post image

Σήμερα όπως και εχθές γίνεται συνεχής επίσκεψη στην μνήμη των δολοφονημένων μέσα στο κατειλημμένο πολυτεχνείο. Για μας είναι αυτονόητο, δεν αποκλείσαμε κανέναν από τον χώρο του πολυτεχνείου πέρα από τους κομματικούς θεσμούς. Παρ' όλα αυτά λόγω της διάχυτης αρνητικής προπαγάνδας και διαστρέβλωσης των χαρακτηριστικών της κατάληψης οφείλουμε να καταθέσουμε υλικό.

 

 

 

Θα ακολουθήσουν βίντεο με συνέντευξη συγγενών δολοφονημένων αγωνιστών απαντώντας στην προπαγάνδα που δεχόμαστε καθώς και από την κατάθεση στεφάνων από πλήθος κόσμου

Παρακρατικοί είναι οι κομματικοί στρατοί και οι καθεστωτικοί μηχανισμοί.

Η παρούσα φωτογραφία είναι από την αδερφή του δολονημένου από την χούντα Ελή Παναγιώτη η οποία μας παραχώρησε συνέντευξη που θα δημοσιευτεί σύντομα.

Εικόνες:

από Αναρχική Διαδρομή - παλιός 16/11/2017 1:56 μμ.


Να σημειωθεί θα κυκλοφορήσει και ακυκλοφόρητο υλικό, όπου θα αποδεικνύει ότι ο Παναγιώτης Έλης και οι σύντροφοι του ήταν -αν όχι- αναρχικοί, τουλάχιστον πολύ κοντά στις θεωρητικές επεξεργασίες του Μαλατέστα και σεβόμενοι κατά πολύ Κροπότκιν-Μπακούνιν.
Ήταν αγροτιστής-αναρχικός με μεγάλή επιρροή από το Μαχνοβιτικό κίνημα.Φυσικά οι σταλινικοί καπηλεύτηκαν το θάνατο του.Άλλωστε είναι γνωστός ο ρόλος τους στην ιστορία, π.χ πανσπουδαστική νο8, όπου χιλιάδες αναρχικοί ήταν έτοιμοι να να τα βάλουν με την Εξουσία, λοιδωρήθηκαν και χυδαιολογήθηκαν, ενώ όταν οι ανθρωποφύλακες τους πιάσανε αυτοί κράτησαν μέχρι την τελευταία στιγμή, και δε τρέχανε σε παραλίες όπως έκαναν οι σταλινικοί προδότες της Βάρκιζας και των -τότε- ΚΜατ.

από 4711 16/11/2017 3:37 μμ.


post image
Του Αντωνη Καρκαγιαννη Απρεπής ιστοριούλα ΑΡΧΕΙΟ ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ 16.12.2009

Με αφορμή τη δίκη των υπευθύνων για τον φόνο του άτυχου Αλέξη Γρηγορόπουλου, που θα αρχίσει στην Αμφισσα στις 20 Ιανουαρίου, θα σας διηγηθώ μια επίκαιρη ιστορία (ή ιστοριούλα) που πολλοί θα τη βρουν προσβλητική και ανεπίτρεπτη.

Στις 22 ή 23 Απριλίου του 1967, όταν οι συνταγματάρχες διέπραξαν το πραξικόπημά τους, είχα την ατυχία να είμαι αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας του φόνου του άτυχου Ελή, σε μια μεγάλη αίθουσα ή απλώς υπόστεγο του παλιού Ιπποδρόμου, στο Δέλτα του Φαλήρου. Είχαμε συλληφθεί από το πρωί της πρώτης μέρας του πραξικοπήματος, μερικοί από τα χαράματα. Μαζί με όλους και ο Ελής.

Φονιάς, ένας νεαρός ανθυπολοχαγός ή υπολοχαγός, ο οποίος μετά το 1974 καταδικάστηκε και έμεινε αρκετά χρόνια στη φυλακή. Ο χρόνος του φόνου: Προχωρημένο απριλιάτικο και βροχερό απόγευμα, δεν είχε ακόμη σουρουπώσει. Ακριβής τόπος: Ο Ελής, μαζί με άλλους κρατουμένους, ερχόταν βιαστικά, αν όχι τρέχοντας, από την αλάνα του Ιπποδρόμου, όπου μια μικρή ομάδα στρατιωτών, με προτεταμένες λόγχες και αυτόματα, τους συνόδευε για τις σωματικές τους ανάγκες. Επικεφαλής ο θερμοκέφαλος ανθυπολοχαγός, ο οποίος κραδαίνοντας περίστροφο εκραύγαζε τα γνωστά συνθήματα, «κομμούνια θα πεθάνετε» κ.λπ. Η όλη ατμόσφαιρα θύμιζε λίγο «καψόνι» νεοσυλλέκτων, που τουλάχιστον εκείνη την εποχή συνηθιζόταν στα στρατόπεδα εκπαίδευσης. Είχαν δυστυχώς τη γνώμη ότι με τον τρόπο αυτόν θα πετύχουν ταυτόχρονα σωματική άσκηση, διαμόφωση φρονήματος και αναγκαστική αποδοχή της πιο ανόητης πειθαρχίας. Πιστεύω ότι μέσα σ' αυτήν την περίπλοκη διαδικασία, οι διωκόμενοι τρομοκρατούνται, αλλά οι διώκτες εξάπτονται (επιτέλους, μια ευκαιρία για να ασκήσουν εξουσία, κάποια εξουσία, και ήδη αισθάνονται την ηδονή της) και... τα όπλα εκπυρσοκροτούν από μόνα τους!

Ετσι, μόλις ο άτυχος Ελής πέρασε τη μεγάλη πόρτα του θαλάμου και δεν υπήρχε η παραμικρή πιθανότητα να... δραπετεύσει ή κατά άλλο τρόπο να απειθαρχήσει... το περίστροφο του ανθυπολοχαγού εκπυρσοκρότησε από μόνο του, μισό μέτρο πίσω από το κεφάλι του θύματος!

Καθόμασταν σε μια κουβέρτα στο δάπεδο του θαλάμου μαζί με τον μακαρίτη γιατρό Μανώλη Σιγανό και τον επίσης μακαρίτη Κυριάκο Τσακίρη. Ακούσαμε τον πυροβολισμό και είδαμε τον Ελή να πέφτει. Δίπλα από μας καθόταν ο Γιάννης Ρίτσος, άκουσε και αυτός και είδε και αμέσως, με απόγνωση και αποτροπιασμό, έκρυψε το πρόσωπό του στα χέρια του.

Λίγα μέτρα πιο πέρα καθόταν ο δημοσιογράφος και ιστορικός, μακαρίτης επίσης, Τάσος Βουρνάς, που αργότερα κατέγραψε το περιστατικό όπως τώρα το αφηγούμαι, καμιά διαφορά στην περιγραφή των γεγονότων. Αλλού βρισκόταν η διαφορά μας και το συζητήσαμε μετά και στα στρατόπεδα της Γυάρου και του Παρθενίου. Ο Τάσος αποκαλούσε τον φόνο «εκτέλεση» και τον απέδιδε σε προειλημμένη απόφαση της Χούντας. Ισως, αμέσως μετά τον φόνο, από φόβο δεν τολμούσα να δεχθώ αυτή την ερμηνεία και πίστευα (το πιστεύω ακόμη) ότι ο φόνος διαπράχθηκε σε περιβάλλον σκόπιμα υποκινούμενης έξαψης, ώστε σαφώς να διαμορφωθούν τα αντίπαλα στρατόπεδα. Βγάζω αυτό το συμπέρασμα από το ηλίθια τρομοκρατημένο ύφος του ανθυπολοχαγού και από την απόγνωση ενός λοχαγού, που προφανώς εκτελούσε χρέη διοικητή βάρδιας και μάταια προσπαθούσε να καθησυχάσει τα πνεύματα.

Δεν ξέρω γιατί αυτή η ερμηνεία του περιστατικού θεωρείται ελαφρυντική για τον φονιά. Ασφαλώς είναι διαφορετική και περισσότεροι οι ένοχοι... Τουλάχιστον για τον φόνο του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

---

Η αναφορά του διοικητή του στρατοπέδου επίλαρχου Ν. Παπαδομανωλάκη για τη δολοφονία:

Αριθμός 6344.
Προς ΣΥΤ.
Ο Επίλαρχος Νικόλαος Παπαδομανωλάκης, Β.Σ.Τ. 902 τη 25/4/1967
Θέμα: Θανάσιμος τραυματισμός κρατουμένου.

Εν συνεχεία τηλεφωνικής μου αναφοράς, αναφέρεται ότι την 25/4/1967 εξετέλουν τα καθήκοντα επικεφαλής Φρουράς κρατουμένων εις Ιππόδρομον Νέου Φαλήρου. Την 17.40' ώραν της ανωτέρω ημερομηνίας ηκούσθησαν πυροβολισμοί τινες εκ του έξωθι του στρατοπέδου χώρου και καθ' ην στιγμήν ο κρατούμενος ιδιώτης Ελλής ή Γιαλίς Παναγιώτης (κάτοικος Αθηνών, Παρασίου 18, Η' Αστυνομικόν Τμήμα) επέστρεφεν εις τον θάλαμον κρατουμένων μετά 5 ή 4 συγκρατουμένων μεθ' ων είχεν εξέλθει δια σωματικήν του ανάγκην. Ο μόνιμος ανθυπίλαρχος Κότσαρης Κωνσταντίνος, ευρισκόμενος κατά την στιγμήν εκείνην εις μικράν απόστασιν από του θαλάμου των κρατουμένων, διέταξε την ταχυτέραν είσοδον εντός του θαλάμου, ενώ ταυτοχρόνως επυροβόλησε σχεδόν ε ξ επαφής τον κρατούμενον Ελλήν ή Γιαλίν Παν. διότι εσχημάτισε την γνώμην ότι ούτος παρεξέκλινε της ακριβούς κατευθύνσεώς του ίνα εισέλθη εις θάλαμον (ως είχε διατάξει) με αποτέλεσμα να τον τραυματίσει θανασίμως. 4)Εις τον τραυματισθέντα κρατούμενον παρεσχέθησαν αι πρώται βοήθειαι υπό συγκρατουμένων ιατρών (τεχνηταί άναπνοαί — μαλάξεις καρδίας), πλην ούτος μετά 3' απεβίωσεν. Ο νεκρός παρεδόθη εις τον ιατρόν του 401 Γ.Σ.Ν.Ε. (Στρατιωτικού Νοσοκομείου) Κειμηνάκην Δημήτριον, όστις προσήλθε τη αιτήσει μου εις Ιππόδρομον Φαλήρου άμα τω τραυματισμώ του κρατουμένου διά την ενέργειαν των δεόντων. Παράκλησις διατάξητε ό,τι δει επί των ανωτέρω.

Υπογραφή Ν. Παπαδομανωλάκης

---

Εικόνα: Παναγιώτης Ελής, Aη Στράτης 1956. Έργο του Χρίστου Δαγκλή (μονοτυπία)

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License