Γνώμες για τον Lysander Spooner

Συζήτηση για τον Lysander Spooner και τις ιδέες του.

Θα ήθελα να διαβάσω τις απόψεις σας για τον Lysander Spooner, https://en.wikipedia.org/wiki/Lysander_Spooner

Ο Lysander Spooner ήταν ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά και ήταν μέλος της Πρώτης Διεθνούς. Δεν συμφωνούσε με την ιδέα του σοσιαλισμού/κομμουνισμού καθώς πρότεινε ένα άλλο μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης και απελευθέρωσης των εργατών από τον καπιταλισμό.

Το μοντέλο που πρότεινε ο Lysander Spooner ήταν να καταργηθεί η μισθωτή εργασία του καπιταλισμού, να επιστρέψουμε στη προβιομηχανική εποχή, και ο κάθε άνθρωπος να έχει δικιά του ιδιοκτησία και να ζει από αυτήν με εμπόριο, χωρίς να υπάρχουν εργάτες χωρίς ιδιοκτησία. Δηλαδή υποστήριζε την αντικατάσταση του καπιταλισμού από μια κοινωνία μικροϊδιοκτητών αυτοαπασχολούμενων, χωρίς μεγάλη βιομηχανία.

Στη κοινωνία του Lysander Spooner λοιπόν ο καθένας θα έχει ένα χωράφι και θα ζει από τη δικιά του εργασία στο χωράφι του, και θα κάνει εμπόριο με άλλους για ανταλλαγή αγαθών. Κανείς όμως δεν θα μπορεί να σκλαβώσει άλλους ανθρώπους με μισθωτή σκλαβιά, καθώς ο καθένας θα ζει μόνο από τη δικιά του ιδιοκτησία και θα απαγορεύεται να εργαστεί σε ιδιοκτησία άλλου.

Ο Spooner έχει περιγραφεί ως ατομικιστής αναρχικός καθώς ήταν και ενάντια στην ύπαρξη του κράτους. Οι ιδέες του για την οικονομία όμως ήταν περισσότερο κοντά σε αυτές του Προυντόν παρά σε αυτές του Κροπότκιν ή του Μαρξ. Σήμερα βλέπουμε τον αντικαπιταλισμό να εκλαμβάνεται σχεδόν αποκλειστικά ως σοσιαλισμός/κομμουνισμός ή αναρχοκομμουνισμός. Φοβάμε πως έχουμε ξεχάσει τις εναλλακτικές αντικαπιταλιστικές ιδέες που υπήρχαν παλιότερα, όπως τις ιδέες του Lysander Spoonder, του Proudhon, αλλά και του Benjamin Tucker.

Σίγουρα χρειάζεται μια αντικαπιταλιστική επανάσταση. Αλλά το τί θα κάνουμε με τα μέσα παραγωγής των καπιταλιστών μετά την επανάσταση είναι θέμα που ίσως θα πρέπει να συζητηθεί λίγο. Στο σοσιαλιστικό/κομμουνιστικό/αναρχοκομμουνιστικό μοντέλο ο βιομηχανικός πολιτισμός διατηρείται και οι εργαζόμενοι μοιράζονται τα μέσα παραγωγής καταργώντας την ατομική ιδιοκτησία. Πρέπει όμως αυτή η ιδέα να θεωρείται μονόδρομος; Μήπως να ξαναβλέπαμε λίγο τις ιδέες του Spooner; Γιατί να διατηρήσουμε τη μεγάλη βιομηχανία και να μην επιστρέψουμε στην μικροϊδιοκτησία που ο καθένας θα έχει δικό του χωράφι ως ανεξάρτητος παραγωγός που θα κάνει εμπόριο με άλλους παραγωγούς;

Αν θέλουμε να διατηρήσουμε τη μεγάλη βιομηχανία, ίσως όντως δεν υπάρχει άλλος τρόπος από τον κομμουνισμό/αναρχοκομμουνισμό, αλλά γιατί να θέλουμε να συνεχίσει να υπάρχει ο βιομηχανικός πολιτισμός; Γιατί να μην καταργήσουμε τη βιομηχανία; Χωρίς βιομηχανία δεν υπάρχει πλέον ανάγκη για κοινοκτημοσύνη στα μέσα παραγωγής καθώς θα μπορεί ο καθένας να έχει το δικό του χωράφι ή τη δικιά του βιοτεχνία, χωρίς εργάτες, οπότε έτσι λύνεται το πρόβλημα της εργατικής τάξης που έχει δημιουργήσει ο καπιταλισμός, και το κάθε άτομο διατηρεί πλήρως την αυτονομία του χωρίς να χρειάζεται να μετέχει σε συνελεύσεις και να φτάνει σε κοινές αποφάσεις για τη διαχείρηση των μέσων παραγωγής.

από πανω απο ολα 14/07/2019 7:58 μμ.


που δεν μπορει σε καμια περιπτωση να συζητηθει στο ιντερνετ. το οικονομικο συστημα ειναι ενα θεμα που θα πρεπει αν συζητηθει να συζητηθει με ανθρωπους που εχουν γνωσεις επαρκεις πανω στην αγορα και στις συνθηκες που τη διαμορφωνουν σε καθε διαφορετικο συστημα. Οι αντιεξουσιαστες εχουν πολυ επιφανειακες γνωσεις πανω στους νομους της αγορας γιαυτο και οι αναλυσεις που γινονται σε συνελευσεις, πανεπιστημιακες ομαδες φοιτητων, διαδικτυακα καφενεια κτλ ειναι προχειρες και ανεπαρκεις τελειως. δε γινεται να γινει παραπανω αναλυση εδω ειναι ασκοπο.


Οι ιδέες του Spooner δεν είναι πολύ χρήσιμες για τους προλετάριους, τα συμφέροντα των προλετάριων είναι αρκετά διαφορετικά. Ο Spooner άνηκε στην μικροαστική τάξη και οι ιδέες του αντανακλούν το τρόπο που έβλεπε το κόσμο από τη δικιά του κοινωνική τάξη. Για να καταλάβουμε καλύτερα τις ιδέες του πρέπει να κατανοήσουμε καλά τί σημαίνει μικροαστός.

Μικροαστός είναι πχ ένας μαγαζάτορας χωρίς υπαλλήλους, κάποιος που έχει στα χέρια του ένα μέσο παραγωγής αλλά δεν χρειάζεται εργαζόμενους.

Οι μαγαζάτορες με μικρομάγαζα που έχουν υπαλλήλους είναι μεσοαστοί, όχι μικροαστοί, αν και συχνά στη καθημερινή ομιλία τους λένε μικροαστούς κι αυτούς.

Ο μικροαστός δεν ζει με μισθό, ζει από το μέσο παραγωγής που διαθέτει ως ιδιοκτήτης. Στη καθημερινή ομιλία μικροαστούς καμιά φορά λέμε και τους υψηλόμισθους εργαζομένους (νοικοκυραίους), αλλά κανονικά είναι προλετάριοι κι αυτοί (διότι ζούνε με μισθό).

Μερικοί μπερδεύουν τους μικροαστούς με τους αυτοαπασχολούμενους. Ο αυτοαπασχολούμενος (πχ γιατρός ιδιώτης, ή ένας λούστρος, ή ένας ηλεκτρολόγος) δεν είναι μικροαστός διότι δεν έχει δικό του μέσο παραγωγής (πχ μαγαζί), ζει από την εργασία του, απλά δεν έχει αφεντικό καπιταλιστή πάνω απ το κεφάλι του (ο μικροαστός αντιθέτως ζει από την ιδιοκτησία του, όχι από την εργασία του). Ο αυτοαπασχολούμενος δεν είναι προλετάριος διότι δεν ζει με μισθό. Είναι μια τάξη μεταξύ των προλετάριων και των μικροαστών, και τα συμφέροντά τους είναι πιο κοντά σε αυτά των μικροαστών.

Οι μικροαστοί δεν έχουν μεγάλα συμφέροντα από τον καπιταλισμό, τους καπιταλιστές γενικά τους αντιπαθούν. Αλλά έχουν συμφέροντα να διατηρηθεί η "ελεύθερη αγορά" (το εμπόριο). Αν οι προλετάριοι απειλήσουν την ύπαρξη του εμπορίου τότε οι μικροαστοί συμμαχούν με τους καπιταλιστές.

Οι προλετάριοι (οι εργαζόμενοι) έχουν συμφέρον να καταργηθεί ο καπιταλισμός και να περιοριστεί ή να καταργηθεί και το εμπόριο. Το θέμα του εμπορίου είναι που φέρνει τους προλετάριους και τους μικροαστούς (και αυτοαπασχολούμενους) σε σύγκρουση.

Ο προλετάριος χρειάζεται μια κοινωνία που να βασίζεται στην ομαδική συνεργασία. Η ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής μειώνει τη πιθανότητα πετυχημένης συνεργασίας. Η λύση σε αυτό είναι η κοινή χρήση των μέσων παραγωγής.

Ο προλετάριος επίσης χρειάζεται μια κοινωνία όπου θα μπορεί να έχει πρόσβαση σε αγαθά για να καλύπτει τις ανάγκες του. Εδώ είναι που υπάρχει πρόβλημα με το εμπόριο. Αν διψάς και δεν έχεις λεφτά να πληρώσεις για ένα μπουκάλι νερό στο μαγαζί του μικροαστού, τότε φυσικά έχεις αντίθετα συμφέροντα με τον μικροαστό. Το πρόβλημα αυτό μπορεί να διορθωθεί με διάφορους τρόπους, πχ με την κατάργηση της μικροαστικής τάξης, ή με τον περιορισμό του μικροαστικού εμπορίου μόνο σε αγαθά πολυτελείας που δεν έχουν σχέση με βασικές ανάγκες (αν κάποιος θέλει χρυσά βραχιόλια ας πληρώσει για αυτά στο μαγαζί του μικροαστού, αλλά να μην υπάρχουν μικροαστοί που να κάνουν εμπόριο με το νερό και τα τρόφιμα που είναι βασικά αγαθά).

Για το θέμα της βιομηχανίας, έχει τη χρησιμότητά της η βιομηχανία, από εργοστάσια βγαίνουν φάρμακα και μηχανήματα που είναι χρήσιμα και αναγκαία. Στη θεωρία του Μαρξ η λέξη κομμουνισμός έχει μια ειδική σημασία (διαφορετική από τη γενικότερη χρήση της λέξης), ο κομμουνισμός με τον τρόπο που τον εννούσε ο Μαρξ δεν μπορεί να υπάρξει στη τέλεια μορφή του αν δεν αναπτυχθεί πολύ η βιομηχανία και η τεχνολογία, διότι μαρξιστικός κομμουνισμός σημαίνει πλήρως αυτοματοποιημένη παραγωγή που καλύπτει όλες τις ανάγκες των ανθρώπων χωρίς να χρειάζεται να δουλεύουμε. Αν δεχτούμε αυτή την άποψη, η βιομηχανία είναι απολύτως αναγκαία για να μπορούμε να έχουμε κομμουνισμό (με την έννοια της αυτοματοποιημένης οικονομίας). Στη πραγματικότητα είμαστε ήδη αρκετά κοντά στο στάδιο της γενικευμένης αυτοματοποίησης, υπάρχουν μεγάλα εργοστάσια που σχεδόν όλα γίνονται αυτόματα. Θα ήταν μάλλον βλακεία να καταργήσουμε τη βιομηχανία ενώ είμαστε τόσο κοντά στη γενικευμένη αυτοματοποίηση που θα μας επιτρέψει να πάμε σε κομμουνισμό όπου θα καταναλώνουμε χωρίς να δουλεύουμε. Το μόνο που χρειάζεται να καταργήσουμε είναι οι καπιταλιστές.

Αλλά αυτά είναι θεωρητικές συζητήσεις, δεν μας λείπουν οι θεωρίες, υπάρχουν βιβλία γεμάτα με θεωρίες, αυτό που πρέπει να γίνει είναι η επανάσταση για να διώξουμε τους καπιταλιστές πάνω από τα κεφάλια μας. τα υπόλοιπα θα τα δούμε μετά την επανάσταση. Στη Κομμούνα του Παρισιού δεν καθόντουσαν να κάνουνε θεωρητικά σχέδια πριν την επανάσταση. Όχι οτι η θεωρία είναι άχρηστη, απλά η πράξη έχει μεγαλύτερη αξία και πρέπει να επικεντρωνόμαστε κυρίως στις πράξεις. 90% πράξη, 10% θεωρία.

από @ 15/07/2019 4:28 πμ.


δεν πηγε πολυ καλα

από old Moor 15/07/2019 12:39 μμ.


Επιφανειακα και ομορφα, τετοιες αποψεις ειναι επικινδυνες για τον απλουστατο λογο οτι διαχωριζουν την οικονομικη σφαιρα απο τις υπολοιπες κοινωνικες σφαιρες. Μια τετοια οργανωση της οικονομιας θα οδηγουσε σε διαιωνιση του ατομικισμου, και μαλιστα πλεον σε ορθολογικη βαση καθως πραγματι τα συμφεροντα του καθε "νοικοκυριου" θα ερχοντουσαν σε συγκρουση με τα συμφεροντα των γειτονων. Αργα ή γρηγορα μια καλη σοδεια ενδεχομενως θα εδινε ενα εμπορικο πλεονεκτημα σε μια μεριδα παραγωγων, το οποιο, παλι ενδεχομενως, να οδηγουσε σε μεγενθυνση της ιδιοκτησιας τους εναντι των υπολοιπων. Για να μην γινει αυτο, θα επρεπε να υπαρχουν νομοι που απαγορευουν την αγοραπωλησια γης, αλλα ελλειψει συνειδησης συλλογικου συμφεροντος αυτοι θα επρεπε να επιβληθουν απο καποιο κεντρο εξουσιας.

Αλλα ισως πιο βασικο ζητημα ειναι το ποσο δυσκολο θα ηταν να οργανωθει η παραγωγη με τετοιο τροπο. Πως θα χωρησουμε κ θα διαθεσουμε τα χωραφια; Αλλο μεγεθος γης θελει το σιταρι, αλλο η πατατα και αλλο το κοτσι μπερι. Το ιδιο και με το νερο αδρευσης. Και αν καποια προιοντα πουλανε τρελα, υπαρχει κινδυνος να πειξουμε στις μονοκαλλιεργειες. Δευτερο, αν το ενα νοικοκυριο εχει 10 παιδια ενω το αλλο ειναι ενας μπακουρης μονος του τι κανεις? Οι μεν εχουν περισσοτερες αναγκες απο τον δε, αλλα και περισσοτερη εργατικη δυναμη. Ελλοχευει ο κινδυνος να ξανακυριαρχησουν οι πρωτογονες μορφες ταξικης ιεραρχιας, με τις γυναικες να περιοριζονται αποκλειστικα σε ρολο (ανα)παραγωγης εργατικου δυναμικου και τα παιδια ως εργατικα χερια (λεω ξανακυριαρχησουν γιατι αυτες οι μορφες υπαρχουν ακομα σε μικρο ή μεγαλο βαθμο ακομα και στις μεταβιομηχανικες κοινωνιες της Δυσης, απλα στο μεγαλυτερο μερος του πλανητη δεν ειναι κυριαρχες).

Ασε που τα προιοντα της βιομηχανιας ειναι πλεον σε μεγαλο βαθμο απαραιτητα για την γεωργια, ειδικα αν θελεις να καλυψεις επαρκως τις αναγκες τοσο μεγαλων πληθυσμων. Και δεν μιλαω απλα για χημικα λιπασματα ή φυτοφαρμακα, σε αυτα υπαρχουν εναλλακτικες. Μιλαω για εργαλεια οπως τρακτερ, που θελουν μεταλλο, πλαστικο, καουτσουκ (προφανως και καυσιμη υλη, αλλα αν βαλω κ το ζητημα της ενεργειας στην κουβεντα θα ξεφυγουμε). Εκτος αν θα γυρισουμε στην αγρια εκμεταλλευση ζωων σε αγροτικες δουλειες. Ή σκλαβων, υπαρχει κ αυτη η επιλογη. Μπορει καποιο ατομο να τα κανει μανταρα με τις εμπορικες συναλλαγες κ να χρειαστει να δουλεψει για τον γειτονα για ενα κομματι ψωμι. Αλλα ακομα και η τσαπα ή το αροτρο θελουν ξυλο και σιδερο.

Εχοντας αυτα τα λιγα επιφανειακα και απλουστευτικα υποψιν, κ αφηνοντας κατα μερος παρα μα παρα πολλα αλλα, γινεται λιγο πιο λογικη η επιλογη μπακουνιστων και μαρξιστων να συνεργαστουν για να πεταξουν εξω απο την Πρωτη Διεθνη τους Προυντονιστες. Αντι να ξαναανακαλυπτουμε τον τροχο καθε δευτερη Τριτη του μηνα, ας συγκεντρωθουμε στο να εξελιξουμε κ να επικαιροποιησουμε τις πραγματικα ωφελημες θεωριες. Αυτα και συντροφικους χαιρετισμους

από Sarmiento 15/07/2019 3:49 μμ.


Τότε όμως υπήρχαν και λιγότεροι μισθωτοί εργάτες, οι περισσότεροι ήσαν αυτοαπασχολούμενοι τεχνίτες. Οι αναρχικοί, όπως ήταν αναμενόμενο λόγω της αντικρατικης ρητορικης τους, είχαν ιδιαίτερη επιτυχια στους αυτοαπασχολούμενους, οι οποίοι έχουν γράψει ιστορία στο αναρχικό κίνημα. Από την άλλη οι μαρξιστές είχαν μεγάλη επιρροή στους μισθωτούς. 

 

Η βιομηχανοποίηση της οικονομίας κατα το τέλος του 19ου αιώνα, έθεσε στο περιθώριο τους περισσότερους αυτοαπασχολούμενους, οι οποίοι αναγκάστηκαν, λόγω οικονομικής εξαθλίωσης, να γίνουν μισθωτοί εργάτες, πιθανότατα σε κάποιο εργοστάσιο. Εκεί ήταν η κρίσιμη καμπή, καθώς οι κομμουνιστές πήραν το επάνω χέρι στο κίνημα, ιδεολογικά και οργανωτικά. Έτσι το μόνο που έμενε στους αναρχικούς ήταν να προσαρμοστούν και αυτοί στην βιομηχανοποίηση και να προτάσσουν τον αναρχοκομμουνισμο ως απάντηση.  

 

Αυτα βέβαια είναι ιστορία, το ζήτημα είναι τώρα τι κάνουμε, θα επανασυνδεθούμε επιτέλους, έστω και μετά από τόσα χρόνια, με το ιστορικότερο κομμάτι  του αναρχισμού, τους αυτοαπασχολούμενους?

από Αναρχικός μη-κομμουνιστής, μη-ατομικιστής 16/07/2019 7:17 μμ.


Θα παραβλέψω το κύριο ερώτημα σε σχέση με τον Spooner και θα πάω στο κομμάτι που είναι η ουσία του thread που ξεκίνησες: Νομίζω ότι έχεις πιασει λίγο λάθος το κομμάτι που αφορά την σύνδεση κομμουνισμού-μέσων παραγωγης και βιομηχανίας.

Η κοινοκτημοσύνη στα μέσα παραγωγής, η καταστροφή της ιδιοκτησίας και του "εμπορίου", δεν συνεπάγεται ντε και καλά ότι σε μια μετεπαναστατική κοινωνία θα διατηρηθεί η βιομηχανία και η μαζική παραγωγή.

Ίσως ο μαρξισμός να προυποθέτει την πλήρη ανάπτυξη των μέσων παραγωγής για την μετάβαση στον κομμουνισμό (βέβαια και ο Μαρξ ίσως να μην μπορούσε να προβλέψει την παρασιτική για τον πλανήτη μορφή της βιομηχανίας και το εξφρενικό της μέγεθος όταν το "προέβεπε" αυτό πριν 150 χρόνια) , αλλά αυτό δεν συμβαίνει πουθενά εξαναγκαστικά με τον αναρχικό κομμουνισμό, που δεν είναι ντετερμινιστικός ούτε και πρεσβεύει κάποιου είδους εξελικτισμό.

Μια χαρά θα μπορούσες να έχεις πιο "πρωτόγονες" μορφές κοινωνιών κοινοκτημοσύνης, αλλά κάτι τέτοιο προϋποθέτει μια ΠΟΛΙΤΙΚΗ επιλογή, η οποία κατά βάση είναι συνειδησιακή και έχει να κάνει με την αντίληψη της μη βιοσιμώτητας της βιομηχανίκής κοινωνίας σε βάθος χρόνου και της αλλοτρίωσης που αυτή επιφέρει. Αυτό με την σειρά του προϋποθέτει μια ριζική επανεκτήμιση των πραγματικών αναγκών του ανθρώπου σε σχέση με αυτές τις ανάγκες που έχει επιβάλει ο καπιταλισμός. 

Γιατί ακούω όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια, κυρίως από νεότερο ηλικιακά κόσμο, ότι "αναρχία χωρίς σμαρτφοουν τι να την κάνω" ή ότι "αναρχία είναι να μπορούμε να έχουμε όλα αυτά τα αγαθά (προϊόντα εννοούν βασικά) χωρίς τον καπιταλισμό και τα αφεντικά". Όταν όμως καταλάβουμε το φυσικό και υλικό κόστος που έχει η παραγωγή ενός έξυπνου κινητού, ενός λαπτοπ κλπ, τότε νομίζω θα κινηθούμε εξαναγκαστικά προς την απόρριψη τεράστιου μέρους του τεχνο-βιομηχανικού συστήματος

Αλλά αυτό σε καμια περίπτωση δεν έχει να κάνει με την κοινοκτημοσύνη ή όχι στα μέσα παραγωγής, δηλαδή τον "κομμουνσιμό".

Η ατομική ιδιοκτησία σε μέσα παραγωγής, είτε είναι χωράφια, είτε είναι φάμπρικες, από μόνη της παράγει νέα ιδιοκτησία, παράγει δηλαδή συσσώρευση κεφαλαίου, που είναι η ουσία του καπιταλισμού. 

Και στα λέω όλα αυτά όντας μη κομμουνσιτής, επειδή δεν πιστεύω ότι σε γενικευμένη μορφή θα είναι ο κομμουνισμός αυτό που θα υπάρξει μετεπαναστατικά. Ίσως να είναι μέρος του και οι κομμουνιστικές κοινότητες, αλλά όχι στο σύνολο. Εγώ προσωπικά προτιμώ να μην σκέφτομαι συνολικά μετεπαναστατικά οράματα, αλλά μια κοινωνία άπειρων πιθανοτήτων, όπου οι άνθρωποι, απαλλαγμένοι από την επιρροή της εξουσίας και της ηθικής του κεφαλαίου, με πνεύμα αλληλεγγύης και συντροφικότητας, θα χτίζουν συνεχώς ένα όλο και καλύτερο συλλογικό μέλλον.

από ανιχνευτής κοτσάνων 17/07/2019 1:54 μμ.


Οι αντιεξουσιαστες εχουν πολυ επιφανειακες γνωσεις πανω στους νομους της αγορας γιαυτο και οι αναλυσεις που γινονται σε συνελευσεις, πανεπιστημιακες ομαδες φοιτητων, διαδικτυακα καφενεια κτλ ειναι προχειρες και ανεπαρκεις τελειως. δε γινεται να γινει παραπανω αναλυση εδω ειναι ασκοπο.

 

Έχουμε πήξει στους πανάσχετους που πετάνε την αποψάρα τους και όποιον πάρει ο χάρος...

από Παλαιοταξισμός 17/07/2019 7:39 μμ.


Ασταθής ταξική διάκριση η παραπάνω, δεν συντονίζεται με το περιβάλλον. Ο ελληνικός λαός δεν απαρτίζεται από προλετάριους μισθωτούς, ουδεμία σχέση. Οι πραγματικά μισθωτοί έχουν ήδη φύγει, όσοι μένουν τρώνε από τα έτοιμα και παίρνουν ένα κουτσο 500άρι, μένουν με γονείς και τα συναφή.

Η Ελλάδα επιβιώνει μέχρι στιγμής από τις κληρονομιές που πήρε η γενιά του Πολυτεχνείου από τη γενιά του 60. Αυτό έχει οδηγήσει τη χώρα σε μια ταξική διασάλευση καθότι οι προλετάριοι ή υψηλόμισθοι προλετάριοι δεν υπάρχουν εντός της χώρας. Οι περισσότεροι Έλληνες (γύρο στο 60%) έχουν τουλάχιστον ένα διαμέρισμα που νοικιάζουν ή ρευστό σε τράπεζες υπό τη μορφή καταθέσεων. Οι καταθέσεις αν και ρευστό χρήμα αντιστοιχούν σε ιδιοκτησία. Οι αντικειμενικές αξιές έχουν εξευτελιστεί συνεπώς με 25 χιλιάρικα(δεν είναι πολλά, αν μάζευες από το 2005 θάχες τα 10πλάσια) αγοράζεις ένα παλιο διαμέρισμα (ή έφτιαχνες με αντιπαροχή πριν 8 χρόνια) το νοικιάζεις και παίρνεις ένα 250άρι. Τσούπ μικροαστός. Οι μικροιδιοκτήτες στην Ελλάδα πως ζουν; Αφού κανείς δε τζιράρει, πως επιβιώνουν; Ζουν από τα έτοιμα και ρίχνουν cash flow στα μαγαζάκια τους και όσο πάει. Συνεπώς ο Έλληνας έχει καταθέσεις και ζει από αυτές. Αυτό δεν είναι ούτε αυτοαπασχολούμενος ούτε μισθωτός.

Οι αναλύσεις οι παραπάνω δεν λαμβάνουν αυτά τα δεδομένα και επαναλαμβάνω δεν συντονίζονται με τη πραγματικότητα. Έτσι νομίζουμε οτι απευθυνόμαστε στο λαό αυτό αλλά τελικά απευθυνόμαστε είτε στον αέρα είτε στους μετανάστες (τους πραγματικά μισθωτούς).

από ο ασχετος εισαι εσυ 18/07/2019 8:18 μμ.


η αγορα ως εννοια και οχι ως οικονομικος ορος υπαρχει σε ολα τα συστηματα τα οικονομικα και οχι μονο στο χρηματοπιστωτικο. Εχει να κανει με τις συναλλαγες μεταξυ των ανθρωπων και οχι με το κερδος απο την εργασια των αλλων κτλ. Οποιο συστημα και αν μελετησεις απο τον ολοκληρωτικο κρατισμο, τον καπιταλισμο, το φασισμο και την αναρχια υπαρχει η εννοια της αγορας και οχι με τον τροπο που την ξερεις η τη φανταζεσαι. Οταν δεν ξερεις τα οικονομικα συστηματα που εχουν αφαρμοστει παντου μεχρι τωρα και βασικα αλλα πραγματα μη σχολιαζεις καθολου. Οταν ενημερωθεις τα ξαναλεμε


Από μαρξιστική σκοπιά η ιδεολογική θέση του Lysander Spooner είναι μικρομεσαία αστική, ταιριάζοντας πλήρως στο μαρξιστικό ορισμό για την πραγματική κοινωνική θέση και ιδεολογική πολιτική στάση των μικρομεσαίων αστικών στρωμάτων στον καπιταλισμό. Όπως έγραφαν οι Μαρξ και Ένγκελς στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο, τα στρώματα αυτά είναι αντιδραστικές τάξεις διότι επιζητούν να επιστρέψει η ανθρωπότητα στην εποχή πριν την μεγάλη βιομηχανία. Η μαρξιστική άποψη για τον ρόλο τον μικροαστικών στρωμάτων είναι πως είναι αντι-προοδευτικά. Ο Μαρξ και ο Ένγκελς με ξεκάθαρο τρόπο λένε πως τα στρώματα αυτά εκφράζουν εναντίωση στην μεγαλοαστική τάξη, αλλά όχι από προοδευτική εναντίωση, αλλά μια αντιδραστική εναντίωση. Η αντιδραστική εναντίωσή τους στην μεγαλοαστική τάξη δεν βοηθά με κανένα τρόπο το προλεταριάτο. Από μαρξιστική σκοπιά η μόνη προοδευτική τάξη μέσα στη κοινωνία είναι το προλεταριάτο που αναγνωρίζει την αναγκαιότητα της καταστροφής των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής. Μικροαστούς συμμάχους το προλεταριάτο ούτε θέλει να έχει, ούτε και θα μπορούσε να έχει. Η οποιαδήποτε αποδοχή ιδεολογικών εκφράσεων της μικρομεσαίας τάξης μόνο πισωγύρισμα μπορεί να φέρει στο τροχό της ιστορίας.


Μπράβο ρε σύντροφε "αυτόνομε" μας διαφώτησες. Έτσι εξηγήται λοιπόν...

Αρα ο μαρξισμός απέτυχε επειδή κάπου στην πορεία μάς διέφυγε λιγουλάκι το γεγονός οτι η εκάστωτε πρωτοπόρα κομματική νομενκλατούρα (οι τιμονιέριδες απο λένιν, στάλιν, μάο μέχρι κουτσούμπα) που θα οδηγούσε το προλεταριάτο στην πρόοδο μέσω του έμμεσου στάδιου του κρατικού συγκεντρωτισμού ηταν μικρομεσαίομεγαλοαστικών αντιπροοδευτικών στρωμάτων ...αλλά ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΩΡΑ!!!!,  όχι λόγω προοδευτικής εναντίωσης, αλλά λόγω μιας αντιδραστικής εναντίωσης. 

Αλλώστε μικροαστούς συμμάχους το προλεταριάτο ούτε θέλει να έχει, ούτε και θα μπορούσε να έχει. Η οποιαδήποτε αποδοχή ιδεολογικών εκφράσεων της μικρομεσαίας τάξης μόνο πισωγύρισμα μπορεί να φέρει στο τροχό της ιστορίας.

Κοίτα να δείς γκαντεμιά ρε γαμώτο κοτζάμ μανιφέστο.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License