Θέληση να υπερασπιστούμε μια ελευθερία που έχει κατακτηθεί»: συνέντευξη σε έναν ιταλό σύντροφο στην Αφρίν

Επικοινωνήσαμε τηλεφωνικά με τον Jacopo, ένα σύντροφο από το Torino που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο καντόνι της Afrin.

Voglia di difendere una libertà conquistata»: intervista a un compagno italiano ad Afrin [IT/FR]

29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018 | IN CONFLITTI GLOBALI. ΣΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ

Stampa

 

25220

[TRADUCTION FRANCAISE ICI] Επικοινωνήσαμε τηλεφωνικά με τον Jacopo, ένα σύντροφο από το Torino που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο καντόνι της Afrin. Η Afrin βρίσκεται υπό καθεστώς επίθεσης εδώ και πλέον δέκα ημέρες από πλευράς της Τουρκίας με την επιχείρηση «κλάδος ελαίας», που επίσημα ξεκίνησε από τον Erdogan για να «προστατεύσει την Τουρκία από την τρομοκρατία», εκ των πραγμάτων γα να επιτεθεί στο σχέδιο συνομοσπονδικής επανάστασης το οποίο ξεδιπλώνεται στην βόρεια Συρία από το ξεκίνημα του εμφυλίου πολέμου στη χώρα.

 
 

«Voglia di difendere una libertà conquistata»: intervista a un compagno italiano ad Afrin [IT/FR]
 

Γιατί αυτό που συμβαίνει στην Afrin συμβαίνει ακριβώς στην Afrin και γιατί συμβαίνει τώρα;

Αυτό που συμβαίνει είναι μέρος μιας μακρύτερης διαδικασίας που ξεκίνησε το 2011 με την έναρξη της συριακής επανάστασης και του εμφυλίου πολέμου. Ο Ερντογάν ενδιαφέρεται για αυτό το καντόνι για διάφορους λόγους. Ο ένας είναι εσωτερικός, να εμποδίσει τον αγώνα του κουρδικού λαού, να καταστρέψει μια επαναστατική διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη στη βόρεια Συρία και βλέπει τους κούρδους ως πρωταγωνιστές μαζί με όλες τις άλλες γλωσσικές ομάδες και πληθυσμούς που ζουν σε αυτόν τον τομέα, σε αυτή την περιοχή. Είναι μια διαδικασία που έχει επιτυχία και ως εκ τούτου το ενδιαφέρον του Ερντογάν είναι να την σταματήσει και να την καταστρέψει για να μπορέσει στη συνέχεια να διευθετήσει τους λογαριασμούς του μέσα στο τουρκικό κράτος. Ένας άλλος λόγος είναι ότι ανάμεσα στα καντόνια της βόρειας Συρίας εκείνο της Afrin είναι ένα πλούσιο καντόνι, τόσο από οικονομική άποψη όσο και από άποψη πληθυσμού. Συνεπώς, το να χτυπήσει αυτό το καντόνι σημαίνει να δώσει ένα ισχυρό πλήγμα στην επανάσταση της βόρειας Συρίας. Υπάρχει επίσης προφανώς ένα στρατιωτικό στοιχείο, επί επτά χρόνια το καντόνι της Αφρίν ήταν πάντα απομονωμένο, περιβαλλόμενο από δυνάμεις εχθρού. Από τις δύο πλευρές, τη δυτική και τη βόρεια περιβάλλεται από την Τουρκία, στην ανατολική πλευρά τόσο από τον τουρκικό στρατό όσο και από τις ισλαμικές συμμορίες που είναι οι σύμμαχοί του. Αυτό συμβαίνει επίσης για το μεγαλύτερο μέρος από τα νότια σύνορα του καντονιού, από τα οποία μόνο ένα μικρό μέρος εξακολουθεί να ελέγχεται από το καθεστώς Assad, το οποίο δεν είναι φιλική δύναμη ούτως ή άλλως. Έτσι, ακόμη και από στρατιωτική άποψη, είναι ένας στόχος που πιστεύεται, ή μάλλον έτσι πίστευαν, εύκολος.

Ένα άλλο γεγονός είναι ότι το μακροπρόθεσμο σχέδιο του Ερντογάν είναι αυτό που αποκαλείται εδώ «νεο-οθωμανικό» σχέδιο, το οποίο αρχικά αποσκοπούσε στην ανατροπή του Άσαντ για την αύξηση της εξουσίας του στη Μέση Ανατολή, τoν διαμελισμό του συριακού κράτους και την κατοχή μέρους του. Ο Ερντογάν σε αυτή την περιοχή παρενέβη πάντα μέσω των «proxy», «αντιπροσώπων» του, όπως της Al Nusra ή άλλων ισλαμιστικών ομάδων που χρησιμοποίησαν την ετικέτα του Ελεύθερου συριακού στρατού, Free syrian army [τους επονομαζόμενοι «μετριοπαθείς αντάρτες»] μέχρι το καλοκαίρι του 2016 όταν οι Συριακές δημοκρατικές δυνάμεις [ ο συνομοσπονδιακός στρατός με κουρδικό πρόσημο που συμπεριλαμβάνει και τις YPG / YPJ, άρχισε να απελευθερώνει τα εδάφη Ανατολικά της Kobane από την κυριαρχία του ISIS. Εκείνη τη στιγμή η Τουρκία, και με τη συμφωνία των ΗΠΑ, έστειλε το στρατό της στην περιοχή της Sheba, ειδικότερα στη Jarablus και την Al Bab. Από εκείνη την περιοχή ο Daesh αποσύρθηκε χωρίς μάχη όταν έφτασε ο τουρκικός στρατός. Τώρα σε αυτή την περιοχή υπάρχει μια σαφής συμμαχία, κάτω από την ετικέτα της επιχείρησης «ασπίδα του Ευφράτη», μεταξύ των υπολειμάτων του ISIS, της al Nusra και του τουρκικού στρατού. Τότε περίπου πριν από τέσσερις μήνες, χάρη σε συμφωνία με τη Ρωσία και το καθεστώς, ο τουρκικός στρατός πήρε τον έλεγχο της πόλης της Idlib. Συμφωνία που έπρεπε να είναι λειτουργική για μια «από-κλιμάκωση, de-escalation » στην περιοχή αλλά αυτό όπως είδαμε ήταν ουσιαστικά λειτουργικό για την επίθεση στην Afrin. Προς το παρόν λοιπόν κατέλαβε την περιοχή της Idlib, η οποία βρίσκεται νότια από το καντόνι της Afrin, της περιοχής της Sheba, η οποία βρίσκεται ανατολικά. Η επιθυμία κατοχής του καντονίου της Afrin προέρχεται από την ιδέα της απόκτησης μιας συνεχούς και ομοιογενούς περιοχής σε άμεση επαφή με την Τουρκία.

Ποιες είναι οι εντυπώσεις σου φτάνοντας στην Afrin, και σχετικά με άλλες ζώνες της Συρίας που επισκέφτηκες αυτούς τους μήνες;

Εδώ η κοινωνία είναι πλουσιότερη, φυσικά μέσα στα συριακά πλαίσια. Η σύγκριση με ό, τι μπορεί να ειπωθεί σχετικά με την Ευρώπη πρέπει πάντα να είναι σχετικοποιημένη (σε σχέση με την υποδομή, τις δυνατότητες κατανάλωσης κ.λπ.), αλλά ας πούμε ότι είναι μια περιοχή περισσότερο «μεσαίας τάξης». Υπάρχουν, για παράδειγμα, πολλοί φοιτητές,  ακόμη και που ζουν σε «φοιτητικές» εστίες, άνθρωποι που ήρθαν εδώ για σπουδές και οι οποίοι είναι στο σπίτι με πέντε ή έξι άλλους νέους. Υπάρχει λοιπόν μια νοοτροπία που οδηγεί επίσης στο να ταχτοποιηθείς μέσα στο «σύστημα», στην εύρεση καλύτερης εργασίας ή ίσως στην αποδημία, στη μετανάστευση στην Ευρώπη. Όντως, πριν από τον πόλεμο και την επανάσταση πολλοί εδώ εργάζονταν για το συριακό κράτος, στα δημόσια γραφεία. Είναι ένα μέρος κάπως διαφορετικό, μπορείτε να το δείτε και από τους ανθρώπους που βλέπετε να τριγυρνούν, τόσο στο ντύσιμο, στη σχέση με τις οικογένειες, ακόμα και στην ίδια την ιδέα των σπουδών. Είναι επίσης ένα πολύ θετικό γεγονός, για παράδειγμα βλέπω επίσης πολλούς νέους που πραγματικά θέτουν το ερώτημα του τι σημαίνει να είσαι φοιτητής και να είσαι επαναστάτης.

Πως δέχτηκε ο λαός το επαναστατικό σχέδιο του δημοκρατικού συνοσπονδισμού και πως αντιδρά τώρα μπροστά στην επίθεση από πλευράς Erdogan? 

Το γεγονός ότι μέχρι πριν από λίγες μέρες στο καντόνι της Αφρίν δεν υπήρξε ποτέ ο πόλεμος επέτρεψε στην επανάσταση να ριζώσει τις δομές της και να οργανώσει την κοινωνία με τρόπο πιο ήρεμο, ας πούμε, σε σύγκριση με άλλα καντόνια όπου υπήρχαν πολλά «άλματα» λόγω των συγκυριών και των απρόβλεπτων του πολέμου. Επομένως, η επαναστατική διαδικασία αναπτύχθηκε με συνέχεια τα τελευταία επτά χρόνια. Επομένως, αυτό που βλέπουμε είναι ότι στα χωριά και τις πόλεις οι επαναστατικές δομές των νέων και των γυναικών ειδικότερα είναι πολύ καλά ριζωμένες και οργανωμένες στην επικράτειά τους.

Η επίθεση του Ερντογάν κατά κάποιο τρόπο ήταν αναμενόμενη. Αλλά πώς είναι δυνατόν ο δεύτερος στρατός του ΝΑΤΟ – με τις καλύτερες διαθέσιμες τεχνολογίες πολέμου, βομβαρδιστικά αεροπλάνα, ελικόπτερα cobra, χιλιάδες τεθωρακισμένα – να μην κατάφερε να περάσει περισσότερο από κάποιο χιλιόμετρο τα σύνορα του καντονιού σε εννέα ημέρες; Αυτό είναι δυνατό επειδή είναι πραγματικά ένας αγώνας όλου του πληθυσμού ενάντια σε αυτή την επίθεση. Όλοι συμβάλλουν. Για παράδειγμα, επισκέπτομαι πολλές οικογένειες εδώ που με φιλοξενούν. Σε κανένα σπίτι δεν υπάρχουν νέοι, είναι όλοι στο μέτωπο ή προσφέρουν ένα χέρι στα μετόπισθεν για να στηρίξουν την πολεμική προσπάθεια. Σε γενικές γραμμές, ο πληθυσμός αυτού του καντονιού, μετά από επτά χρόνια επανάστασης, βρίσκεται στη συντριπτική πλειοψηφία του ενάντια στην απειλή μιας τουρκικής εισβολής. Για τους κούρδους είναι ο παντοτινός εχθρός. Αλλά και για τους άλλους πληθυσμούς, τους άραβες, τους αρμένιους, τους κιρκάσιους και τους τουρκομάνους, αυτό σημαίνει το φόβο της επιστροφής του ισλαμικού εξτρεμισμού. Ο σύμμαχος του Ερντογάν εδώ είναι η al Nusra, ο συριακός κλάδος της αλ Κάιντα. Και έτσι υπάρχει και η επιθυμία να εμπλακούν σε αυτό, να υπερασπιστούν μια κατακτημένη ελευθερία. Γνωρίζω επίσης και κατανοώ από τις ερωτήσεις που μου κάνουν εδώ σχετικά με την Ευρώπη. Πρόκειται για ζήτημα ιδεολογίας, αλλά όχι όπως το σκεφτόμαστε στην Ευρώπη. Μας οδηγεί να σκεφτόμαστε την ιδεολογία ως κάτι που έχει πολύ αφηρημένες έννοιες και χροιές, πάνω στις οποίες δεν υπάρχουν πολλά να κερδηθούν ή να χαθούν, ενώ εδώ η επανάσταση έχει πραγματικά επιφέρει μια αλλαγή στις προοπτικές ζωής αυτών των ανθρώπων. Οπότε όλοι, ή τουλάχιστον η συντριπτική πλειοψηφία, είναι πεπεισμένοι ότι η υπεράσπιση της επαναστατικής διαδικασίας αξίζει τον κόπο, μερικές φορές μέχρι να διακυβεύσουν τη ζωή τους.

Για παράδειγμα, σήμερα είδα μια διαδήλωση νέων από μια γειτονιά, όπου εκδηλώνονταν το γεγονός ότι θα ενταχθούν στην προσπάθεια των YPG / YPJ, τις μονάδες άμυνας του λαού. Στην πρώτη σειρά υπήρχε μια ομάδα κοριτσιών με τα Καλάσνικοφ, μου είπαν για το ποιες ήταν και με πληροφόρησαν πως επρόκειτο για μερικές φοιτήτριες που είναι μέρος του κινήματος. Η ώθηση τους, για παράδειγμα, είναι το γεγονός ότι σε αυτή την επανάσταση οι γυναίκες έχουν κεντρικό ρόλο, δεν μπορεί να ληφθεί απόφαση χωρίς αυτές. Φανταστείτε τι μπορείτε να γίνει ως προοπτική αν σε λίγες εβδομάδες αυτή η επικράτεια θα μπορούσε να βρίσκεται υπό τον έλεγχο της αλ Κάιντα. Κάνει τεράστια διαφορά.

Εντυπωσιάστηκα, για παράδειγμα, από το γεγονός ότι η διαδικασία αυτή δεν αφορά μόνο τον κουρδικό πληθυσμό, έστω κι αν αυτός είναι προφανώς ο πιο σημαντικός πρωταγωνιστής, αλλά περιλαμβάνει πραγματικά όλους, ιδίως τους νέους. Παραδείγματος χάριν, υπάρχει το παράδειγμα του αραβικού πληθυσμού, ο οποίος υποστηρίζει σε μεγάλο βαθμό αυτή την επανάσταση, αλλά κυρίως οι νέοι άραβες, που εισέρχονται ακριβώς στις επαναστατικές οργανώσεις νεολαίας της πολιτικής ζωής ή ακόμα και συμμετέχουν στις YPG. Αυτή η επανάσταση αντιπροσωπεύει μια συγκεκριμένη, μια πραγματική αλλαγή στις ζωές, ακόμη και στις σχεσιακές μορφές που υπάρχουν.

Το γεγονός πως ο Ερντογάν είπε ότι μετά από επτά ημέρες θα είχε εξαλείψει τις YPG από την Αφρίν και ότι αντιθέτως σήμερα [χθες] βρισκόμαστε στην ένατη ημέρα κατά την οποία ουσιαστικά δεν κατάφερε να επιτύχει κάποιο σημαντικό στρατιωτικό αποτέλεσμα, είναι επίσης η απόδειξη ότι όταν ένας αγώνας λαϊκός συμπίπτει όχι μόνο με μια επαναστατική διαδικασία αλλά και με μια σύγκρουση, στο τέλος η δύναμη που μπορεί να τεθεί σε ισχύ είναι τόσο μεγάλη που μπορεί επίσης να κερδηθεί, αυτός ο αγώνας. Αυτό πραγματικά, σε πολύ μικρότερη κλίμακα, είναι εκείνο που νομίζω ότι έζησα στο σπίτι μας στην Val di Susa, όπου ο πληθυσμός μπλοκάρει εδώ και είκοσι χρόνια το έργο-σχέδιο του ιταλικού κράτους να φτιάξει την γραμμή των τρένων υψηλής ταχύτητας TAV.

 

28/01/2017

 
 https://www.infoaut.org/conflitti-globali/voglia-di-difendere-una-liberta-conquistata-intervista-a-un-compagno-italiano-ad-afrin

https://aenaikinisi.wordpress.com/2018/02/02/%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%BD%CE%B1-%CF%85%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CE%B5-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81/?wref=tp

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License