ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ

Τόσο στο εσωτερικό των δυτικών κρατών όσο και στις χώρες της καπιταλιστικής περιφέρειας, η συνολική επίθεση του κράτους και των αφεντικών σε βάρος της κοινωνίας έχει σαν αποτέλεσμα ακόμα περισσότερη φτώχεια και εξαθλίωση, εντατικοποίηση των όρων εργασίας, όξυνση του ελέγχου και της καταστολής, καταστροφή ολόκληρων περιοχών και τον ξεριζωμό. Η λεηλασία και η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και των κοινωνιών των χωρών της Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Αφρικής από τα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη του κέντρου δημιουργεί μια πραγματικότητα την οποία συνθέτουν πολεμικές και οικονομικές συγκρούσεις, παρέμβαση στη διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού, υποδαύλιση θρησκευτικών φανατισμών ανάλογα με τα εκάστοτε συμφέροντά τους. Έτσι εκατομμύρια άνθρωποι είτε για να σωθούν από τις βόμβες, είτε από την καταπίεση, είτε από την οικονομική ανέχεια και την εξαθλίωση που τους επιβάλλεται παίρνουν το δρόμο της προσφυγιάς αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο στα ευρωπαϊκά εδάφη. Για την αναχαίτιση του τεράστιου κύματος των εκτοπισμένων, μια σειρά κρατών της Δύσης κλείνουν τα σύνορά τους με αποτέλεσμα χιλιάδες μετανάστες να εγκλωβίζονται στις χώρες εισόδου και να στοιβάζονται σε κέντρα κράτησης και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η διαρκής κατάσταση ομηρίας στην οποία υποβάλλονται, δυσχεραίνει την ελεύθερη μετακίνησή τους και την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής τους, ενώ παράλληλα ενισχύει τον έλεγχο και την απομόνωσή τους από το δημόσιο πεδίο. Και όσοι τολμούν να διαμαρτυρηθούν για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης και να διεκδικήσουν το αναφαίρετο δικαίωμά τους για ελεύθερη μετακίνηση, το αποτέλεσμα είναι αστυνομική καταστολή, εκτεταμένη χρήση βίας, συλλήψεις και κατασκευασμένα κατηγορητήρια.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι 8 διωκόμενοι μετανάστες στο κέντρο κράτησης της Πέτρου Ράλλη, όπου τον Μάιο του 2017 ξυλοκοπήθηκαν άγρια από μπάτσους-δεσμοφύλακες, όταν ζήτησαν να ενημερωθούν για την εξέλιξη των υποθέσεών τους. Τα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη αποτελούν την επιτομή του καθεστώτος εξαίρεσης, ένα κολαστήριο μέσα στο οποίο στοιβάζονται εκατοντάδες άνθρωποι σε άθλιες συνθήκες και υπό συνεχή τρομοκράτηση, μην γνωρίζοντας οι ίδιοι/ες πόσο θα κρατηθούν εκεί και τι θα απογίνουν. Η ωμή βία που ασκήθηκε και το κατασκευασμένο κατηγορητήριο αποτελούν από την πλευρά του κράτους μια κίνηση καθαρά εκδικητικής φύσης όχι μόνο απέναντι στους αγωνιζόμενους μετανάστες, αλλά και σε άλλες κοινωνικές ομάδες που στο μέλλον θα θεωρηθούν επικίνδυνες. Αποκορύφωμα του εκδικητικού τους έργου είναι η προφυλάκιση των μεταναστών και ο διασκορπισμός τους σε φυλακές όλης της χώρας, με σκοπό την απομάκρυνσή τους και την στέρηση της επικοινωνίας με τους δικηγόρους και τον αλληλέγγυο κόσμο. Η δίκη τους ξεκίνησε στις 27/4 στο Εφετείο Αθηνών.

Αντίστοιχα τον Ιούλιο του 2017, εκατοντάδες μετανάστες/τριες στο κέντρο κράτησης της Μόριας που διαμαρτύρονταν για τις καθυστερήσεις στις αιτήσεις ασύλου, καθώς και για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης, ξυλοκοπήθηκαν άγρια από τις δυνάμεις καταστολής, με αποτέλεσμα την σύλληψη 35 εξ’ αυτών με ψευδείς και στημένες κατηγορίες. Οι 30 από αυτούς προφυλακίστηκαν και όπως και στην περίπτωση της Πέτρου Ράλλη διασκορπίστηκαν σε φυλακές όλης της επικράτειας. Στα κολαστήρια της Μόριας, η υπερσυσσώρευση μεταναστών δημιουργεί μια ασφυκτική συνθήκη αιχμαλωσίας, με δυσάρεστες συνέπειες για τους ίδιους τους μετανάστες όπως, υποσιτισμός, θάνατοι από το κρύο και δεκάδες απόπειρες αυτοκτονίας. Στην εξαθλίωση και την απόγνωση που βιώνουν έρχεται να προστεθεί και η καταστολή που δέχεται οποιαδήποτε προσπάθεια διαμαρτυρίας και κινητοποίησης. Η δίκη των 35 ξεκίνησε στις 20/4 στο μικτό ορκωτό δικαστήριο της Χίου, δημιουργώντας ένα επιπλέον πρόβλημα στους μετανάστες και τους μάρτυρες υπεράσπισής τους, λόγω της απόστασης από την Μυτιλήνη όπου βρίσκονται υπό κράτηση, καθώς και των περιοριστικών όρων που τους έχουν επιβληθεί.

Οι χιλιάδες πνιγμοί προσφύγων και μεταναστών στην Μεσόγειο, η δημιουργία ολοένα και περισσότερων στρατοπέδων συγκέντρωσης, οι ξυλοδαρμοί από τις δυνάμεις καταστολής, οι μαζικές απορρίψεις αιτήσεων ασύλου χωρίς αιτιολόγηση, οι απελάσεις και οι επαναπροωθήσεις, αποτελούν κομμάτι της συνολικότερης κρατικής-καπιταλιστικής επίθεσης που δέχονται οι από τα κάτω αυτού του κόσμου. Αυτή είναι η τύχη όσων επιλέγουν να παλέψουν ενάντια στον κοινωνικό αποκλεισμό, την βαρβαρότητα και την εξαθλίωση.

Από την πλευρά μας ως αναρχικοί, ως κομμάτι των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων αντιστεκόμαστε στο ύψωμα των συρματοπλεγμάτων. Να διεκδικήσουμε ντόπιοι και μετανάστες την ελεύθερη πρόσβαση όλων μας στα κοινωνικά αγαθά. Να οξύνουμε τον αγώνα για έναν κόσμο χωρίς κράτη, χαρτιά, σύνορα και εκμετάλλευση. Προτάσσουμε και προχωράμε στο δρόμο της αλληλεγγύης μεταξύ όλων των καταπιεσμένων. Από κοινού με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες να σταθούμε αλληλέγγυα ο ένας δίπλα στον άλλο και να χτίσουμε μέσα στην καθημερινότητα μας τις σχέσεις και τις δομές αυτές που προωθούν το όραμα μας για μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας και δικαιοσύνης.

Κοινοί αγώνες όλων των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων

Για έναν κόσμο χωρίς σύνορα και κράτη, χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση

Να οικοδομήσουμε ένα κόσμο ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στους 8 διωκόμενους μετανάστες της Πέτρου Ράλλη, Τετάρτη 23/5 στις 09:00 π.μ. στο Εφετείο Αθηνών (Οδός Λουκάρεως)


Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση

 

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License