Ποιόν εξυπηρετεί η ενέργεια; (Μπροσούρα)

Ποιόν εξυπηρετεί η ενέργεια;

Αντί εισαγωγής…

Πάρα πολλά έχουν ειπωθεί από αναρχικούς/ές και άλλους αγωνιστές/τριες γύρω από το ποιος είναι ο εχθρός μας και ποιες είναι οι καθημερινές του κτηνωδίες. Οι επικρατέστερες απαντήσεις που δίνονται στο πρώτο ερώτημα, σχετίζονται προφανώς με τις πιο κλασσικές μορφές αναπαράστασης της εξουσίας. Οπότε, χωρίς δεύτερες σκέψεις τις περισσότερες φορές, αναπαράγεται η ίδια εικόνα του εχθρού, καταδεικνύονται συνεχώς τα ίδια πρόσωπα ως προστάτες αυτής της καταπιεστικής κοινωνίας, ως οι λόγοι που συνεχίζει να υπάρχει, ως το βασικό εμπόδιο μεταξύ των ‘ανθρώπων’ και της ελευθερίας τους. Μπάτσοι, πολιτικοί, αφεντικά, δικαστές, μεγαλοεπιχειρηματίες κλπ, που όλοι ξέρουμε ποιοί είναι. Με μεγάλη προσπάθεια και πολύ θάρρος, κάποιοι αποφασίζουν να επιτεθούν σε αυτούς τους εχθρούς, να διαπεράσουν τη θωράκιση, την ασφάλεια και τα καλά προστατευμένα φρούριά τους, και να τους προκαλέσουν την οποιαδήποτε δυνατή ζημιά. Η εξειδίκευση που αυτό απαιτεί όμως, ακυρώνει συχνά την ελπίδα ότι αυτές οι ενέργειες θα ενθουσιάσουν και θα κάνουν άλλους να ακολουθήσουν το ίδιο παράδειγμα, εξαιτίας της απόστασης που δημιουργείται μεταξύ αυτών που “είναι ικανοί” και αυτών που δεν είναι. Ή ακόμα χειρότερα θα λέγαμε, μετατρέπει πολλές φορές τη σύγκρουση σε έναν κλειστό αγώνα μεταξύ κάποιων μουρλών ιδεαλιστών και του κράτους, μακριά από το ενδιαφέρον ή τη πιθανή ανάμιξη των απλών ανθρώπων. Όπως και να’χει, όσοι νιώθουν ακόμα την ανάγκη να δράσουν, συνεχίζουν να το κάνουν, κοιτώντας προς την ίδια κατεύθυνση. Προς τις στολές, τους θεσμούς και τα γραφεία των επιχειρήσεων.

Παρόλο που κανείς δεν αρνείται την ευθύνη αυτών των συγκεκριμένων στο κομμάτι της αναπαραγωγής και υπεράσπισης του συστήματος, και κανείς δεν θα ήθελε να υποτιμηθούν οι δράσεις που έχουν αναληφθεί εναντίον αυτής της μορφής καταπίεσης, μπορούμε να πούμε ότι είναι πραγματικά η μόνη κατεύθυνση που θα έπρεπε να κοιτάμε; Είναι αυτά τα μόνα οχυρά τα οποία διαιωνίζουν τη σημερινή κοινωνία;

Το κείμενο που ακολουθεί θέτει στο προσκήνιο όπως φαίνεται μια εντελώς διαφορετική θεματική που σπάνια συζητιέται στην ολότητά της: την ενέργεια. Το κείμενο ξεπερνά όλες τις μερικές κριτικές που συχνά γίνονται σε σχέση με την ενέργεια και προσπαθεί να φτάσει στον πυρήνα της σημερινής σημασίας της ενέργειας. Που χρησιμοποιείται όλη αυτή η παραγόμενη ενέργεια; Γιατί είναι απαραίτητη για τη διαιώνιση και αναπαραγωγή αυτής της κοινωνίας και συνεπώς τόσο σημαντική για όλους/ες αυτούς/ες που επωφελούνται από τη καταπίεση εντός της; Και τι θα μπορούσε να σημαίνει για αυτούς/ες που επιδιώκουν να παρέμβουν και να σταματήσουν, να μπλοκάρουν, να σαμποτάρουν το γενικευμένο καθεστώς αθλιότητας, ώστε να δημιουργήσουν χώρο για κάτι άλλο, για σκέψη, για επίθεση, για πειραματισμό;

Η πραγματικότητα πάντα αλλάζει. Έτσι και τα διαφορετικά μονοπάτια μέσα από τα οποία η κυριαρχία επαναβεβαιώνεται και δυναμώνει. Πέρα από την ανοχή και την αναπαραγωγή της ηθικής της, η ύπαρξη της εξουσίας και των νέων της σχεδίων, των βιομηχανιών, του πολέμου και της ειρήνης της, εξαρτάται όλο και περισσότερο από τη τεχνολογία, τη τεχνική υποστήριξη, τις υποδομές και όλη την ενέργεια που χρειάζεται για να τις τροφοδοτεί.

Ας σκεφτούμε αυτό το τελευταίο. Ας προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε πλήρως το νόημα, τις επιπτώσεις και τα τρωτά σημεία της.

Αρχεία:

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License