post image

Το παρόν κείμενο είναι μία ανταπόκριση από την εμπειρία μας στο Βερολίνο κατά την διάρκεια της 4ήμερης εκδήλωσης Discussions and Chaos days. Η ονομασία chaos days -chaostage στα γερμανικά- προήρθε από τις punk συναυλίες ¨chaos tage¨ που έγιναν στο Ανόβερο και σε άλλες πόλεις ανάμεσα στο 1982 και 1995. Το 95’ κατέληξαν σε μαζικές συγκρούσεις με τις μονάδες καταστολής.

Ακόμα μια ιστορική αναφορά βρίσκεται στο βίντεο που δημοσιεύτηκε να προωθήσεις το 4ήμερο των εκδηλώσεων. Το βίντεο περιλάμβανε αδημοσίευτο υλικό, από τις κάμερες των μπάτσων, από σκληρές συγκρούσεις που έλαβαν μέρος την δεκαετία του 90’ ενάντια στην επέλαση των μπάτσων και των φασιστών μέσα στην γειτονιά Friedrichshain . https://vimeo.com/261495156


Οι φετινές εκδηλώσεις όμως δεν περιλάμβαναν punk συναυλίες όμως ούτε και συγκρούσεις.

Οι εκδηλώσεις του τετραημέρου 10-13/5 εμπεριείχαν λίγο πολύ συλλογικές κουζίνες, αγορά χωρίς αντίτιμο (free market), σεμινάρια-εργαστήρια, προβολές, ανάκτηση ιστορικής μνήμης, συζητήσεις με θέμα τις συγκρούσεις και την καταστολή, την επαναστατική προοπτική, τα εγχειρήματα γειτονιάς και μια πορεία αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους με αναφορά στους συντρόφους Lisa και Thomas. Στις εκδηλώσεις συμμετείχαμε παρουσιάζοντας την κοινότητα καταλήψεων Κουκακίου ενώ συντρόφισσα μας από την Gare μίλησε για το αγώνα στα Εξάρχεια και για τις πρακτικές αντι-εξέγερσης απέναντί του.

Το όλο συμβάν δημιουργήθηκε έπειτα από ανοιχτή συνέλευση και συν-διοργανώθηκε από διάφορα κομμάτια του βερολινέζικου «χώρου» και έτσι οι εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σε διάφορα μέρη στην μητρόπολη. Ένα από αυτά τα μέρη ήταν και η Rigear Strasse μία οδός που έχει ανακηρυχθεί από τους μπάτσους ως «επικίνδυνη ζώνη» που αυτό πρακτικά σημαίνει ότι μπορούν να ψάξουν οποιοδήποτε περαστικό χωρίς αιτιολόγηση και να μπουκάρουν σε οποιοδήποτε σπίτι δίχως ένταλμα. Η πιο πάνω ανακήρυξη οφείλεται στο γεγονός του ότι η Rigear Str. Είναι μια οδός με house projects, πολιτικά στέκια, πανκ υποκουλτούρα, αναρχικά και φεμινιστικά χαρακτηριστικά και τέλος στον αριθμό 94, υπάρχει ίσως το τελευταίο ημί-κατειλημμένο κτήριο στο Βερολίνο. Η Rigaer strasse 94 είναι στεγαστικό εγχείρημα 28 χρόνια τώρα, με εξεγερσιακά περιεχόμενα, αποτελεί ισχυρό ανάχωμα στον περαιτέρω εξευγενισμό της περιοχής. Μια συλλογικότητα που μαζί άλλους συντρόφους και συντρόφισσες από την οδό Rigear έχουν συμμετάσχει σε γεγονότα του ελλαδικού χώρου με ποικίλους τρόπους και προφανώς ως εγχείρημα βρίσκεται στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής πολλά χρόνια. Το κλείσιμο της Rigaer 94 στο βερολίνο και της Rote flora στο Αμβούργο είναι διακαής πόθος των οπαδών του Νόμου και της Τάξης.

Στις 9 Μάιου, μία μέρα πριν την έναρξη της σειράς εκδηλώσεων, οι μπάτσοι πραγματοποιούν έφοδο στην αναρχική βιβλιοθήκη Kalabalik στην περιοχή Kruezberg και σε διαμερίσματα συντρόφων προσάγοντας δύο από αυτούς και αναγκάζοντάς τους σε λήψη DNA. Τόσο στην αναρχική βιβλιοθήκη, όσο και στα σπίτια των συντρόφων, η δικαιολογία για την εισβολή ήταν έρευνα για τα συγκρουσιακά γεγονότα στο G20. Πιο συγκεκριμένα αυτό που έψαξαν να βρουν οι διωκτικές αρχές ήταν μια συγκεκριμένη αφίσα που καλούσε στις συγκεντρώσεις του G20 ! Οι σύντροφοι στην συνέχεια αφήνονται ελεύθεροι.

Στις 10 Μαΐου η σειρά εκδηλώσεων ξεκινάει με το δωρεάν παζάρι στο πεζοδρόμιο της διασταύρωσης Rigaer και Liebig, Dorfplatz έξω από το αναρχο-queer-φεμινιστικό house-project (πρώην κατάληψη). Από νωρίς το πρωί οι μπάτσοι κάνουν ισχυρή την παρουσία τους στην οδό Rigaer και τριγύρω δημιουργώντας μια συνεχή κατάσταση πολιορκίας. Έλεγχοι στους περαστικούς και συνεχή προβοκαρίσματα. Η αρρωστημένη τους διάθεση είχε ως εργαλείο την τήρηση του νόμου κατά γράμμα. Έτσι για παράδειγμα, απαίτησαν το υλικό του παζαριού να βρίσκεται το πολύ ένα μέτρο μακριά από τον τοίχο του χώρου που το διοργάνωνε. Και πράγματι, όταν ο κόσμος αρνήθηκε να μετακινήσει τα παπούτσια, οι μπάτσοι έκαναν επέμβαση και τα μάζεψαν. Καθ’όλη την διάρκεια του τετραημέρου οι μπάτσοι κατασκήνωναν μπροστά στην rigaer 94 και παρενοχλούσαν -νόμιμα- συνεχώς τον κόσμο προσπαθώντας να το αποθαρρύνουν να συμμετάσχει στις εκδηλώσεις.

Η υπέρμετρη παρουσία και τρομοκρατία των μπάτσων γύρω από την Ρίγκερ 94 δεν εμφανίστηκε από το πουθενά ως αναγκαιότητα για το καθεστώς για την διατήρηση της τάξης και την αποτροπή δράσεων κατά την διάρκεια των αποκαλούμενων Chaos Days, μέρες που σχετιστήκαν από τα ΜΜΕ ως την ευκαιρία για συγκρούσεις και βία. Η πολιορκία είχε ξεκινήσει κάποιες εβδομάδες πριν μετά από κάποιες επιθέσεις με πέτρες και ενέδρες με στόχο τα μπατσο-οχήματα που εμφανίζονταν στην γειτονιά. Οι επιθέσεις αυτές ήταν οι πρώτες και αυθόρμητες απαντήσεις μετά την μαζική εισβολή μπάτσων στις 29 Μάρτη. Επιχείρηση που συγκροτήθηκε με την εμπλοκή 350 μπάτσων, ειδικών δυνάμεων με κάλυψη από ελικόπτερο και κατέληξε στην σύλληψη και φυλάκιση δύο κατοίκων του εγχειρήματος.

Το απόγευμα της επόμενης μέρας, σύντροφοι μιας ομάδας, που διοργάνωνε την πορεία αλληλεγγύης, ανακοινώνουν ότι η παράνομη, μη-εγγεγραμμένη πορεία δεν θα πραγματοποιηθεί λόγω οργανωτικής έλλειψης. Όταν λέμε παράνομη, το εννοούμε. Στην Γερμανία, δεν μπορείς να πραγματοποιήσεις πορεία αν δεν έχει κατατεθεί στους μπάτσους και αν δεν υπάρχει άτομο να την πάρει πάνω του. Πιο αργά το βράδυ, ανεβαίνει εκ νέου, μια καινούργια ανακοίνωση, όπου δηλώνεται ότι 8 άτομα θα παραβρεθούν στην πορεία και ο καθ’ ένας ας πράξει το ανάλογο. Η κατάσταση συνεχής πίεσης από το κράτος με την εισβολή στην βιβλιοθήκη, στα σπίτια των συντρόφων και την πολιορκία της Rigaer δεν σήκωνε άλλη οπισθοχώρηση.

Την επόμενη μέρα, καταφθάνουμε στο σημείο συγκέντρωσης στο Herrfurthplatz, στους γύρω δρόμους οι ασφαλίτες ήδη έχουν ξεκινήσει να ενοχλούν. Τίποτα δεν θυμίζει πορεία. Κανείς δεν φαίνεται να έχει έρθει για πορεία. Το μόνο σημάδι είναι η αυξημένη αστυνομική παρουσία, κατά τα άλλα τριγύρω τηρείται η κανονικότητα. Ξαφνικά, ένα πανό ανοίγει, το οποίο κρατιέται από 5-6 άτομα, και με την κίνηση τους κόσμος ξεκινά να τους ακολουθεί δημιουργώντας ένα μπλοκ 80-100 ατόμων που πάει με γοργά βήματα τον γύρο της εκκλησίας, αναπτύσσει ταχύτητα κάνει μανούβρα για να μην κλειστεί αλλά μάταια. Η πορεία κράτησε 10 λεπτά και τα ΜΑΤ, γύρω στα 80-100 άτομα και αυτοί, μας έχουνε κλείσει και περικυκλώσει σε ένα δρόμο. Το φαινόμενο της «άγριας» πορείας, μιας παράνομης συγκέντρωσης που εξελίσσεται σε ένα χαοτικό κυνήγι, αναπτύσσεται στην Ευρώπη, στις χώρες με ειδικούς νόμους για πορείες, ειδικά ανάμεσα σε νεανικά σώματα με τάση προς τα μαύρα μπλοκ. Όταν οι μπάτσοι πέρνουν τον έλεγχο ξεκινούν τα ίδια νομότυπα καψόνια. Τραμπουκίζουν κόσμο επειδή ακουμπάει σε αμάξια που δεν του ανήκουν και άλλες τέτοιες βλακείες. Η συγκέντρωση μετά από αρκετά συνθήματα και αναμονή σπάει χωρίς συλλήψεις.

Ο εξευγενισμός της αστυνομίας – μια δημοκρατική δυστοπία

Αυτό που μας έκανε εντύπωση είναι η σιχαμένη κοινωνική και ευγενική εικόνα που μέσα σε όλα προσπάθησαν να πλασάρουν οι μπάτσοι με τα ειδικά σεμινάρια που έχουν λάβει από ανάλογα σιχαμένους κοινωνιολόγους. Καταρχήν τα γερμανικά ματ αποτελούνται και από άντρες και από γυναίκες. Πρώτου ξεκινήσουν να παρενοχλούν το παζάρι, μας ενημέρωσαν πως γνωρίζουν ότι αυτό που κάνουν δεν είναι ηθικό. Δεν λειτουργούσαν απλά σαν εκτελεστικά όργανα, αλλά έκαναν οι ίδιοι της διαπραγματεύσεις οι οποίες όταν δεν πήγαιναν καλά τους οδηγούσαν στο να φορέσουν τα κοκάλινα τους γάντια. Μέσα στις τακτικές νομιμοποίησης τους ήταν, να περπατάνε σε γκρουπάκια μέσα στην γειτονιά χωρίς καθόλου εξάρτηση πηγαίνοντας και αγοράζοντας καφέ και συζητώντας στο χαλαρό μεταξύ τους κάνοντας πως δεν συμβαίνει τίποτα. Τέτοιες κινήσεις ήταν ταυτόχρονα μέρος της τακτικής τους να δείξουν το ανθρώπινο τους πρόσωπο αλλά την ίδια στιγμή μια επίδειξη κατάκτησης εδάφους στην γειτονιά. Κατά την διάρκεια του κλοιού τους γύρω από την παράνομη συγκέντρωση, μας ενημέρωναν από ντουντούκα ότι δεν έχουν κανέναν πρόβλημα να κάνουμε πορεία αρκεί να την καταχωρήσουμε και να βρούμε κάποιον υπεύθυνο για να την αναλάβει. Συζητώντας με συντρόφους μάθαμε ότι επίσης οι μπάτσοι κάνουν προπαγάνδα μέσω αφισοκολλήσεων, όπως όταν σε ένα γεγονός φτιάξανε σε αφίσα την δική τους εκδοχή για τα γεγονότα απαντώντας στην εκδοχή συντρόφων. Ή από την άλλη η συνεχής χρήση τουίτερ για την δημοσίευση υλικού για να νομιμοποιήσουν ηθικά τις επιχειρήσεις τους.

Την Δευτέρα, 14 Μαΐου, την επόμενη των εκδηλώσεων, λαμβάνει μέρος η δίκη για την επικείμενη εκκένωση της Rigaer 94. To 2016 οι μπάτσοι εισέβαλαν στο κτήριο της Rigear 94 χωρίς εισαγγελική εντολή και ακολούθησαν σφοδρές συγκρούσεις για την ανακατάληψη του κτηρίου. Σήμερα προσπαθούν μέσω ενός δικηγόρου να δημιουργήσουν μια νόμιμη επέμβαση. Η δίκη όμως έληξε άδοξα, μιας και ο δικηγόρος δεν μπορεί να αποδείξει ότι εκπροσωπεί όντως τον ιδιοκτήτη. Όπως και το 2016 έτσι και σήμερα, ο δικηγόρος ανήκει σε μια κτηματομεσιτική εταιρεία όπου ισχυρίζεται ότι της έχει παραχωρηθεί το κτήριο για διαχείριση, αλλά ο ιδιοκτήτης είναι άφαντος για να το υποστηρίξει. Τότε ο δικηγόρος είχε στηρίξει ότι διέθετε τα σχετικά νομιμοποιητικά έγγραφα, αλλά ότι μετά από την διάρρηξη στο γραφείο του, αυτά κλάπηκαν, κατηγορώντας έμμεσα τους καταληψίες. Έτσι σήμερα η Rigaer 94 συνεχίζει να υπάρχει μέσα από τους αγώνες της, σε μια περιοχή που πολλές από τις καταλήψεις έχουν συνάψει συμβόλαια και έχουν παραδοθεί στις κρατικές απειλές. Παρ’ όλα αυτά η δικαστική απόφαση δεν εξασφαλίζει επ’ ουδένι ότι οι μπάτσοι δεν θα δημιουργήσουν μια άλλη αφορμή για επέμβαση.

Κλείνοντας, θέλουμε να μεταφέρουμε πως το περιεχόμενο των εκδηλώσεων, οι συζητήσεις μεταξύ των συντρόφων και των συντροφισσών, αν και διακατέχονταν από φοβικότητα και διστακτικότητα εμπεριείχαν προοπτική και θέληση να δώσουν συνέχεια στην μάχη. Παρακολουθήσαμε εκδήλωση όπου αυτοπαρουσιάστηκαν γύρω στα δέκα εγχειρήματα γειτονιάς, τα πιο πολλά μόλις δημιουργηθήκαν, ενώ οι συζητήσεις διακατέχονταν από σοβαρότητα και πραγματική ανάγκη να ξεπεραστούν τα προβλήματα που εμποδίζουν την ανάπτυξη επαναστατικών κινημάτων. Την ίδια στιγμή, μάθαμε ότι καινούργιες καταλήψεις ετοιμάζονται και ότι ο κόσμος αντιλαμβάνεται ότι μια κατάληψη σε μια γειτονιά μπορεί να αποτελέσει σοβαρό εμπόδιο στην αύξηση του κόστους ζωής.


Συντροφικούς χαιρετισμούς στην Rigaer 94 που μας φιλοξένησε και σε όλη την διοργάνωση που έδωσε χώρο στην εκδήλωσή μας.

                                                         Τα λέμε στους δρόμους της πολύ-εθνοτικής μαχητικής αλληλεγγύης.

Λίγες μέρες πριν , η επιθυμία για ανάδυση νέων προοπτικών αγώνα υλοποιήθηκε σε μία από τις μορφές της. Έγινε ανακοινωμένη κατάληψη σε 9 κτήρια ταυτοχρόνως σε όλο το Βερολίνο. Δυστυχώς, το Γερμανικό κράτος τις εκκένωσε όλες, σύμφωνα με το νόμο για έξωση τις πρώτες 24 ώρες.

                                                      ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ, ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΕΊΝΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ !

Σύντροφοι και συντρόφισσες από την κοινότητα καταλήψεων κουκακίου

 

κείμενα από Ρίγκερ σε αλληλεγγύη με αγώνες και εγχειρήματα του ελλαδικού χώρου.

https://athens.indymedia.org/post/1579884/

https://athens.indymedia.org/post/1574065/

https://athens.indymedia.org/post/1580999/

https://athens.indymedia.org/post/1570718/

https://athens.indymedia.org/post/1491768/

https://athens.indymedia.org/post/1444397/

 

Εικόνες:

από 77 06/06/2018 12:17 πμ.


Για να μαθαίνουμε και το παρελθόν των ημερών του χάους.
ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ CHAOS TAGE
http://rabidproletarians.espivblogs.net/archives/442

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License