Ρημαγμένες ζωές επαναστατριών

Από την Έλενα Τζιουλιάνι και Ράκελ Κόρρι, οι ιστορίες έξι γυναικών που πολέμησαν για την ελευθερία και πλήρωσαν με το αίμα τους.

Posted on 18/10/2013 by kleovis

Ρημαγμένες ζωές επαναστατριών
Γράφει ο Καρμέλο Αλμπανέζε στο Μανιφέστο, Ιταλία, 17 Οκτωβρίου 2013
αλιεύουμε από miccia corta

‘Όχι από μίσος, αλλά από αγάπη’, από τις Paola Staccioli, Haidi Gaggio Giuliani

Από την Έλενα Τζιουλιάνι και Ράκελ Κόρρι, οι ιστορίες έξι γυναικών που πολέμησαν για την ελευθερία και  πλήρωσαν με το αίμα τους.

‘Να είστε ικανοί να αισθάνεστε με το βαθύτερο μέσα σας, οποιαδήποτε αδικία υφίσταται ο οποιοσδήποτε, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου’.

Ίσως αυτή ακριβώς η φράση του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα έπρεπε να αντήχησε στην ψυχή των Ταμάρα Μπούνκε, Έλενα Αντζελόνι, Μόνικα Έρτλ, Μπάρμπαρα Κίστλερ, Αντρέα Γουόλφ, Ράκελ Κόρρι. Έξι ‘γυναίκες κομμουνίστριες, αντιιμπεριαλίστριες που αγαπούσαν την ειρήνη ενωμένες απ’ την επιλογή να εγκαταλείψουν τη ‘προνομιούχα’ ζωή τους στη Δύση, για να πολεμήσουν την επανάσταση άλλων’. Τις ένωσε επίσης το αποτέλεσμα των αγώνων τους : σκοτωμένες από την εξουσία, ή σκοτωμένες στην προσπάθεια να της αντισταθούν. Όχι από μίσος, αλλά από αγάπη είναι ο τίτλος του βιβλίου των Πάολα Στατσιόλι και Χάϊντι Τζιουλιάνι, με εισαγωγή από την Σίλβια Μπαραλντίνι, έκδοση Derive και Approdi, [240 σελίδες, 15 ευρώ], που μιλά για τις βιογραφίες τους.

Η Πάολα Στατσιόλι είναι, εκτός από συγγραφέας λογοτεχνικών πορτρέτων για φεμινίστριες και ιστορικών ρομάντζων, αφηγήτρια και φροντιστής διαφόρων έργων, χορωδιακών επίσης, που προσπαθούν να γεμίσουν τα πολυάριθμα κενά στη μνήμη και τη δικαιοσύνη γύρω απ’ τα εγκλήματα με νεοφασιστική μήτρα στην Ιταλία, από τον Βάλτερ Ρόσσι μέχρι τον Κάρλο Τζιουλιάνι. η Χάϊντι Τζιουλιάνι του Κάρλο είναι η μητέρα. Καθηγήτρια στη σύνταξη, συγγραφέας και βουλευτής για λίγο διάστημα με σκοπό να δικαιώσει τον γιο της και τους λόγους-αγώνες του, είναι τώρα, μετά τη δολοφονία, μητέρα και όλων αυτών που του υιού της αισθάνονται αδελφοί. Η Σίλβια Μπαραλντίνι αγωνίστηκε ενάντια στις ρατσιστικές προκαταλήψεις και τα κοινωνικά δικαιώματα στην Αμερική, στα χρόνια του ’60 και ’70. Κατηγορήθηκε για διάφορα αδικήματα, κάποια εφευρέθηκαν, φυλακίστηκε για αρκετά χρόνια στις ΗΠΑ. ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΎΣΕ ΝΑ ΚΆΝΕΙ ΚΑΛΎΤΕΡΗ ΕΙΣΑΓΩΓΉ ΣΤΟ ΒΙΒΛΊΟ ΑΠΌ ΑΥΤΉΝ.

Η Μόνικα Έρτλ [γερμανο-βολιβιανή] την 1η του Απρίλη 1971 πυροβολεί και σκοτώνει στα γραφεία του βολιβιανού προξενείου στο Αμβούργο, τον Ρομπέρτο Κουαντανίλλα, τον συνταγματάρχη των μυστικών υπηρεσιών της Βολιβίας υπεύθυνο για τον θάνατο του Τσε. Μετά γυρίζει σ’ εκείνη τη χώρα στο πλευρό του Ρεζί Ντεμπρέ για να οργανώσουν τη σύλληψη του Κλάους Άλτμανν Μπάρμπι, τον πρώην αρχηγό της Γκεστάπο της Λυών, ο οποίος όμως καταφέρνει να της στήσει ενέδρα όπου χάνει τη ζωή της.

Η Μπάρμπαρα Κίστλερ [ελβετίδα], αποφασίζει να ενωθεί με το κίνημα της κουρδικής απελευθέρωσης κάτω από την ηγεσία του ΠΚΚ, με όνομα μάχης Ροχάνι. Πολεμάει με τον Στρατό της ένωσης των ελεύθερων γυναικών του Κουρδιστάν και σκοτώνεται στην ανατολική Τουρκία τον Οκτώβριο του 1998.

Η Ράκελ Κόρρι [από τις ΗΠΑ], νεαρή αγωνίστρια του ειρηνισμού, παίρνει μέρος με άλλους αγωνιστές του ΔΚΑ, Διεθνούς Κινήματος Αλληλεγγύης σε ενέργειες αντίστασης ειρηνικές στη λωρίδα της Γάζας και στις 16 Μαρτίου του 2003 συνθλίβεται από μπουλντόζα του ισραηλινού στρατού, καθώς προσπαθεί να εμποδίσει, οπλισμένη με μεγάφωνο, τη κατεδάφιση παλαιστινιακής οικίας στη Ράφα.

Η ιστορία της Μαρία Έλενα Αντζελόνι, αξίζει λίγο μεγαλύτερη εμβάθυνση. Είναι η θεία του Κάρλο Τζουλιάνι και ένα από τα κείμενα του έργου είναι γραμμένο από την Χάϊντι Τζουλιάνι. Το 1970 παίρνει μέρος σε μια πράξη υποστήριξης της ελληνικής αντίστασης ενάντια στο καθεστώς της ελληνικής χούντας, όμως ο ωρολογιακός μηχανισμός της βόμβας που έχουν φτιάξει μπλοκάρει και το αυτοκίνητο τινάζεται στον αέρα. Η Μαρία Έλενα σκοτώνεται.

Τριάντα ένα χρόνια μετά, το 2001 στις 20 Ιουλίου, ο ανιψιός της θα σκοτωθεί καθώς προσπαθούσε ν’ αντισταθεί με δεκάδες ακόμη χιλιάδες άτομα, στις αποφάσεις των Μεγάλων της Γης. Κάποιος, αμέσως μετά τη δολοφονία του Κάρλο, δεν χάνει χρόνο. Μαθαίνοντας αυτή την απίστευτη και τραγική ομοιότητα της μοίρας, σκέφτηκε να κάνει μια δημοσιογραφική σπέκουλα αποκαλύπτοντας τη σύμπτωση. Ειπώθηκε, σ’ εκείνη την περίπτωση, με τόνους άχαρα σαρκαστικούς, πως η συνήθεια να κάνεις τον επαναστάτη, ήταν στον χαρακτήρα της οικογένειας Τζιουλιάνι.

Στο βιβλίο, οι δύο απόπειρες υπέρ των καταπιεσμένων – αυτή της Έλενα στη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών και του ανιψιού της Κάρλο, ταυτόχρονα με την άνοδο της νέας χρηματιστηριακής παγκοσμιοποιημένης δικτατορίας στη διάρκεια των G8 στη Γένοβα το 2001, παρουσιάζονται σε μια δίκαιη προοπτική και άποψη και επιστρέφουν λάμποντας. Γίνονται εμφανή, διαβάζοντας τις σελίδες που αφορούν την ζωή της Έλενα οι λόγοι και τα κίνητρα που την οδήγησαν να πραγματοποιήσει εκείνη την κίνηση που, εάν είχε επιτύχει στόχο, θα είχε αποσοβήσει πολλές ταλαιπωρίες σε ένα ολόκληρο λαό, όπως επίσης και στην περίπτωση του Κάρλο και των συντρόφων του.

Έτσι λοιπόν στο σπίτι των Τζιουλιάνι, υπήρξε και υπάρχει ένας χαρακτήρας που τείνει στην ελευθερία, ικανός να διαβάζει τις αδικίες με τρόπο συλλογικό, νωρίτερα από άλλους, με μεγάλη πολιτική διορατικότητα. Και μόνο γι αυτή την οικογενειακή και ιστορική γέφυρα, καλό θα ήταν να διαβαστεί το βιβλίο, που επιτέλους δεν λέει τίποτα για την ‘βία’, αλλά πάρα πολλά για τους λόγους που την παράγουν. Μας λέει πως ο θάνατος είναι η ίδια μαύρη και σκοτεινή κουρτίνα που πέφτει τόσο πάνω από τις ζωές των θυμάτων, όσο και σ’ εκείνες των δημίων, σε ένα δυσδιάκριτο κουβάρι πόνου, που η ζωή όμως που έχει βιωθεί μέχρι μια στιγμή πριν εξαφανιστεί, κάνει τη διαφορά.

από Oresivios 14/05/2016 10:08 μμ.


Το άρθρο σου είναι καλό αλλα ο τίτλος το αδικεί. Είναι αυτή η σωστή απόδοση του τίτλου του βιβλίου; Δεν γνωρίζω Ιταλικά και δεν μπορώ να πω, αλλά μου κανει μεγάλη εντύπωση. Γιατί "ρημαγμένες ζωές" σύντροφε;

Χιλιάδες αγωνιστές, άνδρες και γυναίκες, αναρχικοί και κομμουνιστές, έδωσαν και δίνουν τη ζωη τους επιλέγοντας να πολεμήσουν σε διάφορα μέρη του πλανήτη για τα ιδανικά τους, με τον τρόπο που θεωρεί πρόσφορο ο κάθε ενας τους.

Οι γυναίκες για τις οποίες μιλά το βιβλίο είναι ηρωίδες, έζησαν και πεθάνανε με αξιοπρέπεια, δίνοντας νόημα στα ιδανικά για τα οποία πολέμησαν. Γιατί θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν οι ζωές τους "ρημαγμένες"; Οι διαδρομές των μαχητριών αυτών στη ζωή και την ιστορία θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν "φωτεινές" η "λαμπερές" αλλα ποτέ ρημαγμενες.

Καλο ειναι να μελετάμε την ιστορία και να διατηρούμε ασβηστη τη μνήμη των αγώνων και των αγωνιστών απο τους οποίους ανλούμε έμπνευση και δύναμη για τους δικούς μας προσωπικούς αγώνες.

 

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License