Αφίσες / Ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού

Θεσσαλονίκη, φλεβάρης 2017

post image

Ρίχνοντας μια προσεκτικότερη ματιά σ'όλα τα [μετρημένα στα δάχτυλα] περιστατικά βιασμών που γνωστοποιούνται και καταλήγουν να γίνονται αντικείμενο συζήτησης -απ’ τα δελτία ειδήσεων μέχρι τις καφενειακές φλυαρίες- θα διαπιστώσουμε πως δεν επιφυλάσσεται η ίδια αντιμετώπιση σε όλες τις περιπτώσεις. Οι όροι αλλάζουν κάθε φορά, ανάλογα με το κοινωνικό στάτους, την εθνότητα [φυλή, καταγωγή] και την οικονομική τάξη στις οποίες ανήκουν τόσο το υποκείμενο που τελεί το βιασμό όσο και το υποκείμενο που τον υφίσταται, καθώς και το χρόνο και τον τόπο του συμβάντος. Η τελική απόφανση της ελληνικής κοινής γνώμης για την καταδίκη ή την αθώωση του δράστη περνά μέσα από ποικίλα φίλτρα και λεπτομέρειες που λίγο έχουν να κάνουν με το βιασμό καθ’ αυτόν.

Έτσι, ο βιασμός δεν βρίσκεται ποτέ στο επίκεντρο της κουβέντας, αλλά τοποθετείται ευγενικά στην άκρη, οδηγώντας τον εκάστοτε διάλογο σε μονοπάτια που διόλου έχουν να κάνουν με το βιασμό ως την έκφανση της ωμής έμφυλης και σεξουαλικοποιημένης βίας που βιώνουν οι γυναίκες καθημερινά, ως μια πράξη μισογυνισμού, επιβολής και τιμωρίας εντός της πατριαρχικής συνθήκης. Το περιστατικό του βιασμού είναι καταδικασμένο να αποτελεί πάντα μόνο μια δευτερεύουσα αφήγηση, μια αφορμή. Άλλοτε, μια αφορμή για να εκκινήσουν συζητήσεις γύρω από τα μεταναστευτικά ρεύματα που «πλήττουν» τη χώρα «μας» και τη «βάρβαρη κουλτούρα» που αυτά φέρουν. Άλλες φορές, όταν ο βιαστής είναι έλληνας, μια αφορμή για να εκπλαγεί και πάλι η ελληνική κοινωνία με τους «ανώμαλους εγκληματίες» που φέρει στα σπλάχνα της. Αλλά κυρίως, αποτελεί μια εξαίρετη αφορμή για να αραδιαστούν για ακόμη μια φορά κανόνες «σωστής» και «προσεκτικής» συμπεριφοράς και βίαιες υποδείξεις προς τις γυναίκες.

Η απειλή του βιασμού είναι πάντα παρούσα. Επιβάλλει τους όρους με τους οποίους μπορούμε να υπάρξουμε με ασφάλεια, μας αποκλείει, μας ελέγχει και εν τέλει μας πειθαρχεί. Εμείς όμως θα επιμένουμε και θα παραμένουμε απείθαρχες, μέχρι ο βιασμός να απογυμνωθεί από κάθε είδους συνοδευτικές ρατσιστικές ή σεξιστικές ρητορείες. Μέχρι ο βιασμός να αντιμετωπίζεται ως αυτό που είναι: ως βιασμός.

 

Εικόνες:

από @ 23/02/2017 12:02 πμ.


τα σχέδια έπρεπε να ναι πιο καλαισθητα ειδικα αυτο δεξια

από femattack 23/02/2017 1:05 μμ.


Εσκάσε ο τυπικός άντρας να κάνει και υποδείξεις για την αισθητική του σχεδίου, αποροσανατολίζοντας τη συζήτηση από το θέμα του βιασμού. Κάνοντας δηλαδή ότι λεει το αρχικό κείμενο. Ανδρικές άμυνες

από @ 26/02/2017 7:51 μμ.


συμφωνώ εν μέρει με το κείμενο αλλα αναρωτιέμαι γιατί γίνεται αυτός ο ολοκληρωτικός διαχωρισμός των δύο φύλων.υποτίθεται ότι απευθύνεται σ'ένα κοινό πλαίσιο πολιτικοηθικής κουλτούρας άρα το βρίσκω άτοπο ο βιασμός να είναι επαναστατικό προνόμιο των γυναικών κατά των αντρών.το ότι τα κρούσματα κατά πλειοψηφία είναι γένους θηληκού δε συνιστά κανόνα.αυτο οδηγεί καποιές συντρόφισσες όπως η φίλη μας από πανω femaattack να παραπλανιέται γράφοντας στο τέλος ανδρικές άμυνες!!είναι λίγο οξύμωρο να προωθούμμε το φεμινισμό ενώ δεν έχουμε προλάβει να κατανοήσουμε τα σεξιστικά μας απωθημένα

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License