Βενεζουέλα: Ιμπεριαλιστική παρέμβαση ή σάπισμα του ψευτοσοσιαλισμού;

...

 

Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας να αντικαταστήσει το κοινοβούλιο (που ελέγχεται από την αντιπολίτευση) ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής στη Βενεζουέλα, προκαλώντας κύμα αντικυβερνητικών διαδηλώσεων που κόστισαν τη ζωή σε πάνω από 20 άτομα, παρά το γεγονός ότι η απόφαση γρήγορα πάρθηκε πίσω. Τα παπαγαλάκια του Μαδούρο επαναλαμβάνουν μονότονα ότι οι πρωτοφανείς ταραχές οφείλονται σε «ιμπεριαλιστική παρέμβαση» που εκμεταλλεύεται τις «δυσκολίες της επανάστασης» για να ρίξει τον Μαδούρο και να επαναφέρει την «αντεπανάσταση».

Η αλήθεια είναι ότι, ανεξάρτητα από το ποιόν των κομμάτων της αντιπολίτευσης (που δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι είναι αμερικανόδουλη πέρα για πέρα), κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η υλική βάση για τις διαδηλώσεις που έχουν συγκλονίσει τη Βενεζουέλα δεν είναι οι «δυσκολίες της επανάστασης», αλλά η βαθιά καπιταλιστική κρίση που εδώ και τέσσερα περίπου χρόνια ταλανίζει τη χώρα και την έχει φέρει ένα χρόνο τώρα σε καθεστώς «έκτακτης ανάγκης».

Το έχουμε γράψει επανειλημμένα (βλ  σειρά άρθρων τον Δεκέμβρη του 2007  με τίτλο «Ο χαρακτήρας της “μπολιβαριανής επανάστασης“ του Τσάβες» στα: http://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=6053&cat_id=20http://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=5925&cat_id=20http://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=5893&cat_id=20) ότι καμία επανάσταση και κανένας σοσιαλισμός δεν οικοδομήθηκε ποτέ στη Βενεζουέλα. Απλά, ο λαοπλάνος Τσάβες, εκμεταλλευόμενος την αύξηση των διεθνών τιμών του πετρελαίου, άσκησε μια ρεφορμιστική πολιτική, χωρίς όμως ταυτόχρονα να αμφισβητεί την καπιταλιστική ιδιοκτησία, πέραν κάποιων απαλλοτριώσεων που έγιναν κυρίως σε εγκαταλελειμμένες επιχειρήσεις, πάντα με εκατό τοις εκατό αποζημίωση των ιδιοκτητών τους.

Οταν τα καμπανάκια της οικονομικής κρίσης ήχησαν πάνω από το Καράκας, ο διάδοχος του Τσάβες, Μαδούρο, προσπάθησε να διαχειριστεί την κρίση με αλλαγές στη νομισματική πολιτική. Ετσι, από τον Φλεβάρη του 2015, ο Μαδούρο εισήγαγε νέο σύστημα με τρεις συναλλαγματικές ισοτιμίες: μία για τα τρόφιμα και φάρμακα με 6.3 μπολίβαρ ανά δολάριο (η οποία αργότερα έγινε 10 μπολίβαρ το δολάριο), μία για προϊόντα πολυτελείας και για την αγορά συναλλάγματος από πολίτες που θέλουν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό με ισοτιμία 12 μπολίβαρ ανά δολάριο και μία με ισοτιμία βάσει της προσφοράς και ζήτησης στην αγορά νομισμάτων (η οποία αργότερα έφτασε στα 370). Θεωρούσε έτσι ότι θα μπορούσε να ελέγξει τις τιμές των εισαγόμενων τροφίμων και φαρμάκων (των πιο κρίσιμων δηλαδή εμπορευμάτων που επηρεάζουν τη ζωή της φτωχολογιάς) και να τις διατηρήσει χαμηλές, αφού η συναλλαγματική ισοτιμία μπολίβαρ-δολαρίου ήταν σχετικά χαμηλή (μόλις 6.3 μπολίβαρ ανά δολάριο αντί των εκατοντάδων που ήταν στη μαύρη αγορά).

Το πρόβλημα είναι ότι όταν δεν έχεις ιδέα ότι οι οικονομικοί νόμοι λειτουργούν αυτόνομα και ανεξάρτητα από τις προθέσεις σου (όπως και οι φυσικοί νόμοι), την πατάς. Ετσι την πάτησε και ο Μαδούρο που είδε τον πληθωρισμό να εκτινάσσεται σε απίστευτα επίπεδα ρεκόρ, αφού από τη στιγμή που τα μέσα παραγωγής εξακολουθούν να αποτελούν ατομική ιδιοκτησία και το εμπόριο με το εξωτερικό γίνεται και από τους ιδιώτες καπιταλιστές, ο κάθε καπιταλιστής θα κάνει αυτό που λέει η τσέπη του και όχι αυτό που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να κάνει για το «κοινό καλό» (το οποίο δεν υπάρχει στην πραγματικότητα, σε μία ταξικά διαιρεμένη κοινωνία).

Ετσι, με την πτώση των διεθνών τιμών του πετρελαίου, το κράτος (που πούλαγε το πετρέλαιο και έπαιρνε δολάρια) έπαιρνε πλέον λιγότερα δολάρια στα χέρια του για την ίδια ποσότητα πετρελαίου. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μειωθούν τα συναλλαγματικά αποθέματα του κράτους σε δολάρια. Σε μία οικονομία που εξαρτάται κατά πολύ από τις εισαγωγές προϊόντων, όπως η οικονομία της Βενεζουέλας (που ποτέ δεν οικοδόμησε βαριά βιομηχανία), η έλλειψη δολαρίων σημαίνει περισσότερες δυσκολίες στις εισαγωγές, αφού οι εισαγωγές δε γίνονται στο τοπικό νόμισμα αλλά σε δολάρια. Οσοι εισαγωγείς τροφίμων και φαρμάκων είχαν διασυνδέσεις στον κρατικό μηχανισμό μπορούσαν να προμηθευτούν από το κράτος φτηνά δολάρια (στην ισοτιμία 10 προς 1). Οσοι όμως δεν είχαν θα έπρεπε να προμηθευτούν δολάρια από τη μαύρη αγορά (σε ισοτιμία που έφτασε τα 2.752 προς 1), μετακυλώντας αναγκαστικά αυτό το κόστος στις τιμές των εισαγόμενων προϊόντων.

Από τη στιγμή που τα δολάρια που είχε το κράτος λιγόστεψαν (λόγω της μείωσης των τιμών του πετρελαίου, όπως αναφέραμε παραπάνω), οι εισαγωγείς που θα μπορούσαν να προμηθευτούν φτηνά δολάρια γίνονταν όλο και πιο λίγοι. Πρώτες σ’ αυτό το παζάρι ήταν οι μεγάλες ξένες καπιταλιστικές μονοπωλιακές επιχειρήσεις που, όπως αποκάλυψε κάποια στιγμή στην παραζάλη του ο ίδιος ο Μαδούρο (βλ. φιλοτσαβικό πρακτορείο Venezuelanalysis, http://venezuelanalysis.com/news/12081),  έλαβαν μεγάλες ποσότητες δολαρίων από το κράτος σαν αντάλλαγμα για να μην εγκαταλείψουν τη χώρα και να συνεχίσουν να παράγουν στη Βενεζουέλα. Ομως οι εταιρίες αυτές ήταν αχάριστες (γι’ αυτό και προκάλεσαν το παράπονο του Μαδούρο). Αφού έκαναν την κονόμα τους κερδοσκοπώντας με τη γενική αύξηση των τιμών, πολλές από αυτές «την έκαναν» για το εξωτερικό, όπως η χαρτοποιία Kimberly Clark, η οποία αιφνιδιαστικά έκλεισε το εργοστάσιό της στη χώρα τον περσινό Ιούλη απολύοντας γύρω στους 1.000 εργάτες.

Η έλλειψη δολαρίων είχε ως συνέπεια τις ελλείψεις εισαγόμενων προϊόντων πλατιάς κατανάλωσης. Ακόμα χειρότερα ήταν τα πράγματα για τη ντόπια βιομηχανία, αφού οι μηχανές (οι οποίες είναι από το εξωτερικό, αφού η Βενεζουέλα δε διαθέτει βιομηχανία παραγωγής μηχανών - μέσων παραγωγής) για να λειτουργήσουν χρειάζονται ανταλλακτικά (πολλά από τα οποία είναι εισαγόμενα, εκτός κι αν υπάρχει δυνατότητα να κάνεις πατέντες για να τα αντικαταστήσεις). Η εκτίναξη του πληθωρισμού ήταν φυσική συνέπεια, όπως η καταιγίδα μετά από την πυκνή συννεφιά.

Πώς θα μπορούσε να διαλυθεί αυτός ο φαύλος κύκλος; Με το πέρασμα των μέσων παραγωγής στα χέρια της εργατικής τάξης, μέσω του κράτους της, το οποίο θα είχε το μονοπώλιο και του εξωτερικού εμπορίου. Αυτό προϋποθέτει την καταστροφή του παλιού κρατικού μηχανισμού και την οικοδόμηση ενός κράτους εντελώς διαφορετικού από το σημερινό: δικτατορίας πάνω στους πρώην καπιταλιστές που θέλουν να παλινορθώσουν τον καπιταλισμό και πλέριας δημοκρατίας για τους πρώην καταπιεζόμενους (εργάτες, αγρότες, λοιπά μικροαστικά μεσοστρώματα), με τελικό στόχο τη διεύθυνση της οικονομίας απ’ αυτούς. Οικοδομώντας βαριά βιομηχανία (βιομηχανία παραγωγής μέσων παραγωγής) και πετώντας ταυτόχρονα έξω όλες τις πολυεθνικές που ξεζουμίζουν τη χώρα (όχι ορισμένες, για τα μάτια του κόσμου). Ακόμα κι αν αυτό δεν μπορούσε να γίνει αμέσως, θα ήταν κάτι που δε θα παραπεμπόταν στο αβέβαιο μέλλον, αλλά θα πραγματοποιούνταν βραχυπρόθεσμα.

Δεν λέμε ότι όλα αυτά είναι εύκολα και εξασφαλισμένα. Αυτό απαιτεί επαναστατική αλλαγή (όχι στα λόγια, με «απαλλοτρίωση» χρεοκοπημένων επιχειρήσεων), σκληρή σύγκρουση με την κεφαλαιοκρατία (ντόπια και ξένη) και ένα επαναστατικό επιτελείο δοκιμασμένο μέσα στη φωτιά, που να εμπνέει εμπιστοσύνη στις πλατιές λαϊκές μάζες. Καμία σχέση με τον Μαδούρο που τώρα προσπαθεί να εμποδίσει το ξέσπασμα μιας γενικευμένης εξέγερσης. Γι’ αυτό και οι Αρχές εξέδωσαν ένταλμα σύλληψης ομάδας στρατιωτών που σκότωσαν έναν 32χρονο διαδηλωτή στις 13 Απρίλη. Αμφίβολο είναι, όμως, αν αυτά τα τερτίπια θα κατορθώσουν να κατασιγάσουν τη λαϊκή οργή.
 
 
ΚΟΝΤΡΑ: ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 28 ΑΠΡΙΛΗ     ΠΗΓΗ: ΚΟΝΤΡΑ


Όπως και η Βραζιλία, όπου έγινε πραξικόπημα, αφού άφησαν τους Αμερικανούς μήνες στη χώρα τους να τους κατασκοπεύουν ανοιχτά με drones, δήθεν για έναν ανύπαρκτο και ασήμαντο ιό που δήθεν προκαλεί τα μύρια όσα, στην πραγματικότητα μπαρούφες, κλασικά hoaxes των ΗΠΑ για να ελέγχουν τους πληθυσμούς.

Έγινε το αντίθετο από ό,τι γίνεται εδώ, εδώ οι δικαστικοί (Ράικου) παραιτούνται μπροστά στα πολιτικά συμφέροντα, διάβαζε ποινικές υποθέσεις, Βατοπέδι, Siemens, Novartis έχουν ήδη περάσει στο αρχείο, ακόμα και ημιτελείς, αφού ξέρουμε το αποτέλεσμα. Και φαίνεται ότι εδώ έχει πέσει τέτοιο χρήμα από ξένα κέντρα στα λαμόγια, που δε μιλάει κανένας και όλοι κάθονται απίκο και μασάνε με χρυσά δόντια. Ολοφάνερα και προκλητικά. Ακόμα και όταν ξεπουλάνε τη μισή περιουσία της χώρας τιμής ένεκεν σε Γερμανο-κινέζο-καναδούς και ετοιμάζονται για την υπολοιπη μισή, υπογράφοντας και τέταρτο μνημόνιο κοροϊδίας και εμπαιγμού των Ελλήνων.

Τα παιχνίδια των Αμερικανών στις πλάτες των λαών είναι γνωστά και δεδομένα. Το κέρδος τους απείρως μεγαλύτερο των δωροδοκιών που έκαναν και κάνουν. Οι ποινικές εμπλοκές στο τίποτα και η χώρα σε ημι-χούντα της αριστεράς, όπως είχαμε επί ΓΑΠ, τα κόμματα ξεπερασμένα και α-πολιτικά και ο Κούλης να αντιγράφει τον Τσιπράκο, τον νέο "Ανδρέα Παπανδρέου", στον ύπνο του. Οι φαντασιώσεις των αριστερών λαμόγιων πάντα εξοργίζανε και εξοργίζουν, το παιδάκι είναι τελείως ηλίθιο και φερέφωνο των ΗΠΑ, δεν κυβερνάει ούτε από απόσταση τη χώρα, ούτε καν πλησιάζει. Φαίνεσθαι, παρακράτος, καταστολή, παρανομία και ναζισμός. Και όλα στα χέρια καρχαριών, ξένων και ελληνικών.

Για όλους τους υπόλοιπους, η ληστρο-φορολογία, το ασφαλιστικό, τα εργασιακά, το αφορολόγητο, οι Κυριακές και τόσα άλλα είναι θέματα-αιχμή. Δεν μπορούμε όλοι να ζούμε από δωροδοκία και χαφιεδιλίκι μόνο, κάποια στιγμή θα πουν πάλι "ζούσατε πάνω από τις δυνατότητές σας με δανεικά και πρέπει να τα φέρετε και πίσω" γιατί τις δωροδοκίες τις χρωστάμε, λέει, οι άλλοι και περιλαμβάνουν και αγορά ολόκληρης της χώρας αντί καθρεφτακίων στους στόκους ιθαγενείς, κλασικά.

από ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΣ (Homo-Naturalis.gr) 29/04/2017 2:56 μμ.


1. ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ Βραζιλία: Γενική απεργία με διαδηλώσεις και βίαια επεισόδια -Δεν υποχωρεί ο Τέμερ

 

Μεγάλες πόλεις της Βραζιλίας παρέλυσαν, εξαιτίας της γενικής απεργίας που κηρύχθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα μέτρα λιτότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση του Μισέλ Τέμερ.

Ογκώδεις διαδηλώσεις έγιναν στις μεγάλες πόλεις και σημαντικές οδικές αρτηρίες αποκλείστηκαν καθώς στήθηκαν οδοφράγματα με φλεγόμενα ελαστικά αυτοκινήτων.

Το κέντρο του Ρίο ντε Τζανέιρο έμοιαζε με πεδίο μάχης: οι βιτρίνες πολλών τραπεζών έγιναν θρύψαλα από τις πέτρες, λεωφορεία πυρπολήθηκαν, όλα τα εμπορικά καταστήματα κατέβασαν τα ρολά.


Σύμφωνα με το συνδικάτο των μεταλλουργών, 60.000 εργάτες συμμετείχαν στην απεργιακή κινητοποίηση μόνο στο Σάο Πάολο, ενώ σύμφωνα με τη ομοσπονδία Força Sindical, συνολικά 40 εκατομμύρια εργαζόμενοι πήραν μέρος στην απεργία.

Μία από τις πορείες στην πόλη κατέληξε μπροστά στην κατοικία του προέδρου Μισέλ Τέμερ, ο οποίος περνάει συχνά τα Σαββατοκύριακα στην πόλη από την οποία κατάγεται, μακριά από την πρωτεύουσα Μπραζίλια.

«Η κινητοποίηση για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και του ασφαλιστικού συστήματος δείχνει τη δύναμη της αντίστασης», έγραψε στον λογαριασμό της στο Twitter η πρώην πρόεδρος Ντίλμα Ρουσέφ, η οποία καθαιρέθηκε μετά τη δίκη της στο Κογκρέσο για παραποίηση των στοιχείων για το χρέος.

 

Αντιμέτωπη με μια οικονομική κρίση χωρίς προηγούμενο, η συντηρητική κυβέρνηση προωθεί εξαιρετικά αντιδημοφιλείς μεταρρυθμίσεις οι οποίες συζητιούνται στο κοινοβούλιο, κυρίως την αύξηση του ηλικιακού ορίου για τη συνταξιοδότηση από τα 60 στα 65 έτη για τους άνδρες και από τα 55 στα 62 για τις γυναίκες. Στο μεταξύ τα νεότερα στοιχεία για την ανεργία, που δημοσιεύθηκαν χθες, κάνουν λόγο για ένα επίπεδο-ρεκόρ 13,7% μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου, με πάνω από 14,2 εκατομμύρια πρόσωπα να ζητούν εργασία.

Αλλη μια ένδειξη πως η κατάσταση δεν βελτιώνεται παρά τα μέτρα είναι ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα της Βραζιλίας έφθασε τα 3,5 δισ. δολάρια τον Μάρτιο. Πρόκειται για το μεγαλύτερο έλλειμμα αφότου άρχισαν να τηρούνται μηνιαία στατιστικά στοιχεία, το 2001.

Δεν κάνει πίσω ο Τέμερ

Ο πρόεδρος της Βραζιλίας καταδίκασε τα βίαια επεισόδια στο Ρίο ντε Τζανέιρο και επέμεινε ότι θα συνεχίσει να προωθεί μεταρρυθμίσεις με στόχο να ισοσκελιστεί ο προϋπολογισμός της χώρας.

Ο Τέμερ επέκρινε το γεγονός ότι οι διαδηλωτές απεργοί απέκλεισαν δρόμους και εμπόδισαν εργαζόμενους να πάνε στις δουλειές τους κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης, η οποία κηρύχθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις κυβερνητικές προτάσεις που έχουν στόχο τη μεταρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και του ασφαλιστικού συστήματος.

«Το έργο για τον εκσυγχρονισμό των νόμων της χώρας θα συνεχιστεί», ανέφερε ο συντηρητικός πρόεδρος της Βραζιλίας σε μια ανακοίνωση.

Πηγή: AFP, Reuters, ΑΠ

 

Η συριζαϊκή…φαρισαϊκή τακτική ,μετά τον πάγο που τους έβαλαν  στην Ευρώπη  για την αμέριστη, μαζί με τους Ναζί, υποστήριξη του δικτάτορα της Βενεζουέλας στο ψήφισμα  του Ευρωκοινοβουλίου, είναι η γνωστή γκεμπελικού χαρακτήρα  προπαγάνδα: «Βάλτε  λάσπη στον ανεμιστήρα και στο τέλος μπορεί και να κολλήσει». Οι τεράστιες  πρόσφατες διαδηλώσεις στο Καράκας, λοιπόν,  οι δεκάδες δολοφονίες, οι χιλιάδες τραυματισμοί, οι συλλήψεις, οι  βασανισμοί δεν είναι έργο του Μαδούρο ,αλλά του…Τραμπ! ΄Η, να το θέσουμε κομψότερα  με ερωτηματικό, για να κρύψουμε όσο μπορούμε τον αριβισμό και τη μισαλλοδοξία μας. Να  το διατυπώσουμε ως εξής: Μήπως, ο  ακροδεξιός πρόεδρος της Αμερικής από το οβάλ γραφείο υποκινεί και κατευθύνει κι αυτές  τις διαδηλώσεις; Μήπως θα πρέπει να   χρεώνονται  και τούτοι  οι νεκροί διαδηλωτές  στους Αμερικανούς ,τους φονιάδες των λαών; Αν είναι έτσι, απαλλάσσεται ο σύντροφος  Μαδούρο ή έστω δικαιολογημένα πυροβολεί αμερικανοκατευθυνόμενους  διαδηλωτές στο Καράκας! Και το επίσης σημαντικό, αν αυτό  συμβαίνει, τότε  τα καθεστώτα των "αδελφοποιτών"  Μαδούρο και  Τσίπρα,  διασώζουν τον…αριστερό   και λαϊκό τους χαρακτήρα και  προσανατολισμό.

 

Αστεία πράγματα.  Εδώ και χρόνια το ίδιο σενάριο. «΄Ημουνα νιος και γέρασα» και αυτό το συνωμοτικό  παραμύθι, δε λέει να πάρει τέλος  απ΄όλες τις μεριές. Θυμάμαι, σαν να είναι χθες, τις ημέρες του «μεγάλου κακού» στην Κίνα, την  πλατείαΤιενανμέν το  1989 με τους 2.500 νεκρούς (ουδείς γνωρίζει, βέβαια,  τον πραγματικό αριθμό). Η δολοφονική ….κομμουνσιτική («Θου,Κύριε»!) κυβέρνηση του Πεκίνου ούρλιαζε καθημερινά πως οι διαδηλωτές εκείνοι  ήταν…αναρχικοί φοιτητές, αλήτες,  κατευθυνόμενοι από τον…ιμπεριαλισμό και ορθά τους χτύπησε ο στρατός-φρουρός της επανάστασης! .

 Σταλινική τακτική  και μέθοδος. Μ΄αυτόν τον τρόπο οι σοβιετικοί κατάφεραν να επιβιώσουν στην εξουσία επί συναπτές δεκαετίες. Και με  τέτοια προσχήματα ο Στάλιν οδήγησε στον αφανισμό δια της πείνας  εκατομμύρια Ουκρανών και δολοφόνησε επίσης μέγα αριθμό «συντρόφων», απλών κομμουνιστών που αγωνίστηκαν για να καταλάβει ο  "πατερούλης»  την εξουσία. Και ξαφνικά όλοι τούτοι έγιναν προδότες!   ΄Επεσαν κι αυτοί θύματα της εγκληματικής, ψυχωτικής εκείνης συνωμοσιολογικής  εκστρατείας  περί  προδοτών της επανάστασης και μίσθαρων, καθοδηγούμενων από τον ιμπεριαλισμό, οργάνων.

Να, όμως, σήμερα, αμέσως μετά όσα ψέλλισαν οι ψευτοαριστεροί  ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, για να δικαιολογήσουν τη συνυπογραφή των εκτελέσεων των διαδηλωτών από τον εγκληματικό κατασταλτικό μηχανισμό του καθεστώτος Μαδούρο, οι φοβερές κινητοποιήσεις στη Βραζιλία με συμμετοχή πάνω από 40 εκατομμύρια λαού, που πετάει στα σκουπίδια όλες αυτές τις ευκαιριακές ταμπέλες  των κατευθυνόμενων από τον ιμπεριαλισμό  διαδηλώσεων.  Ουδείς πιστεύει αυτό το μύθο.  Και μόνο  τα τυραννικά καθεστώτα τον χρησιμοποιούν πια, για να  καλύψουν τα εγκλήματά τους.

΄Ομως, ο  Βραζιλιάνος πρόεδρος    δεν είναι σοσιαλιστής τύπου Τσάβες και Μαδούρο. Ο Μισέλ  Τέμερ είναι…δημοκρατικός, συντηρητικός, φίλα προσκείμενος και στην Αμερική και σε όλα τα καπιταλιστικά  καθεστώτα.Αλλά,  αυτή η φιλία και η συμπαράταξη με τους καπιταλιστές δεν τον έσωσε. Ούτε απότρεψε τα εκατομμύρια των διαδηλωτών να βγουν στους δρόμους όλων των βραζιλιάνικων μεγαλουπόλεων.

Να πούμε, λοιπόν, για να είμαστε μέσα στο  παιχνίδι, όπως απαιτου οι κανόνες  της συνωμοσιολογίας ,πως στην μεν Βενεζουέλα  οι διαδηλωτές κατά του Μαδούρο  είναι μάζα που την υποκινεί ο Τραμπ και αντίστοιχα , τις ίδιες Βραζιλιάνικες μάζες τις κατευθύνει…ποιος  να πούμε, αλήθεια; Οι Κινέζοι που ισχυρίζονται ακόμα  πως  είναι κομμουνιστές; Ο Πούτιν; Ο δικτάτορας της Ρωσίας θα ήταν καλή περίπτωση, να του χρεώναμε κι αυτές  τις κινητοποιήσεις, αν δεν είχε αποκηρύξει το σταλινισμό και δεν έδινε άριστες, ιμπεριαλιστικές εξετάσεις εδώ και χρόνια.

Η αφέλεια, η απλοϊκότητα και η (χειρότερα) συνειδητή απαξίωση τέτοιων  λαϊκών κινητοποιήσεων ,έστω κι αν έχουν προς το παρόν περισσότερο οικονομικά χαρακτήρα και δε ζητούν την  ανατροπή του συστήματος,  είναι ο καλύτερος τρόπος συμπαράστασης στις εξουσίες. Τρίβουν τα χέρια τους οι απανταχού του κόσμου τύραννοι με τέτοιες δικές μας συμπεριφορές.

 

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License