ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

Οι μετανάστες και οι μετανάστριες, αυτοί που είναι παραβατικοί, εξαθλιωμένοι ή περιθωριοποιημένοι δεν πρόκειται να εκλείψουν απ’ την Αθήνα. Οπότε, είναι στα χέρια μας, εμάς και αυτών, αν θα συνεχίσουν να είναι εργάτες της μαφίας (αναπτύσσοντας επικίνδυνους μιλιταριστικούς σχηματισμούς) μέχρι σιγά-σιγά να απορροφηθούν από το κράτος και το νόμιμο κεφαλαίο ή αν θα συμπορευθούμε σε έναν απελευθερωτικό αγώνα, συγκροτώντας πολυεθνικές/διεθνικές κοινότητες. Γιατί πρέπει να το ξέρουν όλοι και να μην κλαίγονται μετά, πως, ό,τι και αν γίνει, οι μετανάστες και οι μετανάστριες θα βρουν ένα τρόπο να επιβιώσουν.

“Ένα ερώτημα που θα θέλαμε να θέσουμε στις αναρχικές ομάδες είναι: Γιατί δεν υποστηρίζετε τους πρόσφυγες όπως παλιότερα; Θέλουμε τους Αναρχικούς και τους φίλους των προσφύγων να συνεργαστούν μαζί ώστε να αποτρέψουν το να μείνουν περισσότεροι άνθρωποι άστεγοι και να αποκτήσουν ξανά τον έλεγχο των Εξαρχείων. Τώρα είναι η ευκαιρία να κάνουμε μια συμμαχία ξανά!”

Απόσπασμα από Κείμενο αναρχικών μεταναστών για τις εκκενωμένες καταλήψεις Azadi και New Babylon

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

Ο αναρχικός χώρος ούτε δείχνει ούτε πράττει αλληλεγγύη προς τους μετανάστες και στις μετανάστριες που ζουν στις καταλήψεις και δέχονται κρατική καταστολή. Ένας από τους κύριους λόγους είναι διότι τα μίντια στοχοποιούν τις καταλήψεις ως χώρους που συνδέονται με την διακίνηση ναρκωτικών (παρ’ ότι δεν βρήκαν τίποτα στις 4 καταλήψεις). Ακόμα και στην περίπτωση που αυτό ήταν αλήθεια δεν αποτελεί τίποτα παραπάνω από ένα εργαλείο που χρησιμοποιεί το κράτος για να νομιμοποιήσει τον πόλεμο ενάντια σε ένα μεταναστευτικό πληθυσμό. Η επίθεση στους πληθυσμούς ακολουθεί την εξής τακτική: Εφόσον οι “κακοί” (στην περίπτωση μας οι διακινητές) βρίσκονται ανάμεσά σας είστε όλοι και όλες υπεύθυνοι. Είναι η λογική της “συλλογικής ευθύνης” η οποία χρησιμοποιείται συγκεκριμένα όταν ο στόχος του κράτους είναι το σύνολο ενός κοινωνικού σώματος, ενός κοινωνικού χώρου.

Η συλλογική ευθύνη -ΌΜΩΣ-, για μια κατάληψη ή μια πλατεία, προϋποθέτει σ’ ένα βαθμό να υπάρχει ένα συλλογικό σώμα το οποίο 1) Αντιλαμβάνεται ότι έχει συλλογική ευθύνη για το περιβάλλον του. 2) Κατέχει συλλογικές διαδικασίες όπου αποφασίζουν ποιες ευθύνες επιθυμούν να αναλάβουν ή όχι. 3) Κατέχει μέσα επικοινωνίας της συλλογικής απόφασης του και των λόγων που κατέληξε σε αυτήν.

Στην περίπτωση των περισσότερων μεταναστευτικών καταλήψεων δεν συμβαίνει αυτό. Θα αποφύγουμε να αναλύσουμε τι συμβαίνει όσον αφορά τον τρόπο λειτουργία τους. Καλύτερα ρωτήστε εκείνους και εκείνες.

Ακόμα και στην περίπτωση όμως που ίσχυαν τα παραπάνω και οι μεταναστευτικές καταλήψεις ψήνονταν να αναλάβουν την ευθύνη να αποδεχτούν εντός τους διακινητές “ναρκωτικών” , το κράτος δεν θα εισέβαλε στις καταλήψεις των μεταναστών για να σπάσει μια ομαδοποίηση ανθρώπων που πουλά ναρκωτικά (δηλαδή μη-νόμιμες εξαρτησιογόνες/ψυχοτρόπες ουσίες). Επιτίθεται α) επειδή έχει κοινωνική απήχηση. Αποτελεί δηλαδή ψηφοθηρία και μέθοδο κοινωνικής αφομοίωσης β) Γιατί οι μετανάστες και οι μετανάστριες είναι αόρατοι οπότε δεν έχει πολιτικό κόστος για τον αντίκτυπο που έχει στις ζωές τους η επίθεση. γ) Γιατί θέλει να επανακαταλάβει τα Εξάρχεια. δ) Γιατί θέλει να επιτεθεί πολιτικά στις καταλήψεις ε) Γιατί οι μετανάστες και μετανάστριες που είναι χωρίς χαρτιά πρέπει να χαρτογραφηθούν και να απελαθούν από την Ελλάδα στ) Γιατί δεν είναι ναρκέμπορες σαν τον Μαρινάκη και άλλους εκλεκτούς του κρατικού μηχανισμού και κεφαλαίου. Και τέλος ξέρει ότι οι αναρχικοί και αναρχικές, ένα μεγάλο κομμάτι του χώρου, βλέπουν αρκετά εχθρικά τους διακινητές ώστε να αδιαφορούν για την καταστολή των καταλήψεων και των χώρων που συχνάζουν. Η αδιαφορία ισούται με απουσία πολιτικού κόστους όσον αφορά το κράτος ενώ όσον αφορά τον αναρχικό χώρο, με την απουσία ουσιαστικής αντίστασης στην επέλαση του κράτους.

Καταλήγοντας: Ο αναρχικός χώρος αποδέχεται i) τις κατηγορίες που προσδίδει το κράτος, δηλαδή ότι οι καταλήψεις χρησιμοποιούνται για διακίνηση και ii) την συλλογική ευθύνη, δηλαδή την ενοχή όλων των κατοίκων-καταληψιών και άρα την επικείμενη καταστολή τους. Κάποια άτομα του αναρχικού χώρου ίσως θεωρούν τις συγκεκριμένες εκκενώσεις καταλήψεων που κατοικούσαν διακινητές ως θετική εξέλιξη του αγώνα ενάντια στις μαφίες με την λογική ότι “ανάγκασαν το κράτος να μαζέψει τα σκουπίδια του”. Ίσως οι μπάτσοι στα Εξάρχεια δεν έρχονται λόγω των διακινητών αλλά λόγω της δικιάς μας ανοχής έως και συγκάλυψης προς τις επεμβάσεις του κράτους.

Το κράτος όμως εκφράζεται και μέσω ενός κομματιού της κοινωνίας. Μία συμμαχία μεταξύ κράτους και “παλαιών ντόπιων” προσπαθεί να επανακαταλάβει τα Εξάρχεια στοχεύοντας κυρίως στην πάταξη της εγκληματικότητας. Στην εγκληματικότητα συμπεριλαμβάνονται επίσης πρακτικές, εγχειρήματα και κοινότητες του αγώνα μας. Άρα στοχεύει επίσης τον αγώνα μας. Υπάρχει ένα επίσημο (σε ένα βαθμό) σύμπλεγμα μαγαζάτορων, επιχειρηματιών, κτηματομεσιτών, κομματικών στελεχών και μελών, ακαδημαϊκών, καλλιτεχνών, δημοσιογράφων και φτωχών πληγέντων από την κανιβαλική βία της τάξης μας, οι οποίοι συμμετέχουν σε ένα πλάνο εξευγενισμού των Εξαρχείων. Το παραπάνω πλάνο, με δεξιά ή αριστερή μορφή, δεν εμπεριέχει συμβιωτικές κοινότητες και καλύτερες κοινωνικές συνθήκες για τους καταπιεσμένους. Εμπεριέχει την εκκαθάριση των Εξαρχείων από τους εξεγερμένους και τις εξεγερμένες, φτωχούς και παραβατικούς μετανάστες/-τριες ώστε να ανθίσει η αγορά, ο “ελεγχόμενος” τουρισμός και η νόμιμη κοινωνική ζωή. Είναι ένα κοινωνικό ρεύμα αντι-Εξέγερσης και αποτελεί όχημα του κράτους για να εφαρμόσει ριζικές μαζικές παρεμβάσεις, αφοπλισμός και εξαφάνιση αντιστασιακών πρωτοβουλιών, εκτοπισμούς πληθυσμών και υφαρπαγή εδαφών.

-ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΜΩΣ- Οι μετανάστες και οι μετανάστριες, αυτοί που είναι παραβατικοί, εξαθλιωμένοι ή περιθωριοποιημένοι δεν πρόκειται να εκλείψουν απ’ την Αθήνα. Οπότε, είναι στα χέρια μας, εμάς και αυτών, αν θα συνεχίσουν να είναι εργάτες της μαφίας (αναπτύσσοντας επικίνδυνους μιλιταριστικούς σχηματισμούς) μέχρι σιγά-σιγά να απορροφηθούν από το κράτος και το νόμιμο κεφαλαίο ή αν θα συμπορευθούμε σε έναν απελευθερωτικό αγώνα, συγκροτώντας πολυεθνικές/διεθνικές κοινότητες. Γιατί πρέπει να το ξέρουν όλοι και να μην κλαίγονται μετά, πως, ό,τι και αν γίνει, οι μετανάστες και οι μετανάστριες θα βρουν ένα τρόπο να επιβιώσουν.

Βάσει αυτής της ανάλυσης, ο αναρχικός χώρος πρέπει να συνδεθεί άμεσα και ουσιαστικά με τους μετανάστες και τις μετανάστριες με όρους πολιτικής ισότητας, αλληλοκατανόησης, συμβίωσης, κοινότητας και αγώνα. Αυτό απαιτεί, περισσότερες κοινές γλώσσες συνεννόησης (όχι μόνο ελληνικά και αγγλικά), κοινούς χώρους,συνείδηση ταξική πολυεθνική και αντι-κρατικό αγώνα. Περαιτέρω γνώση για την κοινωνική συγκρότηση και τους κοινωνικο-ταξικούς αγώνες στις χώρες καταγωγής των μεταναστών/-τριων (Μαρόκο, Αλγερία, Αφγανιστάν, Μπαγκλαντές, Πακιστάν κλπ). Επίσης, μια καλή τακτική, ίσως θα ήταν να σταματήσει να δημοσιεύεται ο αγώνας ενάντια στoυς μικρο-διακινητές και οι αναρχικοί και αναρχικές να αφήσουν για λίγο τα μαγαζάκια και τα στέκια τους και να ξεκινήσουν συλλογικά να αράζουν στην πλατεία, να αποκτήσουν σχέσεις με τους ανθρώπους που είναι εκεί, και με κάθε τρόπο να συνεισφέρουν ώστε να παύσει η βία μεταξύ των καταπιεσμένων (εντός και αυτού ο ρατσισμός και ο σεξισμός) και η διακίνηση ουσιών (μη-νόμιμων εξαρτησιογόνων / ψυχοτρόπων). Σε αυτόν τον αγώνα η βία πρέπει να είναι το τελευταίο μέσο, με την βία να χρησιμοποιείται κυρίως ως μέσο αυτο-άμυνας. Προφανώς υπάρχουν εξαιρέσεις σε αυτήν την πρόταση. Αλλά το ζήτημα είναι να είναι εξαιρέσεις και όχι ο κανόνας. Θα ήταν ευτυχές αν με μια τέτοια αγωνιστική κοινωνική παρέμβαση φτιαχτούν ανοιχτές πολυεθνικές πρωτοβουλίες αυτο-άμυνας και έτσι ξεπεράσουμε το ζήτημα των ελληνικών και πολιτικών προνομίων. Και όταν λέμε πολυεθνικές ομάδες εννοούμε να υπάρχει μία εύλογη αναλογία παλιών ντόπιων (έλληνες και ελληνοποιημένοι) και νέων ντόπιων (νέοι ντόπιοι = μετανάστες/-τριες), όχι όλες οι πολιτικές αποφάσεις να έρχονται από έλληνες αναρχικούς και να έχουμε και 1-2 μετανάστες στην ομάδα μας για να πάρουμε το πολίτικαλ κορρέκτ.

Μέσα σε όλη αυτή την σύνθετη κατάσταση, ευτυχώς αυτές τις μέρες, κάποια παιδιά βάζοντας το άτυπο και αφορμαλιστικό σώμα τους μπροστά, κατάφεραν με κόστος και μεγάλο ρίσκο, να δώσουν κάποιες πολύμορφες απαντήσεις στον κρατικό μηχανισμό. Μέσα σε αυτό το σώμα είναι και αυτοί και αυτές, από το νέο ρεύμα μετανάστευσης και προσφυγιάς, από τους νέους κάτοικους της Αθηναϊκής μητρόπολης. Όλοι μαζί έχουμε αντανακλαστικά επιβίωσης που υπερβαίνουν τον συντηριτισμό και συγκροτούν αντίσταση έναντι του κράτους.

Ευελπιστούμε κάποτε αυτές οι συστάσεις να γίνουν οργανωμένες, αποδεχτές και έτοιμες να δώσουν οριστικές απαντήσεις στην κρατική καταστολή και τον κοινωνικό κανιβαλισμό, θα γίνουν δομικό κομμάτι ενός μεγάλου ποιοτικού αναρχικού κινήματος για την κοινωνική επανάσταση.

ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΜΕ ΜΑΖΙ Ή ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΜΑΖΙ

Αλληλεγγύη στους μετανάστες και μετανάστριες, κάτοικους των καταλήψεων Αραχώβης 44-Single Men, New Babylon, Azadi, Clandestina και στις συντρόφισσες που συνελήφθησαν κατά την εκκένωση της αντιεξουσιαστικής κουίρ φεμινιστικής κατάληψης Cyclopi

Αλληλεγγύη στους μετανάστες και τις μετανάστριες που απειλούνται με μαζικές εξώσεις από σπίτια μη-κυβερνητικών οργανώσεων.

Αλληλεγγύη στους μετανάστες-μικροπωλητές της Ασοεε.

Αλληλεγγύη στους μετανάστες που δέχονται επιθέσεις στην επαρχία και τα νησιά.

Αλληλεγγύη στους μετανάστες και τις μετανάστριες που προσπαθούν να διασχίσουν μαζικά τα σύνορα και συγκρούονται με τις μονάδες καταστολής.

Λευτεριά στους μετανάστες και της μετανάστριες που βρίσκονται φυλακισμένοι στα κέντρα κράτησης.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License