οπτικη σε καθιερωμενες κοινωνικες αξιες

Οι φιλόσοφοι, όλοι όσοι είναι, με μια σοβαρότητα και μιαν ακαμψία που προκαλούσαν το γέλιο, ζητούσαν από τον εαυτό τους κάτι το πολύ ανώτερο, το πιο απαιτητικό, το πιο επίσημο, μόλις θέλανε να ασχοληθούν με την ηθική σαν επιστήμη. Ισχυρίζονταν πως έβρισκαν τα θεμέλια της ηθικής· και όλοι οι φιλόσοφοι φαντάζονταν ως τώρα πως θεμελιώσανε την ηθική. Αλλά την ηθική, αυτή καθεαυτή, την θεωρούσαν ως «δεδομένη». […] Και ακριβώς επειδή οι ηθικολόγοι ξέρανε μόνο σε πολύ χοντρές γραμμές τα ηθικά γεγονότα, από αυθαίρετες περικοπές ή από τυχαίες συνόψεις, πάνω κάτω ως ηθικότητα του περιβάλλοντος τους, της κοινωνικής τους θέσης, της εκκλησίας τους, του πνεύματος της εποχής τους, του κλίματός τους ή της περιοχής τους, – γιατί ήταν κακά πληροφορημένοι σχετικά με τους λαούς, τις εποχές, τις παραδόσεις, και γιατί δεν νοιάζονταν να τα μάθουν, για τούτο τα αληθινά προβλήματα της ηθικής δεν τ’ αντίκρισαν καθόλου, γιατί αυτά τα προβλήματα εμφανίζονται μόνο όταν συγκρίνουμε πολλές ηθικές. Οσοδήποτε εκπληκτικό κι αν φαίνεται αυτό, από ολόκληρη την «επιστήμη της ηθικής» έλειψε ως σήμερα το πρόβλημα της ηθικής καθεαυτής ή η υπόνοια πως θα μπορούσε να υπάρξει αυτού κάτι το προβληματικό. Πέραν του Καλού και του Κακού

Ως ανθρωποι αλληλεπιδρουμε με την κοινωνια συνεχως μεσω της αεναης διαδικασιας της κοινωνικοποιησης. Η φυση δημιουργει εμβιους οργανισμους με κοινα χαρακτηριστικα ανα ειδος. Ο ανθρωπος υποκειται με τη σειρα του σε αυτες τις προδιαγραφες. Η προσωπικοτητα ειναι το αποτελεσμα της κοινωνιας και ο αντικτυπος της πανω στον ανθρωπο, ο τροπος δηλαδη που σκεφτεται, δρα και κινειται μεσα στο κοινωνικο περιβαλλον, με θετικα και αρνητικα χαρακτηριστικα και η ατομικοτητα ειναι αυτο που ειναι αυτο που δινει η φυση στον ανθρωπο και καθοριζει τον προορισμο του. Στην κοινωνια το ατομο οφειλει οχι μονο να διατηρει αλλα και να εξελισσει και τα δυο χρησιμοποιωντας τα, σαν μελος μιας ενιαιας και αδιαιρετης ολοτητας της οποιας ειναι κομματι. Οταν καταστελλεται η ατομικοτητα, η φυση αντιδρα. Επομενως η καταστολη ατομικοτητας στο κοινωνικο συνολο δεν ειναι συμφωνα με τις προδιαγραφες της φυσης. Η κοινωνια ειναι ενα πολυπλοκο συνολο σχεσεων, τυπικων και ατυπων δομων, με κανονες και πεποιθησεις που διαφερουν αναλογα με τη γεωγραφικη θεση, το χρονο, τις εξελιξεις. Στην εκαστοτε κοινωνια υπαρχουν παγιωμενες κοινωνικες νορμες και πεποιθησεις. Υπαρχουν ηθικοι κανονες οι οποιοι οριζουν τι ειναι σωστο και τι ειναι λαθος, τι καλο και τι κακο, τι αποδεκτο και τι οχι. Υπαρχει σε καθε περιπτωση μια αντικειμενικη αληθεια και οχι πολλες, η οποια ομως μπορει να διαφερει αναλογα με την οπτικη του καθενος. Καποιος που βρισκεται στο βορειο ημισφαιριο το Δεκεμβρη λεει πως ειναι χειμωνας, ενω καποιος που βρισκεται στο νοτιο ημισφαιριο οτι ειναι καλοκαιρι. Και οι δυο εχουν δικιο. Ειναι επιμερους κομματια μιας συνολικης αληθειας. Η συμπεριφορα του ανθρωπου μεσα στην κοινωνια ειναι σε αναλογια με το καθιερωμενο συστημα και τις σχεσεις συνδιαλλαγης. Οι επιβαλλομενες απο την κοινωνια ηθικες νορμες παραβιαζονται συνεχως χωρις καμια κριτικη. Η αξια του ανθρωπου εχει υποβαθμιστει, η φυση εχει λεηλατηθει με αποτελεσμα βασικες κοινωνικες εννοιες να εχουν χασει πληρως το νοημα τους. Με βαση την ηθικη του σημερα, ανηθικο ειναι να παιρνει πολιτικο προσωπο μιζες και να κλεβει λεφτα απο τα δημοσια ταμεια. Ομως ο αστεγος η ο απορος που θα κλεψει για να φαει θα κατηγορηθει σαν αναξιοπρεπης η ανηθικος. Ανηθικο ειναι επισης να αντιμετωπιζει καποιος τις γυναικες σαν εμπορευμα και πολλες φορες σαν τζαμπα εμπορευμα. Παρολα αυτα μπορει να θεωρειται αξιοπρεπης. Ανηθικο ειναι να κηρυττει καποιος πολεμο σε υπαναπτυκτες χωρες για τον ορυκτο πλουτο τους. Παρολα αυτα δεν κατηγορειται ποτε. Στην πραγματικοτητα αναξιοπρεπες ειναι πανω απ'ολα οταν καποιος ζηταει να του χαρισουν κατι χωρις να το εχει κερδισει με την αξια του. Οταν καποιος βαζει μεσα για να παρει ενα πτυχιο απο την τριτοβαθμια εκπαιδευση η θεση εργασιας και ζητα να προσληφθει ισοτιμα με τους υπολοιπους θεωρειται αναξιοπρεπες. Οταν καποιος συναπτει ανειλικρινεις σχεσεις η εκμεταλλευεται αλλους για προσωπικα συμφεροντα εις βαρος των αλλων ειναι και αυτο το ιδιο. Αυτα και αλλα πολλα ερχονται σε αντιθεση με τις παγιωμενες κοινωνικες θεσεις και πρακτικες, ομως δεν καταλογιζονται σαν αναξιοπρεπη. Εχουν γινει σαν κανονας. Η κοινωνικη δυναμη εχει διασπαστει πληρως απο την ανθρωπινη δυναμη. Δυναμη και αξιοπρεπεια ομως ειναι να μπορει καποιος να λεει οχι οταν πιστευει οτι πρεπει. Να αρνειται πραγματα που του χαριστηκαν οταν ηταν πανω για να αγωνιστει βασισμενος στις δυναμεις του ακομα και αν ισοδυναμει με σιγουρη αποτυχια στο υπαρχον συστημα. Αξιοπρεπεια ειναι πανω απ'ολα να μη χτυπαει ποτε καποιον οταν ειναι κατω. Αξιοπρεπεια ειναι να εχει τη δυναμη να φευγει απο καθετι φθαρμενο. Να αποσυρεται για να επουλωσει τα τραυματα του ακομα και αν στο μεσοδιαστημα βρεθει απροστατευτος, εκτεθειμενος στα συμπλεγματα "δυνατων", ακομα και αν αυτο αποδειχτει λαθος και επιβαρυνει αλλους αθελα του. Να παιρνει τα μαθηματα του και να συνεχιζει.  Σε καμια περιπτωση η ατομικη ευθυνη δεν επεκτεινεται στους αλλους. Σε μια κοινωνια που δεν ξερει να ορισει τι ειναι δυναμη και τι αδυναμια, βασικες κοινωνικες εννοιες ευτελιζονται. Για την ακριβεια υπαρχει αντικειμενικη ηθικη και μορφες υποκειμενικης ηθικης. Ομως η ηθικη χανει το νοημα της οταν την καπηλευονται ηθικολογοι.

από αρκετά 26/05/2019 2:43 μμ.


με την πρόσέγγιση και με το γεγονός ότι υπάρχει μια αντικειμενική ηθική (και φυσικά, όπως ανάφερες, σε ορισμένες περιπτώσεις μια υποκειμενική ηθική). Εκεί που δεν είμαι ακριβώς σύμφων@ είναι στη χρήση της λέξης "ηθική". Δυστυχώς, στη νέα ελληνική, σαν λέξη η ηθική είναι λανθασμένα συνυφασμένη με ορισμένους κώδικες δεοντολογίας που πηγάζουν κυρίως από τις θρησκείες. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον ελλαδικό χώρο, στον οποίο ένα μεγάλο ποσοστό των κατοίκων ασπάζονται τον χριστιανισμό. Για τους περισσότερους από αυτούς η ηθική ταυτίζεται με τις χριστιανικές αξίες και, δυστυχώς, αντί να εστιάσουν στις αξίες της συμβίωσης όπως διαμορφώνονται από την εξέλιξη της κοινωνίας εστιάζουν σχεδόν αποκλειστικά στα μη και τα πρέπει του χριστιανισμού. Πιστεύω, εν ολίγοις, ότι θα πρέπει να αναφερόμαστε περισσότερο στην αξιοπρέπεια παρά την ηθική.


Η χριστιανικη ηθικη η η ηθικη των θρησκειων ειναι κατι κατασκευασμενο. Ο Ιησους πηγε εναντια σε πολλες μορφες εξουσιας και δεν ειναι ταυτισμενη η διδασκαλια του με της εκκλησιας απλα η εκκλησια προσαρμοσε τη διδασκαλια στα συμφεροντα της. Ειδικα σημερα δεν υπαρχει ανθρωπος που θα κανει κατι επειδη το λεει η θρησκεια ακομα και αν λεει ετσι. Η ηθικη του σημερα δεν εχει τοσο θρησκευτικες προεκτασεις, εχει ξεπεραστει αυτο σε καποιο βαθμο.

Η αξιοπρεπεια εχει να κανει περισσοτερο με το "φαινεσθαι" παρα με το "ειναι". Και ο πιο διεφθαρμενος ας πουμε μπορει να θεωρειται αξιοπρεπης απο το συνολο. Και εχει να κανει κατα ενα τροπο και με την ηθικη. Γενικα αξιοπρεπες θα μπορουσε καποιος να πει οτι δεν ειναι να πληρωνει καποιος για να αγορασει φαγητο για να φαει, γιατι ειναι βασικο για την επιβιωση μας, ομως ετσι εχει καθιερωθει οποτε ειναι αποδεκτο. Μια γυναικα που αλλαζει συνεχεια ερωτικους παρτενερ μπορει να τη λενε αναξιοπρεπη, ενω μια που εχει ψευτικη σχεση με καποιον και του πουλαει ανυπαρκτα συναισθηματα μπορει να θεωρειται αξιοπρεπης. Και ο ματατζης θεωρειται οτι εχει αξιοπρεπεια. Πιο πολυ ομως εχουν να κανουν με τον κονφορμισμο αυτα παρα με την ηθικη η την αξιοπρεπεια. Αξιοπρεπεια ειναι να σεβομαστε τον ανθρωπο και τα δικαιωματα του (να μην κρινουμε ποτε την προσωπικοτητα καποιου βασισμενοι σε δειγματα τα οποια δεν ειναι αντιπροσωπευτικα, ουτε να καπηλευομαστε το οποιο προβλημα μπορει να παρουσιαστει ανα πασα στιγμη για να μειωσουμε την αξια του και να του επιτεθουμε). Ηθικη ειναι μεταξυ αλλων και να βοηθαμε καποιον οταν υπαρχει αναγκη, να μην τον αφηνουμε εκτεθειμενο σε αιμοβορες εξουσιες (αν και εφοσον μπορουμε). Αξιοπρεπεια ειναι να ειμαστε ειλικρινεις, να ειμαστε ο εαυτος μας. Να προστατευουμε το "εγω" μας, να σεβομαστε το "εγω" των αλλων.Να σεβομαστε την αξια του ανθρωπου, τα δικαιωματα του. Να μη χτυπαμε ποτε καποιον οταν εχει πεσει κατω. Καποιος ξενος μποξερ που πριν μπει στο ρινγκ ελεγε καθε φορα στους αντιπαλους του οτι θελει να προετοιμαστουν καλα, γιατι δεν ηθελε να αγωνιστει με τον αδυναμο η με το μετριο εαυτο τους αλλα με τον καλυτερο. Αυτος διδαξε τι σημαινει αξιοπρεπεια.

Υ.Γ.το "εγω" συντιθεται απο την προσωπικοτητα και την ατομικοτητα καποιου και ειναι η μοναδα μεσα στην κοινωνια, το δομικο συστατικο της κοινωνιας. Αποτελειται απο την προσωπικοτητα, που ειναι κατι ρευστο, δηλαδη αλλαζει λιγο η πολυ, εξελισσεται και αναθεωρειται, αναλογα με το χρονο, τις εμπειριες, τις εξελιξεις κτλ. και την ατομικοτητα που ειναι τα ατομικα χαρακτηριστικα που δινει η φυση και συνθετουν το "εγω".  Το "εγω" δεν εχει καμια σχεση με τον υπερμετρο εγωισμο οπου το ατομο κοιταει μονο τον εαυτο του και υπερασπιζει τα δικα του συμφεροντα εις βαρος των αλλων ουτε με τη διψα για προβολη και εξουσια, ειναι τελειως διαφορετικο απο αυτα. Το "εγω" σεβεται και τα αλλα "εγω" και επιδιωκει να συνεργαζεται αρμονικα αν και οπου οι συνθηκες το επιτρεπουν χωρις ομως σχεσεις εξουσιας.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License