Τι είναι οι άδειες Creative Commons, τι σχέση έχουν με τα πνευματικά δικαιώματα? Τι ενστάσεις υπάρχουν (αν υπάρχουν) για τη χρήση από ανθρώπους που θέλουν να είναι αντιεμπορευματικοί και ενάντια στο κράτος? Εμπλέκεται κάπου το κράτος σε σχέση με την έκδοση αυτών των αδειών.

Παρακαλώ πολύ μη μου δώσετε λινκ της επίσημης σελίδα.Ζητάω απόψεις για τη χρήση της.

από πατωματζής 15/09/2019 3:16 μμ.


Στην ουσία είναι ένα δωρεάν πακέτο ντεμί-πνευματικών δικαιωμάτων που (θεωρητικά) προφυλάσσει έναν δημιουργό από λογοκλοπή με/χωρίς αναφορά στον δημιουργό, οικονομική εκμετάλλευση του έργου κλπ. Χρησιμοποιείται πιο πολύ από νέους συγγραφείς/ποιητές/ιλλουστρέιτορς/προγραμματιστές κλπ. που εναποθέτουν τη δουλειά τους δημόσια και κινδυνεύουν λόγω μικρού κοινού κάποιος να τη φερμάρει κανένα μεγάλο κεφάλι χωρίς να πάρει είδηση κανείς τι πως και γιατί. Δεν έχει τόση αξία ή δύναμη όσο πιστεύουν οι άνθρωποι ότι έχει, κυρίως γιατί και να φερμάρει κάποιος τη δουλειά ενός δημιουργού με Creative Commons αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι πρέπει να το κυνηγήσεις δικαστικά και λεφτά για κάτι τέτοιο δεν έχει σχεδόν κανείς.

 

Είναι στην ουσία σαν ένα σκιάχτρο στο χωράφι σου. Δεν κάνει τίποτα, το έχεις εκεί να κάθεται για να διώχνει τα κοράκια.

 

Η πνευματική εργασία ενός ανθρώπου είναι ένα καθαρά προσωπικό έργο και θα πρέπει να κρίνεται ως τέτοιο. Επειδή όμως δεν είναι ας πούμε μια καρέκλα που έφτιαξε κάποιος ή μια ντομάτα που καλλιέργησε και δεν έχει καθαρή υλική υπόσταση παρά μόνο λέξεις τυπωμένες στο χαρτί ή στο ιντερνέτ μέχρι και σήμερα υπάρχει αυτό το "ταμπού" ότι δεν είναι "πραγματική εργασία" και ότι αφού ακριβώς είναι κάτι το απόλυτα απτό δεν ισχύουν οι ίδιοι κανόνες. Με αυτή την κουτοπόνηρη λογική άνθρωποι δεν νιώθουν καμία τύψη όταν λίγο πολύ "κλέβουν" ή αναδημοσιεύουν το προϊόν της πνευματικής εργασίας κάποιου. Γιατί "έλα μωρέ τώρα, σιγά δεν τον έπιασε και λουμπάγκο να το φτιάξει ο τύπος". Αλλά δεν είναι έτσι.

 

Το να είσαι αντιεμπορευματικός και ενάντια στο κράτος δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τα πνευματικά δικαιώματα. Ένας αντιεμπορευματικός και αντικρατιστής μπορεί είτε:

-να δώσει το προϊόν του κόπου του δωρέαν χωρίς έγνοια ποιος θα το δει, ποιος θα το πάρει, ποιος θα το χρησιμοποιήσει/εκδώσει/καπηλευτεί γιατί δεν ενδιαφέρεται τόσο για το legacy του, τα δημοσιοσχεσιλίκια, την προβολή του ή να διατηρήσει την ανωνυμία του.

 

είτε:

-να προφυλαχθεί από περιπτώσεις του τύπου "τσελεμεντέ του αναρχικού" όπου η εκμετάλλευση και η αλλοτρίωση του έργου θα γίνει κανόνας από αστούς, εκδοτικούς οίκους, πολυεθνικές εταιρίες ή μεγάλα studios, όχι απαραίτητα για να βγάλει χρήματα (που και να βγάλει, τα δικαιούται, δεν τα έκλεψε) αλλά για να μείνει το μήνυμα και το αποτέλεσμα της δουλειάς του ακέραιο.

 

Κάπου στη μέση των παραπάνω επιλογών στέκεται ο τίμιος κατ' εμέ Λέανδρος όπου έχει δηλώσει ανοιχτά ότι βεβαίως και θα σου παραχωρήσει την άδεια για να χρησιμοποιήσεις την δουλειά του για σκοπούς κινηματικούς και μόνο, όχι για κερδοσκοπία ή σκέτη αναπαραγωγή. Αυτή η θέση φαίνεται να είναι και η πιο "συνεπής", χωρίς όμως να σημαίνει ότι ένας αντιεμπορευματικός πρέπει να την ακολουθήσει ντε και καλά γιατί αν δεν το κάνει και "παρασυρθεί" κάποιοι χοντροκέφαλοι θα τον βγάλουν πουλημένο ή ότι καβάλησε το καλάμι ή λακαμά γιατί έδωσε τη δουλειά του έτσι τζάμπα

από 0χετος 15/09/2019 4:30 μμ.


να παραθεσεις εσυ πρωτα την αποψη σου ετσι παει.

Η ανατομια της ερωτησης αποκαλυπτει οτι πισω απο αυτην κρυβονται απο ακαδημαικοι μεχρι πρακτορες, και ολες οι συζητησεις εχουν γεμισει με τετοιες ερωτησεις.

από απορίας 15/09/2019 5:28 μμ.


Ρε συ 0χετός εντάξει τώρα. Δεν θέλω να πω άποψη.Αν είχα άποψη δεν θα είχα απορία.Απορία εξέφρασα.Ερώτηση.Έγραψα μια ΕΡΩΤΗΣΗ και εξέφρασα μια ΑΠΟΡΙΑ στη θεματικη ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ - ΑΠΟΨΕΙΣ. Ποιά ανατομία?Ποιός ακαδημαϊκός?Πράκτορας?έλεος ρε φίλε.... Εργάτης είμαι, άνεργος και θέλω να εκδόσω ένα βιβλιαράκι με το οποίο δεν θέλω να μπλέξω με το κράτος και τα κοπιραιτς αλλά συγχρόνως δεν θέλω να είναι και έρμαιο (αν γίνει) στα χέρια κάποιου εκδότη αργότερα.Λίγο ηρεμία.

πατωματζή με κάλυψες αρκετά. θενκς....


Μετέχω στο κίνημα που είναι και το creative commons (το λέμε κίνημα ελεύθερης κουλτούρας, free culture movement) και είμαι δημιουργός πολλών έργων με άδεια creative commons.

Τα πνευματικά δικαιώματα copyright παλιά δεν υπήρχαν, όποιος ήθελε αντέγραφε όποιον ήθελε. Τα πνευματικά δικαιώματα είναι δημιούργημα του κράτους με σκοπό το περιορισμό πρόσβασης των φτωχών σε βιβλία και κουλτούρα. Ξεκίνησαν από την Αγγλία που στην αρχή το copyright άνηκε στον εκδότη και όχι στον συγγραφέα. Η Γερμανία συνέχισε για αρκετό καιρό να μην έχει copyright κι έτσι ο καθένας μπορούσε να αντιγράψει ένα βιβλίο και να το επανεκδώσει χωρίς καμιά άδεια, και αυτό εξηγεί γιατί η εργατική τάξη της Γερμανίας είχε υψηλότερη μόρφωση σε σχέση με την Αγγλική εργατική τάξη της ίδιας ιστορικής περιόδου.

Σε εναντίωση στα πνευματικά δικαιώματα εμείς στο κίνημά μας προτάσσουμε την ελεύθερη κοινοκτημοσύνη του πνευματικού πλούτου της κοινωνίας. Προς αυτή τη κατεύθυνση βοηθούν οι άδειες creative commons καθώς και το public domain. Όπως έλεγε και ο αναρχικός κομμουνιστής Κροπότκιν, τίποτε δεν είναι πραγματικά δικό μας καθώς όλα όσα φτιάχνουμε ως άτομα είναι βασισμένα σε όλη τη προηγούμενη δουλειά όλης της ανθρωπότητας οπότε τελικά δεν έχει νόημα να λέμε οτι κάτι που φτιάξαμε μας ανήκει αφού εμπεριέχει μέσα του πολύ περισσότερη συλλογική εργασία από όλη τη κοινωνία. Σκέψου οτι κάθε φορά που ένας μαθηματικός γράφει μια μελέτη χρησιμοποιεί το θεώρημα του Πυθαγόρα. Αν οι κληρονόμοι του Πυθαγόρα ζητούσαν πληρωμή με πατέντες και copyright τότε απλά δεν θα υπήρχαν μαθηματικά σήμερα.

Στο κίνημα ελεύθερης κουλτούρας, που είναι μετεξέλιξη ενός αντίστοιχου κινήματος (ελεύθερο λογισμικό) μεταξύ προγραμματιστών Η/Υ, χρησιμοποιούμε τις άδειες χρήσης ως έναν τρόπο να παρακάμψουμε το copyright και να εναντιωθούμε σε αυτό. Βασικά χρησιμοποιούμε το ίδιο το copyright εναντίων του εαυτού του. Καθώς ο νόμος λέει οτι ο δημιουργός έχει δικαίωμα να αποφασίζει πώς θα χρησιμοποιηθεί το έργο του (μια ιδέα με την οποία εμείς διαφωνούμε καθώς όλα σε τελική ανάλυση είναι δημιουργήματα της κοινωνίας), εμείς χρησιμοποιούμε αυτόν τον νόμο για να πούμε οτι θέλουμε το δημιούργημά μας να ανήκει σε όλους, να είναι κοινό κτήμα όλης της ανθρωπότητας. Επειδή δεν είναι όλοι οι δημιουργοί έτοιμοι να μετέχουν πλήρως στο όραμα αυτό, υπάρχουν πολλές άδειες που αντιστοιχούν σε διαφορετικές διαβαθμίσεις συμμετοχής σε αυτό το όραμα, υπάρχει πχ άδεια για όσους είναι έτοιμοι να παραδώσουν όλα τα δικαιώματα επί του έργου τους στη κοινωνία αλλά και άδεια για όσους επιθυμούν να παραδώσουν μόνο συγκεκριμένα δικαιώματα.

Προσωπικά, όπως και πολλοί άλλοι στο κίνημα της ελεύθερης κουλτούρας, θέλω να δω έναν κόσμο χωρίς πνευματικά δικαιώματα όπου οι άνθρωποι θα δημιουργούν για να προσθέσουν κάτι στον συλλογικό πνευματικό πλούτο της κοινωνίας, και όχι για να αποκομίσουν ατομικό κέρδος.

από παραθέτης 16/09/2019 1:43 μμ.


το πιό εύκολο για κάποιον ακαδημαικό ή πράκτορα είναι να καταθέσει και μια αρχική πρόταση. Όποιος τους φαντάζεται σαν μπετόβλακες είναι βαθιά παραμυθιασμένος κ η ανάλυση του μπάζει. Επίσης όποιος θέλει να αποσπασει γνώση κ πληροφορία έχει κ την ικανότητα με εκείνα που ξέρει να τοποθετείται κάθε λιγο κ λιγάκι για να αναθερμαίνει τη συζήτηση. Η τέχνη του καμουφλαζ και της παραπλάνησης είναι περισσότερο ανεπτυγμένη απο τα κομμάτια της κυριαρχίας και δεν είναι κ αμόρφωτοι.

Εξ άλλου το ερώτημα στο αρχικό θρεντ είναι τόσο γενικό που κάθε σχετικός ακαδημαικός και πράκτορας θα έπρεπε ήδη να γνωρίζει την απάντησή του κ δεν έχει την ανάγκη του μέσου. Μπορώ να σου παραθέσω δεκάδες άρθρα από το academia ή το researchgate που πραγματεύονται τη σχέση Creative Commons / πνευματικά δικαιώματα / κοινωνικά κινήματα, όμως βαριέμαι...

από ... 17/09/2019 4:27 μμ.


Σκεφτήτε όμως και την εξής (και πολύ συνηθισμένη) πιθανότητα: κάποιος βιοπορίζεται απ' το επιτήδευμά του, έχοντας επαγγελματική σχέση εξωτερικού συνεργάτη (μπλοκάκι, πολύ κοινή κατάσταση ), ένας εικονογράφος π.χ. Τα δικαιώματα (αν υπογραφτεί συμβόλαιο, σπάνιο στην Ελλάδα) ανήκουν με τα στάνταρ συμβόλαια επί 5 ίσως και παραπάνω χρόνια στον εργοδότη. Μετά επιστρέφουν στον δημιουργό. Εννοώ, ότι έτσι πάει συνήθως για έναν επαγγελματιά, που συνήθως, δεν έχει την πολυτέλεια να διαπραγματεύεται όρους ως άτομο και στερείται του κεφαλαίου για αυτοέκδοση.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License