ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ, ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Απέναντι στη διαρκή υποτίμηση των ζωών μας, στις ασφυκτικές συνθήκες διαβίωσης είναι απαραίτητο το ξεπέρασμα κάθε απογοήτευσης, αδράνειας και ηττοπάθειας. Μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι και άνεργοι να ριζοσπαστικοποίησουμε τις αντιστάσεις μας, να συνδέσουμε τους επιμέρους αιτηματικούς αγώνες μας, να οργανώσουμε από τα κάτω την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση και να δυναμώσουμε τον αγώνα για τη συνολική ανατροπή του κόσμου της εξουσίας, του κράτους και του καπιταλισμού για ένα κόσμο ισότητας, ελευθερίας, αλληλεγγύης.

post image

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ, ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ !

[ Συμμετέχουμε στο Πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο την Πέμπτη 14/3, 13:00 στα Προπύλαια ]

Μέσα σε συνθήκες γενικευμένης συστημικής κρίσης, όπου οι όροι διαβίωσης γίνονται ολοένα και πιο ασφυκτικοί, η επίθεση κράτους και κεφαλαίου απέναντι στην κοινωνία ολοένα και εντείνεται. Η επίθεση και η προσπάθεια ευτελισμού της απεργίας, με τη πρόσφατη επιβολή αυστηρών περιορισμών για την κήρυξή της από πρωτοβάθμια σωματεία και σωματεία βάσης και η συνεργασία συνδικαλιστικών ηγεσιών με τα αφεντικά («κοινωνική συμμαχία»), η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, η απελευθέρωση των απολύσεων, η ελαστικοποίηση των ωραρίων συντελούν στη φτωχοποίηση ολοένα και μεγαλύτερων κομματιών της κοινωνίας και διαιωνίζουν ένα σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Κομμάτι της επίθεσης αυτής αποτελεί και η αναδιάρθρωση στην εκπαίδευση. Η θέσπιση του Εθνικού Διαλόγου στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ο νόμος Γαβρόγλου στην τριτοβάθμια, το προσοντολόγιο σχετικά με τους εκπαιδευτικούς και το βάθεμα των ιδιωτικοποιήσεων συνθέτουν σε γενικές γραμμές τον επιθετικό σχεδιασμό του κράτους και του κεφαλαίου στη σπουδαστική και εκπαιδευτική βάση.

Τις προηγούμενες εβδομάδες οι εκπαιδευτικοί βρέθηκαν στο δρόμο διεξάγοντας μια σειρά από μαζικές και μαχητικές κινητοποιήσεις με τρεις 24ώρες απεργίες, διαδηλώσεις σε διάφορες πόλεις, παρέμβαση στο κεντρικό δελτίο της ΕΡΤ και κατάληψη της Πρυτανείας στα Προπύλαια αξιοποιώντας την σαν κέντρο αγώνα εκπαιδευτικών, φοιτητών και αλληλέγγυων, ενώ κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων ήρθαν αντιμέτωποι με τις δυνάμεις καταστολής. Αφορμή των κινητοποιήσεων ήταν η ψήφιση του προσοντολογίου που αποτελεί ένα ακόμη χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα, ένα ακόμη βήμα στην περαιτέρω ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας και στην ένταση των ταξικών φραγμών. Όπως και σε κάθε χώρο εργασίας, έτσι και στην εκπαίδευση, επιχειρείται η παγίωση του καθεστώτος ελαστικών ωραρίων, ανασφάλειας, εντατικοποίησης και ανεργίας. Με τα «κριτήρια διορισμού» απαξιώνεται η ισχύς των πτυχίων, ενώ οι εκπαιδευτικοί καλούνται να μπουν σε ένα διαρκές κυνήγι πιστοποιήσεων, βεβαιώσεων, μεταπτυχιακών και σεμιναρίων, αφιερώνοντας ακόμη περισσότερο χρόνο της ζωής τους στην αναβάθμιση των «προσόντων» τους. Η εγκαθίδρυση ενός σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα στην εκπαίδευση βαδίζει μαζί με την εδραίωση του σε κάθε χώρο εκμετάλλευσης. Παράλληλα με το προσοντολόγιο η κυβέρνηση επιχειρεί να πετύχει την όξυνση των ανταγωνιστικών σχέσεων μεταξύ των εργαζομένων. Με κίνητρο την αναρρίχηση στη βαθμίδα «προσόντων» προωθείται ο κανιβαλισμός μεταξύ των εκπαιδευτικών με απώτερο σκοπό την εγκαθίδρυση όρων εργασιακής ζούγκλας. Με τους εργαζόμενους διασπασμένους ανοίγει ο δρόμος για το κράτος και το κεφάλαιο να προχωρήσουν απρόσκοπτα στις αντεργατικές και αντικοινωνικές μεταρρυθμίσεις και αναδιαρθρώσεις που επιθυμούν.

Το προσοντολόγιο έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά μεταρρυθμίσεων που συνθέτουν τη συνολική εικόνα της αναδιάρθρωσης στην εκπαίδευση, από τους μαθητές μέχρι τους φοιτητές και τους εκπαιδευτικούς. Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ο εθνικός διάλογος έρχεται να εισάγει τη μαθητεία στα σχολεία προσφέροντας φθηνό εργατικό δυναμικό σε κράτος και αφεντικά, ενώ παράλληλα περιορίζει τις ροές των μαθητών στην τριτοβάθμια οξύνοντας τους ταξικούς φραγμούς. Ακόμη, οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις αναφορικά με τους εκπαιδευτικούς βρίσκονται σε πλήρη σύμπλευση με αυτές που προωθούνται στο πανεπιστήμιο. Η απόσπαση της παιδαγωγικής επάρκειας, η απαξίωση της ισχύος των πτυχίων και η αποκοπή κατευθύνσεων εκπαίδευσης σε δεκάδες σχολές, ο νόμοςΓαβρόγλου που εισάγει δίδακτρα στα μεταπτυχιακά συμπληρώνουν τη συνολική επίθεση κράτους και κεφαλαίου σε βάρος της εκπαιδευτικής βάσης, κάνοντας την εκπαίδευση ολοένα και πιο ταξική.Ταυτόχρονα η καλλιέργεια συνειδήσεων εξατομίκευσης και αποστροφής από τη συλλογική ζωή σε όλα τα επίπεδα διευκολύνουν την απρόσκοπτη εφαρμογή των επιταγών της κυριαρχίας. Πράγματι, το πανεπιστήμιο όπως και όλες οι βαθμίδες της εκπαίδευσης έχονται να συντελέσουν στον μετασχηματισμό της κοινωνικής βάσης και να επιχειρήσουν να διαμορφώσουν συνειδήσεις κανιβαλισμού, εξατομίκευσης, ανταγωνισμού και αποπολιτικοποίησης. Βασικός μηχανισμός για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η εντατικοποίηση. Σαν συμπλήρωμα της όξυνσης των ταξικών φραγμών, το κράτος και το κεφάλαιο μέσα από τους διάφορους θεσμούς έρχονται να παρουσιάσουν την ενασχόληση με τα κοινά, τη συμμετοχή, την πολιτικοποίηση και τη ριζοσπαστικοποίηση σε όλα τα πεδία ως επικίνδυνα για την προσωπική επιτυχία, την απόκτηση “προσόντων” μέχρι και την επιβίωση. Η ταξική εκπαίδευση, έρχεται να επιβάλλει οικονομικά και κατ' επέκταση χρονικά κριτήρια και περιορισμούς στην εκπαιδευτική και σπουδαστική βάση, εκβιάζοντάς την επί της ουσίας να αποστραφεί από τη ζύμωση, τη διεκδίκηση και τον αγώνα, και να αποτελέσει ένα ικανό εργαλείο στα χέρια κράτους και κεφαλαίου. Μέσα από την εντατικοποίηση, επιχειρείται η διαμόρφωση πειθήνιων μαθητών, φοιτητών και εκπαιδευτικών, που θα απαξιώνουν την συλλογική οργάνωση και δράση και τους αγώνες που μπορούν να χτίσουν αναχώματα στην εκμετάλλευση, την καταπίεση και τη βαρβαρότητα κράτους και καπιταλισμού.

Απέναντι στη συνθήκη κανιβαλισμού και εξατομίκευσης να προτάξουμε την ταξική αλληλεγγύη και να οργανωθούμε με τους ανθρώπους της τάξης μας. Απέναντι στις καθοδηγήσεις κομματικών και γραφειοκρατικών ηγεσιών, στους ελιγμούς πυρόσβεσης της συσσωρευμένης οργής των από τα κάτω, στην ανάθεση σε αυθεντίες και ειδικούς, να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Να οργανωθούμε συλλογικά και αδιαμεσολάβητα, να προτάξουμε την οργάνωση στη βάση. Να προχωρήσουμε σε μαζικές συνελεύσεις, διαδηλώσεις, καταλήψεις και περιφρουρήσεις, να συντονίσουμε οριζόντια και από τα κάτω τον κοινό αγώνα μας.Απέναντι στη διαρκή υποτίμηση των ζωών μας, στις ασφυκτικές συνθήκες διαβίωσης είναι απαραίτητο το ξεπέρασμα κάθε απογοήτευσης, αδράνειας και ηττοπάθειας. Μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι και άνεργοι να ριζοσπαστικοποίησουμε τις αντιστάσεις μας, να συνδέσουμε τους επιμέρους αιτηματικούς αγώνες μας, να οργανώσουμε από τα κάτω την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση και να δυναμώσουμε τον αγώνα για τη συνολική ανατροπή του κόσμου της εξουσίας, του κράτους και του καπιταλισμού για ένα κόσμο ισότητας, ελευθερίας, αλληλεγγύης.

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΘΗΤ(ΡΙ)ΩΝ-ΦΟΙΤΗΤ(ΡΙ)ΩΝ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗ ΒΑΣΗ-ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Εικόνες:

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License