ΣΤΗΝ "ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ" ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΛΕΓΟΜΕΝΟ "ΣΕΧΤΑΡΙΣΜΟ"


ΣΤΗΝ "ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ" ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΛΕΓΟΜΕΝΟ "ΣΕΧΤΑΡΙΣΜΟ"

Οι μαρξιστές/ριες δεν είναι φίλοι των κοινωνικών αναρχικών. Οι μαρξιστές/ριες είναι γενικά εξουσιαστές/ριες και οι αναρχικοί/ές είναι αποφασισμένοι/ες αντιεξουσιαστές/ριες. Δεν είμαστε στην "ίδια πλευρά", οπότε δεν είναι "σεχταριστικό" για τους αναρχικούς να επικρίνουν τον μαρξισμό: είτε ως ένα πολιτικό ρεύμα είτε ως μια θεωρία.Η λεγόμενη αριστερή ενότητα με τους/ις μαρξιστές/ριες - και ιδιαίτερα τους/ις λενινιστές/ριες - δεν έχει παραπάνω νόημα από την φιλελεύθερη ενότητα με τους/ις νεοφιλελεύθερους/ες. Μπορεί να είμαστε ενάντια σε κάποια ίδια πράγματα, αλλά δε μοιραζόμαστε τους ίδιους θετικούς στόχους. Και οι ομοιότητες τελειώνουν, όταν ερχόμαστε στο μακροπρόθεσμο όραμα σε σχέση με το πώς πρέπει να μοιάζει ο κόσμος στο μέλλον.

Ως ιδεολογία, ο μαρξισμός ήταν πάντα ένας ιός στο ευρύτερο σοσιαλιστικό κίνημα, μολύνοντάς το με αυταρχική πολιτική, οικονομολογικές και ψευδο-επιστημονικές αναλύσεις των προβλημάτων του κόσμου και τερατώδεις αναθεωρήσεις της σοσιαλιστικής ιστορίας που επικεντρώνονταν στους Μαρξ και Ένγκελς κι απέτυχε να αναγνωρίσει τις συνεισφορές των προγενέστερων και μεταγενέστερων (μη Μαρξιστών) σοσιαλιστών.

Ως μια πρακτική, οι μαρξιστές/ριες έχουν μια μακρά κληρονομιά να επιβαρύνουν τα ίδια τα λόγια του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού, δημιουργώντας το ένα κράτος-μπουντρούμι μετά το άλλο στο όνομά τους: σκοτώνοντας ή καταπιέζοντας αναρχικούς/ές σε κάθε ευκαιρία.

Με την πάροδο του χρόνου, απορρόφησε ιδέες και πρακτικές από τον κοινωνικό αναρχισμό και άλλους σοσιαλισμούς από τον 19ο αιώνα και συστηματικά αρνήθηκε να αποδώσει αυτές τις πιστώσεις που ξεπηδούσαν σε οτιδήποτε πέραν στων συμπερασμάτων των γραπτών του Μαρξ - που δεν ήταν ούτε πρωτότυπα ούτε μοναδικά στην πλειονότητα των ισχυρισμών τους.

Μια χούφτα μαρξισμών - π.χ. αυτονομισμός, οικοσοσιαλισμός - είναι αρκετά κοντά στον κοινωνικό αναρχισμό σε επίπεδο πρακτικής. Και δεν θα απορρίψω τις προσφορές της υπό όρους αλληλεγγύης με τέτοιους αντι-κρατιστές/ριες / αντι-εξουσιαστές/ριες μαρξιστές/ριες. Αν και στο επίπεδο των ιδεών, είναι συχνά καλοί στο βαθμό που απομακρύνονται από τον μαρξισμό και προσεγγίζουν τον ελευθεριακό σοσιαλισμό.

Αν η αριστερή ενότητα σήμαινε μόνο την ελευθεριακή αριστερή ενότητα, τότε δεν θα είχα κανένα πρόβλημα με την ιδέα. Αλλά σχεδόν ποτέ δεν το κάνει. Συνήθως είναι μια προσπάθεια λενινιστών να προσελκύσουν την υποστήριξη των αναρχικών και να τους οδηγήσουν στη ρωγμή μιας μαρξιστικής κομματικής γραμμής.

Ο μαρξισμός ως σύνολο αξίζει να παραμείνει στο παρελθόν και η ριζοσπαστική πολιτική αξίζει να απελευθερωθεί από τα δεσμά της.

Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα δεν είναι ένα κίνημα αριστερών, αλλά ένα κίνημα αντι-εξουσιαστών / ελευθεριακών σοσιαλιστών. Πρέπει να σταματήσουμε να προσπαθούμε να γεφυρώσουμε το χάσμα μεταξύ των αντιεξουσιαστών και των μαρξιστών και, αντ 'αυτού, να εργαστούμε για να κάνουμε τον αντι-απολυταρχισμό πιο ελκυστικό από το μαρξισμό.

via Solarpunk AnarchistΜετάφραση: Ραδιοφράγματα

Υ.Γ. Το κείμενο δε μας καλύπτει πολιτικά αλλά επιλέγουμε να το δημοσιεύσουμε, καθώς αποτελεί - κατά τη γνώμη μας- μια πολύ ενδιαφέρουσα άποψη.

απο Ραδιοφράγματα / Radiofragmata

από @ 23/03/2019 11:08 πμ.


κάντε μια εισαγωγή? γιατί ως μαρξιστής μου φαίνεται τρομερά αφηρημένο!

από Χ. Π. Σοφίας 27/03/2019 10:10 πμ.


Όλα άρχισαν και τελείωσαν στην Α' Διεθνή με την αποχώρηση του ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ. Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια αλλά και η πραγματικότητα. Ως συνέχεια του παραπάνω κειμένου σε όποιον νεότερο ή παλαιότερο θα ήθελα να προτείνω το βιβλίο του ΜΠΟΥΚΤΣΙΝ με τίτλο "άκου μαρξιστή" από τις ιστορικές πλέον εκδόσεις του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ τη ΔΙΕΘΝΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ. Όσο για τον παραπάνω κατά δήλωσή του μαρξιστή τίποτα δεν υπήρξε τρομερό αλλά και αφηρημένο. Απλά μια αλήθεια βγαίνει από το κείμενο αλλά και την πολιτικοκοινωνική ιστορία ποτέ μα ποτέ δεν μπόρεσαν να συνυπάρξουν αναρχικοί και μαρξιστές κι όποιος λέει το αντίθετο η ειίναι πολιτικά αγράμματος ή μαρξιστής πάντως αναρχικός που γνωρίζει την ιστορία της αναρχίας δεν είναι.

από Μαύρος και Άραχνος 01/04/2019 10:09 μμ.


" Δε μας νοιάζει τι τυρί Δε μας νοιάζει τι ψωμί " που έλεγε και μια πετυχημένη καπιταλιστική διαφήμιση κάποτε.Το θέμα είναι ότι εμείς σαν αναρχικές-αναρχικοί δε θέλουμε να υπάρχει εξουσία όχι το ποίος την έχει. Πείτε ότι με έναν μαγικό τρόπο γίνεται κάτι και το ΚΚΕ - η οποιοδήποτε άλλο αριστερό κόμμα - βγαίνει αύριο.Τι και ποιός με εγγυάτε εμένα και την κάθε μία - τον κάθε ένα ότι αυτοί οι οποίοι θα πάρουν την εξουσία δε θα διαφθαρθούν απο αυτήν και αντί να κοιτάξουν έτσι ώστε να μας βοηθήσουν να πρωχορήσουμε στη δημιουργία της αταξικής-ελεύθερης κοινωνίας αυτόι δε θα τους στρίψει και δε θα καταλήξουν να γίνουν δικτάτορες ? Μα θα μπορούσε να έρθει αντίλογος εδώ και να πει " καλύτερα μια αριστερή εξουσία όμως απο μια δεξία " όσο καλούτσικο και να μας ακούγεται αυτό στο αυτί και ψιλοχαιδευτικό ακούγεται αυτό αλλά το θέμα και εδώ είναι ότι είναι σα να λες ότι είναι καλύτερα που κάθε πρωί έρχεται ένας τύπος και σε χώνει μπάτσα στο ένα μάγουλο απο το σε χώνει κάποιος και στα δύο ΜΑ αφού μπορείς να ζήσεις και χωρίς κανένας να σε χώνει μπάτσες γιατί να δεχτείς αυτόν που σε χώνει μπάτσες μόνο στο ένα.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License