναι γέννημα αυτού του κόσμου καταπίεσης, εκμετάλλευσης και εξαιρέσεων. Γι’ αυτό και αντιμετωπίζεται με ταξικούς όρους, ανατρέποντας το σύστημα που τον εκτρέφει και το οποίο αυτός πάντα υπηρετεί. Δε θα αφήσουμε την πόλη μας έρμαιο στους φασίστες και τους εθνικιστές, όσο λίγοι και αν είναι, όσο γελοίοι και αν φαντάζουν.

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΚΑΜΙΑ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΔΕ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ

ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΑ, ΤΑΞΙΚΑ ΑΝΑΧΩΜΑΤΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΟΛΟΜΕΤΩΠΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΥ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ:

ΤΡΙΤΗ 18/9/19, 18:00, ΚΑΜΑΡΑ

-συμμετέχουμε στο κοινό αντιφασιστικό μπλοκ-

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης  (μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας)

lib_thess@hotmail.com

libertasalonica.wordpress.com

http://www.anarchist-federation.gr

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License