Οι Θεμελιώδεις Αρχές του Μπακουνισμού

Μεράφραση του αρθρου: Principled Bakuninism του Larry Gambone, καναδού αναρχικού που παρουσιάζει μία αναρχική τάση της Λατινικής Αμερικής και ασκεί κριτική. https://anarchistplatform.wordpress.com/2010/06/28/principled-bakuninism

Οι Θεμελιώδεις Αρχές του Μπακουνισμού

 

Ψάχνοντας για νέες ομάδες αναρχικών της Λατινικής Αμερικής, συνέβη να ανακαλύψω ένα έγγραφο που νομίζω ότι είναι σημαντικό. Το “El Anarquismo Revolucionario: origen, evolution y vigencia ...” το οποίο γράφτηκε από μια μεξικανική αναρχική ομάδα που ονομάζεται Organizacion Popular Anarquista Revolucionaria (OPAR)1. Συμμετέχουν στις “Θεμελιώδεις Αρχές του Μπακουνισμού”2. Το παρακάτω είναι μια σύντομη παρουσίαση της τάσης αυτής. (Τα Ισπανικά μου δεν είναι κι ότι καλύτερο, να με συγχωρεί το OPAR αν τους παρουσιάζω με λανθασμένο τρόπο).

Ο Μπακούνιν ανέπτυξε τον επαναστατικό αναρχισμό από τον πρωτο-αναρχισμό του Προυντόν. Τα βασικά στοιχεία του αναρχισμού του Μπακούνιν ήταν η ανάγκη εμφύτευσης του(του Αναρχισμού δηλαδή) στα λαϊκά κινήματα και η οργάνωση της επαναστατικής μειοψηφίας. Αυτό το τελευταίο συνεπαγόταν τη δημιουργία μιας σφιχτής, καλά οργανωμένης, διεθνούς επαναστατικής οργάνωσης. Ο στόχος της επανάστασης ήταν η κατάλυση του καπιταλισμού και του Κράτους και να εισαγάγει αυτό που σήμερα αποκαλούμε Λαϊκή Εξουσία. Ο στόχος της επαναστατικής οργάνωσης ήταν να ενθαρρύνει τα μαζικά κινήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Η "πρωτοπορία" του Μπακούνιν δεν ήταν εξουσιαστική. Δεν διεύθυνε τις οργανώσεις των εργαζομένων. Ούτε ήταν η πρωτοπορία για να κυβερνήσει, αφού γινόταν η επανάσταση. Απλώς αποτελούταν από τους πιο προωθημένους/ριζοσπαστικοποιημένουν ανθρώπους και οδηγούσε από παράδειγμα και πειθώ, όχι από εξαναγκασμό.

Μετά το θάνατο του Μπακούνιν, οι οπαδοί του, Καφιέρο, Κροπότκιν και Μαλατέστα, προσπάθησαν να συνεχίσουν την επαναστατική αναρχική τάση. Στην προσπάθειά τους όμως, αγνόησαν τις δύο βασικές πτυχές της επαναστατικής πράξις3 του Μπακούνιν - τη συμμετοχή στις μάζες και την επαναστατική οργάνωση. Αντί αυτού, πρότειναν τον χαλαρό σχηματισμό ομάδων συγγένειας. Επιδίωξαν επίσης να ενθαρρύνουν τις επιθέσεις εναντίον των αρχών: την «κακοήθη τακτική» γνωστής ως «προπαγάνδα της πράξης». Ο «ρεβιζιονισμός» τους, χρησίμευσε μόνο για να απομακρύνει τον επαναστατικό αναρχισμό από τους αγρότες και τους εργάτες, σηματοδότησε τους αναρχικούς ως τρομοκράτες και χαοτικούς ανθρώπους (έως και σήμερα) και έθαψε την έννοια της επαναστατικής οργάνωσης. Αυτά τα λάθη επέτρεψαν στους Σοσιαλδημοκράτες, χωρίς “αντιπάλους”4 πλέον, να οικοδομήσουν ισχυρές οργανώσεις οι οποίες με τη σειρά τους θα απομακρύνουν τον πληθυσμό από την επανάσταση.

Σύντομα έγινε προφανές ότι η προπαγάνδα της πράξης ήταν καταστροφική και μέσα σε λιγότερο από μια δεκαετία, οι περισσότεροι αναρχικοί είχαν επανέλθει στο εργατικό κίνημα. Αυτό το νέο κίνημα ήταν αναρχοσυνδικαλισμός το οποίο και ανέδειξε πολλούς αγωνιστές της εργατικής τάξης. Ενώ οι αναρχικές ιδέες είχαν τώρα μια μαζική απήχηση, έλειπε ένα στοιχείο. Και αυτό ήταν η έννοια της επαναστατικής οργάνωσης. Η απουσία αυτής της επαναστατικής μειοψηφίας θα αποβεί μοιραία το 1936, όταν οι ηγέτες του CNT-AIT πρόδωσαν την ισπανική επανάσταση συμμετέχοντας στην κυβέρνηση αντί να την καταστρέψουν και να θεσπίσουν τη Λαϊκή Εξουσία.

Μέχρι τον Μεγάλο Πόλεμο, ο αναρχισμός είχε χωριστεί με τρεις τάσεις. Μία τάση προτίμησε μια εκπαιδευτική και πολιτισμική προσέγγιση, μία δεύτερη ήταν οι συνδικαλιστές και η τρίτη ήταν οι συνθετιστές. Αυτή η τελευταία προσπάθησε να ενώσει όλες τις αναρχικές τάσεις σε μια “ομάδα”-ομπρέλα. Καμία από αυτές τις τάσεις δεν ακολούθησε την αντίληψη του Μπακούνιν για επαναστατική οργάνωση.

Υπήρχαν αρκετές ομάδες και άτομα, που με κάποιο τρόπο ακολούθησαν τα βήματα του Μπακούνιν. Αυτές περιλάμβαναν τους αδελφούς Magon5, τη Μαχνοβτσίνα6 (και την Πλατφόρμα7 αργότερα), την ομάδα “Φίλοι του Ντουρρούτι8, τη FAU9 και τον George Fontenis10. Οι σύγχρονες ομάδες κριτικάρονται. Το σημερινό ΑΙΤ11 και οι ομάδες που επηρεάζει, όπως το "El Libertario" από τη Βενεζουέλα, καταδικάζονται ως ακραίοι σεχταριστές καθώς και για "δεξιόστροφη αναθεώρηση" του αναρχισμού. Παραδόξως, δεν ενδιαφέρονται πολύ για τις νεο-πλατφορμιστικές ή “εσπεσιφιστικές”12 τάσεις, οι οποίες αποδοκιμάζονται για "εκλεκτικισμό".

Από εδώ και στο εξής, θα προσπαθήσω να κάνω την εκτίμησή μου για την ανάλυση της OPAR.

Η Προπαγάνδα της Πράξης των πράξεων μου φαινόταν πάντοτε περίεργη, ένα είδος επιθυμίας θανάτου ή στιγμιαίας τρέλας. Κανένας σύγχρονος αναρχικός που γνωρίζω δεν υποστηρίζει την τακτική, για τότε ή για τώρα, όμως δεν υπάρχουν πολλές εξηγήσεις για το γιατί συνέβη. (Πολύ αμήχανη σιωπή όμως!) Ό,τι εξηγήσεις είναι διαθέσιμες συνδέουν την τακτική αυτή με τη συντριβή της Κομμούνας του Παρισιού και την επακόλουθη πανευρωπαϊκή καταστολή. Αλλά αυτό είναι μόνο μια μερική εξήγηση.

Η “πρωτοπορία” του Μπακούνιν μαζί με αυτή των αδελφών Μαγκόν, γίνεται αντιληπτή από πολλούς, αν όχι από τους περισσότερους, αναρχικούς ως μια παρέκκλιση13 - μια «μη-αναρχική» πλευρά αυτών των ούτως ή άλλως μεγάλων αναρχικών. (Όπως και η αντίφαση του αναρχισμού του Προυντόν και του αντισημιτισμού του.) Αλλά τι γίνεται αν ο όρος της επαναστατικής οργάνωσης δεν έρχεται σε αντίθεση με τον αναρχισμό, αλλά είναι βασικό στοιχείο που λείπει από αυτό;

Όλοι γνωρίζουμε ότι οι οπαδοί του Μαρξ παραμέριζαν τα βασικά στοιχεία των θεωριών του και τα αντικατέστησαν με μια χυδαία, κολοσσιαία εκδοχή που έγινε γνωστή ως «Ορθόδοξος μαρξισμός». Γνωρίζουμε επίσης ότι η σκέψη του Μαρξ υπέφερε στα χέρια των οπαδών του, όχι τόσο μακριά από όχι τόσο εξαιτίας της μοχθηρίας τους, αλλά από την άγνοια. Θα μπορούσε ο αναρχισμός να υποστεί παρόμοια μοίρα;

Η συντριπτική πλειοψηφία των κοινωνικών αναρχικών σήμερα τάσσεται υπέρ της συμμετοχής στις μαζικές οργανώσεις ή της δημιουργίας τους όπου δεν υπάρχουν ήδη. Αλλά μόλις το πλήθος κινητοποιηθεί, σχηματίζοντας συνδικαλιστικές ενώσεις ή εργατικά και κοινοτικά συμβούλια, και μετά τι; Η ιστορία, μας έδειξε με γραφική και αιματηρή λεπτομέρεια πώς οι μαζικές οργανώσεις μπορούν να μας φέρουν στην επανάσταση, αλλά στη συνέχεια να σταματούν και ανήμπορες να προχωρήσουν παρά κάτω. Από την ιστορική εμπειρία, φαίνεται ότι μια επαναστατική μειοψηφία είναι απαραίτητη για να ενθαρρύνει αυτή την τελική ώθηση, οδηγώντας στην καταστροφή του κράτους, την εγκαθίδρυση της Λαϊκής Εξουσίας και την καταστολή της αντίδρασης.

Δεν πιστεύω ότι το "σωστό πρόγραμμα" είναι πανάκεια. Μπορείτε να έχετε το καλύτερο πρόγραμμα που έχει ποτέ συνταχθεί, αλλά εάν οι συνθήκες δεν είναι σωστές, θα παραμείνετε μια μειοψηφία στο περιθώριο. Αλλά όταν οι συνθήκες είναι σωστές, όταν ο πληθυσμός εξεγείρεται και το ζήτημα της εξουσίας πρόκειται να εξεταστεί, αυτό το πρόγραμμα και οι αγωνιστές που θα να ακολουθήσουν, μπορούν να κάνουν την κρίσιμη διαφορά μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας.

Εκεί που εν μέρει συντάσσομαι με τους συντρόφους της OPAR, είναι ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζουν την θέση τους και στη στάση τους απέναντι σε άλλους αναρχικούς, παρά στη συνολική ανάλυση αυτή καθ’ αυτή. Αμφιβάλλω αν ο Κροπότκιν ή ο Μαλατέστα επέλεξαν σκόπιμα και κακόβουλα να αναθεωρήσει τον αναρχισμό του Μπακούνιν. Καταλήφθηκαν από το λάθος της υπερ-αριστεράς, κάτι που δεν είναι άγνωστο στους νεώτερους αγωνιστές. Έκαναν ένα λάθος, ωστόσο πολύ σοβαρό λάθος. Έχοντας κάνει λάθη όλη μου τη ζωή και όντας απόλυτα ειλικρινής κάθε φορά που τα κάνω, και παρατηρώντας ότι όλοι οι σύντροφοί μου έχουν κάνει το ίδιο και είναι εξίσου ειλικρινείς, δεν μπορώ να είμαι πολύ σκληρός απέναντι στους Κροπότκιν και Μαλατέστα.. Επιπλέον, αφού επανήλθαν στα “συγκαλά” τους, έκαναν ότι περισσότερο μπορούσαν για να διαδώσουν το μήνυμα του αναρχισμού (μια λειψή εκδοχή του αναρχισμού από την οπτική των Μπακουνιστών).

Αν και συμφωνώ ότι ορισμένες ομάδες της ΑΙΤ ή οι φίλα προσκείμενοι τους είναι σεκταριστές, νομίζω ότι η OPAR έχει επίσης ευθύνες για αυτό. Είναι μια κακή τακτική, το να προσβάλλεις τους ανθρώπους που προσπαθείς να πείσεις. Το να αποκαλείς αυτούς με τους οποίους διαφωνείς "ρεβιζιονιστές" και "μικροαστούς" δηλώνοντας πως κανείς από τους παραπάνω δεν είναι πραγματικά ένας αναρχικός, χρησιμεύει μόνο στη δημιουργία εχθρότητας, αποπροσανατολίζοντας τον κόσμο από τα πραγματικά προβλήματα. Η σωστή τακτική όταν προσπαθείς να φέρεις νέες ιδέες σε μια ομάδα ή να κάνεις εποικοδομητική κριτική είναι το να φέρεις τους ανθρώπους κοντά πάνω σε αυτά τα οποία έχουν κοινά. Πώς θα το κάνω; “Όλοι οι κοινωνικοί αναρχικοί θέλουν να καταργήσουν το κράτος και τον καπιταλισμό, όλοι πιστεύουν στην άμεση δράση, την άμεση δημοκρατία, την αλληλοβοήθεια, τον φεντεραλισμό. Αλλά δεν κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να εφαρμόσουμε αυτό το πρόγραμμα και ο λόγος είναι, ότι λείπει κάτι πολύ σημαντικό. Αυτό που λείπει είναι η αντίληψη του Μπακούνιν για επαναστατική οργάνωση ... “

Ούτε η ποικιλομορφία του αναρχισμού είναι τόσο κακή. Ο εργαζόμενος πληθυσμός σήμερα είναι πολύ διαφορετικός στη σύστασή του και αυτό που μπορεί να έχει απήχηση σε έναν τομέα μπορεί να μην έχει σε άλλο. Η ποικιλομορφία μας μπορεί, και ορισμένες φορές όντως το κάνει, να αντικατοπτρίζει αυτήν την πολυπλοκότητα. Η σημαντική πτυχή αυτού είναι ότι όλοι οι αναρχικοί συνεργάζονται σε κοινές δομές. Ούτε θα θελήσουν όλοι να ανήκουν στην επαναστατική οργάνωση και ίσως αντιταχθούν στην ιδέα να έχουν μία τέτοια, αλλά εάν είναι προτίθενται να συνεργαστούν και να συνυπάρχουν στις μαζικές οργανώσεις ή στα κοινά μέτωπα, ποιο είναι το πρόβλημα;

Νέο-Πλατφορμικός "εκλεκτικισμός"; Δεν είμαι σίγουρος για το τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Αυτό που γνωρίζω είναι η έλλειψη σεχταρισμού και η προθυμία για συνεργασία με άλλους είναι αυτό που έκανε τον Νεο-Πλατφορμισμό ελκυστικό σε εμένα. Ο παλαιός Πλατφορμισμός ήταν σεκταριστικός και έκανε μεγάλη ζημιά στο συνολικό αναρχικό κίνημα, καθιστώντας έτσι τον Συνθετικό Αναρχισμό σαν τη φωνή της λογικής. Ο Νέος Πλατφορμισμός, με το να συνεργάζεται με άλλους και να μην τους καταδικάζει για δογματικά εγκλήματα, έχει πάρει τα καλά στοιχεία του Συνθετισμού -το κοινό έδαφος όσον αφορά την προσέγγιση- αλλά προσθέτοντας αυτό που έλειπε - μια ξεχωριστή συνεκτική επαναστατική οργάνωση. Αμέσως μετά τη μελέτη του κειμένου της OPAR έπεσα πάνω σε ένα άρθρο της Federazioni dei Comunisti Anarchici14 - αναμφισβήτητα ενός εκ των «εκλεκτικιστών» - με τίτλο «Οι κομμουνιστικές καταβολές του αναρχισμού»14. [2] Συνδέεται στενά με αυτό που έχει γράψει η OPAR για τη μοίρα του μετα-Μπακουνικού Αναρχισμού. Ποιες είναι λοιπόν οι διαφορές μεταξύ των νεο-πλατφορμιστών και των Αρχών του Μπακουνισμού;

Συνοψίζοντας, ενώ το κείμενο της OPAR έχει μια κάπως λανθασμένη παρουσίαση, είναι μια πολύτιμη συμβολή στην αναρχική σκέψη. Σίγουρα με έκανε να επανεξετάσω τόσο την ιστορία του αναρχισμού όσο και το ζήτημα της οργάνωσης.

 

Larry Gambone
4 January 2010

1O.P.A.R. (Λαϊκή Αναρχική Επαναστατική Οργάνωση): Είναι αναρχοκομμουνιστική πολιτική οργάνωση που αυτοπροσδιορίζεται ως μπακουνική από το Nuevo León στο Μεξικό. Σε συνεργασία με μία ακόμα μπακουνική οργάνωση την UNI.P.A. (Λαϊκή Αναρχική Ένωση) από τη Βραζιλία, συνέταξαν μία μπροσούρα, το 2011, με τίτλο “Διεθνής Πλατφόρμα του Επαναστατικού Αναρχισμού”
OPAR:https://anarquismorevolucionario.wordpress.com/
UNIPA: https://uniaoanarquista.wordpress.com/

2Ο πρωτότυπος όρος στα ισπανικά είναι “Bakuninismo Principista” και η αγγλική μετάφραση “Principled Bakuninism”.

3Στο κείμενο χρησιμοποιείται η λέξη praxis και εννοείται η πρακτική εφαρμογή της θεωρίας.

4unchallenged

5Οι αδελφοί Maggon ήταν αναρχικοί από το Μεξικό και πρωτοστάτησαν στην Μεξικανική Επανάστασης. Οι θέσεις και αναλύσεις τους επηρέασαν και το Εμιλιάνο Ζαπάτα οποίος υιοθέτησε και το πρόταγμα, της οργάνωσης των αδελφών-Partido Liberal Mexicano, “Γη κι Ελευθερία”.

Για τη Μεξικανική Επανάσταση: https://athens.indymedia.org/post/1463761/

 

6 Για τη Μαχνοβτσίνα και την Συνομοσπονδία Αναρχικών Οργανώσεων Ναμπάτ:
https://athens.indymedia.org/post/1190393/

7 Για την Πλατφόρμα: https://www.nestormakhno.info/greek/index.htm

8 Για την ομάδα “Φίλοι του Ντουρρούτι”: https://ngnm.vrahokipos.net/index.php/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CF%89%CE%BD/%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/1326-%CE%B7-%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%C2%AB%CE%BF%CE%B9-%CF%86%CE%AF%CE%BB%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%B9%C2%BB

9 Αναρχική Ομοσπονδία Ουρουγουάης: http://halastor.blogspot.gr/2014/06/blog-post_21.html , https://www.anarkismo.net/article/28871

10 Ο Georges Fontenis είναι συντάκτης της μπροσούρας “Μανιφέστο του Ελευθεριακού Κομμουνισμού”.
Για τον Fontenis: https://athens.indymedia.org/post/1199385/

Για τη μπροσούρα: https://www.anarkismo.net/article/7756?userlanguage=es&save_prefs=true

 

11 Διεθνής Ένωση Εργατών: Είναι διεθνής ένωση αναρχοσυνδικαλιστικών οργανώσεων. http://www.iwa-ait.org/

12 Για τον εσπεσιφισμό βλέπε το 9. Επίσης θέσεις και αναλύσεις σύγχρονων πλατφορμιστικών και εσπεσιφιστικών οργανώσενων δημοσιεύονται στο http://www.anarkismo.net/

13 Στο αγγλικό κείμενο χρησιμοποιείται η λέξη abberation που μπορεί να μεταφραστεί σαν παρέκκλιση, λοξοδρόμηση ή εκκεντρικότητα.

14 Πλατφορμιστική οργάνωση της Ιταλίας. Συμμετέχει στο http://www.anarkismo.net/

15 Το κείμενο σε ελληνική μετάφραση: http://www.vrahokipos.net/old/theory/adada.htm

 

από Αναρχοκομμουνιστής 28/02/2018 10:47 πμ.


Παραθέτω άλλα 2 κείμενα. Το πρώτο είναι από την Alianza de Los Comunistas Libertarios, η οποία μετεξελήχθηκε στο OPAR. Το δεύτερο είναι της UNIPA.

https://athens.indymedia.org/post/1284211/

https://gr-contrainfo.espiv.net/2012/08/25/brasil-violencia-reformismo-e-luta-de-classes-na-europa-combater-a-criminalizacao-das-formas-de-luta/

από Μπακούρης 28/02/2018 11:59 πμ.


Δεν υπάρχει Μπακουνισμός, για τους αναρχικούς. Υπάρχουν οι θέσεις του Μπακούνιν. Κάποιοι ζήλεψαν τη δόξα των οπάδων του Μαρξ (που δεν ήταν Μαρξιστής) και θέλουν να παράξουν έναν ακόμα -ισμό και μάλιστα στο Μπακούνιν ο οποίος δεν είχε ποτε συστηματοποιήσει, συνειδητά τις ιδέες του; Πόσο αριστεροί είστε μερικοί....

από μπαμπάκια 28/02/2018 5:55 μμ.


Φίλε αναρχοκομουνιστή, συγνώμη αν στην προσπάθειά μου να πάρω θέση σχετικά με την ανάρτησή σου και φυσικά στην θέση της OPAR ο τρόπος μου φανεί ίσως εριστικός και περίεργος. Πρώτον το κείμενο κατ' εμέ περιέχει ανακρίβιες: 1)στην πορεία της ζωής του ο Μπακούνιν, έχει δράσει και πέρα από το πλαίσιο το οποίο επικαλείστε ως μπακουνισμό. Έχει δράσει και προσχωρήσει σε πιο ατομικιστικές τακτικές.Δεν μπορούμε να λέμε πως τακτικές ιλεγγαλισμού δεν χρησιμοποιηθήκαν και απο τον Μπακούνιν. Όλα τα έκανε ο Μπακούνιν. 2)Ο Μαλατέστα και οι όμοιοι της εποχής του το ίδιο. Ναι, αργότερα κατάλαβαν πως όντως απομακρυνθήκαν από τους εργάτες, μόνο που σε έναν διάλογο με τον Μάχνο* - τον οποίο επικαλείσται- θα λέγαμε πως τον κατακρίρει περί τα της Πλατφόρμας, για τον λόγο ότι μπολσεβικοποιεί την αναρχική οργάνωση -τακτική που ο ίδιος ο Μπακούνιν έχει καυτηριάσει επανελειμένα στην πορεία του και φάνηκε να έχει μεγάλο δίκιο- για τις ανελευθεριακές παρενέργειες και αντιφάσεις που προκύπτουν. Με λίγα λόγια ο Μαλατέστα πλέον φαίνεται να αντικρούει τον κάθε -ισμό που ευθυγραμίζεται της λογικής των μαρξιστών, μπολσεβίκων, λενινιστών, σταλινιστών κτλ (λογική ιστορική συνέχεια) καθώς την ανεπάρκεια της ελευθεριακής θεωρητικής ή πρακτικής δυναμικής αυτών, του κοινωνικού ιστού της εκάστοτε εποχής και των εκάστοτε συνθηκών την μεταστρέφουν, κάνοντας βήματα πίσω ''ιδεολογικά'' με θλιβερά αποτελέσματα όπως ο υπαρκτός σοσιαλισμός ή δικτατορία του προλεταριάτου ή τα υπουργεία της CNT. Ο Μάχνο είναι αυτός ο οποίος στον διάλογο αυτό υπονοεί συγκετρωτισμό που έχει μεγάλη απόσταση από την επαναστατική οργάνωση του Μπακούνιν και πολύ μικρή από τους Μπολσεβίκους που δολοφόνησαν εν μία νυκτί πόσους μαχνοβίτες. Άξιο απορίας. 3)Μιας και αναφέραμε τον Μαλατέστα, η θέση του για τον συνδικαλισμό είναι γνωστή -και δεν είμαι κάποιος ''μαλατετιστής''-.Έλα όμως που o ευρείς συνδικαλιστικός φορέας των ισπανών αναρχικών εκείνης της εποχής ήταν η CNT. Το διαφορετικό όμως με την περίπτωση της ισπανίας, είναι πως εκτός την αναρχοσυνδικαλιστική CNT υπήρχαν και πολλά επαναστατικά εγχειρήματα και οργανώσεις -από την αρχή της επαναστατικής διαδικασίας που μετρούσε μισό αιώνα και- με διαφορετικές βέβαια τάσεις που με την θεωρία και την δράση τους ξυπνήσαν συνειδησιακά ένα μεγάλο κομμάτι της καταπιεσμένης κοινωνίας. Η μεγαλύτερη και δυναμικότερη οργάνωση ήταν η FAI που όμως αντίθετα από τους μπολσεβίκους δεν δογματίσαν κανέναν Μπακούνιν για να αγιάσουν οποιοδήποτε σκοπό για να διαπράξουν τα ίδια αίσχη. Αντίθετα μάλιστα, κάποια μειοψηφική συνδικαλιστική ρεφορμιστική ελίτ κατέλαβε υπουργεία και είναι εξαιρετικά υπεύθυνη για την κατάληξη. Φταίει η μειοψηφική FAI που δεν έπεισε ή που δεν έσφαξε την πλειοψηφία της CNT που δεν το έλεγε η καρδούλα τους και κάποια μειοψηφία της πίστεψε στην μεταρυθμιστική ονείρωξη των υπολοίπων στην τότε λαική κυβέρνηση? Κάνανε καλά λοιπόν οι δογματικοί λενινιστές πλέον μπολσεβίκοι που πνίξανε ότι εξεγερμένο παρέκλινε; Όχι γιατί στον διάλογο, αυτά λέει ο Μαλατέστα στον Μάχνο .- μια περιγραφή του Μπούχτσιν για την ισπανική επαναστατική περίοδο.** 4)Ένας από τους κυριότερους λόγους φίλε μου που η μεξικάνικη επανάσταση απέτυχε, ήταν γιατί από την μία πλευρά φτασμένοι συνειδησιακά (και για τον λόγο αυτόν μάλιστα) εργάτες των πόλεων, τα κάνανε πλακάκια με την εξουσία και εντέλει αιματοκυλίσαν τους αγρότες εξεγερμένους του νότου γιατί οι ίδιοι στην καθημερινότητά τους ήταν κατά κάποιο τρόπο παλιάς κοπής, η ηγεσία των οποίων βέβαια-ένας εκ των οποίων ο Ζαπάτα- όντας και αυτοί παλιάς κοπής πιστέψαν κυρίως στον ελευθεριακό τρόπο οργάνωσης της επιβίωσης και όχι της διαβίωσης.Τί έχουν να πουν οι OPAR για αυτο το ιστορικό παράδειγμα στο οποίο εμπνευστές ήταν και τα αδέρφια Magon και η μειοψηφία τους; Γιατί άραγε τελικά ''απέτυχαν'' όλες οι επαναστάσεις, πέραν βέβαια της εκάστοτε καταστολής από την όποια πολεμική μηχανή των ''φυσικών'' αντιπάλων;Μήπως καλά κάναν και απέτυχαν; Ή μήπως πέτυχε η ''κομμουνιστική'' στην Ρωσία και τι ακριβώς πέτυχε; Δηλαδή από όλα αυτά συμπεραίνουμε πως αυτό που μας λείπει είναι ένας μπακουνισμός; Ο μπακουνισμός που επικαλεισαι εσυ και οι σύντροφοί σου οι OPAR, το μόνο που μπορεί να επιφέρει είναι είτε μπαμπακουνισμός (μυαλό μπαμπάκι) είτε μπαμπακουνισμός (πατερούλης μπακούνιν). Πιστεύω πως και ο Μπακούνιν ο ίδιος θα εξέδιδε τουλάχιστον μπροσούρα ως απάντηση σε κάτι τέτοιο μήπως και σώσει κάτι και όχι για το πρόσωπό του βέβαια. Ε, να που το έκανε ο Μαλατέστα και απ ότι φάνηκε αποτυχημένα. Έχω μία αίσθηση ότι η επανάσταση μπορεί και να αργήσει. Ή και να ''ξαναποτύχει''. Ας είναι. Κάποτε θα νικήσει. Υ.Σ. Τέλος υπάρχει τελευταία μία τάση όχι αναρχοποίησης (ελευθερικοποίησης) της αριστεράς, αλλά αριστερικοποίησης της αναρχίας. Στην ουσία μια αναρχοκαπηλεία. Μας τελειώσανε τα επιχειρήματα επί της πράξης -και ανάποδα- η αριστερά έχει χάσει κάθε επαναστατικό έρισμα και κάποιοι μεν αναρχικοί κάνουν τρομερές στροφές προς τον μαρξισμό κρατώντας βέβαια τον αναρχικό μανδύα γιατί έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει και κάποιος αλλος να κρατηθεί, στον βωμό της εξωστρέφειας λογω της μη άμεσης αποδοτικότητας του χώρου και ανυπομονησίας τους να πείσει τον κόσμο και κάποιοι δε αριστεροί κάνουν δήθεν στροφή προς τον πιο αναρχικό κόσμο κρατώντας βέβαια κι αυτοι τον ίδιο μανδύα γιατί δεν μπορούν να πάψουν να είναι δογματικοί. Δεν λέω πως γίνετε επιτηδευμένα αλλα συμβαίνει. Αλλά και μόνο στην ιδέα πως γίνεται καί έτσι, την χυδαιότητα, μικρότητα αλλα και αντιεπαναστατικότητα κάποτε ίσως την βρούμε μπροστά μας όπως την βρήκαν και κάποτε άλλοι. (σαφώς και μιλάω για ένα φαινόμενο και όχι προσωπικά και κανείς δεν μπορεί να το αντικρούσει παρά μόνον όσοι μυγιάζονται) ''Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερης ζωής, παρά χιλιάδες χρόνια στην πένα του Βολίν''

από Αναρχοκομμουνιστής 01/03/2018 3:21 πμ.


Πολύ θα ήθελα να σου απαντήσω εκ μέρους της OPAR, ωστόσο είναι αδύνατο λογω του ότι δεν είμαι μέλος της οργανωσης αυτής. Το συγκεκριμένο άρθρο είναι του ενός τύπου, το όνομα του το έχω βάλει στην περιγραφή, στο οποίο ασκεί κριτική στην ομάδα OPAR. Στο πρώτο μέρος λοιπόν, παρουσιάζει την τάση αυτή, κατά τη γνώμη μου πολύ πρόχειρα και επιγραμματικά κάτι το οποίο μπορεί να καταλάβει ο καθένας απλά διαβάζοντάς το. Μάλιστα ο ίδιος ο αρθρογράφος λέει πολύ χαρακτηριστικά "Τα Ισπανικά μου δεν είναι κι ότι καλύτερο, να με συγχωρεί το OPAR αν τους παρουσιάζω με λανθασμένο τρόπο". Στο δεύτερο μέρος του κειμένου  κάνει την κριτική του. Εγώ, όλο αυτό μετέφρασα επ' ακριβώς. Αυτό γιατί ναι μεν διαβασες το άρθρο αλλά μάλλον δεν κατάλαβες τι διάβασες. Και να να δώσω και πιο ολοκληρωμένη πληροφορία, για να μπορεί όποιος θέλει να συγκρίνει, να μελετήσει και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, έβαλα από κάτω μια αρμαθιά παραπομπές που δεν υπήρχαν στο πρωτότυπο κείμενο. Γιατί στην τελική μου απευθύνεσαι και προσωπικά. Αγαπητέ μπαλάκια όσοι μεταφράζουν δεν το κάνουν απαραίτητα επειδή συμφωνούν ή ασπάζονται με τα κείμενα αυτά. Το κάνουν και για συνεισφέρουν στην ιδεολογικοπολιτική γκάμα, το κάνουν για να προσφέρουν και προβήματισμό.

Γενικά, επειδή στην Ελλάδα έχουμε ένα χαβά δεν σημαίνει πως τον χαβά αυτόν τον μοιράζεται και ο υπόλοιπος κόσμος. Και θα δώσω ένα παράδειγμα. Εαν δεν μεταφράζονταν ένα κάρο βιβλία, άλλες πόσες μπροσούρες, κείμενα, άρθα κλπ, μπορεί να πιστεύαμε ακόμα πως ο επαναστατικός ντεφαϊτισμός είναι αναρχικός. Επειδή στα γεράματα ο Στίνας μπορεί να είπε πως έγινε αναρχικός, έγινε αναρχικο και το τροτσιτσικό του παρελθόν! Μπορεί, ακόμα να πιστεύαμε πως ο Ρένος Αποστολίδης είναι αναρχικός.

Ωστόσο μιας και μου απευθύνθηκες προσωπικά(αν ήθελες να κανεις μια επικοδομητική συζήτηση θεωρώ πως θα το έβαζες στις Συζητήσεις, εαν σε ενδιέφερε να καταλάβεις λίγο περισσότερο για το τι λέει ο καθένας θα αναζητούσες τις πηγές και τα κείμενα) αραδιάζοντας ένα κάρο ανακρίβειες θα σου απαντήσω και σε αυτά.πρθε τωρα ένας "μπαμπάκιας" για να πει εν ολίγις πως το Anarkismo.net δεν είναι αναρχικό σαιτ, γιατί ο πλατφορμισμός/εσπεσιφισμός κατ' εσέ είναι κρυφο/φιλο μπολσεβικισμός. Ευτυχώς με την αναλυσή σου αποδόμησες του Μάχνο, Αρσίνωφ και λοιπούς της Tielo Truda. Λες και είχαν κάνει τίποτα σοβαρό στη ζωή τους ωστε να το απολογίσουν και να βγάλουν πολιτικά συμπεράσματα. Η προσωπική μου άποψη είναι πως τόσο ο Μαχνό όσο και ο Αρσίνωφ απάντησαν στους επικριτές της Πλατφόρμας πολύ στοχευμένα και μάλιστα άφησαν και κάποια παρακαταθήκη συνολικά στον αναρχικό χώρο, όπως πχ το ζήτημα της συλλογικής ευθύνης. Να επισημάνω εδώ πως η Πλατφόρμα μεταφράστηκε στα ισπανικά πολύ αργότερα από το 1936. Αν ούτε κι αυτή την έχεις ακούσει, τινα πω, να συμμετέχει συχνότερα σε διαδικασίες. Επίσης ο Μαλατέστα όσο χρησιμοποιούσε την "Αναρχία" άλλο τόσο χρησιμοποιούσε και το "Αναρχισμός" (πχ ο τίτπλος του βιβλίου του Anarchismo e democrazia), καθώς μέσα σε κείμενά του αναφέρει και τον σοσιαλισμό, συνεπώς αυτά όλα που λες για τους -ισμούς και για άλλες καταλήξεις δικά σου αυθέρετα συμπεράματα.  Εν συνεχεία, ο ιλλεγκαλισμός και η "προπαγάνδα της πράξης" είναι πολύ συγκεκριμένοι ορισμοί για πολύ συγκεκριμένα πράγματα και για συγκεκριμένη τάση. Δεν γίνεται να βαφτίζουμε τον ένοπλο αγωνα ιλλεγκαλισμό ή "προπαγάνδα της πράξης" επειδή έτσι γουστάρουμε. Επειδή αλλιώς δεν μας βγαίνουν τα κουκιά. Ο Μπακούνιν μέχρι τις ένοπλες εξεγέρσεις έφτασε που ήταν και άμεσα συνδεδεμένες με την επαναστατική υπόθεση. Βάφτιζε εσύ το κρέας ψάρι άμα θες. Ακόμα μία ανακρίβειά σου λοιπόν.
Κατά την άποψή μου λοιπόν, για να συνοψίσω μέχρι εδώ, η οργανωτική πρόταση του Μαχνό ήταν μία εξέληξη της "επαναστατική μειοψηφίας" του Μπακούνιν που θα συνδίαζε και πολιτική εμβάθυνση αλλά και την κοινωνική παρέμβαση(ο οργανωτικός διυσμός που λένε και η πλειοψηφία των οργανώσεων στην Λατινική Αμερική). Μία λογική ιστορική συνέχεια αν θες!!!
Οσον αφορά την Ισπανία, εγώ τη CNT και τη FAI ξέρω. Άντε και τους Nosotros που άλλωτε ενεργούσαν εντός κι άλλωτε εκτός FAI. Και πριν την συγκρότησή τους σε ομόσπονδη μορφή(FAI) ήταν οι ομαδες συγγένειας. Τα πολλά επαναστατικά εγχειρήματα και οργανώσεις δεν τα έχω υπόψιν μου, αν εχεις σχετική βιβλιογραφία θα χαρώ να  μαθω κάτι παραπάνω. Τώρα για κάποιο λόγο παρουσιαζεις τις δύο αυτές οργανώσεις σαν να μην είχαν καμία σχέση μεταξύ τους. Τα μέλη της FAI συμμετείχαν κατα συντριπτική πλειοψηφία στη CNT. Και οι 2 οργανώσεις ως τρόπο λήψης αποφάσεων αποδέχονταν αυτό που λέμε σήμερα δημοκρατικό συγκεντρωτισμό. Από τους 4 υπουργους, οι 2 ήταν από τα επιφανέστερα μέλη της FAI και μάλιστα ο Olivie, ο επί πολών ετών συντροφός και συναγωνιστής των Ντουρρούτι- Ασκαζο, ήταν και μέλος της Nosotros- της πιο ριζοσπαστική ομάδας στη FAI.  Τώρα πέρα από κανα βιβλίο που θα του βγάζει όλους ρεφορμιστες, διαβασε και τίποτα που θα αναλύει τι συγκυρίες και τους λόγους που μπήκανε στην κυβερνηση. Για παράδειγμα εαν δεν εμπαιναν στην Κυβέρνηση δεν θα είχαν πρόσβαση σε οπλισμό και ειδικά σε βαρύ οπλισμό και πολεμοφόδια τα οποία προμήθευε η ΕΣΣΔ μέσω του Κ.Κ.Ισπανίας. Μπορεί να το απολογίζουμε σαν λάθος σήμερα, ειδικά αφού γνωρίζουμε και τη κατάληξη του εμφυλίου, είτε στρατηγικό είτε τακτικό αλλά το να τους αποκαλείς ρεφόρμες κάποιους μόνο και μόνο για αυτό τον λογο... Επαναλαβάνω οι αποφάσεις παίρνονταν κατά πλεοψηφία και με συλλογική ευθύνη.
Για την Μεξικανική Επανάσταση πάλι ανακρίβειες γράφεις. Η συμμαχία των αστικών αναρχικών με τους αστους, ενάντια στους αναρχικούς της επαρχίας ήταν μια ταξική προδοσία. Ωστόσο θα σε διορθώσω λέγοντάς σου πως τα αδέρφια Μαγόν ήταν με τους αγρότες και χωρικούς του Βορρα και ο Ζαπατα με τους αγροτες και χωρικούς του Νότου. Δηλαδή ήταν με αυτούς που έχασαν. Με αυτούς που δεν συμμάχησαν με τους αστούς.
Τωρα το τι νομίζεις πως θα έκανε ο Μπακούνιν κράτα το για τον εαυτό σου. Και σε άλλα νόμιζες.. και όντως τα έβγαζες από το μυαλό σου. Αυτό που αντιλαμβάνομαι στη χρήση του όρου "Μπακουνισμός" δεν έχει καμία σχέση με δογματισμούς και άλλα τέτοια αστεία. Η χρήση του γίνεται τόσο από τη συγκεκριμένη ομάδα καθως και απο τις υπόλοιπες που τον χρησιμοποιούνε για να τονίσουν τη διαφορά τους με τις υπόλοιπες(μιλάμε πάντα για Λατινική Αμερική). Δηλαδή αυτοί μιλάνε για έναν επαναστατικό αναρχισμό(μη δώσω ορισμό και σε αυτό!) κανοντας κριτική στις άλλες οργανώσεις πως εχουν χάσει τη συνδεσή τους με τις επαναστατικές επιδιόξεις, οτι ρεφορμίζουν με λίγα λόγια. Για πιο ακριβείς απαντήσεις μπορείς πάντα να ρωτήσεις τις οργανώσεις αυτές, όχι εμένα. Αν θέλεις να σου πω και την προσωπική μου άποψη, εγώ διαφωνώ με τη χρήση του συγκεκριμένου όρου. Μάλλον ούτε το "Επαναστατικό Αναρχισμό" θα χρησιμοποιούσα. Αναρχισμός σκέτο και θα έκανα την αντίστοιχη κριτική στους ρεφορμες, τους μεταμοντερνους κοκ.
Τώρα το αν επειδή καποιος ενστερνίζεται τις θεσεις περί  μαχόμενων μειοψηφιών του Μπακούνιν, ή θέσεις για το οργανωτικό από τον Μαχνό κοκ τον κάνουν αντεπαναστάτη.. τι να πω! Καλά εδώ θα μου πεις μάλλον είναι και κρυφομπολσεβίκοι και δεν το ξέρουνε! Μάλλον και ο Καφιέρο ήταν μπολσεβίκος και θα ξέχασες να το πεις. Να βγάλεις άμα είναι μια ντιρεκτίβα, κανε και μια ανάλυση εδώ στο μέσο που να εξηγεις οτι μόνο ο Μαλατέστα και ο αφορμαλισμός είναι επαναστατικά. Όχι απλά δεν μυγιάζομαι, αλλά απελπίζομαι από τις ανακρίβειες που εχεις γράψει και τα αυθερετα συμπεράσματά σου σε τέτοιο σημείο που είναι η πρωτη φορά που σχολιάζω κάτω από μετάφρασή μου(ενω γίνεται κουβέντα από κάτω) μπας και μαζέψω αυτόν τον αχταρμά, που μπορεί να τον έχεις και ως Θέσεις σου.
Φίλε μπαμπάκια, στην προσπάθεια μου να σου απαντήσω, ο τρόπος μου φανεί ίσως εριστικός και περίεργος κι αυτό γιατί εξοργίζομαι που πρέπει κάποιος να είναι από ημιμαθής έως και τελείως χάπατο για λεγεται Αναρχικός, αλλιώς υπάρχει ο κίνδυνος να τον πούνε μέχρι και αριστερό.

υ.γ. Δεν θα μπω σε διαδικασία να σου ξαναπντήσω σε αχταρμά παρόμοιο με το πρώτο ποστ.

από @ 03/03/2018 10:49 πμ.


"Αντίθετα μάλιστα, κάποια μειοψηφική συνδικαλιστική ρεφορμιστική ελίτ κατέλαβε υπουργεία και είναι εξαιρετικά υπεύθυνη για την κατάληξη". λάθος. απλά τέθηκε ζήτημα εξουσίας και η cnt-fai που έφερε εις πέρας την επανάσταση και γι'αυτό το λόγο της προσφέρθηκε από τον αριστερό πρωθυπουργό, την αρνήθηκε (ως αναρχικοι)σε ένα πλαίσιο κεντρική συνέλευση (τί γιάννης γιαννάκης), και μετα από κανα χρόνο πήρε υπουργεία. ούτε ρεφορμιστές, ούτε προδοτική ηγεσία, ούτε άλλα τέτοια ανιστόρητα. δεν είναι τυχαίο που η γενική γραμματέας της cnt μετα τη μετα-φράνκο εποχή ήταν μία που είχε αναλάβει υπουργείο! αυτή είναι η ιστορική αλήθεια και είναι τραγικό για μία γνήσια και πολύ μαζική επαναστατική οργάνωση να μην ξέρει τί είναι η εξουσία και τί κανεις όσον αφορά αυτό σε περίπτωση που νικάς και τίθεται τέτοιο ζήτημα. το εαμ ας πούμε συνάντησε παρόμοια διαφορετικό προβλημα, βρεθήκαν με την πλάτη στον τοίχο και διωκώμενοι. υπεύθυνοι είναι συνολικά όλοι τους, είτε για τις σωστές είτε για τις λάθος αποφάσεις

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License