Δεν υπάρχουν δικοί μας διανοούμενοι

Κανένας Zizek και κανένας Chomsky δεν θα μας σώσει γιατί είναι ενσωματωμένοι στο σύστημα κι άρα είναι μέρος του συστήματος οπότε αν έλεγαν κάτι πραγματικά επικίνδυνο για το σύστημα θα έτρωγαν καταστολή. Αφού τους αφήνουν να μιλάνε σημαίνει πως αυτά που λένε συμφέρουν το σύστημα ή τουλάχιστον δεν το απειλούν.

Δικός μας διανοούμενος δεν υπάρχει ούτε και μπορεί να υπάρξει. Τα πανεπιστήμια είναι θεσμός πλήρως ελεγχόμενος από την αστική τάξη κι ως εκ τούτου οι διανοούμενοι είναι μέρος του συστήματος.

Είναι αδύνατον ένας άνθρωπος που είναι μέρος του συστήματος να πει κάτι πραγματικά επικίνδυνο για το σύστημα διότι πολύ απλά μόλις το κάνει θα φάει καταστολή που μπορεί να πάρει διάφορες μορφές. Το σύστημα έχει πολλούς τρόπους να σε κάνει να σωπάσεις: Ξεκινά από το να μην αναφέρει τίποτα για σένα στις εφημερίδες, μετά το πανεπιστήμιο σε διώχνει ή η αστυνομία λέει οτι κάτι που έγραψες είναι κάλεσμα σε τρομοκρατία και σε χώνει μέσα, μπορεί να βρεθείς νεκρός από αυτοκινητιστικό ατύχημα, ή να βρεθείς "αυτοκτονημένος".

Δεν υπάρχει περίπτωση το σύστημα να σε βάλει στο μάτι και να συνεχίσεις να μπορείς να μιλάς ελεύθερα. Οπότε μπορούμε με απόλυτη σιγουριά να καταλάβουμε οτι όποιος διανοούμενος μιλά εναντίων στο σύστημα δεν είναι πραγματική απειλή για το σύστημα, ή ίσως και αυτά που λέει να συμφέρουν το σύστημα.

Μπορεί κάποιος να ασκεί κριτική στο σύστημα και μετά να προσφέρει μια αποπροσανατολιστική "λύση". Ο Chomsky πχ υποστηρίζει τη ψήφο στο "λιγότερο κακό κόμμα" και συγκεκριμένα στους Δημοκρατικούς (στις ΗΠΑ). Ουσιαστικά αυτό εγκλωβίζει το προλεταριάτο σε μια μη-λύση (δεν υπάρχουν αντισυστημικά κόμματα ούτε και μπορούν να υπάρξουν).

Μόνο μόνοι μας μπορούμε να σωθούμε, από τις δικιές μας δυνάμεις. Δεν μπορούμε να περιμένουμε οτι θα διαβάσουμε το απελευθερωτικό επαναστατικό πρόγραμμα στο βιβλίο κάποιου πανεπιστημιακού διανοούμενου. Αντιθέτως, πρέπει να ψάχνουμε για χρήσιμες ιδέες στα γραπτά εξωσυστημικών ανθρώπων από τη δικιά μας μεριά, ανθρώπων έξω από τα πανεπιστήμια, κατά προτίμηση ανθρώπων που δημοσιεύουν τις ιδέες τους με αντισυστημικούς τρόπους πχ στο ανωνύμως στο διαδίκτυο.

Δεν έχουμε κανέναν σύμμαχο στην αστική τάξη. Είναι όλοι εναντίων μας. Δεν υπάρχει κανείς συμπαθούντας, είμαστε μόνοι μας, και δεν χρειαζόμαστε κανέναν γιατί έχουμε μάτια και βλέπουμε πώς δουλεύει το σύστημα, δεν χρειαζόμαστε κανέναν αστό διανοούμενο να μας εξηγήσει τίποτα.

από @ 13/06/2019 1:58 μμ.


Βασικά αντιγράφουν επιλεκτικά αυτά που γράφουν οι επαναστάτες και τα κυκλοφορούν σε βιβλία που τα πουλάνε για να βγάλουν λεφτά, κλασσικοί αστοί!

από αδιάλλακτος υλιστής 14/06/2019 11:14 μμ.


Μήπως λέω είσαι λιγάκι απόλυτως?Το πανεπιστήμιο είναι ένας κατεξοχήν ιδεολογικός μηχανισμός αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν αποκλείει την πιθανότητα να υπάρχουν στους κόλπους του διανοούμενοι ή έστω στοχαστές με αρκετά οξυδερκές και συνεπές κριτήριο αλλά και έργο.Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως σε εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις που από την μια αποθεώνουν και σέρνονται από διανοούμενους τύπου Ζίζεκ και Τσόμσκι και μετά δεν συμαζεύονται όταν "πέφτουν" από τα σύννεφα,όταν οι προλεγάμενοι ξεδιπλώνουν την καμουφλαρισμένη μικροαστίλα τους.Άρα το ζήτημα δεν είναι αν υπάρχουν γενικά και αόριστα αλλά με τι ταξικά γυαλιά γίνεται ανάλυση του έργου τους.Ακόμα και στην Ελλάδα υπάρχουν αξιόλογες περιπτώσεις όπως αυτή του Παυλίδη.Επίσης αυτό για το διαδίκτυο και η γενική αποθέωση του δεν την καταλάβαίνω ρε μάγκες,εκεί δηλαδή το σύστημα δεν ασκεί έλεγχο ή μήπως επειδή δεν γίνεται τόσο εμφανής είναι και ανεπαίσθητη?Που καταλήγω δηλαδή εγώ προσωπικά?Ότι δεν απορρίπτω μετά ισοπεδωτισμού από που μπορεί να υπάρξει ερέθισμα και παραγωγή γνήσιας ριζοσπαστικής πολιτικής σκέψης,ακόμα και από χώρους που είναι στημένοι στο εποικοδόμημα.

από Q 21/06/2019 9:56 μμ.


Αρχικός: "Δικός μας διανοούμενος δεν υπάρχει ούτε και μπορεί να υπάρξει".

Οι πραγματικοί διανοούμενοι φίλε δεν ανήκουν σε κανέναν. Ούτε σε οποιαδήποτε ιδεολογία. Είναι ελεύθερα πνεύματα που διαρκώς προσπαθούν - και σε κάποιο βαθμό τα καταφέρνουν -να έχουν ελευθερία της σκέψης. Μετά, αναλόγως με το βαθμό που συμφωνεί κάποιος με αυτούς, τους υποστηρίζει ή όχι. O Τσόμσκι π.χ. δεν είναι αναρχικός αλλά πολλές απόψεις του ταιριάζουν με την ιδεολογία. 

Θα πρέπει να τους διαχωρίσουμε από τους στρατευμένους/ινστρούκτορες που προσπαθούν να στηρίξουν κάποια άποψη... που συνήθως τα καταφέρνουν μόνον απέναντι στους αδαείς. Αυτοί κάνουν προπαγάνδα. Και όποιος κάνει κάτι τέτοιο δεν είναι διανούμενος. 

Συμφωνώ ότι στα Ελληνικά πανεπιστήμια είναι σχεδόν αδύνατον να υπάρξουν. Έτσι και αλλιώς ξέρουμε πως γίνονται εκεί  καθηγητές. Μετριότητες και "δικά μας παιδιά" δεν μπορούν να γίνουν διανοούμενοι, ακόμη και αν έχουν την απαραίτητη νοημοσύνη. Για να γίνεις καθηγητής πρέπει να είσαι διαπλεκόμενος και να κάνεις μούγκα στα αίσχη των άλλων- που είναι κοινά μυστικά στους παροικούντες σε κάθε πανεπιστημιακή Ιερουσαλήμ.

από με τον 22/06/2019 10 μμ.


αδιάλλακτο υλιστή, αν και φοβάμαι ότι είναι undercover κνίτης, αλλά και πάλι, έχει σε κάποια σημεία δίκιο. Θεωρώ ότι είσαι πράγματι αρκετά απόλυτ@. Πράγματι, δεν μπορούμε να περιμένουμε από κάποιον να μας σώσει ενώ ταυτόχρονα είναι γεγονός ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που αποτελούν έναν κατεξοχήν κρατικό μηχανισμό θα προσπαθούσαν να υπονομεύσουν κάθε δικό μας "διανοούμενο". Απο εκεί και πέρα κανείς δεν μπορεί να σταματήσει έναν χείμαρρο. Υπάρχουν σαφώς περιπτώσεις που το ίδιο το σύστημα είναι ανίκανο να σταματήσει κάποιον από το να διαδώσει τις ιδέες του.

123

από 123 24/06/2019 6:28 πμ.


απο απλη wikipedia :Ο Μιχαήλ Μπακούνιν, γεννήθηκε στο Πριαμούκινο κοντά στο Τβερ (σημερινό Καλίνιν), το 1814, στις 30 Μαΐου. Προερχόμενος από αριστοκρατική ρωσική οικογένεια..Ο Εγελιανισμός ήταν τότε σε άνοδο και κίνησε το ενδιαφέρον του Μπακούνιν ο οποίος πήρε την άδεια να σπουδάσει στη Γερμανία, στηριγμένος στην οικονομική βοήθεια του Αλεξάντερ ΧέρτσενΟ Πρίγκιπας Πέτρος (Πιοτρ) Αλεξέγιεβιτς Κροπότκιν Αριστοκρατικής καταγωγής, γιος του πρίγκιπα Αλεξέι Πέτροβιτς Κροπότκιν, εκπαιδεύτηκε στο επίλεκτο σώμα των ακολούθων στην Αγία ΠετρούποληΟ Μαλατέστα αρχικά σπούδαζε φαρμακευτική στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης-Ο Μαξ Στίρνερ Σπούδασε Φιλοσοφία, Θεολογία και κλασική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου . Εργάστηκε ως καθηγητής σε Λύκειο αλλά έκανε και άλλες απλές βιοποριστικές εργασίες λόγω οικονομικών προβλημάτων. Πανεπιστημια σχολες σπουδες , ηταν παντοτε χωρος εμπνευσης και καλλιέργειας των θεωρητικών της αναρχίας.Οπως ειναι και τώρα. Μπορει τώρα να βγαίνουν θεωρητικοι που σε καποια χρόνια να πραγματώσουν ακριβέστερες αναλύσεις.Οι διδακτορες και οι καθηγηταδες ήταν και αυτοί που κυνήγησαν τους θεωρητικούς της αναρχίας απ την απαρχή της αυτής ιδέας. Δεν μείναμε και ούτε ποτε θα μείνουμε απο θεωρητικους

από yianiris 01/07/2019 12:58 μμ.


Σε ένα συλλογικό σύστημα και όχι σε σύστημα ανταλλαγής, ο δημιουργός της ιδέας/θεωρίας/πρότασης/λύσης και το δημιούργημα του είναι διαφορετικά. Στα συστήματα ανταλλαγής ο δημιουργός παραμένει αποκλειστικός ιδιοκτήτης της ιδέας του, μέχρι να του παρέχουν αντάλλαγμα για την ιδέα. Η σχέση Γκέϊτς και DOS είναι τέτοια, η σχέση Λένιν και Λενινισμού είναι τέτοια, αυτό δεν σημαίνει ότι ο Μπούκτσιν απέβλεπε στην ιδιοκτησία των ιδεών του και προτάσεων ούτε θα έβλεπε τον εαυτό του αρχηγό πολιτικής οργάνωσης που θα μπορούσε να ηγηθεί κάποιου κινήματος. Η πρόταση τόσο του Κροπότκιν, της Γκόλντμαν, όσο και του Μπούκτσιν ανήκει σε όλους μας και μόνο κάποιες καλύτερες τις αντικαταστήσουν. Και η δική σου πρόταση από την στιγμή που επέλεξες να την καταθέσεις δημόσια ανήκει σε όλους μας, και μόνο λογικά επιχειρήματα θα μπορούσαν να την απορρίψουν και να την εκμηδενίσουν. Τι μας νοιάζει εμάς ποιός είσαι και τι ρόλο παίζεις, το περιεχόμενο μας ενδιαφέρει. Το έργο του Τσόμσκι μας ενδιαφέρει. Ο ίδιος καθόλου.

από diladi 02/07/2019 10:12 πμ.


diladi tupoi dianooumenoi san ton albert kamus ti einai ?  Fieleleres kapitales? Min perimeneis olo ton kosmo na kanei kagkelaki gia na ginei epanastasi.

από ...... 16/07/2019 3:51 πμ.


Δικός μας διανοούμενος είναι όποιος παίρνει το μέρος των φτωχών και προτείνει λύσεις. Το αν οι λύσεις που προτείνει είναι αναρχικές ή όχι, δεν έχει σημασία, αρκεί να είναι υπέρ των φτωχών. Η αναρχία είναι απλά μια από τις πολλές ιδεολογίες που προσπαθεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα των φτωχών και καταπιεσμένων. Μη μπερδεύουμε την ιδεολογία με το πραγματικό ζήτημα.

Το πραγματικό ζήτημα είναι η φτώχεια. Η αναρχία είναι μια ιδεολογία που προσπαθεί να δώσει λύση σε αυτό το ζήτημα. Αν αύριο κάποιος έλυνε το πρόβλημα της φτώχειας θα ήταν λάθος να τον κρίνουμε με αναρχόμετρο. Το μέτρο μας πρέπει να είναι το πραγματικό ζήτημα, δηλαδή το κατά πόσον αυτά που λέει ένας διανοούμενος βοηθάνε τους φτωχούς.


η έλλειψη διανοούμενων γιατί η διανοούμενοι δεν διαφέρουν και πολύ από τους πιθήκους, καθώς "ερωτεύονται" τη ρητορεία και όχι την ουσία ;)

από @ 28/07/2019 2:18 μμ.


Είτε ερωτεύεται τη ρητορεία είτε την ουσία είτε κάτι άλλο, το πιο σημαντικό απ όλα είναι να μην χάνει με το μηδέν στην τρίλιζα.

από 10101010 01/08/2019 8:26 πμ.


Αντιγράφω από τον ορισμό του λεξικού Cambridge: "Intellectual: a very educated person whose interests are studying and other activities that involve careful thinking and mental effort / Διανοούμενος: ένα πολύ μορφωμένο άτομο, που τα ενδιαφέροντά του είναι οι σπουδές και άλλες δραστηριότητες, οι οποίες περιλαμβάνουν περίσκεψη και πνευματική προσπάθεια".

Αυτό είναι όλο κι όλο. Το ζήτημα, αν το διανούμενο άτομο πρέπει να είναι κοινωνικά και πολιτικά ενεργό, αν πρέπει να παρεμβαίνει δημόσια ή όχι, είναι ένα άλλο θέμα και ανήκει σ' ένα επόμενο, βαθύτερο επίπεδο συζήτησης. Δηλαδή, το πραγματικό ζήτημα του νήματος, δεν είναι ποιο άτομο είναι και αν είναι διανοούμενο, αλλά ποια πρέπει να είναι η κοινωνικό-πολιτική δράση του. Η δράση του, δεν καθορίζει αν είναι ή όχι διανούμενο ένα άτομο, αλλά ξεκαθαρίζει τις θέσεις του και διαμορφώνει τη στάση του.

Υ.Γ. Στην Ελλάδα έχουμε ξεχειλώσει πολλές έννοιες, όπως κι αυτή που αποτελεί θέμα της συζήτησης. Δεν είναι άσχετο, ούτε τυχαίο, ότι ο ορισμός του Μπαμπινιώτη είναι: "Διανοούμενος: πνευματικός άνθρωπος που ασχολείται με τα γράμματα, τις τέχνες ή την επιστήμη, παρεμβαίνοντας και στην κοινωνική και πολιτική ζωή με το ιδιαίτερο βάρος που έχει η άποψή του. [Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Γ. Μπαμπινιώτης]". Περιττό να πω, ότι μόνο στα ελληνικά λεξικά, ο συντάκτης τους, μας επιβάλλει την άποψή του τόσο χαλαρά και άνετα. Το bold κείμενο, δεν ανήκει σε λεξικό και δεν αποτελεί μέρος ορισμού, σε κανένα κανονικό λεξικό, οπουδήποτε στον πλανήτη. Τα λεξικά πρέπει να είναι στεγνά, αντικειμενικά και ουδέτερα, το ίδιο και οι ορισμοί τους. Θέσεις ανοιχτές σε ερμηνείες κι επανερμηνείες των ερμηνειών, δεν βοηθούν τα και δεν ανήκουν στα λεξικά.

από Γενικα 01/08/2019 10:13 μμ.


Ειναι ο ανθρωπος των γραμματων, των τεχνων και των επιστημων που υπηρετει αυτα και κανει εργο χωρις να εξυπηρετει συμφεροντα...πολιτικα η αλλου ειδους. Κατι αντιστοιχο με αυτο που εχει ειπωθει "η τεχνη για την τεχνη". Ο διανοουμενος ψαχνει και υπηρετει την αληθεια θελει να εκφρασει η να ανακαλυψει τι ισχυει δε θελει να κοψει και να ραψει την αληθεια ουτε να εξυπηρετησει συμφεροντα για αρνητικους σκοπους η για κερδη. Η αναζητηση της αληθειας ειναι βασικη προυποθεση για να ειναι καποιος "διαννοουμενος". Υπαρχουν διαννοουμενοι και εχουν υπαρξει πολλοι στην ιστορια και δε θα επρεπε να μας ενδιαφερει αν ηταν δικοι μας δηλωμενοι η οχι. Οι επιστημονες γιατροι και αστροφυσικοι που υπηρετησαν την αληθεια δεν ειναι διαννοουμενοι; Μορφες της αναγεννησης δεν ηταν διαννοουμενοι; Ακομα και σημερινοι πανεπιστημιακοι δεν ειναι διαννοουμενοι; Εχει σημασια αν εχουν δηλωσει αναρχικοι η οχι; Μπορει ο λεοναρντο ντα βιντσι, ο νιτσε, ο μπωντλαιρ, ο θορω και πολλοι αλλοι να μη δηλωσαν ποτε αναρχικοι ομως εχουν αρκετα κοινα με την αναρχικη ριζα (εξαρταται και πως οριζει κανεις αυτο παντα γιατι εχουμε ακουσει πολλους ορισμους). Και μρτα τον διαννοουμενο ας περασουμε στον αναρχικο. Αναρχικος ειναι ο αντιεξουσιαστης στην ιδεολογια του. Ο κομπλεξικος μικροψυχος που ειναι λυσασμενος γιατι δε βρισκεται ψηλα στην ιεραρχια η γιατι δεν εχει την εξουσια που αν την ειχε θα συμπεριφεροταν σαν μοναρχης ΔΕΝ ειναι αναρχικος. Δεν ειναι ολοι οι προλεταριοι αναρχικοι...

από Οεο 02/08/2019 11:45 πμ.


...και η ρητορία, οι βερμπαλισμοί, η ακαδημαϊκή καριέρα, η παπαρολογία, δεν πάνε υποχρεωτικά και απαραιτήτως μαζί. Κι ένας εντομολόγος/γεωλόγος/μαθηματικός/ηλεκτρολόγος μηχανικός κτλ, που δεν τον ακούσατε κι ούτε θα τον ακούσετε ποτέ στη ζωή σας, μπορεί να είναι μέγιστος διανοούμενος. Κι ένας αυτοδίδακτος ή αυτοεπιμορφωμένος επίσης. Ο διανοούμενος μπορεί να είναι και αντικοινωνικός, ερημίτης, αναχωρητής ή πλάνητας.

από Δε θέλουμε διανοούμενους 03/08/2019 10:48 πμ.


Η αναρχία δεν μπορεί να έχει σχέση με τη διανόηση γιατί η διανόηση από της αρχές του πρώτου παγκοσμίου έπαιξε το ρόλο του διαμορφωτή του διπόλου αριστεράς/δεξιάς που οδήγησε στο να θεωρούμε αυτές τις "ταυτότητες" ως ψυχοπολιτικές και νευρωτικές συμπεριφορές που διαχέονται προς τα κάτω. Όπου εμφανίστηκε εργατικό κίνημα και προλεταριακή πάλη, εμφανίστηκε για να ξεπεράσει τα ήδη πολιτικά καθέκαστα που είχαν θέσει οι διανοούμενοι, δηλαδή τον συντηρητισμό και τον φιλελευθερισμό. 

Οι κοινωνικές τάξεις δεν χρειάζομαι διανοούμενους, αφού εξ ορισμού διεκδικούν τα κοινωνικά τους αιτήματα που ανήκουν στην πραγματικότητα και όχι στην ανάθεση. Υπό αυτές τις συνθήκες ο διανοούμενος μόνο το ρόλο του διαμεσολαβητή μπορεί να έχει καθιστώντας βωμό την ανάθεση και τις λαϊκές μάζες ανίκανες να εκφράζουν τα κοινωνικά τους ζητήματα.

από και θα υπάρχουν... 05/08/2019 1:44 πμ.


Έχουμε διανοούμενους, αλλά δεν το γράφουν στο βιογραφικό τους. Ποιός ο λόγος; Για να είναι ευχαριστημένος ο "χώρος";

Με την ίδια λογική μπορεί κάποιος να πει "δεν έχουμε ηλεκτρολόγους". Ναι, συγνώμη που δε γράφουν στο επαγγελματικό τους σημείωμα τις πολιτικές τους πεποιθήσεις.


Λες: "Η αναρχία δεν μπορεί να έχει σχέση με τη διανόηση γιατί η διανόηση από της αρχές του πρώτου παγκοσμίου έπαιξε το ρόλο του διαμορφωτή του διπόλου αριστεράς/δεξιάς που οδήγησε στο να θεωρούμε αυτές τις "ταυτότητες" ως ψυχοπολιτικές και νευρωτικές συμπεριφορές που διαχέονται προς τα κάτω", οπότε υποθέτω, ότι αντιλαμβάνεσαι "την διανόηση" -εγώ, προτιμώ το "τα διανοούμενα άτομα", ως κάτι τετελεσμένο και στατικό, χωρίς προοπτική οποιασδήποτε εξέλιξης. Από τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο, το ζήτημα ήταν ξεκάθαρο, λυμμένο και έμεινε εκεί. Βλέπεις, μια αφύσικα στατική κατάσταση, για τον δυναμικό μας κόσμο, θα πω...

"Όπου εμφανίστηκε εργατικό κίνημα και προλεταριακή πάλη, εμφανίστηκε για να ξεπεράσει τα ήδη πολιτικά καθέκαστα που είχαν θέσει οι διανοούμενοι, δηλαδή τον συντηρητισμό και τον φιλελευθερισμό." Τα πολιτικά καθέκαστα, τα είχαν θέσει οι εξουσιαστές, οι κυρίαρχες κοινωνικά τάξεις, οι θρησκείες και τα ιερατεία, οι πολιτικοί και οικονομικοί θεσμοί και ιδρύματα, και απείρως λιγότερο οι διανοούμενοι, οι καλλιτέχνες, οι παλλακίδες, οι μάγειρες, οι υπηρέτες, οι γελωτοποιοί κι οι λοιποί διαχρονικοί κολαούζοι των πλούσιων και ισχυρών.

"Οι κοινωνικές τάξεις δεν χρειάζομαι διανοούμενους, αφού εξ ορισμού διεκδικούν τα κοινωνικά τους αιτήματα που ανήκουν στην πραγματικότητα και όχι στην ανάθεση. Υπό αυτές τις συνθήκες ο διανοούμενος μόνο το ρόλο του διαμεσολαβητή μπορεί να έχει καθιστώντας βωμό την ανάθεση και τις λαϊκές μάζες ανίκανες να εκφράζουν τα κοινωνικά τους ζητήματα." Ο διανοούμενος, δεν εκφράζει τις μάζες, αντιθέτως, δίνει το ατομικό, προσωπικό του πρίσμα. Τον τρόπο και τη μέθοδο που χρησιμοποιεί, δηλ. το αποτέλεσμα της συσωρρευμένης γνώσης του, ώστε να αναλύσει και να επανασυνθέσει το εξεταζόμενο θραύσμα του επιστητού. Είναι η προσωπική του ερμηνεία του κόσμου. Αν υπάρχει αντικειμενικότητα σ' αυτές τις ερμηνείες, ειδικά στις επιστημονικές, πολλές φορές κρίνεται ακόμα και δεκαετίες ή αιώνες αργότερα.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License