Η κατρακύλα του τσόμσκυ/ Η λογικη του μικροτερου κακου

Γειά σου τσόμσκυ, που κάποτε εθαύμαζα. Οσο σε θαύμαζα τότε, τοσο λυπάμαι σήμερα.

Σε ενα αρθρο ο Νόαμ καλεί να ψηφίστει η Χιλλαρι Κλίντον. Επιχειρηματολει υπερ τουτου με το πως αν κερδίσει η Αριστερα τις εκλογες, θα μεγαλώσει ο χώρος και αρα θα ριζοσπαστηκοποιηθει περισσότερος κόσμος αργότερα. Αριθμει συνολικα 8 επιχειρήματα για να υποστηρίξει την λογικη της "ψηφου προς το μικρότερο κακο". 

Δεν χρειάζεται να πουμε πολλά για αυτη την παράλογη θέση που ουσιαστικά μακροπρόθεσμα εμποδίζει καθε αλλαγη ακόμη και εντος του αστικου συστήματος ενω προπαθει να ενσωματώσει κομμάτια της νεολαίας που "ψάχνεται". 

Αυτο που με απασχολεί περισσότερο ειναι που νόμιζα πριν καμια 20ετία πως ητανε φοβερος και τρομερός. Πως επεσα τόσο εξω; πέσατε και εσεις; 

 

https://chomsky.info/an-eight-point-brief-for-lev-lesser-evil-voting/

από ειναι λιγο μακρυα η αμερικη 27/07/2016 12:30 μμ.


Εδω τα ακουσαμε απο αλλους κι αλλους διπλα μας που θεωρουν τους εαυτους τους αναρχικους. Παρτε τωρα τρεις εκκενωσεις με τη μια απο το "μικροτερο κακο". Μαπες στους συριζαιους...

από @ 27/07/2016 12:45 μμ.


Η ελληνική αριστερά για τους Αμερικανούς είναι ακροαριστερά. Η αμερικάνικη αριστερά για τους Έλληνες είναι δεξιά.

από Μπαρουφακης 27/07/2016 2:52 μμ.


Συνυπέγραψε και το μανιφέστο του Γ.Βαρουφάκη για μια πιο δημοκρατική Ευρώπη. Υπάρχει σχετικό βίντεο πολύ πρόσφατο που μιλάει ελάχιστα μεν (σε ένα ίδρυμα βιβλιοθήκης στη ΝΥ) αλλά στηρίζει την μπουρδολογία του Γιανί. Θα μπορούσε να εικάσει κάποιος ότι σε ένα κλίμα πολέμου μπορούν πολύ γρήγορα και βάρβαρα να αναιρεθούν πολιτικές κοινωνικές ελευθερίες και αν βγει ένας τράμπ αυτή η διαδικασία μπορεί να επιταχυνθεί. Ένας αναρχικός, όπως αποκαλεί τον εαυτό του, βγαίνει δημόσια και κάνει αυτές τις αναλύσεις, εκτιμήσεις, και στηρίζει με επιχειρήματα τις όποιες επιλογές του, δεν τις ανακοινώνει απλά. Βέβαια δεν μπορώ να πω ότι παρακολουθώ από κοντά κάθε δήλωση και ανακοίνωση του ΝΤ για να βεβαιώσω ότι αυτό απουσιάζει, θεωρώ όμως ότι μια τέτοια ανάλυση θα είχε ακουστεί. Επίσης να σκεφτούμε ότι είναι σε μια ηλικία που η ζωή του έχει ήδη παραιτηθεί στην απόλυτη εξάρτιση και κυριαρχία του ιατροφαρμακευτικού βιομηχανικού καρτέλ. Πολλά μπορεί να του συμβαίνουν.

από @ 27/07/2016 3:56 μμ.


δε δηλωσε ποτε ο τσομσκυ αναρχικος. για να ξερουμε τί λεμε και τί διαβαζουμε.

από ψυχογεωγράφος 27/07/2016 4:16 μμ.


Τονίζει οτι η "αριστερά" στην οποία απευθύνεται στο μεγαλύτερο μέρος του άρθρου δε θα πρέπει να εξαντλήσει σημαντικό χρόνο κλπ στο να αναλύσει τη λογική του "λιγότερο κακού" και να δράσει άμεσα ωστε στη συνέχεια να μπορεί να αφοσιωθεί σε σημαντικότερους στόχους πέρα από την εκλογική διαδικασία. Χαρακτηριστικά ένα από τα αποσπάσματα

 

Τhe left should devote the minimum of time necessary to exercise the LEV choice then immediately return to pursuing goals which are not timed to the national electoral cycle. 


Το οποίο για μένα δεν πρέπει να αγνοηθεί (άσχετα με το τι θεωρώ εγώ λογικό ή μη)


Οπως γράφτηκε και παραπάνω, οι πολιτικοί συσχετισμοί στις ΗΠΑ είναι πολύ διαφορετικοί από τη νεοελληνική πραγματικότητα. Και η αλήθεια είναι πως αυτό το left είναι πολύ πιο ευρύ μάλλον σαν έννοια για αυτούς. Τέλος πάντων, χωρίς δυστυχώς να μπορώ άμεσα να παραθέσω συγκεκριμένες σελίδες, θυμάμαι οτι στο On Anarchism (Περί Αναρχισμού ελληνικός τίτλος) που είναι αν δεν κάνω λάθος μια σειρά συνεντεύξεων, συζητήσεων και δοκιμίων, αναφέρει οτι περιστασιακά δε θεωρεί προβληματικό το να ψηφίσουν αναρχικοί με τη λογική του λιγότερο κακού (και μετά να επιστρέψουν άμεσα στην ουσιαστική δράση, χωρίς να θεωρούν οτι η η ψήφος αυτή λύνει προβλήματα). Δε θα πω αν συμφωνώ η διαφωνώ, αν και στην πράξη δεν το έχω κάνει ποτέ, ενεργώντας περισσότερο αυθόρμητα θα έλεγα.
Τόνισα αυτό το προηγούμενο μόνο και μόνο για να πω οτι νομίζω οτι μια τέτοια άποψη την έχει χρόνια, αλλά από εκεί και πέρα τη συνόδευε συχνά με τη λογική οτι αυτή η περιστασιακή δράση της ψήφου δεν πρέπει να είναι και η μόνη. Οπότε αν κομμάτια της νεολαίας που ψάχνονται (όπως γράφει ο/η αρχικός/ή) πέσουν στην παγίδα να ακολουθήσουν τη λογική του ΝΤ μισή, τότε τι να πω...

Από την άλλη, για να μην είμαστε και άδικοι, στην ελλάδα πχ κάνοντας μια βιαστική και επιφανειακή ανάλυση θα δούμε σίγουρα χώρους ή τμήματα χώρων της αριστεράς κυρίως που στηρίζουν την ψήφο λέγοντας τα παραπάνω, και εν τέλει αφιερώνουν όλη τους την ενέργεια και τους πόρους (ή την περισσότερη) στο να υποστηρίξουν το εκλογικό πανηγύρι. 







από μμ 27/07/2016 4:30 μμ.


Δηλωνε αναρχοσυνδικαλιστής, φυσικα χωρις να ειναι μελος σε κανένα συνδικάτο. Ψάξε το στο διαδύκτιο, να εδω ενα λινκ απο τα πολλά. 

http://www.alternet.org/civil-liberties/noam-chomsky-kind-anarchism-i-believe-and-whats-wrong-libertarians

από περιεργος 27/07/2016 6:07 μμ.


Ο τσομσκι ψηφισε κ ομπαμα κ μπιλ κλιντον.φυσικα αφου ιδεολογικα ανηκει στην αριστερη πτερυγα των δημοκρατικων οπως οι περισοτεροι διανοουμενοι που πλασαρει η α.κ για ριζοσπαστες.ΑΥτο ομως δεν ειν περιεργο αφου κ στην ελλαδα μερος των ""ελευθεριακων"" η κατι τετοιο ειναι η αριστερη πτερυγα του συριζα που αν κ ασκει κριτικη συμπαρατασεται στα δυσκολα....

από Tsomskyite 28/07/2016 12:15 πμ.


Ο Τσόμσκι για πάρα πολλά χρόνια όπου έκανε ομιλίες δήλωνε κοινωνικός αναρχικός, social anarchist, ξανά και ξανά. Το συνδικαλιστής πρώτη φορά το ακούω αλλά ποτέ δεν μίλησε ενάντια στον συνδικαλισμό. Ο Τσόμσκι με την ισχύ της γλωσσολογίας που θεωρείται ακαδημαϊκή ιδιοφυΐα έβαλε τον όρο "αναρχικός" στο λεξιλόγιο χιλιάδων ακαδημαϊκών είτε τους άρεσε είτε όχι. Ο Τσόμσκι βγήκε και μίλησε στα μίντια στις ΗΠΑ και αλλού με θέσεις αυτές των αναρχικών και δεν τόλμησε να τον κόψει κανείς. Το τι λέει σήμερα σαν άτομο δεν αναιρούν αυτά που έχει πει σαν θέσεις του. Δεν υπάρχει ιδιοκτησία στις ιδέες ούτε καταδικάζονται επειδή σε κάποια στιγμή το άτομο επιλέγει να πουλήσει τον αγώνα στον οποίο συμμετείχε.

από @ 28/07/2016 4:56 πμ.


Και γιατί να πούλησε τον αγώνα στον οποίο συμμετείχε; Γιατί βλέπουμε τον καθένα που δεν ταυτίζεται μ' εμάς ως "πουλημένο"; Ο καθένας δικαιούται την δική του πολιτική άποψη και μπορεί να βλέπει πράγματα από την σκοπιά του που εμείς αγνοούμε.. Ας κοιτάμε εμείς τι κάνουμε.

"Ένας Τσόμσκυ δεν φέρνει την άνοιξη".

Θέλω να πώ, δηλαδή κι εμείς τι εναλλακτική του προσφέραμε για να στηρίξει εμάς κι όχι τον Γιάνη, πού να απαντά όμως στα προβλήματα της κοινωνίας;

από ευλόγηcoν 28/07/2016 8 πμ.


να πάει στις εκκλησίες. Εκεί "προσφέρουν" στους πιστούς. Αντίθετα το αναρχικό κίνημα δεν είναι εκκλησία πιστών, αλλά πολιτικός χώρος σκέψης και δράσης με πολύ συγκεκριμένους σκοπούς και μέσα. Λογικές ανάθεσης του στυλ θα σου δώσω για να με στηρίξεις ανήκουν σε μαυρογυαλούρους κι όχι σε αναρχικούς.

Κι αφού πήγαμε και στο επίπεδο του ρεαλισμού όπως προεκλογικά, να προσθέσω ότι είδαμε πόσο μέσα στις προβλέψεις του έπεσε ο Τσόμσκι στηρίζοντας Γιάνη...Τέρας ευφυίας...Μια απλή ανάγνωση των ιστορικών κειμένων του αναρχισμού, θα του φανέρωνε ακριβώς τι εστί είναι ρεφορμισμός, σοσιαλδημοκρατία και γιατί οι αναρχικοί τα απορρίπτουν...Κριτική σκέψη σου λέει μετά....

από @ 28/07/2016 11:13 πμ.


Δεν αντιλαμβάνεσαι τι σημαίνει η φράση "προσφέρω σε μια συζήτηση" ή "ιδεολογική προσφορά"; Οι Κούρδοι αυτή τη στιγμή προσφερουν την εμπειρία τους, χωρίς να είναι καμία εκκλησία. Το ίδιο θα μπορούσε να προσφέρει κι ένα κίνημα στην Ελλάδα. Ο Τσόμσκυ δεν μπορεί να βγάλει πράγματα απ'το κεφάλι του, αναλύει τα υπάρχοντα δεδομένα. Μάλλον εσύ θες προφήτες, που τον κατηγορείς οτι έπεσε έξω, αλλά σύμφωνα με τα κλασσικά κείμενα, μπορούμε να προβλέψουμε το μέλλον.

 

από λαϊκισμός του κερατά το λένε στο χωριό μου 28/07/2016 2:53 μμ.


Ο καθένας προσφέρει αυτά που μπορεί και θέλει. Αυτά που έχει προσφέρει ο Τσόμσκυ είναι πολύ περισσότερα από τον μέσο περιφερόμενο του ελληνικού αναρχικού "χώρου" (μπάφος-πάρτυ-παραλία-καγκελάκι) και θα μείνουν και μετά το θάνατο του, γιατί είναι κάτι ρημάδια αντικείμενα που λέγονται βιβλία.

από ελιτισμο του κερατα το λενε στο δικο μου χωριο 28/07/2016 5:14 μμ.


Επειδη ειναι βιβλια και scripta manent θα μεινουν στην ιστορια οι αναλυσεις του τσομσκι υπερ του ομπαμα που ...επιβεβαιωθηκαν....παταγωδως.... απο το μεγαλυτερο αριθμο δολοφονημενων μαυρων στις ΗΠΑ...Αναλυσεις τραγελαφος λεμε...Κι ασε την καλλιεργεια στερεοτυπων μπαφος καγκελακι παρτυ λες κι εισαι η σιδερη εκτος αν οι δικοι σου φιλοι ειναι μπαφακηδες και κρινεις εξ ιδιων τα αλλοτρια.   


Μακάρι να είχαμε 10-15 συγγραφείς να είναι αντίβαρο στον όποιο Τσόμσκι, αλλά δυστυχώς αυτό που έχει επιβληθεί στην αναρχία στην Ελλάδα είναι αυτό που είπε ο σύντροφος: μπάφος-πάρτυ-παραλία-καγκελάκι. Αν έχεις υπόψη σου σύγχρονους θεωρητικούς της αναρχίας να έχουν κάνει εκδόσεις στην Ελλάδα πες το και σε μας τους υπόλοιπους που δεν το ξέρουμε...

από @ 28/07/2016 9:14 μμ.


Αλλά για να πέσουν έξω πρέπει πρώτα να δημοσιευτούν. Οι δικές σου που είναι, δώσε μας κανένα link...

από ήδη από την πρώτη διεθνή έχουν ξεκαθαρίσει αυτά... 28/07/2016 10:18 μμ.


πρώτον τίποτα δεν έχει "επιβληθεί" στην αναρχία στην ελλάδα. Ελεύθερα πνεύματα είμαστε κι επιλέγουμε τι θα κάνουμε.

δεύτερον αν ήταν και "θεωρητικός" όποιος γράφει βιβλίο κλάφτα χαράλαμπε. Εκτός αυτού η αναρχία είναι παγκόσμια ούτε αμερικάνικη ούτε ελληνική. Κάποιοι άλλοι αναρχικοί θεωρητικοί και ζωντανοί και μακαρίτες, λοιπόν, έχουν αναλύσει για ποιό λόγο, ο ρεφορμισμός είναι αναγκασμένος να αποτυγχάνει ξανά και ξανά. Δε μπορεί να έρχεται ο Τσόμσκι λοιπόν και να μας πουλά ξαναζεσταμμένη σούπα. Τι θεωρητικός είναι πρώτον, και η λογική του είναι τόσο παλιά όσο και των "κλασικών" αναρχικών που την αποδομούν με βάση και τη λογική και την ιστορία, δλδ, τη θεωρία.

Άρα δεν προφητεύουν οι κλασικοί που επιβεβαιώθηκαν οι αναλύσεις τους, αλλά ο Τσόμσκι και οι οπαδοί του που διαψεύστηκαν οι δικές τους.

 

από ψυχογεωγράφος 29/07/2016 3:59 πμ.


Νομίζω οτι λιγάκι ξεφεύγει το θέμα, αλλά αυτά που ειπώθηκαν παραπάνω για τα πάρτι κλπ και το γενικότερο lifestyle μπορεί να μην απέχουνε πολύ από την πραγματικότητα, άσχετα με το αν μας αρέσει η όχι. Σίγουρα αυτό είναι απόρροια του ότι έχει δυστυχώς επικρατήσει η πρακτική του οτιδήποτε δηλώνει ο καθένας είναι, αλλά ειδικά στις μεγάλες πόλεις το θέμα αυτό παίρνει μεγάλη έκταση. Φυσικά, δε σημαίνει πως οποιοσδήποτε κάνει απλά τουρισμό στα λαηβ και στα πάρτι είναι αυτόματα και πολιτικοποιημένος (το ανάποδο δε μας απασχολεί καθώς ο καθένας κάνει τις επιλογές του), αλλά δυστυχώς πολλά και διάφορα δηλώνονται πλεόν, απουσία οποιασδήποτε βαρύτητας σκέψης και θεώρησης.

Μιλώντας λοιπόν για ένα γέροντα γλωσσολόγο (με αρκετά εκτενές έργο στο αντικείμενό του που μπορεί σε περιπτώσεις να είναι χρήσιμο αν το δει κανείς σαν εργαλείο) είναι μάλλον κρίμα - αλλά και το πιο εύκολο ταυτόχρονα- να γίνει μηδενιστική κριτική προς το οτιδήποτε έχει γράψει μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα και με αφοριστική διάθεση...(Το οτι είναι μιας ηλικίας για εμένα έχει κάποια σημασία με την έννοια οτι προφανως θα έχει αλλάξει κάποιες απόψεις, και γράφοντας πολύ πιθανόν να έχει αναιρέσει και δικά του γραφόμενα). Τέλος πάντων, αν θέλουμε να υποστηρίξουμε οτι όντως τα πράγματα δεν έχουν σχέση τελικά με πάρτι και τα συναφή και πως έχουμε ιδιαίτερα σοβαρό θεωρητικό έργο στα μέρη μας είναι κατά τη γνώμη μου περίεργο να το κάνουμε με αυτόν τον τρόπο. 

Δεκτό, συχνά εχει αναφερθεί ο ΝΤ σε ρεφορμιστικές πρακτικές, αλλά οπουδήποτε εχω δει κάτι αντίστοιχο συνοδεύεται από το πλαίσιο οτι δεν είναι οι πρακτικές αυτές ο σκοπός, ο στόχος, αλλά είναι σύντομες ενέργειες, ανεξάρτητες από τη γενικότερη πολιτική στόχευση. Εννοείται οτι αν ισχύει κάτι διαφορετικό και το έχει βρει κάποιος ας το παραθέσει, πραγματικά θα με ενδιέφερε.

Και ενώ μπορεί να μη συμφωνώ με την παραπάνω λογική (ξαναλέω, αυθόρμητα) είναι κάτι διαφορετικό από το να προτείνει κανείς ρεφορμισμό. 

Τώρα με το κινδυνο του οτι δεν ξέρω τι ακριβώς εχει πει για τον Ομπάμα (και εννοείται οτι ανακαλώ αν τα πράγματα δεν έχουν όπως υποψιάζομαι), νομίζω οτι καταλαβαίνει κανείς για τι συνθήκες θα μιλούσαμε στις ΗΠΑ αν ήταν στη θέση του κάποιος πχ που έχει κάνει κύριο προεκλογικό μότο την απαγόρευση των εκτρώσεων κλπ. Αυτό προφανώς δε σημαίνει σε καμία περίπτωση οτι ο κάθε Ομπάμα είναι καλός, ή οτι το σύστημα είναι μια χαρά, αλλωστε αυτό τονίζεται στο αρχικό κείμενο στο πλαίσιο του LEV choice. Το πρόβλημα που δυστυχώς προκύπτει συχνά είναι οτι μάλλον αρκετοί μένουν σε αυτή την επιλογή και δεν κάνουν κάτι άλλο. Αυτό δίνει αρνητικό πρόσημο στη θεώρηση αυτή αλλά δε σημαίνει οτι για τις αρνητικές συνέπειες ευθύνεται αυτός που το πρότεινε οταν μάλιστα τονίζει οτι δεν πρέπει κανείς να μείνει σε αυτό και μόνο...

Και προσπαθώντας να έρθω πάλι στο αρχικό post, ναι υπάρχει κίνδυνος άνθρωποι (ειδικά νέοι) που ψάχνονται και παραδείγματος χάρη τον "διαβάζουν" να το δουν λίγο βιαστικά, λίγο απόλυτα και να πέσουν στη λογική της εκλογικής εκτόνωσης. Από την άλλη θα μπορούσαν να προβληματιστούν από το οτι ο ίδιος αναφέρει οτι η συμμετοχή που προτείνει δεν αρκεί και ετσι να σκεφτούν παραπέρα...





 

από τους έψαξες; 29/07/2016 11:10 πμ.


πρώτον τίποτα δεν έχει "επιβληθεί" στην αναρχία στην ελλάδα. Ελεύθερα πνεύματα είμαστε κι επιλέγουμε τι θα κάνουμε.

Έχει επιβληθεί με τη βία η ναρκοκουλτούρα και αυτή έχει καταστρέψει κάθε μακροπρόθεσμη παραγωγική διαδικασία μέσα στο κίνημα, αντικαθιστώντας την με σαχλαμάρες που εξυπηρετούν την εμπορία και διακίνηση ουσιών. Πάρτυ και τα λοιπά. Όλα στημένα γύρω από αυτό.

δεύτερον αν ήταν και "θεωρητικός" όποιος γράφει βιβλίο κλάφτα χαράλαμπε.

Δεν έχουμε θεωρητικούς στην Ελλάδα, σύγχρονους θεωρητικούς. Έχουμε υπερπροσφορά καφενειακών τύπων που τα ξέρουν όλα και τελικά δεν ξέρουν ούτε τα βασικά.

Εκτός αυτού η αναρχία είναι παγκόσμια ούτε αμερικάνικη ούτε ελληνική. Κάποιοι άλλοι αναρχικοί θεωρητικοί και ζωντανοί και μακαρίτες, λοιπόν, έχουν αναλύσει για ποιό λόγο, ο ρεφορμισμός είναι αναγκασμένος να αποτυγχάνει ξανά και ξανά.

Δεν έχουμε στην Ελλάδα όμως, αυτό δεν έχει να κάνει με το ρεφορμισμό, είναι απλή καθημερινή διαπίστωση. Πήγαινε σε ένα βιβλιοπωλείο. Ψάξε τις εκδόσεις. Βλέπεις κανέναν αναρχικό να έχει εκδώσει θεωρητικό κείμενο; Μόνο εκδόσεις ομάδων και συλλογικοτήτων υπάρχουν, για διάφορα θέματα.

Δε μπορεί να έρχεται ο Τσόμσκι λοιπόν και να μας πουλά ξαναζεσταμμένη σούπα. Τι θεωρητικός είναι πρώτον, και η λογική του είναι τόσο παλιά όσο και των "κλασικών" αναρχικών που την αποδομούν με βάση και τη λογική και την ιστορία, δλδ, τη θεωρία.

Αυτός γράφει και εκδίδει τις απόψεις του εδώ και δεκαετίες, εσένα ο αντίλογος σου ποιός είναι, ένα λαϊκίστικο σχόλιο στο internet; Νομίζεις ότι έχουν την ίδια βαρύτητα;

Άρα δεν προφητεύουν οι κλασικοί που επιβεβαιώθηκαν οι αναλύσεις τους, αλλά ο Τσόμσκι και οι οπαδοί του που διαψεύστηκαν οι δικές τους.

Αυτός πήρε το ρίσκο να τις δημοσιεύσει όμως, με το όνομα του, δεν είπε "καλά είμαστε με την ακαδημαϊκή θέση μωρέ, που να τρέχουμε τώρα, άσε πάω το καλοκαίρι στην Ελλάδα για μπάνια..."

από αναρχοκαφενειακος χωρις επιστημονικες δημοσιευσεις στα καθεστωτικα φορα... 09/08/2016 1:33 μμ.


Περα απο τη μαφια και την επωνυμια εχεις κατι που να μην ειναι κολλημα;

Ειπες πριν "Δεν έχουμε θεωρητικούς στην Ελλάδα, σύγχρονους θεωρητικούς. Έχουμε υπερπροσφορά καφενειακών τύπων που τα ξέρουν όλα και τελικά δεν ξέρουν ούτε τα βασικά."

Περιττευει βεβαια να αναφερω οτι τελικα οι "καφενειακοι τυποι" αν και οχι θεωρητικοι με τα δικα σου μετρα επεσαν μεσα οταν ελεγαν στα καφενεια οτι ο συριζα ειναι μια απο τα ιδια. Αντιθετα απο τον τσομσκι....

"Αυτός γράφει και εκδίδει τις απόψεις του εδώ και δεκαετίες, εσένα ο αντίλογος σου ποιός είναι, ένα λαϊκίστικο σχόλιο στο internet; Νομίζεις ότι έχουν την ίδια βαρύτητα;"

Ο αντιλογος μου ειναι αυτος που ειπα πριν. Οτι οι αποψεις του οσον αφορα το συγκεκριμενο θεμα ειναι λανθασμενες, ανιστορητες και χωρις επιστημονικη αξια. Για το περι βαρυτητας να με συγχωρεις που δεν ειμαι περσονα...

Το επιπεδο αθενς βοις που επιδεικνυεις ειναι χιλιες φορες χειροτερο απο το καφενειακο....

από Μήτσος, σκεπτόμενος 09/08/2016 2:46 μμ.


Όποιος θέλει να μελετήσει θεωρητική εργασία εγχώριας παραγωγής, έχει στη διάθεσή του αμέτρητο έντυπο και ψηφιακό υλικό αναλύσεων πολιτικών σχημάτων διαφορετικών, εώς και ανταγωνιστικών τάσεων. Επιτυχώς, παράγουμε λίγα ονόματα διαννοούμενων και πολλά συλλογικά έργα. Αφήστε την αντικινηματική ισοπέδωση. Μηδενιστές καθεστωτικής κοπής.

Πριν μια δεκαπενταετία ο Τσόμσκυ έγινε σημαία της κρυφοαριστερής, αντινεοφιλελεύθερης, αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης μέσα στον α/α «χώρο». Από τότε γινόταν κριτική σε αυτήν την αναφορά. Αλλά όποιος έχει στοιχειώδη αντίληψη διαλεκτικού υλισμού, μπορεί να καταλάβει ότι ένας ακαδημαϊκός που παραμένει ακαδημαϊκός στην μητρόπολη του καπιταλισμού δεν έχει την εμπειρία που απαιτείται για να παράξει μια επαναστατική θεώρηση. Άντε καμία ενδιαφέρουσα αποσπασματική ιδέα, σε μια στιγμή έκλαμψης μέσα στις δεκαετίες των κανονιστικών δεσμών και της απομόνωσης από την ταξική διαπάλη.

από @ 10/08/2016 6:25 μμ.


"...Ψάξε τις εκδόσεις. Βλέπεις κανέναν αναρχικό να έχει εκδώσει θεωρητικό κείμενο; Μόνο εκδόσεις ομάδων και συλλογικοτήτων υπάρχουν, για διάφορα θέματα..."

Εκεί λοιπόν... κατάντησε η αναρχία?

Να μην υπάρχουν πια εκδόσεις θεωρητικών κειμένων από θεωρητικούς της αναρχίας, παρά μόνο (ώ, τι ντροπή) εκδόσεις αναρχικών ομάδων και αναρχικών πολιτικών συλλογικοτήτων, για διάφορα θέματα που αφορούν τα πως και τα γιατί του σήμερα?

Τέτοια κατάντια πια? Συλλογικές προσπάθειες πολιτικών ομάδων? Από κοινού εργασίες, βασισμένες στην αυτομόρφωση και την συνδιαμόρφωση?

O tempora o mores!

από Κατάντια 10/08/2016 8:27 μμ.


Νομίζω γίνεται αναφορά σε θεωρητικούς (άτομα και συλλογικά υποκείμενα) με παραπομπή σε λανθασμένο ορισμό της λέξης θεωρία. H θεωρία σαν "επιστημονικό εργαλείο" είναι ένα σύστημα σκέψης/ανάλυσης που εξηγεί ή μεταφράζει την πραγματικότητα, τα φαινόμενα. Αυτό στην αναρχία εκτός Μαρξισμού δεν έγινε ποτέ με συγκροτημένο τρόπο. Δεν γεφυρώθηκαν οι επι μέρους θεωρητικές αναλύσεις σε μια θεωρία, αντιθέτως ενσωματώθηκε μεγάλο τμήμα της Μαρξιστικής ανάλυσης του καπιταλισμού σαν θεωρητικό εργαλείο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα μπορούσαν κάποιοι να διαμορφώσουν μια τέτοια θεωρία. Η βάση της Μαρξιστικής ανάλυσης είναι η ταξική. Η ταξική ανάλυση του Μαρξισμού όμως εστιάζει στο οικονομικό και επιδέξια αφήνει έξω το ζήτημα εξουσία που πεντακάθαρα ασχολούνται οι αναρχικοί. Απλά η σύνθεση δεν έγινε ποτέ, μια ευρύτερη θεώρηση της τάξης που εμπεριέχει την οικονομική και την εξουσιαστική συνιστώσα της. Όταν μιλάμε εμείς για ισότητα και ελευθερία μιλάμε και για οικονομική και για πολιτική ισότητα και ελευθερία.

 

Ο Τσόμσκι πριν μια 15ετία που λες ήταν όταν πια είχε αρχίσει να παραιτείται από την δημοσιότητα, κρέμασε που λέμε τα παπούτσια στην μπάλα. Εσύ μπορεί να ξύπνησες πριν μια 15ετία και άκουσες το όνομα Τσόμσκι. Αλλά πριν ακόμα μια 15ετία από τότε που τον ανακαλύψεις στο πανεπιστήμιο του Τσόμσκι υπήρχαν πολλές συλλογικότητες, αφίσες με αλφάδια, συνελεύσεις, εκδηλώσεις, που ήταν ανήκουστα για τα Αμερικάνικα δεδομένα. Δεν ήταν τυχαίο! Παρ'όλα αυτά αν αποδέχτηκε τον όρο του θεωρητικού για κάτι ήταν η γλωσσολογία και η επικοινωνία. Ο Τσόμσκι δεν αποδόμησε απλά τα ΜΜΕ, με τρόπο που δεν πήγαινε κάτω από κανέναν Μαρξιστή γιατί συμπεριλάμβανε και τα δικά τους μέσα, τα ξέσκισε, πριν ακόμα γεννηθούν πολλοί από αυτούς γύρω μας που έχουν κάνει καραμέλα την λέξη "καθεστωτικά". Μίλησε για αυτοοργανωμένη πληροφόρηση και τα μέσα και την διαφορά τους με τα "χρηματοδοτούμενα επαγγελματικά" μέσα πολύ πριν από την 15ετία που αναφέρει ο πιο πάνω. Ανέλυσε και τα ΜΜΕ άλλων κρατών και είπε ότι η κρατική ιδιοκτησία και η ιδιωτική στα ΜΜΕ δεν λέει τίποτα, αφήστε τους αριστερούς να χτυπιούνται για την "δημόσια τηλεόραση¨. Αλλά ακόμα και τώρα πλάί στον Βαρουφάκη αυτά που λέει ας αναλυθούν σαν αυτά που λέει, κι όχι επειδή παρουσιάζεται με κάποιους θα χαρακτηρίσουν "αυτοί" τον Τσόμσκι. Μετά από τόσες δεκαετίες δημόσιας δήλωσης σαν "κοινωνικός αναρχικός" δεν θυμάμαι να είδα κάπου ότι έχει ανακαλέσει και έχει αλλάξει ιδέες. "Αυτοί" να προσέχουν πως χαρακτηρίζονται πλάϊ στο Τσόμσκι, ...... οι διάφορες περσόνες δηλαδή. Έχουν στηθεί παγίδες και δολώματα να τον παγιδέψουν σε άλλα πεδία σκέψης γιατί δεν τους αρέσει ένας ΤΣΟΜΣΚΙ να εντάσσεται στο πεδίο σκέψης που έχει εντάξει τον εαυτό του. Μια χαρά το διαχειρίζεται, δεν έχει στην ηλικία του κάτι να κερδίσει, αντίθετα είναι πολύ αργά να αναιρέσει τη δουλειά μια ζωής και να πει κάτι καινούργιο. Ξεπεράστε τις ταμπέλες και δείτε το περιεχόμενο και το κοινωνικό-πολιτικό πλαίσιο που γίνεται η παρέμβαση.

Αυτή τη στιγμή το κίνημα στις ΗΠΑ είναι σε ύφεση ενώ εντελώς τυχαία παρουσιάζεται ένα "κίνημα" βίας στην βία με βάση την ράτσα και τον ρατσισμό, με μηδενική ταξική απεύθυνση, εστιάζοντας στο χρώμα. Ένα μαύρο και αντι-άσπρο κίνημα που αποφεύγει συστηματικότατα να μιλήσει για το πως οι μπάτσοι των αστών σκοτώνουν εν-ψυχρώ φτωχούς. Ορισμένες φορές και ο αντιφασισμός και ο αντιρατσισμός αν δεν γίνει με ταξικό υπόβαθρο στήριγμα του κράτους και του καπιταλισμού γίνεται. Το δε Occupy που είχε πάρει καθαρά ταξικά χαρακτηριστικά, και στου οποίου την δυναμική βασίστηκε το Black Lives Matter, εξαερώθηκε. Είναι επιστήμονες και θεωρητικοί οι αρχιτέκτονες της καταστολής εκεί, δεν κολλάνε μπρίκια σαν την ΓΑΔΑ. Έχουν πείρα καταστολής και υπονόμευσης των κινημάτων μεγαλύτερη από την ιστορία του Ελληνικού κράτους (μη ξεχνάμε ότι στην απεργία του Σικάγου - 1η Μάη 1886 - η μισή σημερινή Ελλάδα ήταν ακόμα Τουρκία - μετά το 12-13 στήθηκε κανονικά το ιμπεριαλιστικό μπουρδελάκι που όλοι γνωρίζουμε σαν ΝΑΤΟίκή δύναμη). Υπό αυτό το πολιτικό κλίμα γίνονται εκλογές με μια ακροδεξιά δημοκράτισα (πιόνι της πολεμικής βιομηχανίας από το 96) και έναν μισοπάλαβο φασίστα μεγαλοαστό ρεπουμπλικάνο.

Για ποιά ορθοδοξία μιλάτε; Ποιές είναι οι δικές σας πολιτικές ευθύνες για το αύριο και τις επιπτώσεις των σκληρών σας θέσεων; Εδώ κοντεύουμε από την δυσχέρεια να πιάσουμε κι εμείς δουλειά να ταΐζουμε μετανάστες στα χότ-σποτ-νταχάου του τσιπραλέξη. Μήπως να μιλάμε πιο υπεύθυνα για την πραγματικότητα που ΌΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ συντελέσει να είναι όπως είναι; 1200 ορθοδοξίες θεωρητικές και κίνημα 0 (όπου 0 = κάτω των 300 ατόμων παρεμβάσεις).

ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΙΛΑΤΕ; εγώ είμαι με τον Τσόμσκι. Όταν δεν θα έχουμε πια ιντιμίντια, όταν δεν θα διανοούμαστε όχι να γράψουμε αυτά σε φόρουμ και σε μίντια αλλά ούτε στον σκληρό μας δίσκο, όταν δεν θα υπάρχουν αίθουσες να γίνουν συνελεύσεις και σε δημόσιο χώρο θα διώκεσαι για παράνομη συνάθροιση άνω των 5, όταν θα το σκέφτεσαι ακόμα και ανάμεσα σε φίλους και συγγενείς να εκφραστείς αντικαθεστωτικά, να θυμάσαι αυτή την συζήτηση για τον Τσόμσκι και τα βιβλία του που κάποτε ήταν νόμιμα. Χωρίς "ταξικό κίνημα" δεν υπάρχει ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ γιατί το κράτος είναι δημιούργημα ταξικού αγώνα. Απλά εμείς στο ημίχρονο χάνουμε και τα βρακιά μας.

από να σκεφτομαστε λιγο τι λεμε... 10/08/2016 10:18 μμ.


Ωστε εισαι με τον τσομσκι δλδ με τη χιλαρι κλιντον δλδ με την ακροδεξια δημοκρατισσα.Εχεις συνειδηση της τραγικοτητας μιας τετοιας θεσης; Τι ειναι το "ακροδεξια δημοκρατισσα".; Μια ταμπελα χωρις περιεχομενο και την υποστηριζεις ετσι αβίαστα εγκαλωντας μας μαλιστα εντελως ειρωνικα, να ξεπερασουμε τις ταμπελες;

Οταν λοιπον θα εχουν γινει αυτα που λες οτι θα εχουν γινει τοτε εσυ να θυμηθεις τον τσομσκι και τις ευθυνες του για το τοτε κοινωνικοπολιτικο πλαισιο, που ειναι διαφορετικες απο τις δικες μας...Και δεν τιθεται το θεμα με ορους ορθοδοξιας αλλα πολιτικης κριτικης και παρατηρησης της πραγματικοτητας και των ιστορικων κανονικοτητων που η επαναληψη τους δημιουργει μοτιβα που νας επιτρεπουν να βγαλουμε τα αντιστοιχα συμπερασματα.

Δε γινεται το φαρμακο απεναντι σε μια κακως εννοουμενη ορθοδοξια να προτεινεται το σκορποχωρικαι η υποκειμενίστικη αυθαιρεσια...Δεν ειναι κακο αλλωστε να σκεφτεσαι ορθα (επιστημονικα μιλωντας)...

από @ 11/08/2016 12:52 πμ.


Σε λίγους μήνες, σε ένα χρόνο, το πολύ σε δύο, θα έχουμε και πάλι εκλογές.

Τι λοιπόν ακριβώς θα προτείνεις τότε, βάση του... δεδομένου πολιτικού κλίματος και των συγκεκριμένων πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών που υπάρχουν σήμερα και που θα υπάρχουν και τότε?

Την εκ νέου ψήφο σε ένα ακροαριστερό (για τα αμερικανικά δεδομένα), αριστερό (για τα ευρωπαϊκά), σοσιαλδημοκρατικό (για τα ελληνικά) κόμμα που ακούει στο όνομα ΣΥΡΙΖΑ, με την προτροπή φυσικά να γυρίσουμε άμεσως μετά την εκλογική διαδικασία στην "άμεση δράση", στη λογική του "μικρότερου κακού" μιας και το αντίπαλο δέος είναι ένα δεξιο κόμμα το οποίο δε χάνει ευκαιρία να φωνάζει προς όλες τις κατευθύνσεις πως όταν πάρει την εξουσία θα επιβάλλει "νόμο και τάξη"?

Ο προ 15ετίας Τσόμσκι έκανε ό,τι έκανε και μπράβο του.

Αυτό που μάλλον δε γίνεται κατανοητό είναι πως (μιας και μιλάμε για θεωρία) με βάση την αναρχική θεωρία κάθε άνθρωπος κρίνεται συνεχώς για τα λόγια του και τις πράξεις του. Κ' ας λέγεται Μπακούνιν κ' ας λέγεται Κροπότκιν κ' ας λέγεται Τσόμσκι ή Μήτσος απ' τα Φάρσαλα.

Αλάνθαστους, αυθεντίες και ηγέτες μπορεί να βρεις σε όλο το πολιτικό φάσμα. Από την άκρα αριστερά ως την ακρα δεξια. Ίσως ακόμη και στα μυαλά κάποιων αναρχικών. Όχι όμως στην Αναρχία.

από κατάντια 11/08/2016 3 πμ.


να φέρεις ακριβώς το κείμενο στο οποίο αναφέρει την Χίλαρη και τον Μπέρνη και πως αυτό που λέτε εδώ είναι δημοσιογραφική και δημιουργική αποκοπή από το περιεχόμενο για δημιουργία εντυπώσεων. Λαϊκισμός λέγεται και ευνόητα προέρχεται από εχθρούς του Τσόμσκι και δημοκράτες που θέλουν να προωθήσουν την δικιά τους τύπισσα. Υπάρχει ζήτημα ιστορίας, αντίληψης της πολιτικής πραγματικότητας, της σημασίας για όλη την γη της αρχηγίας του Αμερικάνικου στρατού, και της υπέρβασης να μπορείς να αναιρείς ακόμα και τους ίδιους σου του νόμους και κανόνες επειδή είσαι αναρχικός όχι επειδή δεν είσαι επειδή τους έχεις παραβεί. Και φαντάσου επιπλέον ότι το φάσμα από σοσιαλδημοκράτες μέχρι αναρχικούς ποσοστιαία είναι μικρότερο απ'ότι των αναρχικών στην Ελλάδα.

Βάλε τώρα και μια καλή πιθανότητα ο αμερικάνικος στρατός να πέσει στα χέρια του Παναγιώταρου. Ποιά είναι η κοινωνική πραγματικότητα για την οποία κρίνεις εσύ; Σε ποιόν απευθύνεται νομίζεις ο Τσόμσκι; Στους αναρχικούς ή στην υπόλοιπη κοινωνία; Ποιοί έδωσαν χρήματα για την καμπάνια του ψευτοαριστερού Μπέρνι για να πάρουν τους υποστηρικτές του και να τους στρέψουν προς την αποχή; Γιατί την αποχή των "προοδευτικών" στις ΗΠΑ οι ρεπουμπλικάνοι χριστιανοφασίστες την προάγουν. Δεν υπάρχει κανένα ελευθεριακό κίνημα στις ΗΠΑ στο οποίο ο Τσόμσκι κάνει αντιπολίτευση, μακάρι να υπήρχε. Εκτός κι αν είσαι αυτής της ψευτοεξεγερσιακής τάσης που θεωρεί ότι όποιοι πετάνε πέτρες και μπουκάλια στους μπάτσους είναι δικοί μας. Σε πληροφορώ ότι η πλειοψηφία των διαδηλωτών ενάντια στις δολοφονίες των μπάτσων είναι εξίσου ρατσιστές με τους δολοφόνους. Λέει ξεκάθαρα την άποψη του γενικά για τις εκλογές και την εκπροσώπηση και για το τι είναι η Χίλαρη, αλλά η συγκυρία να αποφευχθεί ή να αναβληθεί ένας 3ος παγκόσμιο μήπως και εντωμεταξύ διαμορφωθεί κάποιο κίνημα είναι εκτίμηση ρεαλιστική της πραγματικότητας και όχι ιδεοληψία για το τι πρέπει και δεν πρέπει να κάνουν οι ορθόδοξοι αναρχικοί. Φαντάσου τις διπλωματικές σχέσεις Τράμπ, Πούτιν, Κιμ, Ερντογάν. Πάνω απ'όλα λέει την άποψη του με κίνδυνο να διαγραφεί από την ορθοδοξία της σκέψης.

από problhmatismos 11/08/2016 6:25 μμ.


Έχει διαφορά ή όχι το αν μιλάς μονομερώς σαν άτομο προς άτομα ή μέσα από ΜΜΕ προς ένα πλήθος υποταγμένων θεατών που περιμένουν συμβουλές από την οθόνη;

 

To κοινό στο οποίο απευθύνεσαι και το πως έχει μια διαφορά. Ασχέτως των επιλογών μας οι συντριπτική πλειοψηφία εδώ δεν έχει καμιά πρόσβαση στα ΜΜΕ, γιαυτό άλλωστε είναι αυτά που είναι, ΜΜΕ και όχι αντιπληροφόρηση. Από την στιγμή που κάποιος από εμάς βρει έστω και ολιγόλεπτη πρόσβαση στα ΜΜΕ τυχαία και από λάθος των διαχειριστών τους, οι ευθύνες για το τι θα πεις εκείνη την στιγμή αλλάζουν. Η αλήθεια είναι ότι η επιλογή να παρακολουθείς τα ΜΜΕ για να ενημερωθείς, για να σε συμβουλέψουν κάποιοι που ξέρουν, να σε καθοδηγήσουν, είναι αποτέλεσμα ευρύτερης χειραγώγησης, δεν ευθύνονται άμεσα και μόνα τους τα ΜΜΕ για την αποχαύνωση. Όντως και εμείς πολλές φορές ρίχνουμε μια ματιά να δούμε τι λένε, είτε για ειδησεογραφία που δεν έχουν άμεσα συμφέρον να πουν ψέματα (καταστροφές από έναν σεισμό και αντιμετώπιση από τους κατοίκους πχ.) ή για να δούμε μέχρι που φτάνει η φαντασία τους και η αλλοίωση γεγονότων με πολιτική-οικονομική κατεύθυνση (τα πόσα μεροκάματα θα χαθούν αν σταματήσει το ορυχείο στις Σκουριές, πόσα αθώα παιδιά θα μείνουν νηστικά χωρίς την συμπαράσταση του πατερούλη Μπόμπολα), ή πως αναγκάστηκε η αστυνομία να χρησιμοποιήσει όπλα για την διάλυση του βάρβαρου πλήθους διαδηλωτών. Και κάθε φορά που μπορεί να ακούσεις μια αλλοιωμένη αλήθεια στα ΜΜΕ δεν ακούς εκατοντάδες άλλες αλήθειες που σκοπίμως εξαφάνισαν από την ειδησεογραφία.

Το σημαντικό είναι ότι 99% αυτών που περιμένουν με πεινασμένο ύφος για την ενημέρωση των 8 είναι χειραγωγημένοι πριν τις ειδήσεις, δεν τους λένε οι ειδήσεις κάτι που δεν θέλουν να ακούσουν. Αυτοί που κάθε προεκλογική περίοδο παρακολουθούν εντατικότερα τις ειδήσεις για να βγάλουν συμπέρασμα ποιός είναι άξιος να ψηφίσουν, δεν θέλουν να ακούσουν έναν "αντικοινωνικό" να τους πει μην ψηφίσεις κανένα, βγες στους δρόμους και οργανώσου να πάρεις την ζωή στα χέρια σου. Απλά θα αλλάξουν κανάλι γιατί εκείνο μόνο κάτι γελοίους και ακραίους παρουσιάζει. Αυτοί που ξέρουν ανεξαρτήτως τι θα πει το κανάλι τι θα ψηφίσουν είναι και αυτοί εξίσου χειραγωγημένοι απ'τα κόμματα τους.

Έτσι και σ'αυτό το κανάλι κάποιοι που έρχονται για ενημέρωση και για να ενημερώσουν ήδη πριν το κάνουν έχουν κάτι που τους διαχωρίζει από τους υποταγμένους των ΜΜΕ. Ούτε εδώ παρουσιάζεται η απόλυτη αντικειμενική επιστημονική αλήθεια, αλλά γνωρίζουμε μέσα απ'την σάλτσα τι ακριβώς γίνεται. Κι αν κάποιος πει ψέματα εξίσου το ίδιο δικαίωμα έχει κάποιος να παρουσιάσει μια αντίθετη εικόνα και να ενημερώσει με στοιχεία και επιχειρήματα.

Η καμπάνια ενάντια στην ανάθεση, στην δυναμική της πλειοψηφίας, και ενάντια στην χειραγώγηση από πολιτικούς και ΜΜΕ δεν μπορεί να γίνει μέσα από τα ίδια τα ΜΜΕ που σκοπός τους είναι η χειραγώγηση και η παρουσίαση της αναγκαιότητας στην ανάθεση. Δεν μπορεί να γίνεται και μέσα από το ((ί)) αφού θεωρητικά κανείς που χρησιμοποιεί το μέσο δεν έχει ψηφίσει και δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνει. Άρα που αποσκοπεί μέσα στον ναό της ορθοδοξίας να τάσσεσαι ενάντια στους αιρετικούς και άπιστους; Γιατί είσαι πιο ορθόδοξος από τους άλλους; Μα δεν είσαι ούτε καν εσύ, είσαι ένα ψευδώνυμο του εαυτού σου (εκτός 4-5 επώνυμων εδώ). Η καμπάνια έχει νόημα να γίνει και να γίνεται συνεχώς, όχι στο παρά πέντε των εκλογών, για το τι σημαίνει σε βάθος αυτή η χειραγώγηση στην ανάθεση σε πληρεξούσιους ηγέτες, και η συμμετοχή στο βάρβαρο σύστημα όπου μια ισχνή πλειοψηφία επιβάλλεται δια της βίας σε μια μεγάλη μειοψηφία. Είναι σίγουρο ότι οι φτωχοί δεν θέλουν να μείνουν φτωχοί, δεν ψηφίζουν την φτώχεια τους, ούτε την ανέχεια, ούτε ο πλούσιος θέλει να πληρώνει φόρους και τεράστιους μισθούς. Η χρυσή τομή για την επίτευξη ισορροπίας με όπλα και τρομοκρατία ενάντια σε μια ενδεχόμενη εξέγερση της φτωχολογιάς, είναι η δημοκρατία τους.

Ας πούμε όμως ότι φαβορί για την νίκη στις εκλογές είναι ένας που υπόσχεται να επαναφέρει την θανατική ποινή και να εκτελέσει κάθε αναρχικό και κομμουνιστή και μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων έχουν πειστεί ότι έτσι πρέπει να γίνει (για να σωθεί η χώρα που κινδυνεύει από ανθέλληνες). Όλοι οι άλλοι (αι δημοκρατικαί δυνάμεις) έχουν συνασπιστεί σε ένα κόμμα, από μ-λ μέχρι ΝΔ. Κι έρχεται το ΣΚΑΪ και τα φίδια με τα μικρόφωνα και σε ρωτάνε εσένα Κούλα, με την φάτσα σου που την γνωρίζουμε όλοι, αν ψήφιζες ποιόν θα ψήφιζες; Τι θα έλεγες Κούλα στις χιλιάδες υποταγμένων και χειραγωγημένων που σε παρακολουθούν; Ο Αλαφούζος έχει δώσει διαταγή να σε βγάλουν στην οθόνη να πεις την άποψη σου "σαν αναρχικιά". Κίνημα μηδέν, δεν βγαίνουν πια ούτε 40 σε πορεία και σε συγκέντρωση.

Πες μας Κούλα, αναρχικιά Κούλα, τι θα ψηφίσεις μεθαύριο, θέλει το κοινό να ξέρει!

Γι αυτό λέμε ξανά και ξανά, τίποτα μα τίποτα δεν είναι αξιακό ζήτημα στην αναρχία, παρά μόνο η ζωή! Όλα τα άλλα είναι αρχές, αποφάσεις, τρόποι, μέσα, αλλά τίποτα άλλο δεν είναι αξιακό, κι αυτό μας διαφοροποιεί από κάτι άλλους που δεν έχουν ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΑ.

από @ 11/08/2016 10:48 μμ.


Ευτυχώς που βρέθηκε και ο Τσόμσκι, για να έχουν κάποιοι δικαιολογία και να μας λένε σήμερα ότι δε χρειάζονται σύχρονοι θεωρητικοί. Δηλαδή ο αναρχικός του 2116 να μη μπορεί να ανατρέξει σε καταγραφές του σήμερα, να πάει πάλι πίσω στον Κροπότκιν.

από Χαράλαμπος 11/08/2016 11:21 μμ.


Λες πίσω από το "Κούλα, πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος" του Ψάλτη, να κρύβεται ο Τσόμσκι, θέλοντας να περάσει ένα αντιΝΔ μήνυμα στους έλληνες ψηφοφόρους?

Πέρα απ' την πλάκα, αν μια αριστερή αθλήτρια (Alejandre Benitez), εκμεταλλευόμενη τα διεθνή ΜΜΕ σε περίοδο ολυμπιακών αγώνων, δηλώνει:

«Sono una donna, sono una militante politica e sono di sinistra, appoggio la democrazia e la giustizia, non stringo la mano a un golpista»

μετάφραση: «Είμαι γυναίκα, είμαι στρατευμένη πολιτικά κι είμαι αριστερή. Στηρίζω τη δικαιοσύνη και τη δημοκρατία. Δεν σφίγγω το χέρι ενός πραξικοπηματία»,

τότε από την ελληνίδα Σούλα θα περίμενα μια απάντηση του τύπου: "Ούτε φασισμός, ούτε δημοκρατία, κάτω ο κράτισμός, ζήτω η αναρχία".

από problhmatismos 12/08/2016 12:49 μμ.


Η αναρχία υπερέχει της κάθε άλλης φιλοσοφίας γιατί αντί εγώ κι εσύ και κάποιοι άλλοι να αποφασίσουμε την κοινή γραμμή, οι πραγματικοί αναρχικοί, σέβονται την Κούλα και τις αποφάσεις της ως προς τις ευθύνες της όπως τις έχει αντιληφθεί, ακόμα κι άν όταν μετανιώσει. Δεν είμαστε κόμμα να βγάζουμε ντιρεκτίβες για τα πρέπει των συντρόφων. Μπορεί και να τους αντιμετωπίσουμε διαφορετικά βάση των επιλογών τους, δεν παύουμε να σεβόμαστε. Αν η Κούλα μιλούσε ως εκπρόσωπος ενός οργανωτικού σχήματος, μιλούσε εκ μέρους μας δηλαδή, τότε σίγουρα καλά θα κάνει να δηλώσει αυτό που αποφασίσαμε εμείς και ήταν μαζί όταν αποφασίστηκε, αλλιώς πως εκπροσωπεί;

από @ 12/08/2016 9:47 μμ.


"Ούτε φασισμός, ούτε δημοκρατία, κάτω ο κράτισμός, ζήτω η αναρχία"

Κι ομως φιλε Χαραλαμπε, αυτο το τσιτατο στερειται λογικου νοηματος για οποιον δεν ειναι αναρχικος ή πολιτικοποιημενος σε ικανοποιητικο βαθμο ωστε να μπορει να το καταννοησει!

Και αυτο το τσιτατο μπορει μελλοντικα να ηττηθει κατα κρατος απο το γεγονος μιας οργανωμενης φασιστικης επελασης ή ενος στρατιωτικου πραξικοπηματος! Δε λεω ο,τι θα γινει, υποθεσεις κανω και υποθετικα ρωταω: Ποια θα ειναι η θεση σου σ'αυτη την περιπτωση; Αν υπο αυτες τις συνθηκες ειχες καποιο βημα να απευθυνθεις εστω και σε λιγοστο κοσμο θα του ελεγες αυτο το τσιτατο; Ή θα αναγκαζοσουν ενωπιον τους να υπερασπισεις την δημοκρατια εναντι της οποιας φασιστικης επελασης, επισημαινοντας ομως και τα ουκ ολιγα "αμαρτηματα" της αστικης δημοκρατιας σε βαρος τους και τονιζοντας οτι με την επαναφορα της αστικης δημοκρατιας και των δημοκρατικων δικαιωματων θα πρεπει η ταξικη και πολιτικη παλη να ενταθει;

«Ναι, αλλα στην Ισπανια…»

Στην Ισπανια φιλε Χαραλαμπε το αναρχικο Κινημα ηταν τεραστιο αριθμητικα, αλλα και οργανωτικα ηταν χρονια μπροστα (παροτι χρονια πισω) απο εμας! Το εδαφος για την γεννηση μιας επαναστασης μεσα στον εμφυλιο ηταν, παρα την συντριβη της, προσφορο και με το παραπανω… Αντιθετα μιλαμε για την ελληνικη πραγματικοτητα των 300ων σε καθε πορεια και του μηδενικου ταξικου-αναρχικου σωματειου/συνδικατικου στον κλαδο των βιομηχανικων εργατων, της μηδαμινης αναρχικης παρεμβασης στους χωρους δουλειας κτλ.

Η Σουλα φωναζει πραγματι αυτο το συνθημα (και για να συνεχισω την αναπαραγωγη των κλισε που υπαρχουν σε αυτο το νημα - οντας πρασινομαλλουσα και μαυροφορουσα με ιδιαιτερη προτιμηση στην γραφη με το συμβολο "@", αποτελει το αντιδραστικο τεκνο μιας αστικοποιημενης κοινωνιας/οικογενειας) αλλα θα θελα να ξερα αν πηγαινε… διακοπες στην Καμποτζη τι θα φωναζε;

Καλο ειναι καποιες φορες να μην κρινουμε εξ ιδιον τα αλλοτρια! Αρνηθηκα συνειδητα να προσελθω στις καλπες για σειρες εκλογικων αναμετρησεων, δεν επεσα ουτε στην παγιδα του δημοψηφισματος, ΑΛΛΑ… την πολυτελεια να σκεφτομαι να πραττω κατ'αυτον τον τροπο μου την εδωσε, μεταξυ αλλων, ο κοινωνικος μου περιγυρος στον οποιο το κινημα, αν και σημαντικα αποδυναμωμενο και απαξιωμενο, εχει ακομα προωθητικο ρολο! Αν ειμασταν δυο, ειμασταν τρεις με τους 1013 να απουσιαζουν και βρισκομασταν αναμεσα στο διλλημα μιας μετριοπαθους νεοφιλελευθερης "δημοκρατισσας" και στον αντιποδα ο,τι πιο αντιδραστικου εχει αναδειξει η πολιτικη σκηνη της χωρας μας εδω και δεκαετιες δεν ειμαι σιγουρος για το τι θεση θα επαιρνα…

από Μήτσος, ένα μουλάρι της ιστορίας 13/08/2016 1:45 μμ.


 Άλλοι είναι σίγουροι και άλλοι όχι, μπροστά στις κάλπες. Οι δημοκράτες (δεξιοί και σοσιαλ-) ήταν πάντα σίγουροι για το τι πρέπει να διαλέγουν: Τον φασισμό απέναντι στον κίνδυνο της κοινωνικής επανάστασης. Λίγο ιστορία: Οι κοινοβουλευτικοί στη Ρωσία το '17, που επένδυσαν στο πραξικόπημα του Κορνίλωφ. Οι Έμπερτ και Νόσκε στη Γερμανία το '19, που έβαλαν τα Frei Corps να ξεκάνουν το εργατικό κίνημα. Όλα τα φιλελεύθερα και κεντρώα αστικά κόμματα της Ισπανίας το '36, που συνέπραξαν για το πραξικόπημα του Φράνκο (η φασιστική Φάλαγγα ήταν η μειοψηφία τους). Όλες οι κοινοβουλευτικές παρατάξεις της Ιταλίας και της Γερμανίας στον μεσοπόλεμο, που υποδέχτηκαν παθητικά την προέλαση του φασισμού και του ναζισμού. Τον Μουσολίνι, οι δημοκράτες τον ενθρόνησαν μετά την «πορεία προς τη Ρώμη». Όλα τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα το '44, που έβαλαν τις πλάτες για την επέμβαση των Άγγλων και την κυριαρχία των μοναρχοφασιστών. Το ΚΚΕ έκανε τον χαζό, μέχρι ν' αρχίσει η σφαγή. Οι καθεστωτικοί δημοκράτες που το '67 εξαφανίστηκαν σε μια νύχτα για μια επταετία (και το ΚΚΕ μαζί). Φυλακίστηκαν όλοι; Άρα δεν είχαν κοινωνική βάση. Γιατί να τους υπολογίζουμε; Ή σήμερα στην Τουρκία, τα κοινοβουλευτικά κόμματα (εκτός του HDP, που αν και αστικό κόμμα, στηρίζεται από πραγματικά επαναστατικές δυνάμεις), που πριν τον Ερντογκάν υποκλινόντουσαν στο στρατιωτικό κατεστημένο και τώρα υποκλίνονται στον σουλτάνο. Και για να 'ρθουμε και στα δικά μας: Η έξαρση του εθνοκεντρισμού και του μιλιταρισμού («λαός-στρατός» στα πανηγύρια, στρατόπεδα συγκέντρωσης κλπ), που αποτελεί βασική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την διασφάλιση μιας κοινωνικής συνοχής, δεν τρέφει άμεσα την ακροδεξιά; Η εντατικότερη εφαρμογή των σχεδίων των ντόπιων και διακρατικών διευθυντηρίων, που με την αριστερή διακυβέρνηση ενσταλάζει ένα αίσθημα ματαιότητας σε όσους βρέθηκαν στους δρόμους κι ύστερα ανέθεσαν στους καθεστωτικούς τις ελπίδες τους, δεν τρέφει άμεσα την ακροδεξιά;

 Πόσες δεκαετίες ακόμα θα πουλάτε το ίδιο κουτόχορτο και θα ρίχνετε την ευθύνη σ'αυτούς που έχετε ισοπεδώσει οικονομικά, στρατιωτικά, πολιτικά, ψυχολογικά (τους 1013);


Λες: "Το ΚΚΕ έκανε τον χαζό, μέχρι ν' αρχίσει η σφαγή." αυτό εγώ το μεταφράζω ως το ότι ο "σκοπός" αγίασε το μέσο. Δε ξέρω για το εμείς, εγώ ποτέ δεν θα συμφωνούσα και δεν θα συμμετείχα σε μια πολιτική ομάδα/οργάνωση που θα αγίαζε ένα τέτοιο μέσο. Θα ήθελα να πιστεύω ότι δεν υπήρξαν και δεν θα υπάρξουν ποτέ αναρχικοί που θα θεωρήσουν ότι κάνοντας την πάπια μέχρι να αρχίσει μια σφαγή θα ήταν μέσο για έναν δικό τους σκοπό. Αλλά, ποιός ξέρει, μπορεί εγώ να μην είμαι αναρχικός. Είναι αυτονόητο όμως για έναν Λενινιστή που αποφασίζει για το κοινό καλό όλων ότι μια σφαγή θα αγιαζόταν για τον σκοπό της ανατροπής/κατάληψης της εξουσίας. Και νομίζω ότι στην προκειμένη συζήτηση αυτό ακριβώς είναι το ζήτημα που εμμέσως συζητιέται.

YΓ: Βέβαια για το τι είδους φασισταριό είναι η Χίλαρη μπορεί να έχω άλλη άποψη απ'τον Τσόμσκι, σέβομαι όμως την εκτίμηση και τον λόγο του σε βαθμό να πρέπει κι εγώ να επανεξετάσω δυό πράγματα που έχω κλεισμένα στην αποθήκη της συνείδησης μου. Το αστικό καθεστώς έχει την δυνατότητα αν επέλεγε να προάγει μια ΧΑ για κυβερνών κόμμα, κι όποιος έχει αμφιβολίες γι αυτό κοιμάται ύπνο βαθύ. Τα κυρίαρχα ένοπλα σώματα από τον στρατηγό ΓΕΕΘΑ μέχρι τον τελευταίο πρεζέμπορα είναι στην υπηρεσία του. Υπάρχει λόγος για τόση ανασφάλεια;

YΓ2: Το σύνθημα ούτε φασισμός ούτε δημοκρατία δεν το φώναξα ποτέ μου, γιατί αποδίδω άλλο νόημα στον όρο δημοκρατία και θεωρώ ότι είναι μέσα στα πλαίσια του αγώνα μας η μέγιστη δημοκρατία. Δημοκρατία χωρίς ανάθεση και διαμεσολάβηση, άμεση και συμμετοχική, αλλά ανθρώπινη κοινότητα/κοινωνία χωρίς διακυβέρνηση δεν μπορεί να υπάρξει ούτε να προάγεται η ελευθερία και η ισότητα χωρίς ένα τέτοιο σύστημα διακυβέρνησης να τα προάγει και να τα διασφαλίζει.

από ΧιλιοστοςΔεκατοςΤεταρτος 13/08/2016 10:07 μμ.


Δε διαφωνω στα περισσοτερα απ'αυτα που λες, και βλεπω οτι προσπερασες αβασανιστα την αναφορα στο γεγονος οτι δεν εχω ψηφισει ποτε, ουτε πηρα θεση σε δημοψηφισματα και λοιπες χαζομαρες (μια λακωνικη αναφορα για να καταδειξω τις σκεψεις μου για το ρεφορμισμο, την σοσιαλδημοκρατια και τον ιστορικο της ρολο) δεν νομιζω ομως πως αντιλαμβανεσαι εσυ τι λεω:

Καμια πολιτικη θεση, καμια τακτικη και καμια στρατηγικη δεν ειναι γραμμενη στην πετρα, δεν ερχεται ουρανοκατευατη ή απο παρθενογεννεση! Τα παντα οριζονται απο τις εκαστοτε συνθηκες! Και αυτη ειναι μια αντικειμενικη αληθεια που και να μην θες να την δεχτεις (η υπερ-επαναστατικοτητα των τσιτατων και η τελεια πλασμενη εικονα του ασυμβιβαστου υπερεπαναστατη συμφωνω οτι ειναι εντυπωσιακοτερη, πλην ομως μια αστικη ναρκισσιστικη παραμυθα, τουλαχιστον γι αυτους που δεν εχουν κανει το βημα παραπανω και μας γραφουν απ'το σπιτι τους, οπως κι εγω αλλωστε) θα την βρεις καποια στιγμη μπροστα σου!

Κατα τα αλλα, μπαστα λιγο αδερφε, μας ειπες δημοκρατες (δεξιους ή σοσιαλ) και σχεδον… φωνιαδες των λαων («και θα ρίχνετε την ευθύνη σ'αυτούς που έχετε ισοπεδώσει οικονομικά, στρατιωτικά, πολιτικά, ψυχολογικά (τους 1013)») επειδη τολμησαμε να παρουσιασουμε μια διαφορετικη προσσεγγιση στη συζητηση…


Σούλα, ας μη ρίχνουμε τα τσιτάτα στην πυρά. Άλλωστε αυτά δεν είναι τίποτα άλλο παρά η συρρίκνωση μιας ενδελεχούς ανάλυσης, σε μία και μόνο πρόταση. Οπότε, μιλώντας εδώ, οταν αναφερω το συγκεκριμένο τσιτάτο, θεωρώ δεδομένο (κακώς) πως οι συμμετέχοντες στη συζήτηση γνωρίζουν το τι ακριβώς περιλαμβάνει ως θεωρία και άποψη. Τώρα, όσο αφορα αυτό:

"Αν υπο αυτες τις συνθηκες ειχες καποιο βημα να απευθυνθεις εστω και σε λιγοστο κοσμο θα του ελεγες αυτο το τσιτατο; Ή θα αναγκαζοσουν ενωπιον τους να υπερασπισεις την δημοκρατια εναντι της οποιας φασιστικης επελασης, επισημαινοντας ομως και τα ουκ ολιγα "αμαρτηματα" της αστικης δημοκρατιας σε βαρος τους και τονιζοντας οτι με την επαναφορα της αστικης δημοκρατιας και των δημοκρατικων δικαιωματων θα πρεπει η ταξικη και πολιτικη παλη να ενταθει;" , μου θύμησες τη θέση ενός συντρόφου την περίοδο του δημοψηφίσματος πυο έλεγε πως, πάρα το ότι διαφωνούσε, θα έπρεπε να πάρουμε μέρος για να δει ο κόσμος ότι ψηφίζουμε και ταυτόχρονα έξω από τα εκλογικά κέντρα να υπερασπιζόμαστε με κάθε τρόπο το ότι οι αστικές εκλογές και τα αστικά δημοψηφίσματα είναι δεν μπορούν με κανεναν τρόπο να βοηθήσουν στην ταξική πάλη... Όχι λοιπόν, ευχαριστώ. Στο έστω και λιγοστό κόσμο που θα είχα την ευκαιρία να επυθυνθώ, θα προσπαθήσω να επισημάνω γιατί το όχι στο φασιμό, το γιατί το όιχ στη δημοκρατία, το γιατί το κάτω ο κρατισμός. Το να τελειώσεις την παρέμβασή σου με ένα τσιτάτο που περιλαμβάνει ό,τι έχεις αναφέρει προηγουμένως, δε νομίζω πως είναι κακό.

Τώρα που είδες να αναφέρομαι στην Ισπανία, δε μπορώ να το καταλάβω. Εκτός κ αν νομισες πως μιλώντας για την αθλήτρια απο τη Βενεζουλέλα που έκανε τη συγκεκριμένη δήλωση για τον φυτευτό πρωθυπουργό της Βραζιλίας, μιλούσα για το 36...

Πέρα απ' ολα αυτά, ελπίζω να μου επιτραπει ένα τελευταίο τσιτάτο. Μπορούμε να "κερδίσουμε" το "μικρότερο κακό" μόνο παλεύοντας για το μεγαλύτερο καλό.

από Μήτσος 14/08/2016 2:39 μμ.


 Όπως έγραψα λίγο πριν και στον διάλογο για το ίντυ, οι διαφωνίες και η κριτική που μπορεί να φτάνει μέχρι την πολιτική πολεμική με βαριές κουβέντες, δεν είναι ζήτημα προσώπων. Το πρώτο πληθυντικό δεν αναφέρεται σε σένα, όπως και όλο το σχόλιό μου. Αναφέρεται στις κρατικές δομές, τους μηχανισμούς και τους θεσμούς, τους πολιτικούς σχηματισμούς και τους ιδεολογικούς φορείς από τους οποίους παράγεται η λογική του «μικρότερου κακού» και η υπεράσπιση των καθεστώτων στο όνομα της δημοκρατίας. Τα ιστορικά παραδείγματα που παρέθεσα αποδεικνύουν ότι η μετριοπάθεια είναι παγίδα που τρέφει τον φασισμό. Ενώ τα επαναστατικά προτάγματα, ειδικά όταν στηρίζονται στο έμπρακτο παράδειγμα , δυναμώνουν την αντίσταση στον φασισμό. Να μια αντικειμενική αλήθεια που έχεις μπροστά σου.

 Τώρα, οι χαρακτηρισμοί «υπερ-επαναστατικοτητα», «υπερεπαναστατη» και «ναρκισσιστικη παραμυθα» αποτελούν κοινότυπη απόπειρα ψυχολογικοποίησης της συζήτησης με σκοπό την υποτίμηση της αντίπαλης άποψης. Μαζί με τους όρους «τσιτατων», «τελεια πλασμενη εικονα του ασυμβιβαστου» (ειρωνικά),  «εντυπωσιακοτερη» γίνεται καταφανής η προσπάθεια υποτίμησης χωρίς κανένα πολιτικό επιχείρημα. Ο αυθαίρετος χαρακτηρισμός «αστικη» δεν στηρίζεται πουθενά αλλού εκτός από τους ψυχολογικούς χαρακτηρισμούς που φτιάχνουν το πλαίσιο της κριτικής. Η γλώσσα αυτού του σχολίου, ανεξάρτητα από το πρόσωπο που βρίσκεται πίσω, είναι βαμμένη από  την αριστερή καθεστωτική αντικινηματική προπαγάνδα. Στο τέλος, το «τουλαχιστον γι αυτους που δεν εχουν κανει το βημα παραπανω και μας γραφουν απ'το σπιτι τους, οπως κι εγω αλλωστε» ταυτολογεί γύρω από την παραίτηση. Μας ενδιαφέρει αν αυτοί που κάθονται σπίτι τους είναι μετριόφρονες ή βερμπαλιστές; Ή το πως θα κάνουν βήματα παραπάνω; Οι «τουλάχιστον» ας αυτοψυχαναλυθούν μέχρι να βγουν στο δρόμο, αλλά να μην βάζουν αναχώματα σ' εκείνους που παλεύουν.


 Κάτι ακόμα, για το θέμα των μέσων και των σκοπών, που έθξε ο yianiris. Η αναντιστοιχία μέσων και σκοπών μπορεί να είναι αποτέλεσμα άστοχης κρίσης ή σκόπιμης παραπλάνησης. Το πρώτο το λύνει η ιστορική και συλλογική εμπειρία. Το δεύτερο αποτελεί πρόβλημα άλλης βαθμίδας κι όχι συνέπειας. Η ανατιστοιχία φαίνεται σε σχέση με τους δηλωμένους σκοπούς, οι οποίοι επικαλύπτουν τους πραγματικούς. Η αναντιστοιχία αποκαλύπτει την ύπαρξη ανομολόγητων σκοπών. Οπότε, το ζήτημα δεν είναι η ασυνέπεια των μέσων προς τους δηλωμένους σκοπούς ή γενικότερα, ο αμοραλισμός των μέσων, αλλά η αμοραλιστική επίκληση παραπλανητικών σκοπών και η απόκρυψη των πραγματικών. Το πρόβλημα είναι πάντα οι σκοποί. Τα απαράδεκτα μέσα προκύπτουν από απαράδεκτους σκοπούς. Άλλοτε στο φως της μέρας κι άλλοτς συγκαλυμένα. Τα μέσα αποκαλύπτουν τους σκοπούς.

 Η υπεράσπιση της λιγότερο συντηρητικής αντιπροσωπευτικής διακυβέρνησης, ως «μικρότερο κακό», δεν είναι γενικά ένας λάθος δρόμος. Στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι συνεπές αποτέλεσμα της ταξικής θέσης ενός ακαδημαϊκού επιστήμονα.

από yianiris 14/08/2016 6:20 μμ.


@:

"Μπορούμε να "κερδίσουμε" το "μικρότερο κακό" μόνο παλεύοντας για το μεγαλύτερο καλό."

 

Αυτό ιστορικά συμβαίνει συνεχώς. Ότι έχουν κερδίσει οι από κάτω και οι αγώνες τους ήταν κάποια πολύ μεγαλύτερα κακά από αυτά για τα οποία πάλευαν ακόμη κι όταν είχαν σημαία το μεγαλύτερο καλό. Αν όμως αυτό έμμεσα είναι συνείδηση τότε οι μεγαλύτεροι επαναστάτες έχουν σαν σκοπό τον μέγιστο ρεφορμισμό. Ουέ και αλίμονο που λέμε.

Μήτσος:

"Ενώ τα επαναστατικά προτάγματα, ειδικά όταν στηρίζονται στο έμπρακτο παράδειγμα , δυναμώνουν την αντίσταση στον φασισμό"

Αν ο φασισμός είναι φυσική αντιδραστική ιδιότητα της κοινωνίας απέναντι σε κινήματα με ή χωρίς επαναστατικά προτάγματα τότε ισχύει κάτι τέτοιο. Αν είναι εργαλείο και δημιούργημα της αστικής τάξης σαν αντίδραση προς το κίνημα που απειλεί τα συμφέροντα της, τότε θα έπρεπε να εντείνεται ο φασισμός μπρος σε ένα επαναστατικό/ριζοσπαστικό κίνημα. Την διασύνδεση μεταξύ επανάστασης και αντι-φασισμού πρέπει να την δούμε μέσα από αυτό που αναφέρεις για τα μέσα και τους σκοπούς. Είναι εργαλείο ή μέσο ο αντι-φασισμός, ή μήπως είναι σκοπός;

 

Μήτσος2:

 

"Στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι συνεπές αποτέλεσμα της ταξικής θέσης ενός ακαδημαϊκού επιστήμονα."

 

Αν αντιστρέψουμε την λογική αυτή τότε για έναν φτωχό καταπιεσμένο απαίδευτο εργάτη, το να εξεγερθούμε και να δημιουργήσουμε την αταξική κοινωνία αύριο, χωρίς προϋπάρχουσα οργάνωση και δομές, είναι εξίσου ένα "συνεπές αποτέλεσμα της ταξικής θέσης" του. Είτε αυτό γίνει υπό την ηγεμονία ενός λενινιστικού κόμματος ή κάποιας αναρχικής ομάδας ή οργάνωσης το αυριανό αποτέλεσμα εμπεριέχει τις ευθύνες του υποκειμένου που ηγήθηκε μιας τέτοιας κίνησης. Όταν δηλαδή το 60% του πληθυσμού δεν βγάλει τον πρώτο χειμώνα της επανάστασης από την πείνα και τους λοιμούς θα ευθύνεται ποιός; Άρα έχει σχέση το ακαδημαϊκός επιστήμονας και η ταξική του θέση ή η ωριμότητα της εκτίμησης ότι καλύτερα να μην γίνει επανάσταση απόψε γιατί δεν είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο - άρα ας ψηφίσουμε κι ας αρχίσουμε να οργανωνόμαστε; Εναλλακτικά - δεν μας ενδιαφέρει τι θα κάνουν οι άλλοι, εμείς δεν ψηφίζουμε αλλά ασχολούμαστε εντατικά με την οργάνωση ώστε να μπορέσουμε μια μέρα να εξεγερθούμε. Αλλάζει δηλαδή η απόδοση της συνέπειας από το "ανεύθυνο υποκείμενο" που καλεί σε εξέγερση εδώ και τώρα, στο ώριμο επαναστατικό υποκείμενο που εκτιμά αφού δεν κάνουμε τίποτα για να οργανωθούμε μήπως να πάμε να ψηφίσουμε γιατί δεν θα μπορούμε ούτε άχνα να βγάλουμε αύριο;

Ποια η διαφορά της ταξικής θέσης του Τσόμσκι, η δική μας, και του μετανάστη αγροτικού εργάτη; Οι καταθέσεις στη τράπεζα, η δυνατότητα παραγωγής κεφαλαίου διαρκώς, ο βαθμός εκμετάλλευσης και καταπίεσης;

Δεν ζούμε στο 1917 στη Μόσχα ούτε το 1979 στο Τσιάπας. Ζούμε στο Μενίδι το 2016 και οι αμερικάνοι στον τόπο τους καλούνται να αποτρέψουν την δυναμική του αντιδραστικού ρατσιστικού κινήματος υπό την ηγεσία Τράμπ. Ο Τσόμσκι δεν απευθύνεται σε εμάς και δεν ανήκουμε σε κάποια πολιτική οργάνωση μαζί με τον Τσόμσκι. Γιατί επιδιώκουμε την ομογενοποίηση των αναρχικών παγκοσμίως με την δική μας στόχευση και πρόταγμα;

 

Νομίζω αν καταλαβαίνω καλά αυτά που αναφέρεις για τους σκοπούς και για τα μέσα ότι συμφωνώ. Το να καλείς στην οργάνωση μιας ελευθεριακής συλλογικής κουζίνας ή ενός ελευθεριακού κοινοτικού ιατρείου ή ενός σωματείου βάσης, και να θες μέσω της χειραγώγησης αυτού να αγωνιστείς για την επανάσταση όπως την έχει αντιληφθεί η πολιτική σου οργάνωση, τότε η υπονόμευση του αγώνα όλων αυτών που μετέχουν στα εγχειρήματα αυτά είναι "το μέσο". Αυτό κατάλαβα! Είτε είναι πτώματα σε μια σφαγή (στην οποία γνώριζε το ΚΚΕ) είτε είναι θύματα ενός ψευδεπίγραφου αγώνα δεν αλλάζει και πολλά ως προς την εξουσιαστική πρακτική. Λάθος κατάλαβα;


Ο άνθρωπος δραστηριοποιήθηκε σε μια χώρα όπου οι καταλήψεις δεν είναι καταλήψεις αλλά κτίρια και γραφεία νοικιασμένα από εταιρείες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, με ΑΦΜ και δήλωση λειτουργίας στο τοπικό αστυνομικό τμήμα.

από @ 15/08/2016 5:36 μμ.


"Αυτό ιστορικά συμβαίνει συνεχώς. Ότι έχουν κερδίσει οι από κάτω και οι αγώνες τους ήταν κάποια πολύ μεγαλύτερα κακά από αυτά για τα οποία πάλευαν ακόμη κι όταν είχαν σημαία το μεγαλύτερο καλό. Αν όμως αυτό έμμεσα είναι συνείδηση τότε οι μεγαλύτεροι επαναστάτες έχουν σαν σκοπό τον μέγιστο ρεφορμισμό. Ουέ και αλίμονο που λέμε."

Κανείς δεν μπορεί να προδικάσει το αποτέλεσμα ενός αγώνα που δίνεται. Το τι κερδίζεις/χάνεις στο τέλος της μάχης εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.

Τώρα, το να απαξιώνεις οσυς μέτρησαν και μετράνε δεκαετίες φυλάκισης (στην καλύτερη) και κερδίζοντας μια σφαίρα στο κεφάλι (στη χειρώτερη) λέγοντας πως οι αγωνιζόμενοι έχουν εμμέσως ως σκοπό τους το να κερδίσουν το "μεγαλύτερο καλό", ας μη το σχολιάσω καλύτερα.

Η αναφορά έγινε για εκείνους που προσπαθούν να αλλάξουν κάτι, έχοντας στο νου τους το να επιτύχουν έστω το μικρότερο κακό". Τους ρεφορμιστές.

από Μήτσος 17/08/2016 1:56 μμ.


Άργησα γιατί απαντούσα στον προλετάιερντ σε άλλη συζήτηση. Ορισμένα όμως δεν προσπερνιούνται.

- «Ότι έχουν κερδίσει οι από κάτω και οι αγώνες τους ήταν κάποια πολύ μεγαλύτερα κακά από αυτά για τα οποία πάλευαν ακόμη κι όταν είχαν σημαία το μεγαλύτερο καλό.»

Το λογικό συμπέρασμα από το παραπάνω είναι να μην αγωνιζόμαστε γιατί θα βρεθούμε σε χειρότερη θέση. Ούτε οι φιλελεύθεροι δεν είναι τόσο συντηρητικοί. Μόνο από φιλοχουντικούς είχα ακούσει αυτήν την άποψη μέχρι σήμερα. Σκοταδισμός.

 Παρακάτω τα πράγματα γίνονται πιο ξεκάθαρα: «Ανεύθυνο» εκείνο «το υποκείμενο που καλεί σε εξέγερση εδώ και τώρα», «ώριμο» εκείνο «το επαναστατικό(!!!) υποκείμενο που εκτιμά αφού δεν κάνουμε τίποτα για να οργανωθούμε μήπως να πάμε να ψηφίσουμε γιατί δεν θα μπορούμε ούτε άχνα να βγάλουμε αύριο». Πιο καρμπόν ΣΥΡΙΖΑ δεν γίνεται!

- Ο φασισμός στηρίζεται στην αντιδραστική δυναμική γενικότερα και ανέρχεται στην εξουσία ως εργαλείο της αστικής τάξης απέναντι στα κινήματα των από κάτω. Ως τέτοιος, με όλα τα χαρακτηριστικά του, εντείνεται. Οι απλουστεύσεις και ακόμα χειρότερα οι διαζεύξεις δεν βοηθούν την κατανόηση της πραγματικότητας. Αυτό ισχύει και για την σχέση μέσων και σκοπών. Δεν υπάρχει σκοπός που να μην είναι και μέσον για κάτι άλλο, δεν υπάρχει μέσον που να μην γίνεται ενδιάμεσος σκοπός. Δεν υπάρχει μέσον χωρίς κοινωνική/ηθική βαρύτητα, δεν υπάρχει σκοπός χωρίς υλικές συνθήκες. Ένας ιδεαλιστής μπορεί να εργαλειοποιεί τα μέσα (τα δικά του ή των άλλων, των απέναντι), όπως κι ένας μηχανικιστής. Αμφότερα εμπίπτουν σε σκόπιμες μεταφυσικές.

- Η μαζική εκκαθάριση των έγχρωμων δεν περίμενε τον Τραμπ. Μια χαρά εντάθηκε επί Ομπάμα. Και η ρεφορμιστική προπαγάνδα των οπορτουνιστών και του γιανίρι μαζί, που προσπαθεί να απαξιώσει την επαναστατική πάλη εδώ και τώρα, έχει μερίδιο ευθύνης για την ανοχή στην εντεινόμενη ταξική γενοκτονία. Οι χειρότεροι οπορτουνιστές είναι εκείνοι που επειδή έχουν πουλήσει την δική τους ψυχή στην τρομοκρατία των αφεντικών, θέλουν να το κάνουμε όλοι, στο όνομα της επιβίωσης του πληθυσμού (για να μην μιλήσουν για τις δικές τους βολές) και της «εντατικής ενασχόλησης με την οργάνωση». Κάποιος κόφτεται για το αν θα έχει να φάει μετά την επανάσταση (μήπως θα μας πάρουν και τα σπίτια μας οι κομμουνιστές;), την ίδια στιγμή που σφάζουν τον διπλανό του.

«Να μπορέσουμε μια μέρα».   «Μια μέρα θα λογαριαστούμε», έλεγε ένα στένσιλ. Οι δυο δρόμοι λέω εγώ: Της συνθηκολόγησης και της αντιδραστικής πολεμικής, απ' την μια πλευρά. Της προλεταριακής εξέγερσης και της μαχητικής αυτοοργάνωσης, απ' την άλλη πλευρά.


Μήτσε, νομίζω προσπαθείς εσκεμμένα να παραποιήσεις τα λεγόμενα κάποιου άλλου ώστε να σου δημιουργηθεί η ευκαιρία να πεις τα δικά σου. Πές τα έτσι κι αλλιώς.

 

Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος. Ασχέτως της έκβασης του αγώνα και όσο και άδοξο να είναι το τέλος του, συνήθως με κάποια ήττα σε κάποια μάχη (πχ όταν τα ΜΑΤ έψαχναν κι έβαζαν έναν έναν μέσα τους εργάτες στη Χαλυβουργία ανάμεσα από κλούβες) έχει την παρακαταθήκη του. Κάποια πολιτικά υποκείμενα δε, γνωρίζουν πολύ καλά την τέχνη εξαργύρωσης συνήθως των αγώνων των άλλων. Ρεφορμιστές λέγονται και η διαμεσολάβηση τους εκφράζεται όταν μετά την διαπραγμάτευση "το μεγαλύτερο κακό" το παρουσιάζουν ως νίκη, γι αυτούς που αγωνιζόντουσαν "για κάποιο μικρότερο κακό" όπως παραπληροφόρησε ο διαμεσολαβητής του αγώνα, ενώ στην ουσία εκείνοι ήθελαν το μεγαλύτερο καλό. Πιθανά να παρανόησες αυτό που ήθελα να πω γιατί δεν νομίζω ότι διαφωνείς. Στον αγώνα του Ν.Ρωμανού το Σύριζα εκφώνησε την νίκη κερδίζοντας βραχιολάκια για κάθε πλούσιο κρατούμενο. Είχαν ξεδιάντροπα καπελώσει τον αγώνα παρουσιάζοντας τον ως ένα δικό τους αγώνα για υπό όρους αδειών σε κρατούμενους. Νομίζω το 99,99% των αλληλέγγυων δεν αγωνιζόταν γι αυτό αλλά για την ελευθερία. Το μεγαλύτερο κακό είναι όταν 2 χρόνια μετά κανείς πολιτικός κρατούμενος δεν είδε ποτέ βραχιολάκι.

Στον αγώνα για το πάρκο της Κύπρου και Πατησίων το Σύριζα ήθελε να δηλώσει ως νίκη την μη-ανέγερση πάρκινγκ και την διαχείριση του πάρκου σαν πάρκο από τον δήμο. Ξύδι μονορούφι ρουφιάνοι! Μπορεί να εκφράστηκα λάθος και προκάλεσα λάθος εντύπωση. Αυτό που ήθελα να πω όμως ήταν "αλίμονο για αυτόν που είναι επαναστάτης και που συνειδητά μέσα στον αγώνα του βλέπει την έκβαση ως την επίτευξη κάποιου ρεφορμισμού ή παροχής από τα αφεντικά. Τι κατάλαβες εσύ δεν ξέρω.

Ακόμα και η διαβίωση και το κοινωνικό κράτος στην Φιλανδία και την Σουηδία δεν ήταν άμεσα αποτελέσματα δικών τους αγώνων αλλά σαν βιτρίνα με την γειτονική Ρωσία και προς τους Ρώσους. Αυτοί όμως δεν αγωνίστηκαν το 1907-1920 για αυτό. Από το 90 και μετά τους πήρε ο διάολος κι εκεί και τον σοσιαλισμό τους. Αμερικάνικες βιομηχανίες αγόρασαν τα πάντα, το κράτος πρόνοιας τρώει διαρκώς τσεκούρια, εργατικά δικαιώματα απειλούνται και αντιμετωπίζονται ως πολυτέλεια μπροστά στην πανευρωπαϊκή φτωχοποίηση των εργαζομένων, κλπ. Ένα είναι σίγουρο, τίποτα δεν έχουν δώσει τα αφεντικά, ούτε ψίχουλο, που να μην είναι αποτέλεσμα αγώνα και μόνο για να δημιουργήσουν την μαζική εντύπωση ότι δεν υπάρχει προϋπόθεση για συνέχεια κάποιου αγώνα. Πάντα κάτι δίνουν κάπως σε κάποια μορφή αλλά για αυτόν τον λόγο.

Πίσω στον Τσόμσκι δεν είπα ότι ταυτίζομαι στην άποψη του να κάνει μια τέτοια δημόσια δήλωση, που δεν την έκανε όπως την απεικονίζετε κάποιοι εδώ, αλλά ότι σέβομαι την εκτίμηση που έχει για την κατάσταση εκεί, το ανύπαρκτο πια κίνημα (δεν ξέρω αν είδατε τις δημοσιευμένες αρχές του λάϊβς μάτερ - σκέτος ρεφορμισμός και εθνική ειρήνη και συμφιλίωση φτωχών και των μπάτσων είναι - διεκδίκηση αγώνα: πως να κάνουμε τους μπάτσους πιο κοινωνικά υπεύθυνους κ.α.) και την επιρροή της κατάστασης εκεί σε σχέση με το παγκόσμιο. Αν θεωρήσουμε ότι εδώ η κριτική στάση ενάντια στον καπιταλισμό είναι μηδαμινή, και η ένταξη σε αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό ακόμα μικρότερη, για τις ΗΠΑ η αμφισβήτηση του καπιταλισμού είναι σαν να λες ότι δεν υπάρχει θεός και δεν μιλάει αμερικάνικα αυτός ο θεός. Τόσο ακραία πράγματα αυτά περί αμφισβήτησης του καπιταλισμού. Σαν να αμφισβητεί κάποιος ότι στις ΗΠΑ δεν υπάρχει δημοκρατία.

Αυτό που ακούγεται ολοκληρωτικό και αυταρχικό είναι το αν οι αξίες και αρχές του δικού μας αγώνα εδώ θα πρέπει να είναι μανιφέστο για την μέτρηση της επαναστατικότητας παγκοσμίως και δια τους αιώνες. Και σε τι μας αφορά ο βαθμός επαναστατικότητας κάποιου καθηγητή γλωσσολογίας στην άλλη άκρη της γης; ΑΑαα! Επειδή είχε δηλώσει αναρχικός! Έτσι με αυτή του την δήλωση τώρα πρέπει να του αφαιρεθεί η ταυτότητα.

Εδώ το έλλειμμα που αντιμετωπίζουμε δεν είναι αν αμφισβητούμε το τι πρέπει να πούμε σε σχέση με τις εκλογές αλλά το ότι δεν εμπλεκόμαστε κάποιοι σε συνεχή και σταθερό αγώνα για την αποδόμηση του συστήματος πλειοψηφίας, ανάθεσης, και αντιπροσώπευσης. Περιμένουμε να κηρυχθούν εκλογές για βγούμε να κολλήσουμε αυτοκόλλητα. Ο Τσόμσκι όμως έχει χαλάσει κάμποσες δεκαετίες να αποδομεί αυτό το σύστημα μαζί με την νομιμοποίηση του από εικονικές εκλόγές εκπροσώπων. Εδώ σε άλλη συζήτηση κάποιοι που δηλώνουν αναρχικοί, Μήτσο, υποστηρίζουν ότι σε συνέλευση "οι περισσότεροι, σχεδόν όλοι, κλπ" ήταν υπέρ της κατάργησης των συζητήσεων. Γιατί δεν τους αφαιρούμε αυτών των αριστερών τις αναρχικές ταυτότητες; Το επιχείρημα "μα δεν ήταν μόνο ένας" γιατί αποτελεί επιχείρημα μέσα σε συζήτηση αναρχικών; 2 μέτρα, 3 σταθμά! Ο Τσόμσκι μας φταίει και η κοινωνία που δεν μας καταλαβαίνει. Εμείς απλά μιλάμε και σταράτα, αλλά χώρια καταλαβαινόμαστε.

Όσο για την μαζική εξόντωση των εγχρώμων έχεις κάποια στοιχεία γι αυτό; Περίμενες να το κάνουν θέμα τα ΜΜΕ για να ανακαλύψεις την εξόντωση των εγχρώμων; Αν σου πω ότι μειώθηκαν την 8ετία του Ομπάμα θα πεις λέω ψέματα. Κάποτε δεν έφταναν καν στα νέα οι ειδήσεις για το πόσα ανήλικα σε ένα μήνα είχαν εκτελέσει οι μπάτσοι σε μία μόνο πόλη, και η "κοινότητα" των εγχρώμων το θεωρούσε φυσική συνθήκη. Κάποιοι μοίραζαν κείμενα και μιλούσαν για αυτό τότε, ότι δεν είναι κάποια φυσική συνθήκη η εκτέλεση. Η κίνηση των τελευταίων χρόνων με το κίνημα Occupy έψαχνε διέξοδο ενώ η καταστολή φαινόταν να το τροφοδοτεί. Τα ΜΜΕ έκαναν την αντίδραση για κάποιες δολοφονίες διέξοδο εκτόνωσης του ενός κινήματος (με ταξικά χαρακτηριστικά) σε κίνημα με μη-ταξικά χαρακτηριστικά, και η τρίπλα του ζητήματος σήμερα είναι η παραπομπή του σε διαχείριση από τους αντιπροσώπους που θα εκλεγούν το φθινόπωρο. Αυτό είναι το μεγαλύτερο κακό, των αγωνιζομένων κατά των ψυχρών εκτελέσεων, 1-2 χρόνια μετά την κατάληψη πλατειών και λιμανιών και παρεμπόδιση της λειτουργίας της καπιταλιστικής οικονομίας. Κινηματική ισοπέδωση όχι καταστολή. Άκούστε τι λέει ο Τσόμσκι ανάμεσα στα εισιτήρια που πρέπει να πληρώσει για να έχει πρόσβαση στα ΜΜΕ. Μην τσιμπάτε το δόλωμα, αυτό λέει. Ο αγώνας δεν τελείωσε επειδή θα εκλεγεί η Κλίντον αλλά είναι το μικρότερο κακό που μπορεί να συμβεί χωρίς αγώνα. Εκατομμύρια άνθρωποι πρωτο-άκουσαν και διάβασαν Τσόμσκι όταν ακούστηκε το όνομα στις πλατείες του occupy. Έως τότε είχαν την ψευδαίσθηση ότι το όποιο αίτημα και διεκδίκηση μπορεί να εκφραστεί από εκπροσώπους του δημοκρατικού κόμματος.

Η μεγαλύτερη ζημιά και ξεπούλημα που θα μπορούσε να κάνει ο Τσόμσκι είναι να σταματήσει να τοποθετείται για την τρέχουσα δημόσια ατζέντα και να εξαφανιστεί από την δημοσιότητα. Η απορία "και ποιός είναι αυτός ο Τσόμσκι" που μπορεί να δημιουργηθεί στον καθένα είναι ζημιά στο κράτος και τον καπιταλισμό. Και πριν 15 χρόνια είχε ήδη γράψει πολλά που ήταν όλα προσβάσιμα σε βιβλιοθήκες και βιβλιοπωλεία.

από Μήτσος 18/08/2016 12:34 μμ.


Από πουθενά δεν προκύπτει «παραποίηση». Αν η σκληρή κριτική βοηθάει στην αποσαφήνιση θέσεων, τότε μας κάνει καλό. Με το τελευταίο σχόλιο του γιανίρι, τουλάχιστον διαφαίνεται να αποκαθίστανται ορισμένα σημεία προσδιορισμού της πλευράς από την οποία πρέπει να στεκόμαστε εφόσον θέλουμε να συμβάλουμε στην κοινωνική απελευθέρωση.

Ωστόσο, εκείνοι που αντιλαμβάνονται έναν (ένα άτομο σε μια χώρα εκατοντάδων εκατομυρίων!) ακαδημαϊκό (τον οποιονδήποτε) ως ζημιά στο κράτος και τον καπιταλισμό, ας ξανασκεφτούν το θέμα της απελευθέρωσης από τα κάτω. Η αντικατάσταση της κομματικής καθοδήγησης, με την διαφώτιση προοδευτικών αστών, απέχει κάτιτις από οποιαδήποτε σύλληψη ταξικής-κοινωνικής πάλης.

από yianiris 18/08/2016 11:45 μμ.


Δεν είπα ότι αυτός κάνει την ζημιά, αλλά η κινηματική διαδικασία που οδηγεί το ανήσυχο πνεύμα να ψάξει τι λέει ο Τσόμσκι και να δράσει με μια πιο ενημερωμένη συνείδηση για το τέρας που αντιμετωπίζεται εκεί έξω από μια χούφτα ανθρώπους. Αντί να κάθεσαι στην συγκέντρωση να εξηγείς 2 αιώνων πολιτική σκέψη του λες τράβα διάβασε Τσόμσκι. Αν πράγματι ενδιαφέρεται θα την βρει την άκρη της βιβλιογραφίας, όπως την βρήκαμε κι εμείς κάποτε από μια κουβέντα που μας είπαν σε χώρο αγώνα ή επειδή ακούσαμε την λέξη ANARCHY σε τραγούδι των σέξ-πίστολς. Έτσι, βήμα βήμα θα διαπιστώσουμε αν όντως διαφωνούμε, γιατί η πραγματικότητα δεν είναι πολύμορφη, μία είναι.


"...Αυτό που ακούγεται ολοκληρωτικό και αυταρχικό είναι το αν οι αξίες και αρχές του δικού μας αγώνα εδώ θα πρέπει να είναι μανιφέστο για την μέτρηση της επαναστατικότητας παγκοσμίως και δια τους αιώνες. Και σε τι μας αφορά ο βαθμός επαναστατικότητας κάποιου καθηγητή γλωσσολογίας στην άλλη άκρη της γης;..."

"...Αν πράγματι ενδιαφέρεται θα την βρει την άκρη της βιβλιογραφίας, όπως την βρήκαμε κι εμείς κάποτε από μια κουβέντα που μας είπαν σε χώρο αγώνα ή επειδή ακούσαμε την λέξη ANARCHY σε τραγούδι των σέξ-πίστολς. Έτσι, βήμα βήμα θα διαπιστώσουμε αν όντως διαφωνούμε, γιατί η πραγματικότητα δεν είναι πολύμορφη, μία είναι..."

Τι από τα δύο ισχύει τελικά?

"Οι αρχές και οι αξίες του δικού μας αγώνα εδώ" (τα περί "μέτρησης επαναστατικότητας παγκοσμίως και δια τους αιώνες", δε μπαίνω στον κόπο να τα σχολιάσω) ή το  "η πραγματικότητα δεν είναι πολύμορφή?

Μιλάς σαν να βρισκόμαστε σε μια χώρα στην οποία έχουμε εξελίξει την αναρχική θεωρία τόσο ώστε να βρισκόμαστε έτη φωτός μπροστά από τους κακόμοιρους τριτοκοσμικούς (όσον αφορά την αναρχία και τα κινήματα γενικότερα) αμερικανούς. Δε λέω, βολική η προσέγγιση αυτή αν θες να υποστηρίξεις τα λεγόμενα του Τσόμσκι (και του κάθε Τσόμσκι). Έλα όμως που δεν πατάει σε μπερντέ. Το "η άλλη μεριά της γης" πέθανε. Καλώς  ήλθες στο 2016...

Άσε αυτό το "του λες τράβα διάβασε Τσόμσκι". Μου θυμίζει πάμπολες απαντήσεις σε ερωτήσεις που γίνονται για διάφορα θέματα κατά καιρούς έδω, στο indymedia. "Ψάξτο ρε φίλε. Τι ρωτάς? Διάβασε και μάθε!"

Και για όποιον ψάξει, διαβάσει, μάθει, έχει καλώς. Οι υπόλοιποι...

 

 

από δηλαδή 20/08/2016 2:49 πμ.


Ίσως μερικοί πρέπει να βγείτε από την "τρύπα" που λέγεται Ελλάδα και να δείτε και κινήματα εκτός συνόρων. Η αναρχία δεν περιορίζεται στην πατησίων. 

από να διαβάσουμε αντί γι'αυτούς! 20/08/2016 11:39 πμ.


Άσε αυτό το "του λες τράβα διάβασε Τσόμσκι". Μου θυμίζει πάμπολες απαντήσεις σε ερωτήσεις που γίνονται για διάφορα θέματα κατά καιρούς έδω, στο indymedia. "Ψάξτο ρε φίλε. Τι ρωτάς? Διάβασε και μάθε!"

Και για όποιον ψάξει, διαβάσει, μάθει, έχει καλώς. Οι υπόλοιποι...

...οι υπόλοιποι να στρώσουν και αυτοί το τεμπέλικο κωλαράκι τους σε μια καρέκλα και να διαβάσουν κι αυτοί. Ένα βιβλίο κοστίζει όσο δύο σουβλάκια και τρεις μπύρες.


Η (ακούσια) απάντηση του Τσόμσκι στον Ερντογάν Φαίνεται πως ο Καθηγητής Τσόμσκι είχε υπογράψει και ένα άλλο κείμενο υπογραφών, το οποίο κυκλοφόρησε διεθνώς, καταδικάζοντας τις πολιτικές της Τουρκικής κυβέρνησης | ΑΠΕ/ΜΠΕ - AP Photo   Ο πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επιτέθηκε στους ακαδημαϊκούς που υπέγραψαν ένα κείμενο με το οποίο επικρίνουν τις συνεχιζόμενες επιχειρήσεις του στρατού και της αστυνομίας κατά των Kουρδικών πόλεων που διεξάγει η κυβέρνησή του.

Συνολικά πάνω από 1.200 διανοούμενοι έχουν υπογράψει το κείμενο ζητώντας να σταματήσει η βοήθεια στο ISIS και η καταστολή και δολοφονίες των Κούρδων.

Ανάμεσα σε πολλά άλλα, ο Eρντογάν είπε πως θα ήθελε ξένοι ακαδημαϊκοί να έρθουν στην Τουρκία για να δουν οι ίδιοι τι πραγματικά συμβαίνει.

Αναφέρθηκε ειδικά στον Καθηγητή Νόαμ Τσόμσκι, περίφημο γλωσσολόγο και κοινωνικό ακτιβιστή, ανάμεσα σε αυτούς που ευχήθηκε να προσκληθούν για αυτόν τον σκοπό. Iδού τι είπε ο Tούρκος πρόεδρος:

Αφήνω στην άκρη εκείνους που υπέγραψαν αυτό το λεγόμενο κείμενο συλλογής υπογραφών ακαδημαϊκών. Προσκαλώ τους ξένους ακαδημαϊκούς στην Τουρκία. Δεν πρόκειται μόνο να υπογράψουν ένα κείμενο. Ελάτε και δείτε με τα μάτια σας τι συμβαίνει στα ανατολικά και τα νοτιανατολικά. Είμαστε έτοιμοι να σας εξηγήσουμε. Είναι παραβίαση του νόμου ή είναι παραβίαση των δικαιωμάτων των πολιτών από μια τρομοκρατική οργάνωση; Αφήστε τους να έρθουν και να δουν. Για παράδειγμα, ας προσκαλέσει ο πρέσβης των ΗΠΑ τον Τσόμσκι ώστε να λάβει μια αληθινή έκθεση αντί για τις πληροφορίες που παρέχουν οι έμμισθοι της πέμπτης φάλαγγας.

Φαίνεται πως ο Καθηγητής Τσόμσκι είχε υπογράψει και ένα άλλο κείμενο υπογραφών, το οποίο κυκλοφόρησε διεθνώς, καταδικάζοντας τις πολιτικές της Τουρκικής κυβέρνησης απέναντι στον ISIS και σχετικά με το Κουρδικό ζήτημα, συγκεκριμένα τις αστυνομικές και στρατιωτικές επιχειρήσεις τις οποίες και το εγχώριο κείμενο επέκρινε. Ο Τσόμσκι υπέγραψε αυτό το κείμενο πριν την πρόσκληση του Ερντογάν, αλλά το κείμενο βγήκε στη δημοσιότητα αφού του απευθύνθηκε η πρόσκληση. Μια παράξενη σύμπτωση οδήγησε σε μια ακούσια λεκτική διαμάχη ανάμεσα στον Τούρκο πρόεδρο της δημοκρατίας και τον περίφημο γλωσσολόγο.

Παρουσιάζουμε παρακάτω το κείμενο το οποίο υπογράφηκε από τον Τσόμσκι όπως και από πολλούς άλλους ακαδημαϊκούς και ακτιβιστές από όλο τον κόσμο, μαζί με την πλήρη λίστα αυτών που υπέγραψαν:

«Να σταματήσει η αρωγή και η υποκίνηση του ISIS!

Να σταματήσει η καταστολή και η δολοφονία των Κούρδων!

Η τουρκική κυβέρνηση ακολουθεί μια εγκληματική πολιτική στην κουρδική περιοχή της χώρας, στη Συρία και στη Μέση Ανατολή γενικότερα.

Παρά τους ισχυρισμούς της περί του αντιθέτου, όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι συνεχίζει να ενισχύει τη στάση των δολοφόνων πολέμαρχων του ISIS, επιτρέποντας τη διάθεση πετρελαίου του ISIS στην αγορά μέσω της Τουρκίας, αφήνοντας την επικράτειά της ως διαμετακομιστική οδό μαχητών από όλο τον κόσμο προς ένταξη στις τάξεις της οργάνωσης, παρέχοντας ασφαλές καταφύγιο και ιατρική περίθαλψη όταν είναι απαραίτητο στους μαχητές του ISIS και προμηθεύοντας όπλα στον ISIS και σε μια ποικιλία από άλλες θρησκευτικές-εξτρεμιστικές ομάδες. Αν αυτό αληθεύει, σημαίνει συνενοχή σε ένα πολιτικό κίνημα που συνιστά απειλή για το μέλλον των λαών της Μέσης Ανατολής ή ακόμη, του κόσμου γενικότερα.

Η Τουρκία διεξάγει επίσης μια κακοήθη εκστρατεία καταστολής κατά των ίδιων των Κούρδων της, ενώ μόλις μέχρι την άνοιξη του 2015 είχε εμπλακεί σε μια διαδικασία διαπραγματεύσεων με το πολύμορφο κουρδικό κίνημα της χώρας.

Από τα τέλη Ιουλίου, πολλές κουρδικές πόλεις βρίσκονται υπό την κατοχή των Ειδικών Δυνάμεων της αστυνομίας και, τελευταίως, δεκάδων χιλιάδων στρατιωτών που, υπό συνθήκες επιβολής απαγόρευσης της κυκλοφορίας όλο το εικοσιτετράωρο για μια βδομάδα, δέκα ημέρες ή ακόμα περισσότερο κάθε φορά, συνοδευόμενης από τις διακοπές ρεύματος και παύσης όλων των δυνατοτήτων επικοινωνίας, επιτίθενται σε πυκνοκατοικημένες γειτονιές, πραγματοποιούν έρευνες από σπίτι σε σπίτι και σκοτώνουν αμάχους, από βρέφη μέχρι ηλικιωμένους, καθώς και ορισμένους νεαρούς μαχητές που έχουν σκάψει χαρακώματα για να υπερασπίσουν αυτές τις γειτονιές.

Οι εκθέσεις δείχνουν ότι η κατάσταση είναι ήδη τραγική, με δεκάδες θύματα έπειτα από το ξεκίνημα μιας νέας και ενισχυμένης εκστρατείας μόλις πριν από μερικές ημέρες. Με το ρυθμό αυτό και δεδομένου ότι δεν λέγεται κουβέντα για αυτό το γύρο καταστολής που κρατάει ένα μήνα τώρα, ο αριθμός των θυμάτων μπορεί να φθάσει τις χιλιάδες.

Όλα αυτά πρέπει να τελειώσουν. Η τουρκική κυβέρνηση παίζει με τη φωτιά. Η πολιτική της αρωγής και υποκίνησης του ISIS και της άρνησης των στοιχειωδών δικαιωμάτων στον κουρδικό λαό, όχι μόνο στη δική της επικράτεια αλλά και στη Ροζάβα, δηλαδή στο Συριακό Κουρδιστάν, είναι απαράδεκτες.

Υπάρχουν πληθώρα στοιχείων που δείχνουν τουρκική βοήθεια προς το ISIS με διάφορες μορφές, που κυμαίνονται από στοιχεία υποστηριζόμενα από δορυφορικές εικόνες του Υπουργείου Άμυνας της Ρωσικής Ομοσπονδίας ως τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις και δηλώσεις από διάφορους εκπροσώπους της κυβέρνησης των ΗΠΑ, αν και η Τουρκία είναι σημαντικός σύμμαχος και μέλος του ΝΑΤΟ.

Καλούμε την τουρκική κυβέρνηση να σταματήσει κάθε αρωγή στη δολοφονική συμμορία που ονομάζεται ISIS και να σταματήσει την καταστολή και το σφαγιασμό των Κούρδων πολιτών της.

Προτείνουμε τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης διεθνούς εξεταστικής επιτροπής αποτελούμενης από γνωστούς διανοούμενους, νομικούς και υπερασπιστές των δημοκρατικών δικαιωμάτων, προκειμένου να διερευνήσουν τις καταγγελίες σχετικά με την πρακτική της τουρκικής κυβέρνησης στις εν λόγω περιοχές.»

Ονοματεπώνυμο - Oργάνωση

  1. Noam Chomsky, Καθηγητής, MIT, Cambrigde, MA, ΗΠΑ
  2. Michael Löwy, Επίτιμος Καθηγητής , CNRS, Γαλλία
  3. Tariq Ali, Συντάκτης, New Left Review, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
  4. Bertell Ollman, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, New York University, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
  5. Prabhat Patnaik, Επίτιμος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Jawaharlal Nehru, Νέο Δελχί, Ινδία
  6. Nestor Pitrola, Βουλευτής, Frente de Izquierda y de los Tarabajadores, Αργεντινή
  7. Robert Brenner, Τμήμα Ιστορίας, UCLA, Λος Άντζελες, CA., ΗΠΑ
  8. Nancy Holmstrom, Επίτιμη Καθηγήτρια, Rutgers University, ΗΠΑ
  9. Aijaz Ahmad, Καθηγητής Συγκριτικής Λογοτεχνίας και Κριτικής Θεωρίας, University of California, Irvine, ΗΠΑ
  10. Michael Lebowitz, Επίτιμος Καθηγητής Οικονομικών, Simon Fraser University, Καναδάς
  11. Greg Albo, York University, Καναδάς
  12. Joan Cocks,  Mount Holyoke College, ΗΠΑ
  13. Suzi Weismann, Politics Department, St. Mary’s College, Moraga, CA., ΗΠΑ
  14. Fred Moseley, Department of Economics, Mount Holyoke College, MA, ΗΠΑ
  15. Ελένη Βαρίκα, Επιτιμή Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Paris VIII, Γαλλία
  16. Guglielmo Carchedi, Πανεπιστήμιο του Amsterdam (Συνταξιούχος), Ολλανδία
  17. Raquel Varela, Universidade Nova de Lisboa, Λισαβόνα, Πορτογαλία
  18. David Laibman, Συντάκτης, Science and Society, Brooklyn, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
  19. Jorge Altamira, Partido Obrero, Αργεντινή
  20. Σάββας Μιχαήλ, Γενικός Γραμματέας του ΕΕΚ, εκ μέρους του ΕΕΚ, Ελλάδα
  21. Κατερίνα Μάτσα, ψυχίατρος, εκ μέρους των αυτο-οργανωμένων κοινωνικών ιατρείων στη Νέα Σμύρνη και τις Αχαρνές – Κάτω Πατήσια, Ελλάδα
  22. Δημήτρης Δεσσύλας, πρώην Ευρωβουλευτής, Ελλάδα
  23. Παντελής Βαϊνάς, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, Ελλάδα
  24. Iosif Abramson, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του RPK (Ρώσικο Κόμμα Κομμουνιστών), συμπρόεδρος της AMO (Ένωση Μαρξιστικών Οργανώσεων) Τμήμα Αγ. Πετρούπολης, Δρ. Τεχν. Επ., Ρωσική Ομοσπονδία
  25. Soledad Sosa, Βουλευτής, Frente de Izquierda y de los Tarabajadores, Αργεντινή
  26. Pablo Lopez, Βουλευτής, Frente de Izquierda y de los Tarabajadores, Αργεντινή
  27. Vijay Prashad, Trinity College, Hartford, Conn, ΗΠΑ
  28. Ewa Groszewska, Socialist Agreement, Πολωνία
  29. Γεράσιμος Μακρής, Καθηγητής Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Ελλάδα
  30. August Nimtz, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και Αφροαμερικάνικων και Αφρικανικών Σπουδών, University of Minnesota, Minneapolis, MN, ΗΠΑ
  31. Mindi Schneider, Επίκουρος Καθηγητής, International Institute of Social Studies (ISS), Erasmus University Rotterdam, Ολλανδία
  32. Osvaldo Coggiola, Καθηγητής Ιστορίας, Πανεπιστήμιο του Sao Paolo, Βραζιλία
  33. Tatiana I. Filimonova, Ένωση Μαρξιστικών Οργανώσεων (AMO), Αγία Πετρούπολη, Ρωσική Ομοσπονδία
  34. Piotr Lewandowski, Socialist Agreement, Πολωνία
  35. Monika Karbowska, Κοινωνικό Φόρουμ Κεντρικής & Ανατολικής Ευρώπης, Πολωνία
  36. Doug Henwood, Left Business Observer, Νέα Υόρκη, NY, ΗΠΑ
  37. Neil Faulkner FSA, Επιστημονικός Συνεργάτης, University of Bristol, Ηνωμένο Βασίλειο
  38. Betto della Santa, Μεταπτυχιακός Ερευνητής και Λέκτορας στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο Fluminense, Campus Niteroi, Βραζιλία
  39. Michael Letwin, Συνιδρυτής του Labor for Palestine, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
  40. Joel Andreas, Επίκουρος Καθηγητής, Johns Hopkins University, Τμήμα Κοινωνιολογίας, ΗΠΑ
  41. Alvaro Augusto Comin, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο του Sao Paulo, Τμήμα Κοινωνιολογίας, Βραζιλία
  42. Θεόδωρος Κουτσουμπός, αρχισυντάκτης της εφημερίδας Νέα Προοπτική, Ελλάδα
  43. Γιάννης Αγγέλης, δημοσιογράφος - μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, Αθήνα, Ελλάδα
  44. Νίκος Πελεκούδας, συνδικαλιστής, Ειδική Αγωγή, Ελλάδα
  45. Νίκος Τζιρής, γραμματέας της Οργάνωσης Επαναστατικής Νεολαίας, Ελλάδα
  46. Κώστας Αποστολόπουλος, Balkan Information Bulletin, Ελλάδα
  47. Σωτήρης Παπαδημητρίου, μέλος του ΔΣ του Σωματείου των Εργατών στην Αλουμίνιον της Ελλάδος, Ασπρά Σπίτια, Ελλάδα
  48. Δέσποινα Κουτσούμπα, Περιφερειακή Σύμβουλος στην Περιφέρεια Αττική, Αθήνα
  49. Μαρία Μπενέτου, μέλος της Λαϊκής Συνέλευσης Αγίας Παρασκευής, Αθήνα
  50. Αφροδίτη Τζιαντζή, δημοσιογράφος, Εφημερίδας των Συντακτών (Εφσυν)
  51. Ιωάννα Κούρτοβικ, δικηγόρος
  52. Κώστας Παπαδάκης, δικηγόρος, πρώην μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ)
  53. Κωνσταντίνα Γκούλιου, πρόεδρος της Ένωσης Αναπήρων “Διαγόρας”
  54. Alessandra Mecozzi, Πρόεδρος της Ένωσης Cultura è Libertà (Πολιτισμός είναι Ελευθερία), Ιταλία
  55. Francesca Koch, Διεθνής Οίκος των Γυναικών, Ρώμη, Ιταλία
  56. Alessandro Portelli, Πανεπιστήμιο Sapienza, Ρώμη, Ιταλία
  57. Teresa Lapis, Δημοκρατικοί Νομικοί, Ιταλία
  58. Sue George, Πανεπιστήμιο Pisa (Συνταξιούχος), Ιταλία
  59. Effiong L. Ntuk, Δικηγόρος, Τορίνο, Ιταλία
  60. Barbara Spinelli, Δικηγόρος, Ευρωβουλευτής, Ιταλία
  61. Robert Sabata Gripekoven, Δικηγόρος, Βαρκελώνη, Ισπανία
  62. Stefano Mannironi, Arci-Nuoro, Ιταλία
  63. Mario Angelelli, Lawyer, Rome, Italy
  64. Arturo Salerni, Δικηγόρος, Ρώμη, Ιταλία
  65. Maurizio Acerbo, Γραμματέας του Partito Rifondazione Comunista, Ιταλία
  66. Giorgio Barbarini, Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου τηςPavia, Ιταλία
  67. Fabio de Nardis, Πανεπιστήμιο Sapienza University της Ρώμης, Επίκουρος Καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας, Ιταλία
  68. Raul Mordenti, Πανεπιστήμιο της Ρώμης 'Tor Vergata', Ιταλία
  69. Paolo Ferrero-Εθνική Γραμματέας του Rifondazione Comunista, Ιταλία
  70. Maria Grazia Campari, Δικηγόρος, Φλωρεντία, Ιταλία
  71. Antonio Caputo, Πρόεδρος του Movimento d'Azione Giustizia, Ιταλία
  72. Maria Immacolata Macioti, πρώην Τακτική Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Sapienza, Ρώμη, Ιταλία
  73. Gérard Lutte, Επίτιμος Καθηγητής, Professor. Emeritus, Πανεπιστήμιο Sapienza, Ρώμη, Ιταλία

Συλλογικότητες

  1. Associazione Senza Paura, Γένοβα, Ιταλία
  2. Centro Sociale intifada, Empoli, Ιταλία
  3. Associazione Azad, Ιταλία
  4. Associazione Verso il Kurdistan, Alessandria, Ιταλία
  5. Confederazione Cobas, Ιταλία
  6. Cooperazione Rebelde Napoli, Ιταλία
  7. Associazione Jambo, Parma, Ιταλία
  8. Associazione Senza Confine, Roma, Ιταλία
  9. Circolo Libertario Emiliano Zapata di Pordenone, Ιταλία
  10. Associazione Trama di Terre/Centro Interculturale delle donne, Ιταλία
  11. Associazione Alkemia Lab.Multimediali, Modena, Ιταλία
  12. Ciac-Parma, Ιταλία
  13. Donne in Nero, Ιταλία
  14. Movimento d'Azione Giustizia e Liberta, Ιταλία
  15. CSAO Cartella, Reggio Calabria, Ιταλία
  16. CSC Nuvola Rossa, Villa S. Giovanni, Ιταλία
  17. Cobas Confederation, Bologna, Ιταλία
  18. Cobas Confederation, Empoli Valdelsa, Ιταλία
  19. Zeroviolenza.it
  20. Comunità in Resistenza/Csa Intifada, Ιταλία

 

από @.. 18/09/2016 2:13 μμ.


 

στο ονομα του μικρότερου κακού.

αλλα οπως έλεγαν και οι γερμανοι κομμουνιστες...

wer Hindenburg waehlt, waehlt Hitler

(μφτρ: όποιος ψηφίζει Χιντενμπουργκ, ψηφίζει Χιτλερ,)

wer Hitler waehlt, waehlt Krieg

(μτφρ: όποιος ψηφίζει Χιτλερ, ψηφίζει Πόλεμο!)

https://youtu.be/lCe67llljag

 

ο ρεφορμισταράς Νόαμ Τσόμσκι..., έλεγε το 2013 η επανάσταση μας τέλειωσε και στον 21ο αιώνα και ήταν λάθος και στον 20ο

που έγραφε το 2013 

https://chomsky.info/20130312/

CH: So you think this twentieth century idea of revolutionary movements is over?

NC: It’s not just twentieth century. There are very rare occasions when you can even raise the question and we are not anywhere near those occasions. If you want to raise the question abstractly in a philosophy seminar okay you can discuss it. So we can discuss are there circumstances in which it might be justified to take up arms to overthrow a repressive government. Yea, sure. For example, I was in favor of the conspirators who tried to kill Hitler. I think that was a good thing to do. I was in favor of the partisans who were resisting the Nazis. I think you can give many cases in which resistance to oppression, terror and violence is justified, I am not a pure pacifist. So I can imagine. However, I think it carries a very heavy burden of proof and the burden of proof is always on those who choose violence. Sometimes the burden can be met in my opinion, but its a heavy burden. Now we are in a philosophy seminar, unrelated to the real world. But if we are talking about the real world, which is what I happen to care about, I don’t see much point in discussing it. So I don’t know the revival you are talking about.

και παρακάτω ο κος Τσομσκι απαριθμεί τις υποτιθήμενες συνθήκες, κατα τις οποίες τότε και μόνο τότε μπορει ο λαός να πάρει τα όπλα. χα χα!! Ο αποστάτης Κάουτσκι τα έλεγε πιο... αριστερά :-)

The idea of overthrowing existing forces by violence is a very questionable one for pretty good reasons I think. People who talk about revolution, it’s easy to talk about, but if you want a revolution, meaning a significant change in institutions that’s going to carry us forward, rather than backwards, then it has to meet a couple of conditions. 

Παρακάτω αποδίδει τη ρεφορμιστική του θέση ότι πρέπει να αλλάξουν τα πράγματα απο το κοινοβούλιο στο...Μαρξ.

ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ...

 Maybe Marx is right that within parliamentary democracies you can use the institutions themselves to go to a sharp institutional change.

που τα βρήκες να τα γράφει ο Μαρξ αυτα ρε απατεώνα Τσόμσκι;

.........

α, και πούστε...

για να μην ξεχνιόμαστε, το "μικρότερο κακό" ο σύζυγος Κλίντον διαμέλισε τη Γιουγκοσλαβία...

 

 

ΕΤΣΙ ΝΑ ΞΕΣΚΕΠΑΖΟΝΤΑΙ ΠΛΗΡΩΣ ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ ΤΟΥ ΚΛΙΝΤΟΝ


Ασυζήτητα επιλέγω να είμαι μάχιμος στο στρατόπεδο του Τσόμσκι παρά στο φασιστικό στρατόπεδο του Σταλινικού. Ορφανό κι εγώ έκαψα το ορφανοτροφείο του ναού της ιδεολογίας φεύγοντας. Ο πόλεμος καραδοκεί, (όχι χαμηλών τόνων ταξικός, μιλάω για τζετ με βόμβες, ο κανιβαλισμός των τάξεων κορυφώνεται, ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα καταπατιούνται, η τροφή, η στέγη, η περίθαλψη, γίνονται προνόμιο μιας ισχνής πλειοψηφίας, άνθρωποι με φυσικές ιδιαιτερότητες αποκαλούνται κτήνη και φρικιά και η δημοκρατία υπερασπίζεται το δικαίωμα στην άποψη του ναζί) η ένταξη με τον ένα ή τον άλλο δυνατό νταβατζή (Ρωσία - ΗΠΑ - Τουρκία - Ισραήλ - Κίνα) παρουσιάζεται σαν δίπολο επιβίωσης "του σκατο-έθνους" και κάποιοι πουλάνε επαναστατική ορθοδοξία και λενινισμό. Για να σωθεί η "εθνική οικονομία" πρέπει να γίνουν ανθρωποθυσίες (άστεγοι, πεινασμένοι, άρρωστοι), για να προστατευτεί η "χώρα" πρέπει να προστατευτούν τα σύνορα. Για να προστατευτούν τα σύνορα χρειάζεται "εθνικός στρατός". Τι ακριβώς πουλάτε ως επαναστατικότητα εσείς που την πουλάτε, γιατί εμείς ηθικά τουλάχιστον έχουμε ταχθεί με τους ανθρώπους και την ζωή ενάντια σε κάθε απολυταρχικό εξουσιαστικό δίλημμα. Με τους ανθρώπους ενάντια στους κανίβαλους θα πολεμήσουμε ακόμα και την πιο επαναστατική ορθοδοξία! Γιατί τόσο η ιστορία όσο και η δημογραφία αποδεικνύουν ότι εμείς πάντα νικάμε και θα νικάμε και οι μισάνθρωποι θα γίνεστε λίπασμα για την γη. Ελευθερία, ισότητα, δικαιοσύνη, ψωμί, στέγη, υγεία, παιδεία, ΕΙΡΗΝΗ! Τι πληρώνει ο Πούτιν για να καλλιεργήσει μια ψευδή συμμαχία δε μας έχετε πει.

από @ 18/09/2016 4:38 μμ.


με εσένα εχθρό, ειναι σαν να κλέβω εκκλησία στις αντιπαραθέσεις. Ε, που' στε ελάτε ολο το τριο, συνεχιστε τη διαφήμιση.

υγ: παραδόξως, ξέρεις και σκάκι:-) παλι καλά!

ομως βιάζεσαι για δες σε λιγο την αποκάλυψη που θα ανεβει στο αλλο θρεντ

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License