Οι νεκροί της Μάνδρας και το Πολυτεχνείο

Παρασκευή 17.11.2017

Συντάκτης: Γιώργος Σταματόπουλος

Τετάρτη, απόγευμα, ταξιδεύουμε με τον Περικλή (Κοροβέση), με αυτοκίνητο νεαρών φίλων προς Κόρινθο, προσκεκλημένοι σε εκδήλωση, σε παραλιακό βιβλιοπωλείο (Μπιτσάκου) στο Βραχάτι Κορινθίας. Σιωπή.

Τι να πεις μετά από μια τέτοια τραγωδία; Αναρωτιόμασταν μόνο για τον αριθμό των νεκρών. Αίφνης η ροή διακόπτεται. Βρισκόμαστε στον κόμβο Ελευσίνας (τραγική ειρωνεία: το όνομά του είναι παράδεισος!). Η διάβαση κάτω από τη γέφυρα είναι απροσπέλαστη Τα νερά φτάνουν σε ύψος δύο-τριών μέτρων. Αναποδογυρισμένα (εντελώς) αυτοκίνητα μέσα τους. Παρεκκλίνουμε από την εθνική οδό και καθυστερούμε διότι όλα τα αυτοκίνητα κινούνται στον παράπλευρο δρόμο.

Μουδιάζουμε σύγκορμα. Ακούμε στο ραδιόφωνο τη ροή των γεγονότων. Κάποιοι έχουν κάνει κατάληψη στο Πολυτεχνείο. Γιατί; Ο θεός κι η ψυχή τους. Είκοσι-τριάντα νεαροί όλοι κι όλοι, απαγορεύουν την είσοδο. Παρεμβαίνουν αναιδώς στην εκδίπλωση μιας λαϊκής γιορτής, περιφρονώντας την κοινωνία. Τα «αιτήματά» τους είναι για κλάματα. Αυτοαποκαλούνται αναρχικοί - τα καημένα. Εάν δηλώνουν αναρχικοί και φτύνουν κατά πρόσωπο την κοινωνία, κάτι άλλο είναι· ας ψαχτούν καλύτερα, εάν βέβαια είναι σε θέση να το κάνουν.

Ο μπαρουτοκαπνισμένος Περικλής κουνάει το κεφάλι. Παραμένει σιωπηλός. Τον προκαλώ να πει δυο κουβέντες. «Τι να πω -ψιθυρίζει-, όλη μέρα ήμουν κολλημένος στην τηλεόραση και παρακολουθούσα την τραγωδία. Εχω συγκλονιστεί. Νιώθω τέτοια ταραχή μέσα μου, που νομίζω πως δεν είμαι σε θέση να πάω και να μιλήσω στην εκδήλωση».

Λίγο ώς πολύ είμαστε στην ίδια ψυχική κατάσταση, με δυσκολία βγαίνουν δυο λόγια. Ιδιες σκηνές είχα δει πριν από είκοσι χρόνια στην Κόρινθο, όταν είχε υπερχειλίσει ο Ξηριάς. Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που οι πλημμύρες γίνονται φονικές, με δεκάδες νεκρούς. Στην Αττική ο εικοστός αιώνας... πλημμύρισε από πλημμύρες, όταν «ξέσπασαν» ο Κηφισός, το Λυκόρεμα, ο Ποδονίφτης. Οι αιτίες πάντα οι ίδιες: μπαζωμένα ρέματα, καμένα δάση χωρίς προσπάθεια αναδάσωσης και βεβαίως ελλιπή έως ανύπαρκτα αντιπλημμυρικά έργα.

Το Πολυτεχνείο παραμένει κλειστό. Μετά από μικρή καθυστέρηση ξαναβγαίνουμε στην εθνική οδό. Ο Περικλής αρχίζει να μιλάει. «Εάν αυτοί που είναι στο Πολυτεχνείο ήσαν πράγματι αναρχικοί και θέλουν να δείξουν στην κοινωνία τις ιδέες τους και τα "πιστεύω" τους, αυτή τη στιγμή έπρεπε να είναι εδώ, δίπλα στους πάσχοντες.

»Να ζαλωθούν κασμάδες και κουβάδες και να βοηθήσουν στη διάσωση των συνανθρώπων, που επλήγησαν από τις άγριες νεροποντές. Αυτό σημαίνει αναρχία: να είσαι δίπλα στους αδύναμους, να δείχνεις πάντα αλληλεγγύη, να διεισδύεις στο βάθος των κοινωνικών αναγκών, να υπερασπίζεσαι την κοινότητα, να δείχνεις έμπρακτα την αλήθεια των ιδεών σου, να προσφέρεις ανιδιοτελώς, να είσαι ξεχωριστός από αγάπη και όχι από οποιαδήποτε σκοπιμότητα ή κάποιο πρόσκαιρο όφελος.

»Οι αφορισμοί του τύπου "κάτω το κράτος", "κάτω ο πολιτισμός" και άλλα συνθήματα-πυροτεχνήματα εξοργίζουν την κοινωνία και αντί να τη δελεάσουν την απομακρύνουν».

Στην εκδήλωση με θέμα «Ανθρωποφύλακες-πενήντα χρόνια» ασχοληθήκαμε περισσότερο με τη γνώμη του Περικλή για τους πραγματικούς αναρχικούς και όλος ο κόσμος ανταποκρίθηκε, με τις ενστάσεις του βεβαίως αλλά με ειλικρινές ενδιαφέρον. Οταν είσαι εναντίον της κοινωνίας είσαι ένα τίποτα. Ευτυχώς, το Πολυτεχνείο «άνοιξε»...

από Ένας φίλος από τα παλιά 20/11/2017 5:01 πμ.


Μια μέρα, όταν ήμουν δεκατεσσάρων ετών, ψάχνοντας τη βιβλιοθήκη της μάνας μου βρήκα τους «Ανθρωποφύλακες». Το διάβασα σε χρόνο μηδέν. Με σημάδεψε. Το μίσος μου για κάθε βασανιστή, για κάθε εξουσία, πότισε τα κόκκαλά μου. Δεν ήταν η μοναδική μαρτυρία που είχε αυτόν τον αντίκτυπο, αλλά είχε μια μοναδική δύναμη. Αυτή η διαπότιση-διαφώτιση άνοιξε μια πόρτα προς την επαναστατική στράτευση, προς την ταύτιση με το καθήκον της κοινωνικής απελευθέρωσης. Αυτά τα ριζώματα με οδήγησαν στα Πολυτεχνεία, στα κάγκελα και στις φωτιές, μερικά χρόνια μετά. Μέχρι σήμερα, στην πύλη της Πατησίων με τα κνατ απέναντι το πρωΐ, με τα ματ απέναντι το βράδυ, να μας φωνάζουν «μια σφαίρα στην καρδια, σαν τον Αλέξη», με τους «συντρόφους» απέναντι, να παίρνουν τον βρώμικο ρόλο.
   Διαμόρφωσα μια ηρωϊκή εικόνα για τον πρωταγωνιστή και συγγραφέα. Απ' αυτές που χρειάζεται ο κόσμος για να παλέψει ο καθένας για τον καθένα. Μετά από πολλά χρόνια έτυχε να τον δω σε μια εκδήλωση, λάϊβ. Κενολογούσε θεατρικά. Ήταν λίγο πριν γίνει βουλευτής. Ήδη περσόνα του αριστερού εστετισμού.Τόσες δεκαετίες μετά τους «Ανθρωποφύλακες», καμία αναφορά άξια λόγου.
  Να τώρα, όμως, περνάει κάποιος δίπλα από ένα τόπο κατραστροφής. Κατευθύνεται σε μια εκδήλωση, για τη συνήθη κενολογία. Φαντάζομαι και κάνα κρασάκι, φλερτάκια, καλή παρέα, ωραίες ιστορίες. Ομορφιές. Δεν σταματάει στον τόπο της καταστροφής που εκτυλίσεται μπροστά του, για να βοηθήσει. Ντάξει, άνθρωποι είμαστε, σε έναν ποταπό πολιτισμό, σπανίζουν αυτοί που έχουν το αίσθημα της κοινωνικής ευθύνης και το σθένος της αυτοθυσίας.
 Αλλά αυτός δεν αρκείται στις ιδιωτικές ομορφιές και τη ματαιοδοξία του. Χρειάζεται να φτύσει, για να σταθεί στο βάθρο της σοφίας. Άλλοι είναι υπόχρεοι να προστρέξουν στην καταστροφή. Όχι όλοι οι άλλοι, αλλά ειδικά αυτοί που του χάλασαν το επίσημο περιτύλιγμα της κατάντιας του. Έτσι για τιμωρία, αυτοί πρέπει να πιάσουνε το φτυάρι, αυτός πρέπει να συνεχίσει το δρόμο του ως μεγάλος προσκεκλημένος κι ο κόλακας που υπάρχει πάντα, αναλαμβάνει λογιστήριο. Να καρπωθεί τις αξίες των καθυβριζόμενων και να διεκδικήσει δημόσιο χώρο στην κοινότητα του διαλόγου τους. Χώρο τον οποίον έλαβε, παρότι θα ξιφουλκούσε σε αντίθετη περίπτωση περί λογοκρισίας και μη δημοκρατίας, ο ακατάσχετος συκοφάντης.
  Η ιστορία είναι γεμάτη από τέτοιους ήρωες. Γι' αυτό έχει πάει κατά διαόλου.
  Εγώ θα κρατήσω εκείνον που βαράγανε και θα μείνω στο κάγκελο, μέχρι να γυρίσει κι αυτός εκεί.
  Εκείνον θα γνωρίσω και στην κόρη μου. Τους άλλους, τους αριβίστες που ξεχνούν, θα τους γνωρίσει  μόνη της. Θα βρει πολλούς μπροστά της.

Για το γνήσιο της υπογραφής, ο συγγραφέας ετούτου: Εδώ και τώρα Πολυτεχνείο - Ιστορίες του μαύρου ήλιου & του κόκκινου φεγγαριού

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License