Στην προσπάθειά της να γίνει μέρος της επιχειρησης της Μοσούλης, η τουρκική κυβέρνηση έχει προειδοποιήσει ότι η κυρίως Σιιτικές εθελοντικές Μονάδες Λαϊκής Κινητοποίησης  θα "καθαρίσουν" εθνοτικά τους σουνίτες από τη Μοσούλη και τα περίχωρά της. Αλλά δεδομένου ότι το επιχείρημα αυτό δεν απέφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα ωστε είναι σε θέση να παρέμβει στο Ιράκ, η Άγκυρα χρησιμοποιεί πλέον το επιχείρημα ότι το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (ΡΚΚ) έχει μετατρέψει το Sinjar σε μια βάση. Δηλώνοντας ότι «Sinjar είναι στο δρόμο για να γίνει ένα νέο Καντίλ, το οποιο δεν μπορούμε να επιτρέψουμε" και με αυτη την δήλωση ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει κάνει τη θέση της Τουρκίας σαφής.
Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Hulusi Akar της Τουρκίας προειδοποίησε τον διοικητη του Μεικτού Επιτελείου Αρχηγών του Προσωπικού, Joseph   Dunford των δυνατοτήτων παρέμβασης της Τουρκίας κατά τη διάρκεια της στις 6 Νοέμβρη συνάντησή τους στην Άγκυρα. Σύμφωνα με έναν ανώτερο υπάλληλο ο οποίος μίλησε για την εφημερίδα Hurriyet, ο Dunford δήλωσε ότι η Τουρκία είναι δικαιολογημένη να παρέμβει σε μια τέτοια κατάσταση που αφορά την εθνική ασφάλεια της.
Ο ανώτερος υπαλληλος (που θέλησε να κρατησει την ανωνυμία του) εξήγησε τη θέση της Τουρκίας, η οποία είναι να αποτρέψει το PKK από την ανάληψη του ελέγχου της Sinjar, μετατρέποντάς την σε μια βάση lλογιστικής υποστήριξης που θα παρέχει πρόσβαση μεταξύ της Συρίας και του Ιράκ. Το ερώτημα είναι αν το ιστορικό κέντρο των Yazidis στο Sinjar γίνεται πραγματικά μια νέα βάση για το ΡΚΚ, όπως το όρος Καντίλ, και οι Κούρδοι πραγματικά  αναλμβάνουν τον έλεγχο της πόλης;
Η παρουσία του ΡΚΚ στο Sinjar δεν άρχισε στις 3 Αυγούστου, το 2014, όταν το ισλαμικό κράτος (IS) κατέλαβε την περιοχή. Στην πραγματικότητα, το PKK υπήρξε με τους Yazidis για τουλάχιστον 20 χρόνια. Μετά την κατάληψη της περιοχής από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το 2003, η περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν (KRG) προσπάθησε να προσαρτήσει το Sinjar στο Κουρδιστάν με την αύξηση του μεγέθους των δυνάμεων Peshmerga, ενώ το ΡΚΚ έντεινε τις προσπάθειές του να επεκτείνει τη σφαίρα επιρροής του. Περίπου 8.000 δυνάμεις Peshmerga αποσύρθηκαν από την περιοχή χωρίς να αντισταθούν σο ΙΣΙΣ το 2014, αλλά η ένοπλη πτέρυγα του PKK, οι Δυνάμεις Λαϊκής  Άμυνας (HPG), άρχισε να μάχεται για να ανοίξει ένα διάδρομο από τα βουνά Sinjar , ενώ Μονάδες Λαϊκής Προστασίας (YPG) της Rojava άρχισαν να κάνουν το ίδιο από την συριακή πλευρά. Αυτές οι κινήσεις ενίσχυανε τη δημοτικότητα του ΡΚΚ μεταξύ των Yazidis, ενώ η ηγεσία του KRG υπο τον Μασούντ Μπαρζανί και τις δυνάμεις Peshmerga συνδεδεμένες με το Δημοκρατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (KDP) υπέστσαν σοβαρά χτυπήματα στο κύρος τους όταν είχαν κατηγορηθεί για εγκατάλειψη των Yazidis μπροστα στο δολοφονικό ISIS.
Αργότερα, για να ανακτήσουν το χαμένο κύρος τους και να αποτρέψουνν την επέκταση του PKK, οι δυνάμεις των  Peshmerga έγιναν πιο επιθετικές. Παρά το γεγονός ότι κυβέρνηση Μπαρζανί ήταν σε θέση να λάβει την υποστήριξη και ορισμένων επιφανών οικογενειών Yazidi και θρησκευτικών ηγέτών, δεν μπόρεσε να συμβαδίσει με τη δημοτικότητα του ΡΚΚ.
Με τη βοήθεια των HPG, οι Yazidis δημιούργησαν τη δική τους αυτοάμυνα με τις  Μονάδες Αντίσταση του Sinjar (YBS) και τις Μονάδες Γυναικών του Sinjar (YJS). Η Συντακτική Συνέλευση του Sinjar δημιουργήθηκε για να χειριστεί στρατιωτικές και πολιτικές υποθέσεις. Αυτή η συνέλευση ήταν επιτυχής όσον αφορά την οργάνωση  της διασποράς  και  την ίδρυση σχέσεων με πολλούς διεθνείς φορείς.
Επίσης, υπό την καθοδήγηση του PKK, μια ακαδημία με το όνομά του  θρυλικού Κούρδου μαχητή Dewrese Evdi εγκαινιάστηκε, υπο τα πρώτυπα της Ακαδημίας Korkmaz  Mahsum του ΡΚΚ, η οποία λειτουργεί στην κοιλάδα Μπεκάα. Η ακαδημία διδάσκει πολιτικά και κοινωνικά θέματα. Οι περισσότεροι από τους εκπαιδευτές είναι Yazidis που είχαν κάποτε υπηρετήσει με τον ιρακινό στρατό υπό τον Σαντάμ Χουσεΐν ή συνεργαστεί με τις δυνάμεις Peshmerga.
Η διοίκηση Μπαρζανί ήταν σημαντικά ενοχλημένη από την εμφάνιση των στρατιωτικών και πολιτικών εναλλακτικών λύσεων πέραν του KDP. Η κυβέρνησή του προσπάθησε να πάρει το πάνω χέρι στην περιοχή Sinjar με τους Peshmerga  - η οποίοι περιελάμβαναν 4.000 Yazidis - και επίσης δημιουργόντας μία αποτελούμενη απο Yazidi γυναίκες  στρατιωτική δύναμη . Όμως, η αισθητή αύξηση στη θρησκευτική ρητορική και ρητορική μίσους ενάντια στους Yazidis είναι ένας λόγος σοβαρής ανησυχίας. Οι  Yazidis όλο και περισσότερο πιστεύουν ότι το μέλλον τους μπορεί να είναι καλύτερα να μην διασφαλίζεται οχι με την Ερμπίλ, αλλά με την κεντρική κυβέρνηση στη Βαγδάτη.
Όταν η κεντρική κυβέρνηση αναγνώρισε τις YBS και τις YJS ως νόμιμες δυνάμεις και άρχισε την καταβολή των μισθών σε ορισμένους από αυτούς κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας για την επιχείρηση  της Μοσούλης, η ανησυχία στην Ερμπίλ αυξήθηκε. Αλλά η οικονομική συμβολή της Βαγδάτης δεν ήταν επαρκής για να αρχίσει . Ο δημοσιογράφος Seyit Evran της Sinjar είπε στο Al-Monitor ότι, παρόλο που η Βαγδάτη είχε υποσχεθεί να πληρώσει τους μισθούς σε 1.000 άτομα, έστειλε τα κεφάλαια μόνο για 500. Το ποσό αυτό επιμερίζεται μεταξύ των 2.500 ανθρώπων που υπηρετούν στο YBS και την YJS, και ακόμη ότι αυτή διακόπηκε μετά από τρεις μήνες. Τοπικές πηγές λένε ότι η χρηματοδότηση σταμάτησε μετά από όταν  Βαγδάτη και  Ερμπίλ κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με τη συμμετοχή των δυνάμεων Peshmerga στη επιχείρηση της Μοσούλης.
Μετά την απελευθέρωση του κέντρου της Sinjar μαζί με τις δυνάμεις Peshmerga, οι YBS και οι YJS συνέχισαν τις  μάχες στα χωριά. Μέχρι στιγμής, οι Yazidis δεν έχουν λάβει μέρος σε επιχειρήσεις εναντίον της Μοσούλης και της Ταλ Αφάρ, λέγοντας ότι περιμένουν το κάλεσμα της κυβέρνησης της Βαγδάτης. Παρ 'όλα αυτά, οι δυνάμεις των Yazidi  βλέπουν τους εαυτούς τους ως αναπόσπαστο μέρος της επιχείρησης της Μοσούλης. Μετά από όλα, διοικητικά, η Sinjar επισυνάπτεται στο κυβερνείο της Μοσούλης.

Διαιρεμένη Sinjar

Το μέλλον της Sinjar εξακολουθεί να είναι ο πυρήνας της έντασης μεταξύ του ΡΚΚ και του KDP και οι οικισμοί των Yazidi  φαίνεται να έχουν διαιρεθεί στρατιωτικά και πολιτικά μεταξύ αυτών των ανταγωνιστικών δυνάμεων. Δυνάμεις Peshmerga και οργανώσεις που ακολουθούν την γραμμη του PKK  από κοινού ελέγχουν το κέντρο της Sinjar, και οι HPG έχουν κέντρα επιχειρήσεων τόσο σστα βουνά της Sinjar όσο και στην πόλη της Sinjar.  Οι μαχητές των HPG φορούν τις δικές τους στολές, και σε χωριά όπως το Sinune και το Hanesor - των οποίων οι πληθυσμοί φθάσουν στις 30.000 - οι YBS και οι YJS φαίνεται να έχουν τον πλήρη έλεγχο. Υπάρχει μια διπλή διοίκηση, καθώς και οι δύο πλευρές διόρισαν δικούς τους διοικητές στην περιοχή. Και τα δύο μέρη  λειτουργούν τα δικά τους σημεία ελέγχου, και οι YBS είναι ισχυρότερες στο Hanesor, όπου ελέγχουν ταο Κυβερνείο και τα γραφεία της ασφάλειας . Η Rabia στα σύνορα με τη Συρία είναι υπό κοινό έλεγχο των YBS και των δυνάμεων Peshmerga, όπου και οι δύο διατηρούν τα σημεία ελέγχου και κυρίως  παρακολουθούν ο ένας τον άλλον.

Αυτονομία και τη διεθνή προστασία ήθελε

Ο κοινωνιολόγος Azad Baris, πρόεδρος του Πολιτιστικού Ιδρύματος Γεζιτών, είπε μετά από όλες τις σφαγές που υπέστησαν απο τοΙΣΙΣ, οι Yazidis αναζητούν ισχυρές εγγυήσεις ότι, κατά τη γνώμη τους, μπορούν να παρασχεθούν με τη δημιουργία μιας αυτόνομης περιοχής με τις δικές της μονάδες αυτοάμυνας και τη διασφάλιση διεθνούς προστασίας στην περιοχή. Πολλοί Yazidis φοβούνται να επιστρέψουν στα σπίτια τους από τα στρατόπεδα στα οποία ζουν, επειδή εξακολουθούν να φοβούνται επανάληψη των σφαγών. Ο Baris είπε στο Al-Monitor, "Λόγω της αντιπαραθέσεις μεταξύ των Κούρδων, το μέλλον της Sinjar είναι αβέβαιο. Δεν θέλουν οι Yazidis να αποφασίσουν για την τύχη της Sinjar. Δεν λαμβάνουν τους φόβους και τις απαιτήσεις των ανθρώπων σοβαρά. Ο καθένας θέλει να δημιουργήσει το δικό του Yazidi. Κατά τη διαδικασία αυτή, η του  Τζαλάλ Ταλαμπανί  Πατριωτική Ένωση του Κουρδιστάν υστερεί ως προς το ΡΚΚ και το ΚΔΠ [να κυριαρχήσουν] στην Sinjar. Yazidis στις δυνάμεις των Peshmerga λένε μετά απο το να απαλλαγούν από ΙΣΙΣ, μπορούν να επιλέξουν για την αυτονομία. Αλλά οι άνθρωποι είναι φιλικά διακείμενοι όλο και περισσότερο με τη γραμμή του ΡΚΚ. Πολλά μέλη της  διασποράς των Yazidis πιστεύουν επίσης ότι θα είναι πιο ασφαλείς με το PKK. Υπάρχουν πολλοί που λένε ότι ζωές και τις περιουσίες τους, θα πρέπει να προστατεύονται από το KDP. Στην πραγματικότητα, δεν εμπιστεύονται το KDP, αλλά [είναι] επίσης ανησυχούν για αυτό που βλέπουν ως κομμουνιστική προπαγάνδα του ΡΚΚ ».
Ο Baris δεν συμφωνεί ότι η Sinjar πρόκειται να γίνει μια δεύτερη Καντίλ. Είπε, "Αυτή η αναλογία δεν είναι ακριβής. Πρώτα απ 'όλα, οι γεωγραφικές και τοπογραφικές συνθήκες είναι διαφορετικές. Δεν μπορείτε να κάνετε την Sinjar μια βάση  ανταρτών. Από τη μία πλευρά έχετε το επίπεδο έδαφος και  έρημο και απο την άλλη πλευρά υπάρχει ένα γυμνό βουνό. Μπορεί να επιτρέψει στους Yazidis επαρκή άμυνα, αλλά δεν μπορεί να είναι μια βάση ανταρτών, όπως τα βουνά Καντίλ. Τέτοιες αναφορές είναι υπερβολικές και πολιτικά υποκινούμενες. Ναι, υπάρχει μια ιδεολογική παρουσία του ΡΚΚ , αλλά αυτό που θέλουμε είναι να οργανώσουμε τους Yazidis και να τους παρέχουμε τα μέσα να αμυνθούν ενάντια σε ένα νέο μακελειό. Το PKK δεν χρειάζεται μια δεύτερη Καντίλ. Το PKK ελιναι  στην Sinjar από το 1993. "
Ο Yazidi δημοσιογράφος Eyup Burc, ο οποίος συμμερίζεται τις απόψεις του Baris, είπε στο Al-Monitor, "Ο ισχυρισμός οτι η Sinjar γίνεται μια δεύτερη Καντίλ είναι τουρκική εφεύρεση προπαγάνδας. Το KDP χειραγωγεί μερικούς από τους Γεζίντι φίλους του να λένε  τα ίδια πράγματα. Πολιτικά και στρατιωτικά, το PKK αξίζει να έχει περισσότερο λόγο στη Sinjar. Το KDP νιώθει άβολα γνωρίζοντας οτι το PKK παίρνει την πίστωση για το άνοιγμα μιας σανίδας σωτηρίας ενάντια στο IS για τους Yazidis. Το KDP θυμίζεται για την προδοσία του που  άφησε τους Yazidis στο έλεος της ΙΣΙΣ. Νομίζω ότι θα υπάρξει κάποιο είδος διεθνούς προστασίας των Sinjar. Κανείς δεν θα παραδώσει την Sinjar στο ΡΚΚ, αλλά το PKK θα παραμείνει πάντα ως ένα σημαντικό στοιχείο στην περιοχή. Το PKK δεν μπορεί να παραδώσει την Sinjar, επειδή η Sinjar είναι η πύλη προς το δυτικό και το νότιο Κουρδιστάν. Το ΡΚΚ ήταν πάντα στον κόσμο των Yazidis. Βλέπω τη λύση ως μία διεθνώς προστατευόμενη περιοχή των Yazidi που θα επιτρέψει στους Yazidis να επιστρέψουν στα σπίτια τους. "
Ο Evran είπε, «Όπου πηγαίνει, το PKK εγκαθιστά μια κουλτούρα αντίστασης. Αυτό είναι οτι η Τουρκία φοβάται. Μετά απο όταν το HPG εισήλθε  στα βουνα του Sinjar στις 3 Αυγούστου, αυτός ο πολιτισμός έχει άνθηση. Ειδικά για τη νεολαία και τις γυναίκες που εντάσονται στις δυνάμεις  αυτοάμυνας. Το PKK δεν έχει ανάγκη να δημιουργήσει μια άλλη Καντίλ εδώ. "
Παρά το γεγονός ότι η Sinjar τοπογραφικά μπορεί να μην είναι ευνοϊκή για επιχειρήσεις των ανταρτών, με τις αναταράξεις των τελευταίων χρόνων, το PKK έχει τη δυνατότητα να γίνει πιο ορατό και αποτελεσματικό σε μια ημισέληνο από το Hanekin στα σύνορα με το Ιράν έως στη Μοσούλη και το Κιρκούκ στο κεντρικό Ιράκ. Όταν κοιτάς από το εσωτερικό του Ιράκ, δεν φαίνονται όλα τόσο εύκολα για την Τουρκία στο να αντιστρέψει μια τέτοια ευέλικτη και δυναμική διαδικασία μόνο συγκεντρώνοντας τάνκς στα σύνορα στο Silopi.
http://www.al-monitor.com/pulse/originals/2016/11/turkey-syria-iraq--shengal-become-second-qandil.html



Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License