o αντί-ιμπεριαλισμός και το εθνοαπελευθερωτικό μέτωπο

Tι διαφορά θα μπορούσε να έχει ένα εθνοαπελευθερωτικό μέτωπο και ένα αντι-ιμπεριαλιστικό πολιτικό μέτωπο;

Θα ήταν μάταια η κάθε προσπάθεια να υπερασπιστεί κάποιος την θέση ότι δεν υπάρχει πια ιμπεριαλισμός στη γη με την άνθιση του νεο-φιλελευθερισμού. Είτε υπό την μορφή δανειακού κεφαλαίου είτε υπό την μορφή στρατού ο ιμπεριαλισμός υπάρχει και σήμερα με μια νέα ίσως μορφή και περιτύλιγμα όπως υπήρχε και παλαιότερα με την μορφή του εθνικού/στρατού-κεφαλαίου. Η ιεράρχηση των στόχων του αγώνα των χαμηλότερων κοινωνικών και οικονομικών στρωμάτων βρίσκει τον αντι-ιμπεριαλισμό σε χαμηλότερη μοίρα από παλαιότερες εποχές. Ίσως γιατί δεν μπορεί να εντοπιστεί τόσο εύκολα ο εχθρός και πως επιβάλλεται και εισέρχεται στην οικονομική και πολιτική ζωή ενός τόπου και μιας κοινωνίας.

 

Πως θα μπορούσε να προκύψει ένα ουσιώδες αντι-ιμπεριαλιστικό μέτωπο σήμερα, και πως θα ήταν δυνατό να εντάξει τα χαμηλά στρώματα στον αγώνα αυτό; Για να ενταχθεί κάποιος σε ένα αγώνα ενάντια σε ένα συγκεκριμένο εχθρό πρέπει να ορίσει και τι είναι αυτό που υπερασπίζεται. Είναι ένα ανεξάρτητο πολιτικό σύστημα όπως το κράτος, ή μια ανεξάρτητη οικονομία, ή ίσως μια ιδιαίτερη σύνθεση μεταξύ των δύο; Αυτό θα είχε σαν σημείο αναφοράς το κράτος, το έθνος, τον τόπο, την κοινότητα; Πως ένας διεθνιστής μπορεί συγχρόνως να είναι και αντιιμπεριαλιστής; Πως ένας αντι-ιμπεριαλιστής διαφέρει από έναν εθνικιστή; Είναι ο εθνοαπελευθερωτικός αγώνας το ίδιο με τον αντι-ιμπεριαλισμό; Είναι ο ίδιος ο αγώνας για ανεξαρτησία αγώνας που βάζει εθνικά/φιλετικά όρια ή προβάλει την ανωτερότητα κάποιας φιλής ή είναι αγώνας προς την εξίσωση τους; Αν πχ πούμε ότι η Α-εθνική δύναμη πιέζει να καταλάβει τον τόπο μας, και άρα να εκτοπίσει την ντόπια πολιτική/οικονομική εξουσία, θα έπρεπε οι διεθνιστές να υπερασπίσουν το κράτος τους και την ντόπια οικονομική ελίτ απέναντι σε μια "ξένη", ή να παραδωθούν και να αγωνιστούν ταξικά και διεθνιστικά με τα χαμηλά στρώματα του κατακτητή σαν ένα; Πως μπορεί μαχητικά να ενταχθείς σε ένα αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο χωρίς να υπερασπίζεσαι το αυτόνομο και ανεξάρτητο κράτος σου και την οικονομία σου (όπου το "σου" είναι όπως το ορίζεις ο ίδιος).

Αυτά τα ερωτήματα προκύπτουν από μια τελευταία μόδα Σταλινικής προπαγάνδας που υπό την μορφή ατομικής αντιπαράθεσης δεν αναγνωρίζεται ως κομματικός μηχανισμός προώθησης της εξουσιαστικής και ιεραρχημένης πρότασης της πολιτικής οργάνωσης, αλλά σαν μια αντικαπιταλιστική ατομική τοποθέτηση. Νομίζω ότι το συγκεκριμένο πεδίο συζήτησης μπορούν να γίνουν πιο διακριτά τα θεωρητικά ασύμβατα και αντίπαλα χαρακτηριστικά της κάθε επι μέρους αντιπαράθεσης και να αναγνωριστούν οι συγκεκριμένες θέσεις ως προς τι ακριβώς στην ουσία τις κάνει αντιφατικές. Γιατί στο κάτω κάτω της γραφής και των γραφόμενων βρίσκεται μια αξιακή αντιπαράθεση που δεν έχει νόημα πέρα από την θεολογία, και μια σύγκρουση αρχών που δεν έχει νόημα να κρίνει κάποιος την αποτελεσματικότητα κάποιας πολιτικής πράξης χωρίς να αποδέχεται την προτίμηση της ήττας από την καταπάτηση των ίδιων των αρχών της πράξης και του υποκειμένου της. Τέλος δεν μπορούμε αυθαίρετα να μιλάμε για αυτοκαθορισμό χωρίς να εμπεριέχουμε το συγκεκριμένο υποκείμενο που τείνει να αυτοκαθοριστεί.

Προσωπικά ενώ αναγνωρίζω και αποδέχομαι το δικαίωμα του εθνοαπελευθερωτικού αγώνα κάποιων δεν μπορώ να διανοηθώ πως θα μπορούσε να γίνει αυτό πριν την ανατροπή του ίδιους του κράτους χωρίς την υπεράσπιση του. Θεωρώ ότι ο αντιιμπεριαλιστικός αγώνας είναι αποκλειστικά αγώνας των κρατιστών. Αντίθετα ο εθνοαπελευθερωτικός αγώνας ενός λαού, μια κοινότητας, που εμπεριέχονται μέσα σε μια ευρύτερη και καταπιεστική προς αυτούς κοινωνία δεν αποτελεί αυτόματα των αγώνα κρατιστών. Απλά το μοντέλο για κάτι τέτοιο δεν έχει προηγουμένως διαμορφωθεί. Πως απελευθερώνεις δηλαδή την μειονότητα σου απ'τους καταπιεστές χωρίς να προτείνεις την δημιουργία κράτους υπό την ιεραρχημένη εξουσιαστική μορφή της; Χτίζοντας ίσως την αυτονομία μέσα στα όρια και τα σύνορα κάποιου (η κάποιων) κράτους (-ών) και όχι έξω από αυτό/(-ά).


Μη θεωρείς δεδομένο ότι κάθε εθνοαπελευθερωτικός αγώνας γίνεται από ανθρώπους που επαναπαύονται με το που πετυχαίνουν το σκοπό του αγώνα. Μπορεί η παγκόσμια ιστορία να έχει πολλά τέτοια παραδείγματα συμβιβασμού, όμως καλό είναι να δίνουμε αξία και στις εξαιρέσεις του κανόνα. Άλλωστε σε κάθε αγώνα δε μιλάμε για μάζες που κινούνται από δω κι από κει. Υπάρχουν άνθρωποι που ξεχωρίζουν από το σύνολο, κάνουν άλλες επιλογές.

από @ 02/02/2016 3:08 μμ.


 

πολύ ωραία αδόμητη φλύαρη ανεδαφική και αιστορικη αμπελοφιλοσοφια για να δικαιολογησει ο αναρχικος στον εαυτο του πως γινεται να στηριζει τον αγωνα των κουρδων και να μην στηριζει τον αντιιμπεριαλιστικο αγωνα στην Ελλάδα...

τρικυμία εν κρανίω πληρης

από yianiris 03/02/2016 1:46 πμ.


Πρώτα απ΄όλα πως γίνεται ένα σχόλιο να γίνεται αποδεκτό γεμάτο με χαρακτηρισμούς, χωρίς κανένα πολιτικό επιχείρημα, να εκμηδενίζει την όποια κριτική ή θεματολογία; Υπό πια ιδιότητα μιλάει ο αντι-ιμπεριαλιστής;

2ον Ποιά η παραπομπή σε αναρχική βιβλιογραφία για την εμπλοκή των αναρχικών στον αντι-ιμπεριαλιστικό αγώνα και πως σχετίζεται με την συγκυρία; Δηλώνω άσχετος με το αντικείμενο αυτό, ποτέ δεν θυμάμαι να διάβασα θέσεις αναρχικών ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Πατριωτών και μπολσεβίκων ναι, πάμπολλες, αναρχικών ποτέ. Διαφωτίστε μας κι εμάς εσείς οι γνώστες (και το λέω ειλικρινά όχι ειρωνικά).

3ον Ας το πάρουμε αναλυτικά: Εγώ διακρίνω ότι ιμπεριαλισμός μπορεί να υπάρξει σε οικονομικό, σε πολιτικό, και σε στρατιωτικό επίπεδο. α) Σε οικονομικό επίπεδο δεν θεωρώ ότι υπάρχει κάτι προς υπεράσπιση ως προς τις ιμπεριαλιστικές τάσεις, δηλαδή του "ξένου" κεφαλαίου ενάντια στο ντόπιο. β) Σε πολιτικό επίπεδο πως θα μπορούσε η διαχείριση του καθεστώτος από έξω να διαφέρει από την εξουσιαστική διαχείριση των "ντόπιων" εξουσιαστών, και γιατί να υπερασπίσω την αυτονομία μιάς ντόπιας εξουσιαστικής ελίτ; γ) Στο τρίτο, να υπερασπιστώ την γη και την ζωή ενάντια στην βίαια επιβολή ενός στρατού "ξένου" τώρα ξαφνικά ενώ από το 45-48 τελούμε υπό κατοχή από έναν ξένο στρατό και οι άνδρες του τόπου καλούνται δια της βίας να τον υπηρετήσουν; ΝΙΕΤ!!!! Ούτε άντρες ούτε γυναίκες προλετάριοι στην υπηρεσία του ΝΑΤΟ, του ιμπεριαλιστικού ΝΑΤΟ, βεβαίως, βεβαίως! Κανείς δεν το αμφισβητεί ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στο ιμπεριαλιστικό ΝΑΤΟ εμπεριέχει συλλογικές πολιτικές ευθύνες για κάθε βομβαρδισμό αμάχων στην Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν και όπου αλλού έχουν γίνει στο παρελθόν.

Δεν ξέρω που και γιατί κολλάει η αλληλεγγύη στον αγώνα των Κούρδων σε σχέση με τον ιμπεριαλισμό, ας μας βοηθήσει ο @ να διασυνδέσουμε τις δύο θεματολογίες. Ίσως και λόγω τρικυμίας δυσκολευόμαστε να δούμε την απέναντι όχθη της άλλης θεματολογίας που θέλει να εισάγει. Εκτός αν μπορεί ο αντι-ιμπεριαλισμός να γίνει υπερασπίσιμος υπό την συστέγαση με άλλη θεματολογία.

3ο Πως είναι δυνατό να ξεφύγει κανείς από ένα αντι-ιμπεριαλιστικό μέτωπο όπου οι συμπληγάδες πέτρες των Λενινιστών/Μαοϊστών/Σταλινικών και των Εθνικιστών θα σε λιώσουν; Ένας από τους δύο αυτούς εξουσιαστές θα μπορέσει ποτέ να επιβιώσει μέσα στα πλαίσια του αντι-ιμπεριαλισμού, τρίτος σίγουρα δεν χωράει και μάλιστα εχθρικός απέναντι και στους δύο. Το κεφάλαιο να το πολεμήσουμε μαζί με άλλους, ντόπιο και υπερεθνικό σαν ένα, την εξουσία να την πολεμήσουμε από κοινού και την ντόπια και την "ξένη", τον μιλιταρισμό ας τον πολεμήσουμε μαζί (με όποιους προσφερθούν, σίγουρα ούτε οι Λενινιστές ούτε οι Εθνικιστές θα έρθουν προς βοήθεια μας), ντόπιο και ξένο μιλιτιαρισμό. Τον ιμπεριαλισμό ποιού, πως, και γιατί να τον πολεμήσουμε; Εκτός αν ο δικό σας μιλιταρισμός είναι στα πλαίσια του "τα πολεμάμε όλα δεν αφήνουμε τίποτα όρθιο μόνο τους εαυτούς μας". Λογική ΙΣΙΣ δηλαδή εντός του αναρχικού κινήματος. WOW!! Ίσα ίσα, που η εκδήλωση του ιμπεριαλισμού συνειδητοποιεί ακόμα περισσότερο τους ντόπιους ενάντια στο όποιο κεφάλαιο, την όποια εξουσία, την όποια στρατιά. Την τρικυμία στο κρανία την έχουν όσοι βλέπουν δικά μας κεφάλαια, δικά μας κράτη, και δικούς μας στρατούς.

Μέχρι να με πείσει κάποιος για το αντίστροφο εγώ δηλώνω εδώ ότι είμαι ενάντια στον αντι-ιμπεριαλιστή εξουσιαστή πατριώτη κεφαλαιούχο, με πάθος. Ας μου υποστηρίξει κάποιος την θέση του αντι-ιμπεριαλιστή άσχετα με το ντόπιο κεφάλαιο, την ντόπια εξουσία, και τον ντόπιο στρατό που ποτέ δεν υπήρξε. Απ'το 1821 που ιδρύθηκε αυτό το ψευτο-έθνος/κράτος με το όνομα ομπρέλα "Ελλάδα" για όλες τις φυλές και εθνότητες που κατοικούσαν τον τόπο, υπό "ξένη" διοίκηση ήταν πάντα αυτός ο στρατός. Μια ταμπέλα που ξεθάφτηκε μετά από 2000 χρόνια ανυπαρξίας και στην μισή Ελλάδα μόλις συμπλήρωσε 100 χρόνια ύπαρξης.

Είναι σαν να είμαι ιθαγενής στην Βενεζουέλα και θέλει κάποιος να υποστηρίξω τους Ισπανούς ενάντια στους Πορτογάλους και Άγγλους κατακτητές. Ας αλληλοεξοντωθούν όλοι τους!

Και για να παραφράσω τον Μάτσα, οι Γερμανοί αναρχικοί σύντροφοι είναι φίλοι μας, ήρθαν για το καλό μας, να πολεμήσουμε ενάντια στο όποιο κράτος και το όποιο κεφάλαιο ανεξαρτήτως εθνικών χαρακτηριστικών.

Wilkommen!

από @ 03/02/2016 10:23 πμ.


Κολλανε εκει που ο αρχικος -ω του θαυματος- αποδεχεται τον εθνικοαπελευθερωτικο αγωνα αλλα ειναι εναντια στον αντιιμπεριαλιστικο (!). Κι αυτο επειδη λεειο εθνικοαπελευθερωτικος μπορει να θελει να κανει αυτοοργανωση κ οχι κρατος ενω ο αντιιμπεριαλιστικος ειναι των κρατιστων οπωσδηποτε (!). Με τους κουρδους λοιποιν, την φαντασιακη αυτοοργανωση που πουλανε στα χαιβανια τους δικους μας, με το ΝΑΤΟ, με την ΕΕ, ολα κομπλε! Και με τον εθνικοαπελευθερωτικο αγωνας και αντι αντιιμπεριαλιστης (δλδ με τους ιμπεριαλιστες επι της ουσιας)

από ομως προσοχη 03/02/2016 1:23 μμ.


https://www.youtube.com/watch?v=_q_h7zi2KhM

 

Μην μας παει εκει το εθνικοαπελευθερωτικο γιατί τότε έχουμε θέμα

από φ@σιστοφάγος 03/02/2016 1:41 μμ.


Το "έθνος" με τη σημερινή του έννοια (κατα τον Ομηρο σήμαινε "ακαθόριστο σύνολο") είναι ένα εξουσιαστικό σκιάχτρο που έστησαν οι αστοί για να αντικαταστήσει τη χρεωκοπημένη έννοια της θρησκείας και της υποταγής στο μονάρχη, έννοιες που με τη σειρά τους είχαν επινοήσει οι φεουδάρχες προκάτοχοί τους.

Οι άνθρωποι έχουν κάποια πολιτιστικά χαρακτηριστικά όπως η γλώσσα, οι τέχνες, τα έθιμα κλπ. τα οποία η έννοια του "εθνους" επεχείρησε να οικειοποιηθεί και τελικά να καταστείλλει.

Γιατί λοιπόν ένας ηπειρώτης κι ένας κρητικός να ανήκουν στο ίδιο έθνος, όταν τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά του πρώτου είναι εντελώς διαφορετικά από του δεύτερου; Γιατί -για παράδειγμα- οι βούλγαροι και οι μασεντόνσκι είναι διαφορετικά έθνη όταν τα πολιτιστικά τους χαρακτηριστικά και η γλώσσα μοιάζουν περισσότερο απ'ότι μοιάζουν σε 2 διαφορετικές περιοχές της βουλγαρίας;

Επειδή πολύ απλά έτσι θέλουν οι εξουσιαστές τους. Δεν υπάρχει καμία άλλη εξήγηση για το "έθνος". Οι πολιτιστικές διαφορές που εντοπίζονται ανάμεσα στους "αλλοεθνείς" είναι πιθανό να εντοπίζονται εξίσου ή και περισσότερο και στους "ομοεθνείς". Κι όπως κάθε είδους διαφορετικότητα, έτσι και οι πολιτιστικές θα πρέπει να γίνονται σεβαστές απ'όλους.

Οταν βλέπουμε να καταπιέζεται πολιτιστικά μια κοινωνία, είτε πρόκειται για την  απαγόρευση της κουρδικής γλώσσας είτε για τον "τρομοκρατικό" χαρακτηρισμό των παλαιστινίων είτε για την απαγόρευση θεατρικών παραστάσεων λόγω Ξηρού, αυτό που βλέπουμε είναι οι εκφάνσεις του φασισμού (δημοκρατικού και μη) και δικαίως εξεγειρόμαστε εναντίον του.

Δεν υπάρχει λοιπόν κανένας "εθνοαπελευθερωτικός" αγώνας. Υπάρχει κοινωνικός απελευθερωτικός αγώνας ο οποίος για να είναι τέτοιος θα πρέπει να αφορά σε όλα τα επίπεδα καταπίεσης, είτε πολιτιστικό είτε ταξικό είτε έμφυλο κ.ο.κ. Δε νοείται απελευθέρωση όταν αυτή δεν αφορά συνολικά στην απελευθέρωση του υποκειμένου της.

Διαλεκτικά, στην παρούσα ιστορική συγκοιρία, η καταπίεση έχει ταξική βάση. Θα ήταν τουλάχιστον φαιδρό να θεωρήσουμε ότι καταπιέζεται πολιτιστικά π.χ. ένας καπιταλιστής, από τη στιγμή που και ο ίδιος καταπιέζει κάποιους άλλους. Από τη στιγμή που το κάνει, δεν έχει καμιά θέση σε κανέναν κοινωνικό απελευθερωτικό αγώνα.

Ο ιμπεριαλισμός είναι ένα στάδιο του καπιταλισμού (το τελευταίο) σύμφωνα με το Λένιν και σαν τέτοιος αφορά τους λενινιστές αναλυτές, όχι τους αναρχικούς. Οι λενινιστές και γενικότερα οι μαρξιστές πιστεύουν στην "ωρίμανση των αντικειμενικών συνθηκών" προκειμένου η κοινωνία να οδηγηθεί με ντετερμινιστική ακρίβεια στην προλεταριακή επανάσταση. Αρα λοιπόν, για τους λενινιστές ο ιμπεριαλισμός σηματοδοτεί το "πράσινο φως" για την έναρξη της επαναστατικής τους διαδικασίας.

Οι αναρχικοί αντίθετα, πολεμούν τον καπιταλισμό σε οποιοδήποτε στάδιο και δεν περιμένουν να "ωριμάσει" για να τον ανατρέψουν. Οποτε μπορούν, όποτε το θέλουν οι καταπιεσμένοι, ξεκινά η κοινωνική επανάσταση. Κατ'άλλους αναρχικούς η επανάσταση ξεκινά από τη στιγμή που εφαρμόζεται εξουσία, σύμφωνα με το διαλεκτικό νόμο δράσης-αντίδρασης. Γι αυτό στο αναρχικό λεξιλόγιο δεν υπάρχει "ιμπεριαλισμός" ούτε η θεωρία των σταδίων.

Οσοι αναρχικοί υιοθετούν τέτοια φρασεολογία είτε το κάνουν από άγνοια είτε επειδή αποβλέπουν σε εφήμερες συμμαχίες με κάποια υγιή λενινιστικά τμήματα. Η δεύτερη περίπτωση δεν είναι κατακριτέα, έτσι κινούνται ιστορικά τα απελευθερωτικά κινήματα, με εφήμερες συμμαχίες μέχρι εκεί που συμφωνούν. Αρκεί βέβαια να γνωρίζουν πως όταν θα φτάσουν στο σημείο που θα τεθεί το ερώτημα της κατάληψης ή καταστροφής της εξουσίας, οι λενινιστές θα βρεθούν απέναντί τους.

 

 

 

από el quinto regimiento 03/02/2016 3:15 μμ.


1) ο κοσμος έχει χωριστεί σε σφαίρες επιρροής μιας χούφτας ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, ανάλογα με τη κεφαλαιακή και στρατιωτική δύναμη κάθε ιμπεριαλιστή. Η μοιρασιά των σφαιρών επιρροής και εξασφαλισμένων αγορών, αλλάζει μονο με πόλεμο (Ιμπεριαλισμος Ανώτατο Στάδιο του Καπιταλισμού, Ι.Β. Λένιν).

Πόσοι περφερειακοι πόλεμοι δεν ξεσπάνε τελευταία, και πόσα γνήσια αυθόρμητα λαϊκά ξεσπάσματα δεν έχουν ποδηγετηθεί απο δυνάμεις που παιζουν με τους ιμπεριαλιστές (βλέπε Αιγυπτο, όπου οι κοσμικοι αντι-ισλαμιστές βλέπε Σαμπάχι, βλέπε κινημα Απρίλη κτλ..., έδωσαν την εξουσία στη δικτατορία του Σίσι, δηλαδή στο στρατό που τα έχει πλακάκια με τους ιμπεριαλστές και το Ισραήλ.)

Οι χώρες χωρίζονται στο παγκοσμιο καπιταλιστικο καταμερισμό της εργασίας: α) σε ιμπεριαλιστικές, β) χώρες εξαρτημένες μεσαίου επιπέδου ανάπτυξης (βλέπε τη χώρα μας) και γ) σε αποικίες, νεο-αποικιες, φουλ-εξαρτημένες , προτεκτοράτα. (πρόγραμμα 3ης Διεθνούς, 6ο Συνέδριο)

Στις δυο πρώτες περιπτώσεις α), β) ΣΗΜΕΡΑ σχεδον παντού η εξάρτηση εκφράζεται απο τις ντόπιες κυβερνήσεις και το ντόπιο κεφάλαιο --οι φεουδάρχες εχουν γινει χρηματιστές, καπιταλιστές, τα δοσιματα σε είδος των κολίγων δεν υπάρχουν, οι αγρότες εχουν τη γη τους) (όπου εκφραστή του ιμπεριαλισμού ΣΗΜΕΡΑ βλέπε Σύριζα, επιτέλους πρέπει κάποιοι να καταλάβουν ότι ο Σύριζα κέρδιζε χρονο για μήνες για το λεγόμενο "ηθικο πλεονέκτημα" των εκλογών, θέατρο πουλούσε στο λαό της Ελλάδας, δεν διαπραγματευόταν, πάλευε να κλείσει τη τελευταία αξιολόγηση του 2ου μνημονίου οσο το δυνατόν πιο μακριά χρονικά, προκειμένου να μας φέρει το 3ο μνημόνιο και καπάκι εκλογές για να τις πάρει) . Η προλεταριακή επανάσταση θα τσακισει και την εξάρτηση, αλλά θα βάλει απο τη πρώτη μέρα το ζήτημα της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής.

Στις άλλες χώρες (βλέπε Νεπάλ κ.α.) χρειάζονται μέτωπα όπου το πληβειακό και προλεταρικό στοιχειο θα ειναι επικεφαλής για τη συντριβή της εξάρτησης, για την απαλλοτρίωση των τσιφλικάδων. Η προλεταριακή επανάσταση εκει δεν ειναι άμεση, γιατί θα πρέπει να δημιουργηθούν επιχειρήσεις, βιομηχανία προκειμένου να κοινωνικοποιηθούν. Δεν υπάρχουν αυτα εκει, πρέπει να φτιαχτούν. Σκεφτείτε με διευρυμένη αναπόφευκτη ΝΕΠ για αρκετό χρονο που η διάρκειά της ενδεχομένως να περιοριστεί εφόσον εχουν γινει αλλου επαναστάσεις στις μητροπόλεις και υπάρχει βοήθεια.
2) λαοι και μειονότητες (διαταξικά) καταπιέζονται απο τον ιμπεριαλισμό στις αποικίες, νεοαποικίες, προτεκτοράτα. Ο βασικός τους σύμμαχος ειναι το προλεταριάτο των ιμπεριαλιστικών και των εξαρτημένων χωρών μεσαίου επιπέδου ανάπτυξης, ακομη και άλλοι λαοι που στενάζουν απο τον αποικιακο ζυγό, όχι το ΝΑΤΟ και αλλοι ιμπεριαλιστές.

Στο βαθμό που το δικό μας κινημα αναπτύσσεται ΚΑΙ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΑΥΤΩΝ, πολεμώντας τους δικούς μας καπιταλιστές που λεηλατούν τον πλούτο των χωρών αυτών. θα επηρεάζει και τους πληβείους των χωρών αυτών που θα προσπαθούν να φτιάξουν κινήματα με πληβειακή ηγεμονία. Τώρα αυτό ειναι αδύνατο.

Επιπλέον. αν εμεις καταδικάζουμε τους πάντες ως ισλαμοφασίστες (Βλέπε ΧΑΜΑΣ στη πάλη της εναντίον του ισραήλ, βλέπε Χεζμπολάχ στη πάλη της εναντίον του Ισραήλ), τότε σερνόμαστε πίσω απο την πολιτική των ιμπεριαλιστών και δεν στηρίζουμε τον αγώνα αυτών των λαών για χειαραφέτηση--->αυτοι οι λαοι δεν πρόκειται να επηρεαστούν ποτέ απο επαναστατικές ιδέες. Θα τρέχουν μια ζωή είτε πίσω από τον ισλαμισμό, είτε πίσο απο το στρατό (νασερισμος και δεν ξέρω-γω-τι άλλο)

Και ο Χο-Τσι-Μινχ αστός εθνικιστής σεκταριστής ήταν. Οταν διάβασε τις θέσεις του Λένιν... έγινε κομμουνιστής, και πήρε το παρατσούκλι πεφωτισμένος (αυτος που ειδε επιτέλους την αλήθεια). Αυτο σημαινει Χο-Τσι-Μινχ στα βιετναμέζικα.

3) είναι αστείο να αποσυνδέεται ο εθνικο-απελευθερωτικος αγώνας ΣΗΜΕΡΑ απο τον αντι-ιμπεριαλιστικό αγώνα. Κάποιοι όντως έχουν ΧΑΣΕΙ ΤΗ ΜΠΑΛΑ, δικαιολογώντας τα αδικαιολόγητα. Και οι Πεσμπεργά (κούρδοι Βορείου Ιράκ) εθνικοαπελευθερωτικο αγώνα έκαναν και τα έχουν βρει με τις ΗΠΑ, τον Ερντογάν, πουλάνε το πετρέλαιο που βγάζουν στη Τουρκία κτλ...

4) τα στάδια που έλεγε ο Ντεμπόρ, η ο Μπούκτσιν εννοώντας τη δικτατορία του προλεταριάτου  δεν αποφεύγονται βαπτίζοντας το κρέας ψάρι: σβήνοντας την ατομική ιδιοκτησία ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ που υπάρχει στη Ροχάβα (εκ του συντάγματος των καντωνιών κατοχυρωμένη, και μεγάλος καπιταλιστής της Συρίας ειναι πρωθυπουργός σε ένα καντόνι ) και κάνοντας λόγο για...αυτοδιαχείριση!!! Αυτα ειναι φαιδρότητες.

Η δικτατορία του προλεταριάτου ειναι αναπόφευκτο στάδιο της επαναστάσης. Ειναι μια εποχή ολόκληρη..., στην οποία θα πρέπει να πάψουμε να ειμαστε εξαρτημένοι απο τους ιμπεριαλιστές, παράγοντας τις δικές μας μηχανές, ανεβάζοντας το μορφωτικό επίπεδο όλου του λαού στο ύψος αυτών που τελειώνουν πανεπιστήμια, μειώνοντας τον εργάσιμο χρόνο για όλους προφανώς (δεν μπορεις να σπουδάζεις και να δουλεύεις 8ωρο, θες τουλάχιστον 4ωρο), αφού πρωτα βέβαια ΕΧΟΥΜΕ καταφέρει να αυξήσουμε σοβαρά την παραγωγικότητα της εργασίας . Και αυτό μπορούμε να το κάνουμε χωρίς καπιταλιστικά δεσμά. Τα καπιταλιστικά δεσμά παρατείνουν τον εργάσιμο χρόνο για την αύξηση των κερδών λόγω του παρασιτισμού των κεφαλαιοκρατικών σχέσεων παραγωγής. Ο παρασιτισμος αυτός οφείλεται στον ανταγωνισμό για το κέρδος, στο οτι μεγάλο μέρος του εθνικού εισοδήματος κατασπαταλάται σε διαφημίσεις, σε έξοδα για  συγκρούσεις μεταξύ των καπιταλιστών. στο οτι υπάρχει αναρχια στην παραγωγή, δεν υπάρχει ενιαία εποπτεία για το ποιες ειναι οι πραγματικές ανάγκες της παραγωγής και της κοινωνίας κτλ...,  και άλλα πολλά.

Εμεις μπορούμε να μειώσουμε τον εργάσιμο χρόνο και να έχουμε μεγαλύτερη παραγωτικότητα της εργασίας απο τους καπιταλιστές, γιατί δεν θα έχουμε παρασιτισμό και κεφαλαιοκατικές σχέσεις παραγωής, γιατι δεν θα εξαρτόμαστε απο τις μηχανές που μας πουλάνε σε δεκαπλάσιες τιμές , ενώ τις πρώτες ύλες τις προμηθεύτηκαν τσάμπα απο μας. Εκει ναι το διακύβευμα.

Τοσο απλα, χωρις θεωρητικολογίες

και χωρίς...

ΞΥΛΙΝΟ ΛΟΓΟ

από ΠρώηνΚροπότκινΝυνΟυλιάνωφ 03/02/2016 4:28 μμ.


Αν έβαζα έναν υπότιτλο στο αρχικό κείμενο αυτός θα ήταν «τα ιδεολογικά μικροσυμφέροντα πάνω απο το συλλογικό ταξικό συμφέρον».

…Οπού με λίγα λόγια ο συγγραφέας θεωρεί όλους τους ανθρώπους που δεν είναι φορείς της ιδεολογίας του (την συντριπτική πλειοψηφία του λαού δηλαδή) κρατιστές και τους βάζει στο ίδιο τσουβάλι χωρίς καμία ποιοτική ή άλλη διάκριση – κρατιστές οι μαρξιστές-λενινιστές, κρατιστές οι φασίστες, κρατιστές οι νεοφιλελευθεροί, κρατιστές οι άνθρωποι απο τα χαμηλά λαικά στρώμματα και στο βάθος κρατιστές και εκείνοι οι αναρχικοί που επιχείρησαν να πάνε το λόγο και τη δράση τους ενα βήμα παράπερα απο τα τετριμμένα, υιοθετώντας ιστορικά δικαιωμένα πολιτικά και θεωρητικά εργαλεία, παρά τις όποιες ελλείψεις στον πολιτικό τους λόγο.
Επομένως και αρνείται να συμμετάσχει σε οποιονδήποτε αγώνα δεν πληρεί τα μικροιδεολογικά του κριτήρια, ακομά κι αν εμπεριέχει ταξικά και αντικαπιταλιστικά προαπαιτούμενα, ακόμα κι αν γίνεται για το ταξικό του συμφέρον, ακόμα κι αν στην τελική είναι δίκαιος.

Αποτελεί αντίφαση οτι ενω αναγνωρίζει την υπάρξη ιμπεριαλισμού και θεωρεί οτι ενυπάρχει με την άνθιση του νεοφιλελευθερισμού, προσπαθεί να αποιδεολογικοποιήσει την αντιμπεριαλιστική πάλη αφαιρώντας της τεχνηέντως τον ταξικό προσδιορισμό, τον αντικαπιταλιστικό και διεθνιστικό χαρακτήρα καθώς και τη λογική της λαικής αυτοδιάθεσης που την διέπει, ταυτίζοντας την, ως επακόλουθο, με τον… εθνικισμό (αν είναι ποτέ δυναμόν) για να του βγεί ο "ποιοτικός" διαχωρισμός που επιχειρεί με τους ε̶θ̶ν̶ο̶α̶π̶ε̶λ̶ε̶υ̶θ̶ε̶ρ̶ω̶τ̶ι̶κ̶ο̶ύ̶ς̶ ̶α̶γ̶ώ̶ν̶ε̶ς Κούρδους…

Το Ουκρανικό ζήτημα μπορεί να διδάξει πολλά εν προκειμένω… τόσο διάφορες μπάντες του μαίνταν -βλ. το νεοφασιστικό σβομποντά- οσο και οι ΛΔ τυπου Ντόνιετσκ-Λουγκάνσκ εθνοαπελευθερωτικό αγώνα διατείνονταν οτι διεξάγουν. Στην πραγματικότητα όμως επρόκειτο για μια ξέρη σύγκρουση συμφέροντων του Δύτικου και Ρώσικου ιμπεριαλισμού… Εννοείται οτι δεν κρατάμε ίσες αποστάσεις και δεν παραβλέπουμε την αντιφασιστική πάλη ενός τμήματος του Λαού της Ουκράνιας – έτερον εκάτερον…
Μπορεί ομως να υπάρξει ακηδεμόνευτος εθνοαπελευθερωτικός αγώνας (είτε στοχευεί στην μετέπειτα καταργήση του κράτους, είτε στην οικοδόμηση σοσιαλιστικής κοινωνίας) αν δεν έχει παράλληλα ανοιχτό μέτωπο με τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ή ακομα χειρότερα αν συμπορεύεται μαζί τους;

Στη συνέχεια ο συγγραφέας υιοθετεί μια καθάρη αρχειομαρξιστική-τροτσκιζουσά θεση:

Αν πχ πούμε ότι η Α-εθνική δύναμη πιέζει να καταλάβει τον τόπο μας, και άρα να εκτοπίσει την ντόπια πολιτική/οικονομική εξουσία, θα έπρεπε οι διεθνιστές να υπερασπίσουν το κράτος τους και την ντόπια οικονομική ελίτ απέναντι σε μια "ξένη", ή να παραδωθούν και να αγωνιστούν ταξικά και διεθνιστικά με τα χαμηλά στρώματα του κατακτητή σαν ένα;

Κατάρχας, σε περίοδο κάτοχης του τόπου μας απο την Α-έθνικη δύναμη οι ταξικές αντίθεσεις νομοτελειακά οξύνονται στο πολλαπλάσιο και αρα και η καταπίεση-εκμετάλευση των πληβειακών στρωμάτων του τόπου…
Τα χαμηλά λαικά στρώματα του «Α-επιτιθέμενου» σ'αυτη την περίπτωση δεν είναι με την μεριά των καταπιεσμένων αλλά με την μεριά των καταπιεστών συμβάλλοντας εμμέσα ή άμεσα στην καταπιέση μας (είτε ως στρατιωτικό δυναμικό που δεν έχει κάνενα ενδοιασμό, στο όνομα του διεθνισμού, να επιτεθεί, είτε ως ανθρώπινο δυναμικό που συμβάλλει έμμεσα ή άμεσα στη ισχυροποίηση της πολεμικής μηχανής της χώρας του), άσχετα αν στο δικό τους τόπο καθιστάνται κι αυτοί εκμεταλευόμενοι απο την ντόπια άρχουσα τάξη.
Οι διεθνιστές εν προκειμένω θα έπρεπε να υπερασπιστούν το δικαιώμα του λάου τους στην αυτοδιάθεση, την ατομική και συλλογική τους αξιοπρέπεια, τη γη που νομοτελειάκα τους ανήκει και έχει κλαπεί απο τα πάνω…


Btw το θεμελιακό λάθος που κάνουν πολλοί αναρχικοί στο σήμερα είναι οτι περιμένουν απο τις μάζες πρώτα να ασπαστούν τον αντικρατισμό, να απαρνηθούν εξ'ολοκλήρου αστική ηθίκη-θρησκείες-σοβινισμό-ταμπού γύρω απο ζητημάτα σεξουαλικότητας κτλ, να οργανωθούν αυτοδιευθυνόμενα σε συνελεύσεις γειτονιών και λοιπά ιδεοληπτικά και μετά αυτοί να συμπορευθούν μαζί τους ωστέ να δημιουργήσουν προοπτικές ρήξης. Πράγμα ανεδαφικό και ανέφικτο. Μιλάμε για μια κοινωνία με κομμουνιστική διαπαιδαγώγηση και οργάνωση μέσα στον καπιταλισμό, η οποία μάλιστα ήρθε ουρανοκατέβατη… Οπού ο μετασχηματισμός της κοινωνίας εντός του καπιταλισμού θα φέρει την αντικαπιταλιστική επανάσταση και όχι η αντικαπιταλιστική επανάσταση τον μετασχηματισμό της κοινωνίας.
Επιπλέον μπαίνει θέμα συζήτησης αν θα πρέπει να υπάρξει μαζικός αγώνας ενάντια στην ιμπεριαλιστική επίθεση της Ε.Ε χωρίς μεγάλο ή μικρό μέρος της σύνθεσης των υποκείμενων να βάζει αμέσο γνώμονα την κατάργηση του κρατούς τη στιγμή που διαλύουν την κοινωνική ασφάλιση για πλάκα…


σε μερικούς.

1) εχουν πρόβλημα με τον αντι-ιμπεριαλιστικό αγώνα γιατί στο παρελθόν, το αντι-ιμπεριαλιστικό προβαλλόταν από το χώρο ως άλλοθι ρεφορμισμού και καπιταλιστικής διαχείρισης, ως δηλαδή ένα εμβολιμο αντι-μονοπωλιακό στάδιο που επινόησαν οι ρεφορμιστές (βλέπε π.χ. Περισσός με το Αντιιμπεριαλιστικό Αντιμονοπωλιακό Δημοκρατικό Μέτωπο, τις συμμαχίες με ΔΗΚΚΙ και άλλους). Βέβαια  η γενίκευση αυτή έπιανε τους πάντες στην άκρα αριστερά σε μια γνώριμη σπεκουλάντικη τακτική ορισμένων.

Π.χ. θυμάμαι συνεχώς αυτές τις παραινέσεις -αυτονομης προέλευσης- να σταματήσουμε να μιλάμε για φονιάδες των λαών αμερικάνοι, αυτά τα συνθήματα τα λένε οι μικροαστοι κτλ... κτλ... , να μην πηγαίνουμε στη πρεσβεία κτλ...

2)  αν αυτό ήταν ορθό οσον αφορά τα στάδια της διαχείρισης εντός Ελλάδας, ειναι προφανώς λάθος για λαούς που παλεύουν με περιφερειακές δυνάμεις και με τον ιμπεριαλισμο τον ίδιο. Οι ιδεοληπτικοι του παρελθόντος απλώς μονολογούσαν δεν υπάρχει τίποτε άλλο μονο κεφάλαιο εναντίον εργατών. Ολα τα άλλα ειναι ανύπαρκτα.
3) τώρα που ο Γκρέμπερ και κάποιοι απιθανοι αναρχικοί διανοούμενοι των σαλωνιών πέταξαν την πατάτα ότι στη Ροχάβα γινεται αυτοδιαχείριση και οι κούρδοι δεν θέλουν κράτος (οτι να ναι!) αλλα...αυτονομία , ξαφνικά ολα αυτά δια μαγείας λύθηκαν. Η μια ψευδής συνείδηση αντικαταστάθηκε με μια άλλη και μάλιστα μονο μέσω ΤΣΙΤΑΤΩΝ.

Για πάνω απο έναν αιώνα αρκετές από τις  μειονότητες που αγωνίζονταν για το δικό τους κράτος -ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΤΥΧΑΝ- πέρασαν  απο διάφορα στάδια:

α)απο το στάδιο του εθνικού αυτοπροσδιορισμού (π.χ. μου αναγνωρίστηκε το δικαίωμα να μιλω τη μητρική μου, να εχω δικά μου σχολεία εκμάθησης της γλώσσας μου, τις δικές μου εφημερίδες με τη γλώσσα μου, με αναγνωρίζουν ως μειονοτικό εθνικά προσδιορισμένο).

β) από το στάδιο της αυτονομίας (π.χ εχω δικά μου συμβούλια διοίκησης, το δικο μου ενδεχομένως κοινοβούλιο, αλλα τα βασικά οικονομικά και διοικητικά ζητήματα κανονίζονται απο το κράτος του κυρίαρχου έθνους.)

γ) απο το στάδιο της αυτοτελούς κρατικής οντότητας (βλέπε Κούρδοι του Β. Ιράκ).

Οι κούρδοι της Συρίας βρίσκονται ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ στο β. στάδιο του αγώνα τους. Στην Τουρκία είναι οριακά στο α).

Η αυτονομία αυτή που γράφουν και προκηρύσσουν οι Κούρδοι της Συρίας ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ με αντικαπιταλιστικά οράματα. ειναι κάτι παμπάλαιο, αναγνωρίζεται ως στάτους και απο τον ίδιο τον ΟΗΕ.

_________________________________________

αυτά που γράφει ο Γιαννήρης για εξουσιαστές (σταλινικούς και εθνικιστές) που πολεμάνε αντι-ιμπεριαλιστικά και εκει τριτοι αναρχικοι δεν χωρούν...

ειναι ολα τα λεφτά.

Τι θέλει να πει ο ποιητής δηλαδή; Καταλαβαίνει κανεις; Εγώ με το σταλινικο μυαλουδάκι μου δυσκολεύομαι. Ρε Γιαννήρη για κάντο πιο λιανιά, γιατι υποπτεύοναι οτι δε σε καταλαβαινει κανεις.


το έθνος δεν ειναι  ψευδής συνείδηση, ούτε μια πολιτισμική κοινή κληρονομια, πρώτα απ' ολα είναι μια ιστορικά διαμορφωμένη κοινότητα ανθρώπων που συνδέονται σε κοινή καπιταλιστική αγορά. Τέτοια υπάρχει και ανάμεσα στους καπιταλιστές κούρδους της Ροχάβα και του βόρειου Κουρδιστάν (Τουρκία). Προφανώς και οι αστοι κούρδοι , τμήμα τους, θέλουν να ελέγχουν αυτή τη στιγμή τη δική τους αγορά, χωρις να εχουν δερβέναγες το τουρκικό κεφάλαιο.

Οι αστοι κούρδοι δεν έχουν βέβαια τα ιδια συμφέρονταν με τους πληβείους, προλετάριους κούρδους, απέναντι στο τουρικό κεφάλαιο και το τουρικό κράτος, ομως οι τελευταίοι αυτοι τη στιγμή σέρνονται πίσω από μια οργάνωση (PKK) που πάντα στήριζε το κουρδικο κεφάλαιο και τα είχε μια χαρά και με τους κούρδους φεουδάρχες, και ΣΗΜΕΡΑ ΣΥΜΜΑΧΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΗΠΑ, με ΡΩΣΣΙΑ, και γλειφει ξεδιάντροπα τους αμερικάνους ότι προωθούν τη δημοκρατία σε ολο τον πλανήτη (δηλωσεις ηγέτη PYD στο κουρδικό λόμπυ της Ουάσιγκντον)

Τα έθνη ειναι κατηγορίες του ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ και σχηματίζοντας πρώτα και κύρια στο έδαφος της ενιαίας καπιταλιστικής αγοράς. απο κει και έπειτα εχουμε την κοινή γλώσσα και κοινή ψυχοσύνθεση ενος λαού (αλλο ο γερμανος, άλλο ο έλληνας, αλλο ο ιταλος, αλλο ο ινδος, αλλο ο κινεζος).

Για περισσσότερα , αναλυτικοτερα, και πολύ ορθότερα και ακριβέστερα διατυπωμένα εδω:

https://athens.indymedia.org/post/566652/

 

από φ@σιστοφάγος 03/02/2016 8:07 μμ.


Ιστορικά ο μαρξιστικός ντετερμινισμός έχει καταρριφθεί προ πολλού, μαζί του και η λενινιστική αντιιμπεριαλιστική ανάλυση. Πέρα από το παράδειγμα της παλινόρθωσης του καπιταλισμού στην κρατικοκαπιταλιστική ΕΣΣΔ που διέλυσε κάθε αμφιβολία περί της σαθρότητας του ευθύγραμμου ταξικο-απελευθερωτικού προτσές, όλες οι χώρες στις οποίες εκδηλώθηκαν νικηφόρες προλεταριακές επαναστάσεις ήταν ανώριμες σύμφωνα με τη μαρξιστική-λενινιστική ανάλυση.

Σύμφωνα με τους Μαρξ-Εγκελς η πρώτη χώρα που ήταν αρκετά ώριμη για να περάσει στο σοσιαλισμό ήταν η μ.βρεττανία. Οπως γνωρίζουμε, αυτό δεν έχει συμβεί ακόμα. Αντίθετα, στην ημι-φεουδαρχική ρωσία πραγματοποιήθηκε η Οκτωβριανή Επανάσταση. Μάλιστα, σε πρώτη φάση ο ίδιος ο Λένιν ανέδειξε την ανάγκη του καπιταλιστικού μετασχηματισμού της οικονομίας πριν περάσει στα σοσιαλιστικά του πειράματα.

Το ίδιο ακριβώς συνέβη και με την κουβανική επανάσταση όταν οι λενινιστές αναλυτές του ΚΚΣΕ έβγαλαν το συμπέρασμα ότι και αυτή η επανάσταση ήταν "ανώριμη". Ο Φιντέλ Κάστρο τους απάντησε:

Το κομμουνιστικό κίνημα ανέπτυξε μια μέθοδο, ένα ύφος, που σε μερικές πτυχές του πήρε τα χαρακτηριστικά της θρησκείας. Και ειλικρινά πιστεύουμε αυτό πρέπει να το ξεπεράσουμε. Φυσικά για μερικούς από αυτούς τους «φανταχτερούς επαναστάτες διανοούμενους» δεν είμαστε παρά τυχοδιώκτες μικροαστοί χωρίς επαναστατική ωριμότητα. Είμαστε τυχεροί που η επανάστασή μας ήρθε πριν από την ωριμότητα! Επειδή τελικά όταν η ωριμότητα προχωρήσει πολύ καταντά να λέγεται σήψη.

Σύσκεψη του OLAS - Αυγουστος του 1967 - http://www.marxists.org/history/cuba/archive/castro/1967/08/10.htm

Ανάλογα παραδείγματα αποτελούν οι "σοσιαλιστικοί μετασχηματισμοί" χωρών της ασίας, της αφρικής, των βαλκανίων, της βαλτικής κλπ. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα οι "ταξικές" αυτές "επαναστάσεις" συντελέστηκαν πάνω στα τραπέζια της συμφωνίας της Γιάλτας και φορέθηκαν "καπέλο" σε κοινωνίες που κάθε άλλο παρά "ώριμες" ήταν (κατα τη μ-λ ανάλυση), τόσο από την άποψη των αντικειμενικών όσο και των υποκειμενικών τους συνθηκών. Δε χρειάζεται πιστεύω να αναφερθώ λεπτομερέστερα σε "σοσιαλισμούς με το στανιό", όπως στην αιθιοπία ή στο αφγανιστάν που οδήγησαν σε θηριωδίες και σφαγές καταπιεσμένων που συνεχίζονται μέχρι σήμερα απομακρύνοντας όλο και περισσότερο την προοπτική της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Για τους αναρχικούς η επαναστατική ωριμότητα προυποθέτει αφενός την ύπαρξη εξουσίας και αφετέρου τη φυσική τάση των καταπιεσμένων για απελευθέρωση. Η "κατάλληλη στιγμή" καθορίζεται από μια πληθώρα παραγόντων (ο παράγοντας του χάους) που είναι πρακτικά αδύνατο να την προβλέψει κανείς. Κατ'άλλους δεν υπάρχει καν στιγμή έναρξης της επανάστασης, αυτή συντελείται μέσα από διαρκείς εξεγέρσεις τη στιγμή που μιλάμε. Κανείς δε μας βεβαιώνει ότι μια καταπιεσμένη κοινωνία κάποτε θα απελευθερωθεί. Μπορεί να απελευθερωθεί, μπορεί να παραμείνει καταπιεσμένη, μπορεί να φτάσει στο σημείο όπου η εντροπία της καταπίεσης θα την εξαλείψει. Η κοινωνική επανάσταση και απελευθέρωση θα συμβεί αν το κάνουν οι ίδιοι οι καταπιεσμένοι κι όχι σύμφωνα με κάποια μεταφυσική νομοτέλεια.

Δυστυχώς για τους μαρξιστές-λενινιστές και ευτυχώς για τους μη δογματικούς διαλεκτικούς υλιστές, η αντικειμενική πραγματικότητα στην εξέλιξή της δεν αφήνει κανένα περιθώριο εσφαλμένων δογματισμών. Οσοι παραμένουν προσκολλημένοι στο σφάλμα τους απλούστατα γίνονται ακίνδυνοι και γραφικοί.

από φράκι 03/02/2016 9:06 μμ.


πράγματα έχω στο μυαλό μου αλλά όχι το πώς μπορώ να συμφιλιωθώ ΄σε όλα τα επίπεδα μέ τους σταλινικούς. Πώς νά το πω για να το καταλάβει ο σταλινικός; Δέν είμαστε μέ τον Χο Τσι Μινχ , ούτε μέ τον Μάο τσε Τουνγκ , ούτε μέ καμία ανάλυση που μιλάει διαρκώς για το τελευταίο στάδιο του Καπιταλισμού.βαρέθηκα νά ακούω αυτό το παραμυθάκι από τα Σταλίνια και κυρίως το πώς η Ελλάδα είναι μία εξαρτημένη δήθεν χώρα που θά πρέπει να κάουμε συμμαχία μέ τους προοδευτικούς αστούς και ένα ανύπαρκτο μ-λ κόμμα και να την οδηγήσουμε στο σοσιαλισμό. Πρακτικά, δέ δίνω δεκάρα για τη θεωρία των σταδίων σας κα τη δικτατορία του κόμματος επάνω στο προλεταριάτο.Ο αντιμπεριαλισμός σχεδόν πάντα στην Ιστορία ήταν η θεωρία της γραφειοκρατείας ενός κομμουνιστικού κόμματος που σκλάβωσε το ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ

από Yianiris 04/02/2016 2 πμ.


Για τον σταλινικό μιλάω, σιγά μην κάνω συζήτηση για τον ιμπεριαλισμό με ένα Λενινιστή που "δεν καταλαβαίνει" λες και υπήρχε περίπτωση ποτέ να καταλάβει οτιδήποτε έξω από την πραγματικότητα που του ζωγράφισε ο πατερούλης.

 

Το να περιμένει κανείς άποψη από τον Λενινιστή για τον ιμπεριαλισμό είναι σαν να λέει ότι "δεν ξέρω να διαβάσω το βιβλίο, μπορείς να μου πεις τι λέει;". Μια χαρά τα λέει το βιβλίο, απλά δεν συμφωνούμε στο γιατί τα λέει και δεν θα ασχοληθούμε κιόλας.

Για το Ουλιανοβνικό παραλήρημα του "αγώνας να είναι κι ότι να΄ναι ..." τι να πω, μια και δεν προχωράει ο ταξικός ενώ συνεχίζει ο Ολυμπιακός τον δικό του να μην τον εγκαταλείψουμε και τον κοιτάμε υπεροπτικά. ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ! Μια νέα Πουτινική Σοβιετία είναι καλύτερη από τον νεοφιλελευθερισμό, ας ενταχθούμε στην πορεία που χάραξε το Ντονέτσκ. 3 λαλούν και ένας χορεύει μόνος του. Δε σε κρατάω εγώ να αγωνιστείς, ψάξε για άλλους εχθρούς του αγώνα σου. Η λογική του "υπαρκτού αντι-ιμπεριαλιστικού αγώνα" απ'τον οποίο είναι ιδεολογική υπεροψία να απέχεις ειλικρινά με αφήνει άφωνο. Δεν θα την σχολιάσω.

Επίσης ο ορισμός τόσο του ιμπεριαλισμού όσο και του αντι-ιμπεριαλισμού με την αυστηρή λενινιστική αντίληψη και ορισμό εκπέμπει μια ιδιοκτησία στον όρο. Αφού αναλύθηκε και ορίστηκε απ'τον Λένιν ο όρος έκλεισε, δεν χωράει άλλος ορισμός και διαφορετική ανάλυση. Άραγε υπήρχε ιμπεριαλισμός πριν τον καπιταλισμό; Πως υπήρχε το τελευταίο του στάδιο πριν την ίδια του την ύπαρξη, είναι σαν να υπάρχει ο γέρος πριν γεννηθεί ένα πράμα. Αν δεν υπήρχε ιμπεριαλισμός αυτό που βίωσαν οι λαοί της Αφρικής, της Αμερικής, και της Ασίας από τους διεστραμμένους λαούς της Δ.Ευρώπης τι ήταν; Αν υπάρχει ιμπεριαλισμός τώρα τότε είμαστε στο τελευταίο στάδιο του καπιταλισμού (και του φασισμού;) ... TEFAL!

Ναι, ο κρατιστής, όλα αυτά τα αυγά στο ίδιο καλάθι, για σπάσιμο, είναι αυτό το αδύναμο, φοβισμένο, υποταγμένο ζώο, που πιστεύει ότι είναι ανίκανο να συμμετέχει στην όποια απόφαση, ακόμα και για την κοινοτική του καθημερινότητα, και αναθέτει όλες τις αποφάσεις σε κάποιο πατερούλη να του λύνει τα προβλήματα του. Σχίζει ακόμα και το νυφικό του για την υπεράσπιση του βιβλίου του πατερούλη.

Θα μου πει κάποιος μα αυτά που γράφεις τώρα δεν αποτελούν πολιτική θέση, αν και έβαλα τα δυνατά μου και την διατύπωσα πιο πάνω, τι να κάνουμε, δεν έχουμε όλοι δίπλωμα ρητορείας. Αλλά νομίζω η ερώτηση είναι αν μπορεί κάποιος να υπερασπιστεί "κάποιο αντι-ιμπεριαλιστικό αγώνα" από αντιεξουσιαστικής/αναρχικής θεώρησης/οπτικής, όχι αν ο κάθε είδους Μαρξιστής μπορεί να το κάνει. Νομίζω ότι είναι άκυρη η τοποθέτηση ενός Μαρξιστή στο συγκεκριμένο θέμα.

Φασιστοφάγε σου βγάζω το καπέλο, ωραία πράματα λες, ειλικρινά έμαθα κάτι, αλλά χρειάζεται χρόνο να μεταβολιστούν όλα αυτά. Εκεί στο τέλος που λες για τους αναρχικούς, κι αυτοί της ομοσπονδίας ΑΟ πανελλαδικά αποδέχονται ότι υπάρχει ιμπεριαλισμός, κατά το γνωστό ανέκδοτο "φως φως, υφάρχει", μήπως εισάγουν καινά δαιμόνια στον αναρχισμό; Μήπως είναι νεο-αναρχικοί μετα-μοντέρνοι; Μήπως είμαι ο μόνος που δεν έχει καταλάβει; Γιατί πέρναγα έξω απ΄τα γραφεία της ΑΟ χθες κι έχει κατασκηνώσει το (μ-λ) και περιμένει να φύγουν για το μέτωπο. Θα πουντιάσουν οι άνθρωποι εκεί έξω, βάλτε τους μέσα καλύτερα.

από @ 04/02/2016 11:22 πμ.


Μεσα στο κινημα πολλες φορες στην ιστορια χωριστικαν λογω διαφορετικης αναλυσης, αντιληψης κλπ

Τωρα η σημερινη κουβεντα που εχει ανοιξει στην ελλαδα γυρω απο το θεμα του αντιιμπεριαλισμου δειχνει οτι το επιπεδο του χωρου ειναι κατωτερο τβν περιστασεων. Διαβασμα και ιστορικη γνωση μηδεν κ αναλυση καφενειακη.

Τι να πρωτοπιασει κανεις απ αυτα που λεγονται εδω? Λεει πχ ο τελευταιος οτι πως γινεται να υπηρχε ιμπεριαλισμος πριν τον ιμπεριαλισμο (μας λεει βεβαια οτι εχει διαβασει το βιβλιο του λενιν) και εννοει την αποικιοκρατια!

Ο ιμπεριαλισμος εχει συγκεκριμενο επιστημονικο ορισμο. Ανοιξτε το βιβλιο του λενιν κ θα τον βρειτε. Μιλατε εδω μεσα με βαση οτι φανταζεται ο καθενας ετυμολογικα, ιμπεριαλ σου λεει, αυτοκρατορια αρα αυτο ειναι ο ιμπεριαλισμος...

ΟΧΙ. Ιμπεριαλισμος πριν τα τελη του 19ου αι δεν υπηρξε στον πλανητη. Τα φαινομενα προηγουμενως ηταν αποικιοκρατια κ αυτοκρατορια. Οικονομικα, πολιτικα και κοινωνικα εντελως διαφορετικα φαινομενα.

Διαβαστε. Διαβαστε επιτελους και αρχιστε να σκεφτεστε την κονωνια και την εξουσια επιστημονικα.

Οι αφισσες κ τα κειμενα των ομαδων κ οι κουβεντες στο ιντιμιντια δεν ειναι γνωση της θεωριας.

Ελεος πια, ελεος 


και ...τραγική κατάληξη, αυτοι ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ειναι οι οπαδοι των αναρχικών της Βαρκελώνης κύριε φασιστοφάγε. Γιατί οπως λέει και μια παροιμια, στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί. (ξέρω το απολαμβάνω :-))

Στη Βαρκελώνη ο "δικος σας" κοινωνικος μετασχηματισμος οδήγησε στην κατάρρευση της βιομηχανίας και της αγροτικής οικονομίας, σε λιγότερο απο 3 μήνες ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ της FAI. Αν πιάσουμε δε και τα μαργαριτάρια του ΝΤιέγκο Αμπαντ ντε Σαντιγιάν, άστο...

Εχουμε γράψει γι αυτα αναλυτικά πολύ αναλυτικά και με πηγές σύγχρονες στο ιντυ. Δε θα δυσκολευτείς να το βρεις.

η αναφορά σου στον Κάστρο ειναι άσχετη. Απο που και ως που εσύ χρεώνεσαι μια λαϊκή επανάσταση που καθοδηγήθηκε απο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ και οχι οσοι ειναι μαρξιστές λενινιστές και ποτέ ρεβιζιονιστές;

Σα περίεργα μας τα λες. Τα ίδια ισχύουν και στο Αφγανιστάν. Αλλα και εκει τα λες μπερδεμένα, βλέπεις κανένας δεν πήγε να επιβάλει ...σοσιαλισμο με το στανιό στο Αφγανιστάν. Αυτό ειναι προπαγάνδα της μαμάς σοσιαλιμπεριαλιστικής Ρωσσίας. Δυο κλίκες παλεύανε μες στο στρατό και η μια ζήτησε την παρέμβαση της Ρωσσίας. Η Αίγυπτος ειχε αλλάξει σφαίρα επιρροής επί Σαντάατ, ειχε πάει με ΗΠΑ και ισαραηλινούς, οπότε οι ρώσσοι ιμπεριαλιστές εισέβαλλαν στο Αφγανιστάν. Δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς, γιατί

έτσι ειναι ο ιμπεριαλισμός, ανόητε! (stupid) -καταλαβαίνετε όλοι τι εννοώ, δεν θίγω κανέναν-

Ακου σοσιαλισμο...,με το στανιό! Ο,τι να ναι!

____________________________________________________________________

ειπαμε Λένιν παιδιά, ολοι οι άλλοι μιλάνε για τον καιρό

___________________________________________________________

προς Φράκι: εσύ εκφράζεις τους πάντες εδώ πέρα; Δεν ήξερα οτι οι αναρχικοι εχουν εκπροσώπους. Πότε εξελέγης ρε μάστορα εκπρόσωπος τύπου; Απο που και ως που ολοι πιστεύουν τις δικές τους ιδεοληψίες, αναφέρομαι στο Χο-Τσι-Μινχ. Εγώ πιστεύω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αναρχικών στην Ελλάδα είναι με το Χο-Τσι-Μινχ και τον στρατηγο Γκιαπ τόσο ενάντια στους γάλλους ιμπεριαλιστές στο Τιεν Μπιεν Φου, όσο και ενάντια στους αμερικανούς, όταν τους πήραν τα σώβρακα στη Σαϊγκόν

_________________________________________________________

προς Γιαννήρη:

αντιπαθώ το ξύλινο λόγο. Στη συνέχεεια προσπαθώ να θέσω τα ερωτήματα για να εκμαιεύση τις χρήσιμες απαντήσεις που αποκαλύπτουν τα μαργαριτάρια. Στα ανέλυσε πιο πάνω ένας φιλος  πάπιας "@" (ΤΙ ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΨΕΥΔΩΝΥΜΑ, εστω και σταθερά μόνο σε κάθε συζήτηση)

____________________________

ΠΡΟΣ ΔΟ: εχω και εγώ μια σοβαρή πρόταση: σβήστε απο την προ-επιλογή του @, και αναγκάστε ολους να έχουν ψευδώνυμο 6 λεττερς ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ. Χανεται η μπάλα. Ευχαριστώ.

από Ανώτερος των περιστάσεων 04/02/2016 6:51 μμ.


όσο κι αν συμφωνώ για το διάβασμα κι αυτό αφορά όλους τους χώρους δε μπορώ να μην παρατηρήσω ότι πρώτος από όλους, εσύ θες διάβασμα όταν υψώνεις το δάχτυλο και λες στον άλλο:

"Ο ιμπεριαλισμος εχει συγκεκριμενο επιστημονικο ορισμο. Ανοιξτε το βιβλιο του λενιν κ θα τον βρειτε. Μιλατε εδω μεσα με βαση οτι φανταζεται ο καθενας ετυμολογικα, ιμπεριαλ σου λεει, αυτοκρατορια αρα αυτο ειναι ο ιμπεριαλισμος..."

Aντιγράφω λοιπόν από τον ίδιο το Λένιν, στο βιβλίο του "ιμπεριαλισμός"σελ.315, 27ος τόμος, Άπαντα Λένιν, Σύγχρονη Εποχή:

"Τό 1902 κυκλοφόρησε στό Λονδίνο καί στή Νέα  Υόρκη τό εργο του άγγλου οικονομολό­ γου Τζ. Α. Χόμπσον: «'Ο ιμπεριαλισμός», . Ο συγγραφέας πού ακολουθεί τήν άποψη του άστικοϋ σοσιαλρεφορμισμοϋ καί πασιφισμού—πού στήν ουσία είναι παρόμοια μέ τήν τωρινή θέση τού πρώην μαρξιστή Κ. Κάουτσκι—εδοσε μιά πολύ καλή καί λεπτομερειακή περιγραφή των βασικών οικονομικών καί πολιτικών ιδιομορφιών του ιμπεριαλισμού".

Άρα λοιπόν καλά θα κάνετε κι εσείς οι λενινιστές και μη αντιιμπεριαλιστές παλιοί και όψιμοι, να γνωρίζετε για τι πράγμα μιλάτε. Εγώ προσωπικά διεκυρινίζω πάντα όταν μιλάω για ιμπεριαλισμό αν μιλάω "με τη λενινιστική έννοια"....Νισάφι πιά.

υ.γ: μου αρέσει σταλινικέ κουίντο πως έχεις μούτρα και μιλάς και μετά το πατατράκ που έπαθες στο επικό θρεντ περί "επαναστατικών αληθειών" και το διαφημίζεις κιόλας, όταν όλοι βαρεθήκαμε να μετράμε "κλεμμένες γίδες" στην πλάτη σου. Αναξιόπιστος και ψεύτης και προτρέπω όντως τους αναγνώστες να προστρέξουν στο πόστ για να δουν να απαντιούνται με πηγές κι αυτές οι φαντασιοπληξίες και συκοφαντίες του περί fAI και αγροτιάς...

υ.γ2: όντως το ιμπεριαλισμός βγαίνει από το ιμπέριαλ. Τι σου φαίνεται παράξενο; Ο καπιταλιστικός ιμπεριαλισμός λέγετασι έτσι γιατί αποκτά χαρακτηριστικά που τείνουν στην αυτοκρατορία.

από el quinto regimiento 04/02/2016 7:35 μμ.


ξέρεις οι Μαρξ -Εγκελς οπως είπε και ο Λένιν έκαναν λάθη, μονο που τα λάθη τους ήταν ΜΕΓΑΛΟΦΥΗ, στο μέτρο του πεπερασμένου της εποχής τους και των δεδομένων που ειχαν ως τότε, και της πείρας τους κάθε φορά, προώθησαν τρομερά την επαναστατική θεωρία...πιο πριν οι κομμουνιστές (ας το πουμε ετσι) της εποχής τους απλώς μιλούσαν για τον καιρο...ήτοι έγραφαν ακατάσχετες αρλουμπολογίες.

Αυτό που έγραψες λοιπόν για τη Μεγάλη Βρετανία ενέχει μια... συκοφαντία.

Εν προκειμένω, αυτός που οντως πίστευτε ότι ο σοσιαλισμος ήταν πολύ κοντά στη Μεγάλη Βρετανία , ήταν ο Εγκελς, στο εκπληκτικό βιβλίο που έγραψε: "Η κατάσταση της εργατικής τάξης στην Αγγλία". Το βιβλίο αυτό το έγραψε...όταν ήταν μολις 24ων χρόνων...

Εσύ πόσα χρονάκια κλείνεις φιλε φασιστοφάγε, εγώ έκλεισα πρόσφατα τα 33, και με θεωρώ ταπεινό, ταπεινότατο, και κατώτερο των περιστάσεων... ειδικά στο να κρινω έναν Εγκελς που έγραψε αυτό το ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ σύγγραμμα στα 24 του.

_________________________________________________

στη συνέχεια , στο Μανιφέστο οι Μαρξ-Εγκελς πίστευαν οτι η επανάσταση...πλησιάζει γοργά στη Γερμανία, με συγκεκριμένη ανάλυση. Τελικά έγινε επανάσταση σε μεγάλο τμήμα της Ευρώπης λίγα χρονάκια μετά, και το προλεταριάτο τόσο στη Γερμανία, αλλα στο Παρίσι με μεγαλύτερη αυτοτέλεια και ανεξαρτησία, έτριξε τα δόντια του στις κυρίαρχες τάξεις.

________________________________________________________

στο τέλος της ζωής του ο Μαρξ πίστευε ότι η επανάσταση θα ξεκινήσει από τη Ρωσσία. Ασχολούνταν ασταμάτητα με το ρωσσικό ζήτημα...

___________________________________________________________

αρα. να γράφουμε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ , και να ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ για τα πράγματα και οχι να τα πετάμε ολα στο μπλέντερ...

σας θυμίζω ότι ο αρχικος δημοσιευτής έγραψε κάτι συγκεκριμένο, αναφερόμενος στο προβλημα που προέκυψε με τη Ροχάβα.. Ελπίζω να επανέλθουμε


που λείπεις τοσο καιρό;---ξεμύτισες μονο μια φορά στο θρεντ με τη φώτο των μαχητριών με την ντόρα---

Ποια ειναι η άποψη σου αλήθεια για την "αυτοδιαχείριση" στη Ροχάβα, στην οποία αναφέρεται το θρεντ; Να μας ξεκαθαρίσεις πρώτα τα βασικά...

___Προς λενινιστές , και φιλο-λενινιστές του θρεντ...ALERT!!!, ο τύπος ...τρολάρει, παίζοντας με τις εκφράσεις και τις λέξεις που θα χρησιμοποιείτε στην επιχειρηματολογία σας. Θα το διαπιστώσετε και μονοι σας_________

μα φιλε ιστορικέ, σου μάθαμε ότι ο Λένιν βασίζεται -ΚΥΡΙΩΣ- στην ανάλυση ενός άλλου "κεντριστή" (τότε) σοσιαλδημοκράτη,

αναφέρομαι στην ανάλυση για το χρηματιστικό κεφάλαιο, το βιβλίο του Ρούντολφ Χιλφερντιγκ.

Αυτό δεν το ξερες, κε ιστορικέ μας;

υγ: ο "ανώτερος των περιστάσεων" ειναι ο ιστορικος που εμφανίζεται

στο θρεντ "επαναστατικές αλήθειες που επιβεβαιώνει η ζωή"

https://athens.indymedia.org/post/1546653/

από xanax2015 04/02/2016 8:08 μμ.


αρα με την παρεμβαση του ανωτερου ξεκαθαριστηκε πως η κουβεντα δεν γινεται για ιμπεριαλισμο ρωμαικου,βυζαντινου η περσικου τυπου.πιθανολογω πως το φασμα των πιθανοτητων αφορα...τον λενινιστικης εννοιοδοτησης ιμπεριαλισμο.εκτος αν υπαρχει κατι πιο συγχρονο και περιεκτικο πονημα που να περιγραφει τον παγκοσμιοποιημενο καπιταλισμο σε εξαρση.

επισης ελεος με αυτες τις "αξιακες διαφορες".με ηθικισμους κανεις δε γ@μησε ποτε(που λεει ο λογος)

από Yianiris 04/02/2016 8:41 μμ.


Μια χαρά μπορεί να τα λέει κι ο Λένιν για τον ιμπεριαλισμό, για την επέκταση του πεδίου εκμετάλλευσης, αλλά κι ο αντι-ιμπεριαλισμός που προτείνουν και ιεραρχούν οι λενινιστές σαν σημαντικό με το συνολικό σκεπτικό τους δίκιο έχουν. Υπάρχει συνοχή ιδεολογίας, αγώνα, πράξης, στοχοθεσίας, τακτικής. Οι αναρχικοί που κολλάνε σε αυτό και πως, και είναι όλοι οι αγώνες (οι κοινωνικοί και οι ταξικοί) πεδία στα οποία πρέπει να υπάρχει αναρχική διακριτή παρουσία; Δε ξέρω αν ο ολυμπιακός έχει συγκεκριμένη ομάδα σκι, να πάω στον αγώνα του σκι σαν ολυμπιακός, έχει κάποιο νόημα; Κι αν νικήσω σαν Ολυμπιακός τι σημαίνει αυτό; Τι δουλειά έχει ο γαύρος στην Αράχοβα ρε παιδί μου; Αν οι αναρχικοί εμπλακούν στον ιμπεριαλισμό και νικήσουν τον ιμπεριαλιστή, μετά τι; Δεν τον υποτιμώ τον Σταλίνα, απλά δεν περιμένω κανένα σχόλιο του να είναι σημαντικό ως προς το θέμα.

<<Μια χαρά μπορεί να τα λέει κι ο Λένιν για τον ιμπεριαλισμό, για την επέκταση του πεδίου εκμετάλλευσης, αλλά κι ο αντι-ιμπεριαλισμός που προτείνουν και ιεραρχούν οι λενινιστές σαν σημαντικό με το συνολικό σκεπτικό τους δίκιο έχουν. Υπάρχει συνοχή ιδεολογίας, αγώνα, πράξης, στοχοθεσίας, τακτικής. Οι αναρχικοί που κολλάνε σε αυτό και πως, και είναι όλοι οι αγώνες (οι κοινωνικοί και οι ταξικοί) πεδία στα οποία πρέπει να υπάρχει αναρχική διακριτή παρουσία;>>

Δηλαδή μας λες οτι εμεις ορθότατα τα λέμε ως λενινιστές, αλλα εσύ σαν αναρχικος πρέπει να διαφέρεις διακριτά απο μας (σαν τη διαφορά "ηθικού και αξιακού κώδικα" που ειπε  ο πρώτος δημοσιευτής του θρεντ και επεσήμανε σωστά ο συντροφάκος xanax, χαριτομενολογώντας..σεξιστικα ;-)) ΠΑΣΕΙ ΘΥΣΙΑ.

γιατι αλλιως ... πάει το πουλάκι πέταξε, δεν εχει νόημα να διαφέρεις διακριτά απο τους λενινιστές. Αφήνεις τον...αναρχισμό πίσω σου. αυτο λες.

Ειπα και σε καποιν παλιότερα (τον ελευθεριακό), μην προσωποποιείτε τις αντιπαραθέσεις και μάθετε επιτέλους να συνομιλείτε με τον άλλον. Και εγώ στο παρελθόν έμαθα οχι μονο γιατι διάβασα αλλά γιατί προσπαθούσα να κάνω πηγαδάκια και αντιπαραθέσεις ακομη και εδώ μέσα.

υγ: εχω υπομονή....(ειμαι πρώτος στη πλύση εγκεφάλου...αστειάκι)

Τι σου προτεινω εγώ και σε όλους που μας ακούνε.

δεν χρειάζεται να αφήσεις τον αναρχισμό πίσω σου, κράτα τον σφιχταγκαλιασμένα και παθιασμένα,

μονο που σπάσε τα στεγανά και ταμπού που χρόνια τώρα τον ταλαιπωρούν και ταλανίζουν στην Ελλάδα, και υιοθέτησε σωστά την ανάγκη για αντι-ιμπεριαλιστικό αγώνα, οπως τίθεται απο τους λενινιστές (οχι υποταγή στην αστική τάξη, αλλά τσάκισμά της).

 Εκει υπάρχει το λεγόμενο: ενιαίο μέτωπο ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ, με ένα μινιμουμ κοινής στοχοθεσίας και τακτικής π.χ.

1)θα βγουμε π.χ. μια φορά μαζι σε μια πορεία έξω απο τη πρεσβεία του Ισραήλ,  και θα βροντοφωνάζουμε υπερ της παλαιστινιακής αντίστασης.

2) να πάμε στο λιμάνι του Πειραιά και να μην αφήσουμε να μπαρκάρουν πλοια ή να ξεφορτώσουν πλοια κιβώτια με εμπορεύματα που έρχονται από τους σιωνιστικούς εποικισμούς (ηδη αυτο γινεται σε διάφορες πλευρές του πλανήτη)και τα οποία η γαμημένη κυβέρνηση του Σύριζα-ΑΝΕΛ, θέλει να διοχτεύεονται στην αγορά, χωρις σήμανση οτι προέρχονται από εποικισμούς -οπως μάλιστα ορίζει ρητά ευρωπαϊκή κοινοτική οδηγία- γιατί πλέον τα έχουν κανει πλακάκια με τους σιωνιστές.

δείτε εδώ:

http://www.haaretz.com/misc/article-print-page/.premium-1.697834

“Mogherini wanted to thaw relations with Israel a bit and publish a softened resolution,” a European diplomat said. However, he added: “The five big countries said ‘we can’t deny our policies with regard to settlements and the distinction between Israel and the settlements. The only countries that in fact support the Israeli position are Israel, Greece, Cyprus and Hungary.’”

 

Τοσο απλα!

από el quinto regimiento 04/02/2016 11:01 μμ.


να μην αφήσουμε να πρoσαράξουν πλοια, να δέσουν πλοια 

από @... 04/02/2016 11:54 μμ.


δηλαδή, χωρις πολλά σου 'πα μου 'πες, τα 1/ και 2/ που γράφεις δεν είναι αυτονόητα;;;

Ή μήπως, επειδή κανείς δεν πολυμιλάει εδώ για το BDS ενάντια στο Ισραήλ, δεν είναι;

από ΠρώηνΚροπότκινΝυνΟυλιάνωφ 05/02/2016 3:30 πμ.


«Μια νέα Πουτινική Σοβιετία είναι καλύτερη από τον νεοφιλελευθερισμό, ας ενταχθούμε στην πορεία που χάραξε το Ντονέτσκ»

Εν τω μεταξύ το εντελώς αντίθετο έγραψα ρε συ Yianiri, διάβασε καλύτερα. Τα περί ίσων αποστάσεων δεν πήγαιναν στον Ρώσικο και Δυτικό ιμπεριαλισμό αλλα στο αντιφασιστικό κομμάτι του λαού του Λουγκάνσκ και του Ντονιετσκ και το μαινταν. Κι αυτό το ανέφερα μόνο για να αποφευχθούν παρανοήσεις περί εξισώσεων, η ουσία της τοποθέτησης ήταν άλλη… Οτι κανένας εθνοαπελευθερωτικός αγώνας δεν μπορεί να είναι ακηδεμόνευτος, αντικαπιταλιστικός, ταξικά χειραφετημένος (και βάλε ο,τι άλλο θέλεις) αν δεν συγκρούεται ανοιχτά και με τους ιμπέριαλιστες και ειδικότερα αν σύμμαχεί μαζί τους.

«Για το Ουλιανοβνικό παραλήρημα του "αγώνας να είναι κι ότι να΄ναι ..." τι να πω, μια και δεν προχωράει ο ταξικός ενώ συνεχίζει ο Ολυμπιακός τον δικό του να μην τον εγκαταλείψουμε και τον κοιτάμε υπεροπτικά. ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ!»

Αν δεν είναι τάξικος ο αγώνας ενάντια στα μνημόνια και την ολοκληρωτική επίθεση Ε.Ε. και ντόπιας αστικής τάξης στα χαμηλά λαικά στρώματα, τοτε ταξικός αγώνας είναι αυτός που εξαντλείται σε παρεμβάσεις 30 νοματαίων σε μίκρομάγαζα εστίασης, οι οποίες αφορούν αποκλειστικά υποθέσεις σύντροφων, συγγενών και φίλων; Και το βαφτίζουν αυτό συνδικαλισμό και «οικονομική πάλη» ή οποία μάλιστα αποτελεί προτεραιότητα έναντι της πολιτικής (πάλης).

«Ναι, ο κρατιστής, όλα αυτά τα αυγά στο ίδιο καλάθι, για σπάσιμο, είναι αυτό το αδύναμο, φοβισμένο, υποταγμένο ζώο, που πιστεύει ότι είναι ανίκανο να συμμετέχει στην όποια απόφαση, ακόμα και για την κοινοτική του καθημερινότητα, και αναθέτει όλες τις αποφάσεις σε κάποιο πατερούλη να του λύνει τα προβλήματα του.»

Απ'τα γραφόμενα σου φαίνεται οτι γνωρίζεις τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό μόνο ονομαστικά. Πρόσεξε, οι διαφώνιες είναι θέμιτες, αλλά όπως παραδέχεσαι και μόνος σου αυτό δεν είναι πολιτική κριτική. Εν τω μεταξύ σε διαψεύδει η ίδια η ιστορία του αναρχικού κινήματος, αφού όσες φόρες δημιούργησε επαναστατική κατάσταση (ουκρανία και ισπανία κατα κύριο λόγο) και ηγεσία είχε και ανάθεση υπήρχε, εκτός κι αν πιστεύεις οτι το πόπολο στη βαρκελώνη συμμετείχε στις συνελεύσεις και συνδιαμόρφωνε τις αποφάσεις!



από Πάντα Μαλατέστα 05/02/2016 7:41 πμ.


1. Ένας εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας δε μπορεί να είναι ταξικά χειραφετημένος, διότι το υποκείμενο του είναι διαταξικό, ο ονομαζόμενος και "λαός" ή "πολίτης".

2.Ένας εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας δε μπορεί να είναι αντικαπιταλιστικός, διότι το υποκείμενο του είναι διαταξικό, ο ονομαζόμενος και "λαός" ή "πολίτης"

3. Ένας εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας μπορεί να ακηδεμόνευτος, αν μπορεί να διαθέσει τους πόρους και τα μέσα να διεξάγει τον πόλεμο.

4. Ένας εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας μπορεί να "μη συγκρουστεί με τους ιμπεριαλιστές" αν ο "κατακτητής" δεν είναι ιμπεριαλιστική (με τη λενινιστική έννοια) μιλώντας και αν οι άλλοι ιμπεριαλιστές δε χώνουν τη μύτη τους στην περιοχή που αυτός διεξάγεται.

5.Ταξικός αγώνας είναι και τα δύο που αναφέρεις. Με την κατάσταση όμως που διεξάγεται σήμερα πιο αποτελεσματικός σε κοινωνικό επίπεδο είναι οι 30 νοματαίοι. Σε πολιτικό θα ήταν αυτό που λες, αλλά δεν...

6.Το ποπολο στη Βαρκελώνη συμμετείχε στις συνελεύσεις και συνδιαμόρφωνε αποφάσεις. Δες τρόπο λειτουργίας εργοστασιακών συμβούλιων, επιτροπών γειτονιάς, αγροτικών κολλεκτίβών, πολιτοφυλακής. Ταυτόχρονα υπήρχε και η γραφειοκρατία η οποία στο όνομα του πολέμου και του "αντιφασιστικού μετώπου" έπαιρνε τις δικές της μέσα στους διαδρόμους,  πολλές φορές συγκρουόμενη με τη βάση, κάτι που οδήγησε και στην ήττα της επανάστασης. Μη παραξενεύεσαι.

από Ανώτερος των περιστάσεων 05/02/2016 8:45 πμ.


ρε λαμπίρη. Άκου λοιπόν. Δεν έχω πληροφόρηση για το τι ακριβώς συμβαίνει στη Ροχάβα, αλλά ούτε κι εγώ πιστεύω ότι εκεί γίνεται κάποιου είδους αναρχική ή ελευθεριακή επανάσταση ακριβώς για κάποιους από τους λόγους τους οποίους προανέφερες κι εσύ (σχέσεις παραγωγής, σχέσεις εξουσίας). Εκτός αν θεωρήσουμε ελευθεριακό και τον Καντάφι...

Και τώρα στα δικά μας:

Aφού ρε μπούφο ο Χίλφερντιγκ έγραψε το βιβλίο του, το 1910, μετά το Χόμπσον, τι σχέση έχει με αυτό που συζητάμε; Τι μας νοιάζει από ποιόν επηρρεάστηκε ή τι τσιγάρα κάπνιζε ο Λένιν;

Χαίρομαι πάντως που αποδέχεσαι ότι ο Λένιν εμπνεύστηκε ΚΥΡΙΩΣ από "κεντριστικες" θεωρίες, γιατί αυτό εξηγεί πολλά για τη στάση τη δική του, αλλά και των τιμητών του μέσα στο χρόνο.

Τέλος μια παρατήρηση προς τους Λενινιστές, που βγάζουν την αποικιοκρατία εκτός της έννοιας του ιμπεριαλισμού. Η αποικιοκρατία ήταν η μορφή με την οποία εκδηλώθηκε ο καπιταλιστικός επεκτατισμός/ιμπεριαλισμός σε μια συγκεκριμένη ιστορική στιγμή. Άρα δικαιούνται κάποιοι να χρησιμοποιούν αυτόν τον όρο και για εκείνη την περίοδο, κάνοντας όμως τις απαραίτητες διευκρινίσεις σε σχέση με τον λενινιστικό χιλφερντινγιανό ιμπεριαλισμό ο οποίος αφορά μια μεταγενέστερη ιστορική μορφή καπιταλιστικού επεκτατισμού/ιμπεριαλισμού.

Επίσης, να το κοιτάξουν λίγο όσοι λενινιστές βγάζουν αυτή την περίοδο απ' έξω, αλλά μιλάνε για την ελλάδα ως "αποικία χρέους", γτ πέφτουν σε αντίφαση. Αν το τελικό αποτέλεσμα του ιμπεριαλισμού είναι η "αποικίες" τότε πως είναι δυνατόν η αποικιοκρατία να πετιέται εκτός της ΄'εννοιας του "ιμπεριαλισμού". Επειδή αλλάζει η μορφή καθυπόταξης;

 

από ΠρώηνΚροπότκινΝυνΟυλιάνωφ 05/02/2016 11:19 πμ.


Καταρχάς καλημέρα!

1) 2) & 4)
Οι παρατηρήσεις είναι σωστές, εννοούσα -σε συνάρτηση πάντα με το πνεύμα του αρχικού κειμένου- να βάζει παράλληλα αυτά τα χαρακτηριστικά ως τα σπάργανα της μετέπειτα κοινωνίας.
Βλέπε το πρόγραμμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του ΕΑΜ.

Όσον αφορά τους Ιμπεριαλιστές…
Δεν εννοώ (απαραίτητα) την σύγκρουση στα πεδία των μαχών και μόνο, αλλά την σύγκρουση (και) σε ιδεολογικό-πολιτικό επίπεδο με τον Ιμπεριαλισμό συνολικά (όχι π.χ. με τον Δυτικό ή τον Ρώσσικο αποκλειστικά - εξού και το παράδειγμα της Ουκρανίας).
Δεν υπαρχει εξαρτώμενη περιοχή, πολλω δε μάλλον κατεχόμενη, που οι ιμπεριαλιστές δε χώνουν την μύτη τους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, νομοτελειακά…
Οσον αφορά το 3) δε λέμε κατι διαφορετικό.

5) Οτι και τα δυο μπορούν να χαρακτηριστούν ταξικοί αγώνες, με τους «30 νομάταιους» μάλιστα να έχουν αναπτύξει οργάνωση σε ταξική βάση, είναι προφανές! Αλλά επειδή προτιμώ να μιλάω επι του πρακτέου και όχι εν μέσω ιδεολήψιων και θεωρητικολογίας, δε βλέπω καθόλου αποτελεσματικό αυτού του είδους τον αγώνα εξων του εξαρχειακού (και κάθε κινηματικού) μικροκόσμου. Δε μπορεί να χωρέσει τον x εργαζόμενο στην y λαική γειτονιά, ο όποιος δεν έχει άμεση σχέση με τον κινηματικό μικρόκοσμο της πέριοχης του, ούτε να σταθεί αλληλέγγυος στην εργασιακή αυθαιρεσία που υφίσταται… Απαντήσεις του στύλ "θα πρέπει να αποκτήσει ο εργαζόμενος ταξική συνείδηση και δημιουρήσει το δικό του ακηδεμόνευτο σωματείο στο δικό του χώρο δουλειάς" ή "να ψαχτεί να οργανωθεί σε ένα απο τα ήδη
υπάρχοντα σωματεία/κλαδικές ανάλογα με τον κλάδο του" τις απορρίπτω ως ιδεοληπτικές και εκτός πραγματικότητας…
Αντίθετα η οργάνωση σε πολιτική βάση με ταξικά χαρακτηριστικά θα μπορούσε υπο συγκεκριμένες προυποθέσεις να δουλέψει και να οικοδομήσει ένα απο τα κάτω κίνημα με αξιόλογη δυναμική και προοπτικές ρήξης. Το οποίο σε δεύτερη φάση θα προεκταθεί και στους χώρους δουλειάς.
Απο τις υπάρχουσες εμπειρίες (βλεπε περίοδο '08-'12 - ακόμα και τη χθέσινη γενική απεργεία) έχουμε τα δείγματα οτι ο λαός (ενα σημαντικό κομμάτι του) θέλει αλλα το πασοκ δεν μπορεί (sic). Προσωπικά δεν εντοπίζω το πρόβλημα τόσο στα ίδια τα πληβειακά στρώματα, την αδράνεια τους, την απουσία ταξικής συνείδησης και τα σχετικά, όσο στους ενδοκινηματικούς συσχετισμούς και κυρίως στην έλλειψη επαναστατικής πρωτοπορίας.

6) «…Ταυτόχρονα υπήρχε και η γραφειοκρατία η οποία στο όνομα του πολέμου και του "αντιφασιστικού μετώπου" έπαιρνε τις δικές της μέσα στους διαδρόμους,  πολλές φορές συγκρουόμενη με τη βάση, κάτι που οδήγησε και στην ήττα της επανάστασης…»

Μια αιτιολογία που εχω ακούσει πολύ συχνά και ως αναρχικός… προσωπικά θεωρώ στην καλύτερη τριτεύουσες αυτές τις αιτιάσεις, η επανάσταση θα είχε ηττηθεί ούτως ή άλλως γιατί δεν είχε τη στοιχειώδη στρατιωτική οργάνωση.
Οσον αφόρα τη συμμετοχή ενός μέρους του λαού της βαρκελώνης στη συνδιαμόρφωση των αποφάσεων στους τομείς που αναφέρεις είναι δεδομένη αλλά επιτρέψε μου να αμφισβητώ οτι ήτο συνολική ή ακόμα και πλειοψηφική.


ούτε η πλειοψηφικη η από τα κάτω συμμετοχή του πόπολου στη διαμόρφωση των αποφάσεων για την οικονομία και τη διοίκηση τόσο στη Καταλονία, όσο και στην Αραγονία. Επιτροπάριοι της CNT (λέγονται και κομισσάριοι, αν σας λέει κάτι αυτό :-)) έπαιρναν τις αποφάσεις. Κι αφού κατάρρευσε η οικονομία μπήκαν αίφνης στη διοίκηση μάνατζερ καταλανοι αστοι από τις πόρτες, οχι απ' τα παράθυρα.

Οσον αφορά την Αραγονία, κουμάντο έκαναν ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΟΥ αποκλειστικά οι επιτροπές της FAI. Επιλέον, στην ΑΡαγονία που αποκλειστικά κουμάντο έκαναν οι επιτροπάροι της FAI,  σε πολλές κολλεκτίβες αγροτικές οι γυναίκες ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΚΑΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ σε αποφάσεις, δικαιώμα ψήφου και συν τοις άλλοις πληρώνονταν λιγότερο από ότι οι άντρες τους. Κι αυτά τα αποδεικνύουν σήμερα από ελευθεριακούς σαν τον Σάιντμαν μέχρι διαφορες ελευθεριακές φεμινίστριες.

Μην δουλευόμαστε τώρα.

από πάντα Μαλατέστα. 05/02/2016 5:04 μμ.


Καταρχάς, καλησπέρα,

1. "Οι παρατηρήσεις είναι σωστές, εννοούσα -σε συνάρτηση πάντα με το πνεύμα του αρχικού κειμένου- να βάζει παράλληλα αυτά τα χαρακτηριστικά ως τα σπάργανα της μετέπειτα κοινωνίας. Βλέπε το πρόγραμμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του ΕΑΜ."

Δεν έχει σημασία τα αιτήματα και τα προγράμματα που βάζεις, έχουν σημασία μόνο οι υλικές πραγματικές σχέσεις οργάνωσης παραγωγής κι εξουσίας. Άλλωστε κι ο Παπανδρέου ο παπαταζής,δεν είπε "και λαοκρατίαν θέλομεν;" Δε θα μπορούσε σε καμία περίπτωση μέσα από το ΕΑΜ να γεννηθεί μια αντιεξουσιαστική κομμουνιστική κοινωνία, όπως και δε γεννήθηκε πουθενά όπου επικράτησαν τα Λαϊκά Εθνικοαπελευθερωτικά Μέτωπα. Η ιστορία έχει πια μιλήσει.

2. "Δεν υπαρχει εξαρτώμενη περιοχή, πολλω δε μάλλον κατεχόμενη, που οι ιμπεριαλιστές δε χώνουν την μύτη τους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, νομοτελειακά…"

Τότε θα πρέπει να βρεθεί ένα ερμηνευτικό σχήμα που να μας εξηγεί τον πόλεμο Ιραν-Ιρακ, Τουρκία-Κύπρου, Συρίας-Λιβάνου, Ισραήλ-Αιγύπτου και την κατοχή Καμπότζης από το Βιετνάμ, αφού καμία από αυτές τις χώρες δεν ήταν ιμπεριαλιστική (με τη λενινιστική έννοια).

3. Κι όμως λέμε αντίθετα πράγματα. Εσύ λες ότι "κανένας εθνοαπελευθερωτικός αγώνας δεν μπορεί να είναι ακηδεμόνευτος, αντικαπιταλιστικός, ταξικά χειραφετημένος (και βάλε ο,τι άλλο θέλεις) αν δεν συγκρούεται ανοιχτά και με τους ιμπέριαλιστες και ειδικότερα αν σύμμαχεί μαζί τους." κι εγώ το εντελώς αντίθετο ότι μπορεί αρκεί να έχει τους πόρους και τα μέσα.

4. Τα αόριστα περί εξαρχείων δε τα πιάνω. Αλήθεια έχει κάποιο ιδιαίτερο καθεστώς στα εξάρχεια που τριάντα νοματαίοι μπορούν να επιβάλονται στα αφεντικά; Αν ισχύει κάτι τέτοιο τότε μόνος παραδέχεσαι ότι οι τριάντα είναι αποτελσματικότεροι και ότι δε χρειάζεται και μεγάλη προσπάθεια να τους μιμηθούν κι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι στις άλλες γειτονιές... Και τα περί ιδεοληψίας θα πρέπει να τα τεκμηριώσεις. Η τάξη καθαυτή μιλάει στους τόπους δουλειάς, στο πεδίο της πολιτικής μιλάει η τάξη δι' εαυτή. Άρα αυτό που υποστηρίζεις ως μοντέλο είναι ακριβώς αυτό που κατηγορείς, αστήρικτα, τους 30 νοματαίους ότι κάνουν, ότι δλδ δε χωράν την τάξη καθαυτή.

5. Επαναστατική πρωτοπορία με ποιά έννοια; Τη Λενινιστική; Γιατί πρωτοπορία με τη ταξική επαναστατική έννοια υπάρχει μια χαρά παντού γύρω μας. Είναι οι άνθρωποι που αγωνίζονται.

6. Άποψη σου καθαρά υποθετική, που δε συμφωνεί με τα γεγονότα. Μια χαρά ηττήθηκε ο πάνοπλος κι οργανωμένος Φρανκικος στρατός από αυτούς που εσύ θεωρείς ότι δεν είχα στοιχειώδη "στρατιωτική οργάνωση". Οι αιτίες της ήττας ήταν πρωτίστως πολιτικές κι όχι στρατιωτικές. Άλλωστε ακόμα κι όταν ο στρατός ακολούθησε το παράδειγμα οργάνωσης των μπολσεβίκων, δλδ. του αστικού στρατού, δεν άλλαξε τίποτα προς το καλύτερο αλλα προς το χειρότερο. Φυσικα και δεν ήταν συνολική, ήταν όμως πλειοψηφική, αφού η κοινωνική πλειοψηφία αποτελούνταν από εργατες, αγρότες και υπαλλήλους. Άλλωστε οι κολλεκτιβοποιήσεις και οι κομμούνες έγιναν ντεφάκτο και όχι με διατάγματα. Κατόπιν εορτής ήρθαν τα διατάγματα. Δε νομίζω να ψέγεις την επανάσταση επειδή δεν έβαζε τους πρώην αστούς να συναποφασίζουν...Εχει περιγραφεί άλλωστε η λειτουργία των τόπων παραγωγής και υπάρχει άπειρη βιβλιογραφία.

από ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ 05/02/2016 5:37 μμ.


ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ

Ο ιμπεριαλισμός είναι γαλλικός νεολογισμός που πρωτοεμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Αντίστοιχα στα νεοελληνικά θα μπορούσε να μεταφραστεί ως "αυτοκρατορισμός". Γενικός ορισμός του ιμπεριαλισμού:

-Ο ιμπεριαλισμός αποτελεί πολιτική επέκτασης της εξουσίας που ασκείται σε ξένες οντότητες ως μέσο απόκτησης και/ή διατήρησης μιας αυτοκρατορίας, ή αλλιώς

-Ο ιμπεριαλισμός είναι η τάση μιας οντότητας να επεκτείνει την εδαφική της ή την οικονομική της ή την πολιτική της επιρροή (ή και όλα αυτά μαζί) σε βάρος άλλων οντοτήτων, χρησιμοποιώντας είτε τη στρατιωτική της υπεροχή, είτε την οικονομική της υπεροχή (ή και τα δύο μαζί).

Στα πλαίσια αυτού του γενικού ορισμού συμπεριλαμβάνονται όλα τα είδη αυτοκρατορισμού όπως εμφανίστηκαν από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα, συμπεριλαμβανομένου και του λενινιστικού ιμπεριαλισμού που εξειδικεύεται στην καπιταλιστική θέσμιση των σημερινών κοινωνιών.

Το βασικό λοιπόν χαρακτηριστικό του ιμπεριαλισμού είναι η επέκταση της εξουσίας μιας ισχυρής οντότητας εις βάρος άλλων οντοτήτων. Οι αναρχικοί λοιπόν ως αντιεξουσιαστές, δηλαδή ως αξιακά πολέμιοι κάθε μορφής εξουσίας (κι ας μην αρέσει στους μαρξιστές-λενινιστές η αξιακή αντιπαράθεση), δεν έχουν κανένα λόγο να υιοθετήσουν τη λενινιστική αντι-ιμπεριαλιστική λογική και ό,τι αυτή συνεπάγεται, μιας και η έννοια της αντιεξουσίας είναι γενικότερη, ορθότερη και υπερκαλύπτει την έννοια του λενινιστικού αντι-ιμπεριαλισμού.

ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας είναι ο εθνικός και απελευθερωτικός αγώνας που έχει ως στόχο του την απελευθέρωση ενός έθνους από ξένο ζυγό. Τις ενστάσεις που έχουμε οι αναρχικοί για την έννοια του έθνους τις ανάλυσε ο "φ@σιστοφάγος" σε προηγούμενο σχόλιό του και με κάλυψε σε μεγάλο βαθμό. Επίσης για το κατά πόσο μπορεί ένας εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας να είναι ταξικά χειραφετημένος, αντικαπιταλιστικός, ακηδεμόνευτος κ.λ.π., με κάλυψε το σχόλιο του "Πάντα Μαλατέστα". Κάθε εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας έχει ένα πρωταρχικό αντιεξουσιαστικό χαρακτηριστικό, αυτό της προσπάθειας απελευθέρωσης από έναν ξένο ζυγό, χωρίς όμως αυτό να αρκεί για να καθορίσει τη συνολική φύση και πορεία του.

Ο ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ

Ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας των Κούρδων, τα τελευταία 40 χρόνια έχει σε μεγάλο βαθμό επηρεαστεί από το PKK και τον ηγέτη του Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Ο Οτσαλάν ρίχτηκε ένθερμα στην πολιτική αρένα στις αρχές της δεκαετίας του '70, μελέτησε το σοσιαλισμό και ιδιαίτερα τον Μαο, προβληματίστηκε για τη θέση του κουρδικού λαού στο τουρκικό κράτος, σχετίστηκε με το τουρκικό αριστερό κίνημα και πήρε ενεργό μέρος στο φοιτητικό κίνημα, στο οποίο σύντομα αναδείχτηκε σε ηγετικό στέλεχος. Εκείνα τα χρόνια όμως, το κουρδικό θεωρείτο απο τους Τούρκους αριστερούς ως ζήτημα που έπρεπε να παραμεριστεί για "μετά την επανάσταση" και δεν αντιμετωπιζόταν ως πρόβλημα εθνικής αυτοδιάθεσης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Οτσαλάν να θεωρήσει σοβινιστική τη θέση των Τούρκων αριστερών και να διαχωρίσει τη στάση του. Κάπως έτσι φτάσαμε εν συνεχεία στην ίδρυση του PKK το 1978.

Η ιδεολογία του ΡΚΚ αρχικά ήταν ένα μείγμα επαναστατικού σοσιαλισμού (μαοϊσμός) και κουρδικού εθνικισμού, και αποσκοπούσε στη δημιουργία ενός ανεξάρτητου Μαρξιστικού-Λενινιστικού κράτους στην περιοχή, το οποίο θα ονομαζόταν Κουρδιστάν. Όμως, μετά τη σύλληψη και φυλάκιση του το 1999, ο Οτσαλάν εγκατέλειψε το Μαρξιστικό-Λενινιστικό χαρακτήρα του και έχει υιοθετήσει τη νέα πολιτική πλατφόρμα του Δημοκρατικού Συνομοσπονδισμού (εμφανώς επηρεασμένη από τον ελευθεριακό κοινοτισμό - κομμουναλισμό του Μπούκτσιν) ενώ σταμάτησε τις επίσημες εκκλήσεις για δημιουργία ενός εντελώς ανεξάρτητου κράτους. Το Μάρτιο του 2005 ο Οτσαλάν εξέδωσε τη Διακήρυξη του Δημοκρατικού Συνομοσπονδισμού του Κουρδιστάν, καλώντας για μια ελεύθερη-συνόρων συνομοσπονδία μεταξύ των κουρδικών περιοχών της ανατολικής Τουρκίας (Βόρειο Κουρδιστάν), της ανατολικής Συρίας (Δυτικό Κουρδιστάν), του βορείου Ιράκ (Νότιο Κουρδιστάν) και του δυτικού Ιράν (Ανατολικό Κουρδιστάν). Ο Οτσαλάν περιέγραψε την ανάγκη για ένα δημοκρατικό συνομοσπονδισμό τονίζοντας: "Ο δημοκρατικός συνομοσπονδισμός του Κουρδιστάν δεν είναι ένα Κρατικό σύστημα, είναι το δημοκρατικό σύστημα ανθρώπων χωρίς Κράτος... Η δύναμή του πηγάζει απ' τον λαό και προσαρμόζεται ώστε να επιτύχει την αυτάρκεια σε κάθε πεδίο, συμπεριλαμβανομένης και της οικονομίας." 

Με δεδομένη την πολύ μεγάλη επιρροή που συνεχίζει να ασκεί στους Κούρδους η ηγετική φυσιογνωμία του Οτσαλάν, μεγάλο μέρος τους υιοθέτησε τις νέες αυτές θέσεις του. Αυτές οι νέες θέσεις του Οτσαλάν τράβηξαν επίσης την προσοχή του παγκόσμιου αναρχικού/αντιεξουσιαστικού/αυτόνομου/ελευθεριακού κινήματος με αποτέλεσμα σημαντικό μέρος του να εκφράσει με διάφορους τρόπους την υποστήριξή του σε αυτό το εγχείρημα. Φυσικά υπάρχουν τεράστιες, δεδομένες και αδιαμφισβήτητες δυσκολίες και ανακολουθίες στην όλη αυτή προσπάθεια. Είναι σίγουρο ότι ούτε ο εθνικοαπελευθερωτικός χαρακτήρας του αγώνα έχει απορριφθεί στο σύνολό του από τους Κούρδους (και πως θα ήταν εύκολο να συμβεί κάτι τέτοιο άλλωστε, όταν μιλάμε για ένα λαό που δεν είχε ποτέ ανεξάρτητο έθνος-κράτος, ενώ ταυτόχρονα είτε βρίσκεται υπό κατοχή είτε είναι περικυκλωμένος από εχθρικές πανίσχυρες δυνάμεις), ούτε ο ελευθεριακός χαρακτήρας του αγώνα είναι δυνατό να υιοθετηθεί από όλους, μιας και υπάρχουν Κούρδοι μεγαλοαστοί με προφανή εχθρικά, ταξικά συμφέροντα να υπερασπιστούν.

Η ξεκάθαρη πολεμική που εξαπολύουν οι μαρξιστές-λενινιστές, πατώντας πάνω στις προαναφερόμενες δεδομένες και αδιαμφισβήτητες δυσκολίες και ανακολουθίες του όλου αυτού εγχειρήματος, εδράζεται κατά τη γνώμη μου σε δύο λόγους. Ο ένας έχει να κάνει με το διαχωρισμό του Οτσαλάν και εν συνεχεία του PKK, τη δεκαετία του '70, από την πάγια θέση των "ορθόδοξων" μαρξιστικών-λενινιστικών τούρκικων οργανώσεων σε σχέση με το κουρδικό ζήτημα και τη μετάθεση της επίλυσής του μετά την επανάσταση, όσο και με τη μεταγενέστερη απόρριψη απο τον Οτσαλάν του μαρξισμού-λενινισμού και την αντικατάστασή του από ελευθεριακά προτάγματα.

Προφανώς κανείς δεν μπορεί να προδιαγράψει την επιτυχή ελευθεριακή έκβαση του όλου εγχειρήματος. Οι δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει ο κουρδικός λαός μέσα σε ένα τόσο εχθρικό περιβάλλον είναι αντικειμενικά τεράστιες. Η ύπαρξη και μόνο όμως αυτών των ελευθεριακών προταγμάτων και το μπόλιασμα των συνειδήσεων των Κούρδων μαχητών με αυτά, αρκεί για να κινητοποιήσει κάθε αναρχικό/αντιεξουσιαστή/αυτόνομο/ελευθεριακό αγωνιστή ώστε να υποστηρίξει κριτικά αυτό το εγχείρημα, με όποιον τρόπο μπορεί.

από el quinto regimiento 05/02/2016 6:36 μμ.


από που προκύτει αυτό που γράφεις Ποζιτρόνιε:

<<Η ξεκάθαρη πολεμική που εξαπολύουν οι μαρξιστές-λενινιστές, πατώντας πάνω στις προαναφερόμενες δεδομένες και αδιαμφισβήτητες δυσκολίες και ανακολουθίες του όλου αυτού εγχειρήματος, εδράζεται κατά τη γνώμη μου σε δύο λόγους. Ο ένας έχει να κάνει με το διαχωρισμό του Οτσαλάν και εν συνεχεία του PKK, τη δεκαετία του '70, από την πάγια θέση των "ορθόδοξων" μαρξιστικών-λενινιστικών τούρκικων οργανώσεων σε σχέση με το κουρδικό ζήτημα και τη μετάθεση της επίλυσής του μετά την επανάσταση, όσο και με τη μεταγενέστερη απόρριψη απο τον Οτσαλάν του μαρξισμού-λενινισμού και την αντικατάστασή του από ελευθεριακά προτάγματα.>>

εγώ ξέρεις τις καταλαβαίνω απ' αυτά που γράφεις; Οτι μας την ειπαν οι σταλινικοι σκληρά στο ιντυ για τα κομπρεμί με πεκακάδες. Πολύ σκληρά ομως. Ειδικά τα παραμυθάκια περί αυτοδιαχείρισης, μας τελειωσανε.

Επειδή ομως υπάρχει μια γενικευέμη σπέκουλα για τους σταλινικους της άκρας αριστεράς στο χώρο (βλέπε εξυπναδούλες περί ηθικής αβύσσου, ), ας ρίξουμε το αλλο επιχείρημα: οταν το κάνουν αυτο, κάτι τρέχει. Και γιατι το κάνουν αυτό οι σταλινικοι;, Επειδή απλώς ο Οτσαλάν ξέκοψε απ' αυτούς...

Κανεις ένα λάθος ο Οτσαλάν δεν ήταν ποτέ μαρξιστής-λενινιστής Τοσο απλά...Και αυτο δεν λέει και τίποτα. Δεν κρινουμε καποιον στον αγώνα που κάνει από το τι δηλώνει οτι ειναι αλλα από το τι κάνει με την ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ.

αυτα βέβαια τα εχω δειξε εδώ πέρα με την απλή συνέντευξη που του πήρε το ΒΗΜΑ πολύ πριν τον συλλάβουν, όταν ήταν σε δικό του στρατόπεδο στη Συρία (στη Ροχάβα), και ο Οτσαλάν έλεγε ευθεώς εμεις δεν είμαστε κομμουνιστές, για να καταλάβετε το PKK, πρέπει να καταλάβετε εμένα τον πατερούλη και ...στην τελική οι κούρδοι χωρις εμένα ειναι τελειωμένοι. Αυτα δε γράφει Ποζιτρόνιε ξεκάθαρα ο Οτσαλάν;

αυτά γράφει και κάποιοι πάτε να δικαιολογήσετε... τα αδικαιολόγητα

Ο Οτσαλάν φόρεσε τη μάσκα του λενινιστή, γιατί απλούστατα στο Ντιγιάρμπαρκιρ ολοι οι πρωτοπόροι νεολαίοι και εργάτες ήταν μαρξιστές -λενινιστές . Τοσο απλά.

Υπάρχει τεράστια ιστορία του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος στην Τουρκία απο τη δεκαετία του 70 ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗ ΣΒΗΣΕΤΕ εσεις που ειστε υπερ του PKK και των αλισβερισιών που έχει ανοιξει με το ΝΑΤΟ.

Θα φροντίσουμε εμεις γι αυτό... με εκτεταμένες ιστορικές αναφορές να τελειώνουμε με ανιστόρητους. Εν ανάγκη θα ανεβάσω τα κειμενα του Ιμπραήμ Καϊπκάκαγια στα ελληνικά.

________________________________________________________

Το γεγονος οτι το PKK δολοφονούσε τούρκους, κούρδους αριστερούς και προσπαθούσε να μαντρώσει τους κούρδους νεολαίους πίσω από το μαντρί του σεκταριστικου κουρδικού εθνικισμού:

τουτέστιν εμεις οι κούρδοι διαταξικά (ειτε αστοι, ειτε φεουδάρχες, ειτε προλετάριοι , ειτε φοιτητές) ενωμένοι για ανεξαρτησία, ενώ ολοι οι άλλοι (οι τούρκοι αριστεροί προλετάριοι) ειναι κεμαλιστές εχθροί μας, ΛΕΕΙ ΠΟΛΛΑ.

Εδώ συνεργάζονταν με την ΚΥΠ. Σου λέει αυτό τίποτα; Εμενα μου λέει πολλά.

από φ@σιστοφάγος 05/02/2016 7:54 μμ.


Οσο κι αν προσπαθεί να μπουρδουκλώσει την αντικειμενική πραγματικότητα ο (αντι)διαλεκτικός υποκειμενισμός, τα συμπεράσματα είναι σαφή.

1. Οσοι πολεμούν τον ιμπεριαλισμό, είτε με την έννοια του Λένιν είτε με οποιανδήποτε άλλη έννοια, αντιλαμβάνονται τον αντίπαλό τους ως τον καπιταλισμό ή την αστική τάξη ή τη διεθνή αστική τάξη από τη θέση μιας διαφορετικής, "καλύτερης" κατα τις προσδοκίες τους εξουσίας.

2. Οσοι πολεμούν συνολικά την εξουσία αντιλαμβάνονται τον ιμπεριαλισμό, την αστική τάξη ή την οποιαδήποτε άρχουσα τάξη/ομάδα/κόμμα/ιδεολογία σαν αντίπαλο με διαφορετικά πρόσωπα. Αν -κατα την ανάλυση ορισμένων- αυτό το πρόσωπο ονομάζεται "ιμπεριαλισμός" και πάλι οι αναρχικοί το πολεμούν ακόμα κι αν δεν το ονομάζουν έτσι.

Εν κατακλείδη:

Το να αντιμάχεται κανείς μόνο τον ιμπεριαλισμό από αναρχικής σκοπιάς σηματοδοτεί τη μερικότητα του αγώνα άρα το ρεφορμισμό. Οι οπαδοί του εξουσιαστικού "κομμουνισμού" θεωρούν ότι ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλισμό είναι συνολικός άρα επαναστατικός.

Συμφωνούμε ότι διαφωνούμε, καλό σας σαββατοκύριακο και ξύλο στους ναζί.

από Ανώτερος των περιστάσεων 05/02/2016 8:27 μμ.


"Το γεγονος οτι το PKK δολοφονούσε τούρκους, κούρδους αριστερούς και προσπαθούσε να μαντρώσει τους κούρδους νεολαίους πίσω από το μαντρί του σεκταριστικου κουρδικού εθνικισμού:"

Κι έλεγα τι μου θυμίζει. Α, ναι. Τις δολοφονίες των ελλήνων αρχειομαρξιστών, οι οποίοι αμφισβητούσαν το μαντρί του ελληνικού εθνικισμού, την περίοδο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα 1940-44, από τους σταλινικούς του ΚΚΕ.

Κουφάλα η ιστορία, ετσί Κουίντο; Πόσο ίδιοι είστε με τον Άπο τελικά....

από @γιωτης 05/02/2016 8:56 μμ.


http://www.tapaidiatisgalarias.org/wp-content/uploads/2014/12/kurdish.pdf

μια πολυ καλη αναλυση του κουρδικου κ της περιοχης απο ιστορικη ταξικη σκοπια.

να ναι καλα τα παιδια που το μετεφρασαν.


παντα οι παρεμβασεις σου ειναι ουσιαστικες και γεματες νοημα.

να εισαι παντα καλα να σε διαβαζουμε

από yianiris 06/02/2016 6:08 μμ.


Εν κατακλείδη:

Το να αντιμάχεται κανείς μόνο τον ιμπεριαλισμό από αναρχικής σκοπιάς σηματοδοτεί τη μερικότητα του αγώνα άρα το ρεφορμισμό. Οι οπαδοί του εξουσιαστικού "κομμουνισμού" θεωρούν ότι ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλισμό είναι συνολικός άρα επαναστατικός.

Αν αυτό που λέει ο φασιστοφάγος, το οποίο βρίσκω λογικότατο, το παρακάτω απ'το καταστατικό της ΑΟ είναι είτε αντιφατικό είτε ελλιπές αφού δεν ορίζει κάποιο πεδίο αγώνα στο οποίο οι αναρχικοί να δράσουν αντι-ιμπεριαλιστικά. Αν δεν μετέχουν οι αναρχικοί στον αντι-ιμπεριαλισμό με δικό τους διακριτό τρόπο τότε πως μπορεί αυτό να αποτελεί θέση μιας ομοσπονδίας; Ως τι υπάρχει αυτή η παρατήρηση περί ιμπεριαλισμού;

4. Ιμπεριαλισμός

Ο ιμπεριαλισμός είναι δομικό στοιχείο του κράτους και του καπιταλισμού. Προϋπόθεση του ιμπεριαλισμού είναι η ύπαρξη κράτους και αστικής τάξης. Μέσα στα πλαίσια των ενδοκρατικών/ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών εκδηλώνονται ιμπεριαλισμοί με διαφορετικές δυναμικές. Επιπλέον, στην επικράτεια ενός κράτους μπορούν να επεμβαίνουν, να συνεργάζονται ή/και να συγκρούονται διαφορετικοί ιμπεριαλισμοί. Τα παραπάνω συνδέονται άμεσα με τη σύγχρονη πραγματικότητα στην ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια. Για παράδειγμα, στον ελλαδικό χώρο σήμερα επενεργούν διαφορετικοί ιμπεριαλισμοί, με τους οποίους συνδέονται διάφορα κομμάτια της άρχουσας τάξης, η συντριπτική πλειοψηφία της οποίας υιοθετεί ως στρατηγική επιλογή στη σύγχρονη συγκυρία την πρόσδεση στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ και άλλους ευρωατλαντικούς μηχανισμούς.

Είναι άξιο απορίας δηλαδή πως δεν έχει βρεθεί ένας "αναρχικός" να υποστηρίξει την θέση των αναρχικών μέσα σε ένα αντι-ιμπεριαλιστικό μέτωπο. Κι αυτό δεν μπορεί να είναι δουλειά του ελ-κουϊντο να το κάνει.

από battle footage 08/02/2016 4:08 μμ.


ο τίτλος είναι ειρωνικός.

https://www.youtube.com/watch?v=HW_hxzbsm-o

παράβαλε το πλήρως αυτοματοποιημένο τουρκικό αστικό τεθωρακισμένο με κάμερες, χειριστήριο playstation κλπ με το κουρδικό κονσερβοκούτι προς το τέλος του βίντεο.

Κουίντο, μιας και είσαι Ο εξπέρ (με "ο" κεφαλαίο, τρομάρα σου) στο γεωπολιτικό, μάθε ότι η λέξη hafiye είναι τούρκικια.

από unitat 10/02/2016 8:19 μμ.


η λεξη χαφιγιε εχει 6 τουλαχιστον εννοιες,κ."διαβασμενε<<<<<<<'....

από unitat 10/02/2016 11:39 μμ.


osmanlica+turkce Ansiklopedik      buyuk lugatIstanbul 1993 σελιδα 320

από proletired322 11/02/2016 1:51 μμ.


Ότι κι αν λέμε θεωρητικά στην πράξη η συγκυρία μπορεί να τα ανατρέπει. Ο ρόλος του "νατο" στα σύνορα δύο χωρών του "νάτο" είναι μήπως νέος ορισμός του ρόλου και του υποκειμένου στο οποίο υποτάσσεται το εργαλείο "στρατός του διεθνούς κεφαλαίου". Αν ήταν στρατός της ΕΕ θα το καταλάβαινα όσο η Τουρκία δεν είναι μέλος, αλλά η Τουρκία είναι απ'το πιο δυνατά και σημαντικά τμήματα του Νάτο. Και η Κύπρος είναι ΕΕ. Μήπως για άλλο λόγο προσκαλεί ο Αλέξης το ΝΑΤΟ να δράσει στην περιοχή του; Ο στρατός έχει μονοθεματική ατζέντα, να του δοθεί πράσινο φως να σκοτώνει και να επιβάλει με την βία. Σύνορο του Νατο είναι η μαύρη θάλασσα και το νέο Κουρδιστάν. Μήπως η εμπλοκή της Τουρκίας με τους Ρώσους είναι αυτόματη κόκκινη κάρτα; Το νάτο έχει σαν νούμερο 1 εχθρό τελευταία το ΙΣΙΣ. Υπό την απειλή των ΙΣΙΣ θα δράσει, έτσι νομιμοποιείται ασχέτως των αντιρρήσεων της Γαλλίας. Μπέρδεμα. Ο πιο ιμπεριαλιστής είναι ο Αλέξης!

από φράξια-ταξική πάλη 12/02/2016 2:02 πμ.


Ο el quinto regimiento παραπονιέται για τις σφαγές του Οτσαλάν, αλλά όταν το αγαπημένο του Κ.κ.ε του έκανε τις σφαγές  των αρχειομαρξιστών στη διάρκεια της Κατοχής ήταν καλά εεε; Τότε ήταν προστασία της εργατικής τάξης από το τροτσκιστικό μίασμα, και τούς πράκτορες του Χίτλερ ενώ όταν τα κάνει ο Οτσαλάν είναι παράδοση στους αστούς. Μπορείτε νά πάτε να κάνετε τεμενάδες στον Πολ-ποτ και στον Μλαο τσ τουνγκ. Επίσης , οί αναρχικοί μπορεί να μην άντεξαν πολύ καιρό και να τά έκαναν και σκατά ακόμα, πάντως 2 μυριάκια αγρότες δέν εσφαξαν και να το βαφτίζουν μετά κολλεκτιβοποίηση και σοσιαλιστικό παράδεισο. Όλοι ξέρουμε τί έκανε ο πατερούλης στη σοβιετική εργατική τάξη και μετά στους αγρότες. Ευτυχώς πλέον η Ιστορία έχει απαντήσει στις ανοησίες σας περί αντιμπεριαλισμού και πρωτοπορείας και δέ θα ξαναπατήσουμε την ίδια πεπονόφλουδα


https://elef0eriako.wordpress.com/2016/02/11/64/

Δεν είναι λίγες οι μάχες που έχουν δοθεί τα προηγούμενα 13 χρόνια του αθενς.((i))  για το πιο θέμα θα μπει πάνω πάνω, σαν κεντρικό, πόσο θα παραμείνει, και τι θα το εκτοπίσει, αλλά δύσκολα να βρεθεί κάποια/ος να πει ότι αυτή η ιεράρχηση δεν αποτελεί την ατζέντα της δράσης του κινήματος.  Ας μη μπούμε στη διαδικασία να κρίνουμε πως πριν την «οργάνωση» προέκυπτε κάποια ατζέντα, ενώ τώρα «μετομοσπονδιακά» δεν υπάρχει θέμα για το ποιοί ορίζουν την ατζέντα, αλλά να πιάσουμε ένα άλλο θέμα ατζέντας της ελεύθερης αντιπληροφόρησης ανταλλαγής προτάσεων και θέσεων.

Πως στη λίστα των συζητήσεων ιεραρχούνται τα θέματα; 

Απλό, στην τελευταία συζήτηση που θα δημοσιευτεί το τελευταίο σχόλιο βάζει το θέμα πρώτο στη λίστα εκτοπίζοντας την συζήτηση με το προηγούμενο (χρονικά) σχόλιο.

Μπα!  Που πας ρε Καραμήτρο, που λένε και στα Εξάρχεια;  Έτσι σου’πανε οι από πάνω να πιστεύεις;

Για τον ιμπεριαλισμό, να πούμε ότι σίγουρα αφού είναι ένα εξουσιαστικό φαινόμενο σίγουρα οι αναρχικοί θα πολεμήσουν εναντίον του, όπου το βρουν κι όπου το πετύχουν, κατά την διαθεσιμότητα και δυνατότητα τους.  Δεν θεωρούμε ότι κατέχει ιδιαίτερη θέση ή δεν αποτελεί μέτωπο αγώνα μέσα στον συνολικό κατά του κεφαλαίου, του κράτους, και κάθε εξουσίας.  Ναι όντως συγκυριακά ο ιμπεριαλισμός αποτελεί ζήτημα κι εδώ και παντού, όπου χύνεται ανθρώπινο αίμα για συμφέροντα οικονομικά – γεωπολιτικά.  Το πως ακριβώς μια χούφτα αναρχικοί θα αποτελέσουν πρόβλημα σε κάποιους ιμπεριαλιστές δε το γνωρίζουμε ακόμα.  Οι αναρχικοί όντως ιστορικά έχουν πολεμήσει τον ιμπεριαλισμό σε διάφορα μέρη της γης και διάφορες εποχές.  Άλλου παπά ευαγγέλιο, αλλά να τα λέμε κι αυτά, δεν είμαστε ουδέτεροι πολιτικά, κριτική εσωτερικής καύσης κάνουμε.

Αλλά δεν είναι το θέμα εκεί, αλλά πως η συζήτηση που εστιάζει στο νέο για τον χώρο αντικείμενο του αντι-ιμπεριαλισμού, υποβιβάζεται από τις γλάστρες της ΔΟ, ΣΟ, ή πως στο διάτανο τους λένε όλους αυτούς τους σατράπιδες της αντιπληροφόρησης, και προάγονται άλλα ζητήματα;

Παίζοντας με τα ρολογάκια της ενημέρωσης «του τελευταία ενημέρωση της συζήτησης» μπορεί μιά συζήτηση να ενημερώνεται σε λίγα λεπτά και άλλη να μένει ανενημέρωτη για 6 μέρες, 6-7 σχόλια, δημοσιευμένα με χρόνους και ημερομηνίες.  Υπάρχουν πολλές που έχει φάει η μαρμάγκα έτσι τελευταία.  Μήπως, λέμε, μήπως, αναλόγως τα ΧΙΤ που έχει ένα θέμα θεωρείται «ατζέντα» και άλλο χωρίς πολλά χιτ θεωρείται παρακατιανό;  Δεν είμαστε λαϊβάδικο στο Στάρ, αντιπληροφόρηση ζητάμε όχι την Ανίτα.

Μήπως τελικά η μαφία δεν έχει απλά εισχωρήσει μόνο στις πιάτσες των Εξαρχείων αλλά και στις δομές οργάνωσης και ενημέρωσης;  Αλλιώς θα το θέταμε «τι διαφορά έχει εν τέλει η μαφία με τον χώρο ΣΑΣ«;

από MF 12/02/2016 4:26 μμ.


«τι διαφορά έχει εν τέλει η μαφία με τον χώρο ΣΑΣ«;

Καμία ουσιαστική διαφορά δεν έχει. Α, ίσως μία. Η μαφία δε μιλάει για αυτοοργανώσεις, οριζοντιότητες, κοινωνικές απελευθερώσεις κλπ κλπ.

από el quinto regimiento 12/02/2016 8:40 μμ.


για να μην υπάρχουν διάφορες παρεξηγήσεις.

επειδή συμμετείχα στη κουβέντα, αυτα περί "ατζέντας" κτλ.. τα θεωρώ λίγο χαζά. Και μιλώ εγώ που δεν νομίζω ότι...ευνοούμαι απο μια υποτιθεμενη "ατζέντα" της ΔΟ που πριμοδοτεί συγκεκριμένες συζητήσεις.

Τεσπα, αντι να μιλάμε πολιτικά, βγάζουμε τα εσώψυχά μας. Σταματήστε να χτυπάτε τη ΔΟ και σκεφτείτε πως και τι. Εδώ έπρεπε να γινεται χαμος απο δημοσιεύσεις για το αγροτικο και βγαινουν διάφοροι και κράζουν λες και εχουν φάει ολη τη προπαγάνδα του Πρετεντέρη αμάσητη. Αυτο έπρεπε να μας προβληματίζει.

υγ: μολις γύρισα απο το συλλαλητήριο, ρίχνω μια ματιά στο ιντυ...και σαν να μην εγινε τιποτα. Γι αυτο δεν φταιει η ΔΟ.

________________________________________________________________________
φράξια, "ταξική" πάλη δεν τα ξέρεις καλά. φαλτσετοφόροι ήταν οι "αρχειοι". Ο Πουλιόπουλος που δεν ήταν στο ΚΚΕ -ειχε αποχωρήσει με την ουρά στα σκέλια  το 26 όταν το κομμα βρισκόταν σε απηνή διωγμό μετά τη δικτατορία Παγκάλου και έχανε επιρροές στο κοσμο της εργασίας- τα γράφει περίφημα για τους φαλτσετοφόρους αρχειομαρξιστές που έκαναν συμμορίτικες επιθέσεις στους κουκουέδες.

Το 29-30, οταν το ΚΚΕ σπαρασσόταν απο το πόλεμο ηγεμονισμών και καπετανάτων (το λεγόμενο φραξιονιστικό πόλεμο) οι αρχείοι ίσως να ειχαν και περισσότερο κοσμο. Οι "αρχειοι" ξεφτιλίστηκαν μολις ανέλαβε τα ηνία του κομματος ο Ζαχαριάδης που με συντονισμένες απεργίες σε Αθηνα, Βολο, Πειραια, Θεσσαλονίκη και ξεσηκωμο του αγροτικού κοσμου, πήρε τους εργάτες με το ΚΚΕ.

Οι "αρχειοι" έγιναν απεργοσπάστες τρέχοντας πίσω απο τους βενιζελικούς και χρεοκόπησαν πολιτικά. Αν μιλάς τώρα για τη δράση της ΟΠΛΑ μες στην κατοχή, θα δεις οτι οι περισσοτεροι απεργοσπάστες αρχείοι που σιγονταραν το Βενιζέλο κατέληξαν κρυφοφασίστες. Πλεον υπάρχουν πολλά στοιχεια. Εφημερίδες της εποχής κτλ...

Στη κατοχή στελέχωναν το μηχανισμο των τσολιάδων και χαφιέδων και η ΟΠΛΑ ως λαϊκο όργανο εκδίκησης, αντιποίων και προστασίας τους έδωσε ενα μάθημα καλό. Αλλωστε οσοι γνωρίζουν, το 46 έγιναν εκτενεις κουβέντες-ντιμπέιτ στις οποίες έλαβαν μέρος οι βασικές τροτσκιστικές ομάδες της εποχής που δεν ειχαν πάρε-δώσε με τους χαφιέδες. Ο εμπνεύστης αυτών των ντιμπέιτ ήταν ο ίδιος ο Ζαχαριάδης. Πως γινεται οι βασικές τροτσκιστικές ομάδες να δέχονταν επιθέσεις με φαλτσέτες και την ίδια στιγμή να συμμετέχουν σε μεγάλα ντιμπέιτ με στελέχη του ΚΚΕ; Γινεται; Δεν γινεται.

https://athens.indymedia.org/post/1361171/

Γι αυτο σας λέω την έχετε αναποδογυρίσει την ιστορία, αλλά τα παραμύθια πια δεν φτουράνε. Εκτος αν τσιμπάτε σε κάτι τύπους σαν τον ...Πολύτροπο στις αναδημοσιεύσεις που έφτασε στο σημείο να βαπτίζει τους αγρότες  "Τάγματα εφόδου" και να υποστηρίζει τη..."πορτοκαλί επανάσταση"!!!!! Ο ίδος ειχε ανδημοσιεύσει τις φωτογραφίες για τον υποτιθέμενο λιμο στην Ουκρανό που αναπαρήγαγε το συγκρότημα Hearst. Moνο που όπως αποδείξαμε οι φγώτο ήταν απο το λιμο το 21, λιμος λόγω της πολιορκίας των ξένων εισβολέων

ΘΡΑΣΟΣ!!!! Πολύ θράσος!. Δεν πειράζει, ομως, κάποιοι παίρνουν τα μαθήματά τους.

από @φασούλα 13/02/2016 2:23 πμ.


Η φασούλα στο Σύνταγμα είναι απόλυτα ελεγχόμενη απο το ΚΚΕ. Ελεγχόμενη με εργατοαγροτικές γροθιές, σημαίες και κράνη άμεσης επέμβασης. 'Οχι οτι με χάλασε που τραμπουκίσανε τους περίεργους που κατέβηκαν μπουλούκι απο τον άγνωστο στρατιώτη και δηλώνανε "μόνο Ελληνες", ανέβηκαν στο βήμα και πήγαν να μιλήσουν μετά τις 9. Αν έχει κάποια ομάδα κείμενο για το αγροτικό ας πάει να το μοιράσει αλλά ας μην κουνηθεί παραπάνω γιατί θα τους μαζεύουνε. Καλοί οι "ταξικοί" αγώνες, αρκεί να είναι ακηδεμόνευτοι και να υπάρχει ευδιάκριτη και συνειδητοποιημένη "τάξη". Για τους δεξιούς αγρότες που "επαναστατήσανε" τώρα που το τσεκούρι πέφτει δεν ξοδέυω χρόνο. Το πολύ πολύ να γίνει μία μικρή ανακατωσούρα στην οποία εκτός από το αποσυμπιεστικό ΚΚΕ θα μπεί και η Χρυσή Αυγή, άντε να πεσει και ο Τσίπρας. Τι δημοσιεύσεις και κολοκύθια τούμπανα. Μίλα για κολλεκτίβες και θα χορτάσεις καζούρα και ζαρζαβατικό για καμιά πενταετία. Για να μην γελιόμαστε  στο οτι αν πάει οργανωμένο αναρχικό μπλόκ στο Σύνταγμα, δεν θα γίνει χαμός στο ίσωμα με τους πάντες. Ας βγάλουν οι δεξιοί και οι κομμουνιστές το φίδι απο την τρύπα αυτή τη φορά. Ας μην περιμένουμε και πολλά, υπάρχει και πιο κάτω.  

από Kileler 13/02/2016 12:02 μμ.


Αν και απεχθάνομαι την Μαρξιστική ανάλυση της πάλης δεν μπορείς να αποφύγεις μερικές φορές την εγκυρότητα του εργαλείου. Είτε μιλάμε για αγροτικούς εργάτες είτε μιλάμε για τα αφεντικά τους, ή την συντεχνία των αφεντικών και των τσιφλικάδων, των οποίων τα συμφέρονται μπορεί εν τέλει και να θιγούν, η πλειοψηφία με την οργή που κατεβαίνει να διαμαρτυρηθεί, να παραβιάσει το νόμιμο και το συμβόλαιο ανακωχής με τους πιο πάνω συνήθως δεν είναι από θέση ισχύος. Θα μπορούσαμε να ασκήσουμε κριτική στο ότι "οι εργάτες" της γης σαν αγρότες δεν κατέβηκαν (αν δεν κάνω λάθος) αλλά κατέβηκαν οι ιδιοκτήτες της γεωργικής γης. Σίγουρα αν είχαν κατέβει οι εργάτες της γης, από κάθε γωνιά της γης, δε θα είχαμε σκεφτεί πολύ για να κατέβουμε. Το μεμπτό για τους αγωνιζόμενους αυτούς είναι ότι δεν μπόρεσαν να συνδεθούν και να συνδέσουν άλλους αγώνες, παλεύουν σαν συντεχνία. Δεν είναι κακό, απλά είναι κινηματική ανωριμότητα. Το ΚΚΕ μπορεί να τους συνδέει όλους αυτούς όποτε θέλει να ασκήσει πίεση.

Τι θα γινόταν όμως αν σε μικρές πόλεις με μεγάλη ενασχόληση με την γεωργία υπήρχαν αναρχικοί/ελευθεριακοί που είχαν οργανώσει συνδικαλισμό βάσης αγροτικών εργατών; Για φανταστείτε σε μιά γωνιά της πλατείας να ήταν μαυροκόκκινες και σωματεία βάσης από διάφορα μέρη ποιοί θα βρισκόντουσαν εκεί σε αλληλεγγύη και αν θα φοβόμασταν μΠΑΜίτες. Αυτές τις δομές κοινωνικής οργάνωσης δεν τις στήνεις πρόσκαιρα για να μπεις στη φάση, έχει νόημα να υπάρχουν με διάρκεια και συνέπεια όταν όλοι οι άλλοι δεν μιλούν.

Η αγροτική παραγωγή σήμερα είναι βιομηχανική παραγωγή εκτός κάποιων εκκεντρικών βιοκαλλιεργητών, μικροπαραγωγών με άποψη, που το παλεύουν κάπως αλλιώς γιατί το πιστεύουν, χωρίς πολλές άδειες και χωρίς επιδοτήσεις, αλλά κι αυτοί θα μπορούσαν να είναι οργανωμένοι και να συνδεθούν αλληλέγγυα και με αυτούς που κατά τ'άλλα θεωρούν εχθρούς της γης. Αυτές οι διασυνδέσεις και η αλληλεγγύη, η ζύμωση μεταξύ ασύμβατων και διαφορετικών, είναι μια πολιτική διαδικασία που απαιτεί η ίδια οργάνωση. Κανένας ατομιστής μπάχαλος εξεγερσιακός δεν μπορεί ούτε να σκεφτεί ούτε να δράσει προς μια τέτοια κατεύθυνση. Αυτός τον χαβά του κι εμείς τον δικό μας.


δυστυχώς καποιοι παραμένουν στην κοσμάρα τους. Μιλάνε για πολιτική καθυστέρηση στους αγρότες (που οντως υπάρχει, εδώ υπάρχει σε τμήμα των εργατών, στους αγρότες της υπαίθρου δεν θα υπάρχει) αλλα οι ιδιοι ειναι πιο πολιτικά καθυστερημενοι απο τον τελευταίο γιδοβοσκο που κατέβηκε στο Σύνταγμα να παλέψει για την επιβίωσή του.

Δεν πειράζει...πάντως. Φαντάζομαι στην Ροχάβα που την υπερασπίζεστε -χωρις αυταπάτες, βεβαίως, βεβαίως- οι αγρότες έχουν ήδη αρχίσει...την κολλεκτιβοποίηση..(εδω εχουμε αποδειξει οτι το σύνταγμα των καντονιων αποδέχεται την ατομική ιδιοκτησία, ο υπουργός οικονομίας της Ροχάβα δηλώνει οτι η ατομική ιδιοκτησία ειναι ιερή, ένας από τους μεγαλύτερους καπιταλιστές της Συρίας είναι πρωθυπουργός σε ένα καντόνι, ο φεουδάρχες κούρδοι δεν έχουν χάσει τη γη τους και άλλα πολλά).

....

εχει χαθει η μπάλα παιδιά.

....

προς "φράξια-ταξική πάλη"

κατι ακομη. Επειδή τα έχεις μπερδέψει. οι υποτιθέμενες εκκαθαρίσεις τροτσκιστών από την ΟΠΛΑ πραγματοποιήθηκαν υποτίθεται λιγο πριν τις κοινές συναντήσεις μελών και στελεχών του ΚΚΕ μαζί με μέλη και στελέχη των βασικών μαζικών τροτσκιστικών οργανώσεων το 46. Ενας από αυτους που συμμετείχε, κρατηθείτε απ' τα γέλια,

ήταν και ο...Αγις Στίνας. χα χα χα !!!

Πολύ παραμύθι μας ταϊζουν τοσα χρονια ρε παιδιά. Πολυ παραμύθι

από @φασέος 13/02/2016 5:42 μμ.


Αυτά είδα χτες για το τί είναι οι περισσότεροι από αυτούς που ήταν χτες στο Σύνταγμα. Και οι δεξιοί και άλλοι το καταλάβανε οτι καπελώθηκαν και σήμερα είχαν μικρή παρουσία. Παραπάνω δεν έγραψα για να τρομοκρατήσω και να αποτρέψω επαφή με τους εργάτες γής και μικρούς αγρότες, αλλά για το τι έπαιξε χτες και ποιά είναι η σημερινή κατάσταση του αγροτικού. 

Για να μην ξεφευγουμε απο το θέμα, θεωρώ οτι οχι μόνο τα κράτη αλλά και εταιρίες αγροτικών προϊόντων όπως η μονσάντο, εταιρίες τροφίμων κτλ. λειτουργούνε σαν ιμπεριαλιστές στον βασικό τομέα της διατροφής. Ο αγροτικός αγώνας μπορεί να πάρει και αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά αν γίνουν οι ζυμώσεις που αναφέρεις. Ακόμα είναι πολύ πίσω και τοπικιστικός.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License