Μια μικρή δράση αλληλεγγύης για τις εκκενωμένες καταλήψεις // One small solidarity action for the evacuated Squats

Ξημερώματα της 19ης Απρίλη, επιτεθήκαμε εμπρηστικά στο Υπουργείο Πολιτισμού στα Εξάρχεια. Η συγκεκριμένη επίθεση ήταν στοχευμένη, καθώς η κατάληψη στέγης μεταναστ(ρι)ών Clandestina που εκκενώθηκε το πρωί της 18/4, υπάγεται στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του Υπουργείου. Το ίδιο πρωί εκκενώθηκε και η αναρχοφεμινιστική κατάληψη Cyclopi. Λίγες μέρες πριν, εκκενώθηκαν και οι καταλήψεις στέγης μεταναστ(ρι)ών Azandi, New Babylon και Αραχώβης 44 (Single Men).

Ξημερώματα της 19ης Απρίλη, επιτεθήκαμε εμπρηστικά στο Υπουργείο Πολιτισμού στα Εξάρχεια. Η συγκεκριμένη επίθεση ήταν στοχευμένη, καθώς η κατάληψη στέγης μεταναστ(ρι)ών Clandestina που εκκενώθηκε το πρωί της 18/4, υπάγεται στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του Υπουργείου. Το ίδιο πρωί εκκενώθηκε και η αναρχοφεμινιστική κατάληψη Cyclopi. Λίγες μέρες πριν, εκκενώθηκαν και οι καταλήψεις στέγης μεταναστ(ρι)ών Azandi, New Babylon και Αραχώβης 44 (Single Men).

Για τα Εξάρχεια, η στρατηγική του εξευγενισμού έχει ήδη μπει μπροστά και οι εκκενώσεις (ή οι κατεδαφίσεις) καταλήψεων, η απαγόρευση αντεξουσιαστικών εκδηλώσεων στο λόφο του Στρέφη, τα AirBnB που ξεφυτρώνουν παντού, ο σταθμός του μετρό που ετοιμάζεται, η πράσινη οικονομία που εξαπλώνεται ραγδαία, οι μπάτσοι που στρατοπεδεύεουν στα πέριξ, αποτελούν το ορατό μέρος του “αόρατου” πολέμου που έχουν κηρύξει κράτος και κεφάλαιο.

Το πλέγμα της μητρόπολης διαπερνάται από σχέσεις που αναπαράγουν τις πλέον ολοκληρωτικές τάσεις του ανθρώπου. Μόνος σκοπός: η συσσώρευση κεφαλαίου από κάθε πιθανό πεδίο παραγωγής, από κάθε “καινοτόμο” πεδίο κατανάλωσης. Και τα Εξάρχεια δε θα μπορούσαν να ξεφύγουν από αυτο το πλάνο.

Η καπιταλιστική επέλαση είναι πόλεμος. Και ο πόλεμος αυτός πέρα από τα συνειδητά-πολιτικοποιημένα υποκείμενα, στοχεύει έναντι ατόμων που δεν θεωρούνται παραγωγικά και αξιοποιήσημα, όπως μετανάστ(ρι)ες χωρίς χαρτιά, “παράνομους” μικροπωλητές, απαλλοτριωτές, χρήστ(ρι)ες.

Εμείς, δείχνοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη μας παίρνουμε θέση σε αυτόν τον πόλεμο, επιλέγουμε να σταθούμε δίπλα σε κάθε καταπιεσμένο υπποκείμενο, και να θυμίσουμε στο κράτος πως καμία επίθεση και καμία εκκένωση δε θα μείνει αναπάντητη.

Ταυτόχρονα, επιδιώκουμε να γνωριζόμαστε με τις μετανάστριες και τους μετανάστες σε κάθε πλατεία. Θέλουμε να σμίξουμε με την άγρια νεολαία. Όλες και όλοι μαζί να προσπαθούμε να χαράξουμε κοινούς δρόμους, με κοινούς τόπους, δομώντας κοινούς κώδικες και κουλτούρες αλληλοενδυνάμωσης και αλληλεγγύης. Αν δεν αποκτήσουμε πραγματική τριβή με τους ανθρώπους του πολυεθνοτικού προλεταριάτου, πώς μπορούμε να μιλάμε για την από κοινού απελευθέρωσή μας;

Να αράζουμε μαζί, να ανοίγουμε καταλήψεις μαζί, να κάνουμε μπάχαλα μαζί, να απαλλοτριώνουμε τον πλούτο των αστών μαζί, να συζητάμε για τα προβλήματά μας, να εξελίσσουμε την σκέψη μας και την συμπεριφορά μας. Να ξεφύγουμε από τις ακαδημαϊκίστικες και αποκομμένες από το βίωμα κριτικές. Ας μην είμαστε οι αιώνιοι αποστάτες της ιστορίας, αλλά οι άνθρωποι που τη γράφουν. Δε γεννηθήκαμε ως τα “τέλεια” αντιεξουσιαστικά υποκείμενα, και δεν έχουμε τέτοιες απαιτήσεις από κανένα. Στο δρόμο του αγώνα σφυρηλατούνται συνειδήσεις και περιεχόμενα.

Πυρήνας ταραχής “Mahir Mete Kul*”

*O Mahir Mete Kul, κομμουνιστής φοιτητής από την Τουρκία, σκοτώθηκε στις 24/3/2019, στα 22 του, προσπαθώντας με φουσκωτό να περάσει τον Έβρο και να ξεφύγει από το καθεστώς του Ερντογάν. Ωs μέλος της “Επαναστατικής Νεολαίας” φυλακίστηκε στα 20 του για 10 μήνες, βασανίστηκε, και αφέθηκε με απαγόρευση εξόδου από τη χώρα. Διώχτηκε απ’ το πανεπιστήμιό του και στοχοποιήθηκε όλη του η οικογένεια. Η αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής ναυάγησε. Κράτος και κεφάλαιο σκότωσαν τον Mahir. Δεν ξεχνάμε, δε συγχωρούμε. Τιμή στην μνήμη του – Δύναμη στην οικογένεια & τα συντρόφια του.

In the morning hours of April 19th we attacked with fire the Ministry of Culture in Exarchia. This attack was pitched, because the housing squat of migrants Clandestina , which was evicted in the morning of 18/4, is under the ownership of the Ministry of Culture. That same morning the anarchofeminist squat Cyclopi was evicted as well. A few days ago, the housing migrant squats Azadi, New Babylon and Arachovis 44 (Single Men) were also evicted.

As for Exarchia, the strategy of gentrification has already started and the evictions (or the demolitions) of squats, the ban for anti-authoritarian events at Strefi hill, the AirBnB’s that keep popping up, the upcoming metro station in the area, the green economy that is spreading rapidly , the cops that are permanently guarding the area overall, are parts of the visible part of the “invisible” war that has been declared by state and capital.

In the network of the metropolis the most totalitarian human tendencies are expressed through relationships. Only target: the accumulation of capital from every possible production field, from every “innovative” consummation field. And Exarchia couldn’t get away from this plan. The capitalist invasion is war. And this war, besides the consciously- politicized subjects, aims the people that are not considered productive and exploitable, such as migrants without papers, “illegal” street vendors, expropriators and substance users. We, by practically showing our solidarity, take position in this war, choose to stand by to every oppressed person and to remind the state that no attack and no eviction will stay unanswered.

At the same time, we try to get to know the migrants in Exarchia square, and in every square. We want to become one with the wild youth. Lets all together try to engrave our own routes, in our common grounds, creating common codes and cultures of mutual empowerment and solidarity. If we don’t built real relationships with the people that are part of the multi-ethnic proletariat, how can we talk about our collective liberation?

To hanging out together, to squatting buildings together, to making riots together, to expropriating metropolitans’ wealth together, to talking about our problems, to evolving our thoughts and our way of acting. To getting away from any academical and cut off, from our way of living, critics. Lets not become the perpetual apostates of history, but be the people who write it. We weren’t born as the “perfect” anti-authoritarian subjects and we don’t have that kind of demands from anyone. During the struggle, conscience and content are forged.

Riot Core“Mahir Mete Kul*”

*Mahir Mete Kul was a communist student from Turkey who was killed in 24/3/2019, at 22 years old, by trying to escape Erdogan’s establishment using an inflatable/dinghy through Evros. Being part of the “Revolutionary Youth”, he was prisoned at 20 years old for 10 months, tortured and let out with a ban of leaving the country. He was kicked out of his university and his whole family was targeted. His attempts to live a better life did not succeed. The state and the capital killed Mahir. We do not forget, we do not forgive. Honor to his memory – Support to his family and comrades.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License