ΠΗΓΗ https://zerogeographic.wordpress.com/

Ο Μαρξ είχε αποκαλέσει τη θρησκεία σαν το όπιο του λαού. Οι μαρξιστές αλλά και οι αναρχικοί θεωρούσαν τηνεκκλησία και το ιερατείοσαν εχθρό της ταξικής επανάστασης και φυσικό σύμμαχο του κράτους. Ο Βασιλιάς έβρισκε διαχρονικά τη δικαιολόγηση της εξουσίας του στιςθεϊκέςεπιταγές μέσω του εκάστοτειερατείου. Ήταν ο επίγειος εκπρόσωπος του θεού, όπως βεβαίωνε η εκκλησία. Πίστη στο θεό συνεπαγότανκαι υποταγή στην εξουσία.

Πριν όμως το διαφωτισμό και την αποδέσμευση τηςσκέψηςαπότοθείο, τα πάντα περιστρεφόταν γύρω από τοθεό. Το ίδιο και η επανάσταση. Έβρισκε τη δικαίωση τηςμέσα από τη θρησκεία. Άλλωστε σεπεριόδους οικονομικής παρακμήςτα επαναστατικά θρησκευτικά κινήματα αυξανόταν ραγδαία.Οι επαναστάτες πίστευαν ότι ο Θεός δε μπορεί να είναι τόσο κακός και να δικαιώνει την αδικία. O φτωχόςλαόςξεσηκωνόταν και στο όνομα της δικαιοσύνης και των θείων επιταγών αναζητούσε τον τερματισμό της βάρβαρης εξουσίας.

Ένα μεγάλο ερώτημα που απασχολεί τουςιστορικούς είναι κατά πόσο οι θρησκευτικοί μεταρρυθμιστέςείχαν καθαράπολιτικά κίνητρα και χρησιμοποιούσαν τη θρησκεία για να ενδυναμώσουν τις θέσεις τουςή το αντίθετο. Ένα κλασικό παράδειγμα αποτελεί ο φαραώ της ΑιγύπτουΑκενατόν, ο ιδρυτής της πρώτηςμονοθεϊστικήςθρησκείας. Ο Ακενατόν λοιπόν κατάργησε τον πολυθεϊσμό και καθιέρωσε τη λατρεία του θεού ήλιου του οποίου ήταν ο μόνος αντιπρόσωπος επί της γης με αποτέλεσμα να συγκρουστεί βίαια με το ιερατείο των παλιών θεών. Ήθελε οΑκενατόνναχτυπήσειτοπανίσχυρο ιερατείου που έκανε μέχρι τότε τη ζωή των φαραώ δύσκολη και γι’ αυτό κατάργησετηθρησκεία τους και δημιούργησετη δική του που μπορούσε νε ελέγχει?Ή μήπως πράγματι πίστεψε στον ένα και αληθινό θεό και σαν αποτέλεσμα ακολούθησε η πολιτική σύγκρουση μετοθρησκευτικό κατεστημένο? Ή μήπως και τα δύο ενδεχόμενα ισχύουν και αλληλοσυμπληρώνονται? Άλλωστε όπωςήδηυποστηρίξαμε, η σκέψη αποδεσμεύτηκεουσιαστικάαπότοθείομετά τον Ευρωπαϊκό διαφωτισμό.

Ο Ακενατόν βέβαια δεν ήταν επαναστάτης με την έννοια του ταξικού πολέμου. Άλλωστε πολλοί θρησκευτικοί μεταρρυθμιστές, αν και αρχικά επιτέθηκαν στην εξουσία, στη συνέχεια ενσωματώθηκαν από το σύστημα και γίνανε στυλοβάτες του.Η ιστορία όμωςέχει να επιδείξει πολλές ταξικές συγκρούσεις που φορούσαν θρησκευτικό μανδύα και επιτέθηκαν ολοκληρωτικά στην εξουσία. Σε αυτά τα ιστορικά παραδείγματα, κάποιος μπορεί να βρει τους προδρόμους του μαρξισμούαλλά και του αναρχισμού. Τέτοια λοιπόν ιστορικά γεγονότα υπάρχουν άφθονα. Εμείςθα παρουσιάσουμεστο παρών άρθρο μόνο κάποια απ’ αυτά που θεωρήσαμε ενδεικτικά: τις χιλιαστικές εξεγέρσεις του μεσαίωνα και των χρόνων της μεταρρύθμισηςαλλά και κάποιες εξεγέρσεις του 20ου αι. που είχαν έντονο τοθρησκευτικό στοιχείο.

ΧΙΛΙΑΣΤΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ

Οχιλιασμόςαποτελεί μια χριστιανική δοξασίαπου σε γενικές γραμμές υπόσχεται την έλευση μίαςχρυσής εποχής που θα βάλει τέλος στη μιζέρια και στα βάσανα («παράδεισος επί της γης»). Ιδιαίτερα σημαντικά υπήρξανταχιλιαστικά κινήματα που εμφανίστηκαν στις αρχές της προηγούμενηςχιλιετίας και κορυφώθηκαν τον 16ο αι. Τα κινήματααυτά εμφανίστηκαν σε περιόδους κοινωνικών και οικονομικών μεταβολών. Επίσηςγνώρισανεξάρσεις σε εποχέςλιμού ήμεγάλης πείναςόπου οι φτωχοί, εξαιτίας της άθλιας κατάστασης τους, πέθαιναν μαζικά.

Οι φτωχοί και οι αδύναμοι αναζητούσαν σε τέτοιες περιόδους μία διέξοδο από την επίγεια κόλαση.Ήταν απολύτωςλογικόλοιπόν,οιυποστηρικτές αυτών των κινημάτων να προέρχονται κυρίως από τα κατώτερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα. Βέβαια οι χιλιαστές δεν ήταναποκλειστικά φτωχοί, καθώς αρκετοί πλούσιοι και ευγενείς προσχώρησαν σε αυτά τα ανατρεπτικά κινήματα.

Ο χιλιασμός του μεσαίωνα και της εποχής της μεταρρύθμισηςήτανκατά βάση (αν και όχι πάντα) επαναστατικός. Πολλοί υποστηρίζουν ότι οι χιλιαστές επαναστάτες, εμφορούνταν από τις αρχές της κοινωνικής επανάστασης και ότι υπήρξαν πρόδρομοι των κομμουνιστών και των αναρχικών. Πράγματι τόσο στο μεσαίωνα όσο και στα χρόνια της μεταρρύθμισης, υπάρχουν αρκετά παραδείγματα χιλιαστικών εξεγέρσεωνπου διάθεταν επαναστατικό περιεχόμενο και επιτέθηκαν σε κράτος, εκκλησία και ατομική ιδιοκτησία με τελικό σκοπότην εγκαθίδρυση του επίγειου παραδείσου.

ΤΟΜΑΣ ΜΙΝΣΤΕΡ

Ξεκίνησε σανθρησκευτικός μεταρρυθμιστής όπως ο Λούθηρος και είχε σπάνια θεολογική μόρφωση. Στη συνέχεια και σε αντίθεση με το Λούθηρο μετατράπηκε σε υποστηρικτή της βίαιηςεξέγερσηςαποσκοπώνταςσε μια θρησκευτική και συνάμα κοινωνική επανάσταση. Ίδρυσε την«Ένωση της Θείας Βούλησης»που είχε σαν στόχο τη λαϊκή θεοκρατία και την κοινοκτημοσύνη. Τον Μάρτιο του 1525 όταν ξέσπασε η εξέγερση των χωρικών στη Βοημία και Θουριγγία (Κεντρική Ευρώπη), οΜίνστερκατατάχτηκε και πολέμησε μαζί τους για να θανατωθεί μετά την ήττα της εξέγερσης. Οι επαναστατικές του προτροπές«Εμπρός ενάντια τους όσο καίει ακόμα η φωτιά»ή«Γκρεμίστε τους από τον πύργο τους»τον κατατάσσουν στους προδρόμους της βίαιης ταξικής επανάστασης.

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΑΝΑΒΑΠΤΙΣΤΩΝ

Εμφανίστηκε την ίδια περίπου περίοδο. Αν και περιείχε πολλά ανομοιογενή στοιχεία, κοινή συνισταμένη υπήρξε η άρνηση του κράτους και της εκκλησίας. Οιαναβαπτιστέςέδρασαν στην Ελβετία, την Γερμανία και τις κάτω Χώρες. Η μεγαλύτερη τους επιτυχία υπήρξε η κατάληψη της πόληςΜύνστερ στην Βεστφαλία το 1535. Αρχηγός των επαναστατών ήταν οΓιαν Μάθουςο οποίος πέθανε στη διάρκεια της πολιορκίας από το στρατό του επισκόπου. Τον διαδέχτηκε ο Ιώαννης από το Λέυντεν. Στη διάρκεια της κατάληψης οι αναβαπτιστέςπίστευαν ότι η πόλη θα γινόταν η Νέα Ιερουσαλήμ και ότι ο υπόλοιπος κόσμος θα καταστρεφόταν. Οι επαναστάτες έκαψαν όλα τα αρχείασυμβολαίων και χρεογράφων, δηλαδή τα νομοθετικά αποδεικτικά και σύμβολα της ατομικής ιδιοκτησίας. Εφάρμοσαν κομμουνιστές αρχές στα αναγκαία αγαθά και έκαψαν τα βιβλία σαν αντιχριστιανικά. Φυσικά η κατάληψη έληξε σύντομα, καθώς η επίσημε εκκλησία κατατρόπωσε τους επαναστάτες και ο ηγέτης Ιωάννης από το Λέυντεν θανατώθηκε.

Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

Τομάζο Καμπανέλα

ΟΚαμπανέλαυπήρξεένας σημαντικός ιταλός φιλόσοφος που πήγε κόντρα με το αριστοτελικό εκκλησιαστικό κατεστημένο της εποχής. Οι πολιτικές του απόψεις έχουν αρκετό ενδιαφέρον. Ο Καμπανέλα κήρυσσεγια το έτος του 1600τη δημιουργία μίας κοινωνίας που θα βασίζεται στην κοινοκτημοσύνη.Κατηγορήθηκε για συνομωσία ενάντια στο ισπανικό στέμμα και για τις ιδέες του έμεινε φυλακή 27 χρόνια.

Εκεί έγραψε το σημαντικότερο έργο του. Μιλάμε βέβαια για την «Πόλη του Ήλιου» (1602). Σε αυτό το έργο ο Καμπανέλα περιγράφειμία πόλη όπου θα εφαρμοζόταν η κοινοτικήζωή. Η πόλη αυτήθα διοικούντανθεοκρατικά. Το έργο αυτόθεωρείται προδρομικό των ουτοπικών σοσιαλιστών του 19ουαι.

Τα παραπάνω κινήματα, αν και πνίγηκαν στο αίμα, κατάφεραν να έχουντον αντίκτυπο τους στην πολιτική και κοινωνική σκέψη του μέλλοντος. Οι Μαρξιστές (και όχι μόνο) τα μελέτησαν εμβριθώς και πήραν πολύτιμα συμπεράσματα. Στην τέχνη η επιρροή ήταν εξίσου μεγάλη. «Το όνομα του Ρόδου» του ΟυμπέρτοΈκο είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο Ράινερ Βέρνερ Φασπίντερ γύρισε το «Ταξίδι στο Νικλασχάουζερ» το 1970. Η ταινία αυτή αφορά τη ζωή τουΧανς Μπεμ.Στις 24/3/1476 ο βοσκός Χανς Μπεμ υποστήριξε ότι του φανερώθηκε η Παναγία και άρχισε να κηρύσσειτην κοινωνική επανάσταση. Στο Νικλασχάουζερσυγκεντρώθηκαν μέχρι και 30000 οπαδοί του που έβλεπαν σε αυτόν τον νέο μεσσία. Τελικά θανατώθηκε από τον επίσκοπο.

VODOO

Ας πάρουμε τα πράματα από την αρχή. ΤοVoodooείναι η επίσημη θρησκεία της Αϊτής, όπως την μετέφεραν οι Αφρικανοί σκλάβοι στις Δυτικές Ινδίες. Σε στρατιωτικό επίπεδο τοVoodooθα παίξει σημαντικό ρόλο στην επανάστασηκατά των Γάλλων αποικιοκρατών το 1791.Η Γαλλικήεπανάσταση του 1789 έχει αποδυναμώσει τις αποικιακές δυνάμεις που βρίσκονται εκεί. Επίσης οι μιγάδες και οι μαύροι δούλοι βλέπουν ότι ηδιακήρυξη της Γαλλικής επανάστασηςγια ισότητα και ελευθερία δεν τους περιλαμβάνει. Ο λαός είναι έτοιμος να εξεγερθεί.

Το 1791 γίνεται μίασημαντική τελετήVodouστην οποία όλοι οι παρευρισκόμενοι δεσμεύτηκαν στοναγώνα για την ελευθερία. Έτσι ξεκίνησε η επανάσταση. Ο Γαλλικός στρατός είχε να αντιμετωπίσει ένα ανορθόδοξο εχθρό.Τις νύχτες οι Αϊτινοίτελούσαντοvodouκαι ξεχυνόταν κατά του γαλλικού στρατού. Ο Ναπολέοντας έστειλε τον επαναστατικό του στρατό το 1804. ΟιΑϊτινοίσυνέχισαν την εξέγερση. Έγιναν ακρότητες και από τις δύο πλευρές. Τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα της εποχής υπήρξαν πολύ βίαια και είχαν χαρακτηριστικάολοκληρωτικού πολέμου. Το αντίστοιχο αντάρτικο των Ισπανών απέναντι στον Ναπολέοντα λίγα χρόνια μετά θα σόκαρε επίσης τους πάντες. Το ίδιο και η ελληνική επανάσταση του 1821. Στουςπαραπάνω εθνικοαπελευθερωτικούς πολέμους καμία από τιςδύο αντιμαχόμενες πλευρές (κατακτητής και εξεγερμένος) δεν έδειχνεέλεος στους αμάχους και τους αιχμαλώτους. Η Δημοκρατία της Αϊτής χαιρέτισε την Ελληνική Επανάσταση το 1821 και ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο που αναγνώρισε το νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος.

Το 1915, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου, οι ΗΠΑ εισέβαλαν στην Αϊτή. Οι Αϊτινοί δεν αποδέχονται στην πλειοψηφία τους τη νέα κατοχή. Γίνονται εξεγέρσεις και το κλίμα είναι για χρόνια τεταμένο. Οι αμερικάνοι στρατιώτες ενοχλούνταν επίσης από τις τελετέςvodouόπως και από τα ζόμπι…

TαΖόμπι είναι χαρακτήρεςστις τελετές τουvodou. Πιο συγκεκριμένα στα πλαίσια της θρησκευτικής τελετής ταζόμπι είναι ναρκωμένοιπιστοί, τα οποίαο ιερέας "ξυπνάει"από το θάνατο και τα καθοδηγεί (στηνπραγματικότητα τους επανέφερε από την κωματώδη κατάσταση). Συνεπώς το όλο σκηνικό συμβόλιζε την επερχόμενη Ανάσταση νεκρών. Το ζόμπι χαρακτηρίζεται από την έλλειψη δικής τους βούλησης. Η φήμη ότι τα ζόμπι είναι πραγματικοί νεκροί που αναστήθηκαν δεν αργεί να διαδοθεί. Οι αμερικάνοι είναι σοκαρισμένοι από έναν εχθρικό και κατακτημένο πολιτισμό που δεν μπορούν και δε θέλουννα κατανοήσουν.Tovodouφαντάζει για εκείνους σανη εχθρική θρησκείαενός κατακτημένου λαού που δεν του αρέσει και πολύ η αμερικάνικη κατοχή.

Ο πολεμικός και πολιτικός τρόμος πολλές φορές εξάγεται στην τέχνη παίρνονταςάλλα χαρακτηριστικά (φαντασία, τρόμος, ερωτισμόςκλπ), ενώ ηπηγή που δημιούργησε αρχικά αυτόν τον τρόμο (εξέγερση, ρατσισμός, πόλεμος κλπ) εξοβελίζεται για εμπορικούς λόγους. Όπως οι γιαπωνέζοι μετέτρεψαν τον τρόμο της Χιροσίμας στις ταινίες καταστροφής Γκοτζίλα, έτσι και οι Αμερικανοίμετουσίωσαν τον φόβο τουςαπό την «περιπέτεια» της Αιτής, στις ταινίες τρόμου μεZombies. Στις ταινίες αυτές υπάρχει έντονο το στοιχείο του ερωτισμού, ενώ δε γίνονται αναφορές σε πολιτικά θέματα.

Ο πρώτος που αποδέσμευσε τη μυθολογία των ζόμπι από τοvodou(και κατά συνέπεια την Αιτή) είναι ο Ρομέρο στο «Νύχτα των Ζωντανών νεκρών» (1969). Από εδώ και πέρα τα ζόμπι είναι οι ζωντανοί νεκροί ενός μετααποκαλυπτικούχάους. Δεν παύουν όμως να έχουν έναν παράδοξα επαναστατικό ρόλο που φαίνεται πιο έντονα στη δεύτερη ταινία της κινηματογραφικής σειράςτου Ρομέρογια τους ζωντανούς νεκρούς, τοcult«ThedawnoftheZombies».

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ

Το 1890 οι συνθηκολογημένοιΣιου ζουν σε άθλιους καταυλισμούς που ελέγχονται από την Αμερικάνικη κυβέρνηση. Ο πόλεμος έχει σταματήσει. Οιόμορφεςμέρες των Σιουκαι τα υψηλά στρατιωτικά τους επιτεύγματα είναι αρκετά πίσω. Έχουν περάσει 15 χρόνια από τη συντριβή του ψυχοπαθούς στρατηγού Κάρτερ. Η μεγαλύτερη επιτυχία τωνΣιου όμωςδε μπορεί εύκολα να συγχωρεθεί από το αμερικάνικο μιλιταριστικό κατεστημένο. Δε θα αργήσει η ώρα της εκδίκησης.

Το 1890 λοιπόν στους καταυλισμούς των Σιου εμφανίζεται ένας μεσσίαςπου κηρύσσειτην ειρηνική επανάσταση. Μέσα σε ένα χρόνο υποστηρίζει θα έρθειτο τέλος της λευκής και βάρβαρης κυριαρχίας. Το μόνο που μένει στους Ινδιάνους είναι η πίστη και ο χορός. Πιο συγκεκριμένα οχορόςτων φαντασμάτων. Οι ινδιάνοιφοράνε ειδικά ρούχαπου πάνω τους υπάρχουν σχήματα βουβαλιών και χορεύουν για ώρες πιστεύονταν έτσι ότι θαεπισπεύσουντην προφητεία. Οι Αμερικάνοι επόπτες των καταυλισμών πανικοβάλλονται, ουσιαστικά χωρίς λόγο καθώς η εξέγερση είναι ειρηνική. Καλούνε τον αμερικάνικο στρατό για ενίσχυση. Αν και οι διαταγές που έχει ο στρατός από την κυβέρνησηείναι ξεκάθαρες και μιλάνε για ειρηνική διευθέτηση του θέματος, κάποιοι μέσα στον αμερικάνικο στρατό δεν έχουν ξεχάσει τον Κάρτερ. Έτσι θα μετατρέψουν μία ειρηνική επανάσταση σε μία μαύρη σελίδα της Αμερικανικής ιστορίας.

Πρώτα εκτελείται αναίτια οΚαθιστός ταύρος, θρυλικός αρχηγός μίας φυλήςΣιού που είχε συμμετάσχει στη συντριβή του Κάρτερ. Μία άλλη φυλή, που είχε επίσης πολεμήσει τον Κάρτερ, προσπαθεί να ξεφύγει. Περικυκλώνεται και οδηγείται στο λόφο του πληγωμένου γονάτου. Εκεί θα ξεκινήσει το μακελειό. Ενώ είναι σχεδόν όλοι αφοπλισμένοι, οι αμερικάνοι ανοίγουν πυρ. Έτσι πάνω από200 ινδιάνοι, μεταξύ τους και γυναικόπαιδα θα βρουντοθάνατο από τον αμερικανικόστρατό. Η Αμερικάνικη κυβέρνηση παρασημοφορεί αρκετούς που πήραν μέρος στη σφαγή που την ονομάζει«η μάχη στο πληγωμένο γόνατο». Το 1990, εκατό χρόνια μετά, η αμερικάνικη κυβέρνηση θα ζητήσει επίσημα συγνώμη και θα σταματήσει να ονομάζει το ιστορικό γεγονός σαν μάχη. Η επίσημη ονομασία πλέον του γεγονότος είναι«Η σφαγή στο Πληγωμένο γόνατο».

Τι απόγινε όμως ο χορός των φαντασμάτων και η θρησκεία της ειρηνικής επανάστασης?Όταν πέρασε ο χρόνοςκαι οι προφητείες πέσανεόλες έξω, η θρησκεία έχασε όλους τους πιστούς της. Όμως , όπως και να έχει, ενέπνευσεμία από τις τελευταίες εξεγέρσεις των Ινδιάνων που διψούσαν για ελευθερία και αξιοπρέπεια σε έναν βάρβαρο καπιταλιστικό κόσμο.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License