Η ρατσιστική απεργία στη Φιλαδέλφεια [1944]


Από: istories4050.wordpress.com

Η ρατσιστική απεργία στη Φιλαδέλφεια [1944]10 Μαρτίου 2019

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου εργάτες στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς της Φιλαδέλφειας (PTC) διαμαρτυρήθηκαν έντονα για τις προσλήψεις 8 αφροαμερικανών σε θέσεις οδηγών τρόλεϊ, χειριστών τραμ κι άλλων επαγγελμάτων που ήταν αποκλειστικά κατοχυρωμένα μέχρι τότε μόνο από λευκούς.

Είχε προηγηθεί αρχές Ιουλίου του 1944 η απόφαση της Επιτροπής Πολέμου (WMC) όπου με βάση την ισότητα και την ισονομία των πολιτών αλλά και τις νέες πολεμικές ανάγκες έκρινε ότι και η PTC έπρεπε να συμμορφωθεί με τη νομοθεσία απαγορεύοντας τη φυλή, τη θρησκεία και την εθνική καταγωγή να είναι το κριτήριο για τη μη πρόσληψη ενός υπαλλήλου. Η PTC υπάκουσε κι άρχισε να εκπαιδεύει για πρώτη φορά «μη άριους» εργάτες.

Εργαζόμενοι στα ΜΜΜ της Φιλαδέλφειας αποφασίζουν δημοκρατικά για την εξέλιξη της απεργίας

Έτσι την Τρίτη 1η Αυγούστου 1944 στο πρώτο δρομολόγιο των 8 νεοπροσληφθέντων, χιλιάδες εργάτες κατέβηκαν σε απεργία αρνούμενοι να έχουν αφροαμερικανούς συναδέλφους ενώ ορισμένοι δήλωσαν άρρωστοι σε μια προσπάθεια ν’ αποφύγουν να δουλέψουν δίπλα σε μαύρους.

Εκείνες τις αυγουστιάτικες μέρες οι μεταφορές και οι μετακινήσεις των κατοίκων ήταν ανυπόφορες

Η τρίτη τότε σε πληθυσμό πόλη των ΗΠΑ με τους 2,5 εκ. καθημερινούς επιβάτες παρέλυσε με 2.600 οχήματα να τραβάνε χειρόφρενο και με την παραγωγή στρατιωτικού υλικού να μειώνεται κατά το ήμισυ επηρρεάζοντας την έκβαση στα πεδία των μαχών. Συγκεντρώσεις και αντισυγκεντρώσεις οργανώθηκαν άμεσα και ξέσπασαν ταραχές με ένα 13χρονο παιδί αφροαμερικανικής καταγωγής νεκρό από σφαίρα στο κεφάλι που προήλθε από μια ομάδα λευκών διαδηλωτών ενώ σπάστηκαν καταστήματα που άνηκαν σε ρατσιστές από καταπιεζόμενους που περίμεναν πολλά χρόνια για να ζήσουν λίγες στιγμές αξιοπρέπειας.

«Οδηγούμε τανκς γιατί όχι και τρόλεϊ» ρωτάει ένας αντιδιαδηλωτής με πλακάτ. Πολλοί αφροαμερικανοί έδιναν και τη ζωή τους στα χαρακώματα του πολέμου για μια πατρίδα που δεν τους υπολόγιζε

Αξίζει να τονιστεί ότι ο δήμαρχος της πόλης Bernard Samuel αβάνταρε τους ρατσιστές που απαιτούσαν την ανάκληση των «μαύρων» προσλήψεων. Το έφεραν βαρέως δήλωσε μια ηλικιωμένη σε σχετικό ντοκυμαντέρ ενώ μία άλλη μετανάστρια που έζησε τότε τα γεγονότα θυμόταν ότι οι λευκοί πολίτες δε μπορούσαν να χωνέψουν ότι ένας νέγρος τους πηγαίνει σπίτι.

Με βάση τον νόμο που απαγόρευε οποιαδήποτε απεργία σε περίπτωση πολέμου παρενέβη ο πρόεδρος Ρούσβελτ και απαίτησε από τους απεργούς να επιστρέψουν στους χώρους εργασίας τους, αλλιώς είτε θα απολυθούν χάνοντας και τα επιδόματα ανεργίας είτε θα στρατολογηθούν.

Το Σάββατο 5 Αύγούστου με εντολή του 5.000 φαντάροι με βαρύ οπλισμό πήραν καίριες θέσεις μέσα στην πόλη και προστάτεψαν τους πρώτους 100 απεργοσπάστες που θέλησαν να ξεκλειδώσουν τα αμαξοστάσια και να επιστρέψουν στην «κανονικότητα». Παράλληλα συνελήφθησαν 4 ηγέτες της «hate strike» όπως ονομάστηκε οι οποίοι αφέθηκαν αργότερα ελεύθεροι με εγγύηση ενώ ένας από αυτούς μεταμελημένος μιλώντας σε ρατσιστική συγκέντρωση προσπάθησε να πείσει το πλήθος να επιστρέψει στις δουλειές του και να οδηγηθεί η υπόθεση στο ομοσπονδιακό δικαστήριο. Κάτω από αυτές τις πιέσεις και μετά από διαπραγματεύσεις η μεγαλύτερη φυλετική απεργία έληξε τη Δευτέρα στις 7 Αυγούστου 1944 με σχεδόν όλους τους 6.000 απεργούς να επιστρέφουν στα πόστα τους και με τους στρατιώτες σε πλήρη εξάρτηση να προσπαθούν να επιβάλουν την τάξη σε τρένα, λεωφορεία και τρόλεϊ.

Σε αρκετές πολιτείες για πολλά χρόνια στα ΜΜΜ οι λευκοί σήκωναν τους «έγχρωμους» όταν δεν υπήρχαν κενές θέσεις

Μέχρι το Σεπτέμβριο του 1944 οι 8 οδηγούσαν και μέχρι τον Οκτώβριο ο αριθμός των αφρικανών-αμερικανών οδηγών είχε διπλασιαστεί.

Οι «8» της Φιλαδέλφειας ικανοποιημένοι για το αποτέλεσμα

Μέσα σε ένα χρόνο με την κοινωνία διχασμένη, υπήρχαν πάνω από 900 αφροαμερικανοί εργαζόμενοι στα ΜΜΜ της Φιλαδέλφειας.

Γιατί μπορεί το 1945 οι ΗΠΑ να ισοπέδωσαν τον φάσισμο και τον ρατσισμό σε Ευρώπη και Ανατολική Ασία δεν κατόρθωσαν όμως να τον υποτάξουν μέσα στο σπίτι τους. Πάντως αυτή η νίκη των μαύρων εργατών στάθηκε η απαρχή της γέννησης των μεγάλων αφροαμερικανικών κινημάτων για την πάταξη των ρατσιστικών διακρίσεων στις επόμενες δεκαετίες.

Πηγές: 1. Time 2. Global Nonviolent Action Database 3. Documentary «Neighbour ladies» [2004] της Le Ann Erickson.

Υ.Γ. Το 1946 γυναίκες εργάτριες της PTC απήργησαν απαιτώντας μισθολογικές αυξήσεις.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License