Παρασκευή 21 Σεπτέμβρη, ο Ζάκ/Zackie-Oh βρίσκεται εγκλωβισμένος σε ένα κοσμηματοπωλείο στην Ομόνοια. Ενώ επιχειρεί να απεγκλωβιστεί έρχεται αντιμέτωπος με τον ιδιοκτήτη και ένα ακόμη αφεντικό/φασίστα, οι οποίοι βλέποντας την προσπάθεια του να ξεφύγει τον λιντσάρουν. Κατά τη διαρκή βιαιοπραγία εις βάρος του, μέρος του όχλου που είχε συγκεντρωθεί κατέστη συνένοχο είτε επικροτώντας είτε παραμένοντας αδρανές. Τον ήδη αιμόφυρτο Ζακ αναλαμβάνει εν συνεχεία να αποτελειώσει η ελληνική αστυνομία χτυπώντας τον και περνώντας του τελικά χειροπέδες ενώ βρισκόταν λιπόθυμος στο πεζοδρόμιο. Μετά από αυτή τη συνολικά δολοφονική επίθεση ο Ζάκ άφησε την τελευταία του πνοή στα χέρια των γιατρών του ΕΚΑΒ.

  Η βία που ασκήθηκε στο Ζακ δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό αλλά ήταν η κορύφωση της αστικής αντίληψης περί ιερότητας της ιδιοκτησίας. Αυτή η αντίληψη επικρατεί και στην ελληνική κοινωνία, μια κοινωνία με βαθιά ριζωμένες πατριαρχικές αξίες και παραδόσεις, με νεοφιλελεύθερη/καπιταλιστική οργάνωση και με θεμελιώδη ιδέα ότι η ιδιοκτησία υπερέχει κάθε μορφής ζωή. Έχοντας ενσωματώσει το ρόλο του ιδιοκτήτη και βλέποντας έναν άνθρωπο σε κατάσταση σωματικής αδυναμίας, βρήκε το χώρο και την ευκαιρία να επιβληθεί πάνω του, ασκώντας στην πράξη όλο το βίαιο θεωρητικό υπόβαθρο ενός ολοκληρωτικά ανταγωνιστικού οικονομικού και κοινωνικού συστήματος.

  Αντιλαμβανόμαστε την ιδιοκτησία ως εμπόδιο που αναχαιτίζει την οποιαδήποτε απελευθερωτική προοπτική προσπαθεί να διεισδύσει εντός της κοινωνίας, σαν ένα κάστρο ασφάλειας και ψευδοολοκλήρωσης των ατόμων που αλυσοδένονται με άθλια κίνητρα στείρας επιβίωσης και φιλοδοξίες κοινωνικής ανέλιξης. Είτε μπήκε στο κοσμηματοπωλείο για να κλέψει, είτε απλώς για να προστατευθεί, εμείς υπερασπιζόμαστε την πρακτική της απαλλοτρίωσης ως μια δίκαιη κοινωνική δράση των καταπιεζόμενων απέναντι στη νόμιμη εκμετάλλευσή τους από τα αφεντικά. Εχθρευόμαστε τη λογική του δίπολου νομιμότητας-παρανομίας που ενοχοποιεί τα άτομα που δεν συμβαδίζουν με τις επιταγές του δόγματος κράτος-τάξις-ασφάλεια. Από τη μία, λοιπόν, η συγκεκριμένη δολοφονία αποτυπώνει τη διάχυτη εξουσία που ενυπάρχει στο ευρύ και ανομοιογενές κοινωνικό σύμπλεγμα, το όποιο όμως συνασπίζεται όταν ''απειλείται'' η περιουσία του.

  Από την άλλη αποδεικνύει την συλλογική αισθητική και αξιακή σαθρότητα της ελληνικής κοινωνίας, των αντιδραστικών συμπεριφορών της και την επιβολή της κανονικότητας πάνω σε κάθε τι που παρεκκλίνει από αυτή. Η υπερίσχυση δηλαδή, των πλειοψηφιών και των προνομιούχων πολιτών έναντι σε περιθωριακές ομάδες λοατκι ατόμων, μεταναστών/ριων, αναρχικών, φυλακισμένων και κάθε λογής αντιφρονούντων.

  Σαν να μην έφτανε η φρικαλέα δολοφονία του/της Ζακ νοικοκυραίοι και ΜΜΕ σε μεταγενέστερο χρόνο επεδίωξαν να δικαιολογήσουν τον ιδιοκτήτη, οι μεν εξαπολύοντας έναν τοξικοφοβικό, ομοφοβικό, τρανσφοβικό οχετό και οι δε σπεύδοντας να τον υποστηρίξουν νοιώθοντας ταύτιση με τη “γενναιότητα” του κοσμηματοπώλη μπροστά στο φοβερό κίνδυνο του φερόμενου ως επίδοξου ληστή. Μια διαρκής κι ενιαία τακτική από κράτος και ΜΜΕ είναι αυτή της ενεργοποίησης των συντηρητικών αντανακλαστικών της κοινωνίας με σκοπό την απεμπόληση οποιουδήποτε ατόμου έρχεται σε σύγκρουση με την κανονικότητα της και αντιμετωπίζεται ως περιθωριακό. Πιο συγκεκριμένα, έχουμε δει την εν λόγω τακτική να εφαρμόζεται: το Μάιο του 2012, έτος κατά το οποίο μετά την επιχείρηση σκούπα οροθετικών γυναικών ακολούθησε και η διαπόμπευση τους ως κινδύνους για την δημόσια υγεία καθώς και στην περίπτωση των αντιτσιγγανικών πογκρόμ με το πρόσχημα ότι αποτελούν εστίες ανομίας και κατά συνέπεια απειλή για τις γειτονιές. Επιπλέον, στα αντιμεταναστευτικά πογκρόμ, επιδιώκοντας να καταστήσουν κατανοητό ότι μετανάστριες/ες πόσο μάλλον αυτές/οί χωρίς χαρτιά δεν χωράνε σε αυτή την κοινωνία, όπως επίσης και στις βίαιες εκδιώξεις χρηστών/ριων ουσιών από το δημόσιο χώρο, με πρόφαση ότι αποτελούν μιάσματα μέσα στην κοινωνική καθαρότητα και τον υγιεινισμό.

  O Ζακ δεν ήταν ο πρώτος που πέφτει νεκρός όντας στο περιθώριο ενός κανιβαλιστικού κοινωνικού συνόλου, που οι απώλειες των αοράτων αυτού του κόσμου δεν είναι καν νούμερα στα ληξιαρχικά αρχεία. Ήταν εκπεσόν κομμάτι μιας διαρκούς αλληλουχίας εξουσιαστικών σχέσεων μεταξύ κράτους και κοινωνίας. Ένας φαύλος κύκλος όπου το κράτος παράγει κι αναμορφώνει νόμους κι αξίες[L1] , ενώ οι πολίτες υποτάσσονται, συμμορφώνονται κι αναπαράγουν τις επιταγές του, διαιωνίζοντας τα κυρίαρχα πρότυπα ως φυσικά παράγωγα του δυτικού ορθού λόγου. Όταν απουσιάζουν οι ένοπλοι φρουροί του καθεστώτος, τα νομιμόφρονα και μισαλλόδοξα ανθρωπάκια αναλαμβάνουν να υπερασπιστούν την έννομη τάξη, να επαναφέρουν την ηρεμία και να καταστείλουν τις παραβαίνουσες συμπεριφορές. Ο Ζακ κι ο κάθε ζακ, αποτελούν ανάχωμα στη λήθη. Τροφοδοτούν την οργή και το μίσος μας γι’αυτή την κοινωνία, στην οποία επιλέγουμε να επιτεθούμε ολικά.

 

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΙΚΩΝ, Η ΑΝΩΜΑΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΛΟ ΠΟΥ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ

ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΦΡΙΚΗ, ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΕΜΑΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ-ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ-ΑΦΕΝΤΙΚΑ 

 

Αντιεξουσιαστικό Στέκι Παντείου

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License