Ο Ελευθεριακός Μαρξισμός, μια τρίτη εναλλακτική πέρα από τον Εξουσιαστικό Μαρξισμό και τον Αναρχισμό

Πρέπει να έχουμε ανοιχτό μυαλό, ο Μαρξισμός δεν είναι από τη φύση του εξουσιαστικός όπως τον κατάντησε ο σταλινισμός. Υπάρχει και ο Ελευθεριακός Μαρξισμός που μπορεί να δώσει πραγματικές λύσεις χωρίς εξουσιαστικότητα ως ένας εναλλακτικός δρόμος πέρα από τον Αναρχισμό.

Η λέξη "ελευθεριακός" εμφανίστηκε πρώτα στα Γαλλικά σε ένα γράμμα του Γάλλου αναρχικού Ιωσήφ Ντεζάκ στον αναρχικό μουτουαλιστή Προυντών το 1857. Από τότε η λέξη χρησιμοποιείται από τους αντιεξουσιαστές αριστερούς και συγκεκριμένα από τους Αναρχικούς (Αναρχοκομμουνιστές) και τους Ελευθεριακούς Μαρξιστές.

Οι Αναρχικοί (Αναρχοκομμουνιστές) και οι Ελευθεριακοί Μαρξιστές είναι αδέλφια καθώς και οι δυο είναι μέλη του ίδιου πολιτικού χώρου: ελευθεριακοί σοσιαλιστές, ελευθεριακοί αριστεροί, ελευθεριακοί κομμουνιστές.

Ναι μπορεί να υπάρξει Μαρξισμός χωρίς εξουσιαστικότητα, κι αυτό προσφέρει ο Ελευθεριακός Μαρξισμός. Ο τελικός στόχος των Ελευθεριακών Μαρξιστών είναι ο ίδιος με τον στόχο των Αναρχικών (Αναρχοκομμουνιστών), δηλαδή μια κομμουνιστική κοινωνία χωρίς κράτος.

Δυστηχώς η στρέβλωση του Μαρξισμού από τερρατώδη εξουσιαστικά κράτη όπως η ΕΣΣΔ και η Κίνα οδήγησαν πολλούς στο συμπέρασμα πως ήταν λάθος η Μαρξική θεωρία. Ωστόσο όπως αποδεικνύει ο Γκερίν στα βιβλία του η πραγματική Μαρξική θεωρία δεν εφαρμόστηκε ποτέ σωστά. Συνεπώς δεν πρέπει να μπερδεύουμε τη πραγματική Μαρξική θεωρία με τις στρεβλώσεις των εξουσιομανών δικτατόρων που εκμεταλλεύτηκαν Μαρξιστική φρασεολογία για να κοροϊδέψουν όσους δεν γνώριζαν τις πραγματικές θέσεις του Μαρξ και του Ένγκελς.

Ο ίδιος ο Μαρξ, καθώς και ο Ένγκελς, παραδέχτηκαν το 1871 σε μια συνάντηση στη Πρώτη Διεθνή μετά την ήττα της Παρισινής Κομμούνας πως έπρεπε να είχαν γράψει αλλιώς το Κομμουνιστικό Μανιφέστο του 1848, στο οποίο κάλεσαν τους προλετάριους να οργανωθούν σε κόμμα και να εγκαθιδρύσουν ένα επαναστατικό κράτος στο οποίο το προλεταριάτο θα ήταν οργανωμένο ως η νέα άρχουσα τάξη της κοινωνίας. Ο Μαρξ εξήγησε πως ο λόγος της ήττας της Παρισινής Κομμούνας ήταν η διατήρηση της κρατικής ιεραρχικής εξουσιαστικής δομής.

Οι εξουσιαστές Μαρξιστές πιστεύουν στην συγκεντρωποιημένη κομματική δικτατορία και ξεχνούν επίτηδες πως ο Μαρξ στο λόγο του στη Πρώτη Διεθνή το 1871 αναθέωρησε τις απόψεις του που είχε εκφράσει στο Μανιφέστο. Κι αυτό σημαίνει πως ο Μαρξισμός είναι πλήρως συμβατός με μια ελευθεριακή στρατηγική επανάστασης με οριζόντια αντι-ιεραρχική αυτο-οργάνωση του προλεταριάτου. Αυτός είναι ο Ελευθεριακός Μαρξισμός.

Ο Ελευθεριακός Μαρξισμός διαφέρει από τον Αναρχισμό (Αναρχοκομμουνισμό) στο οτι οι Αναρχικοί δεν χρησιμοποιούν την Μαρξική θεωρία και ειδικότερα την επιστημονική μέθοδο ανάλυσης τού Ιστορικού Υλισμού που δίδαξε ο Μαρξ, και επίσης στο οτι ο Ελευθεριακός Μαρξισμός εφαρμόζει τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας σε αντίθεση με τους Αναρχικούς (Αναρχοκομμουνιστές) που εναντιώνονται στον κεντρικό σχεδιασμό λόγω της έλλειψης επιστημονικότητας των αναρχικών θεωριών τους.

Ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας πρέπει να είναι σε παγκόσμιο πλανητικό επίπεδο καθώς η οικονομία είναι ένας παγκόσμιος πλανητικός μηχανισμός. Όμως ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας που θέλουν να εφαρμόσουν οι Ελευθεριακοί Μαρξιστές δεν χρειάζεται κεντρικό κράτος. Έτσι ο Ελευθεριακός Μαρξισμός αντιτίθεται σθεναρά στον εξουσιαστικό Μαρξισμό των κομμάτων τα οποία διαστρεβλώνουν τη πραγματική ουσία της θεωρίας του Μαρξ.

Ο παγκόσμιος κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας σύμφωνα με τις αρχές του Ελευθεριακού Μαρξισμού μπορεί να γίνει από αποκεντρωμένες ανεξάρτητες τοπικές κοινότητες, χωρίς κεντρικό κράτος, καθώς η κάθε κοινότητα από την τοπική της ανοιχτή συνέλευση θα στέλνει άμεσα ανακλητούς εκλεγμένους αντιπροσώπους σε μια παγκόσμια κεντρική συνέλευση η οποία θα θέτει τους στόχους του κεντρικού σχεδιασμού της παγκόσμιας οικονομίας και το σχέδιο θα εφαρμόζεται από τις αποκεντρωμένες τοπικές κοινότητες.

Ο παγκόσμιος κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας είναι ο μόνος τρόπος να καταργηθεί πλήρως ο καπιταλισμός και να μπορέσει η ανθρωπότητα να αντιμετωπίσει την υπερθέρμανση του πλανήτη λόγω της κλιματικής αλλαγής που προκαλεί ο καπιταλισμός.

Η παγκόσμια κεντρική συνέλευση κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας δεν θα είναι κεντρική κυβέρνηση καθώς δεν θα έχει καμία άλλη αρμοδιότητα πέρα από την προετοιμασία του κεντρικού σχέδιου της παγκόσμιας οικονομίας. Τα μέλη της συνέλευσης θα είναι άμεσα ανακλητά από τις τοπικές κοινότητες που τους εξέλεξαν. Η παγκόσμια κεντρική συνέλευση δεν θα βγάζει νόμους και διατάγματα, ούτε θα παίρνει αποφάσεις για την κοινωνική οργάνωση στις τοπικές κοινότητες καθώς αυτές οι αρμοδιότητες θα είναι θέμα των συνελεύσεων της κάθε κοινότητας.

Ο Ελευθεριακός Μαρξισμός λοιπόν αποτελεί έναν τρίτο πολιτικό πόλο, πέρα από τις αντιεπιστημονικές αντιλήψεις των Αναρχικών (Αναρχοκομμουνιστών) και τις δικτατορικές εξουσιομανείς βλέψεις των εξουσιαστών που σφετερίζονται το όνομα του Μαρξ. Ο Ελευθεριακός Μαρξισμός με τον παγκόσμιο κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας είναι επιστροφή στις αυθεντικές ιδέες του Μαρξ και του Ένγκελς που είναι οι μόνες επιστημονικά τεκμηριωμένες ιδέες που καταργούν πλήρως τον καπιταλισμό.

Ως μεθόδους αγώνα, ο Ελευθεριακός Μαρξισμός δέχεται οποιεσδήποτε μέθοδους είναι οριζόντια αυτο-οργανωμένες από το προλεταριάτο και είναι αποτέλεσμα επιστημονικής ανάλυσης των κοινωνικών συνθηκών σύμφωνα με τις αρχές των Μαρξ και Ένγκελς.

Στον Ελευθεριακό Μαρξισμό, πρωτοπορεία είναι όσοι προλετάριοι έχουν μελετήσει τη θεωρία του Μαρξ και την διδάσκουν στους υπόλοιπους μέσα από αντι-ιεραρχικές οριζόντιες διαδικασίες έτσι ώστε όλο το προλεταριάτο ως σύνολο να μπορέσει να εφαρμόσει σωστά τη θεωρία με τη δικιά του αυτο-οργανωμένη δράση, χωρίς κεντρικές εντολές από κάποιο κόμμα ή ιεραρχική οργάνωση.

Ένας Ελευθεριακός Μαρξιστής

από α/α 11/09/2019 1:43 μμ.


Δεν ξέρω τι πιστεύει ο συντάκτης του παραπάνω άρθρου ότι θα κερδίσει σπέρνοντας σύγχιση, αλλά ο όρος "ελευθεριακός μαρξιστής" δεν υφίσταται. Οι έννοιες "ελευθεριακός κομμουνιστής" και "ελευθεριακός σοσιαλιστής" είναι συνώνυμες του αναρχικού ή καλύτερα αποτελούν τάσεις της αναρχίας. Στην Πρώτη Διεθνή, όταν διαχωρίστηκαν σε εξουσιαστές-αντιεξουσιαστές, οι Μαρξ-Έγκελς εντάχθηκαν στο εξουσιαστικό στρατόπεδο και δεν το αναθεώρησαν ποτέ. Ο Μπακούνιν που εντάχθηκε στο αντιεξουσιαστικό συκοφαντήθηκε αισχρά από το Μαρξ μέχρι που αποχώρησε.

Διαβάζουμε τον εξής νεολογισμό: "ο Ελευθεριακός Μαρξισμός εφαρμόζει τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας σε αντίθεση με τους Αναρχικούς (Αναρχοκομμουνιστές) που εναντιώνονται στον κεντρικό σχεδιασμό λόγω της έλλειψης επιστημονικότητας των αναρχικών θεωριών τους".

Πληροφοριακά, και για να μην εκτίθεσαι, ο αναρχοκομμουνισμός αποτελεί μια τάση της αναρχίας που θέλει κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας στο πλαίσιο μιας ελεύθερης ομοσπονδίας, εφόσον βέβαια συμφωνούν οι ίδιες οι κοινότητες που συμμετέχουν. Αυτές οι "ελλείψεις επιστημονικότητας" ανήκουν στην αφήγηση των εξουσιαστών μαρξιστών-λενινιστών προκειμένου να συκοφαντήσουν την αναρχία. Οι αναρχικοί Μπακούνιν-Κροπότκιν υπήρξαν ξεκάθαροι όσον αφορά την επιστήμη. Σαφέστατα αποδέχονταν την ορθολογική επιστημονική ανάλυση, αυτό που δεν αποδέχονταν ήταν οι διακριτοί, ιεραρχικοί ρόλοι των επιστημόνων. Αυτό που σήμερα ονομάζουμε "τεχνοκρατισμό" και πολύ καλά έκαναν. Ο Μπακούνιν απαντώντας στους εξεγερμένους ρώσους φοιτητές υποστήριξε ότι ο ίδιος ο εργάτης θα πρέπει να έχει πλήρη πρόσβαση σε όλη τη γνώση, σε ότι αφορά το αντικείμενο της δουλειάς του και όχι μόνο. Οτι δε θα πρέπει να υπάρχουν αστοί επιστήμονες, "ιδιοκτήτες" της γνώσης που θα εξουσιάζουν από τα γραφεία τους. Το σύνθημά του συγκεκριμένα ήταν "όλοι να μορφώνονται-όλοι να δουλεύουν".

Διαβάζουμε επίσης: "οι Αναρχικοί δεν χρησιμοποιούν την Μαρξική θεωρία και ειδικότερα την επιστημονική μέθοδο ανάλυσης τού Ιστορικού Υλισμού που δίδαξε ο Μαρξ"

Κι εδώ λάθος έχεις. Οι αναρχικοί χρησιμοποιούν ορθολογική ιστορική ανάλυση και σε μεγάλο βαθμό τη μέθοδο της διαλεκτικής. Αλλά η διαλεκτική δεν είναι αποκλειστικότητα του μαρξισμού. Στοιχεία διαλεκτικής υπάρχουν στο Λαο Τσε, στον Σωκράτη, τον Ηράκλειτο, τον Καντ, τον Άνταμ Σμιθ και άλλους. Ο Μπακούνιν συγκεκριμένα συμφωνούσε με τη διαλεκτική ανάλυση του Μάρξ τον οποίο αποκαλούσε "επαναστατικό γίγαντα". Η αναρχία όμως δεν έχει "ευαγγελιστές", οπότε δε θα αποδεχτούμε σαν αυθεντία ούτε το Μαρξ ούτε τον Έγκελς αλλά ούτε και το Μπακούνιν.

Πόσο μάλλον όταν η ίδια η επιστήμη που αποθέωσαν οι μαρξιστές οπαδοί του "επιστημονικού υλισμού" κατέρριψε πλευρές της μαρξιστικής θεωρίας, συγκεκριμένα το ντετερμινισμό που καταρρίφθηκε από τη θεωρία του Χάους. Η θεωρία του Χάους δεν επινοήθηκε ούτε από σοβιετικούς ούτε από μαοικούς ούτε από "αντιεπιστήμονες" αναρχικούς. Επιστήμονες την διατύπωσαν και την τεκμηρίωσαν επιστημονικά.Το να επιμένει κανείς στο επιστημονικό σφάλμα του μαρξιστικού ντετερμινισμού αποτελεί μεταφυσική και μόνο.

Η βασικότερη αρχή της διαλεκτικής είναι και η αέναη μετεξέλιξη. Το να παραμένει κανείς προσκολλημένος στους Μαρξ-Έγκελς ενώ η επιστήμη δίπλα του μετεξελίσσεται κάθε άλλο παρά διαλεκτικός είναι.

Κατα τα άλλα, το σύστημα που περιγράφεις δε διαφέρει από τον ελευθεριακό κομμουνισμό, οπότε προφανώς συμφωνείς με τους αναρχικούς αυτής της τάσης και ενδεχομένως μπορείς να συμπράξεις μαζί τους στο πλαίσιο της αυτοοργάνωσης που προτείνουν. Αν επιμένεις πάντως στη πεφωτισμένη πρωτοπορία, τότε θα πρέπει να ψαχτείς αλλού, στα κόμματα, στους ιλουμινάτι ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Πρωτοπορίες και ιεραρχίες μακρυά από μας.

από Περιεργος 13/09/2019 7:48 μμ.


Αυτά που τσαμπουκά είναι ο αρχικός υπάρχουν μόνο στο μυαλό τού και στην μοναξιά τού που την περνάει στον υπολογιστή.Στην κοινωνία και στον κόσμο τού αγώνα,στην πραγματικότητα δηλαδή,τέτοιο φρούτο που περιγράφει δεν παίζει.Αν τα έλεγε δια ζωής θα γίνονταν αντικείμενο χλευασμου ενώ τώρα πίσω από τον υπολογιστή ο καθένας φτιάχνει θεωρίες ,κινήματα ,οργανώσεις και ότι τραβάει η ψυχή τού....

από οτι ο Μαρξ 18/09/2019 3:40 πμ.


αναθεώρησε τις απόψεις του από το 1871 και μετά (το Μανιφέστο γράφτηκε το 1848), το θέμα το έχει αναλύσει διεξοδικά ο Daniel Guerin, διαβάστε να μάθετε: https://theanarchistlibrary.org/library/daniel-guerin-libertarian-marxism

από Αρ.κομ. 18/09/2019 6:33 πμ.


Πέρα από κάποια πολιτικά λάθη του αρχικού συγγραφέα. Σαφώς και υπάρχει το ρεύμα αυτό. Ενδεικτικά αναφέρω το ρεύμα του αριστερού κομμουνισμού και των συμβουλιακων κομμουνιστών. Λίγο άκυρος ο όρος ελευθεριακών μαρξιστων

από σαπίος 18/09/2019 10:18 πμ.


Το ρευμα αυτο έιναι το λεγομενο open marxism. Εκφαστης ειναι και ο John Holloway

από @ 19/09/2019 3:12 πμ.


Ο ελευθεριακός μαρξισμός (libertarian marxism) στην Ελλάδα δεν υπάρχει σαν κοινωνικό ρεύμα. Οπότε αν υπάρχουν εδώ, είναι μεμωνομένα άτομα, καθώς από όσο γνωρίζω δεν έχουν κάποιου είδους δικιά τους οργάνωση ή χώρο συγκέντρωσης. Ξεκίνησαν να εμφανίζονται το 1905 στην Αγγλία οργανωμένοι στο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Μεγάλης Βρετανίας, με την ενθάρρυνση του Φ. Ένγκελς και της νεότερης κόρης του Μαρξ (την Ελεάνωρ) ως αντίδραση σε αυτό που έβλεπαν ως γραφειοκρατικοποίηση και αποριζοσπαστικοποίηση του σοσιαλιστικού κινήματος. Αργότερα ως αντίδραση στον Λένιν, πολλοί ελευθεριακοί μαρξιστές εγκατέλειψαν γενικά την ιδέα της οργάνωσης σε πολιτικό κόμμα.

Ο ανοιχτός μαρξισμός (open marxism) είναι διαφορετικός από τον ελευθεριακό μαρξισμό. Η βασική τους ιδεολογική θέση είναι οτι δεν δέχονται τον ιστορικό ντετερμινισμό. Εμφανίστηκαν μετά τον δεύτερο παγκόσμιο και πρώτη φορά συγκεντρώθηκαν ως ιδεολογικό ρεύμα γύρω από τη περιοδική έκδοση Arguments που εκδίδονταν από το 1958 ως το 1962 και αργότερα και σε άλλες περιοδικές εκδόσεις δικιές τους (Common Sense και The Commoner).

Ο αυτόνομος μαρξισμός (autonomous marxism) γεννήθηκε ως ιδεολογικό ρεύμα και κοινωνικό κίνημα στην Ιταλία στα 1960ς. Ο γνωστότερος θεωρητικός τους είναι ο Αντόνιο Νέγρι. Επηρέασαν τους Καστοριδιακούς αυτόνομους στη Γαλλία οι οποίοι με τη σειρά τους επηρέασαν εμάς στο εγχώριο ευρύτερο αντιεξουσιαστικό κίνημα, γιαυτό και υπάρχει και η έκφραση "αναρχοαυτόνομος".

Συγγενικό ρεύμα με τα παραπάνω είναι ο συμβουαλικός κομμουνισμός (council communism) από τον οποίο προήλθε η ιδέα της εργατικής συνέλευσης, και μαζί με αυτόν όλα αυτά τα ρεύματα περιγράφονται ως αριστερός κομμουνισμός (left communism). Ενάντια σε αυτά τα ρεύματα έγραψε ο Λένιν το βιβλίο "Αριστερισμός, η Παιδική Αρρώστια του Κομμουνισμού". Το Διεθνές Κομμουνιστικό Ρεύμα (International Communist Current) είναι η πιο γνωστή διεθνής οργάνωση αριστερών κομμουνιστών που λειτουργεί σήμερα.

Δεν νομίζω οτι έχουν πολύ σημασία όλα αυτά τα ιδεολογικά θεωρητικά. Το αν κάποιος έχει διαβάσει Μπακούνιν ή Καστοριάδη λίγο σημασία έχει. Οι πράξεις είναι που μετράνε στη πραγματικότητα.

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License