Άκου σταλινικέ...

...χρόνια τώρα οι αναρχικοί τραβάμε διαφορετικό δρόμο...

Οι αναρχικοί τραβήξαμε εντελώς διαφορετική πορεία από εσάς τους μαρξιστές, από την 1η κιόλας Διεθνή Ένωση των Εργατών. Από τη μία μεριά ήταν ο δικός σας σοσιαλισμός,ένας σοσιαλισμός του κράτους, βασισμένος στην εξουσία, που περιμένει την δικτατορία του προλεταριάτου και καλεί τους σοσιαλιστές να κατακτήσουν τους μηχανισμούς της κρατικής εξουσίας και από την άλλη ο δικός μας σοσιαλισμός, ο αναρχικός σοσιαλισμός, ένας σοσιαλισμός αυτοδιαχείρισης, το σχέδιο του οποίου είναι να χτίσει στη θέση του κράτους, μια υπεύθυνη ομοσπονδιακή κοινωνία, βασισμένη στις ελεύθερες κοινότητες (κομμούνες) και τους συνεταιρισμούς των παραγωγών. Εσείς εξουσία, εμείς μια εθελοντική συνεργασία.(1)

Οι αναρχικοί τραβήξαμε πορεία σύγκρουσης με την επαναστατική θεωρία που διατύπωσε το 1902 στο γνωστό βιβλίο "Τι να κάνουμε;" ο Λένιν, την επαναστατική πρωτοπορία του Κομμουνιστικού Κόμματος και τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό του, που αποτελούν τις βασικές αρχές του λενινισμού. Και για να μην αναφερθώ μονάχα στις πάγιες αναρχικές θέσεις εναντίον κάθε είδους εξουσιαστικών δομών όπως αυτές διαμορφώνονται είτε μέσω της έννοιας της πρωτοπορίας, είτε του Κόμματος, είτε του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού του, θα παραθέσω κάποια λόγια της μαρξίστριας "κόκκινης" Ρόζας:

«Σ’ αυτή την προερχόμενη από φόβο επιθυμία εγκαθίδρυσης της κηδεμονίας μιας παντογνώστριας και παντοδύναμης κεντρικής επιτροπής, για την προφύλαξη ενός ακμαιότατου και πλήρους υποσχέσεων εργατικού κινήματος από μερικά σφάλματα, πιστεύουμε πως διακρίνονται τα συμπτώματα του ίδιου εκείνουυποκειμενισμού,που εμφανίστηκε αρκετές φορές στη σοσιαλιστική σκέψη της Ρωσίας.

... Αλλά να που τοΕγώτου Ρώσου επαναστάτη δεν καθυστερεί να κάνει πιρουέτες πάνω στο κεφάλι του και για μια ακόμη φορά αυτοανακηρύσσεται σε πανίσχυρο ιθύνοντα της ιστορίας και αυτή τη φορά στο πρόσωπο αυτής της υψηλότητας της κεντρικής επιτροπής του σοσιαλδημοκρατικού εργατικού κινήματος.Ο επιδέξιος ακροβάτης δεν αντιλαμβάνεται επίσης ότιτο μόνο“υποκείμενο” στο οποίο ανήκει ο ρόλος του ηγέτη είναι το συλλογικό “εγώ” της εργατικής τάξης, που διεκδικεί αποφασιστικά για τον εαυτό της το δικαίωμα να υποπίπτει σε σφάλματα και να μαθαίνει τη διαλεκτική της ιστορίας.

Και τέλος,ας το πούμε χωρίς περιστροφές:Τα σφάλματα που διαπράχθηκαν από ένα αληθινά επαναστατικό κίνημα είναι ιστορικά απείρως γονιμότερα και πολυτιμότερα από το αλάθητο της καλύτερης “κεντρικήςεπιτροπής”»(2)

Οι αναρχικοί τραβήξαμε εντελώς διαφορετική πορεία κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση, όταν από τα Σοβιέτ των εργατών, των αγροτών και των στρατιωτών, τις εργοστασιακές επιτροπές όπου οι εργάτες επέβαλλαν το 8ωρο, οργάνωναν πολιτοφυλακές και έφταναν σε πολλές περιπτώσεις εώς και στην πλήρη αυτοδιαχείριση των εργοστασίων, όταν από το σύνθημα "Όλη η εξουσία στα Σοβιέτ" (που ευκαιριακά χρησιμοποίησε ο Λένιν ώστε οι μπολσεβίκοι να ποδηγετήσουν την επανάσταση), φτάσαμε σταδιακά (μέσω της οικονομικής δικτατορίας των επαναστατών τα χρόνια του Πολεμικού Κομουνισμού), στην άγρια καταστολή των αναρχικών που είχαν απελευθερώσει την Ουκρανία, στην εξίσου άγρια καταστολή της Εξέγερσης της Κροστάνδης και τελικά στη μία, μοναδική, απόλυτη και αδιαμφισβήτητη εξουσία του Κόμματος και του Πατερούλη, μετά την ολοκλήρωση του 10ου συνεδρίου του μπολσεβίκικου κόμματος του Μαρτίου του 1921, όπου με πρωτοβουλία του ίδιου του Λένιν απαγορεύτηκε η ύπαρξη αντιπολιτευτικών ομάδων εντός κόμματος και η Κεντρική Επιτροπή απέκτησε το δικαίωμα να διαγράφει αντιπροσώπους που είχαν εκλεγεί από το Συνέδριο του κόμματος.

Παρ' όλα αυτά, ως αναρχικός σέβομαι και τιμώ όχι μόνο τις αναρχικές και τους αναρχικούς αλλά και όλες τις επαναστάτριες και όλους τους επαναστάτες που πολέμησαν (και υπό την μαρξιστική-λενινιστική θεώρηση) με αυταπάρνηση και ανιδιοτέλεια, έχοντας ως αποκλειστικό στόχο τους την απάλειψη κάθε μορφής αδικίας, την απάλειψη της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και την εγκαθίδρυση της αταξικής, ακρατικής κοινωνίας, από τους πιο γνωστούς (Λούξεμπουργκ, Γκεβάρα, Βελουχιώτης κ.α.) ως τους πιο άσημους και απλούς λαϊκούς αγωνιστές. Διαφωνώ με τη μαρξιστική-λενινιστική ιδεολογία, μπορώ όμως να αντιληφθώ και να κατανοήσω το πως αυτή αποτέλεσε πηγή ελπίδας, έμπνευσης και αγώνα για τόσους ανθρώπους πριν 70, 80 και 100 χρόνια. Σε αυτούς τους αγωνιστές συμπεριλαμβάνω φυσικά και εκείνους οι οποίοι μέσα από συνεχείς ιδεολογικές αναζητήσεις, καταδικάζοντας από τότε το σταλινισμό αρχικά μέσω του τροτσκισμού, ξεπέρασαν τελικά συνολικά τον ίδιο το μαρξισμό, υιοθετώντας σε μεταγενέστερο χρόνο τις ιδέες είτε της αυτονομίας όπως ο Κορνήλιος Καστοριάδης(3) (ο φιλόσοφος της αυτονομίας), είτετου αναρχισμού όπως ο Άγις Στίνας(4) και ο μπαρμπα-Γιάννης Ταμτάκος(5). Φυσικά δεν αναφέρομαι τυχαία σε αυτούς τους τρείς, μιάς και οι τρείς κυνηγήθηκαν ανηλεώς από το σταλινικό Κ.Κ.Ε. και την Ο.Π.Λ.Α. για τις τότε αντισταλινικές-τροτσκιστικές απόψεις τους...

Λοιπόν σταλινικέ, σήμερα, στο κατώφλι των 100 χρόνων από την Οκτωβριανή Επανάσταση, ποιές είναι οι θέσεις σου; Τί σε δίδαξε η ιστορία; Στην αυριανή επανάσταση, όποτε εκείνη έρθει, ποιά θα είναι η στάση σου; Θα υπερασπιστείς και πάλι τη διατήρηση του κράτους και την κατάκτηση των μηχανισμών του από τη δικτατορία του προλεταριάτου; Θα υπερασπιστείς και πάλι την πρωτοπορία του Κομμουνιστικού Κόμματος; Θα συγκεντρώσει και πάλι το Κόμμα και ο γενικός γραμματέας του την απόλυτη εξουσία και ποιός ονειρεύεσαι να είναι ο νέος Πατερούλης; Μήπως εσύ; Θα επιτραπούν οι διαφορετικές απόψεις εντός και εκτός αυτού ή θα απαγορευτούν και πάλι διά ροπάλου; Και ποιά θα είναι η τύχη των αναρχικών και όσων άλλων τυχόν διαφωνήσουν με τις θέσεις του Κόμματος; Θα σφαγιαστούν και πάλι όπως στην Ουκρανία; Θα κατασταλούν άγρια και πάλι όπως στην Κροστάνδη; Θα κηνυγηθούν από νεοσυσταθείσες Ο.Π.Λ.Α.; Αλήθεια σταλινικέ, εσύ που τώρα μπαίνεις σε ένα ελευθεριακό μέσο αντιπληροφόρησης όπως το indymedia, για να προπαγανδίσεις την ιδεολογία σου και να ψαρέψεις κόσμο, εκμεταλλευόμενος ακριβώς την ελευθεριακή φύση του μέσου, στη δική σου μελλοντική σταλινική κοινωνία θα υπάρχει indymedia ή θα το έχεις καταστείλλει; Αλήθεια σταλινικέ, εσύ που τώρα δηλώνεις αλληλέγγυος στους διωκόμενους από το αστικό καθεστώς αναρχικούς, παρευρισκόμενος στις δίκες τους και αναμεταδίδοντάς τες, μήπως στο μελλοντικό σταλινικό καθεστώς που ονειρεύεσαι, σκοπεύεις να στήσεις εσύ δίκες εναντίον τους και να είσαι εσύ ο κατήγορός τους, γιατί κατά το Κόμμα σου θα είναι αντεπαναστάτες; Μήπως σταλινικέ ο πραγματικός λόγος που κατακρίνεις τις εξεγέρσεις του σήμερα, δεν είναι γιατί δεν είναι αρκετά επαναστατικές, προλεταριακές και αντι-ιμπεριαλιστικές, αλλά γιατί σ' αυτές αντί για σταλινικά ακούγονται ελευθεριακά προτάγματα, όπως για παράδειγμα το πρόταγμα του ελευθεριακού κοινοτισμού του Μάρεϊ Μπούκτσιν; Μήπως αυτό που σε ενοχλεί πάνω απ' όλα είναι ότι αναρχισμός ωριμάζει, εξελίσσεται, προσαρμόζεται στα σύγχρονα δεδομένα, με τον κομμουναλισμό και την κοινωνική οικολογία του Μπούκτσιν να αποτελούν τα σημαντικότερα (για μένα) σύγχρονα επιτεύγματά του, ενώ εσείς το μόνο που κάνετε είναι να παραμένετε προσηλωμένοι στη θρησκευτική ανάλυση και ερμηνεία των μαρξιστικών-λενινιστικών ευαγγελίων; Τελικά σταλινικέ, πες μας ξεκάθαρα, πόσο σύντροφός μας είσαι;

Κλείνω με ένα απόσπασμα κάποιου που οι σταλινικοί τόσο σιχαίνονται. Το γιατί θα το καταλάβετε μόνοι σας...

«[...]Τι θα συνέβαινε αν είχε πετύχει η Κροστάνδη; Οπωσδήποτε θα είχαμε απαλλαγεί από μια Σταλινική ανάπτυξη, μια ανάπτυξη που μετέτρεψε ολόκληρο το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα σ’ ένα όργανο διεθνούς αντεπανάστασης. Τελικά δεν ήταν η Ρωσία που υπέφερε τρομακτικά, αλλά και η ανθρωπότητα σαν σύνολο. Η κληρονομιά που μας άφησε ο Μπολσεβικισμός, με τη μορφή του Σταλινισμού, του Τροτσκισμού και του Μαοϊσμού, έχει ανακόψει την επαναστατική σκέψη και πράξη στον ίδιο βαθμό που το έχουν κάνει οι προδοσίες των ρεφορμιστικών πτερύγων του σοσιαλιστικού κινήματος.

Μια νίκη των ναυτών της Κροστάνδης θα μπορούσε επίσης να έχει ανοίξει μια νέα προοπτική για τη Ρωσία -μια μεικτή κοινωνική ανάπτυξη, που θα συνδύαζε τον εργατικό έλεγχο στα εργοστάσια με μια ανοικτή αγορά στα γεωργικά αγαθά, βασισμένη σε μια μικρής κλίμακας γεωργική οικονομία και σε εθελοντικές αγροτικές κομμούνες. Οπωσδήποτε μια τέτοια κοινωνία στην υπανάπτυκτη αγροτική Ρωσία δε θα μπορούσε να σταθεροποιηθεί δίχως εξωτερική βοήθεια· αλλά μια τέτοια βοήθεια θα ήταν δυνατή μόνο αν το επαναστατικό κίνημα, στην Ευρώπη και την Ασία αναπτυσσόταν ελευθέρα δίχως επεμβάσεις από μέρους της Τρίτης Διεθνούς. Ο Σταλινισμός απόκλεισε εκ των προτέρων αυτή την πιθανότητα. Στα τέλη της δεκαετίας του ’20, όλα ουσιαστικά τα τμήματα της κομμουνιστικής διεθνούς είχαν γίνει όργανα της Σταλινικής πολιτικής, που αποτελούσαν αντικείμενο αγοραπωλησίας σε αντάλλαγμα στρατιωτικών συμμαχιών με τις καπιταλιστικές δυνάμεις.

Η καταστολή της Κροστάνδης το Μάρτη 1921, υπήρξε μια πράξη απροκάλυπτης αντεπανάστασης, ο στραγγαλισμός του λαϊκού κινήματος σε μια εποχή όπου ο Λένιν, ο Τρότσκι κι άλλοι επιφανείς Μπολσεβίκοι βρίσκονταν επικεφαλείς της διακυβέρνησης του Σοβιετικού καθεστώτος. Το να μιλήσουμε όπως κάνει ο Τρότσκι για τη «συνέχεια» της Ρωσικής επανάστασης στη δεκαετία του ’30, το να περιγράψουμε τη γραφειοκρατία σαν φύλακα των νικών του Οκτώβρη, το ν’ αποκαλέσουμε το Σταλινισμό απλώς σαν μια «θερμιδωριανή» αντίδραση –όλα αυτά είναι καθαρές βλακείες. Δεν υπάρχει ούτε συνέχεια ούτε Θερμιδώρ· υπήρξε απλώς το κάλυμμα ενός οράματος που είχε στραγγαλιστεί στα 1921 κι ακόμα νωρίτερα. Η άνοδος του Στάλιν στην εξουσία τόνισε απλώς μια αντεπανάσταση που είχε αρχίσει νωρίτερα. Πολύ πριν απ’ τα 1927, όταν εκδιώχθηκε η Τροτστκιστική αντιπολίτευση, όλες οι κοινωνικές κατακτήσεις είχαν χαθεί, στο μέτρο που αφορούσαν το Ρώσικο λαό. Απ’ αυτό προερχόταν η αδιαφορία των εργατών και των αγροτών για τα αντισταλινικά αντιπολιτευτικά ρεύματα που υπήρχαν μέσα στους κόλπους του κομμουνιστικού κόμματος.

Όλες οι προϋποθέσεις για το Σταλινισμό είχαν δημιουργηθεί με την ήττα των ναυτών της Κροστάνδης και των απεργών της Πετρούπολης. Μπορεί να προτιμήσουμε να θρηνήσουμε αυτά τα λαϊκά κινήματα, να τιμήσουμε τον ηρωισμό των θυμάτων, να χαράξουμε τις προσπάθειες τους στα χρονικά της επανάστασης. Αλλά πάνω απ’ όλα η εξέγερση της Κροστάνδης και το απεργιακό κίνημα στην Πετρούπολη πρέπει να γίνουν κατανοητά -όπως θα καταλαβαίναμε τα διδάγματα όλων των μεγάλων επαναστάσεων- αν θέλουμε να συλλάβουμε το περιεχόμενο της ίδιας της επαναστατικής διαδικασίας.[...]»

Murray Bookchin(6)

(1): Ο Μπακούνιν και η Α' Διεθνής -http://www.anarkismo.net/article/13533

(2):Ρ. Λούξεμπουργκ,Σοσιαλισμός και Δημοκρατία (Οργανωτικά προβλήματα της ρώσικης σοσιαλδημοκρατίας)

(3): Μία συνέντευξη του Κορνήλιου Καστοριάδη με αναρχικούς, στην εφημερίδα "Εκτός Νόμου" το 1990 -http://eagainst.com/articles/castoriadis-anarchists/

(4): Μια συζήτηση του Α. Στίνα με το περιοδικό ΑΡΕΝΑ, 1985 -http://www.anarkismo.net/article/21714

(5): Σαν σήμερα έφυγε ο αναρχικός επαναστάτης Μπαρμπα Γιάννης Ταμτάκος -https://athens.indymedia.org/post/1366625/

(6): Murray Bookchin, Η εξέγερση της Κροστάνδης -https://athens.indymedia.org/post/739508/

από el quinto regimiento 23/01/2016 7:30 πμ.


δεν βαριέσαι ρε ποζιτρόνιε τέτοιες αντιπαραθέσεις; Λοιπόν, ακου να σου πω ενα μυστικο, στο χώρο σου, μάλλον με ξέρουν περισσότεροι απ' ότι ξέρουν εσένα, και εχω πορεύτει μαζί τους περισσότερο απο ότι εσύ με αυτούς, και όταν ήμουν αναρχικος και όταν ήμουνα κοντρίτης (σταλινικος).

Ασε που μαλλον γνωριζόμαστε :-) και τα εχουμε πει και δια ζώσης έστω και δημοσια σε εκδήλωση(αν εισαι ο ποζιτρόνιος που γράφει απο το 2011, ισως να εχω μπερδέψει και τα νικς ειναι η ώρα τωρα και το ξενύχτι, λόγω έκτακτης δουλειάς).

χαιρομαi πάντως που σε έβαλα σε προβληματισμό για τη Ροχάβα :-). Κοιτα να δεις τώρα ειναι λίγο άκαιρο να με εγκαλείς γιατί γράφω εδώ. Εγώ γράφω εδώ πολύ πριν απο εσένα απο το 2001 αν θυμάμαι καλά. Αρα εγώ οφείλω να θέτω τέτοια ερωτήματα, οχι εσύ :-).

Τεσπα (που πρωτογραψε και ο qwerty στο ιντυ, ποιος ειναι αυτός;, μεγάλη ιστορία), για ολα αυτά που γράφεις εχω απαντήσει πολύ προσφατα στο μέσο. Για ολα ομως. Απλώς γκουγκλάρεις, γράφεις το ψευδώνυμό μου και παίρνεις τις απαντήσεις σου.

για αρχή, ξεκινάς με αυτό :-)

https://athens.indymedia.org/post/1546653/

Προτιμώ να ασχολούμαι πλεον με την επικαιρότητα στο ιντυ. Ελειπε κατά τη γνώμη μου η ενημέρωση για 3 πραγματάκια που έθεσα, οσον αφορά το χαρακτήρα της "επανάστασης" εκει πέρα. (βάλε και το φάντασμα Leon Sedov, να μην μπερδεύονται κάποιοι :-), και ειδικά εσύ κυρία μια που βγαινεις να τα... χώσεις κιολας στα Διεθνή).

...εγραψα απλως για τις συστάσεις και για να μην φαινομαι αγενής, μη νομίζεις οτι θα συνεχίσω στη κουβέντα. Καλή συνέχεια...

από @/// 23/01/2016 4:41 μμ.


Mια χαρά τα βγάζουμε πέρα με τον quinto, σε αντίθεση με σένα που νομίζεις ότι ανεβοκατεβάζοντάς τον “σταλινικό” κάτι καταφέρνεις. Άσε που τη μελλοντική επανάσταση δεν τη βλέπω να γίνεται τόσο σύντομα, κι έτσι κανείς μας δεν θα έχει την ευκαιρία να διαπιστώσει αν ο quinto μπορεί και να ...έκοβε λαιμούς αναρχικών.

Κι εσύ, πέρα από το να γράφεις ωραία ιστορία, μην ξεχνάς ότι ψηφίζεις και σε δημοψηφίσματα – σε αντίθεση με αρκετούς από εμάς.

*

Το λάθος που κάνει ο quinto είναι να νομίζει ότι ενημερωνόμαστε μόνον από τον Graeber, ενώ ας πούμε υπάρχει και ο Dauve:

- Kurdistan? https://libcom.org/news/kurdistan-gilles-dauv%C3%A9-17022015

- Rojava : Reality & Rhetoric (2015) http://www.troploin.fr/node/83

*

To λάθος που κάνεις εσύ, επιπλέον, είναι να βλέπεις την αυτοοργάνωση στη Ροχάβα, και να μην αναρωτιέσαι αν οι αυτοοργανωμένες κοινότητες είναι αυτές που κάνουν συμφωνίες μη επίθεσης με τον Ασάντ, ή μήπως η κουρδική αστική τάξη, που -είτε μέσω PYD, είτε μέσω PKK, είτε μέσω του Ιρακινού Κουρδιστάν- για τη μοιρασιά των πετρελαίων νοιάζονται, και για την εγκαθίδρυση κρατικών δομών που δεν θα λέγονται κράτη αλλά τρία πουλάκια κάθονται, αλλά παρ' όλα αυτά θα ελέγχουν τους από κάτω, τους οποίους με τις διάφορες κολεγιές τους τούς έχουν αφήσει να σφάζονται σε όλη τη Μ. Ανατολή. Κανέναν δεν αφορά ποιος αυτοδιαχειρίζεται τι όταν τις αποφάσεις της παίρνουν οι από πάνω.

Στο σάιτ http://www.flti-ci.org/index_eng.html μπορείς να διαβάζεις διάφορες χρήσιμες λεπτομέρειες και ιστορικά στοιχεία.

από el quinto regimiento 23/01/2016 8:33 μμ.


και ελεγα που χάθηκες, γιατι τοσο καιρό μου τη πέφτουν ολοι με τον Γκρέμπερ ανα χείρας.

ξερεις οτι γαλλικά δεν ξέρω, αλλα νομιζω οτι "ταξιαρχία" στο Αλέπο με ονομα Λεον Σέντοφ (το γιο του Τροτσκι) ειναι οντως φάντασμα. Επειδή τη ψάχνεις, νομιζω οτι οι ισλαμιστές ως πιο οργανωμενοι, με οπλα , με στρατιωτικα στελέχη, πήραν πολύ γρήγορα τον κοσμο που ήθελε να αναμετρηθεί με τον Ασαντ μαζί τους.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει κοσμική-αντι-ιμπεριαλιστικη αντίσταση στο Αλέπο. αυτα ειναι ονειρα θερινής νυκτός. Ο κοσμος εξεγέρθηκε ενάντια στον Ασαντ, ο Ασαντ έστησε το πυροβολικο σκοτώνοντας εκατοντάδες και χιλιάδες σε Χομς και Αλέπο,. Ο λαός ήθελε εκδίκηση που μονο στρατιωτικά στελέχη μπορούσαν να του τη δώσουν, και αυτοι δεν ήταν αλλοι από τους ισλαμιστές και πρωην στελέχη του ασαντικού στρατού και της ασαντικής διοίκησης, δυστυχώς.

-_______----

πάω στοίχημα ότι ο Ποζι λογάριαζε σε "τιτανομαχία" να ανεβάσει το σουξέ του στο ιντυ. Αλλα ρε Πόζι, αυτά τα κάναμε καιρό τώρα, που ήσουν εσύ εξαφανισμένος; 


... (ξερω ΔΟ δεν κάνει να σχολιάζουμε τα κρυμμένα, αλλα εχει τη σημασία του την επικαιρη, θα καταλάβεις)

Εχουν πλάκα οι του περισσού, έχουν πάρει σβάρνα ολα τα μπλοκ που δεν ανήκουν στο περισσό και τα χώνουν αβέρτα.

Eiναι η συγκυρία τέτοια, μετά τη φόλα του Σύριζα και του δημοψηφίσματος, που νομίζουν ότι θα δικαιωθούν επειδή κράτησαν τη γραμμή που μοιάζει σε όσους δεν κατέχουν απο πολιτική επαναστατική. Στη πραγματικότητα ειναι η πολιτική της σεκταριστικής διάσωσης του μηχανισμού, που παραλίγο να χαθεί το 89 όταν ο Φλωράκης επιχείρησε με τη βοήθεια των καναλαρχών να γίνει ΠΑΣΟΚ στη θέση του κλυδωνιζόμενου από το σκάνδαλο Κοσκοωτά ΠΑΣΟΚ. Αλλωστε τα γκισέμια του Περισσού τα έχουν πάντα καλά με τους καναλάρχες και την αστική τάξη, γι' αυτό κι έχουν και μόνιμο στασίδι στις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα.

Αλλα ένα αστικο κομμα  σαν τον Περισσό δεν δικαιώνεται σε πραγματικους αγώνες που θα έρθουν (αν έρθουν, μακάρι να έρθουν). Βλέπεις με τη πρώτη τζαμαριά σπασμένη θα αρχίσουν να βελάζουν: προβοκάτορες, δίνοντας πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης στο σύστημα. Φροντίζουν άλλωστε γι αυτό επανειλλημμένα και έτσι το έχουν περάσει στο κόσμο τους αυτό, στο μεδούλι τους. Αυτός ο κοσμος δεν μπορει να αντισταθεί στο σύστημα. Κάποιοι απ' αυτους, μικροτερι συνήθως κνιτες απλώς θα αποχωρήσουν και συστρατευτούν σε αγώνες με αναπτρεπτικό χαρακτήρα, αλλοι θα πάνε σπίτια τους, οι υπόλοιποι θα παίξουν το κλασικο υπονομευτικό ρόλο.

Που να ξέραν οι καϋμένοι ότι η ψήφιση του ανεργατικού νόμου 330 του Λάσκαρη το 76 αντιμετωπίστηκε  με πολλές σπασμένες τζαμαρίες από χιλιάδες εργάτες που απέκλεισαν το κέντρο και τους οικοδόμους να τα κάνουν γης μαδιάμ,

 

και η ρεβιζιονιστική ηγεσία του Περισσού να απαγγέλλει την επομένη το γνωστό ποιημα: ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΕΣ και ΧΟΥΝΤΙΚΑ ΣΤΑΓΟΝΙΔΙΑ οι εξεγερμένοι.

εδώ και το κατάπτυστο πρωτοσέλιδο των ρεβιζιονιστών

σημειωτέον: ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ (ή τελοσπάντον ήταν ελάχιστοι και δεν είχαν καμια βαρύτητα στις εξελίξεις). Υπήρχαν δυνάμεις της άκρας αριστεράς (μαοϊκοί, σταλινικοι κτλ...), δυνάμεις των οικοδόμων που είχαν οργανωτική σχέση με τον Περισσό αλλά δεν δέχονταν το ξεπούλημα και το ρεφορμισμό (υπέστησαν μαζικές διαγραφές) και βέβαια μαζικά χύμα ανένταχτος κόσμος εργατών με άγριες διαθέσεις.

Τέτοια πράγματα χρειαζόμαστε και τώρα για να αποκρούσουμε την νέα αντι-ασφαλιστική ανατροπή που έρχεται. Που θα παει, κάποια στιγμή θα φτάσει ο κομπος στο χτένι και θα ξαναβιώσουμε τέτοιες καταστάσεις.

και εδώ για να θυμόματε το πραγματικο επαναστατικο σταλινικο ΚΚΕ που τα έσπαγε (κεφάλια λακέδων και τζάμια μεγάρων) και δεν έδινε πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης σε κανένα, τα στελέχη του διώκονταν με το ιδιώνυμο, ο Ριζοσπάστης έκλεινε συνεχώς και άνοιγε με άλλο ονομα, τα ξερονήσια γέμιζαν ακομη και με  βουλευτές του

 

 

“Παρά την απαγόρευση και τα τρομοκρατικά μέτρα του διχτάτορα το προλεταριάτο της Αθήνας συγκεντρώθηκε και διεδήλωσε χθες μαχητικά υπό την καθοδήγηση του Κ.Κ. και των ταξικών συνδικάτων οι εργάτες διεδήλωσαν έξω απ'το πτι - παλαι, το μέγαρο του βενιζέλου , και το λιθοβόλησαν”

 

 

“Οι εργάτες ανασυγκροτήθηκα και σε λίγο τράβηξαν κατ ' ομάδες στο “Πτι Παλαί” που κάθεται ο διχτάτορας Βενιζέλος. Έκει έφθασαν πάνω από 300 

Προς αυτούς μίλησε ένας σύντροφος... οι εργάτες ζητωκραύγασαν υπέρ του Κ.Κ Υψώθηκαν και κόκκινες σημαίες , κατόπι δε οι συγκεντρωμένοι άρχισαν να ρίχνουν βροχή από πέτρες ενάντια στο “Πτι Παλαί”. Ασφαλώς όλα τα τζάμια θα έσπαγαν, αν η υπηρεσία δε πρόφθαινε να κλείσει τις γρίλιες. Ωρισμένων λακέδων που έτρεξαν να κλείσουν την εξώπορτα σπάσθηκαν τα κεφάλια απ'τις πέτρες.

 

 υγ:

τελικά ρε ..πόζι μπήκα στη κουβέντα :-) χα χα !

από ψάχνοντας την αλήθεια 24/01/2016 12:15 μμ.


Τροτσκισμός, σταλινισμός, μαοϊσμός είναι δόγματα. Μπορείτε να αναζητήσετε την ακριβή ερμηνεία της λέξης δόγμα στο διαδίκτυο, λεξικά, καθώς και στη λαϊκή παράδοση και κουλτούρα. Επαναστατική επιστημονική θεωρία είναι η μαρξιστική θεωρία. Τώρα για τους λεγόμενους σταλινικούς, είτε αυτούς που θέλουν να χαρακτηρίζονται έτσι για να νιώθουν ότι παίρνουν δύναμη. Δεν είναι κάτι ενιαίο. Σταλινικοί αυτοπροσδιορίζονται πολλοί που στηρίζουν Περισσό, σταλινικοί αυτοπροσδιορίζονται και άλλοι που ανήκουν σε λεγόμενες επαναστατικές κομμουνιστικές οργανώσεις. Διαφωνούν όμως και μεταξύ τους, δείχνοντας ότι δεν κάνουν ούτε και με τους δικούς τους, και έχουν και αυτοί το σταλινόμετρο όπου ψάχνουν ποιος υπηρετεί πραγματικά και πιο καθαρά το δόγμα.

Αλλά μιας και μιλάμε για δόγματα μήπως και άτυπο μηδενιστικό κόμμα(με τη μορφή δόγματος) δεν είδαμε? Δεν φτιάχτηκε άτυπο όργανο του μηδενιστικού κόμματος το ιντεράρμα γιατί το ιντυμίντια δεν υπηρετούσε τη μηδενιστική γραμμή και δεν υποτάχθηκε σε αυτή? Το μηδενιστικό κόμμα δεν λειτουργεί καθαρά εξουσιαστικά παρά τις χαοτικές και άλλες βερμπαλιστικές διακηρύξεις του?

Συνεπώς πέρα από τροτσκισμούς, σταλινισμούς, μαοϊσμούς, αναρχισμούς, μηδενισμούς υπάρχει αυτό που είναι πραγματικά επαναστατικό στις ημέρες μας ήταν και θα είναι για πάντα. Η θέληση να ψάχνουμε την αλήθεια αλλά και η ανάγκη να τη λέμε και αυτό κανένα δόγμα δεν θα μας το στερήσει ότι μεθόδους και εάν χρησιμοποιήσει και όπως και εάν λέγεται αυτό το δόγμα.

 


οταν γράφεις:¨<< Διαφωνούν όμως και μεταξύ τους, δείχνοντας ότι δεν κάνουν ούτε και με τους δικούς τους, και έχουν και αυτοί το σταλινόμετρο όπου ψάχνουν ποιος υπηρετεί πραγματικά και πιο καθαρά το δόγμα.>>

Προφανώς διαφωνώ με ενα αστικο κομμα , που λειτουργεί ως αμορτισέρ στους κοινωνικούς κραδασμούς , που συν τοις αλλοις δεκαετίες θεωρούσε ότι ο Στάλιν έκανε εγκλήματα κτλ...και οτι ο Χρουτσοφ και ο Μπρέζνιεφ ήταν επαναστάτες ηγέτες κτλ... και τώρα μάλιστα δεν θεωρούν καν επαναστατική τη ΚΔ από το 7ο Συνέδριο και μετά

Δογμα εκφράζεις ανθρωπέ μου και εσύ οπως και ο κύριος Ποζιτρόνιος. Δεν αναζητάς την αλήθεια αλλα βάζεις εύκολες ταμπέλες. Λές: δήλωσες σταλινικος αλλα είσαι με τον Περισσό!

Εγώ σας ξαναειπα στο μπλα μπλα μπλα πολλοι ειναι πρώτοι, στην αναζήτηση της αλήθειας χωλαίνουν. Κι αυτό φαίνεται στο ζήτημα της Ροχάβα, που δεν μπορούν να δουν καν τα βασικά, ότι η αστική κουρδική τάξη κάνει κουμάντο και τα έχει βρει με τους ιμπεριαλιστές. Κατα τα αλλα μιλάνε για επανάσταση.

Καλοκαιράκι που ειχαμε χρονο προς Σεπτέμβρη γράψαμε αναλυτικά στο ιντυ για τον ισπανικο εμφύλιο, τη Κροστάνδη, τη Ρόζα που στήριξε τον συγκεκτρωτισμο του γερμανικού κομμουνιστικού κόμματος και πέθανε μπολσεβίκα πολεμώντας τη κυβέρνηση του γερμανικού κοινοβουλίου. Γράψαμε με τεκμηρίωση και με στοιχεια, αναζητώντας την αλήθεια, όχι με φληναφήματα και μπλα μπλα. Αυτά κανεις δεν μπορει να τα αντικρούσει σοβαρά. 

Οταν παιζετε καποιοι μονοι σας μπαλίτσα, εννοώντας οτι μεταξύ σας ζυμώνεστε, νομίζετε οτι τα ξέρετε ολα. Αμ, δε! όταν εμφανιστει καποιος λιγο μακριά από την παρέα, εκει φαινεται ποσο καλά καταρτισμένος ειναι ο καθένας. Εκει καταρρέουν τα δόγματα

Το κειμενο του Πόζι π.χ. ειναι μια έκθεση ιδεών γυμνασίου, αντε λυκείου. Τι ακριβώς μας παρουσιάζει αναζητώντας την αλήθεια; Που ειναι τα στοιχεια;

Εχει διαβάσει ο Πόζι τις αντιπαραθέσεις μέσα στη 1η Διεθνή; Ξερει τι έκαναν οι οπαδοί του Μπακούνιν στην Ισπανία, στη μονη χώρα που ειχαν το πάνω χέρι στο εργατικό κίνημα; Ξέρει πως σύρθηκαν πίσω από την αστική τάξη της Ισπανίας (συγκεκριμένα τους σεπαρατιστές αδιάλλακτους), αντι να αγωνιστούν για την πολιτική ανερξατησία της εργατικής τάξης; Ξέρει τα προγραμματικά αιτήματα των μπακουνινικών στην Διεθνή; Ξέρει οτι ο Μπακούνιν ειχες ως σύνθημα: Εξίσωση των τάξεων (!) και όχι κατάργησή τους που ειχε ο Μαρξ. Μιλάτε για εξουσιαστές, ο Μπακούνιν ειχε φράξια μέσα στη Διεθνή, με πυραμιδική δομή, που οι από κάτω ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑΝ κάν τους από πάνω. Ο ΑΠΟΛΥΤΑ ΕΞΟΥΣΙΟΜΑΝΗΣ ήταν ο Μπακούνιν που έκανε συμμαχίες ανευ αρχών με κάθε καρτεργάρη αστό και καιροσκόπο σε ολη την Ευρώπη.

Αρα μη μιλάτε με ελαφρά τη καρδία για δόγματα.

από ψάχνοντας την αλήθεια 24/01/2016 10:42 μμ.


Δηλαδή όταν κάποιος αναφέρει σε συζήτηση ή σε γραπτό κείμενο εκατό φορές το όνομα του Στάλιν και μία άντε το πολύ δύο τους Μάρξ, Έγκελς, Λένιν δεν είναι δογματικός. Ενδιαφέρουσα άποψη. Μα και τις αποκαλύψεις που έκανες πάνω στη μαρξιστική-λενινιστική θεωρία και ανάλυση βασίστηκες, τι τον αναφέρεις τον Στάλιν πεντακόσιες φορές την ημέρα? Τόσο ανάγκη έχεις να διαφέρεις από τους κοινούς θνητούς. Επίσης οι παλαιοί κομμουνιστές όλοι αυτοί που έχεις γράψει ότι έδωσαν το αίμα τους σε εκτελέσεις, ξερονήσια , φυλακές ποτέ δεν αυτοπροσδιορίστηκαν ως ακροαριστεροί. Ούτε και το ακροαριστερός που χρησιμοποιείς συνέχεια είναι δόγμα?

Οπότε δια της διαλεκτικής μεθόδου μάλλον για εσένα το μαρξιστής- λενινιστής ,το κομμουνιστής είναι δόγμα, ενώ το σταλινικός, τροτσκιστής, μαοϊκός, ακροαριστερός είναι επιστημονικοί προσδιορισμοί. 

από el quinto regimiento 25/01/2016 12:08 πμ.


καλή συνέχεια στο δογματισμό σου και το παραλογισμό σου.

χαιρομα που παραδέχτηκες οτι τις αποκαλύψεις που έκανα τις έκανα βασιζόμενος στο μαρξισμό-λενινισμό. Γιατί ως γνωστόν όποιος δεν ειναι σταλινικος, δεν ειναι λενινιστής. χα χα!

υγ: τον αναφέρω 100.000 φορές τη μέρα για σπάσιμο


Εδώ πρέπει να αναφερθούμε σε όσα διακήρυσσε ο ίδιος ο Μπακούνιν στο συνέδριο της Berna της ένωσης για την ειρήνη και την ελευθερία. «Ζήτησα – διακήρυξε – την οικονομική και κοινωνική ισότητα των τάξεων και των ατόμων. Τώρα θα πω τί εννοώ με τις λέξεις αυτές. Θέλω την κατάργηση των τάξεων – τόσο στις οικονομικές και πολιτικές σχέσεις όσο και στις κοινωνικές (…). Είναι ανάγκη όλοι οι άνθρωποι τον ίδιο καιρό να διαθέτουν πνευματική ικανότητα και να είναι εργατικοί, να μπορούν όλοι όμοια να ζουν με το δικό τους κεφάλι και με τα δικά τους χέρια. (Επομένως) δεν είχα καν την πρόθεση να προτείνω τον διαχωρισμό των ανθρώπων σε δύο κύριες κατηγορίες: της τάξης των ειδημόνων και της τάξης των εργαζομένων, τη μια να αντιπροσωπεύει την κυριαρχία και το δίκαιο να διατάζει και την άλλη να υποτάσσεται. Τότε, κύριοι, μα μονάχα τότε, η ισότητα και οι πολιτικές ελευθερίες θα γίνουν μια πραγματικότητα. Να λοιπόν τί εννοώ μ’ αυτές τις λέξεις σαν ισότητα των τάξεων. Καλύτερα θα ήταν να πω την κατάργηση των τάξεων, την ενοποίηση της κοινωνίας μέσω της οικονομικής και κοινωνικής ανισότητας. Αλλά εμείς ζητήσαμε επίσης την ισότητα των ατόμων, κι είναι αυτό που τραβά πάνω του όλους τους κεραυνούς».

Ας αναλύσουμε σύντομα τις προτάσεις αυτές. Πριν απ’ όλα ο Μπακούνιν διακηρύσσει ότι θέλει «την κατάργηση των τάξεων». Αμέσως μετά εξηγεί πως η έκφραση «ισότητα των τάξεων», έστω κι αν δεν είναι αυστηρά ορθή, οφείλεται σχεδόν σε μια βερμπαλιστική ομολογία για μιαν άλλη πρόταση που θέλει την ισότητα των ατόμων. Ανάγκη λοιπόν ν’ αναρωτηθούμε: γιατί ο Μπακούνιν κάνει αυτή την πρόσθεση; Γιατί δεν ικανοποιείται με την έκφραση «κατάργηση των τάξεων» μα θέλει επίσης και ακόμα την ισότητα των ατόμων; Νομίζουμε ότι η απάντηση είναι καθαρή: η μπακουνιανή διευκρίνιση προκύπτει από τη θεωρητική ανάγκη να συγκεκριμενοποιήσει ακριβώς ότι, πέρα από την κατάργηση των τάξεων, δηλαδή, μαρξιστικά, πέρα από την ισότητα όλων μπροστά στην ιδιοκτησία, υπάρχει τώρα το πρόβλημα, μετά απ’ αυτή την πρώτη ισότητα, να δημιουργηθεί η ισότητα μπροστά στην εργασία, η οποία μπορεί να επιτευχθεί με το να τοποθετηθούν όλοι στις ίδιες υλικές συνθήκες με τέτοιο τρόπο ώστε «να μπορούν να ζουν με το δικό τους μυαλό και με τα δικά τους χέρια». Με τρόπο, δηλαδή, που να ξεπεραστεί ο μοιραίος «διαχωρισμός των ανθρώπων σε δύο κύριες τάξεις: την τάξη των «ειδημόνων» και των εργαζομένων, τη μια ν’ αντιπροσωπεύει την κυριαρχία και το δίκαιο να διατάζει και την άλλη να υποτάσσεται». Αν η κατάργηση των τάξεων ανήκει στη φάση της καταστροφής του καπιταλισμού, η ισότητα των ατόμων ανήκει στη φάση της οικοδόμησης του σοσιαλισμού, που κατά την κρίση του δεν θα προκύψει αυτόματα από την κατάργηση του πρώτου. Από εδώ πηγάζει και μια αντίληψη για τις τάξεις που έτεινε να τις περιορίσει στις δομικές ρίζες της ανισότητας: την ιεραρχική διαίρεση της εργασίας. Έτσι ο Μπακούνιν, με τον τρόπο αυτό, μιμείται τέλεια την κοινωνιολογική θεωρία του Proudhon, σύμφωνα με την οποία η πρώτη μεγάλη ανισότητα μεταξύ των ανθρώπων δεν προέρχεται από την τοποθέτησή τους μπροστά στην ιδιοκτησία, μα, ακριβώς, από την τοποθέτησή τους μπροστά στην εργασία. Από την άποψη αυτή μόνο οι χειρώνακτες εργαζόμενοι πρέπει να θεωρούνται προλετάριοι. Οι διανοούμενοι, σαν κάτοχοι μιας γνώσης, ήσαν εκ των πραγμάτων ιδιοκτήτες ενός κρυφού κεφαλαίου (της κουλτούρας), χάρη στο οποίο η θέση τους στην ιεραρχική κλίμακα της κοινωνίας ήταν πολύ διαφορετική. Όπως βλέπουμε, η διαφορά με τη μαρξιστική θεωρία δεν μπορούσε να είναι πιο καθαρή. Για τον Μαρξ ο ορισμός του προλεταριάτου αναφέρεται σε όποιον στερείται οικονομικών μέσων, για τους αναρχικούς, σ’ όποιον στερείται όχι μόνο οικονομικών μέσων, αλλά επίσης και πνευματικών.

περισσοτερα εδω:http://www.provo.gr/marxismos-anarchismos-prwth-diethnh/

από el quinto regimiento 25/01/2016 4:30 μμ.


διακήρυττε την ισότητα των τάξεων για άλλο λόγο. Βλέπετε όταν δημιουργήθηκε η Διεθνής ο Μπακούνιν προτίμησε να μην ενταχθεί σε αυτήν. Αντιθέτως, προτίμησε να ενταχθεί σε μια ένωση πασιφιστών που κουμάντο έκαναν αστοι και μικροαστοι, το Σύνδεσμο Ειρήνης και Ελευθερίας.

Εκεί πίστευε ότι θα έβρισκε μεγαλύτερο ακροατήριο για τις φιλοδοξίες του. Στη συνέχεια προσπάθησε να παζαρέψει τη συνένωση της πασιφιστικής ένωσης με τη Διεθνή αλλά έφαγε πόρτα από τα στελέχη της Διεθνούς που δεν μασούσαν σε τέτοια  παραγοντιλίκια. Η Διεθνής ήταν η πρώτη μαζική ανεξάρτητη πολιτική οργάνωση της εργατικής τάξης και τα μέλη και στελέχη της Διεθνούς δεν γούσταραν τα νταραβέρια του Μπακούνιν.

Τελικα, ο Μπακούνιν τα ζύγισε και αποφάσισε να ενταχθεί στη Διεθνή, η οποία ειχε ήδη μαζικοποιηθεί σε όλη την Ευρώπη μιας και το εργατικό κίνημα αναπτυσσόταν εκεινη την περίοδο γοργά στην ήπειρο. Ηταν μια πρώτης τάξης ευκαιρίας γι αυτόν που ειχε ήδη συγκεντρώσει δυνάμεις στο Σύνδεσμο Ειρήνης να ενταχθεί στη Διεθνή και να παίξει τα εξουσιαστικά του παιχνίδια. Αλλωστε δεν έβλεπε προκοπή πια στο Σύνδεσμο. Η απήχησή τους στο κοσμο ήταν ελάχιστη μπροστά στη Διεθνή.

Εντάχθηκε στη Διεθνη αποδεχόμενος πλήρως το πρόγραμμα της Διεθνούς όπως ειχε καιρό σφυρηλατηθεί χωρίς αυτόν, αφού αυτος είχε επιλέξει τις κολεγιές με τους αστούς πασιφιστές. Μονο που όταν μπήκε στη Διεθνή φρόνισε να μαζέψει τους οπαδούς του από τη πασιφιστική ένωση και να αρχίσει το φραξιονισμό. Το σύνθημα "ισότητα των τάξεων" λοιπόν εντάσσεται σε  μια ρεφορμιστική ατζέντα που είχε, παλεύοντας να εξισορροπήσει σε 2 βάρκες στη φράξια του και στη Διεθνή. Εφαγε βέβαια άγριο στρίμωγμα απο το Μαρξ, και έκανε κλασικά ρελάνς από τα ..."αριστερά", δηλαδή λαικίστικα. Και καλά ο Μαρξ παρίστανε τον αυταρχικό αρχηγό ενώ αυτός ήταν ενάντια στους αρχηγούς. Παραμύθια, ήθελε να κυριαρχήσει, απευθυνόμενος στα πιο καθυστερημένα μέλη της Διεθνούς, που μόλις είχαν ενταχθεί στον αγώνα και δεν γνώριζαν τι σημαινει συλλογικότητα, αργηγοί, στελέχη, έμπειροι άνθρωποι που έχουν πείρα και ικανότητες.

Αν το καλοσκεφτεί κανεις ακομη και το στρατηγικό σχέδιο του Μπακούνιν για αυτονομομημένες κοινότητες, με αυτοτελή προγράμματα, που θα είχαν μια χαλαρή ομοσπονδία, ταυτίζεται χρονικά με την προσπάθειά του να κερδίσει τα ηνία της Διεθνούς. Απέναντι στο Γενικό Συμβουλιο πυο ειχε εκλεγεί από τη Διεθνή και εφάρμοζε τη γραμμή της πλειοψηφίας, ο Μπακούνιν ήθελε ένα άτυπο διευθυντήριο δικό του που δεν θα λογοδοτύσε σε κανέναν. Ο προυντονισμός ενείχε στοιχεία φεντερασλισμου και χαλαρής ομοσπονδιοποίησης ήδη, οπότε ο Μπακούνιν βρήκε έτοιμο το ιδιεολογικό υπόβαθρο που ήθελε κόντρα στο Μαρξ.

Ο Μπακούνιν και οι οπαδοί του σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν οι σημερινοι αναρχικοι, είχε κι αυτός αντιπροσώπους κοινοτήτων της Διεθνούς και πάλευε να πάρει τη πλειοψηφία στα συνέδρια και στις συνδιασκέψεις της Διεθνούς. Σε ανοιχτό αγώνα ομως, δημόσιο δεν μπορούσε ποτέ να νικήσει. Ετσι , λοιπόν, προσπάθησε να κάλει τα κλασικά εξουσιαστικά-φραξιονισιτκά κόπλα διάλυσης κοινοτήτων, επινόησης ψεύτικων κοινοτήτων, συγκρότησης κλειστών συνελεύσεων-διευθυντηρίων που λειτουργούσαν παράλληλα με τα θεσμικά όργανα της Διεθνούς,  που τα ειχαν αναδείξει οι εργάτες της Διεθνούς σε διαφανείς διαδικασίες και εννοείται τα κλειστά συμβούλια του Μπακούνιν λειτουργούσαν εν αγνοία των μελών της Διεθνούς. εκανε κόλπα δηλαδή συγκέντρωσης ψήφων-αντιπροσώπων, για να βγουν τα κουκιά στο τέλος. Τα έκανε ολα αυτά, συγκεντρώνοντας γύρω του τα πιο τυχοδιωκτικά και ξεπεσμένα ταξικά στοιχεια, τάζοντάς τους ηγεσίες, δόξες και ικανοποιώντας τη μωροφιλοδοξία τους και τα πιο ποταπά τους εγωιστικά ένστικτα, βάζοντας το στρατό του υπόγεια να εκβιάζει όσους διαφωνούσαν και άλλα πολλά.

Μετά τη κομμούνα η Διεθνής δέχτηκε άγρια καταστολή από την αστική τάξη και την αριστοκρατία σε όλη την Ευρώπη. Παράλληλα, τα αγγλικά συνδικάτα άρχισαν να διολισθαίνουν σε προδοτικούς συμβιβασμούς με την αστική τάξη. Οι ηγέτες τους δεν μπροούσαν να σηκώσουν τη στήριξη της Κομμούνας και άρχισαν να παραιτούνατι ένας-ένας από τη Διεθνή.  Οι μπακουνινικοι αξιοποιούσαν τη παρανομία που είχε επιβληθεί σε κοινότητες της Διεθνους για να εντείνουν τα φραξιονιστικά παιχνίδια τους.

Ο κρισιμος πυρήνας όμως των πρωτοπόρων εργατών της Ευρώπης σε Γαλλια, Γερμανία, Ιταλία, που θα προωθούσε τα ηνία της ανεξάρτητης πολιτικής οργάνωσης της εργατικής τάξης σε κάθε χώρα είχε σχηματιστεί. Η Διεθνής πλέον ήταν εμπόδιο σε αυτούς τους ανθρώπους να προχωρήσουν μπροστά, και καλά έκαναν και τη διέλυσαν, κόβοντας και το βήχα στο Μπακούνιν και τη παρέα του που με τις πλάτες της Διεθνούς πάλευαν να διερύνουν τους οπαδούς τους.

από @ 25/01/2016 8:01 μμ.


Ως πότε θα ανέχεται η ΣΟ απόψεις από σταλινικούς που διαστρεβλώνουν την ιστορία ΜΑΣ και την ιστορία του εργατικού κινήματος γράφοντας ανακρίβειες και παραθέτουν ως "πηγές"(όταν παραθέτουν) άλλους σταλινικούς κοινώς, κάνοντας προπαγάνδα?

Και για να προλάβω όσους/ες πεταχτούν και γράψουν κουτουμάρες περί "ελευθερίας λόγους" και τέτοια, να υπενθυμίσω ότι οι σταλινικοί είναι απέναντί μας και όχι μαζί μας και ιδεολογικά και ιστορικά αλλά και πρακτικά.

από Αντιεξουσιαστικός Σοσιαλισμός 25/01/2016 8:50 μμ.


Αρχικά οργίστηκα από τα ψέμματα του Σταλινικού.

Μετά με έπιασαν τα γέλια, μιας και οι περισπούδαστες τοποθετήσεις του είναι μνημεία βλακείας ανάμεικτης με ανακατασκευασμένες μνήμες από τα think tank του Σταλινισμού.

Κρίμα για το μέσο που τις ανέχεται(ενδιαφέρον θα είχε να βλέπαμε τις ανοχές του σταλινικού σε πλατφόρμα που θα είχε την ευθύνη ο ίδιος.) Δεν υπάρχει κανένας λόγος αντιπαράθεσης, ούτε ανταλλαγής επιχειρημάτων. Ο Σταλινικός κάνει τη "δουλειά" του. Να βγάζει γέλιο για τους περισσότερους και να προβληματίζει τυχόν νεοφερμένους στο indy, με τις σοβαραφανείς παραθέσεις που ζέχνουν δηλητήριο και αντεπαναστατική βία δεκαετιών.

Κανένας διάλογος με τους νεκροθάφτες επαναστάσεων και τους αιώνιους φίλους τους, τα μικρά ΚΚΕ με ύφος στρατηγού του Κόκκινου Στρατού. Αν ήσασταν συνεπείς θα τρέχατε πίσω στον Περισσό. 

 

 

 


όχι σε μένα :-), ούτε βέβαια και στη ΔΟ! (προφανώς αστειεύομαι)

Οσοι δεν αντέχετε τις ιδεολογικοπολιτικές αντιπαραθέσεις στο κινημα, απλώς να αλλάζετε πλευρό.

Προφανώς οποιος δεν φοβάται για αυτά που πιστεύει, δεν έχει πρόβλημα να αντιπαρατεθεί. Και οταν λέμε αντιπαράθεση εννοούμε ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ οχι εξυπνακισμοι και μπινελίκια. 

Λογοκρισια κύριοι ζητάτε.

να υποθέσω ότι τα think tanks του Σταλινισμού, στην προκειμένη περίπτωση είναι οι Μαρξ, Εγκελς; Ο,τι θέλετε γράφετε. ΞΥΔΑΚΙ.

από el quinto regimiento 25/01/2016 9:56 μμ.


<<Αν ήσασταν συνεπείς θα τρέχατε πίσω στον Περισσό.>>

Αυτος που ειναι ταξικά συνεπής δεν τρέχει ποτέ πίσω απο ένα αστικό κομμα. Αλλοι τρέξανε κατά χιλιάδες πίσω απο ένα συγκεκριμένο αστικό κόμμα, ψηφίζοντας ...χωρίς αυταπάτες....αξιοποιώντας ακόμη και την ιστορια του...ισπανικού εμφυλίου ;-), για να μην ξεχνιόμαστε. Μαθετε να κάνετε αντιπαράθεση, και αφήστε τις εξυπναδούλες.


Αρχικά πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι η άβυσσος που ανέκαθεν χώριζε τους αναρχικούς με τους σταλινικούς είναι αξιακή και δεν έχει να κάνει μονάχα με επιμέρους ζητήματα επαναστατικής στρατηγικής και τακτικής ή με απλές προσωπικές αντιπαραθέσεις. Οι αναρχικοί υπερασπίζονται τις αξίες της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, της ΙΣΟΤΗΤΑΣ, της ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ και της ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, σε αντίθεση με τους σταλινικούς που υπερασπίζονται την απόλυτη εξουσία του Κόμματος και του Πατερούλη.

Απο 'κει και πέρα, ισχυρίζομαι ότι εδώ και πολύ καιρό (με αποκορύφωμα το καλοκαίρι του 2015 και μετά), γινόμαστε μάρτυρες μίας προμελετημένης και καλοσχεδιασμένης απόπειρας εισοδισμού σταλινικών στον ευρύτερο ελευθεριακό χώρο, με στόχο από τη μία τη σταλινική παραχάραξη της επαναστατικής ιστορίας του ελευθεριακού κινήματος και από την άλλη τον προσηλυτισμό νέων πιστών στη σταλινική θρησκεία. Η απόπειρα εισοδισμού ξεκίνησε αρχικά μέσω τόσο της (κατά την άποψή μου) προσχηματικής ενασχόλησής τους με τους αναρχικούς πολιτικούς κρατούμενους, όσο και της ψευτοφιλικής στάσης τους γενικά προς τους αναρχικούς (μέσω της λογικής ότι κάποιοι από αυτούς έχουν υπάρξει κι αυτοί αναρχικοί στο παρελθόν και πάει λέγοντας), ώστε τελικά να εξασφαλίσουν (όπως και πέτυχαν) μία στάση τουλάχιστον ανοχής από μερίδα του "χώρου", μιάς και ως γνωστόν τα παλαιότερα χρόνια (ορθώς κατά τη γνώμη μου) η αναφορά και μόνο της λέξης "σταλινικός" αποτελούσε μέγιστη ύβρη και αιτία πολέμου για κάθε αναρχικό.

Αφού λοιπόν πέτυχαν τον 1ο τους στόχο, εξασφαλίζοντας μεταχείριση τουλάχιστον ανοχής από μερίδα του "χώρου" (συμπεριλαμβανομένης της Σ.Ο. του indymedia) έβαλαν σε εφαρμογή το 2ο και τελικό μέρος του σχεδίου τους. Η έναρξη αυτού του 2ου μέρους του σχεδίου εισοδισμού, έλαβε χώρα με την περιβόητη πλέον συζήτηση των 700 και πλέον σχολίων, με τον διόλου τυχαίο τίτλο: "Επαναστατικές αλήθειες που επιβεβαιώνει η ζωή". Η συζήτηση αυτή αποτελεί ένα σύγχρονο μνημείο σταλινικής προπαγάνδας και ως τέτοια προφανώς και πρέπει να παραμείνει προσβάσιμη στην καθεμιά και στον καθένα. Πρόκειται για μία γνήσια έκφραση της σταλινικής σχολής αγκιτάτσιας, της οποίας ο τρόπος λειτουργίας περιγράφεται, κατά τη γνώμη μου, εξαιρετικά από κάποιον σύντροφο στο υπ' αριθμόν 1571621 σχόλιο της συγκεκριμένης συζήτησης, απόσπασμα του οποίου (ελαφρώς τροποιποιημένο από 'μένα) παραθέτω παρακάτω:

«Η απόπειρα "ιστορικής αφήγησης" των σταλινικών έχει έναν απλό άξονα, παμπάλαιο και γνωστό. Την κνίτικη τακτική αγκιτάτσιας, αυτή που μαθαίνουν απο τους καθοδηγητές τους κι ας ισχυρίζεται ο συγκεκριμένος πως δεν πέρασε απο κνε και κκε. Δεν έχει σημασία αν πέρασε ή δεν πέρασε απο κκε/κνε, κκεμλ, εκκε κλπ, η μπολσεβίκικη τακτική είναι πάγια και διαχρονική. Είναι η λογική της κυριαρχίας:

1. Βομβαρδίζουν τον πολιτικό αντίπαλο με πηγές, στοιχεία, συνθέσεις και συναξιολογήσεις στοιχείων και δεδομένων, πασπαλίζοντας συνεχώς το μίγμα που φτιάχνουν άλλοτε με επικριτικά κι άλλοτε με υποστηρικτικά σχόλια για τις πηγές, για να εισπράττει ο αντίπαλος ασυνείδητα την εικόνα, και μόνο την εικόνα, μιας σχεδόν αντικειμενικοποιημένης αφήγησης και αξιολόγησης πηγών και δεδομένων. Όσο πιο πολλά τα στοιχεία και τα δεδομένα που εισάγονται στην τοποθέτηση, τόσο δυσκολότερο είναι στον πολιτικό αντίπαλο να τα αξιολογήσει και να αντιληφθεί την "κλωστή" που γίνεται σιγά-σιγά θηλειά, η οποία δεν είναι άλλη απο το γνωστό ρήμα ΚΥΡΙΑΡΧΩ. Πάνω σ' αυτά τα στοιχεία και δεδομένα, κάποια πραγματικά και πολλά παρμένα μέσα απο την "επιστημονική" σταλινική προπαγάνδα, χτίζεται η στρέβλωση της ιστορίας.

2. Όταν ο πολιτικός αντίπαλος δείξει σημάδια υποταγής στην κυριαρχία "γνώσεων", "αντικειμενικών" ιστορικών δεδομένων και στοιχείων του σταλινοθρεμένου αγκιτάτορα, τότε ο κακός σταλινομπάτσος μπαίνει λίγο στην άκρη και κάνει την εμφάνισή του ο καλός σταλινομπάτσος, που μιλάει πλέον με το στυλ: "Είδες που δεν τα ήξερες όλα; Είδες που δεν έχεις γνώση της αλήθειας; Γι' αυτό είμαι εδώ, για να σε βοηθήσω να αποκτήσεις την πραγματική εικόνα της πραγματικότητας".

3. Όσο πιο δεκτικός γίνεται ο πολιτικός αντίπαλος σ' αυτό το παιχνίδι, τόσο περνάει στην σκιά ο κακός σταλινομπάτσος. Ο στόχος είναι η αποδόμηση και επανακατασκευή του τρόπου που σκέφτεται ο πολιτικός αντίπαλος, του τρόπου που αντιλαμβάνεται αυτά που διαβάζει και των μεθόδων που αξιολογεί τα δεδομένα, τελικά ο στόχος είναι ψυχαναλυτικά ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΟΣ. Η πατρική φιγούρα του αγκιτάτορα καθοδηγητή ψάχνει το σημείο αδυναμίας του πολιτικού αντιπάλου, κι όχι την αλήθεια. Ψάχνει το σημείο οπου ο πολιτικός αντίπαλος σηκώνει σιγά-σιγά τα χέρια και μετατρέπεται σε παιδί που διδάσκεται απο τον πατερούλη.

Ο σταλινικός όμως την πάτησε, όπως αποδεικνύεται περίτρανα απο τα παιχνιδάκια που κάνει με τις ιστορικές πηγές που αναφέρει, που όταν τον συμφέρει για να στηρίξει τις αθλιότητές του, τις αναφέρει ΘΕΤΙΚΑ αλλά επι τροχάδην (για να μην πάρεις πρέφα οτι αναφέρει πηγές που πριν τις είχε κατηγορήσει ως πράκτορες και χαλκεία), ενώ όταν τα στοιχεία είναι κατά του, αρχίζει τους κλασσικούς κνίτικους θεατρινισμούς με έντονες αποχρώσεις αγανάκτησης, περι πρακτόρων, προδοτών, αντισταλινικών, χαλκείων κλπ κλπ

Και την πάτησε για έναν και ΒΑΣΙΚΟ λόγο, που τον ξέρουν όλοι οι σταλινοθρεμένοι επαγγελματίες αγκιτάτορες καθοδηγητές: αυτά τα παιχνίδια τα κάνεις με τον προφορικό λόγο, ΠΟΤΕ ΓΡΑΠΤΑ, γιατί τα γραπτά μένουν.  Τα αλλεπάλληλα ποσταρίσματά του, συνολικά πάνω απο τα 2/3 (ίσως και 3/4) του θέματος, είχαν ΕΝΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ σκοπό. Προφανώς όχι την ενημέρωση, αλλα τη δημιουργία τόσο μεγάλου όγκου επαναλαμβανόμενων πληροφοριών και δεδομένων με παράλληλη (επαναλαμβανόμενη κι αυτή) σύνθεση και αξιολόγηση, που άμα σε κάποιο μυαλό έμπαινε η σκέψη να τα ψάξει αναλυτικά, ο όγκος και κυρίως ο χρόνος που θα χρειαζόταν για να τα αναλύσει και να αναζητήσει τις αντιφάσεις, θα γινόταν σοβαρός ανασταλτικός παράγοντας. Η γνωστή τακτική του πολυβόλου. Άμα σε πυροβολάει κατά ριπάς ένα πολυβόλο, δε βρίσκεις εύκολα χρόνο να σηκώσεις κεφάλι για να δείς που είναι. Κι όταν καταφέρεις να το δείς και να το σημαδέψεις, τότε αυτό αλλάζει θέση. Έτσι κι ο σταλινικός, όποτε στριμωχνόταν άλλαζε θέμα, πεταγόταν περίτεχνα αλλού, πέταγε 2,3,4 συνεχόμενα ποσταρίσματα προκαλώντας, κάποιοι τσιμπάγανε και τον ακολούθαγαν στο καινούργιο θέμα, κι όταν πέρναγαν αρκετά ποσταρίσματα, τότε ξαναγύρναγε εκεί που ήταν αρχικά και συνέχιζε με συνεχόμενα ποσταρίσματα. Hit and run!

Για ξεκάρφωμα λοιπόν, για να μην μπεί καν κάποιος στην ιδέα οτι έχει οικοδομήσει την σταλινική του προπαγάνδα βάζοντας στο πολυβόλο του επαναλαμβανόμενες επικλήσεις των ίδιων ιστορικών πηγών, άλλοτε ως δεδομένα αντικειμενικών κι άλλοτε ως χαλκευμένων (ανάλογα τι τον συνέφερε κάθε φορά), κάθε τρείς και λίγο λέει και σε κάποιον, "διάβασε απο την αρχή το νήμα και θα καταλάβεις οτι έχω δίκιο". Κι αυτό το κάνει συστηματικά μετά απο κάποιο όγκο ποσταρισμάτων. ΔΙΚΗ ΤΟΥ επιδίωξη ήταν να πάρει τόσο μεγάλο εύρος το νήμα, αυτό αποδεικνύεται απο το γεγονός οτι πάνω απο τα 2/3, ίσως και πάνω απο τα 3/4 του νήματος είναι δικά του γραπτά, με τουλάχιστον κατα 50-60% αναμασήματα. Ποιός εχει χρόνο και κουράγιο να ψηλαφίσει ένα-ένα τα ποσταρίσμτά του; Ελάχιστες οι πιθανότητες... Ο μέσος αναγνώστης ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΑ αποκομίζει την εντύπωση οτι το να κάτσει και να ψαχουλέψει μία-μία όλες τις τοποθετήσεις του σταλινικού, αναζητώντας τις αντιφάσεις του στην επίκληση πηγών, θα είναι μάλλον μάταιος κόπος και χρόνος, οπότε μετά απο 1-2 ποσταρίσματα αντίδρασης βουβαίνεται.

Προφανώς και για τη σταλινική του "συνείδηση" Ο ΣΚΟΠΟΣ ΑΓΙΑΖΕΙ ΤΑ ΜΕΣΑΟυσιαστικός σκοπός του δεν είναι να αναδειχτεί η ιστορική αλήθεια, αλλά να ΞΑΝΑΓΡΑΦΤΕΙ με σταλινικές πινελιές κι αποχρώσεις η ιστορία έτσι όπως τους συμφέρει. Σκοπός του είναι να αντιστρέψει τους ρόλους και να παρουσιάσει τα σταλινικά κατακάθια ως γνήσιους αγωνιστές και ηγέτες της κοινωνικής επανάστασης. Γιατί σκοπός του και σκοπός της οργάνωσής του δεν είναι ούτε η κοινωνική απελευθέρωση, ούτε η ελευθερία σκέψης, ούτε η αυτοοργάνωση, ούτε τίποτε απο αυτά που καμώνονται οτι προωθούν στη στρούγκα τους. Και η ενασχόλησή τους με τους πολιτικούς κρατούμενους είναι ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΚΗ, είναι μέρος του γελοίου εισοδιστικού τους σχεδίου προς την νεολαία του αναρχικού χώρου. Πουλάτε "λίγο στάλιν, λίγο ζαχαριάδη και πολύ αντιεξουσιαστική συμπάθεια", μπας και καταφέρετε να τσιμπήσετε κάτι απο το εξεγερτικό δυναμικό των αναρχικών νεολαίων.

Σκοπός σας και σκοπός της οργάνωσής σας που διαφημίζετε ΣΥΝΕΧΩΣ είναι η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ, με κάθε μέσο, με κάθε κόστος σε ανθρώπινες ζωές, με οποιοδήποτε κόστος στους πολιτικούς σας αντιπάλους. Γι αυτό θαυμάζετε και υμνείτε τον πατερούλη σας τον Στάλιν, αυτή την άθλια μορφή ΚΥΡΙΑΡΧΟΥ.

Το ξεκίνησες το τροπάρι σου στο θέμα της οργάνωσης (Α.Π.Ο.), (σ.σ. εδώ ο συντάκτης του σχολίου αναφέρεται σε παρεμβολή του συγκεκριμένου σταλινικού σε άλλη συζήτηση με θέμα την δημιουργία της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης) γιατί στρατηγικός σου στόχος είναι να πείσεις οτι ΜΟΝΟ ΤΟ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΚΟ ΚΩΜΑ είναι μορφή οργάνωσης για την επαναστατική ανατροπή της καπιταλιστικής κυριαρχίας. Εκεί ήσουν εκτός θέματος και πολύ εύλογα πετάχτηκες στο καλάθι των κρυμμένων. Άφησες να περάσουν λίγες μέρες και άνοιξες καινούργιο θέμα. Μπήκες σιγά-σιγά και ψηλαφιστά στο ψητό, κι όταν είδες οτι δεν υπάρχει ισχυρή και συνεχόμενη αντίθεση σ' αυτά που γράφεις, πήρε ο κώλος σου αέρα και ξεσάλωσες, χωρίς να προσέχεις τι γράφεις. "Έλα μωρέ, ποιός θα βρεί το κουράγιο να τα ψάξει όλα αυτά;" φαντάζομαι οτι είπες μέσα σου... Υπάρχει ένα γνωμικό του Ν. Δήμου που λέει : "Ο Έλληνας, όταν βλέπει τον εαυτό του στον καθρέπτη, αντικρίζει είτε τον Μεγαλέξανδρο είτε τον Κολοκοτρώνη, είτε τουλάχιστον τον Ωνάση. Ποτέ τον Καραγκιόζη."

Κατ' αντιστοιχία ο σταλινικός όταν κοιτάζεται στον καθρέφτη του, βλέπει καμαρώνοντας πάντα τον Στάλιν, να χαιρετάει απο το μαυσωλείο του Λένιν τις "μάζες" που παρελαύνουν πειθαρχημένες, στοιχιμένες και με συγχρονισμό. Αδυνατεί να δεί τον ελεεινό πρακτορίσκο (έμμισθο ή άμισθο) της γραφειοκρατικής ολιγαρχίας, τον νεκροθάφτη πιονέρο της ελευθερίας, τον προδότη των αγώνων για κοινωνική απελευθέρωση, το ρομποτάκι της κυριαρχίας.»

Για λόγους υπερβολικού μεγέθους του κειμένου, θα συνεχίσω και θα ολοκληρώσω την τοποθέτησή μου στο επόμενο σχόλιό μου.


(συνέχεια από το υπ' αριθμόν 1578795 σχόλιό μου)

Πέραν όμως από τη συγκεκριμένη σταλινική τακτική που ακολουθήθηκε στην περιβόητη αυτή συζήτηση των 700 και πλέον σχολίων, όπως εξαιρετικά την ανάλυσε ο σύντροφος στο απόσπασμα που παράθεσα στο προηγούμενο σχόλιό μου, ποιό είναι τελικά το γενικό συμπέρασμα που βγαίνει από τις σταλινικές τοποθετήσεις σε αυτήν;

Ισχυρίζομαι ότι το μήνυμα που ξεκάθαρα στέλνουν οι σταλινικοί μέσα από τη συγκεκριμένη συζήτηση που έχει τίτλο "Επαναστατικές αλήθειες που επιβεβαιώνει η ζωή" είναι το εξής:

"ΝΑΙ αναρχικές και αναρχικοί, σας εξοντώσαμε στην Ουκρανία, σας σφάξαμε στην Κροστάνδη, σας τσακίσαμε στην Ισπανία και ΚΑΛΑ ΚΑΝΑΜΕ! Καλά κάναμε και σας σφάξαμε γιατί οι αναρχικές και οι αναρχικοί ήσασταν (πλην 1-2 εξαιρέσεων, έτσι, για τα μάτια...) είτε δειλοί, είτε λιποτάκτες, είτε ανοργάνωτοι, είτε προδότες, ήσασταν με δύο λόγια ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ! Και ΝΑΙ αναρχικές και αναρχικοί, στη μελλοντική επανάσταση όποτε αυτή γίνει και εφόσον αυτή ελεγχθεί από το νέο παντοδύναμο Κομμουνιστικό Κόμμα και το νέο Πατερούλη του, και εφόσον το Κόμμα και ο Πατερούλης του σας κρίνει ως αντεπαναστάτες (που στανταρ θα σας κρίνει ως τέτοιους), ΘΑ ΣΑΣ ΞΑΝΑΣΦΑΞΟΥΜΕ! ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ;" 

Αυτή είναι για μένα η πεντακάθαρη θέση των σταλινικών για τους αναρχικούς μέσα από τη συγκεκριμένη συζήτηση, η οποία προφανώς και καμία εντύπωση δε μου προκαλεί μιάς και πρόκειται για μια πάγια και διαχρονική θέση τους.

Την ίδια στιγμή οι σταλινικοί θεωρώντας ως εξαιρετικά επιτυχημένο (στο δικό τους το μυαλό) τόσο το αποτέλεσμα της συγκεκριμένης συζήτησης, όσο και το γενικότερο σχέδιο εισοδισμού τους, ξεσαλώνουν πλέον τελείως και φτάνουν στο σημείο να προσπαθούν με έμμεσο τρόπο να λογοκρίνουν οποιοδήποτε κείμενο ανεβαίνει στο indymedia και δεν εγκρίνεται από τη σταλινική κεντρική επιτροπή τους. Υπάρχει επώνυμη καταγγελία συντρόφου αναρχικού εδώ: https://athens.indymedia.org/post/1548104/ όπου αποδεικνύει με στοιχεία το πως συγκεκριμένες δημοσιεύσεις του οι οποίες αποδομούν το σταλινισμό, φροντίζουν κάποιοι με περίτεχνο τρόπο και σε ελάχιστο χρόνο, να φύγουν από την αρχική σελίδα του indymedia και να χαθούν μέσα σε μία πληθώρα νεότερων δημοσιεύσεων. Ο σύντροφος στη συγκεκριμένη δημοσίευση καυτηριάζει τις μεθοδεύσεις των σταλινικών, ενώ ταυτόχρονα ασκεί και δριμεία κριτική συνολικά στον τρόπο λειτουργίας του μέσου. Παρόμοια κατάσταση επικρατεί και στα σχόλια που ακολουθούν κάθε αντισταλινικό κείμενο που ανεβαίνει πλέον στο indymedia. Εμφανίζονται άμεσα δεκάδες σταλινικά σχόλια (πολλά καταλήγουν στα "κρυμμένα") που συνήθως ειρωνεύονται το συντάκτη του κειμένου (και αυτόν που το ανέβασε αν πρόκειται για διαφορετικά πρόσωπα) σε μία ολοφάνερη προσπάθεια να απαξιώσουν τόσο το συντάκτη όσο και το κείμενο. Μία απλή έρευνα της καθεμιάς και του καθενός στις δημοσιεύσεις (συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας ανάρτησης) αρκεί για να πείσει και τον πιο δύσπιστο. Το indymedia μοιάζει να βρίσκεται υπό σταλινική πολιορκία...

Θεωρώ ότι το θέμα που έχει προκύψει είναι πολύ σοβαρό. Αναγνωρίζοντας τη δεδομένη ασημαντότητά μου και χωρίς προφανώς να έχω σκοπό να περάσω κανενός είδους γραμμή, κάνω έκκληση προς κάθε αναρχική/αντιεξουσιαστική/αυτόνομη/ελευθεριακή συλλογικότητα, αλλά και προς κάθε ατομικότητα ξεχωριστά, να εξετάσουν την κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί με τους συγκεκριμένους σταλινικούς και αν φυσικά κρίνουν ότι όντως προκύπτει κάποιο σοβαρό θέμα να πράξουν κατά το δοκούν. Γνωρίζω φυσικά εκ των προτέρων ότι οι σταλινικοί θα ακολουθήσουν την τακτική της θυματοποίησης, θα μιλήσουν για απόπειρα λογοκρισίας, για αδυναμία διαλόγου, ότι στοχοποιούμε το Σταλιν παρασυρμένοι από την καπιταλιστική προπαγάνδα εναντίον του και άλλα παρόμοια. Ουδόλως με απασχολεί τι θα ισχυριστούν οι σταλινικοί. Είναι στη φύση τους να ετεροκαθορίζονται και να προσπαθούν να βάλουν κι εμάς σ' αυτήν τη λογική: "Αυτόν τον βρίζουν οι καπιταλιστές άρα είναι καλός, ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου" και άλλες τέτοιες αηδίες. Η καθεμιά και ο καθένας πράττει κατά συνείδηση και οι αναρχικές συνειδήσεις καμία σχέση δεν έχουν με αυτές των σταλινικών.  Άλλωστε η κύρια καπιταλιστική προπαγάνδα στρέφεται και κατά του Χίτλερ, μήπως με βάση τη λογική των σταλινικών θα έπρεπε να επικροτήσουμε την προπαγάνδιση του ναζισμού;

Και ΝΑΙ, για όσες και όσους θιχτούν γιατί εξισώνω το ναζισμό με το σταλινισμό, δηλώνω κατηγορηματικά ότι για μένα ο ναζισμός και ο σταλινισμός είναι οι δύο διαφορετικές όψεις του ίδιου εξουσιαστικού νομίσματος. Οι εκατόμβες των αθώων θυμάτων που έχουν αφήσει πίσω τους αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.

 

 

 


Στο μόνο που θα μπορούσα να συμφωνήσω με την σταλινική παράταξη, εγώ σαν άτομο, είναι για τον τρόπο που θα έπρεπε να διεξάγεται η πολιτική αντιπαράθεση και κάθε πολιτική συζήτηση. Να του θυμίσω όμως ότι αυτό "μπορεί" και γίνεται εδώ. Αυτό σημαίνει ότι "εδώ" μπορεί και υπάρχει ο σεβασμός προς μια τέτοια διαδικασία υπό το πρόσχημα όμως ότι συμμετέχουν ισότιμα μέλη της συζήτησης, δηλαδή άτομα. Η θεώρηση από την οποία μάχεται ο Σταλινικός τέτοιου είδους ιδιαιτερότητες θεωρούνται μικροαστισμοί και ότι αυτή η ελευθεριακότητα υπονομεύει το ταξικό λαϊκό κίνημα για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης. Συ είπας (ΗΠΑς)! Κανένα σεβασμό δεν θα μπορούσε να έχει ένας γνήσιος γιος του πατερούλη του. Θα μπορούσε μια ολόκληρη ερευνητική οργάνωση τμήμα του πολιτικού γραφείου του κόμματος του, του επαναστατικού εργατικού κόμματος του βεβαίως βεβαίως, να εκμεταλλεύεται την ατομική συμμετοχή στο ιντιμίντια (πιστεύω με την υπογραφή ενός κόμματος ή ιεραρχημένης πολιτικής οργάνωσης δεν θα μπορούσε να συμμετέχει) και να παρουσιάζεται σαν άτομο που παρέχει επιχειρήματα στην κάθε συζήτηση ώστε να "νικάει" τους συνομιλητές του. Γιατί αυτές είναι οι αξίες και οι αρχές των Λενινιστών, να νικάνε όχι να πείθουν.

 

Σημασία για αυτούς δεν έχει ποιός έχει δίκιο αλλά ποιός νίκησε. Κι εδώ έχει βρει μια τρύπα και μπήκε το σκουλήκι ώστε να παρουσιάζεται νικητής. Και να κοκορεύεται γι αυτό. Μπορεί να νικάει όσο θέλει η παράταξη του τα άτομα συνομιλητές αλλά το σημαντικό είναι ότι τουλάχιστον εδώ δεν πείθει, ακόμα κι όταν νικάει. Αλίμονο για αυτούς τους αναρχικούς που αυτοπεριορίστηκαν με ιδεαλισμούς και δεν ψήφισαν όταν χρειάστηκε κι έχασαν. Αλίμονο και στον κάθε κακομοίρη που θα κρίνει τους αναρχικούς επειδή έχουν αυτή την ελευθερία να πράττουν μέσα στην κοινωνική συγκυρία του αγώνα με τον καλύτερο τρόπο, χωρίς να δεσμεύονται με ευαγγέλια και επιστημονικές κουτουράδες που γράφτηκαν από μικροαστούς με τσιμπούκια. Σκατά στην κάθε επαναστατική πρωτοπορία σας κουφάλες!

από Αντιεξουσιαστικός Σοσιαλισμός 26/01/2016 4:22 πμ.


Να μας συμπαθάς Ποζιτρόνιε, αλλά για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, καλό θα ήταν να κάνεις και μια μικρή αυτοκριτική για τη ψήφο σου στην κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όσο και για τη δικαιολόγηση αυτής σου της επιλογής.

Οι σταλινικοί, για όποια και όποιον έχει ασχοληθεί να διαβάσει τα κείμενα των συντρόφων μας τα τελευταία εκατόν σαράντα χρόνια, είναι εύκολος αντίπαλος. Ο άλλος, ο ποιος δύσκολος αντίπαλος, είναι οι αντιλήψεις της ταξικής συνεργασίας και μάλιστα με όρους μετωπικούς. Άρα ποια είναι ακριβώς η διαφορά του να βρίζουμε τον σταλινικό, όταν ψηφίζουμε τα μεταμοντέρνα μέτωπα χωρίς κανένα περιεχόμενο πέρα από τη διαταξική συνεργασία; Τι ωφελεί να βρίζουμε τον σταλινικό αλλά να αυτοκτονούμε ταξικά, πολιτικά και κοινωνικά;

Ούτε Σταλινικοί, ούτε Μεταμοντέρνοι Λενινιστές.

Ούτε Θύτες της Αντεπανάστασης, Ούτε Θύματα των «θεσμών»

 

υ.γ. όσο για την απόβαση σταλινικών, καινούργιων αριστερών σχολιαστών, «αγανακτισμένων Εξαρχειωτών», αγανακτισμένων «αναρχικών», αγανακτισμένων γενικώς, στο παρόν μέσο, θα πρέπει να κατανοεί κανείς πως όλοι οι πολιτικοί σχηματισμοί στην Ελλάδα έχουν ομάδες διαδικτύου και μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Από την άλλη, να μην ξεχνάμε πως δεν χρειάζεται καμιά ψηφιακή συνωμοσία για να πετάμε τον ιδεολογικό μας χαρταετό παρά μόνο οι κακές συνήθειες μας, συνήθειες μια κοινωνίας ιδιότευσης. Η κουβεντούλα, το κουτσομπολιό ή ακόμα και το μικροαστικό ξεκατίνιασμα, εδώ και αλλού, δεν μπορεί να υποκαταστήσει την θεωρία, τις συλλογικές διαδικασίες, την οργάνωση και την άμεση δράση. 

από Νατ. 26/01/2016 8:23 πμ.


Μια χαρα τα λεει ο Ποζιτρονιος!!Μην προσπαθειτε καποιοι να εξουδετερωσετε τη σημασια αυτων που λεει χρησιμοποιωντας το επιχειρημα του οτι καποιοι αναρχικοι ψηφισαν συριζα.

Δειχνετε  στην ουσια, οτι θελετε να  αποπροσανατολισετε.Προσωπικα αυτο που θελω να προτρεψω τους αναρχικους -ες ειναι περισσοτερη μελετη και περισσοτερη μελετη.. της παγκοσμιας ιστοριας . και του εξαιρετικου ογκου αναρχικων συγγραματων που υπαρχουν .  

από Αντιεξουσιαστικός Σοσιαλισμός 26/01/2016 12:58 μμ.


Όχι, ο Ποζιτρόνιος δεν τα λέει μια χαρά όταν αυτουπονομεύεται δικαιολογώντας τα αδικαιολόγητα, δηλαδή την ψήφο στην αριστερά(την ώρα που βρίζει το Σταλινισμό). Δεν υπάρχει καμιά διάθεση αποπροσανατολισμού. Απλά σημειώνω την αντίφαση στα λεγόμενα του, όσο και στις πράξεις του (σε ότι αφορά τις διαδικασίες νομιμοποίησης της δημοκρατίας). 

από @rk 26/01/2016 1:53 μμ.


Ποζιτρόνιε έχεις ακούσει εκεί στην Κουμουνδούρου κάτι για τη θεωρία των 2 άκρων? Καλύτερη δουλειά δεν θα μπορούσες να προσφέρεις στην Ε.Ε. που προσφέρει λεφτά με σέσουλα για να ταυτιστεί ο κομμουνισμός με το ναζισμό, ο Στάλιν με τον Χίτλερ. Εύγε σου κρυφοφανεροΣΥΡΙΖΑίε! Φαίνεται ότι τώρα που η κυβέρνησή σου ψήφισε το 3ο μνημόνιο και ετοιμάζεται να περάσει και το ασφαλιστικό, βρήκες τον εχθρό σου στους κομμουνιστές! Έτσι είναι όμως, καλώς το θεωρείς εχθρό σου. Τάξη εναντίον τάξης. Εσύ διάλεξες στρατόπεδο άλλωστε, την "αριστερή" διαχείριση και διακυβέρνηση του καπιταλισμού.

από el quinto regimiento 26/01/2016 2:16 μμ.


γατάκια δεν εχετε δει τίποτα ακόμη.

Η επιστροφή των τζεντάι-ζαχαριαδικών έχει ήδη αρχίσει. Ηδη παλιοι και νέοι αναρχικοι στρατεύονται ιδεολογικά και πολιτικά στα οράματα και τα νάματα του Νικόλα. Πληθαίνουμε με γεωμετρική πρόοδο και ούτε το έχετε πάρει χαμπάρι.

Οι 9 στους 10 Δοίτες ειναι ήδη κρυφοσταλινικοί. Το 1/10 των Δοιτών έχουν παραμεινει αναρχικοι για ξεκάρφωμα, υπηρετώντας άθελά τους το στρατηγικό μας σχέδιο άλωσης της αναρχικής Πόλης.

Οταν ο Ποζιτρόνιος χαριεντιζόταν στο ιντυ υπερ του Σύριζα, εμεις είχαμε ήδη εκπονήσει το σχέδιο στα γραφεία μας, κάτω απο τη φώτο του μεγάλου ηγέτη της ΕΣΣΔ και του παγκόσμιου προλεταριάτου όπως αποκαλύπτει και εδώ ένας σύντροφός σας μαρτυριάρης:

https://athens.indymedia.org/post/1554534/

Το καλοκαίρι στο μνήμα του αρχηγού στο Α Νεκροταφείο θα δοθεί το σύνθημα της επίθεσης. Και εκει γατάκια ήρθε το τέλος σας!

_________________________χα χα χα χα χα χα χ α! Εχετε ακούσει το γέλιο του Φαντομάς; Σκεφτείτε ότι έτσι γελάω τώρα, έχω βγάλει νεο  συκώτι ρε λέμε απ' τα γέλια!!!

χα χα χα χα χα χα

___________________________

στην ουσία τώρα: ο στενοκέφαλος σεκταριστής δογματικός, ειδικά άνω των 30, θα παραμεινει ως έχει. Το αστείο της υπόθεσης ειναι ότι θέλει να το παίξει ΙΝΣΤΡΟΥΚΤΟΡΑΣ στους νεότερους συντρόφους του. Μονο που για να παίξεις αυτό το ρολο ΜΕ ΑΞΙΩΣΕΙΣ πρέπει να κατέχεις και το άθλημα, τουτέστιν πρέπει να ξεστραβωθείς και να διαβάσεις και τίποτα.

Σας παραδίδω στη χλεύη και ΚΑΖΟΥΡΑ των νεοτέρων συντρόφων σας, που ειμαι σίγουρος ότι σκέφτονται τα καλύτερα...για σας :-)

Ο σύντροφός σας @/// έγραψε κάποια πραγματάκια. Δειτε τα μπας και καταλάβετε τίποτα.

 

______________________________

Ποζι κακά τα ψέματα, με εκθέσεις ιδεών Λυκείου και ντελιρια υπερ του Συριζα, δεν το κατέχεις το άθλημα.

Αλλωστε ήξερα ότι θα γοητευόσουν από τη συζήτηση των 700 σχολίων και θα σε απορροφούσε για μέρες ;-). Τι ν' απαντήσεις μετά; Η τελική γραμμή σου άμυνας, ειναι για κλάμματα. Ρε άνθρωπε ξέρεις πόσες ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ πηγές υπάρχουν πια για τον ισπανικο εμφύλιο; Ουτε καν μπορεις να φανταστείς. Εγώ απλώς άνοιξα μια τρυπούλα στο φράγμα της ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ. Θα ακολουθήσουν πολλοι περισσότεροι και αξιότεροι απο μένα στο μέλλον.

Μη σκιάζεσαι δεν θα ανοιξω κοντρα μαζί σου, την έχουν ξεκινήσει ήδη άλλοι σε αυτό το θρεντ. Βλέπεις, λιγο να κάτσω να τεστάρω πόσο έχεις διαβάσει και τσεκάρει τις πηγές σου και τι ξέρεις για κάθε γεγονός που αναφέρεις συμπυκνωμένα στην αρχική σου έκθεση ιδεών, θα βρούμε μαργαριτάρια.

Αλλα αυτή ειναι άχαρη δουλειά, ειδικά για κάποιον που σύρθηκε στο άρμα του Σύριζα. Τζάμπα κόπος.

Αριβεντέρτσι!

___________________________________________

 

 

από Αντιεξουσιαστικός Σοσιαλισμός 26/01/2016 3:31 μμ.


Αφού άρχισε η φάση να σφίγγει και αφού δεν υπάρχει και καμιά διάθεση για περαιτέρω συζήτηση, ο Σταλινικός την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια, γράφοντας τρελίτσες και εγκαταλείποντας τη σοβαροφανή «επιστημονική» παράθεση της «αλήθειας».

Ο Ποζιτρόνιος πάντως δεν είναι «κρυφοσυριζαίος» μιας και επέλεξε προς τιμήν του να εκθέσει δημόσια τις απόψεις του για τα ζητήματα της τελευταίας χρονιάς, σε αντίθεση με την μεγαλύτερη μερίδα όσων ψήφισαν και αυτοπροσδιορίζονται αναρχικοί και δεν έχουν βγάλει άχνα αυτοκριτικής για τη στάση τους. Για να μην αναφερθούμε σε πιο οργανωμένα κομμάτια του κινήματος, που ενώ στήριξαν άμεσα ή έμμεσα το «ΟΧΙ» , δεν θεώρησαν αναγκαίο να γράψουν μετά την θεώρηση τους για τα αποτελέσματα αυτής της στάσης τους είτε τη θεωρούν ακόμα σωστή είτε όχι.

από @/// 26/01/2016 3:36 μμ.


- Η πλάκα είναι οι μόνοι που είναι σίγουροι πως ο quinto πείθει ιδεολογικά είναι ο ίδιος ο quinto και ο Ποζιτρόνιος (εξίσου τυφλωμένοι και οι δύο από κάποια ιδεολογία). Μόνον που ο quinto και ο χώρος του είναι συνεπής στην ιδεολογία τους, σε αντίθεση με τον Ποζιτρόνιο.

 

- Επίσης, και οι δύο θεωρούν ότι οι αναρχικοί έχουν ανάγκη τα φώτα τους για να δουν το φως το αληθινό, και την προστασία τους για να μην παρεκκλίνουν. Πλανώνται πλάνην οικτρά...

 

- Το ιντιμίντια ποτέ δεν αλώθηκε από τους μ-λ του χώρου του quinto. Αντιθέτως, αλώθηκε από τους κρυπτο-σταλινοθρεμμένους (και όχι μόνον) άλλων χώρων, και κόντεψε να γίνει γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ της ΛΑΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και διαφόρων άλλων γκρουπούσκουλων.

 

- Και γι' αυτό καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι επιθέσεις στον quinto δεν γίνονται από την έγνοια μήπως προσηλυτιστούν αναρχικοί, αλλά εξαιτίας της καθαρότατης στάσης που κρατάει ο χώρος του απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ/ΛΑΕ κοκ. Ειδικά για τη ΛΑΕ, θαυμάστε άρθρο από ΙΣΚΡΑ “ΤΟ «ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΓΡΑΒΑΤΑΣ», ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ «ΝΑΙ» ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ”:

http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=23282:zafeiris-gravates&catid=71:dr-kinitopoiisis&Itemid=278

...

7. Το «κίνημα της γραβάτας», το κίνημα δηλαδή των στρωμάτων εκείνων που, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, στήριξε το ΝΑΙ, έρχεται να συναντήσει στο δρόμο τα κοινωνικά στρώματα που στήριξαν το ΟΧΙ.

8. Η συνάντηση αυτή αποτελεί ένα μεγάλο συστημικό κίνδυνο. Ένα κίνδυνο όμως που για να πραγματωθεί απαιτείται η «από τα πάνω», η πολιτική δηλαδή, πρωτοβουλία.

9. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα για την Αριστερά σήμερα. Αυτό απαιτεί η ΛΑΕ, το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να μην εγκλωβιστούν σε ένα πολιτικό και ιδεολογικό πλαίσιο που θα αντιλαμβάνεται περιορισμένα τις κοινωνικές συμμαχίες .

...

13. Απαραίτητη προϋπόθεση να υψωθεί σε «πατριωτική» δύναμη, να δώσει δηλαδή ρεαλιστικές απαντήσεις στο επίπεδο της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.

 

- Το προβληματικό της ιδεολογικής προσέγγισης του quinto (και σύσσωμης της αριστεράς, βλέπε ΚΚΕ) φαίνεται σε όλο του το μεγαλείο στο νήμα με τον Πατέλη, όπου την τύφλα του δεν ήξερε και έκφερε λόγο από καθέδρας, αρνούμενος την ύπαρξη ανθρώπων και των βιωμάτων τους. Αλλά εκεί δεν σε είδα Ποζιτρόνιε να παίρνεις θέση. Εκτός κι αν συμφωνείς μαζί του... γιατί εδώ δεν αναφέρεις καν αυτή τη “μάχη στα χαρακώματα”.

 

------

 

Συμφωνώ απόλυτα με το σχόλιο του Αντιεξουσιαστικός Σοσιαλισμός (1578801)

 

από ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ 26/01/2016 4:18 μμ.


Προφανώς και η πληθώρα ψευδών, συκοφαντικών, απαξιωτικών και ειρωνικών επιθέσεων που εξαπολύονται εναντίον μου, δε μου προκαλεί καμία εντύπωση. Είναι μία τακτική απολύτως ευθυγραμμισμένη με τη μεγάλη των σταλινικών σχολή προπαγάνδας, που σκοπό έχει από τη μία την ηθική και πνευματική απαξίωση του αντιπάλου και από την άλλη τον πλήρη αποπροσανατολισμό της συζήτησης από το κύριο θέμα της, με τελικό στόχο να χαωθεί πλήρως. Γι' αυτό και δεν απαντούν -ούτε πρόκειται να απαντήσουν- σε κανένα απολύτως από τα ερωτήματα που ευθέως τίθενται στο αρχικό μου κείμενο, ούτε στους σαφείς ισχυρισμούς των δύο επόμενων σχολίων μου, στέλνοντας συνεχώς την μπάλα στην εξέδρα.

Προκειμένου να αποφύγουν με κάθε τρόπο να απαντήσουν στα σαφή ερωτήματα και στους ισχυρισμούς μου, είναι ικανοί να εμπλέξουν όχι μόνο το δημοψήφισμα, το ΣΥΡΙΖΑ, τον Τσίπρα και τις αγροτικές κινητοποιήσεις, αλλά ακόμα και τον Οτσαλάν, τους Κούρδους, τους Ζαπατίστας, τους Αμερικάνους, τον Ομπάμα, τον Πούτιν, τον Πρετεντέρη, την Τρέμη, τον Μπογδάνο, τον Λιάγκα, την Ελένη Μενεγάκη, την Χριστίνα Λαμπίρη, τον Μάρκο Σεφερλή και τον Φώντα Λαδοπρακόπουλο!

Οι απαντήσεις σε όλες τις ψευδείς και συκοφαντικές επιθέσεις εναντίον μου (για όποια και όποιον τυχόν ενδιαφέρεται) βρίσκονται εδώ. Φυσικά και δεν πρόκειται να τσιμπήσω και να απαντήσω για άσχετα θέματα στην παρούσα ανάρτηση, η οποία ως θέμα έχει τους σταλινικούς. Καλή συνέχεια στις σταλινικές, συκοφαντικές, ψευδείς, ειρωνικές και απαξιωτικές επιθέσεις σας. Τις απολαμβάνω...

από @πιόνι της αντίδρασης 26/01/2016 6:03 μμ.


Απο τα (διαλεκτικά) εγκλήματα του Μάρξ στην πρώτη διεθνή

Απο τα εγκλήματα του Λένιν κλπ μπολσεβίκων στην Κρονστάνδη και την Ουκρανία

Απο τα εγκλήματα του Στάλιν στην Ισπανική επανάσταση και σε όλο τον κόσμο

...στο γιατί όλα τα παραπάνω δεν υπάρχουν επειδή ο Πόζι ψήφισε συριζα.

πολύ καλό. Συνεχείστε.

από el quinto regimiento 26/01/2016 6:21 μμ.


την πάτησες... ;-) οπως και στη προηγούμενη κουβέντα, έτσι και εδώ οι δογματικοι θα σπεύσουν να σε κατατάξουν στους κρυφοσταλινικούς ή στους παραπλανημένους. Είναι το γνωστό σπορ της πρακτορολογιας, συνωμοσιολογίας ή της απαξίας των νεότερων συντρόφων

(Τώρα αυτοι γιατι θεωρουν οτι εσύ είσαι νεότερος δεν ξέρω. Τα κειμενά σου δεν φαίνονται νέου. Ισως επειδή δεν χρησιμοποιείς ξύλινο λόγο, ακυριολεξίες και πάμπολλους επιθετικούς προσδιορισμούς σαν τον Ποζι, γι αυτό μπερδεύονται).

αλλα οχι και να μου λες οτι σβήνω βιώματα.

Αυτα τα έγραφε ο Πατέλης. Εγω ισα - ισα τα παρουσιάσα διαχρονικά τα βιώματα.

συν τοις άλλοις έδειξα οτι στην αρχαιότητα κυριαρχούσε το σπορ της θεσμοθετημένης παιδεραστίας και κάποιοι ειναι προκλητικοι να γράφουν εξυπναδούλες για το μαρξισμο..., όταν συγχέουν τη παιδεραστία με τη σύχρονη συνειδητή ομοφυλοφιλία ή συνδέουν το ζήτημα της χειραφέτησης των μαύρων στην αμερικανική ήπειρο με τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων.

Ξέρεις πόσο αστείο ειναι να ανεβάζεις αρχαίο σχέδιο με σκηνή παιδεραστίας και να το παρουσιάζεις στο ιντυ ως σκηνή ομοερωτικής εθελοντικής και συνειδητης συνεύρεσης ενηλίκων; 

τεσπα! η μάχη αυτή των χαρακωμάτων που λες και εσύ έλαβε τέλος γιατί τώρα έχουμε να ασχοληθούμε με ΣΟΒΑΡΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ και αυτο ειναι το ΣΟΒΑΡΟ ΖΗΤΗΜΑ της αντι-ασφαλισιτκής επίθεσης από το Σύριζα του κυρίου Ποζιτρονίου

και απ' ότι κατάλαβα κι αυτού του  κυρίου Γιαννίρη που έγραψε:

<<Αλίμονο για αυτούς τους αναρχικούς που αυτοπεριορίστηκαν με ιδεαλισμούς και δεν ψήφισαν όταν χρειάστηκε κι έχασαν.>>

και δεν πήρε ξεκάθαρες αποστάσεις από Σύριζα. :-)

από el quinto regimiento 26/01/2016 6:44 μμ.


λέει ο Πόζι

"Υπάρχει ένα γνωμικό του Ν. Δήμου που λέει : "Ο Έλληνας, όταν βλέπει τον εαυτό του στον καθρέπτη, αντικρίζει είτε τον Μεγαλέξανδρο είτε τον Κολοκοτρώνη, είτε τουλάχιστον τον Ωνάση. Ποτέ τον Καραγκιόζη."

Τελικα Ποζι εκτος απο Σύριζα εισαι και λίγο νεοφιλελέ ποταμίσιος. Νικος Δήμου ε και νεοφιλελεύθερος ανθελληνισμος, εννοώντας τη γενίκευση ότι οι έλληνες είναι ολοι για την πάρτη τους και αφού δεν υποτάσσονται πλήρως στα σχέδια της Μέρκελ, ε , αισθάνονται λίγο μεγαλέξανδροι., ενω θα πρεπε να ναι καραγκιόζηδες υποτακτικοι στο νέο σουλτάνο/σουλτάνα της Ευρώπης  :-)

 ____

τι έγινε; Εσφιξε ο κλοιος γύρω μου ξανά, η είμαι τρελός που γύρισα να σας τα σούρω ξανά (όπως έλεγε ένας ιστρούκτορας της κακιας ώρας ΄στα 700 σχόλια; και μάλιστα πήγε να βγάλει το Xanax ότι ειμαι εγώ, πιο πριν κάποιος άλλος αστειος με ειχε βγάλει διπλπρόφιλο με το G, ότι να ναι!)

γελάω μετά δακρύων με το σατανικο σχέδιο άλωσης του ιντυ και με την υπόγεια συνεργασία με τη ΔΟ του ίντυ.

Κάποιοι οντως πρέπει να κοιταχτούν στο...καθρέφτη, αφού ρίξουν πρώτα μπολικο νερό στα μούτρα τους :-)

και ακούσουν και το κάτωθι του Προκόφιεφ

https://youtu.be/DUmq1cpcglQ

τους το αφιερώνω.

Dance of the Knights!


Υπαρχουν σιγουρα καλυτερα πραγματα να κανετε απο το να εγκαλειτε εναν δηλωμενο Σταλινικο για την… ιδεολογια του! Ο ανθρωπος ειναι απολυτως λογικο να προπαγανδιζει την πολιτικη του γραμμη, πραγμα που ο καθενας μας κανει εντος και εκτος μεσου.
Αν θελετε του απαντατε, αν θελετε τον αγνοειτε - μονο που καμια διαπαλη ιδεων δεν μπορει να επιτευχθει με επικλησεις στο συναισθημα, στειρους χαρακτηρισμους και προτροπες "κοψιματος" στην μαμα ΣΟ ενιοτε…

Επισης οι παιδαριωδεις συναισθηματισμοι και οι συνεχεις επικλησεις σε Κροστανδη, Ισπανια, Ουκρανια κτλ δεν πειθουν κανενα σοβαρο ανθρωπο, οπου κι αν τοποθετει εαυτον ιδεολογικα, για τον εξης απλο λογο:
Τα γεγονοτα αυτα, απο οποια σκοπια κι αν τα δει κανεις -απ'τη σκοπια του Σταλινικου, του Ελευθεριακου Κομμουνιστη, του χαοτικου ατομικιστη ή του αστου απολογητη- εγιναν κατω απο συγκεκριμενες ιστορικες και πολιτικες συνθηκες. Τις οποιες η σημερινη πραγματικοτητα δεν προσομοιαζει ουτε κατ'ελαχιστον.
Δε ζουμε σε μια προεπαναστατικη κοινωνια, δεν εχουμε εμφυλιο, δεν "απειλουμαστε" απο σταλινικο "πραξικοπημα", δεν υπαρχουν ουτε σταλινικες, ουτε αναρχικες μαζικες επαναστατικες οργανωσεις, δεν υπαρχει πολιτικη οργανωση της εργατικης ταξης, ουτε καν πολιτικη οργανωση με μικρο ερρεισμα στην εργατικη ταξη…
Και οι Σταλινικοι που "εισοδιζουν" στο μεσο με σκοπο αρχικα να μας "μολυνουν" και στη συνεχεια να μας "ξεκοιλιασουν" ειναι μια χουφτα ανθρωποι που εκδιδουν απλως μια εφημεριδα.

Αντιθετα με ολα αυτα, κατω απο τις υπαρχουσες συνθηκες η πολιτικη συμμαχια των ριζοσπαστικων ταξικων δυναμεων του κινηματος αποτελει απλα μια ιστορικη αναγκαιοτητα, αν θελουμε να υπαρξει εστω και επαναστατικη προοπτικη.
Και δεν υπαρχει καλυτερος τροπος να πετας την μπαλα στην εξεδρα απ'το να αναλωνεσαι σε Ισπανιες, σε Κροστανδες, σε μικροδιαφωνιες επι του εμφυλου ζητηματος, σε ιδεολογικη παλη, σε ιδεολογικη καθαροτητα κ.ο.κ…
Κι αν οι Αναρχικοι και οι σταλινικοι δεν αντιλαμβανονται τον ιστορικο τους ρολο στο σημερα, στο εδω και στο τωρα τοτε απλα θα μεινουν εκτος του καδρου της ιστοριας και θα τους μεινουν τα indymedia του παροντος και του μελλοντος ως πεδιο αυτοπροβολης, εκτονωσης και στειρων αντιπαραθεσεων.
Οι ιστορικες συνθηκες δεν ηταν ποτε πιο προσφορες κατα την μεταπολιτευση για εξεγερτικα γεγονοτα, για ταξικες απο τα κατω απαντησεις, για πολιτικη παλη εναντι στο υπαρχον πολιτικο-οικονομικο καθεστως, για την δημιουργια επαναστατικου ταξικου κινηματος (που τωρα απλα υποκρινομαστε οτι υπαρχει). Ή που θα δημιουργησουμε την επαναστατικη προοπτικη ή που θα συρθουμε ξανα, και μαλιστα αργοπορημενοι, πισω απ'τον διαταξικο "αυθορμητισμο" των μαζων ο οποιος με μαθηματικη ακριβεια θα ενσωματωθει ξανα απο τους "αριστεροστροφους" συριζα (λαε, ανταρσυες και τα ρεστα)…

από @ 26/01/2016 7:21 μμ.


Τι το ήθελες ρε Ποζιτρόνιε να πείς οτι ψήφισες οχι; Πάει τώρα, είσαι "ο συριζαίος".

@

από @/// 26/01/2016 8:16 μμ.


- 8836. Συμφωνώ σε αρκετά, μόνο που το έμφυλο -ως παράδειγμα- δεν είναι μικροζήτημα. Είναι η ουσία, με την έννοια του ποιους/ες θέλεις μαζί σου και ποιους/ες αποκλείεις "εντός της τάξης", και -κυρίως- για ποιους λόγους τους αποκλείεις.

- quinto, μην επανέρχεσαι στη "μάχη στα χαρακώματα" γιατί δεν σε συμφέρει, αφού έγραψες και πάμπολλα άλλα εντελώς άκυρα. Στα "σοβαρά" θέματα μην περιμένεις ενότητα, αν σπεύδεις εσύ να ορίσεις τι είναι και τι δεν είναι σοβαρό.

Όποιος θέλει να κουλάρει, ο Scriabin βοηθάει περισσότερο...

https://www.youtube.com/watch?v=0bW7C8ulp8s

από el quinto regimiento 26/01/2016 8:29 μμ.


1) οποιος εχει να πει κάτι συγκεκριμένο για κάτι το θέτει και παίρνει απαντήσεις. δεν μασάμε σε κανένα ζήτημα (Ουκρανια, Κροστάνδη, Μαχνο, Ισπανία). Για την ακρίβεια τα πάντα εχουν εκτεθεί με στοιχεια, παραπομπές και σύγχρονη βιβλιογραφία στο ιντυ (πλην νομίζω Μάχνο, αλλα αμα ζητάει κανεις κι αυτο, κανένα πρόβλήμα. Ενα ξενύχτι ειναι :-), όπως ειπαμε δεν μασάμε με τα ιστορικά)

Για την Ουκρανία για την ακρίβεια δειτε εδω (νέας εσοδείας):

https://athens.indymedia.org/post/1554578/

Σε λίγο -φαντάζομαι- θα ανεβούν και οι φώτο του λιμού που προκλήθηκε από την επέμβαση των εισβολέων στη Ρωσσία τέλη του εμφυλίου 20-21-22, και παρουσιάστηκαν από το συγκρότημα Heasrt ψευδως ως φώτο του 31-33.

Δεν χρειάζεται να τα ξαναγράψουμε, απλώς ανεβάζω λινκς στο ιντυ με έτοιμα πράγματα, που εχουν γραφτεί. Δεν χρειάζεται να ξανανοιξουμε θρεντ. Κάποιος πηγαίνει στο συγκεκριμενο λινκ και συζητάει, εκθέτει τις διαφωνιες, ενστάσεις, την αποψή του θετικά,  κάνει ο,τι θέλει.

Μην ακούω χαζομάρες ομως οτι πετάω την μπάλα στην εξέδρα. Για όποιον λοιπόν δεν πιστεύει, ας τα σουμάρουμε

α) Κροστάνδη

https://athens.indymedia.org/post/1548063/

β) Ισπανικός εμφύλιος, ισπανικός χρυσός, Ζαχαριάδης, Θεσσαλονίκη Μάης 36, Λαϊκά Μέτωπα, Αντιφασιστικό Μέτωπο, Γαλλία, (κι άλλα πολλά, πάλι ξανά 1η Διεθνής κτλλλ, πράγματα βέβαια που έγραψα και εδώ και κανεις -πλην ενος- δεν έκατσαν να αντιμετωπίσουν. Προφανώς ούτε τα γνώριζαν

https://athens.indymedia.org/post/1546653/

γ) Γερμανικό κομμουνιστικό κόμμα, Λένιν, ιμπεριαλισμος και βέβαια για τον κύριο Καστοριάδη που έγλειφε την αστική τάξη τη δεκαετία του 70 και τις ΗΠΑ αργότερα στη σύγκρουση με τα πυρηνικά οικτιρώντας τους αντιπυρηνικούς διαδηλωτές στην Ευρώπη ως ρωσσόφιλους, κόπιαρε τον Καντ, και άλλα πολλά

https://athens.indymedia.org/post/1549556/

 

δ) αα,,,ξέχασα και βεβαίως ξεβράκωμα του Οττο Ρύλε, των πρώην συμβουλιακών κομμουνιστών που έλεγαν το 40 ότι ο καπιταλισμος ειναι πιο φιλελεύθερος απο την εΣΣΔ και πρέπει να πάψει το σύνθημα του Λίμπκνεχτ : "Ο εχθρός βρίσκεται στην ίδια μας τη χώρα". Αυτό βρίσκεται εδω:

https://athens.indymedia.org/post/1548104/

Για την ακρίβεια ο Οτο Ρίλλε έγραφε το εξής:

<<It would appear then that Liebknecht's slogan has thus lost its validity for the proletariat in the democratic countries.>>

Σημειωτέον την ίδια περίοδο οι κομμουνιστές έλεγαν ο εθχρός ειναι μέσα στη χώρα
!

αυτους κάποιοι τους υπερασπίζονται ακομη και σήμερα.

2) προφανώς και ειμαι υπερ ενός ταξικού επαναστατικού κινήματος στο οποίο χωράνε ολες οι συνιστώσες του κινήματος που δεν φλερτάρουν με Σύριζα, ΛΑΕ και τα ρέστα.

3) ομως ειναι τραγελαφικό οι νεοφιλελέ παπαγάλοι του Νίκου Δήμου να μιλάνε για...ελευθερία και επαναστάσεις.

από @πιόνι της αντίδρασης 27/01/2016 6:29 πμ.


After the Paris Commune (1871), Bakunin characterised Marx's ideas as authoritarian, and argued that if a Marxist party came to power its leaders would end up as bad as the ruling class they had fought against (notably in his Statism and Anarchy).

https://en.wikipedia.org/wiki/International_Workingmen%27s_Association

"οποιος εχει να πει κάτι συγκεκριμένο για κάτι το θέτει και παίρνει απαντήσεις. δεν μασάμε σε κανένα ζήτημα"

Οι πηγές σου είναι χαλκεία σε όλα τα θρέντ που παραθέτεις, δεν αποδεικνύουν τίποτα.

Ο Μπακούνιν απλά βγήκε αληθινός. Τον Μάρξ τον έχει ξεράσει η ιστορία ξανά και ξανά.

 

από ψυχογεωγράφος 27/01/2016 7:09 πμ.


Η προσπάθεια αποδυνάμωσης της ουσίας ενός επιχειρήματος, με βασικό κριτήριο την κριτική σε προσωπικό επίπεδο του δημιουργού του επιχειρήματος είναι ένα θεματάκι. Για να μην παρεξηγηθούμε δε λέω να αποσυνδέουμε λέγοντες από τα λεγόμενα, αλλά νομίζω οτι το μόνο πρακτικό που μπορεί να γίνει μέσω διαδικτύου είναι να μένουμε στην ουσία.

Κατ'αυτό τον τρόπο δε μπορούμε να μηδενίζουμε οτιδήποτε πει πχ ο Ποζιτρόνιος επειδή ψήφισε σε δημοψήφισμα η δεν ξέρω γω τι. Ας φανταστούμε σε ένα επόμενο στάδιο το να βγάζουμε άκυρα τα λεγόμενα του Μπουκτσιν στο αρχικό ποστ επειδή τα παρέθεσε ο Ποζιτρόνιος ο οποίος με τη σειρά του μπλα μπλα μπλα....Και στην πραγματικότητα να μην εστιάσουμε στο περιεχόμενο.

Και αυτό είναι ένα πρακτικό ζήτημα - εισαγωγή σε αυτό που πραγματικά με πνίγει ενώ παρακολουθώ το φόρουμ από την αρχή του

Αρχης γενομένης από το 1578656, δυσκολεύομαι τελικά να καταλάβω για ποιο χώρο μιλάμε, τέλος πάντων μου βγαίνει ένα περίεργο χαμόγελο όπως και να έχει. Γιατί αν ο el quinto που κατηγορεί για εκθέσεις γράφοντας εκθέσεις, προσπαθεί να ασκήσει κριτική (;) στημένη γύρω από το αν ο Μπακούνιν ήταν εξουσιομανής και δεν ξέρω γω τι, από το αν ο Καστοριάδης έκανε το ένα και το άλλο, και από το τι κάναν οι οπαδοί (ας προσέξουμε και λίγο τη λέξη) του Μπακούνιν στον ισπανικό εμφύλιο και σε ένα χωροχρονικό πλαίσιο γύρω από αυτόν, τα οποία φαίνεται να έχει μελετήσει ιστορικά και επιστημονικά αλλά δε μας λέει από πού (δε θα απαντήσω σε βιβλιογραφία, ειδικά έτσι σύντομα, θεωρώ δεδομένο οτι θα βοηθούσε την επιχειρηματολογία αν υπήρχε εξ αρχής), τότε υπάρχει κάποιο άλλο θέμα.

Και μπορεί η αναφορά σε "οπαδούς" να ήταν τυχαία η βιαστική, δίνει όμως μια θαυμάσια ευκαιρία στο να ανaφερθεί οτι (κατά την ταπεινή μου άποψη) ο α/α χώρος είναι δύσκολο - από λογικής- να συνυπάρχει με οπαδισμό, ή ακόμα χειρότερα με λατρεία προσπώπων, ώστε να χτυπηθεί στο "συναίσθημα" από κριτική ή και λάσπη σε αυτά.

Άδικος κόπος λοιπόν, κατά την ταπεινή μου άποψη και πάλι

και αν όντως κάποιος έχει αναφερθεί στο Graeber συζητώντας με τον el quinto, ίσως να μη δόθηκε πολύ σημασία σε αυτό:

Graeber, D. Στο Λυκόφως των Πρωτοποριών - Η ανάδυση των Σύγχρονων Κοινωνικών κινημάτων, Στάσει Εκπίπτοντες, σ7-17 


Άλλοι χώροι λοιπόν είναι που πλήττονται όταν τους θίξει κανείς τα είδωλα, άλλοι χώροι είναι αυτοί που ρέπουν στη λατρεία, ωραιοποίηση, ηρωοποίηση θεοποίηση, αλλά και ταρίχευση προσώπων. 


Καλημέρα.




από το τέλος προς την αρχή....

πηγή:

http://ngnm.vrahokipos.net/index.php/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CF%89%CE%BD/%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B8%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%B1/1024-2014-06-15-12-48-32

επιστολή Μπακούνιν προς Αλμπέρ Ρισάρ, μέλος της Συμμαχίας του Μπακούνιν (η φράξια του στη Διεθνή) γραμμένη το 1870 AΠΟ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΤΑΞΙΚΟ

 

<<Εξακολουθείς να ισχυρίζεσαι ότι εμείς οι δύο συμφωνούμε σε θεμελιώδη ζητήματα. Αλίμονο, φίλε μου, φοβούμαι πολύ ότι βρισκόμαστε σε πλήρη διαφωνία... Οφείλω να σε θεωρήσω, περισσότερο παρά ποτέ, οπαδό του συγκεντρωτισμού και του επαναστατικού Κράτους, ενώ εγώ είμαι, περισσότερο παρά ποτέ, αντίθετος προς αυτό, και πιστεύω μόνο στην επαναστατική αναρχία, η οποία θα συνοδεύεται παντού από μια αόρατη, συλλογική εξουσία, την μόνη δικτατορία που αποδέχομαι, διότι μόνον αυτή συμβιβάζεται με τις λαϊκές επιδιώξεις και την δυναμική ορμή του επαναστατικού κινήματος!

 

Η επαναστατική στρατηγική σου θα μπορούσε να συνοψισθεί ως εξής:

 

μόλις ξεσπάσει η επανάσταση στο Παρίσι, αυτό θα οργανώσει την Προσωρινή Επαναστατική Κομμούνα. Η Λυών, η Μασσαλία, η Ρουέν και οι άλλες μεγάλες πόλεις θα εξεγερθούν ταυτοχρόνως, θα αποστείλουν πάραυτα τους επαναστατικούς αντιπροσώπους τους στο Παρίσι, και θα σχηματίσουν ένα είδος Εθνοσυνέλευσης ή Λαϊκής Επιτροπής Δημόσιας Ασφάλειας για όλη την Γαλλία. Η Επιτροπή αυτή θα θεσπίσει την Επανάσταση σε ολόκληρη την Γαλλία. Η Επιτροπή αυτή θα θεσπίσει την Επανάσταση, την κατάργηση του παλαιού κράτους και την εξάλειψη όλων των εκμεταλλευτικών θεσμών της κοινωνίας, κυβερνητικών, θρησκευτικών, ή οικονομικών. Η Επιτροπή αυτή θα θεσπίσει, επιπλέον, την κολλεκτιβοποίηση της ιδιοκτησίας και την οργάνωση ενός νέου επαναστατικού κράτους με δικτατορική εξουσία, προκειμένου να καταπνίξει την εσωτερική και εξω­τερική αντίδραση. Αυτό δεν πιστεύεις;>>

 

[......ακολουθούν κάποιες παράγραφοι που ο Μπακούν μιλάει για τον αυθόρμητο ξεσηκωμο ολων των πόλεων της Γαλλίας χωρίς -απο τα πάνω- καθοδήγηση κτλ..]

και ξαφνικά...

<<Αυτό πρέπει να είναι η αναρχία, αυτό πρέπει να είναι εάν η επανάσταση πρόκειται να είναι και να παραμείνει ζωντανή, αληθινή και ισχυρή  η μεγαλύτερη δυνατή αφύπνιση όλων των τοπικών παθών και επιδιώξεων, μια εκπληκτική αφύπνιση της αυθόρμητης ζωής παντού. Μετά από την αρχική επαναστατική νίκη, οι πολιτικοί επαναστάτες, αυτοί οι θιασώτες της επαίσχυντης δικτατορίας, θα προσπαθήσουν να καταπνίξουν τα λαϊκά πάθη. Θα απευθύνουν έκκληση για τάξη, για εμπιστοσύνη, για υποταγή σε εκείνους οι οποίοι, στην πορεία και εν ονόματι της Επανάστασης, υφάρπαξαν και νομιμοποίησαν τις δικές τους δικτατορικές εξουσίες· ι­δού πώς ανασυστήνουν το Κράτος τέτοιοι πολιτικοί επαναστάτες. Εμείς, αντιθέτως, πρέπει να αφυπνίσουμε και να α­ναθερμάνουμε όλα τα δυναμικά πάθη του λαού. Πρέπει να υλοποιήσουμε την αναρχία, και εν μέσω της λαϊκής καταιγίδας, πρέπει να είμαστε οι αόρατοι καπετάνιοι που θα καθοδηγούν την Επανάσταση, όχι με κάποιου είδους φανερή εξουσία, αλλά με την συλλογική δικτατορία όλων των συμμάχων μας , μια δικτατορία χωρίς τεχνάσματα, χωρίς επίσημους τίτλους, χωρίς επίσημα δικαιώματα, και συνεπώς πανίσχυρη, καθώς δεν θα φέρει τα στολίδια της εξουσίας. Αυτή είναι η μόνη δικτατορία την οποία θα αποδεχθώ, αλλά για να λει­τουργήσει θα πρέπει πρώτα να δημιουργηθεί, θα πρέπει να είναι έτοιμη και οργανωμένη εκ των προτέρων, διότι δεν θα γεννηθεί από μόνη της, ούτε από συζητήσεις, ούτε από θεωρητικές αντιπαραθέσεις, ούτε από μαζικές προπαγανδιστικές συγκεντρώσεις... 

 

Εάν θα οικοδομήσετε αυτήν την συλλογική και αόρατη εξουσία, θα θριαμβεύσετε· η σωστά διευθυνόμενη επα­νάσταση θα επιτύχει.  Ειδάλλως, είναι καταδικασμένη. Εάν φλερτάρετε με τις επιτροπές κοινωνικής πρόνοιας, με την επίσημη δικτατορία, τότε η αντίδραση, την οποία εσείς οι ίδιοι δημιουργήσατε, θα καταβροχθίσει κι εσάς ...οι οποίοι νομίζετε ότι είσθε οι Δαντών, οι Ροβεσπιέροι και οι Σαιν-Ζυστ του επαναστατικού σοσιαλισμού, ενώ ήδη προετοιμάζετε τις υπέροχες ομιλίες σας, τα λαμπρά «πραξικοπήματα» σας με τα οποία δολίως θα αιφνιδιάσετε έναν έκ­πληκτο κόσμο...>>

 __________________________________________________________________________

ο τύπος ζτηάει ξεκάθαρα μια αόρατη δικτατορία της φράξιας του , της Διεθνούς Συμμαχίας της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, αλλιώς λέει θα πάρουν την εξουσία ,...οι νέοι γιακωβίνοι!!!

Τί πιο αποκαλυπτικό;

_______________________________________________________________

κάποιος μίλαγε πριν για πρωτοπορείες. Εδώ ρε θα εχουμε μυστικά κονκλάβια και αόρατα αν εφαρμοσουμε την ντιρεκτίβα Μπακούνιν...


γιαt;i θα γελάσουμε πολύ.

Περιμένω πως θα δικαιολογήσετε τα...αδικαιολόγητα της "διευθυνόμενης επανάστασης απο την αόρατη συλλογική δικτατορία των αόρατων καπετάνιων των οπαδών του Μακούνιν".

Και για το Γκρέμπερ, ειπαμε ο τύπος θεοποίησε τους αγανακτισμένους των ΗΠΑ (occupy wallstreet) και θεωρεί τον Οτσαλάν αναρχικο ηγέτη..., και τη Ροχάβα άντρο της...ελευθεριακής επανάστασης, παρομοιάζοντάς την στον "αναρχικό" Guardian με τον ισπανικό εμφύλιο.

Ολοι αυτοι οι ειδήμονες-διανοούμενοι τους αναρχισμού τελικά πάντα υπερασπίζονται κονκλάβια στη πράξη. Πλην Ντωβέ, που τα βλέπει ολα μαύρα και άραχνα.

από Ψυχογεωγράφος 27/01/2016 5:55 μμ.


Υποσχέθηκα οτι δε θα απαντήσω σε πηγές, γιατί πολύ απλά σε κάθε μια είναι δυνατή η παράθεση άλλων τόσων που να υποστηρίζουν το αντίθετο.

Περίμενα κάτι καλύτερο από ένα γράμμα αλλά η τύχη ορισμένες φορές χαμογελάει.

Από την ίδια την πηγή του el quinto λοιπόν

"Το εάν η αντίληψη του Μπακούνιν περί «αόρατης συλλογικής δικτατορίας» έρχεται σε αντίφαση με τις ελευθεριακές αρχές του είναι ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα. Για να στηρίξουν τον ισχυρισμό ότι ο Μπακούνιν ήταν κατά βάση εξουσιαστικός, ορισμένοι κριτικοί παραθέτουν μόνον αυτό το απόσπασμα, αγνοώντας το υπόλοιπο κείμενο της επιστολής" που απ'οτι καταλαβαίνω εκεί στέκεται και ο el quinto.

Για να προσθέσω εδώ οτι είναι καλύτερο το δεδομένο κείμενο να διαβαστεί και σε άλλες γλώσσες, νομίζω στα ελληνικά πάσχει.

Τείνω επίσης να πιστέψω οτι τη δεδομένη χρονική στιγμή ο όρος "δικτατορία" εχει άλλο σημαινόμενο (όπως κατά ένα τρόπο ο "σοσιαλισμός" του Κροπότκιν στα πρώτα κείμενά του για γαλλικό κοινό, νέους κλπ) και μάλλον εξυπηρετεί την ανάγκη συνεννόησης με τον Richard 


Μίλησα για ηρεμία, μάλλον ψυχραιμία έπρεπε να πω, αλλά μάταια.

από μα τι λεμε στις μυστικες υπηρεσιες..james.jamesbond. 27/01/2016 8:01 μμ.


μερες που ειναι , δεν ξερω αν θα επρεπε να συζηταμε για τις κοινες τους σχεσεις με το ιδιο ακριβως κεντρο ΦΑΣΙΣΤΟΕΒΡΑΙΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΤΣΟΛΙΑΔΩΝ που τους εστειλε απο κοινου να εκπαιδευτουνε . μην το παιρνετε προσωπικα ουτε τοις μετρητοις .ουτε θα δικαστει κανενας . πιαστε ενα σαντουιτς για το 3 . Απλα τυχαινει να ειναι αυτοι που ιδρυσαν το κρατος και οικιοποιηθηκαν τα παντα και φτιαχνουν κοινωνικες νορμες σε επιπεδα που ξεχειλιζει απιστευτη υποκρισια απο μεριας τους για χαρη της αδρανειας παθητικοτητας και συλλογικης ξεφτιλας της εναλλακτικης γενιας του ΠΑΣΟΚ τελικα που ναι ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΛΕΕΙ ΤΟ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΟΠΟΙΑ ΓΚΡΟΥΠΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΕΤΑΙ .ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΜΕ ΚΥΡΙΟ ΓΝΩΜΩΝΑ ΤΗΝ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΗ ΠΙΑΣΟΚΟΛΙΚΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΜΕΤΑΝΕΩΤΕΡΙΣΜΟΥ ΠΡΟΤΥΠΟΥ/ΩΝ ΠΟΥ ΕΔΡΑΙΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΝΑΖΙ "ΣΟΣΙΑΛΗΣΤΕΣ"ΚΑΙ ΒΟΛΕΜΕΝΗΣ ΠΑΡΤΑΚΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΒΑΤΖΑΣ ,ΠΟΥ ΠΕΙΘΗΝΙΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΘΗΚΕ ,ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΛΙΓΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΞΕΡΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΒΓΑΖΟΥΝ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΝΕ ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ . ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗΣ ΠΕΙΘΗΝΙΑΣ ΞΕΦΤΙΛΑΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΑΝ ΝΑ ΑΠΟΔΩΣΟΥΝ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ.ΟΣΟ ΓΙΑ ΠΑΡΤΑΚΙΣΤΙΚΗ ΚΑΒΑΤΖΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΤΑ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΘΗΚΑΝ-ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ- ΚΑΙ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΟΥΣΑ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΤΗΣ .ΕΣΕΙΣ ΝΑΙ. ΣΤΟ ΠΝΙΞΙΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΗΘΗ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΒΡΗΚΑΤΕ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΑΣ ΜΙΖΕΡΙΑ ΩΣ ΤΟ ΔΝΤ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΣΑΣ ΓΚΡΟΥΠΑ .ΠΝΙΞΤΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΤΑ ΘΥΜΟΥΝΤΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ .ΒΑΛΤΕ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΤΡΕΛΑΔΙΚΑ  Κ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΑΣ ΜΙΖΕΡΙΑΣ .ΤΩΡΑ ΤΟ ΣΤΡΩΣΑΤΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΟΥΝΙΕΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ . ΣΥΝ ΤΟΙΣ ΑΛΛΟΙΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ .ΓΙΩΡΓΟ ......ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ..... ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ........ΚΩΣΤΑΣ .......ΜΙΑ Π....... ΣΤΟ 1 ......ΚΑΙ ΙΔΕΑΤΑ........ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ .....ΚΑΙ Γ...... ΤΗΝ Π....... ΚΑΙ ΤΟ Ι........ ΜΕΣΑ.ΦΕΤΟΣ .....ΜΟΝΟ ΜΑΡΞΙΣΤΕΣ.........ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΠΑΣΙΦΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΜΙΑΣ ΒΙΟΝΟΜΙΑΣ .ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΟΗΕ .....ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΜΗΝ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΑΠΟ ΠΙΣΩ! και. για να μην παρεξηγουμαστε μια Π..... στο 3.ελεγχος μονο για το ενα .μονο για αυτο!

 

y.g.oxi.sas aresei.

 

y.g2 mhn ksexasete ton theophilo rochild na kalesete.

από @/// 27/01/2016 10:06 μμ.


ως πούρος μαρξιστής έχει άλλα τυφλά σημεία, αλλά δεν νομίζω ότι μπορείς να πεις ότι "τα βλέπει όλα μαύρα και άραχνα".

Σε προσγειώνει βέβαια στην πραγματικότητα, χωρίς ηρωισμούς και τα συναφή. Εκτός αν εσύ θες να τα βλέπεις όλα ροζ και λαμπερά...

Πηγούλα που να στηρίζει το "μαύρα και άραχνα" διαθέτεις;

Άσε που τις διάφορες εκδοχές του (εμπλουτισμένου) μαρξισμού στην πράξη δεν τις λες ακριβώς διάφανες και χειραφετητικές διαδικασίες... (αυτό για τα περί Μπακούνιν).

 

από ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ 27/01/2016 10:12 μμ.


Σύμφωνα με τη θεωρία του Μαρξισμού όπως αυτή πρωτοδιαμορφώθηκε από τους Μαρξ-Ένγκελς, για τη μετάβαση στην κομμουνιστική κοινωνία είναι αρχικά απαραίτητη η κατάληψη του κρατικού μηχανισμού από τη δικτατορία του προλεταριάτου, ενώ εν συνεχεία και σταδιακά αυτό το μεταβατικό κράτος θα αυτοκαταργηθεί, οδηγώντας με αυτόν τον τρόπο στην ακρατική-αταξική κοινωνία, δηλαδή στον κομμουνισμό. Οι αναρχικοί εξ αρχής ήρθαν σε σύγκρουση με αυτήν τη θεωρία υποστηρίζοντας την άμεση επαναστατική δράση και οργάνωση των εργατών, προκειμένου να καταργηθούν από την πρώτη στιγμή το κράτος και η κεφαλαιοκρατία, θεωρώντας ότι αυτό το μεταβατικό κράτος θα κατέληγε να είναι το ίδιο εξουσιαστικό με το αστικό κράτος που προηγουμένως πολεμούσαν. (Οι σταλινικές επιθέσεις κατά του Μπακούνιν δεν έχουν καμία πραγματική αξία και μοναδικό σκοπό έχουν τον αποπροσανατολισμό της συζήτησης από την ουσία. Άλλωστε εμείς οι αναρχικοί δεν πιστεύουμε σε καμία αυθεντία και σε κανένα αλάθητο και έχουμε οι ίδιοι ασκήσει σκληρή κριτική σε διάφορες επιμέρους θέσεις του Μπακούνιν, σε αντίθεση με τους σταλινικούς που υπερασπίζονται σθεναρά το αλάθητο του Κόμματος και του Πατερούλη τους.)

Εν συνεχεία ήρθε ο Λένιν εμπλουτίζοντας τη μαρξιστική θεωρία με τις ιδέες της επαναστατικής πρωτοπορίας του Μπολσεβίκικου Κόμματος και του τρόπου λειτουργίας του (δημοκρατικός συγκεντρωτισμός κ.λ.π.), σηματοδοτώντας έτσι τη δημιουργία της συνολικής Μαρξιστικής-Λενινιστικής θεωρίας. Οι αναρχικοί ήρθαν σε σύγκρουση και με τις λενινιστικές προσθήκες στο μαρξισμό, θεωρώντας ότι η συνολική μαρξιστική-λενινιστική θεωρία οδηγεί στη δημιουργία νέων εξουσιαστικών δομών, αυτών του Μπολσεβίκικου Κόμματος, του Ηγέτη του και του Κράτους, που θα στραφούν τελικά ενάντια στους ίδιους τους επαναστάτες με αποτέλεσμα να τους εξουσιάσουν και όχι να τους απελευθερώσουν. Ισχυρίζομαι ότι οι προθέσεις των Μαρξ-Ένγκελς και Λένιν ήταν μεν αγνές, πίστευαν δηλαδή όντως ότι μέσω της θεωρίας τους θα οδηγούμασταν στον κομμουνισμό, η ιστορία όμως απέδειξε χωρίς καμία αμφιβολία ότι έκαναν λάθος και οι αναρχικοί είχαν δίκιο. Αποδείχτηκε δηλαδή περίτρανα ότι η μαρξιστική-λενινιστική θεωρία δεν οδηγεί στον κομμουνισμό αλλά σχεδόν νομοτελειακά οδηγεί στο σταλινισμό. Άλλωστε αυτό το παραδέχονται και οι ίδιοι οι σταλινικοί διακηρύσσοντας γεμάτοι υπηρηφάνεια ότι αν είσαι πραγματικός μαρξιστής-λενινιστής τότε είσαι και σταλινικός, τέλος!

Και τί εστί σταλινισμός; Σταλινισμός σημαίνει απόλυτη εξουσία του Κόμματος και του ηγέτη του, προσωπολατρεία, απαγόρευση και καταστολή κάθε διαφορετικής άποψης, κρατισμός και ολοκληρωτισμός ή αυτό που με δύο λέξεις ονομάστηκε "κόκκινος φασισμός". Δείτε που οδήγησε η μαρξιστική-λενινιστική θεωρία όπου ακολουθήθηκε: Ε.Σ.Σ.Δ.=Μεγάλος Πατερούλης Στάλιν, Κίνα=Μεγάλος Τιμονιέρης Μάο, Β.Κορέα=Μεγάλος Ηγέτης Κιμ Ιλ Σουνγκ--->Κιμ Γιονγκ Ιλ--->Κιμ Γιονγκ Ουν (το λες και οικογενειοκρατία ένα πράγμα...), Καμπότζη=Μεγάλος Χασάπης Πολ Ποτ, Ρουμανία=Γκεόργκε Γκεοργκίου-Ντέι--->Νικολάε Τσαουσέσκου, Αλβανία=Χότζα κ.ο.κ., ο κατάλογος είναι μεγάλος... Ναι αλλά, θα σου απαντήσουν με μιά φωνή όλοι οι σταλινικοί, σε αυτές τις χώρες εκμηδενίστηκε η ανεργία και υπήρχε δωρεάν παιδεία και υγεία για όλους! Ναι αλλά, θα απαντήσω εγώ, δεν υπήρχε ελευθερία (ας τολμούσες να αμφισβητήσεις το Μεγάλο Πατερούλη...), δεν υπήρχε ισότητα (μόνο στο μυαλό των σταλινικών ο εκάστοτε Μεγάλος Ηγέτης είναι ίσος με τον εργάτη στη φάμπρικα...), δεν υπήρχε αυτονομία (μόνο το Κόμμα αποφασίζει...), δεν υπήρχαν δεκάδες στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα! Με λίγο λόγια η ιστορία απέδειξε το πόσο δίκιο είχαν οι αναρχικοί από την πρώτη στιγμή όταν έλεγαν ότι ο μαρξισμός-λενινισμός οδηγεί στη δημιουργία εξουσιαστικών δομών (Κόμμα-Ηγέτης-Κράτος) που θα στραφούν τελικά ενάντια στους ίδιους τους επαναστάτες με σκοπό να τους εξουσιάσουν και όχι να τους απελευθερώσουν.

Στην επαναστατική πράξη, η ξεκάθαρη σύγκρουση μεταξύ της αναρχικής και της μαρξιστικής-λενινιστικής θεώρησης των πραγμάτων, λαμβάνει χώρα κυρίως στο τελευταίο στάδιο της επαναστατικής διαδικασίας. Αν χονδρικά χωρίσουμε την επαναστατική διαδικασία σε τρία στάδια, την προεπαναστατική περίοδο, το ξέσπασμα της επανάστασης και την υπεράσπιση και οργάνωση της επαναστατημένης κοινωνίας μετά την επικράτηση της επανάστασης, η σύγκρουση των αναρχικών με τους μαρξιστές-λενινιστές ξεσπά σε όλο της το εύρος και την ένταση στο τρίτο στάδιο. Αυτό συμβαίνει γιατί, όπως παραδέχονται και οι ίδιοι οι μαρξιστές-λενινιστές, στα πρώτα δύο στάδια της επαναστατικής διαδικασίας οι αναρχικοί τους είναι χρήσιμοι, στο 3ο στάδιο όμως, σε αυτό δηλαδή της υπεράσπισης και της οργάνωσης της επαναστατημένης κοινωνίας, αποτελούν τροχοπέδη στα σχέδιά τους. Σε αυτό ακριβώς το 3ο στάδιο είναι που οι αναρχικοί βαπτίζονται από τους μαρξιστές-λενινιστές ως αντεπαναστάτες και καταδιώκονται.

Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία συντρόφου αναρχικού που την έχει καταθέσει επώνυμα σε διάφορες συζητήσεις όπως εδώ: https://athens.indymedia.org/post/1548104/, όπου αναφέρει επί λέξει: «Ένας σταλίνας υψηλά ιστάμενος στην κομματική ιεραρχία με μια δόση ειλικρινούς κυνισμού μου είπε κάποτε “εσάς τους αναρχικούς στην αρχή σας χρειαζόμαστε, μετά όταν θα πάρουμε την εξουσία για λογαριασμό του λαού και της εργατικής τάξης θα σας σφάξουμε”.» Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Οκτωβριανή επανάσταση κατά την οποία, όπως γράφω και στο αρχικό μου κείμενο, ενώ αρχικά (την περίοδο που ο Λένιν φώναζε "Όλη η εξουσία στα Σοβιέτ") οι αναρχικοί συμμετείχαν ενεργά και ήταν μιά χαρά χρήσιμοι, στη συνέχεια φτάσαμε σταδιακά (μέσω της οικονομικής δικτατορίας των επαναστατών τα χρόνια του Πολεμικού Κομουνισμού), στην άγρια καταστολή των αναρχικών που είχαν απελευθερώσει την Ουκρανία, στην εξίσου άγρια καταστολή της Εξέγερσης της Κροστάνδης και τελικά στη μία, μοναδική, απόλυτη και αδιαμφισβήτητη εξουσία του Κόμματος και του Πατερούλη, μετά την ολοκλήρωση του 10ου συνεδρίου του μπολσεβίκικου κόμματος του Μαρτίου του 1921, όπου με πρωτοβουλία του ίδιου του Λένιν απαγορεύτηκε η ύπαρξη αντιπολιτευτικών ομάδων εντός κόμματος και η Κεντρική Επιτροπή απέκτησε το δικαίωμα να διαγράφει αντιπροσώπους που είχαν εκλεγεί από το Συνέδριο του κόμματος.

Οι θέσεις μου σχετικά με τη συνέχεια και τη σύνδεση του σταλινισμού στο σήμερα και τα σύγχρονα νεοελληνικά δεδομένα, όσο και με τη στάση των αναρχικών απέναντί του, θα αναλυθούν σε επόμενο σχόλιό μου.

 


το κειμενο του Μπακούνιν ειναι αυτό που βλέπεις. Θες αγγλική εκδοχή ορίστε:

https://www.marxists.org/reference/archive/bakunin/works/1870/albert-richard.htm

Λέει ακριβώς τα ίδια πράγματα και τα λέει ΞΕΚΑΘΑΡΑ. Αυτη η επιστολή πραγματικά ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ. Και η πηγή ειναι : αναρχική.

Τι λέει ο Μπακούνιν; Φτιάξτε από τώρα την αόρατη δικτατορία της φράξιας μας, βρείτε και άλλους συμμάχους πρόθυμους και αφήστε τη Διεθνή και τους συμμάχους της στο Παρίσι, αυτοι μιλάνε για...συγκεντρωτισμο!

Την ίδια στιγμή ομως μιλάει για αόρατη δικτατορία καπεταναίων που ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΚΥΨΕΙ <<ούτε από συζητήσεις, ούτε από θεωρητικές αντιπαραθέσεις, ούτε από μαζικές προπαγανδιστικές συγκεντρώσεις...>>

αλλα από το γεγονος οτι θα δρουν αόρατα...τουτέστιν: καλυμένα, φραξιονιστικά κτλ.. κτλ.. ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΣΧΗΜΑΤΙΣΤΕΙ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ, χωρίς ...συζητήσες, θεωρητικές αντιπαραθέσεις και....μαζικές προπαγανδιστικές συγκεντρώσεις...δηλαδή

μάζωμα απο καπεταναίους

Κανεις δεν μπορει σε αυτή την περίπτωση να κάνει λόγο για μυστικές εταιρίες Καρμπονάρους και τα ρέστα, επιχειρήματα που έσπευδαν ορισμένοι να αξιοποιήσουν ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ που είχε χρησιμοποιήσει ο Μπακούνιν 4-5 χρόνια πριν στο καταστατικό της λεγόμενης μυστικής αδελφότητας. Οπου και εκει πάλι μιλάει για την αόρατη συλλογική δικτατορία 200-300 ατομων  που θα κάνουν τα κουμάντο στο εξεγερμένο πληθυσμό και  θα... συντρίψουν την αυτοκρατορία.

Για να δούμε τι έλεγε και εκει:

____________________________________________________________________

Φανταστείτε... μια μυστική οργάνωση που έχει διασκορπίσει τα μέλη της σε μικρές ομάδες στην περιοχή της αυτοκρατορίας αλλά είναι παρ' όλα αυτά σθεναρά ενωμένη: εμπνευσμένη από ένα κοινό ιδανικό... μια οργάνωση που δρα παντού σύμφωνα με ένα κοινό σχέδιο. Αυτές οι μικρές ομάδες, άγνωστες στον καθένα  , δεν έχουν καμία επίσημα αναγνωρισμένη δύναμη αλλά υποστηρίζουν με σθένος το ιδανικό τους, που εκφράζει την κατεξοχήν ουσία των ανθρωπίνων ενστίκτων, επιθυμιών και απαιτήσεων... Τελικά, είναι στενά αλληλέγγυες, πράγμα που δένει τις σκοτεινές αυτές δυνάμεις σε ένα οργανικό όλο... αυτές οι ομάδες θα είναι ικανές να οδηγήσουν το λαικό κίνημα χωρίς να αναζητούν για τον εαυτό τους προνόμια, τιμές ή εξουσία, παρά την αντίθετη γνώμη όλων των φιλόδοξων ατόμων που είναι διαιρεμένοι και πολεμούν μεταξύ τους στην μεγαλύτερη δυνατή αντίληψη του κοινωνικοοικονομικού ιδανικού και σε μια οργάνωση της πιο πλέριας ελευθερίας για τους ανθρώπους. Αυτό είναι ό,τι καλώ συλλογική δικτατορία της μυστικής οργάνωσης.

__________________________________________________

 

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΤΟ 1870, αμέσως μετά την αποτυχημένη αποπειρα...εξέγερσης στο δημαρχείο της Λυόν  από οπαδούς του Μπακούνιν, που πολλοί (οχι μονο μαρξιστές) θεωρούν ενα κωμικοτραγικό πραξικόπημα-φάρσα που ηττήθηκε σε ελάχιστες ώρες.

Η φάρσα και το κωμικοτραγικο συνίσταται στο γεγονός ότι ο Μπακούνιν συμπεριφέρθηκε ακριβώς σαν την καρικατούρα εικόνας που μας έχουν παρουσιάσει οι απολογητές των αντεπαναστατών για τους γιακωβίνους. -Αυτή που καταδικάζει στην επιστολή του--

Σηκώθηκε μπροστά στους γάλλους εργάτες, κύρυξε τη κομμούνα της Λυον, και άρχισε να δινει διαταγές για το σχηματισμό επιτροπών προσωρινής σωτηρίας και να ...αναθέτει καθήκοντα!

Ελάχιστοι τον ακολούθησαν. Και όπως εύστοχα προσθέτει ο Μαρξ, ουτε καν σκέφτηκε ο κακομοιρης -που πας ρε καραμήτρο- θα πείσεις τους γάλλους χωρίς να μιλάς φαρσί τη μητρική τους :-)

___________________________________________

ειδατε τι ωραία δρουσε ο Μπακούνιν; στη πράξη αόρατη δικτατορία των καπεταναίων μας, στα λόγια : Ο ΜΑΡΞ ΕΙΝΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΤΗ ΚΛΙΚΑ ΤΟΥ ΩΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ!!!

και βέβαια του ξέφευγαν και τα ρεφορμιστικά: ΙΣΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ!!! για να τα έχει καλά με τους αστους συμμάχους του στο Σύνδεσμο Ειρήνης που συμμετείχε πριν ενταχθεί στη Διεθνή.

από el quinto regimiento 27/01/2016 10:49 μμ.


εσύ μου τις έδωσες τις πηγες: σε παραπέμπω στην ανάλυση του Ντωβέ για τον ισπανικο εμφύλιο :-).

________

μου φαινεται λίγο αστείο κάποιος να γράφει: ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΤΟΤΕ ΤΟ 1917, τότε το 1871, τότε...που κάναμε

Σόρρυ αλλα εγώ δεν θεωρώ ότι μπορώ να συγκριθώ με τους μπολσεβίκους. Ειμαι φαίνεται πολύ ταπεινος για σας τους μεγάλους επανασταταράδες.

ρε συ Πόζι ξέρεις τι σημαινει η λέξη: ΠΗΓΟΥΛΑ;

Εσύ μπορεις να εχεις γυρίσει ολο το χρονο προς τα πίσω και να τα έχεις ζήσει ολα αυτά που περιγράφεις, αλλα εγώ δεν σε πιστεύω, ειδικά τώρα που σε λένε ολοι συριζαίο στο μέσο, μου έχουν μπει ψύλλοι στ' αυτια.

Καμια πηγούλα διαθέτεις απο κανένα ιστορικο, χρονογράφο , έστω της εποχής που έζησες ρε παιδί μου. Δεν μπορει ολο και με κάποιον θα έπιανες παρτίδες. Μόνο πολεμούσες;

υγ: γιατί έχω τη πεποίθηση ότι δεν εχεις ιδέα ότι οι  Κροστανδιανοι υπερασπίζονταν τους αριστερούς εσέρους...συμπληρωνω δε οτι η μετάφραση που ειχα βάλει στο θρεντ πιο πανω (για τα αιτήματα των Κροστανδιαών της ανταρσίας ενάντια στη σοβιετική εξουσία--δε χαρίζω τον όρο εξέγερση-) ειναι απο δική σας πηγή...υποπτεύομαι οτι οι Κροστανδιανοι υπερασπίζονται και τους..μενσεβίκους. αλλά για τους εισβολεις που έφερναν το λιμο στη Ρωσσία ,,,μούγκα  οι κύριοι της ανταρσίας της Κροστάνδης.

Αλήθεια ρε Πόζι για πες μας ποιος έφτιαξε το ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, ΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΣΜΟ, ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ κτλ...

μήπως...μήπως λέω εγώ η Ρόζα Λούξεμπουργκ μαζί με τον Λίμπκνεχτ;


την επομενη φορά σας έχω για τον Τρότσκι που ο φιλοσυριζαιος Ποζι στηρίζει στο αρχικο.

Πλεον παιδιά εχουμε ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ τελευταίας εσοδείας.

Προφανως αναφέρομαι στη σχηματισμένη ΠΑΡΑΝΟΜΗ δράση της αντιπολίτευσης στην ΕΣΣΔ το 30 με ντιρεκτίβες Τρότσκι.Μαντέψτε, συνδέεται άμεσα με το σχηματισμο της λεγομενης 4ης Διεθνούς...

Εκει θα καει το πελεκούδι! Το χω βρει εδώ και κανα τρίμηνο αλλα λέω να το μπουμπουνήσω σε καμια -δυο βδομάδες.

Ειπαμε οταν θα αποκαλυφθεί πλέον και το τελευταίο στάδιο της προδοσίας, σας το έχω υποσχeθεί θα το μπουμπουνήσω πρώτος στο ιντυ.

εκτος αν με προλάβει...άλλος τυχερός :-)

_____________________________________________________

υγ: μην προσπαθείτε να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα στο Μπακούνιν. Ο τύπος  ήταν ξεκάθαρα τυχοδιώκτης και εξουσιομανής. Τα πεπραγμένα του πλέον έχουν καταγραφεί από ΧΙΛΙΕΣ ΔΥΟ μπάντες.

Εδώ δε στέκομαι στην περιπετειούλα που ειχε με τον Νετσάγιεφ ή με τον Τσάρο, γιατί θα γράψουμε άλλα τοσα και θα βαρεθει ο κοσμος...

ΤΟ ΒΕ CONTINUED!

STAY TUNED!

 

από @πιόνι της αντίδρασης 28/01/2016 1:31 πμ.


Εδώ έχουμε ωκεανούς.

Είμαστε 3 με 4 νοματέοι και εδώ και κάτι σχόλια σου λέμε>

Η ιστορία δικαίωσε τους αναρχικούς ξανά και ξανά. Ο Μπακούνιν έτυχε να είναι ένας απο τους αναρχικούς που έπεσε μέσα σε σχέση με την εξελικτική πορεία του μαρξιστικού δόγματος που ΟΛΟΙ ξέρουμε που κατάντησε.

Αντί να το παραδεχτείς μας αραδιάζεις άχρηστες πληροφορίες.

από yianiris 28/01/2016 1:38 πμ.


Κάθε βράδυ γυρνάω να δω τι νέο έχει αραδιαστεί στις στήλες του νέας-επιθεώρησης και βρίσκω 3-4 νέες μελέτες του ινστιτούτου σταλινολογίας ΕλΚουϊντο-Μολοτοβ. Πως να κάνεις συζήτηση αφού ένα λέμε όλοι οι υπόλοιποι 24 διαφορετικά θέματα απαντάει "το άτομο". Υπάρχουν βέβαια και αθώοι που θεωρούν ότι συζητούν με άτομο κι όχι με το ινστιτούτο σταλινολογίας και αναρχικής υπονόμευσης. Ο δικός μου πατερούλης πάντως είναι ο Μαλατέστα, άμα τον πιάσει κι αυτόν στο στόμα του το ινστιτούτο θα παρέμβω!

από ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ 28/01/2016 3:30 πμ.


Σήμερα στον ελλαδικό χώρο συνεχίζουν να υπάρχουν αρκετά σταλινικά κόμματα και οργανώσεις. Η προσπάθεια εξελικτικής χαρτογράφησής τους είναι αρκετά δύσκολη διότι ακολουθούν μία πορεία συνεχών διασπάσεων, διαλύσεων, επανιδρύσεων κ.ο.κ. Επίσης είναι δεδομένο ότι τις χωρίζουν σημαντικές διαφορές (οι οποίες εστιάζονται στο ποιός κατέχει την ορθότερη ερμηνεία των μαρξιστικών-λενινιστικών ευαγγελίων) εξαιτίας των οποίων πολλές φορές φτάνουν σε σημείο απόλυτης έχθρας και πολεμικής μεταξύ τους. Αν σε κάτι όμως συμφωνούν και ταυτίζονται, είναι στην υπεράσπιση της απόλυτης εξουσίας του Κόμματος και του αλάθητου του Πατερούλη τους. Δε με ενδιαφέρει στην παρούσα φάση να υπεισέλθω σε περισσότερες λεπτομέρειες. Επιγραμματικά θα αναφέρω τις γνωστότερες απ' αυτές ξεκινώντας από το σημαντικότερο εκφραστή του σταλινισμού εντός βουλής, το Κ.Κ.Ε. Από τις εξωκοινοβουλευτικές σταλινικές οργανώσεις πιο γνωστές είναι το Κ.Κ.Ε.(μ-λ), το Μ-Λ Κ.Κ.Ε., η Ένωση για την Επαναναστατική Ανατροπή (πρώην Σ.Α.Κ.Ε.) με όργανό της την εφημερίδα "ΚΟΝΤΡΑ", η Κίνηση για την Ανασύνταξη του Κ.Κ.Ε., η ΟΑΚΚΕ κ.α.

Η στάση του ευρύτερου αναρχικού/αντιεξουσιαστικού/αυτόνομου/ελευθεριακού "χώρου" ήταν ανέκαθεν εχθρική απέναντί τους. Τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης βασικό ρόλο διαδραμάτησαν οι προσωπικότητες των Στίνα και Ταμτάκου, των οποίων τα βιώματα και η δράση άσκησαν σημαντική επιρροή στο "χώρο". Φυσικά καθοριστικό ρόλο στην πάγια εχθρική στάση των αναρχικών απέναντι στους σταλινικούς, έπαιζε πάντοτε και το Κ.Κ.Ε. το οποίο φρόντιζε από τότε να ασκεί την "τίμια προλεταριακή του βία" (κατάληψη Χημείου '79, Πολυτεχνείο '80 κ.ο.κ.) στα κεφάλια των αναρχικών. Η ίδια στάση του Κ.Κ.Ε. απέναντι στους αναρχικούς συνεχίστηκε φυσικά και τη δεκαετία του '90, σε αγαστή από τότε συνεργασία με τους μπάτσους (Πολυτεχνείο '96-'97-'98 κ.λ.π.), για να φτάσουμε έτσι και στα πιο πρόσφατα γεγονότα της περικύκλωσης και προστασίας της βουλής το 2011 κ.λ.π. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις υπήρξαν σώμα με σώμα συγκρούσεις μεταξύ σταλινοκουκουέδων και αναρχικών, επιθέσεις αναρχικών σε κομματικούς στόχους ως αντίποινα κ.ο.κ.

Πέραν όμως του Κ.Κ.Ε., και η στάση όλων των υπόλοιπων σταλινικών κομμάτων και οργανώσεων ήταν και είναι ξεκάθαρα εχθρική απέναντι στους αναρχικούς, ασχέτως αν συνήθως δε φτάνει στο σημείο της σώμα με σώμα σύγκρουσης. Όλες οι σταλινικές οργανώσεις φροντίζουν πάντα με τα κείμενα και τις αναλύσεις τους να καυτηριάζουν τις θέσεις και τις δράσεις των αναρχικών και να τονίζουν τις ιδεολογικές διαφορές τους, όντας τουλάχιστον συνεπείς ως προς την ιδεολογία τους.

Μοναδική εξαίρεση αποτελεί η σχετικά πρόσφατη εμφάνιση των "φιλοαναρχικών" σταλινικών της ΚΟΝΤΡΑ. Όπως έχω αναλύσει στα δύο προηγούμενα σχόλιά μου με τίτλο: "Τα ψέματα τελείωσαν. Η καθεμιά και ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του", θεωρώ τη στάση των σταλινικών της "ΚΟΝΤΡΑ" ευκαιριακή και προσχηματική, εντασσόμενη σε ένα γενικότερο σχέδιο εισοδισμού στον ευρύτερο ελευθεριακό χώρο, με στόχο από τη μία τη σταλινική παραχάραξη της επαναστατικής ιστορίας του ελευθεριακού κινήματος και από την άλλη τον προσηλυτισμό νέων πιστών στη σταλινική θρησκεία. Είναι για 'μένα ξεκάθαρο ότι η συνολική τους στάση είναι απόλυτα εναρμονισμένη στη λογική του ότι οι αναρχικοί είναι χρήσιμοι στα πρώτα στάδια της επαναστατικής διαδικασίας, αλλά στο τελικό στάδιο αποτελούν τροχοπέδη για τα σχέδιά τους και σε αυτό το τελικό στάδιο, αφού τους βαπτίσουν ως αντεπαναστάτες, θα τους καταστείλλουν. Εξάλλου δεν το κρύβουν. Τα απαξιωτικά και καταγγελτικά σχόλιά τους κατά του συνόλου σχεδόν των αναρχικών επαναστατών του παρελθόντος, σε όλες σχεδόν τις συζητήσεις που συμμετέχουν εδώ στο indymedia, αρκεί για να αποδείξει το προφανές.

Κλείνοντας θέλω να τονίσω ότι θεωρώ ως ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του σταλινισμού την ταύτισή του με τον κομμουνισμό, όπως αυτή προκλήθηκε με την ονομασία (από τους ίδιους) των μαρξιστικών-λενινιστικών-μπολσεβίκικων κομμάτων σε Κομμουνιστικά Κόμματα. Τα Κομμουνιστικά Κόμματά τους τελικά κατέληξαν να μην έχουν καμία σχέση με τον κομμουνισμό και όπου αυτά υπερίσχυσαν οδήγησαν στη δημιουργία σταλινικών ολοκληρωτικών καθεστώτων που ουδεμία σχέση είχαν με τον κομμουνισμό. Στις χώρες του πρώην (αν)υπαρκτού σοσιαλισμού δεν οικοδομήθηκε ποτέ ούτε ο σοσιαλισμός, ούτε ο κομμουνισμός!

Ωρύονται συνεχώς οι σταλινικοί ότι η καπιταλιστική προπαγάνδα πασχίζει να ταυτίσει τον κομμουνισμό με το ναζισμό. Κάνουν λάθος! Οι καπιταλιστές πασχίζουν να ταυτίσουν τον κομμουνισμό με το σταλινισμό και σε αυτόν τον αγώνα παραχάραξης της έννοιας του κομμουνισμού, οι σταλινικοί τους δώσανε τα ισχυρότερα πατήματα! Όπως ξαναέγραψα, ο ναζισμός και ο σταλινισμός είναι μεν οι δύο όψεις του ίδιου εξουσιαστικού νομίσματος, όμως ο κομμουνισμός δεν έχει απολύτως καμία σχέση με αυτές τις δύο εξουσιαστικές έννοιες!

Το αναρχικό/αντιεξουσιαστικό/αυτόνομο/ελευθεριακό κίνημα, παρά τις όποιες αδυναμίες, ανεπάρκειες, ανακολουθίες και αστοχίες του, θα συνεχίσει τον αγώνα του για την οικοδόμηση της αναρχικής-κομμουνιστικής κοινωνίας, μιάς κοινωνίας ελευθερίας, ισότητας, αυτονομίας και αλληλεγγύης. Στο δύσκολο αυτό όμως δρόμο, οφείλει να μελετά και να διδάσκεται από την επαναστατική ιστορία γιατί:

"Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη" (Μίλαν Κούντερα)

και γιατί όπως εξαιρετικά έχει διατυπώσει ένας σύντροφος-αναρχικός:

"... Ένα κίνημα που αγνοεί ή αποστρέφεται την ταξική και κοινωνική ιστορία, αλλά και την ιστορικότητά του, δεν κάνει τίποτα άλλο από το να βρίσκεται διαρκώς στο νησί των λωτοφάγων..." (Γ. Μεριζιώτης)

Υ.Γ.: Η Ρόζα προφανώς και έμεινε τελικά πιστή στις αρχές του μαρξισμού-λενινισμού ως το θάνατό της. Οι κατατεθειμένες όμως σκέψεις και οι προβληματισμοί της έγιναν κτήμα του ευρύτερου επαναστατικού κινήματος και αποτελούν κομμάτι της πρώιμης μαρξιστικής κριτικής πάνω στο μαρξισμό-λενινισμό.

από ψυχογεωγράφος 28/01/2016 3:45 πμ.


Αφού μόνο αυτά σκέφτηκες βρε el quinto να προσάψεις στον Graeber ωστε να απορρίψουμε αυτό που σου παρέθεσα, είμαστε οκ.

Ελπίζω κάποια στιγμή που θα έχεις χρόνο να ρίξεις μια ματιά σε αυτό που σημείωσα. Εκτός αν εξακολουθούμε να απορρίπτουμε οτιδήποτε έχει γράψει κανείς όταν έχουμε να του προσάψουμε κάτι βιαστικά...

Επίσης μια και έγινε και η αναφορά στα κονκλάβια, Graeber D. Αποσπάσματα μιας Αναρχικής Ανθρωπολογίας, Στάσει Εκπίπτοντες σ. 4-13. Εκεί να δεις μαρξιστικά κονκλάβια στη σύγχρονη ακαδημαϊκή κοινότητα (προς αποφυγή παρεξήγησης, ας συμπληρωθεί οτι αφορά την όση λίγη ακαδημαϊκή κοινότητα έχει μείνει λιγότερο πειραγμένη από την απορρόφηση στους μηχανισμούς παραγωγής, στη βιομηχανία πολέμου, χρήματος ψευδοαναγκών κλπ)

Για το Μπακούνιν, το λες ο ίδιος τρόπον τινά, "που πα ρε καραμήτρο χωρίς να μιλάς τη μητρική τους". Και να ξαναπώ, είναι ένα ζήτημα ο όρος δικτατορία, όταν αναφέρεται ως η μόνη (για τον Μπακούνιν) αποδεκτή δικτατορία, σημαίνοντας μια αόρατη ισχύ (μη γίνει καμία παρεξήγηση και θεωρηθεί οτι συμφωνώ) που θα συνοδεύει την επανάσταση, και ειδικά οταν δεν ξέρουμε ακριβώς τη συζήτηση που είχε με τον Albert Richard, και τι μπορεί να είχε ειπωθεί προηγουμένως. Ειδικά οταν ορισμένες λέξεις χρησιμοποιούνταν βερμπαλιστικά ή με άλλη σημασία εκείνη την περίοδο. Η "δικτατορία", εχω την εντύπωση, "φοριόταν¨συχνά εκείνες τις μέρες.

Διαταγή καμία δε δίνει, αν ξαναδιαβάσεις προσεκτικά το γράμμα, παρά λεει προτάσεις σύμφωνα με τη γνώμη του. Αλλωστε εγώ είχα αποκομίσει οτι γράφεται πριν τα γεγονότα στη Λυών, κάτι που αναφέρεται και στην αγγλόφωνη πηγή τελικά. Άλλωστε το περιστατικό με το δημαρχείο έγινε ενα μήνα μετά περίπου από τη συγγραφή του γράμματος, (δε θεωρώ λοιπόν οτι η αναφορά είχε σχέση με παλιότερα γεγονότα στη Λυών, πχ τη δεκαετία του 1830)

Για να μη θίξω οτι ο Ντόλγκοβ, στην πρώτη εκδοχή του γράμματος που παρατέθηκε, στην εισαγωγή του πριν από το ίδιο αναφέρει οτι Η Επιστολή προς τον Αλμπέρ Ρισάρ είναι σημαντική, κυρίως επειδή εξετάζει το κρίσιμο ζήτημα της σχέσης επαναστατικής μειοψηφίας και μαζών. Είναι επίσης σημαντική, επειδή προβλέπει την γενική πορεία της Ρωσικής Επανάστασης και επειδή συνοψίζει την εναλλακτική πρόταση του Μπακούνιν στις εξουσιαστικές επαναστάσεις.

 

Πράγμα που συνοψίζει εν τέλει το πόσο αληθινός βγήκε σε ορισμένα ζητήματα.

Τέλος πάντων, και επειδή δεν έχω καμία διάθεση να σκιαγραφήσω ψυχολογικά τον Μπακούνιν -γιατί δυστυχώς εκεί οδεύει το νήμα- αν αυτή τη στιγμή αρθρώνεται μια επιχειρηματολογία του τύπου οτι μεγάλα κομμάτια της μαρξιστικής σκέψης οδήγησαν σε ολοκληρωτικά καθεστώτα κλπ, δε γίνεται αυτό να αναιρεθεί ιστορικά, πόσο μάλλον με προσπάθειες του τύπου οτι κάποιος σύγχρονος ήταν "εξουσιομανής". Και σε αυτό και μόνο αυτό  ήθελα από την πρώτη στιγμή να σταθώ, και τσίμπησα και παρασύρθηκα στα υπόλοιπα. 



από ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ 29/01/2016 3:23 πμ.


Και μιάς και οι σταλινικοί της "ΚΟΝΤΡΑ" με διασκεδάζουν τόσο με τις συνεχείς προσωπικές επιθέσεις τους εναντίον μου, ακόμα και σε άσχετες συζητήσεις που δεν έχω προηγούμενη συμμετοχή, ας τους διασκεδάσω κι εγώ με ένα κουιζάκι:

Ποιό σταλινικό κόμμα συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 1993 συγκεντρώνοντας 484 ψήφους;

Στις βουλευτικές εκλογές του 1993 συμμετείχε η Συνεπής Αριστερή Κίνηση Ελλάδας (Σ.Α.Κ.Ε.) συγκεντρώνοντας 484 ψήφους. Ποιό είναι το σταλινικό κόμμα με την ονομασία Σ.Α.Κ.Ε.; Μα το κόμμα που δύο χρόνια αργότερα μετεξελίχθηκε στην Ένωση για την Επαναστατική Ανατροπή, με όργανο την εφημερίδα "ΚΟΝΤΡΑ", δηλαδή οι σημερινοί όψιμοι υπερασπιστές της αποχής και πολέμιοι των εκλογών. (Εκλογές 1993)

Πώς είπαμε ότι λεγόντουσαν; Συνεπής Αριστερή Κίνηση Ελλάδας; Τώρα κατάλαβα γιατί άλλαξαν όνομα... Μιλάμε για συνέπεια, όχι αστεία... Τα συμπεράσματα δικά σας...


η Κοντρα δεν ειναι από θέση αρχών ενάντια στις κοινοβουλετικες εκλογές. Ειναι ενάντια στις κοινοβουλευτικές εκλογές σε αυτή τη πολιτική συγκυρία, για την ακριβεια σε αυτή την περίοδο που αντιστοιχει σε συγκεκριμένους ταξικούς συσχετισμούς (ατομισμος, κοινωνική άπνοια κτλ...). Οι κοντρίτες ειναι μαρξιστές, δεν ειναι ΟΦΑ σαν και εσένα.

Οσον αφορά βέβαια τις εκλογές που αναφέρεις το 93, εχει ενδιαφέρον να μάθουμε τι και πως. Γιατί κάποιοι που δεν έχουν ιδέα απο ιστορία σαν εσένα Ποζιτρόνιε δεν ξέρουν καν τη γινοταν στην εξωκ. αριστερά τέλη του 80.... (ούτε καν ξέρεις βρε μπαγάσα ποια ήταν η ΠΠΣΠ) και νομίζεις ότι οι η Πανασπουδαστική νο 8 αναφερόταν σε...αναρχικούς (!!)

επιπλεον, καλο θα να μαθετε που ήταν διάφοροι αλλοι "ακροαριστεροί" τροτσκιστικής χροιας την περίοδο του Συνασπισμού, που τώρα έχουν υιοθετήσει και ελευθεριακές θέσεις ,  ΜΗΠΩΣ ΕΝΤΟΣ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ;

ΝΑ  ΤΑ ΛΕΜΕ ΟΛΑ

 

ΠΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ:

____________________________________

Μετά το 87-88, υπήρχε ένα σημαντικό αριστερό ρεύμα αγωνιστών μέσα στο Περισσό (και εργατών και νεολαίων) που δεν αποδεχόταν το κοινό πόρισμα Περισσού-ΕΑΡ (την πρώτη σύμπραξη των πρώην άσπονδων εχθρών Φλωράκη - Κύρκου), την μετέπειτα συγκυβέρνηση, την οικουμενική και την πλήρη αστικοποίηση του κόμματος αυτού. Και το ρεύμα αυτό των αγωνιστών αποχωρούσε μαζικά ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Δεν αναφέρομαι μονο στο ΝΑΡ. Υπήρχαν ΠΑΡΑ πολλοι που αποχωρούσαν, χιλιάδες. (πολλοι παλιοι αναρχικοι ειναι πρώην Κνίτες, από εκεινη την περίοδο).

Το ΝΑΡ στήθηκε ως ηγεσία από το μηχανισμό της νεολαίας και διάφορων στελεχών του Περισσού που αποχωρούσαν. Το ειρωνικό της υπόθεσης ειναι ότι αυτά τα στελέχη ήταν και τα πιο δεξια στο Περισσο. Στις φράξιες τους έλεγαν συνεχώς ότι το κόμμα θα αλλάξει (αυτό λέγεται πάντα σε μια φράξια του Περισσού) στο μέλλον, κάντε υπομονή, κάντε φραξιονισμό και διέγραφαν μάλιστα, αποδίδοντάς τους τέρατα,  όσους ασκούσαν κριτική..."πρόωρα" στην ηγεσία του Περισσού, παραβιαζοντας τις υποδείξεις της ηγετικής φράξιας της νεολαίας.

Η οργάνωση της ΚΝΕ στην Πάτρα, διαγράφηκε σχεδον όλη. Εκεί δημιουργήθηκε το ΕΑΜ. Μελος του ΕΑΜ ήταν ο δολοφονημένος αγωνιστής Τεμπονέρας. Αυτοι διαγραφηκαν μετά "διαπομπέυσεως" από Δελαστίκ και ΣΙΑ, πολύ πριν φύγει η νεολαία σύσωμη από τη ΚΝΕ.

Κάτω από την πίεση των γεγονότων, της επικειμενής συγκυβέρνησης, που (ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ) ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ πίστευαν ότι μπορει να συμβει, οι ηγέτες της νεολαίας βλέποντας ότι θα χάσουν τον κόσμο, άρχισαν να μεθοδεύουν την αποχώρηση συντεταγμένα, ξεχνώντας τις προηγούμενες θέσεις τους για παραομονή στο κόμμα μέχρι να αλλάξουν οι συνθήκες. Και ελάχιστοι περίμεναν οτι ο Περισσός θα έμπαινε στη συγκυβέρνηση, όχι γιατί θεωρούσαν τον Περισσό επαναστατικό κόμμα, αλλά γιατί έβλεπαν σε αυτή την κίνηση τεράστιο ρίσκο να διαλυθέι το ΜΑΓΑΖΙ ΣΥΘΕΜΕΛΑ, με ελάχιστη απόδοση (να γινει ο Περισσός μεσω του Συνασπισμού, ΠΑΣΟΚ στη θέση του κλυδωνιζόμενου ΠΑΣΟΚ από το σκάνδαλο Κοσκωτά). Ο Φλωράκης βέβαια το πήρε το ρίσκο και εχασε πολλά. Αυτό το ρίσκο δεν θέλει να το πάρει σήμερα η ηγεσία του Περισσού γι αυτό υιοθετεί αριστερή φρασεολογία.   

Σε αυτή την περίοδο οι σύντροφοι της ΣΑΚΕ έβαλαν τα δυνατά τους πιστεύοντας ότι το ρεύμα αυτό θα μπορέσει να συγκροτήσει μια πολιτική οργάνωση της εργατικής τάξης, ή τεολοσπάντων θα βάλει τα θεμέλια γι αυτό. Τελικά τι συνέβη; Τα καύσιμα αυτού του ρεύματος , αγωνιστικά, ήταν περιορισμένα, παρότι ο κόσμος ήταν χιλιάδες. Μετά το 91 τελικά ο κοσμος άρχισε να απογοητεύεται και να αποσύρεται μαζικά στα σπίτια του.

____________________________________________________________________________

Μετά την κατάρρευση του κρατικού περίβληματος του κρατικού καπιταλισμού στη Ρωσσία και σε όλο το λεγόμενο ανατολικό μπλοκ, η αστική επίθεση και προπαγάνδα ήταν ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΑ, και ο κοσμος βλέποντας να καταρρέει κάτι που χρόνια νόμιζε ότι ήταν "σοσιαλισμός", ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΗΚΕ και άρχισε να εγκαταλειπει το κινημα. Δεν πα να σου μαϊκός, σταλινικός, οτιδήποτε και μια ζωή να μιλούσες για κραιτικο καπιταλισμό στη Ρωσσία, η μπάλα ΕΠΑΙΡΝΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ.

Αρκετοι λοιπόν που έφευγαν από τον Περισσό ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ άρχισαν να αναζητούν αιτίες για την κατάρρευση και την αστικοποίηση, κοπιάροντας μαρξίζοντες από το εξωτερικό ή υιοθετώντας τροτσκιστικές, τροτσκίζουσες θέσεις. Αλλοι έγιναν αναρχικοι.

Κύριο στοιχείο της περιόδου αυτής, όμως, που έχει αρχίσει ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ από το 85, όταν στέρευσαν τα καύσιμα και του εργατικού κινήματος που ειχε ξεσπάσει με ριζοσπαστικότητα μέσα στην Ελλάδα μετα την μεταπολίτευση, (συνεχως απεργίες σε εργοστάσια, πορείες, συγκρούσεις κτλ...)

ήταν ο ΑΤΟΜΙΣΜΟΣ, και η ΑΠΟΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΠΟΙΗΣΗ

ορθότατα λοιπόν οι σύντροφοι έβγαλαν τα γνωστά σύμβολα της εφημερίδας του Οκτώβρη (τετρακέφαλο, σφυροδέπανα) (ο Οκτώβρης ήταν η εφημερίδα που κυκλοφορούσε η ΣΑΚΕ), κράτησαν όλο το επαναστατικό περιεχόμενο της δουλειάς τους στην Κόντρα και βέβαια άλλαξαν την τακτική που ειχαν την περίοδο το 88-89.

Οι συνθήκες ειχαν αλλάξει. 

__________________________________________________

από αναρχικός που δεν ψήφισε από θέση αρχής 29/01/2016 2:32 μμ.


"η Κοντρα δεν ειναι από θέση αρχών ενάντια στις κοινοβουλετικες εκλογές. Ειναι ενάντια στις κοινοβουλευτικές εκλογές σε αυτή τη πολιτική συγκυρία, για την ακριβεια σε αυτή την περίοδο που αντιστοιχει σε συγκεκριμένους ταξικούς συσχετισμούς (ατομισμος, κοινωνική άπνοια κτλ...). Οι κοντρίτες ειναι μαρξιστές, δεν ειναι ΟΦΑ σαν και εσένα.

Οσον αφορά βέβαια τις εκλογές που αναφέρεις το 93, εχει ενδιαφέρον να μάθουμε τι και πως. Γιατί κάποιοι που δεν έχουν ιδέα απο ιστορία σαν εσένα Ποζιτρόνιε δεν ξέρουν καν τη γινοταν στην εξωκ. αριστερά τέλη του 80.... (ούτε καν ξέρεις βρε μπαγάσα ποια ήταν η ΠΠΣΠ) και νομίζεις ότι οι η Πανασπουδαστική νο 8 αναφερόταν σε...αναρχικούς (!!)"

Δυο παρατηρήσεις:

1η: Η πρώτη παράγραφος είναι απόδειξη του τι ακριβώς έχουν στο μυαλό τους οι σταλινικοί λενινιστές σχετικά με τις εκλογές και το κίνημα. Δηλαδή, ακούστε λογική: Mας λέει ότι τώρα που το κίνημα είναι στα ντάουν του, το παίζουν αντικοινοβουλευτικοί και υπέρ της τακτικής της αποχής. Κατά συνέπεια λοιπόν θα αλλάξουν τη στάση τους, μόλις το κίνημα πάρει τα πάνω του και τότε θα αρχίσει η εκλογολαγνεία και η καπέλωση του κινήματος από αυτούς. Δηλαδή, τη στιγμή που το κίνημα ντεφάκτο θα δημιουργεί καταστάσεις στο δρομο και στους χώρους παραγωγής, τότε θα αναλάβουν την εκτόνωση και την αφομομοίωση των κεκτημένων από το κράτος μέσω της συμμετοχής τους στις εκλογές, βλ.σοσιαλδημοκρατία, de jure, προκειμένου να μην καταρρέυσει το κρατικοκαπιταλιστικό οικοδόμημα και περάσουμε σε πραγματικά επαναστατικές διαδικασίες. Κι αυτή είναι η αρχή τους. Ευχαριστούμε Κουίντο που επιβεβαιώνεις όλα όσα λέμε περί του ρόλου των εξουσιαστών κομμουνιστών ως αναχώματα απέναντι στην επανάσταση...Τότε τι μας τα ζαλίζεις με το συριζα που έκανε αυτό ακριβώς που λες;

2η: Προφανώς και το 1993 δε βασίλευαν ο ατομισμός και η κοινωνική άπνοια κ.τ.λ., αλλά η αλληλεγγύη και η αναρχοκομμουνιστική διάθεση, γι' αυτό συμμετείχε και το σχήμα τους σε εκλογές. Αυτό μας λέει ο σταλινικός...Ρε σε ποιό σύμπαν ζείς;


και ειναι υπερ μια ανεξάρτητης ταξικής πολιτικής οργάνωσης. Αυτο το ξέρεις;. Ποτέ δεν ειπαν οι κοντρίτες οτι ειναι αναρχικοι.

Οταν λοιπόν θα υπάρχει μαζικά κοσμος που θα κινείται ταξικά σε αυτή την κατεύθυνση, το ζήτημα των εκλογών θα πρέπει να εξεταστεί κατάλληλα. Τι σου φαινεται ...περιεργο; Ο Μαρξ δεν ήταν υπερ της συμμετοχής των εκλογών όταν σχηματίστηκαν οι πρώτες μαζικές ανεξάρτητες οργανώσεις της εργατικής τάξης στην ηπειρωτική ευρώπη, ο Λένιν δεν ήταν; Υπάρχει αυτή τη στιγμή οργανωμένη πρωτοπορια σε ένα μαζικο κομμουνιστικό κομμα; Για πες το μας και εμάς. Προσεχε τι θα πεις, γιατι ετσι θα κρινουμε τα δικά σου...ταξικά κριτήρια.

Ο λόγος της συμμετοχής στις εκλογές του 93 εχει να κανει ακριβώς με την συγκρότηση αυτής της οργάνωσης λόγω της δυναμικής του αριστερού ρεύματος που έφευγε απο το Περισσό.   

Κανεις δεν ήξερε το 93 τι θα γινόταν τελικά με αυτο τον κοσμο. Ο καθένας κρινει με τα δεδομένα και το πεπερασμένο της εποχής του και πράττει. Εσυ ομως αυτα δεν τα εξιστορεις, γιατι απλώς δεν τα ξέρεις. Εσύ νομίζεις το 93 ήταν σαν το 2016. Εδώ ο άλλος νομίζει οτι ο Μαλάμης ήταν σταλινικος, και ο Ποζιτρόνιος -απ' το κειμενο που ανεβασε στη διπλα κουβέντα- οτι η Πανσπουδαστική νο 8 αναφερόταν σε αναρχικους. Οχι στην άκρα αριστερά αναφερόταν τη εποχής που πυροδότησε τις καταλήψεις στο Πολυτεχνείο σε Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Οι κνιτες όπως και οι ρηγάδες (ΚΚ-εσ) ήταν ενάντια στις καταλήψεις. Περαν του οτι αυτα ειναι πασίγνωστα ιστορικα, υπάρχει και το πόνημα του Περισσού το 76. Εχει ανεβει, διάβασέ το για να σου λυθούν οι απορίες.

Αντιθέτως, εσένα σου φαίνεται αμεληταίο ένας ολόκληρος χώρος να σέρνεται πίσω από ένα ΑΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ σαν το Σύριζα το 2012 και το 2015 και να ψηφίζει χωρις αυταπάτες, νομίζοντας ότι θα κερδίσει κάτι. Τι κέρδισε τελικά ξέρεις;

Η καραμέλα της "εξουσιαστικής φύσης" των μαρξιστών έχει αναλυθει λίγο παραπάνω. Οι εξουσιαστές , έβγαζαν κρυφές ντιρεκτίβες για αόρατες συλλογικές δικτατορίες των καπεταναίων τους. Αυτα δεν θα τα βρεις ποτέ στους μαρξιστές. Χαλάρωσε λοιπόν.

 


1) ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΗΘΙΚΗΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ 

Η απόπειρα ηθικής απαξίωσης του αντιπάλου στη συγκεκριμένη περίπτωση γίνεται μέσω του επαναλαμβανόμενου ψευδούς και συκοφαντικού ισχυρισμού περί ψηφοφόρου του ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την προσωπική στάση που έχω εκφράσει δημόσια σε σχέση με το δημοψήφισμα εδώ. Η προσπάθειά τους αυτή φυσικά δε στρέφεται μονάχα εναντίον μου, αλλά και συνολικά κατά του αναρχικού "χώρου", συγχέοντας και διαστρεβλώνοντας επίτηδες τη στάση μερίδας (και όχι του συνόλου) του αναρχικού "χώρου" σε σχέση με το δημοψήφισμα, με εκλογική υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, παρότι γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΜΙΑ αναρχική συλλογικότητα που να εξέφρασε ποτέ σε δημόσια τοποθέτησή της την υποστήριξή της ή την προτροπή της να ψηφιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ, σε οποιεσδήποτε βουλευτικές ή άλλες εκλογές, ενώ και στο δημοψήφισμα οι δημόσιες τοποθετήσεις μερίδας αναρχικών συλλογικοτήτων και μεμονομένων αναρχικών ήταν για στήριξη του «ΟΧΙ» όπως το νοηματοδοτούσαν οι ίδιες και οι ίδιοι, εκφράζοντας ταυτόχρονα ξεκάθαρη επιθετική πολεμική κατά του ΣΥΡΙΖΑ και των σχεδιασμών του. Το να ασκείται αναρχική κριτική προς αναρχικούς είναι απολύτως κατανοητό, θεμιτό και επιβεβλημένο στο αξιακό σύστημα των αναρχικών, αλλά το να εξαπολύουν απαξιωτικές επιθέσεις οι σταλινικοί, πάγια θέση των οποίων είναι η συμμετοχή τους σε κάθε είδους "αντιπροσωπευτικές" βουλευτικές και άλλου τέτοιου τύπου εκλογές (όταν θεωρούν τη συγκυρία ευνοϊκή), είναι τουλάχιστον προκλητικό...

2) ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ 

Η απόπειρα πνευματικής απαξίωσης του αντιπάλου γίνεται πάντα μέσω επαναλαμβανόμενων απαξιωτικών χαρακτηρισμών, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση: "δεν έχεις ιδέα από ιστορία", "το κείμενό σου ειναι μια έκθεση ιδεών γυμνασίου, άντε λυκείου" και πάμπολλα άλλα τέτοια παραδείγματα.

3) ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ

Αρχικά πρέπει να καταστεί σαφές ότι έχουμε να κάνουμε με μία αντιπαράθεση μεταξύ κάποιων αναρχικών ατόμων από τη μία πλευρά και του "Ινστιτούτου Κοινωνικών Μελετών" από την άλλη (ή καλύτερα "Ινστιτούτο Σταλινολογίας και αναρχικής υπονόμευσης" όπως εξαιρετικά το όρισε ο yianiris) το οποίο ιστιτούτο είναι όργανο της "ΚΟΝΤΡΑ". Αντιλαμβάνεται εύκολα λοιπόν κανείς, για ποιό λόγο προσπαθούν επίμονα να μεταθέσουν κάθε συζήτηση από το πεδίο της αντιπαράθεσης αρχών και ιδεών, σε αυτό της "επιστημονικοφανούς" αντιπαράθεσης πηγών. Φυσικά και η συζήτηση σε σχέση και με τις πηγές είναι σημαντική, όμως σκοπός των σταλινικών δεν είναι η ανάδειξη της ιστορικής αλήθειας, αλλά το ξαναγράψιμο της ιστορίας με σταλινικές πινελιές, ακολουθώντας την κλασσική μέθοδο της σταλινικής σχολής αγκιτάτσιας όπως έχει διεξοδικά αναλυθεί σε προηγούμενο σχόλιό μου. Προφανώς και για τους σταλινικούς, μπροστά στην απόλυτη αυθεντία του ινστιτούτου τους, όλοι οι υπόλοιποι είναι πουθενάδες.

Αν οι συνομιλητές των σταλινικών εμμένοντας σε μία κατά βάση αξιακή αντιπαράθεση, δεν τσιμπήσουν και δεν ακολουθήσουν την πορεία που οι σταλινικοί επιθυμούν να δώσουν σε κάθε συζήτηση, τότε οι σταλινικοί αποκαλύπτονται και εκφράζουν πλέον ξεκάθαρα τις πάγιες αξιακές θέσεις τους, όπως για παράδειγμα το ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΘΕΣΗ ΑΡΧΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ.

Το νόημα της τελευταίας τοποθέτησής τους, όπως εγώ την ερμηνεύω, είναι το εξής: Συμμετέχουν σε κοινοβουλευτικές εκλογές όταν κρίνουν ότι οι συνθήκες τους ευννοούν. Έτσι το 1993 έκριναν ότι μπορούσαν να γίνουν το Κόμμα στη θέση του Κόμματος (να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη -στη θέση του Κ.Κ.Ε. δηλαδή- που αποτελεί το διακαή πόθο κάθε σταλινικής γκρούπας) και κατέβηκαν. Δεν τους βγήκε όμως η εκτίμηση και κατέληξαν με μόλις 484 ψήφους τελευταίοι και καταϊδρωμένοι, πίσω απ' όλα τ' άλλα σταλινικά κόμματα. Βλέποντας λοιπόν ότι ήταν τρείς κι ο κούκος, άλλαξαν το τροπάρι, άλλαξαν όνομα οργάνωσης κι εφημερίδας (άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς) τόνισαν το κομμάτι του εξεγερσιακού αυθορμητισμού τους και ακολούθησαν τη γνωστή τους πορεία μέχρι σήμερα.

Τα συμπεράσματα για την όποια αγνότητα των προθέσεών τους και της γενικότερης στάσης τους, είναι πλέον στην κρίση της καθεμιάς και του καθενός...

 


Αναδρομή συγκρουσιακών γεγονότων με πυρήνα τις επετείους του Πολυτεχνείου από το 1973 εώς το 2005, ως συμπλήρωση του 1578906 σχολίου μου με τίτλο "Ο σταλινισμός στις μέρες μας...". Περιγράφονται οι συγκρούσεις μεταξύ των αναρχικών και των σταλινικών του Κ.Κ.Ε., ενώ γίνεται αναφορά και στη γενικότερη στάση των αριστερίστικων οργανώσεων: https://athens.indymedia.org/post/793373/ 

από αναρχικός που δεν ψήφισε από θέση αρχής 02/02/2016 10 πμ.


σταλινάκο. Καταρχάς, δεν είπα ότι οι κοντρίτες είναι αναρχοκομμουνιστές, αλλά ότι το κίνημα δεν είχε αναρχοκομμουνιστικές διαθέσεις. Αλλά που να το αντιληφθεί αυτό ο σταλινικός λενινιστής...Κίνημα=η σέχτα του.

Έπειτα, κι αφού αναφέρεσαι στο Μπακούνιν, ο Μπακούνιν αναφέρεται ως δικτατορία σε μια κατάσταση, όπου η αυθόρμητη λαϊκή δράση καθοδηγείται από τους επαναστάτες μεν, όχι όμως με διατάγματα και ντιρεκτίβες κάποιας από τα πάνω επιτροπής αφού δεν έχει τέτοιο τίτλο και δικαιώματα εκπροσώπησης, αλλά και δεν είναι οργανωμένη με τέτοιο τρόπο και γι' αυτό το σκοπό, αλλά με το παραδείγμα της σε όλα τα επίπεδα και μόνο, το οποίο αν ακολουθηθεί παράγει τη συλλογική και αόρατη δικτατορία του προλεταριάτου, σε αντίθεση με τη δικτατορία των επιτροπάτων των αυταρχικών κομμουνιστών επί του προλεταριάτου. Είναι το παράδειγμα του μαύρου μπλοκ στις πορείες, η προπαγάνδα μέσω της δράσης του μαλατέστα, είναι αυτό που οι αυταρχικοί (ψευτ0)κομμουνιστές ονομάζουν πρψτοπορία, αλλά χωρίς τα εξουσιαστικά πολιτικά δικαιώματα τα οποία διεκδικούν γι' αυτή, οι αυταρχικοί κομμουνιστές και τα οποία προσπάθησε αποτυχημένα να τεκμηριώσει θεωρητικά ο Λενινισμός διαστρεβλώνοντας το Μπακούνιν. Έτσι λοιπόν, όπως ο μπακούνιν είπε ότι μια τέτοια "δικτατορία" (της ισότητας και της ελευθερίας) θα την αποδέχονταν, θα έλεγα ότι αυτή αποτελεί τη μοναδική έννοια της πρωτοπορίας που μπορεί να γίνει δεκτή από τους αναρχικούς, δλδ. το να ενεργεί κάποιος ως επαναστατικό υποκείμενο χωρίς να περιμένει να γίνει όλη η κοινωνία επαναστατική και χωρίς να έχει αξιώσεις επί της κοινωνίας πέρα από το να παραδειγματίσει και να εμπνεύσει αυτόνομη δράση, ήθος, οργάνωση στην κοινωνία, όντας πάντα στην πρώτη γραμμή του εκάστοτε αγώνα καταστροφικού ή δημιουργικού. Όταν δε, αποτυγχάνει στο να δημιουργηθούν όλσ τσ παραπάνω από μέρους της κοινωνίας, αλλά δημιουργούνται ακολουθητές και οπαδοί που της ζητάν να προχωρήσει, οφείλει τότε αυτή η πρωτοπορίια να διαλύεται και να αρνείται το ρόλο του καθοδηγητή, καθότι αρχίζει και η μετάλλαξη της σε πολιτικό φορέα μεσολάβησης και εξουσίας. Οφείλει τότε να πει στην κοινωνία, "προχώρα δίπλα μου ή αλλιώς θα μείνουμε και οι δύο εδώ......". Όπως πολύ σωστά έπραξε το αναρχικό κίνημα το 2008.

 


έχει να σας πει τα εξής. Ξερω ειστε πολλοι που βλέπετε :-)

... γράφω πολύ πριν απο σας, και μαλλον θα γράφω πολύ πιο μετά απο σας ..

(πάμε ένα στοιχημα; Τι αποδοση βάζετε; Θα χάσετε :-), στανταράκι).

Κάποτε εδώ πέρα ειχα γνωρισει ολα τα ρεύματα. Τους πάντες. Μέχρι και ο ΝewYorker έγραφε. Δυστυχώς, συνέβησαν 2 πράγματα:

1) το κινημα κατέρρευσε απο το 2011 και μετα και πολλοι της άκρας και του χώρου πήγαν σπίτια τους

2) καποιοι φρόντισαν με συστηματικές ύβρεις να διώξουν σχολιαστές αλλων ρευμάτων απο το ιντυ. Εσεις μπορείτε να με βρίζετε οσο θέλετε. Εγώ δεν μασάω σε αυτά. Οποιος βριζει , το κανει γιατι εχει χάσει τη ...μπάλα.

Εδώ εχετε συγκροτημένο ρεύμα οτσαλανιστών και έχετε μπλέξει τους τουπαμάρος  με το ... της Μάρως (που έλεγε μια παλια κινηματική παροιμία ορθοτατα και να μην με πει κανεις σεξιστή, δεν ειμαι, η γλώσσα μας δεν θα "αποστεωθεί" από τους κήνσορες του πολίτικαλ κορρέκτ).

κατα τα άλλα εχουμε και δουλειές. Αμα θέλετε να ασχοληθείτει σοβαρά με τον αντι-ιμπεριαλιστικό αγώνα. Λένιν παιδιά. Οχι χαζομάρες. Ν' ακούτε και τον γερο... Xo Tσι Μινχ που ήξερε σαφώς καλύτερα απο σας και επηρεάστηκε απο τις θέσεις του Λένιν.

Ολοι οι άλλοι μιλάνε για τον καιρό (απλά και "μηδενιστικά" που έγραψε ένας εξυπνάκιας αλλου)

(πλην ΣΤάλιν , αλλα δεν σας τον συνιστώ τώρα γιατι ειστε προκατειλλημένοι)

 

από ψάχνοντας την αλήθεια 02/02/2016 8:36 μμ.


-Θέμα 1

Το ότι ο Ποζιτρόνιος ψήφισε όχι στο δημοψήφισμα δεν σημαίνει ότι είναι ούτε κρυφό ούτε φανερό συριζαίος. Είναι αναρχικός , πολλοί αναρχικοί ψήφισαν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Εγώ έκανα αποχή κατόπιν μιας ανάλυσης δικής μου σε συνδυασμό με κείμενα συλλογικοτήτων που καλούσαν σε αποχή(αυτόνομοι, κόντρα, κκε μ-λ ,αναρχικοί και άλλοι). Αποχή όμως έκαναν και χαβαλέδες, απολίτικοι, γιάπηδες, ακόμα και ο θεοδωράκης από ποτάμι με ψαριανό δήλωσαν ότι στην αρχή σκεφτήκαμε να προτείνουμε αποχή αλλά από σεβασμό στους θεσμούς το απορρίψαμε.

Το ότι το δημοψήφισμα το έκανε ο Τσίπρας με τον ΣΥΡΙΖΑ ως απάτη χωρίς να το πιστεύουν και για να υπογράψουν νέο μνημόνιο δεν έχει σχέση με τη θέληση του κόσμου που έφερε ένα 63% ΟΧΙ που δεν το πίστευαν κανάλια, μεγαλοδημοσιογράφοι, αφεντικά σε εταιρείες που υποχρέωναν τους υπαλλήλους να πάνε στη συγκέντρωση του ΝΑΙ. Το ΟΧΙ με τέτοιο ποσοστό ήταν ανέλπιστο, με κλειστές τράπεζες, τρομοκρατία ότι το όχι σημαίνει έξοδο από Ευρωπαική Ένωση, ευρώ, δεν θα έχουμε καύσιμα, φάρμακα, καταιγισμό κατευθυνόμενων δημοσκοπήσεων υπέρ του ΝΑΙ, και τόσα άλλα.

Θα θυμίσω κάτι τον Ανένδοτο Αγώνα τον κήρυξε για δικούς του πολιτικούς λόγους ο αστός πολιτικός και αντικομμουνιστής Παπανδρέου Γεώργιος το 1961,τα Ιουλιανά έγιναν το 1965 πάλι με ένωση κέντρου Γ. Παπανδρέου, οι πολίτες όμως που κατέβηκαν στο δρόμο και έδωσαν μια άλλη τροπή δεν ήταν όλοι παπανδρεικοί, η μειοψηφία ήταν με την ένωση κέντρου. Το ίδιο έγινε και με το δημοψήφισμα, ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε αφίσες τις τελευταίες ημέρες δεν έδινε στους δικούς του για κόλλημα, δεν το πίστευε ήθελε μία οριακή νίκη, αλλά ήρθε το 63% γιατί το πήρε πάνω του ο λαός. Μέρος αυτού του λαού που ψήφισαν ΟΧΙ ήταν πολλοί σύντροφοι, κοινωνικοί αγωνιστές και δεν υπάρχει διαχωρισμός ή να κάνουμε την υπερανάλυση υπέρ της απόλυτα ορθής στάσης σε μία συγκυρία που μας βρήκε όλους οργανωτικά απροετοίμαστους.(στην ίδια κατάσταση είναι και τώρα η εργατική τάξη).

Ας μην λοιπόν συκοφαντούνε κάποιοι ότι όλοι ανεξαιρέτως αυτοί που ψήφισαν ΟΧΙ ήταν ουρά του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης για τη διαστρέβλωση ότι δήθεν ο κόσμος πήγε και ψήφισε μετά τον μνημονιακό συριζα να θυμίσω ότι εκτός ότι ο συριζα έπεσε 400.000  ψήφους το ποσοστό του εάν βάλουμε την αποχή είναι 21%, οπότε ποιον συριζα και τρίχες κατσαρές επικρότησε ο κόσμος, στις εκλογές τον αποδοκίμασε ο κόσμος.

-Θέμα 2

Η ΣΑΚΕ ήταν μ-λ οργάνωση. Μία μαρξιστική-λενινιστική οργάνωση είναι μέσα στο πρόγραμμά της αλλά και στον αξιακό της κώδικα να θέλει να φτιαχτεί κόμμα της εργατικής τάξης και εάν υπάρχει κάποια ευνοϊκή σύμφωνα με την ανάλυσή της συγκυρία να κατέβει στις αστικές εκλογές. Δεν καταλαβαίνω ποζιτρόνιε γιατί μέμφεσαι τη σακε και τη κοντρα γι αυτό που είναι κάτι που δεν το κρύβει, είναι μαρξισμός λενινισμός. Μαρξισμός μπορεί να υπάρξει χωρίς κόμμα, μαρξισμός-λενινισμός σημαίνει προσπάθεια για κόμμα της εργατικής τάξης. Οι αυτόνομοι και οι αναρχικοί-κομμουνιστές που δηλώνουν επηρεασμένοι από τον Μάρξ αλλά δεν είναι λενινιστές είναι ενάντια σε κόμμα, μαρξιστές-λενινιστές όμως ενάντια σε κόμμα της εργατικής τάξης δεν θα βρεις. Όλα τα μ-λ είτε κατεβαίνουν τις περισσότερες φορές σε εκλογές, είτε θέλουν να αποτελέσουν το κόμμα της εργατική τάξης(ΚΚΕ Μ-Λ, Μ-Λ ΚΚΕ, ΕΕΚ, ΟΚΔΕ,ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κ.λ.π Μπορείς να διαφωνείς ως αναρχικός, αλλά δεν μπορείς να κατηγορείς κάτι που κάνει κάποιος σύμφωνα με την πολιτική του αξία. Ίσως επειδή σε συκοφάντησαν ως συριζαίο , άρχισες να φέρεσαι παρορμητικά του στυλ αφού μου τη λέτε θα σας την πω και εγώ, αλλά δεν είναι έτσι η σωστή αντιπαράθεση.

από ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ 03/02/2016 4:05 μμ.


Σχετικά με το 1ο θέμα που θίγεις, δε θέλω να υπεισέλθω σε λεπτομέρειες μιάς και είναι εκτός του θέματος της παρούσας συζήτησης. Υπάρχουν άλλες σχετικές με το δημοψήφισμα συζητήσεις.

Όσον αφορά το 2ο θέμα στο οποίο αναφέρεσαι, όλες (μα όλες) οι αιτιάσεις σου έχουν απαντηθεί αναλυτικά στα προηγούμενα σχόλιά μου. Κάνε αν θέλεις έναν κόπο και ξαναδιάβασέ τα πιο προσεκτικά, ξεκινώντας απ' το αρχικό μου κείμενο. Δεν είναι πολλά, είναι συνολικά δέκα σχόλια μαζί με το παρόν. Θα διαπιστώσεις και μόνη/ος σου ότι η τοποθέτηση και η πολεμική μου είναι αποκλειστικά πολιτική. Άλλοι προσπαθούν να υποβιβάσουν τη συζήτηση στο επίπεδο της προσωπικής αντιπαράθεσης, εξαπολύοντας συστηματικά απαξιωτικές επιθέσεις εναντίον μου και χρησιμοποιώντας την κλασσική "ελληναράδικη" νοοτροπία του: "Ξέρεις ποιός είμαι εγώ;" και του: "Έλα να τις μετρήσουμε να δούμε ποιος την έχει πιο μεγάλη..." (την παλαιότητα, την επαναστατικότητα, τη γνώση κ.ο.κ.)

Υ.Γ.: Η μελέτη της επαναστατικής ιστορίας συμπεριλαμβάνει τους πάντες, συνεπώς και τον Λένιν και τον Χο Τσι Μινχ και τον Στάλιν και όλους. Φυσικά ως αναρχικοί δεν πρέπει να αμελούμε τη μελέτη και των "δικών μας", όπως για παράδειγμα του Πλωτίνου Ροδοκανάκη (1828-1885), του ιδρυτή του μεξικάνικου αναρχισμού και μιάς από τις σημαντικότερες μορφές του πρώιμου εργατικού κινήματος, που μέχρι πριν λίγα χρόνια μας ήταν σχεδόν άγνωστος...


όσους ψήφισαν ΟΧΙ ότι ήταν αυτομάτως Συριζαίοι, ότι στήριξαν ομως εμμέσως πλην σαφώς την πολιτική του Σύριζα και δεν πήραν αποστάσεις από αυτόν ΚΟΠΑΝΩΝΤΑΣ ΤΟΝ, ναι αυτό το στηρίζω.

Επρεπε να κοπανηθεί το δημοψήφισμα, οχι με λογικές "α εγω δεν ψηφίζω ποτέ, ειναι ανάθεση", αλλα με τη λογική οτι εδώ μας δουλεύουν άγρια, εχουν ήδη αποδεχτεί το 3ο μνημόνιο και το άνοιγμα του ασφαλιστικού με επίσημή τους πρόταση στη Κομισσιόν. Αρα, ΑΠΟΧΗ και ξεμπρόστιασμα.

Το οτι πολύς κόσμος (ασχέτως αν θα ήταν η πλειοψηφία) θα έτρωγε τη χλαπάτσα και θα έτρεχε πίσω απο τους συριζαίους εκεινη τη στιγμή, αυτο ήταν ΑΠΟΛΥΤΑ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ. Δε βλέπω ομως εμεις ως ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ γιατι θα έπρεπε να συρθούμε σε ένα προεκλογικό πανηγύρι του Σύριζα. Γιατί αυτο ήταν, προεκλογικό πανηγύρι, οπως ήταν το 2012 που υπήρχε πάλι τρομολοαγναεία όπως και το 81 όταν ανέβαινε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, και οι δεξιοι ειχαν ξεσαλώσει οτι έρχεται κομμουνισμός...θα μας πάρουν τα σπίτια, τα γνωστά.

Αν ολοι ειμασταν εξαρχής υπερ της ΑΠΟΧΗΣ , θα ειχαμε καταφέρει κατι καλύτερο, θα ειχαμε σχηματίσει ένα διακριτό πόλο αντίστασης στις αλητείες τους.

Γιατι βέβαια μη μου πει κανεις οτι μπήκε στο πανηγύρι του συντάγματος και έβγαλε πανω ----Ο ΣΥΡΙΖΑ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ, ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 3, ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ, ΨΗΦΙΣΤΕ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ-ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΝΕΠΕΣ ΟΧΙ------------------

Ειναι αλήθεια οτι μπερδεύτηκα λιγάκι με τον Ποζιτρόνιο, γιατί οι απο πάνω του το καταλόγισαν ευθέως (αναφέρομαι σε αναρχικούς που τα έχωναν σε εμένα), οτι ψήφισε και στήριξε Σύριζα. Δεν ξέρω τι έγραψε και τι δεν έγραψε ο Ποζιτρόνιος.

Αν αυτος δεν ψήφισε Σύριζα, mea culpa.

Αλλα, μην ξεχνάς ότι ο κύριος Ποζιτρόνιος πάει να μας βγάλει λάδι μεγάλο τμήμα του χώρου που οντως ψήφισε Σύριζα, λέγοντας ότι αυτο δεν ισχύει και οτι δεν υπήρχε τέτοια προτροπή γραπτώς. Σοβαρά; Ουτε στην Ισπανία του 36 υπήρχε. Η προτροπή ήταν αλλιώς,

"είστε ελεύθεροι να κάνετε ό,τι θέλετε, αλλα να θυμάστε...οτι καραδοκει η  άνοδος της Χρυσής Αυγής και ο Σαμαρας μπορει να ξαναβγει ενισχυμένος. Μην το ξεχνάτε αυτό, ο καθένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του προσωπικά γιατί ειμαστε αναρχικοί και δεν δινουμε γραμμή κτλ..."

.
Ειστε ελεύθεροι να γινετε καιροσκοποι -και εγώ που σας το λέω ειμαι ελεύθερος-και έτσι δεν θα υπάρξει...θέμα. Κι ολα αυτά στο ονομα της...αναρχίας που δεν δίνει γραμμή. ετσι έγινε.

Ετσι γίνονταν πάντα αυτά. Ετσι γινονται και τώρα.

αυτο ομως ειναι κουτοπονηριά, ειναι μέγιστος ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ.

και εσύ "@" που πας να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα για τις ντιρεκτίβες του Μπακούνιν περι της συλλογικής δικτατορίας των αόρατων καπεταναίων, που δεν θα προκύπουν ούτε απο αντιπαραθέσεις θέσεων, ούτε απο συγκεντώσεις, ούτε απο το μαζικο κινημα, αλλα από τους ισχυρούς καπεταναίους που κρύβονται απ' αυτά,  (αυτα γράφει ο Μπακούνιν ρητά)

να θυμάσαι οτι αυτο ακριβώς ΟΡΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΖΟΥΓΚΛΑΣ, της ΚΛΙΚΑΣ και του ΙΣΧΥΡΟΥ , οχι ομως δικτατορία της εργατικής τάξης, την οποια κατα τα άλλα περιφρονείς.

Καλό ειναι να υπερασπίζεστε την ιστορική αλήθεια και οχι να πετάτε κουταμάρες, τη στιγμή που βλέπετε ποια ειναι αλήθεια, αλλιώς δεν διαφέρετε σε τίποτα από τους κνίτες

...κατα τα άλλα ειπαμε βρίστε οσο θέλετε ορισμένοι,..γελάνε και τα μουστάκια μου :-)....


με το εκλογικό πανηγύρι του δημοψηφίσματος.

Στα Ιουλιανά έπεσαν κορμιά, ειχαμε τους χαφιέδες να δουλεύουν νυχθημερόν και να μπουκάρουν σε σπίτια και γραφεία, συγκρούσεις με τους μπάτσους ασταμάτητες. Καμια σχέση με το εκλογικό πανηγύρι του Σύριζα.

Η σύγκριση αυτή ειναι οχι απλως αντι-ιστορική, ειναι "ιερόσυλη" και υπονοεί αν θες οτι κάποιοι οντως δεν έχουν καταλάβει ακομη σε τι συμμετείχαν -άθελά τους-.

από ψάχνοντας την αλήθεια 03/02/2016 8:47 μμ.


Τον ανένδοτο αγώνα και τα Ιουλιανά τα ανέφερα όχι ως μέτρο σύγκρισης της λαϊκής αντίδρασης αλλά ως μέτρο σύγκρισης της μανιπουλάτσιας αστών πολιτικών, όπως δεν πίστευε σε κάποιον ανένδοτο αγώνα ο Παπανδρέου , έτσι δεν πίστευε και ο Τσίπρας σε κάποιο ΟΧΙ του δημοψηφίσματος.

Πέρα όμως των προθέσεων των αστών πολιτικών και του μηχανισμού τους η λαϊκή αντίδραση δεν είναι προβλέψιμη, το 63% του ΟΧΙ, δεν το περίμεναν ποτέ, κα σε αυτό έχει δίκιο ο Ποζιτρόνιος ότι εάν κάνεις ανάλυση σε λαϊκές και εύπορες περιοχές, φτωχά και εύπορα στρώματα θα δεις ότι το ΟΧΙ ή το ΝΑΙ είχαν ταξικά χαρακτηριστικά που δεν πρέπει να τα απαξιώνουμε.

Και φυσικά η αστική τάξη δύσκολα θα επιτρέψει ξανά δημοψήφισμα, γιατί άφησε το αποτύπωμά του αυτό το ανέλπιστο όχι. Μην υπερτιμάμε λοιπόν τα πράγματα αλλά μην μηδενίζουμε και τίποτα.

ΥΓ. Χαίρομαι τουλάχιστον που έβαλα κάπως μία πιο συντροφική αίσθηση στη συζήτηση γιατί το πώς συζητάμε είναι πρόταγμα για την κοινωνία που θέλουμε. Δεν μπορεί να μιλάμε για κομμουνισμό, αναρχία, και να γίνεται αντιπαράθεση χωρίς αρχές, με αποτέλεσμα ο ένας να τη λέει στον άλλο, και αντί για διαλεκτική και να μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλο να γίνεται απόλυτη και μπετοναρισμένη αντιπαράθεση.

από γτ μετά τρέχουμε πίσω από τους συριζαίους (και κάθε δημαγωγό) 04/02/2016 8:05 πμ.


Οι πολίτες κατέβηκαν στο δρόμο στα Ιουλιανά φίλε, δε συμμετείχαν σε δημοψηφίσματα. Κι ως γνωστόν ο δρόμος παράγει περιεχόμενα ως ανοιχτό πεδίο δράσης, τα δημοψηφίσματα είναι κλειστά πεδία ανάθεσης με συγκεκκριμένο και τιθέμεο εκ των προτέρων περιεχόμενα. Αυτά παθαίνεις όταν δε συνειδητοποιείς τη δύναμη σου....

από ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ 29/08/2016 3:37 πμ.


Τέλη καλοκαιριού - αρχές φθινοπώρου, σαν τα πρωτοβρόχια ένα πράγμα εμφανίζονται στο Indy οι σταλινικοί αγκιτάτορες. Φαίνεται πως παίρνουν δυνάμεις μελετώντας τις αδιάσειστες ιστορικές πηγές τους κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, και προς το τέλος του μπαίνουν δυναμικά στο Indy για να μας διαφωτίσουν...

Το παρών νήμα αποτελεί (για 'μένα) -με την πολύτιμη βοήθεια κάποιων συντρόφων που έχουν συμμετάσχει σε αυτό- την καλύτερη απάντηση απέναντι σε όλες τις τοποθετήσεις τους και την ακατάπαυστη προπαγάνδα τους. Σε όσες/ους δεν έχει τύχει να το διαβάσουν, τους εύχομαι καλή ανάγνωση και καλή διασκέδαση...

?

από Λανσ 29/08/2016 3:32 μμ.


Ρε Ποζιτρονιε που βλεπεις εσυ την καλυτερη απαντηση?

εγω βλεπω οτι περιφερετε τα ιερα πτωματα της αναρχιας σε καθε σας ποστ.

και αν ηταν τρισυποστατος ο μαρξ, κ αν ηταν ο μπακουνιν,

το θεμα ειναι να ταν ο μπακουνιν? η μην ειναι κανενας?

σας ερεθιζουν αυτες οι διαδικτικες μαχες? δεν μπορω να καταλαβω δλδ.

ποιον μαρξ ξεβρασε η ιστορια , ο μπακουνιν ειχε ξεκινησει να μεταφρασει το κεφαλαιο,

ο καφιερο ο φιλος του μαλατεστα το εκανε,

ποσο απολυτα τα παρουσιαζεται τα πραγματα?

δογματικοι οι σταλινικοι, δογματικα αντιδογματικοι εσεις!

αν ειναι οι σταλινικοι βλαμμενοι (που ειναι) εε και σεις δεν απεχετε πολυ απο την ιδια βλακεια.

αναψτε το κερακι στα ιερα και τα οσια σας.

 

"Επίσης, η αναρχία δεν είναι ιδεολογία, χρησιμοποιεί την οικονομική ανάλυση του Μαρξ χωρίς τον ντετερμινισμό και τις νομοτέλειές της και διαφωνεί με την πολιτική προταγματική εκείνων των κομμουνιστών που πιστεύουν στην αναγκαία ύπαρξη της μεταβατικής εξουσίας για το πέρασμα στην αταξική κοινωνία." Κατάληψη Συνιάλο" από https://sinialo.espiv.net/%CE%B5%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%B1/ και ενα ματσο αλλες αναλυσεις συλλογικοτητων εχουν μαρξιστικα στοιχεια.

υπαρχει τελικα το φαντασμα του κομμουνισμου,

για να μαλωνετε μαζι του


για να μας υπενθυμίσει τα αλησμόνητα γραπτά του :-). Εισαι παιχτουρα ρε Ποζιτρόνιε, από τους λίγους που θεωρούν ότι η ματαιοδοξία δεν ειναι αμαρτία, έστω και σε ένα ματσάκι στο φόρουμ του ιντυμίντια. Γι αυτο σε πάω :-0

Κυριε Λανς το ρεύμα που εκπροσωπεις, απ' οσο θυμάμαι όταν ήμουν και γω αναρχικος, εχει ενα κουσούρι, νομίζει οτι τα ξέρει ολα, αλλα ποτέ δεν μπαίνει στο χορο της αντιπαράθεσης. Γιατι ως γνωστόν όποιος ειναι έξω απο το χορό, πολλά τραγούδια ξέρει.

Για κοπιάστε ρε παιδιά σε καμια αντιπαράθεση να δούμε πόσα απιδια πιάνει ο σάκος. 

από λανς 30/08/2016 2:33 πμ.


μπορω να καταλαβω τι σε εδιωξε. παρ'ολα αυτα προσωπικα θεωρω οτι πηρες λαθος στροφη,(όχι οτι ξερω τη σωστη). Νομιζω οτι αν τα πραγματα δεν ηταν τοσο χαλια δεν θα την εκανες , και το την εκανες δν σημαινει να μην εισαι αναρχικος, ποσως που μ'ενδιαφερει τι δηλωνεις. Εννοω να ψαχνες νεες διαδρομες μεσα στην τρελα. Τελος παντων απο τη μια παω να το αναλυσω παραπανω , απο την αλλη δν μου βγαινει , δεν υπαρχει καλη διαθεση. με την ιδεολογικοποιηση τα'χω ολονων σας. βλεπω τις συζητησεις και φανταζομαι ατομα που νομιζουν βρισκονται στη διεθνη. λες και θα αλαξει ο κοσμος με θεωρητικες διαμαχες. εσωσε ο ποζιτρανιος τον κοσμο απο τους κακους κομμουνιστες που πανε να αλοιωσουνε την υπεργαματη αναρχια μας και μπορει να κοιματε ησυχος πια.εγω δν μπορω. ολοι εχουν αναγκη απο μια μεταφυσικη. και εσυ βρηκες τα δικα σου απο την αλλη. τι παθατε? 

από ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ 30/08/2016 12:26 μμ.


Λανς, απο το αρχικό κιόλας κείμενο αναφέρω ξεκάθαρα ότι ως αναρχικός σέβομαι και τιμώ όχι μόνο τις αναρχικές και τους αναρχικούς αλλά και όλες τις επαναστάτριες και όλους τους επαναστάτες που πολέμησαν (και υπό την μαρξιστική-λενινιστική θεώρηση) με αυταπάρνηση και ανιδιοτέλεια, έχοντας ως αποκλειστικό στόχο τους την απάλειψη κάθε μορφής αδικίας, την απάλειψη της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και την εγκαθίδρυση της αταξικής, ακρατικής κοινωνίας, από τους πιο γνωστούς (Λούξεμπουργκ, Γκεβάρα, Βελουχιώτης κ.α.) ως τους πιο άσημους και απλούς λαϊκούς αγωνιστές. Διαφωνώ με τη μαρξιστική-λενινιστική ιδεολογία, μπορώ όμως να αντιληφθώ και να κατανοήσω το πως αυτή αποτέλεσε πηγή ελπίδας, έμπνευσης και αγώνα για τόσους ανθρώπους πριν 70, 80 και 100 χρόνια. Σε μεταγενέστερο σχόλιό μου επίσης αναφέρω ότι οι αναρχικοί δεν πιστεύουμε σε καμία αυθεντία και σε κανένα αλάθητο και έχουμε οι ίδιοι ασκήσει σκληρή κριτική σε διάφορες επιμέρους θέσεις τόσο του Μπακούνιν όσο και άλλων επιφανών αναρχικών, σε αντίθεση με τους σταλινικούς που υπερασπίζονται σθεναρά το αλάθητο του Κόμματος και του Πατερούλη τους. Επίσης σε άλλο σημείο αναφέρω ξεκάθαρα ότι δεν πρέπει να συγχέεται η έννοια του κομμουνισμού με αυτήν του σταλινισμού. Συγκεκριμένα γράφω ότι οι σταλινικοί ωρύονται συνεχώς ότι η καπιταλιστική προπαγάνδα πασχίζει να ταυτίσει τον κομμουνισμό με το ναζισμό αλλά κάνουν λάθος. Οι καπιταλιστές πασχίζουν να ταυτίσουν τον κομμουνισμό με το σταλινισμό και σε αυτόν τον αγώνα παραχάραξης της έννοιας του κομμουνισμού, οι σταλινικοί τους δώσανε τα ισχυρότερα πατήματα. Ο ναζισμός και ο σταλινισμός μπορεί για 'μένα να αποτελούν μεν τις δύο όψεις του ίδιου εξουσιαστικού νομίσματος, όμως ο κομμουνισμός δεν έχει απολύτως καμία σχέση με αυτές τις δύο εξουσιαστικές έννοιες. Τέλος, έχω ήδη εξηγήσει το λόγο που ξεκίνησα αυτήν τη συζήτηση η οποία σχετίζεται με τη μελέτη της πρόσφατης επαναστατικής ιστορίας.

Όπως βλέπεις Λανς είχα ήδη απαντήσει σε όλες τις αιτιάσεις σου πριν τις δημοσιεύσεις, πράγμα το οποίο σημαίνει είτε ότι δε διάβασες προσεκτικά τη συζήτηση που έχει προηγηθεί, είτε ότι τη διάβασες μεν, αλλά δεν έδωσες καμία βάση στα γραφόμενα δε, γιατί αυτό που εκ των προτέρων ήθελες ήταν να εκφράσεις την ήδη διαμορφωμένη άποψη που είχες στο μυαλό σου, ανεξαρτήτως του τι λένε οι άλλοι. Ποιός είναι ο δογματικός λοιπόν;

Φίλε Quinto, εσύ ο ίδιος αναγνώρισες στην παρούσα συζήτηση την αξία μου στη συγγραφή εκθέσεων ιδεών επιπέδου γυμνασίου-λυκείου. Ε είπα κι εγώ τώρα που πέρασε ο καιρός και μεγάλωσα, να δοκιμάσω μήπως και διευρύνω το αναγνωστικό μου κοινό και συμπεριλάβω και τους προπτυχιακούς φοιτητές. Κρίση έχουμε, δύσκολες εποχές περνάμε, ποτέ δεν ξέρεις...!

Πέραν όμως από την πλάκα, αναγνωρίζω τελικά ότι η παρουσία σου στο μέσο αποδεικνύεται χρήσιμη. Οσονούπω μπαίνουμε στο 2017 και συμπληρώνονται 100 χρόνια απο την Οκτωβριανή Επανάσταση, την τελευταία παγκόσμιας εμβέλειας επανάσταση που συγκλόνισε τον κόσμο, χάραξε τον 20ο αιώνα και της οποίας τις επιδράσεις ζούμε μέχρι σήμερα. Η πληθώρα των τοποθετήσεών σου αποτελεί μια πολύ καλή αφορμή για μελέτη και εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με το ποιά ήταν τα λάθη και το τι έφταιξε που η Οκτωβριανή Επανάσταση τελικά απέτυχε να φέρει στον κόσμο την οικοδόμηση του σοσιαλισμού και τον κομμουνισμό, δηλαδή την αταξική, ακρατική κοινωνία της ισότητας και της ελευθερίας. Φταίει ο θάνατος που βρήκε τον Στάλιν νωρίς κι έτσι ήρθαν οι ρεβιζιονιστές, ο Χρουστσόφ και το περιβόητο 20ο συνέδριο του Κόμματος και ανέκοψε την πορεία του, ή μήπως οι δομικές αδυναμίες της επαναστατικής θεωρίας του μαρξισμού-λενινισμού;

Όπως και να 'χει η μελέτη της επαναστατικής ιστορίας είναι εξαιρετικά σημαντική για όλες και όλους όσους τραβούν το δύσκολο δρόμο για την οικοδόμηση της αναρχικής-κομμουνιστικής κοινωνίας, μιάς κοινωνίας ελευθερίας, ισότητας, αυτονομίας και αλληλεγγύης, γιατί όπως έχω ξαναγράψει πιο πάνω (φίλτατε Λανς):

"Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη" (Μίλαν Κούντερα)

και γιατί όπως εξαιρετικά έχει διατυπώσει ένας σύντροφος-αναρχικός:

"... Ένα κίνημα που αγνοεί ή αποστρέφεται την ταξική και κοινωνική ιστορία, αλλά και την ιστορικότητά του, δεν κάνει τίποτα άλλο από το να βρίσκεται διαρκώς στο νησί των λωτοφάγων..." (Γ. Μεριζιώτης)


Συμφωνώ στα περισσότερα και στον σεβασμό των αγωνιστών αλλά κανένα σεβασμό στην διαδικασία και στην ιεραρχία αυτών που αποφασίζουν να θυσιάσουν άλλους αγωνιστές γιατί μονομερώς έκριναν ότι αυτό είναι το καλό όλων.

 

Εδώ όμως μας παρουσιάζεις την διαφορά πολύ απλουστευμένη και δεν θα συμφωνήσω. Δεν είναι ότι οι αναρχικοί δεν δέχονται την ιεραρχία και την αρχηγία της κορυφής της όποιας οργάνωσης, αλλά το ότι σαν αρχή δεν δέχονται την πολιτική ανισοτιμία/ανισότητα που αποδέχονται και στηρίζουν οι Μαρξιστές-λ. Όλο το λ. μοντέλο στηρίζεται στην εξουσία και την αρχηγία του ειδικού, του γνώστη, του διακεκριμένου. Δηλαδή αυτός που ξέρει τα περισσότερα μπορεί να παίρνει τις αποφάσεις και να διατάζει. Το μοντέλο είναι το ίδιο το Πλατωνικό της αριστοκρατίας, αυτό δηλαδή που είναι συνειδητά αντι-δημοκρατικό. Είτε ο Λένιν, είτε ο Φράνκο, είτε ο Μουσολίνι, είτε ο Χίτλερ και ο Στάλιν, αυτό στήριζαν. Οι αποφάσεις δεν μπορούν να παίρνονται από τους οποιουσδήποτε αλλά πρέπει να παίρνονται από τους ειδικούς, λένε οι αντιδημοκράτες. Εμείς λέμε οι αποφάσεις να βγαίνουν με συμφωνία ισότιμων συμμέτοχων όταν μέσω επιχειρηματολογίας πειστούμε για το τι είναι το σωστό να κάνουμε.

Η ιεραρχία του ειδικού πάει πολύ βαθειά και επεκτείνεται σε έναν εξουσιαστικό παραλογισμό. Το ότι κάποιος έχει κάποιες ειδικές γνώσεις σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα δεν είναι τίποτα παραπάνω από το ότι έχει λογικά επιχειρήματα στο ζήτημα αυτό που υπερέχουν των άλλων. Μπορεί δηλαδή και πείθει στα θέματα τα οποία έχει επιχειρήματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να υπάρξει πάγια ανάθεση να αποφασίζει και για οτιδήποτε άλλο. Δηλαδή ο υδραυλικός μπορεί να έχει λογικά επιχειρήματα για τον λόγο που η βρύση δεν πρέπει να είναι στο μέσο του δωματίου, αλλά για την γενικότερη σχεδίαση και οργάνωση της κουζίνας δεν μπορεί να αποφασίζει μονεμερώς. Οι Λενινιστές έδωσαν σε κάποιο πατερούλη που ποτέ δεν είχε πατήσει σε εργοστάσιο ή χωράφι την εξουσία να αποφασίζει για το αν και πως θα υπάρξει παραγωγή. Επειδή δηλαδή ήξερε να εξηγεί το σύμπαν μέσα απ'το κεφάλαιο αποφάσιζε για το που θα μπει η βρύση και αν είναι αναγκαίο να υπάρχει τέτοια.

Και η ιεραρχία δεν σταματάει αφαιρώντας τον αρχηγό ή την εξουσία του γιατί πολύ απλά αφαιρώντας το τελευταίο τούβλο στην κορφή της πυραμίδας δεν παύει η πυραμίδα να είναι τέτοια. Η οριζόντια δομή οργάνωσης είναι αρχή ενάντια σε όποια ιεραρχία. Η μόνη αποδεκτή ιεραρχία είναι αυτή της συλλογικής διαδικασίας ενάντια στην ατομική αυθαιρεσία και είναι αποδεκτή από τους ίδιους τους συμμετέχοντες. Δηλαδή την μόνη ιεραρχία που μπορούμε να αποδεχτούμε είναι αυτή που αποφασίσαμε οι ίδιοι να έχουμε και δεν μας επιβλήθηκε από τρίτους.

Δυστυχώς ακόμα κι εμείς οι αναρχικοί έχουμε δυσκολία να αποδεχτούμε στην πράξη τις ίδιες μας τις αρχές γιατί εκπαιδευτήκαμε εξουσιαστικά και κάτω από την ιεραρχία των δασκάλων και γονέων. Και χρειαζόμαστε πολύ δρόμο και κόπο για να "δημιουργήσουμε" το μη-ιεραρχημένο, το οριζόντιο, το δημοκρατικό. Κόμματα και πυραμίδες φτιάχνεις εύκολα και γρήγορα. Το οριζόντιο είναι επιστημονικό επίτευγμα. Ιεραρχία έχει και η αγέλη, και το βουνό, και τα ψάρια. Την ισότητα δεν την βρίσκεις εύκολα στην φύση και η "ισορροπία" δεν είναι ισότητα. Η στατική δηλαδή κατάσταση των δέκα οπλισμένων ενάντια στους 500 άοπλους (και ανοργάνωτους) μπορεί να είναι ισορροπία αλλά δεν είναι οριζόντια ανθρώπινη σχέση, Ούτε των 3 μοναχικών λύκων ενάντια στα 100 ανοργάνωτα κουνέλια.

Η εξουσία του ειδικού, του γνώστη που δεν μοιράζεται την γνώση, του κάθε είδους πατερούλη, είναι κλειδί στο οικοδόμημα της κάθε εξουσιαστικής δομής. Εγώ προτιμώ αν ένα μικρό κοριτσάκι έχει για όποιο ζήτημα επιχειρήματα να με πείσει να συμφωνήσω με αυτό που λέει και από κοινού να υλοποιήσουμε αυτό που αποφασίσαμε. Και γιατί να μοιραστεί την γνώση ο ειδικός αφού πάνω σε αυτή στηρίζει την εξουσία του; Και αφού δεν πρόκειται ποτέ να συμφωνήσουμε με τον Κουϊντο σε αυτές τις διαφορετικές αρχές τι νόημα έχει η όποια συζήτηση μαζί του; Ακόμα κι αν συμφωνήσουμε κάτι μαζί αυτός ποτέ δεν θα σεβαστεί αυτό που αποφασίσαμε από κοινού αλλά την απόφαση του αρχηγού του. Δεν είναι προσωπικό το πρόβλημα δηλαδή, πολιτικό είναι και πολύ βασικό.

από @Bl 30/08/2016 6:20 μμ.


Συμφωνω απολυτα με τον prole απο πανω. Για του λογου το αληθες ας διαβασει κανεις τις θεσεις της Εργατικης Αντιπολιτευσης στο 10 συνεδριο του ΚΚ που κατακεραυνωνουν τις διαφορες τασεις των μπολσεβικων σχετικα με την βιομηχανικη παραγωγη. Συγκεκριμενα, αν και μπολσεβικοι και ενω συμφωνουν με την επαναστατικη πρωτοπορια, θεωρουν οτι η ηγεσια του κομματος που βαζει την εργοστασιακη παραγωγη στα χερια ενος ειδικου αντι για την ιδια την οργανωμενη εκφραση της εργατικης ταξης(συνδικατα), αποκοπτει την δημιουργια του κομμουνισμου απο τα ιδια τα στρωματα που εκαναν την επανασταση και την παραδιδει στα χερια πεφωτισμενων του κομματος, πρων καπιταλιστες,αστους και καθε ειδους τυχοδιωκτες. Οι αντιληψεις αυτες ειναι χαρακτηριστικο δειγμα της λενινιστικης πρωτοποριας, μιας πρωτοποριας που χρησιμοποιει οτι της ειναι χρησιμο και το χαρακτηριζει αναγκαιο, δεν εχει καμια εμπιστοσυνη στις προλεταριακες μαζες(ακομα και αν αυτες ειναι χειραφετημενες) και εν τελει στο ονομα της επιτυχιας του αγωνα ειναι ετοιμη να κανει τα παντα για να μην χασει την πρωτοκαθεδρια του αγωνα. Η ελευθεριακη αντιληψη απο την αλλη, ειναι η αντιληψη που χωρις να εχει ετοιμες απαντησεις για το πως θα γινουν τα πραγματα, δινει τη δυνατοτητα στις δυνητικα επαναστατημενες μαζες να διαμορφωσουν τον δικο τους κομμουνισμο με σεβασμο, αλληλεγγυη και συντροφικοτητα.

από @αναρχικός προλελε 31/08/2016 12:19 μμ.


Και η δημοκρατια εξουσια ειναι σε ολες τις μορφες τις. Για αυτό τον λόγο και οι αναρχικοι αντι-δημοκρατες ειμαστε.

Απλα δεν θελουμε να αντικαταστησουμε την μια εξουσια με την αλλη, οπως οι Μ.Λ.

Η δημοκρατια ιστορικα ειναι το οργανο της αστικης ταξης και του "κρατους" της, οποια μορφη κι αν πηραν αυτα μεσα στους αιωνες, ακομη κι αν μιλαω με ορους αναχρονιστικους. Ποτε δεν εδωσε την ισοτιμια σε ολους καταστρεφοντας τις κοινωνικες σχεσεις που την προκαλουν. Κι αν καποιοι ονομασαν τετοιου ειδους (εξισωτικες) αποπειρες ως δημοκρατικες, το καναν για λογους ειτε προπαγανδιστικους, είτε για να τις ωραιοποιήσουν στο μη πολιτικοποημενο συνολο και να το εξοικειωσουν μαζι του. 

Καλώς ή κακώς, μετά τους τόσους αιώνες καπιταλισμου και αστικής δημοκρατίας, η λεξη αυτή έχει πάρει έναν χαρακτήρα απολυτα θετικό (σε αυτό εχει συμβαλει τα μαλλα και η αριστερα που την χρησιμοιουσε κατα το δοκουν) και αποτελει ενα "ιδανικο" το οποιο πασχίζουμε να φτάσουμε, ενώ είμαστε σε μια ατελη μορφή του. Δημοκρατία όμως σημαίνει ατομικά δικαιωματα και ισοτητα προσβασης σε αυτα και οχι οικονομικη ισοτητα. Ποτέ δεν σημαινε κάτι τετοιο. 

Ας προσεχουμε λιγο πως χρησιμοποιουμε τους ορισμους, για να μην μπλεκουμε με πραγματα ξενα απο εμας, τα οποια εχει γινει μια αποπειρα να μας φορεθουν κυριως από τις αρχες του 70' παγκοσμια και τις δυο τελευταιες δεκαετιες εγχωρια.

 

Περα απο την δημοκρατία-αναρχια.

από el quinto regimiento 31/08/2016 12:24 μμ.


όπως πάντα τα μπερδεύει όλα σαν τον... προπονηταρά τον Αλέφαντο. Ας εξετάσουμε λοιπόν τα ζητήματα που θέτει στην ιστορική τους διάσταση. Ξεκινησα τη παρέμβασή μου στο ιντυ ως quinto με το γνωστό λενινιστικό σχήμα που πρωτοδιατυπώθηκε απο τον Κάουτσκι -οταν ήταν επαναστάτης-. Η επαναστατική συνείδηση έρχεται απ' εξω. Μήπως ειναι κάποιο εξουσιαστικό μικρόβιο -κατά Μαλατέστα- που επηρέασε τον Λένιν στην επανα-διατύπωση της θέσης αυτής; Οχι βέβαια!

Ο πρώτος αναρχικος στην ιβηρική Χερσόνησο που μεταλαμπάδευσε τον συγκεχυμένο προυντονισμο με τον στιρνεϊσμό (δηλαδή το αμάλγαμα της θεωρίας του μπακουνισμού) ήταν ο Τζιουζέπε Φανέλι, μέλος της Πρώτης Διεθνούς. Πάτησε το πόδι του στην Ισπανία το 1868.

Ο Φανέλι έστησε τους πρώτους πυρήνες της Διεθνούς το στην Ισπανία και παράλληλα διεύρυνε την επιρροή της φράξιας των μπακουνινικών μέσα σε αυτούς. Το εργατικό κίνημα στην Ισπανία είχε μόλις αρχίσει να αναπτύσσεται ΑΥΘΟΡΜΗΤΑ και να δίνει τους πρώτους καρπούς της πάλης ενάντια στο κεφάλαιο σε διάφορα σημεια της Ισπανίας, κυρίως με οικονομικούς αγώνες. Οι μπακουνινικοι μπόλιασαν τη θεωρία τους σε μια σειρά απο αυτές τις εργατικές κοινότητες που είχαν πλήρη άγνοια για τις επαναστατικές ιδέες για την ανατροπή της καπιταλιστικής κοινωνίας, όπως ειχαν αναπτυχθεί ειτε απο το σοσιαλιστικο κινημα στη Γαλλία ή τους ουτοπικούς στη Βρετανία, ή από το εργατικό κίνημα στη Γερμανία που ειχε δώσει σημαντικότατες μάχες το 1848. Οι ισπανοι εργάτες ακομη ζητούσαν μια καλύτερη ζωή, ενα καλύτερο μεροκάματο, δεν πίστευαν σε κανένα μέλλον χωρίς τους δυνάστες του.

Oπως βλέπεις ΒΙ, τα συνδικάτα απο μόνα τους, δεν μπολιάζουν καμία επαναστατική συνείδηση στην εργατική τάξη. Η επαναστατική θεωρία σχεδόν πάντα αναπτύσσσεται εξω απο την εργατική τάξη. Ακομη και όταν ένας εργάτης καταφέρει να αξιοποιήσει τον ελεύθερο χρόνο, κατακτώντας τις γνώσεις της εποχής του, αξιοποιώντας τες ως οπλο για την τάξη του, έχει πάψει να ειναι εργάτης. Ειναι επαναστάτης πια, διανοούμενος, ετοιμος να θυσιάζει τη ζωή του ολη για την υπόθεση, συμμετέχοντας ακούραστα τόσο στο ξεσκέπασμα της εκμετάλλευσης, όσο και στην ανάδειξη του λαμπρού μέλλοντος.

Ο μαρξισμος ποτέ δεν αρνήθηκε την ύπαρξη της πρωτοπορίας, της ηγεσίας, των ανθρώπων που ειτε διαθέτουν ταλέντο στην αγκιτάτσια, ειτε στο γράψιμο, ειτε στη θεωρία. Ειμαστε σε μια ταξική κοινωνία. Πάντα θα υπάρχουν αυτές οι διαφοροποιήσεις. Μια κομμουνιστική οργάνωση ειναι αυτή που αξιοποιεί τις διαφοροποιήσεις αυτές προς όφελος όλων και βεβαίως προς όφελος της εργατικης τάξης. Στην κομμουνιστική οργάνωση δεν έχουμε άθροισμα παραγνωρισμένων μεγαλοφυών έχουμε υποταγή των διαθεσιμοτήτων όλων για την κοινή υπόθεση, έχουμε πολλαλαπασιασμό συνολικών δυνάμεων γι αυτό και απτό αποτέλεσμα. Οι κομμουνιστές λένε την αλήθεια, δεν ψεύδονται στους εργάτες.

Ο αναρχισμός απο τα γεννοφάσκια του υποτίθεται οτι χτίζει οριζόντιες οργανώσεις. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα. Η Συμμαχία του Μπακούνιν ήταν μια πυραμιδική, εξουσιαστική φράξια μες στη Διεθνή, όπου η θέληση των πολλών υποτασσόταν πλήρως στις ορέξεις του επιτελείου των υψηλά ιστάμενων της φράξιας Μπακούνιν. Οι χαμηλότεροι στη πυραμίδα δεν γνώριζαν καν ποιοι ήταν οι υπολογαχοι του Μπακούνιν. Κάθε φορά που ο Μπακούνιν έβριζε τον Μαρξ σαν εξουσιαστή και ηγετίσκο, το έκανε γιατί ο ίδιος ήθελε να γινει εξουσιαστής και ηγετίσκος των εργατικών ενώσεων της Διεθνούς, παραμερίζοντας τα δημοκρατικά συνέδρια της Διεθνούς, που κατέρριπταν τις προτάσεις της Συμμαχίας και του Μπακούνιν ΔΗΜΟΣΙΑ με συντριπτική πλειοψηφία. Κάθε φορά που ο Μπακούνιν μιλούσε για οριζοντιότητα, έδινε ντιρεκτίβες στη κάθετη φράξια του.

Αυτή ειναι η λεγόμενη αριστερίστικη δημαγωγία. Ο ηγετης της άτυπης ιεραρχίας σε μια οργάνωση, συλλογικότητα που θέλει να διευρύνει τις εξουσίες του και τις βαπτίζει αντι-ιεραρχικές. Βαπτίζει δηλαδή το κρέας ψάρι.

___________________________________________________________________________________________________________________

Πάμε παρακάτω. Μας λένε ότι οι ελευθεριακοι δεν δέχονται ειδικούς. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα απ' αυτό. Η κυβέρνηση της Καταλονίας, την οποία συγκρότησαν οι αναρχικοι από το Σεπτέμβρη του 1936, περιελάμβανε αναρχικους ειδικούς επι των οικονομικών  υποθέσεων: Τον Χουαν Φαμπρεγάς και τον Ντιέγκο Αμπάντ ντε Σαντιγιάν. Ο Ντιέγκο και η ομάδα του ειχαν καταφέρει να αναρριχηθούν στις υψηλές κορυφές της FAI αρκετά νωρίτερα. Ο Κρίστι ισχυρίζεται οτι έλυναν και έδιναν απο το 1934. Ο Ντιέγκο ευθύνεται για πληθώρα αντιδραστικών πειραματισμών στην Βαρκελώνη, και πρώτα απ' ολα για τους οικογενειακους μισθούς, την μεγιστη ταξική αδικία.

Για την ίδια εργασία, μια γυναίκα λάμβανε πολύ λιγότερο απ' ότι ο άντρας της, και το παιδί ακομη λιγότερα και απο τους δυο. Υποτίθεται αυτο επέβαλλε η ...ελευθερεριακής έμπνευση ισότητα. Μάλιστα, κάποιοι εδώ στην Ελλάδα, το θεωρούν αυτο το μέτρο ...προοδευτικό. και....κομμουνιστικό!

Διαβάζουμε στο πρόλογο της μπροσούρας Η αντίσταση των εργατών στην εργασία, Μ. Σάιντμαν, εκδόσεις Κόκκινο Νήμα, σελ. 7.

"Απόδειξη του κομμουνιστικού πνεύματος που επικρατούσε είναι επίσης το
γεγονός ότι, ακόμα και στις πλείστες περιπτώσεις που το χρήμα και η μισθωτή εργα-
σία δεν είχαν καταργηθεί, ο «οικογενειακός μισθός» στις αγροτικές κολεκτίβες δι-
νόταν περισσότερο στη βάση των αναγκών των μελών μιας οικογένειας και λιγότερο
στη βάση της προσφερόμενης εργασίας."

Πρόκειται για κυνική ομολογία και συνάμα καθαγιασμό της στυγερής ταξικής εκμετάλλευσης της εργατικής οικογένειας, τόσο του εργατόπαιδου, της γυναίκας, αλλά και του ίδιου του άντρα, αφού ουσιαστικά ο μισθός του άντρα εργάτη μειωνόταν και μοιραζόταν στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, τα οποία πρακτικά δεν λάμβαναν κανέναν μισθό για την εργασία τους. Με άλλα λόγια αντι για 3 μισθούς, ειχαμε ενα μισθό, με 60% στο άνδρα, 30% στη γυναίκα και 10% στο παιδί . Αυτό το στυγερό σύστημα ταξικής εκμετάλλευσης εγκαινιάστηκε στην Μεγάλη Βρετανία την εποχή της ανόδου του καπιταλισμού και ο Μαρξ το έχει χτυπήσει με όλη του τη δύναμη.____________________________________________________________________________________________________

Δεν μπορει να οργανωθεί μια κομμουνιστική κοινωνία (ειδικά στην κατώτερη φάση της, στο σοσιαλισμο) χωρίς οικονομικα στελέχη, μηχανικούς, ειδικούς που θα εφαρμόζουν ενα πλάνο σύμφωνα με το κεντρικο σχεδιασμο της εργατικής εξουσίας, εμφορούμενοι από κομμουνιστικό πνεύμα, απο προσήλωση στα συμφέροντα της εργατικής τάξης. Αυτο που μπορει να προσφέρει η κομμουνιστική κοινωνία (στη κατώτερη φάση της) αμέσως, ειναι ελεύθερη πρόσβαση μαζική στους γόνους των εργατών σε ολες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, ωστε να καταρτιστουν τέτοια στελέχη με εργατική καταγωγή, προκειμένου να αντικατασταθούν οι αστοι ειδικοι που έμαθαν να εκμεταλλεύονται τον εργάτη και να του πίνουν το αίμα.

Την ίδια στιγμή, η επαναστατική θεωρία αγκαλιάζει και την πολιτική οικονομία. Κόντρα στους ελευθεριακούς τεχνοκράτες που εφάρμοζαν άγρια καπιταλιστικά μέτρα εκμετάλλευσης, κοπιάροντάς τα απο το οπλοστάσιο της αστικής εκμετάλλευης, βαπτίζοντάς τα κομμουνιστικά,  οι κομμουνιστές ειδικοι θεμελίωναν την οικονομική ισότητα της γυναίκας και του άντρα και βέβαια τσάκιζαν κάθε μορφή εκμετάλλευσης των γόνων της εργατικής τάξης. Γιατί ειχαν συνεπή επαναστατική θεωρία, ένα βασικό εργαλείο, τις παρακαταθήκες των μεγάλων Μαρξ-Εγκελς που ανέπτυξαν ολόπλευρα και παρραπέρα με πειραματισμούς και με λάθη στη οικοδόμηση μιας μη εκμεταλλευτικής κοινωνίας.

Οι κομμουνιστές δεν ειπανε ποτέ ψέματα στους εργάτες. Η αντιθεση ανάμεσα στη σωματική και πνευματική εργασία, στην εκτελεστική και διευθυντική θα υπάρχει όσο οι ανάγκες της παραγωγής και της οικονομίας επιβάλλουν την εξειδίκευση σε συγκεκριμένα επαγγέλματα. Η αντίθεση αυτή μπορει να οδηγήσει σε οπισθοδρομήσεις, οσο το κομμα και η εργατική εξουσία στο συνολο της, μέσω των σοβιέτ, των συνδικάτων δεν ειναι σε επαργρύπνηση.

Η εξειδίκευση δεν θα σπάσει αν πάμε όλοι στους ορυζώνες να μαζέψουμε ρύζι. Αυτο ειναι μικροαστικός εξισωτισμος. Η εξειδίκευση θα σπάσει όταν θα υπαρχει η δυνατότητα να δουλεύουμε πολύ λιγότερο, 4-5 ώρες, και να παράγουμε πολύ περισσότερο απ' ότι σήμερα, έτσι θα μπορούμε ολοι κατά τη διάρκεια της ζωής μας να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας και να αποκτούμε γενική πολυτεχνική μόρφωση, να αλλάζουμε δραστηριότητες. Τότε θα πάψει να υπάρχουν εξουσιαστικά προνόμια.

Αυτό βέβαια προϋποθέτει ότι η κομμουνιστική οικοδόμηση έχει δώσει σοβαρές κατακτήσεις και έχει υπερισχύσει τόσο σε απόλυτα νούμερα αλλα και σε σχετικά (παραγωγή ανά άτομο) έναντι των βασικών χωρών του πλανήτη. Η ΕΣΣΔ έκανε άλματα στο απόλυτο σκέλος,υπερίσχυσε έναντι των άλλων χωρών, αλλα δεν πρόλαβε να ξεπεράσει στα σχετικά μεγέθη. Ολοι οι ιμπεριαλιστές την ειχαν στο στόχαστρο, και για πολύ γνωστους λόγους, που έχουμε περιγράψει άπειρες φορές, βρέθηκε ξανά σε μια τεράστια πολεμική αναμέτρηση, η οποία κόστισε το πρώτο μήνα του πολέμου τα πιο έμπειρα, καταρτισμένα και τα καλύτερα στελέχη και μέλη του κόμματος που βρέθηκαν στη πρώτη γραμμή του πυρος για να σταθεροποιήσουν το μέτωπο έξω απο τη Μόσχα. Το 70% του κόμματος εξολοθρεύτηκε εκεινες τις δύσκολες μέρες, κάτω απο τη συντριπτική υπεροχή του γερμανικού στρατού που αρχικά διέθετε την ισχύ πυρος ολης της Δυτικής Ευρώπης.

Και η ΕΣΣΔ νίκησε μονη της.. Και η ΕΣΣΔ τα ξανάχτισε ολα. Αλλα ακομη δεν είχε υπεριοσχύσει στο σχετικό σκέλος ανάπτυξης. Ειχε ανορθώσει την κατεστραμμένη οικονομία της λίγο πιο πάνω απο τα προπολεμικά επίπεδα. Ηθελε χρονο, θα τα κατάφερνε. Αλλα στο έδαφος της κούρασης, της τεράστιας απώλειας έμπειρων επαναστατών, της υποχώρησης του επαναστατικού πνεύματος στους εργάτες, πράγμα φυσιολογικό μετά απο μια τέτοια αναμέτρηση και την επακόλουθη οικοδόμηση, φώλιασε ο ρεβιζιονισμος σε αρκετά στελέχη της διοίκησης και του κόμματος και τελικά επικράτησε.

Οσοι βέβαια δεν γνωρίζουν ιστορία, και μιλάνε αφηρημένα αντρωτιούνται φταίει απλώς ο θάνατος του Στάλιν κτλ... Ανταπαντώ και εγώ, τι έγινε ρε παιδιά στη Βαρκελώνη, φταίει ο θάνατος του Ντουρούτι;

Η ΕΣΣΔ παραμένει  η μεγάλη μας παρακατήθηκη. Οχι η Βαρκελώνη.

__________________________________________________________________________________________________

από @αναρχικός προλελε 31/08/2016 1:09 μμ.


Ακομη και όταν ένας εργάτης καταφέρει να αξιοποιήσει τον ελεύθερο χρόνο, κατακτώντας τις γνώσεις της εποχής του, αξιοποιώντας τες ως οπλο για την τάξη του, έχει πάψει να ειναι εργάτης. Ειναι επαναστάτης πια, διανοούμενος, ετοιμος να θυσιάζει τη ζωή του ολη για την υπόθεση

 

Και οριστε εδω ολοφανερα η αντιδραστικη πτυχη του μουλα. Δεν μπορει να δεχτει οτι οι εργατες μπορουν να απελευθερωθουν μονοι τους, χωρις εξωθεν καθοδηγητες και κομματα (δηλαδη ουσιαστικα με τον τροπο που οριζεται ως αναρχικος) και για να μας πεισει γι αυτο κανει ενα αλμα μεγαλυτερο απο αυτα που ειδαμε φετος στον διαγωνισμο καρφωματων του NBΑ: Ο εργατης, αυτο το ποταπο, αθλειο αντικειμενο της καταπιεσης, δεν μπορει να ειναι και κατι αλλο, παρα μονο ενα αντικειμενο. Αλλα για να εξασφαλισουμε αυτη την θεση μας, αν δουμε οτι καποιος εργατης παει να ριζοσπαστικοποιηθει, θα του αλλαξουμε ιδιοτητα, θα τον πουμε...επαναστατη! (αν ασπαστει την δικη μας θεωρηση, αλλιως θα τον πουμε μικροαστο, προβοκατορα, οπορτουνιστη κλπ).

Τι λες βρε! Ο εργατης ειναι μια ιδιοτητα-θεση που ενας ανθρωπος εχει ή αποκτά στον καπιταλισμο μεσα απο τις συνθηκες στις οποίες ζει και αναπαραγεται. Ειναι μια θεση Ντε φακτο, μια αντικειμενικη συνθηκη.

Αναρχικος, κομμουνιστης κλπ ειναι μια επιλογη που κανει ενας καταπιεσμενος (εργατης, ανεργος κλπ), ειναι μια ιδεολογικη ταυτοτητα που δεν του την φοραει ο καπιταλισμος, αλλα την επιλεγει μονος του. Ειναι μια υποκειμενικη συνθηκη.

Επαναστατης ειναι αυτος ο αντικειμενικα καταπιεσμενος και υποκειμενικα αναρχικος, κομμουνιστης κλπ, ο οποίος ΔΡΑ για την επιλογη του αυτή και για τους σκοπους της ιδεολογιας του.

Ενας εργατης μπορει να ειναι ταυτοχρονα και αναρχικος/κομμουνιστης κλπ και Επαναστατης. Αυτο ειναι που φοβαστε, την χειραφετηση των εργατων εξω απο τα δικα σας προτυπα και σχεδια. 

Οταν λοιπον οι οξυνση των αντικειμενικων συνθηκων (η υπαρξη πολλων καταπιεσμενων, γενικευμενη φτωχεια-εξαθλειωση κλπ) συναντησει την οξυνση των υποκειμενικων συνθηκων (ριζοσπαστικοποιηση των καταπιεσμενων, συνειδητοποιηση των συμφερωντων τους-δραση υπερ αυτου του σκοπου), τοτε θα φτασουμε κοντα στην επανασταση.

Οπως εχει πει και ενας φυλακισμενος κομμουνιστης: Οι αντικειμενικες συνθηκες υπαρχουν εδω και δεκαετιες, οι υποκειμενικες ειναι ποιυ χωλενουν

 

 

 

Ακου εκει λεει, παυει να ειναι εργατης...Ο μαρξ θα τραβουσε τα μαλλια και τα μουσια του...

 

σεχτες, ε σεχτες

από proletired322 31/08/2016 1:27 μμ.


Καλό θα ήταν να συμβουλευόσουν και την αναρχική βιβλιογραφία πριν κάνεις τέτοιες δηλώσεις. Τους εχθρούς της δημοκρατίας κοινώς τους ονομάζουμε και φασίστες, σαν αυτούς που πολέμησαν οι αναρχικοί στην Ισπανία. Από την στιγμή που διαφέρουμε σε αρχές, όπως με τον Κουϊντο, συζήτηση δεν μπορεί να γίνει. Με την συγκεκριμένη αρχή που εκείνος διαφωνεί -- θεωρεί ότι τα ιστορικά στοιχεία την αποδεικνύουν ανέφικτη, οι περισσότεροι αναρχικοί την θεωρούν ανθρώπινα και στην πράξη εφικτή, και οι Ζαπατίστας λένε ότι πλησιάζουν στον στόχο αυτό -- δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει καμιά πολιτική συμφωνία. Αν είτε στις αξίες είτε στις αρχές υπάρχει διαφωνία δεν υπάρχει κανένα πεδίο πολιτικής συμφωνίας άρα οργάνωσης. Οπότε γιατί να κάτσουμε να συζητήσουμε για κάτι περισσότερο; Το λέει και το θρέντ "Άκου μπολσεβίκο"! Μεταξύ Σταλινικού και Τροτσκιστή εγώ δεν διακρίνω ιδιαίτερες διαφορές ή που να με αφορούν. Άλλοι ισχυρίζεστε ότι κάποιες διαφωνίες είναι εσωτερικές "τάσεις" της αναρχίας, ασχέτως πόσο αντιφατικά είναι αυτά που ισχυρίζεστε σε σχέση με την αναρχία. Έτσι κι αλλιώς προλελέ λάστιχο τον έχουμε κάνει τον ορισμό με την ευρύτερη έννοια της ανοχής "μας". Δεν υπάρχει πέρα από την δημοκρατία, η μέγιστη δυνατή δημοκρατία είναι η αναρχία. Είμαστε οι απόλυτοι δημοκράτες εμείς οι αναρχικοί, και είμαστε και οι μόνοι πραγματικοί κομμουνιστές γιατί οι αντιδημοκράτες μπολσεβίκοι τον ξέσκισαν τον όρο. Αν διαφωνείς με αυτά τράβα κάνε κριτική στην βιβλιογραφία 2 αιώνων αλλά δεν θα κάτσω εγώ εδώ να την υπερασπιστώ. Αν ο δικός σου ορισμός της δημοκρατίας είναι κοινός με του Σύριζα δικός σας πρόβλημα. Εμένα είναι κοινός με του Μπούκτσιν. Και μια που τον ανέφερα και σχετίζεται με τον τίτλο έχει διαβάσει κανείς σας το "Άκου Μαρξιστη";.

από proletired322 31/08/2016 1:49 μμ.


Οι Β.Κορεάτες προλετάριοι που παράγουν αντιαεροπορικά πολυβόλα το κάνουν ώστε ο ΓΓ να εκτελεί στρατηγούς και υπουργούς του με αυτά επειδή δεν του έκατσαν; Για να καταλάβω δηλαδή την αναγκαιότητα και τον λόγο που κρίνεται η βιομηχανική παραγωγή. Εκτέλεσε τις προάλλες σε δημόσια εκδήλωση με αντιαεροπορικό 2 στρατηγούς και την μεθεπόμενη εκτέλεσε τον υπουργό παιδείας. Κάπως έτσι και ο ιδιωτικός καπιταλισμός παράγει αντικείμενα άκρως αναγκαία για την ανθρωπότητα. Όπως την παραγωγή ηλεκτρικών δονητών που δεν πρέπει να σηκώνει κεφάλι το προλεταριάτο για την παραγωγή τους. Η διάχιση της γνώσης θα έρθει μετά. Το ρύζι μας μάρανε. Αλλά αφού διαφωνούμε στις αρχές τι άλλου είδους σχέση θα μπορούσαμε να έχουμε εμείς και να συζητήσουμε κάτι; Επειδή έχεις το θράσος να εισβάλεις στο καφενείο μας και να προπαγανδίζεις τις αντι-δημοκρατικές σου απόψεις. Δημοκρατία ρε κουφάλες!


χα χα! Τώρα λοιπόν θα λάβεις τις απαντήσεις, αφού παραβίασες την υπόσχεσή σου.

Πρώτα εδω. Οχι κούκλε μας, ο Τζιουζέπε Φανέλι δεν ήταν εργάτης, ούτε ο Μπακούνιν ήταν. Ηταν, στο βαθμό που συνεισέφεραν ιστορικά στην ταξική πάλη, επαναστάτες.

Το κλασσικό σχήμα του Λένιν ειναι: κόμμα επαναστατών, θεμελιωμένο πάνω σε ολη την ιστορική πείρα των χαρτιστών, της ένωσης εργατων κομμουνιστών, της Διεθνούς, του σοσιαλιστικού εργατικού κινήματος στη Γαλλία, των ουτοπικών κ.ο.κ.

Μάλλον εσύ είσαι σεκταριστής και για να θυμηθούμε μια παλιά έκφραση: λικβινταριστής. Οι αστοι μπορούν να έχουν τα δικά τους επιτελεία με στελέχη εξοπλισμένα, στα ΜΜΕ πρώτα απ' ολα, στον πλήρη έλεγχο της διδασκαλίας στα σχολεία, στην εκκλλησία και τέλος στο στρατό, με εθνική διαπαιδαγώγηση φουλ. Αλλα φευ, οι εργάτες δεν πρέπει να έχουν σε καμια περίπτωση το δικό τους επιτελείο, ηγέτες, προπαγανδιστές, συγγραφείς, καλλιτέχνες, θεωρητικούς, αγκιτάτορες, ανθρώπους που θα διασχίζουν εργοστάσια και θα ρίχνουν το σπόρο της έκρηξης, οπως γινοταν τα παλια τα χρονια με το κομμουνιστκο κινημα.

αυτο...τζιζ.

Οι αστοι πρέπει να ειναι οργανωμένοι, οι εργάτες πρέπει να τρέχουν σαν ουρά πίσω απο τη σοσιαλδημοκρατία και κάθε αστο τυχοδιώκτη που σε πλαίσια κοινωνικής δημαγωγίας για να γινει χαλίφης στη θέση του χαλίφη στο σύστημα της αστικής εξουσίας, πετάει πιασάρικα -εντος συστήματος πάντα- φιλολαϊκά συνθήματα, και τσουπ ολοι οι ανοργάνωτοι ευθυγραμμίζονται εν χορώ για μια ψήφο, χωρις ...αυταπάτες, βεβαίως, βεβαίως!

__________________________________________

πάμε τώρα εδω:

από @Bl 31/08/2016 2:30 μμ.


Νταξει κανεις δεν ειπε οτι τα πραγματα ηταν ευκολα στην ανοικοδομηση του σοσιαλισμου στην εσσδ. Αν όπως λες ο κομμουνισμος δεν κοροιδεψε κανεναν, τοτε γιατι στραγγαλισε καθε προσπαθεια πρωτοβουλιας εκ μερους των εργατων για να ανοικοδομησουν τη ζωη τους μονοι τους? Γιατι κατεπνιξε το λαϊκο αισθημα των μαζων που ειχαν συστρατευθει πισω απο τα συνθηματα της επαναστασης του '17? Γιατι αποκοπηκε απο αυτες και αντι να ξαναδημιουργησει δεσμους, που οπως λες και συ ειχαν κοπει απο τις απωλειες μεσα στο κομμα, προτιμησε να κανει παραχωρησεις σε ολες τις αλλες ταξεις παρα στην εργατικη? Γιατι μειωθηκε το βημα των ιδιων των μελων του κομματος στην ληψη αποφασεων και αντι για εκλογη  αντιπροσωπων ειχαμε διορισμο σε ποστα? Γιατι η ψαλιδα της πνευματικης και χειρωνακτικης εργασιας ηταν τοσο μεγαλη? (110 ρουβλια μεχρι 25000 ρουβλια το 1936, συμφωνα παντα με τον μπετελεμ που βρισκοταν στην εσσδ εκεινη την περιοδο) . Και εν τελει γυρναμε στα ιδια τα λογια των επαναστατων κομμουνιστων της εργατικης αντιπολιτευσης, της κολονται,της αρμαντ, του Σλιάπνικοβ και αλλων προλεταριων μπολσεβικων. Ελεγαν ξανα και ξανα οτι πρεπει οι ιδιοι οι προλεταριοι μεσα απο τα συνδικατα τους να μελετησουν, να ερευνησουν και να προτεινουν τους καλυτερους τροπους παραγωγης, χωρις να κανουν του κεφαλιου τους αλλα με κεντρικη διευθυνση και μετα απο ψαξιμο και δουλεια. Αλλα προφανως αυτα τα εβλεπαν οι ηγετες του κομματος και τα απερριπταν εν ριπη οφθαλμου, προτιμωντας να εμπιστευτουν τους καπιταλιστες και τους πεφωτισμενους να διευθυνουν με την αρχη του ενος αντρος εξουσια, την παραγωγη. Εν τελει το αποτελεσμα της προσπαθειας της αντιπολιτευσης να βοηθησει στην ανοικοδομηση του σοσιαλισμου υπερασπιζοντας τα ταξικα συμφεροντα των εργατων, ηταν η απαγορευση φραξιων μεσα στο κομμα και η διαλυση της, αποδεικνυοντας για ακομα μια φορα οτι οι μπολσεβικοι φοβοντουσαν την κριτικη.

Οσον αφορα την πιστη στα γραπτα του Εγκελς-Μαρξ, ειδαμε σε ποσο τελικο σταδιο ηταν ο καπιταλισμος στη ρωσια και εγινε η επανασταση.

Και για να κλεισω, το ζητημα στον υπαρκτο σοσιαλισμο ειναι να αυξησει την παραγωγη της στα καπιταλιστικα επιπεδα? Ή να βασισει τις πτυχες της ζωης πανω στις θεμελιωδους αρχες του κομμουνισμου? Η παραγωγη μας ενδιαφερει για την ευημερια του προλεταριατου ή μηπως για να εξοπλιζουμε το στρατο και να μπορουν τα ανωτερα στελεχη του κομματος να ζουν με χρυσα κουταλια?

ΥΓ για την Ισπανια δεν εκφερω αποψη καθως δεν εχω διαβασει παντως ειναι αστειος ο τροπος που ενω απανταμε ιδεολογικα βαση αρχης, εσυ απαντας βαση της ιστοριας της Βαρκελωνης. Η διαφωνια μας ηταν, ειναι και θα ειναι ιδεολογικη.


τότε αυτή φταίει. Οταν οι μπολσεβίκοι τόλμησαν να ακολουθήσουν για ελάχιστο χρονικο διάστημα τα πειράματα της "εργατικής αντιπολίτευσης" κατέρρευσε η παραγωγή. Θα ήξερε καλύτερα Κολοντάι και οχι ο Λένιν, που αντι να δώσει απαντήσεις, σηκώθηκε να πει οτι ελοχεύουν κινδυνοι με τη δημιουργία νέων προνομιούχων στρωμάτων. Τι μου λες; Αυτα τα εχουν αναλύσει οι μπολσεβίκοι με Λένιν, Στάλιν πολύ καλύτερα απο τη κάθε Κολοντάι.

Εγώ ξέρω ότι για πρώτη φορά στην ιστορία υπήρξε ενα τεράστιο κινημα εργατών στη παραγωγή , το λεγόμενο σταχανοβίτικο, που ξεπέρασε τους ειδικούς και του έβαλε τα φώτα. Αυτα ομως δεν έγιναν στη Βαρκελώνη, αλλά στην ΕΣΣΔ. Κι αυτο το τεράστιο κινημα ειναι που κράτησε μπετον-αρμε τα μετόπισθεν στο πόλεμο, σε ένα πόλεμο εξάντλησης,  κατάφερε να επιβληθεί των αντίστοιχων μετόπισθεν των γερμανών, που ήλεγχαν ολη τη Δυτική Ευρώπη. Ελα, μου, ομως που στη Ρωσσία ειχαμε σοσιαλισμο, αλλα στη Δύση καπιταλισμό.

Το πρόβλημα με εσάς ειναι οτι δεν ασχολειστε με πραγματικά γήινα ζητήματα, όπως το ψωμί και τα τριαντάφυλλα αλλα μιλάτε γενικόλογα για ελευθερίες. Το πως θα πραγματοποιηθεί η πραγματική ελευθερία που δεν ειναι γουρούνι χοντροαστικο, δεν σας ενδιαφέρει. Οπότε, συνεχίστε να μιλάτε για τους αιθέρες , για κάποιες προαιώνιες και αναλλοίωτες αρχές οπως οι αστοι, αυτοι τουλάχιστον γνωρίζουν ότι μεταθέτοντας την κουβέντα αλλού, μπορούν και απομακρύνουν -όσο τους το επιτρέπει η καπιταλιστική οικονομία- τον εργατόκοσμο απο την επανάσταση

υγ: η ιδεολογία ειναι μια ψευδής συνείδηση. Η επαναστατική θεωρία επιβεβαιώνεται απο τη ζωή, γι αυτό και σας πονάνε οι αποκαλύψεις για την Ισπανία.

______________________
η ψαλίδα σύμφωνα με τον Στάλιν, σε μυστική επικοινωνία με τους ηγέτες του SED, που πλέον έχει αποκαλυφθεί, ήταν 1 προς 5 μετά τον πόλεμο. Εχω ανεβασει ολο το λινκ και μετάφραση (απο parapoda) Ο Μπετελέμ γενικεύει υψηλότατες αμοιβές που λάμβαναν ορισμένα ακαδημαϊκά στελέχη με πρωτότυπη δουλειά με σημαντικό αντίκτυπο στην παραγώγη. Ο χειρότερος απατεώνας βέβαια ειναι ο Παπαϊωάννου που και καλά -κατόπιν υπολογισμών του- πάνω στην αναφορά Μπετελέμ βρίσκει οτι η ψαλίδα στην ΕΣΣΔ ήταν μεγαλύτερη απο οτι στις ΗΠΑ. Γελάει ο κοσμος...

από el quinto regimiento 31/08/2016 5:08 μμ.


αλήθεια οι αναρχικοι γιατι διέγραψαν τους οπαδους των 30 απο τη CNΤ που ήταν ενάντια στις σκόρπιες καταδρομικές ενέργειες ενάντια στο κράτος; Εκει δεν ήταν εξουσιαστικές οι διαγραφές; Κλασικά τις βαπτίζετε με άλλο προσδιορισμό; Οι μπολσεβίκοι όταν διαγράφουν θέλουν να καταπνίξουν την κριτική εντος κόμματος, οταν οι αναρχικοι κάνουν το ίδιο, αποβάλλουν απο τις γραμμές τους οπορτουνιστές. Ετσι;

Απο που και ως οι μπολσεβίκοι έπρεπε να δέχονται μέσα στο κόμμα τους ατομα που ήταν εναντια στο πρόγραμμα του κομματος και έβγαιναν δημόσια και το πολεμούσαν; Ας έφτιαχναν άλλο κομμα, αν τους βαστούσε. Αλλα δεν τολμούσαν κατι τέτοιο, ήθελαν πάντα να ειναι στις παρυφές των μπολσεβίκων.

Τι νομίζεις ότι ήταν οι μπολσεβίκοι προσωποπαγές κομμα τύπου Τσιπρα που κάθε στελεχάκι τα βρισκει με τμήμα της διοίκησης και συγκεκριμένα συμφέροντα  βιομηχανων, τραπεζιτών κτλ.. εξυπηρετώντας τους;

κι αφου σ' αρέσει η επίκληση στην αυθεντία, γιατι ο Γκράμσι στήριξε τον Στάλιν και οχι την ενωμένη αντιπολίτευση αργότερα που ανέσυρε τα επιχειρήματα της Κολοντάι; ε; ο Γκράμσι ξέρεις τι έγραφε για αυτές τις μπούρδες; Προέχει το συμφέρον της οικοδόμησης της μη εκμεταλλευτική κοινωνίας οχι η δημαγωγία σε στενά συντεχνιακά συμφέροντα του προλεταριάτου. Ειχε άδικο; ΔΕν το νομίζω, ειχε δικιο.

Καλα τα παραμυθάκια αλλα δεν έχουν δράκο.

από @αναρχικός προλελε 31/08/2016 5:08 μμ.


αυτα που λες, μονο εσυ τα λες και κανα δυο ακομη ΑΚπιτες πλεον. Κανεις αναρχικος (προσεξε, οχι αντιεξουσιαστης, αναρχικος!) δεν λεει οτι ειμαστε δημοκρατες. Αυτα τα ψευτικα βαριδια εχουν φυγει πλεον απο το μυαλο των αναρχικων. Καμια απολυτη δημοκρατια δεν ειναι η αναρχια. Αν μου δωσεις εναν ορισμο της δημοκρατιας, πολυ ευχαριστως. Συμφωνω μαζι σου οτι δεν εχουμε κοινη βαση, γιατι εσυ οπως εχεις παραδεχτει εμμεσς και σε αλλο θρεντ, προερχεσαι απο αλλον χωρο, τον οποιο ουτε εγω αναγνωριζω ως αναρχικο, αλλα και ο ιδιος δεν αυτο-προσδιοριζεται ετσι.

Το περα απο την δημοκρατια-αναρχια ειναι βιβλιο του Ιταλου αναρχικου αμαντεο Μπερτολο. Και για να δεις ποσο χαμενα τα εχεις, μαντεψε απο ποιους εκδοθηκε: Ευτοπια. Κατα κορον υποστηρικτες του Μαρει Μπουκτσιν που εσυ βασιζεσαι Γιουχου δηλαδη. Ανοιγουμε που και που και κανα βιβλιαρακι, πριν το παιξουμε αναρχικοι.

 

Και για τον σταλινα που πραγματικα ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΑΝ ΔΕΝ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΕ (εχω αρχισει και γραφω ετσι, απο την μια για τρολια στον απο πανω, απο την αλλη μισο-σοβαρα, γιατι νομιζει οτι αν το κανει αυτο, καποιος θα διαβασει μονο τα μπολντ και θα του δωσει περισσοτερη σημασια)

Ρε φιλε, φυσικα και μπορει να μην ηταν εργατες ενεργοι, αλλα δεν ηταν αφεντικα. Ηταν ανεργοι, ή περιθωριακοι ή και περιστασιακα εργαζομενοι. Και αυτο τους κανει εν δυναμει εργατες.Και οι εργζομενοι μπορει να ειναι και οι γραφιαδες, οχι μονο οι χειρωνακτες. Γενικα μονο εσεις πλεον κανετε αυτον τον διαχωρισμο.  Δεν ειχαν να πουλησουν τπτ αλλο απο την εργατικη τους δυναμη, αν καθονταν σε ενα μερος και δεν φυτοζωουσαν απο αλλους (και προσεξε, αφου κι εσυ μιλας παντα με παραδειγματα περσονες, να σου πω κι εγω: ο Μαχνο εργατης ηταν. ωωωωπ μοκο οταν ακουμε μαχνο ετσι?). Τελικα ποσο αντι-μαρξιστης εισαι? Ειναι δυνατον να στα λεω εγω αυτα? Η ταξη των καταπιεσμενων δεν αποτελειται μονο απο ενεργους εργατες, αλλα και απο εν δυναμει, οπως φτωχοι φοιτητες που σε λιγα χρονια θα γινουν ανεργοι, ηδη ανεργοι, επισφαλως εργαζομενοι...Παντως αυτος που σιγουρα δεν ηταν εργατης, ηταν ο βιομηχανος Εγκελς.

Και φυσικα οι εργατες πρεπει να εχουν δικα τους σχηματα και οργανσεις, ξεχωρα απο τους αστους(οπως ο Εγκελς). Αυτο λεω κι εγω.  Αλλα αυτα να αντικατοπτιζουν την κοινωνια που θελουν να χτισουν. Δηλαδη να μην εναι κομματα μ-λ και γραφειοκρατικα συνδικατα, γιατι αυτα δεν ειναι οργανωσεις της χειραφετημενης εργατικης ταξης, αλλα οργανωσεις μιας μελλοντικης εξουσιας της ηγεσιας της γραφειοκρατιας και των κομματικων στελεχων. 

Για να μην σου ξαναθυμισω παλι το αλλο θεμα για το οποιο εκανες γαργαρα: Ποιοι ηταν αυτοι που ιστορικα προετρεψαν σε συνεργασια με τις αστικες δυναμεις σε "λακα μετωπα" και αντισταθηκαν σθεναρα στην ανεξαρτησια της εργατικης ταξης και των οργανωσεων της?

από el quinto regimiento 31/08/2016 5:22 μμ.


εδω καταλαβαίνουμε αμέσως πως ο δηθεν υπεραριστερός στη πραγματικότητα ειναι καραμπάμ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ:

γραφει ο ΒΙ

"Οσον αφορα την πιστη στα γραπτα του Εγκελς-Μαρξ, ειδαμε σε ποσο τελικο σταδιο ηταν ο καπιταλισμος στη ρωσια και εγινε η επανασταση."

Εγραψε πουθενά ο Μαρξ βρε καψερέ ότι στη Ρωσσία του 1917 δεν πρέπει να γινει προλεταριακή επανάσταση; Ο Κάουτσκι που κοπιάρεις αυτή τη στιγμή (τα γραπτά του όταν ήταν αποστάτης και αντεπαναστάτης) πριν τον πόλεμο έγραφε ότι το επαναστατικο κέντρο βάρους μεταφέρθηκε απο την ευρώπη στη Ρωσσία και προέβλεπε ήδη την ταχεία ανάπτυξη του καπιταλισμου. Ο Λένιν στο κορυφαίο έργο του "η ανάπτυξη του καπιταλισμού στη Ρωσσία" αποδεικνύει πως ο καπιταλισμός σάρωνε τις παραγωγικές σχέσεις στην ύπαιθρο και την πόλη.

Αντιγράφεις οποιον νά ναι αρκει να ειναι αντι-μπολσεβίκος.

εσύ δηλαδή πιστεύεις ότι δεν έπρεπε να γινει επανάσταση προλεταριακή στη Ρωσσία γιατι δεν ειχε αναπτυχθει ακομη ο καπιταλισμος, όπως διατεινόταν και καλά ο Κάουτσκι μετά τον πόλεμο;  Σε πληροφορώ ότι τα ίδια έγραφε και για τη Γερμανία :-).

Μάθετε ρε να κάνετε αντιπαράθεση με αρχές, αλλιως μια ζωή ορισμενοι θα γινεστε ουρα του κάθε Τσιπρα.


<<Για να μην σου ξαναθυμισω παλι το αλλο θεμα για το οποιο εκανες γαργαρα: Ποιοι ηταν αυτοι που ιστορικα προετρεψαν σε συνεργασια με τις αστικες δυναμεις σε "λακα μετωπα" και αντισταθηκαν σθεναρα στην ανεξαρτησια της εργατικης ταξης και των οργανωσεων της?>>>

Αυτοι που εκαναν εισοδισμο σε σοσιαλδημοκρατικά κομματα είναι οι τροτσκιστές που υπερασπίζεσαι και το έκαναν απο το 1934. Το 1935 εγκαινιάστηκε ως τακτική επισημα για ολη τη Διεθνή το λαϊκο μέτωπο, ειχε πρηγηθεί λαϊκομετωπική συνεργασία κομμουνιστών αριστερών σοσιαλδημοκατών νωρίτερα σε Γερμανία το 33,  Αυστρία το 34, Ισπανία ΑΣτούριας και οχι μονο πάλι το 34.

Να θυμίσω εδώ ότι οι φαϊστές απείχαν επιδεικτικά απο την Αστούριας, θεωρώντας ότι η συμμετοχή στην εξέγερση ενάντια στην ένταξη των φασιστών της CEDA στη κυέρνηση Λερού, ήταν υποταγή στους...εξίσου κρατιστές σοσιαλιστές που είχαν πάρει τα όπλα και μιλούσαν για επανάσταση!!! ΑΠιθανα πράγματα, που βέβαια μετά τα έκαναν γαργάρα, όταν έβλεπαν την εργατική τάξη να κατευθύνεται μαζικά στο λαϊκό μέτωπο και να χάνουν δυνάμεις απο τους κομμουνιστές.

Μαλλον ξεχνάς κάτι, η συντριπτική πλειοψηφία της αστικής τάξης στην Ευρώπη  τότε ήταν με το φασισμό. Αυτοι λοιπον που πολεμούσαν το φασισμό ήταν με το λαϊκό μέτωπο, γιατι το λαϊκό μέτωπο συνένωνε την εργατική τάξη με τη πλατειά μάζα των αγροτών και των μικροαστικών στρωμάτων σε κοινό μέτωπο ενάντια στο φασισμό. Αυτή ειναι η αλήθεια.

Οσο για τους αναρχικούς το 1931 ψήφισαν Εσκέρα (Ρεφορμιστές καταλανούς) τόσο στις δημοτικές εκλογές, όσο και στις εθνικές (εκει και Αθάνια, πάλι δηλαδή αστικό κόμμα). ΣΤην πρώτη περίπτωση μάλιστα υπήρχε και συνάντηση κορυφών της FAI με απεσταλμένους και της Εσκέρα. Ο Κρίστι τα παραθέτει μια χαρά, δεν σας χαρίζεται.

Πάμε παρακάτω αποχη το 1933, και ξανά το 1936, πάλι συναντήσεις με απεσταλμένους και οι αναρχικοι ψήφισαν Κομπανύς (Εσκέρα) και Αθάνια.

Αρα μην μας εγκαλεις για το ποιος αντιστάθηκε υπερ της πολιτικής ανεξαρτησίας της εργατικής τάξης, διευρύνοντας την ίδια στιγμή τη συμμαχία της με τα πλατεια μικροαστικά στρώματα που ήταν η πλειοψηφία του πληθυσμού σε ολη την ηπειρωτική ευρώπη τότε. Η απάντηση ειναι : ΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ, οι αναρχικοι ψήφιζαν και στήριζαν αστικά κομματα χωρίς αυτα..πάτες., βεβαίως, βεβαίως!

από @Bl 31/08/2016 7:46 μμ.


Ειπα εγω ποτε οτι τα γραπτα του Μαρξ ειναι ευαγγελιο και δεν επρεπε να γινει η επανασταση? Ακριβως το αλαθητο και τα στιβαρα γραπτα σας στηλιτευω. Αλλα οχι για τον κυριο quinto αυτο σημαινει οτι απαραιτητως συμφωνουμε με ποιον? Με τον καουτσι. Φανταζομαι οτι και η Ροζα οταν εκανε κριτικη στο μπολσεβικισμο ηταν αντεπαναστατισα και σοσιαλδημοκρατισσα. Μονο οι δικες σας διαστρεβλωμενες αντιληψεις μπορουν να κανουν τετοιους συνειρμους και αθλιοτητες. Ψωμι και τριανταφυλλα λοιπον, και ο μονος τροπος να τα πετυχουμε αυτα ειναι να ακολουθησουμε τυφλα την λενινιστικη πρωτοπορια. Ψωμι και τριανταφυλλα για τις μαζες που θα χειραφετηθουν με το στοργικο χερι των σταλινικων οταν και αμα φτασουμε στο σημειο να δουλευουμε λιγοτερο τη μερα.

Αληθεια, εσυ που εισαι επαναστατης διανοουμενος εισαι και εργατης? Οχι να ξερουμε δηλαδη.

από @αναρχικός προλελε 31/08/2016 9:11 μμ.


ρε τυπε, αντε, να κανεις σταλινικη προπαγανδα το καταλαβαινω. Είναι η δουλειά σου εδώ μέσα. Αλλα να μας εγκαλεις εμας για ελειψη θεσεων οταν εσυ το μονο που χρησιμοποιεις ειναι το ψεμα, αυτο τι ακριβως ειναι? Εισαι αισχρος! Ακου λεει, οι αναρχικοι ψηφιζαν αθανια. Οι αναρχικοι που με το που βγηκε η αριστερο-φιλελευθερη κυβερνηση την ταραξαν στις απεργειες! Και ολα αυτα, επειδη λεει συναντήθηκαν ηγετες της FAI με αριστερους και επειδη φυσικα το λεει ο Κριστι! Αλήθεια, εχεις υποψην σου πώς άρχισε ο εμφύλιος και πως κινητοποίηθηκε η φασιστική μεριά? Αλλά όταν κάνουμε αυτή την κουβέντα από άλλη αφετηρία, θα πεις ότι οι αναρχικοί ηταν τυχοδιώκτες που το 33 δεν ψηφισαν αριστερα και βγηκε η δεξια, αλλά αντιθετα κανανε γενικές απεργείες! Βρε οι αλητες!

Ρε σοβαρα μιλας τωρα ή νομιζεις οτι μιλας με αδιαβαστους? Που στηριζατε επι χρονια πλατια μετωπα συνεργασίας με τους αστους, ντεμεκ εναντια στον φασισμο και οποιος σας λεγε πως η παλη εναντια στον φασισμο ειναι παλη εναντια στο κεφαλαιο τον βγαζατε οπορτουνιστη και τυχοδιώκτη? Αν θες να ξερεις, μεγαλο μερος της αστικης ταξης της εποχής στην Ισπανία ηταν ενάντια στους φασίστες. Με αυτούς λοιπόν συμμαχίσατε ΕΣΕΙΣ, όχι οι αναρχικοι, οι οποίοι ΔΕΝ ψηφιζαν μαζικά.

Τότε, λοιπόν, στην Ευρώπη υπήρχαν 2 καπιταλισμοί: Ο κλασσικός δυτικός και ο νεοσύστατος και επελαύνων σοβιετικός-κρατικός. Όταν μέρος του δυτικού κεφαλαίου, μετά από χρόνια ενδο-καπιταλιστικής ήττας στράφηκε στον φασισμό, κύριος εχθρός του δεν ήταν αρχικά ο δυτικός καπιταλισμός, ο οποίος και σύριζε μισο-αδιάφορα ίσως ελπίζοντας σε μια λύτρωση, αλλά ο ακμάζων σοβιετικός-κρατικός. Έτσι ήταν φυσικό να στραφούν ενάντια σε αυτόν, αν και δοκιμάστηκε αποτυχημένα η συνενόηση μεταξύ τους (χμχμχμχμ γκου γκουχ) και ας πέθαιναν (και)οι κομμουνιστες   αγωνιστές στην  γερμανία (γκουχγκουχγκουχ προδοσία γκουχγκουχ). Βέβαια, μετά υπήρξε και η εταιρη ενδο-καπιταλιστική συνενοήση, με το κρατικοκαπιταλιστικό σύστημα να κανει αλλαξοκωλιές με το δυτικό, ούτως ώστε να βγάλουν από την μέση τους φασίστες που γίνονταν δυνατοί και ενοχλητικοί. Και όλα αυτά βέβαια στις πλάτες των απανταχού ανιφασιστών αγωνιστών. Οι οποίοι λάμβαναν κάθε φορά και από μια νέα απάντηση για κάθε προδοσία της ηγεσίας. Είτε μιλάμε για τους δυτικούς, είτε ια τους ανατολικούς. Γιατί δυστυχώς σε απολυταρχικά καθεστώτα, η βάση του λαού και τα ήθη της δεν είναι ο καθέφτης της κυβέρνησης τους, όπως συμβαίνει στην αστική δημοκρατία. Και κρυβόταν ο συντροφος Σταλιν....(άλλη κουβεντα που θα σε πειράξει). Και ας ορκίζονταν σε αυτόν οι γεναια αλήθεια σοβιετικοί άνδρες.... Η διαφορά ήθους του ρωσου στρατιώτη από τον ρωσσο ηγέτη/πολιτικό/ινστρούχτορα αντανακλα την διαφορά συνφερόντων μεταξύ τους και το πόσα έχει να χάσει ο καθένας τους στον πόλεμο. Νομίζω,παρομοίως και στο ελληνικό παράδειγμα των "τσολιάδων" απέναντι στους ιταλούς.

pause & rewind

ΟΙ αναρχικοι στην Ισπανία κάνανε άλλα λάθη, που έχουν να κάνουν με τους "ηγετες" τους και την ένταξη των τελευταίων σε επαναστατικές κυβερνήσεις και ακριβώς αυτά τα λαικά μέτωπα που στηρίζατε εσείς. Εκεί είναι κατά κοινή ομολογία όλων των αναρχικών σήμερα η μεγαλύτερη μαυρη σελίδα του αναρχικού κινήματος: Το δικό σας όνειρο και σχέδιο, είναι για εμάς η ντροπή μας: που κάποιοι "ηγέτες" εποφελούμενοι της κατάστασης και της εσωτερικής διαπάλης μεσα στα συνδικάτα, βολεψαν τις κωλάρες τους σε καρέκλες. Αλλα εσενα αυτα σου φαινονται λεπτομερειες επειδη για σενα πολιτική είναι ακριβώς η ενασχόληση με τα "κεντρικά": με την καρέκλα, την ταδε απόφαση του τάδε υπουργού, την δεινα συνάντηση του ταδε αριστερού με τους ταδε ηγέτες των αναρχικών, κλπ. Μια ζωή η γραμμή σας όλη ήταν αυτή που προερχόταν από την Μόσχα και τα κεντρικά: Εντολή συμμαχίας με αστούς? ΟΚ λαικά μέτωπα. Εντολή μετατροπής του στρατού σε τακτικό? ΟΚ τακτικός στρατός. Εντολή καταστροφής κολλεκτιβών? ΟΚ, νο προμπλεμ, κι ας υπάρχουν και...συντροφοι μέσα σε αυτές μαζί με τους αναρχικούς, που δεν καταλαβαίνουν τι κάνετε.

Αυτά τα παραπάνω βέβαια δεν εχουν σχέση με εσενα που δεν μπορείς να καταλάβεις τις θέσεις και την κουλτούρα των αναρχικών απέναντι σε πραγματα που εσένα σου φαίνονται αυτονόητα, όπως η διαμεσολάβηση και η κάθετες δομές, η καθοδήγηση και οι εντολές.

Ή μηπως μπορείς επειδή κάποτε ήσουν αναρχικός (χοχοχοχο) ή μήπως τροτσκίζων (χιχιχιχ) ή οτιδήποτε άλλο υπήρξες πριν δεις το φωτεινό μονοπάτι του πατερούλη?

Λοιπόν, θα σου πω κατι που θα σε πειραξει, αλλά ειναι αλήθεια: Ή δεν ξερεις καθόλου ιστορία ή θύμασαι ότι σε βολευει την στιγμή που σε βολεύει.

από el quinto regimiento 31/08/2016 10:01 μμ.


Να το γραφει; θα στο βαλω αυριο να δουμε ποιος ειναι πανααχετος.


Απόσπασμα από το δοκίμιο του Μάρεϋ Μπούκτσιν με τίτλο "Η διορατικότητα και τα προβλήματα του Κομμουνιστικού Μανιφέστου" (οι τονισμοί δικοί μου):

«[...]Στο Μανιφέστο, το προλεταριακό «κράτος» που θα αντικαταστήσει την αστική «πολιτική εξουσία» και αρχικά θα επιχειρήσει τις πιο «δεσποτικές επιδρομές στο δικαίωμα της ιδιοκτησίας», θα αποτελείται από το προλεταριάτο που θα έχει ανέλθει στη «θέση της κυρίαρχης τάξης». Πιο συγκεκριμένα:

«Το προλεταριάτο θα χρησιμοποιήσει την πολιτική υπεροχή του για να αποσπάσει βαθμιαία όλο το κεφάλαιο από την αστική τάξη, έτσι ώστε να συγκεντρώσει όλα τα μέσα παραγωγής στα χέρια του κράτους, δηλαδή του προλεταριάτου οργανωμένου ως άρχουσα τάξη, αλλά και να αυξήσει το σύνολο των παραγωγικών δυνάμεων όσο το δυνατόν γρηγορότερα». (σελ. 504)

Μόλις μετά βίας θα μπορούσε κάτι τέτοιο να αποκληθεί κράτος, είτε με τη συνηθισμένη Μαρξική έννοια της λέξης, είτε με την έννοια του κοινωνικού αναρχισμού. Στην πραγματικότητα, οι επιπτώσεις αυτής της ασυνήθιστης διατύπωσης έχουν συγχύσει τους ικανότερους των σοσιαλιστών θεωρητικών, τόσο του αναρχικού όσο και του μαρξιστικού χώρου, και ακολούθησαν τον Μαρξ και τον Ένγκελς ως πρόβλημα μέχρι το τέλος της ζωής τους. Πώς θα μπορούσε μια ολόκληρη τάξη, το προλεταριάτο οργανωμένο ως «κίνημα» που θα εκπροσωπούσε τελικά την κοινωνία συνολικά, να θεσμοποιήσει τον εαυτό του σε μία «πολιτική» (ή κρατική) εξουσία; Με ποιες συγκεκριμένες θεσμικές μορφές αυτή η τάξη, της οποίας η επανάσταση –σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες– θα αντιπροσώπευε «το συμφέρον της συντριπτικής πλειοψηφίας» (σελ. 495), θα ασκούσε την οικονομική και πολιτική ηγεμονία της;

Μέχρι την Κομμούνα του Παρισιού το 1871, οι Μαρξ και Ένγκελς πιθανώς στόχευαν σε μία εγκαθιδρυμένη από το προλεταριάτο «πολιτική εξουσία» που δεν θα ήταν τίποτα περισσότερο από μια έμμεση δημοκρατία [republic], δηλαδή μια αντιπροσωπευτική μορφή διακυβέρνησης, εδραιωμένη όμως σε πολιτικά δικαιώματα όπως η ανακλητότητα. Αναρχικοί κριτικοί του Μαρξ επισήμαναν πολύ εύστοχα πως οποιοδήποτε σύστημα αντιπροσώπευσης θα μετεξελισσόταν σε ένα κρατικό σύστημα που θα εξυπηρετούσε μόνο τα δικά του συμφέροντα και που, στην καλύτερη περίπτωση, θα λειτουργούσε ενάντια στα συμφέροντα των εργατικών τάξεων (συμπεριλαμβανομένης της αγροτιάς) ενώ, στη χειρότερη περίπτωση, θα ήταν μια δικτατορική δύναμη τόσο κακοήθης όσο οι χειρότερες αστικές κρατικές μηχανές. Πράγματι, με την πολιτική εξουσία ενισχυμένη από την οικονομική εξουσία, με τη μορφή μιας εθνικοποιημένης οικονομίας, μία «δημοκρατία των εργατών» θα μπορούσε να αποδειχθεί ένας δεσποτισμός (για να χρησιμοποιήσουμε έναν από τους αγαπημένους όρους του Μπακούνιν) αμείλικτης καταπίεσης.

Οι Μαρξ και Ένγκελς δεν είχαν καμία αποτελεσματική απάντηση σε αυτή την κριτική, όπως μπορούμε να συνάγουμε από την αλληλογραφία με τους γερμανούς υποστηρικτές τους. Τίποτα στα γραπτά τους δεν δείχνει ότι έδωσαν κάποια ιδιαίτερη σημασία στην παράδοση των συνελεύσεων που καθιερώθηκε από τους παρισινούς τομείς [sections] κατά τη διάρκεια της μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης. Σ’ αυτήν, οι «αβράκωτοι», συμπεριλαμβανομένων των φτωχότερων και πιο εξαθλιωμένων κατοίκων της Γαλλικής πρωτεύουσας, άσκησαν πραγματικά τη συλλογική εξουσία μέσω των συνελεύσεων γειτονιάς κατά τη διάρκεια της θυελλώδους περιόδου μεταξύ της εξέγερσης [journée] του Αυγούστου του 1792 που ανέτρεψε τη μοναρχία, και της εξέγερσης του Ιουνίου του 1793 που σχεδόν πέτυχε την αντικατάσταση της Εθνοσυνέλευσης από ένα κομμουναλιστικό σύστημα διοίκησης υπό τον έλεγχο των τομέων. Αυτή η παράδοση, που παρέμεινε εν ισχύ στη Γαλλία για το μεγαλύτερο μέρος του 19ου αιώνα, δεν βρήκε καμία απήχηση στα μαρξιστικά κείμενα.

Αλλά η Κομμούνα του Παρισιού του 1871 ήρθε ως ανάσα καθαρού αέρα για τον Μαρξ και τον Ένγκελς οι οποίοι, μια γενιά μετά τη δημοσίευση του Μανιφέστου, αγκάλιασαν την Κομμούνα ως τη θεσμική δομή που θα δημιουργούνταν από το προλεταριάτο μεταξύ της καπιταλιστικής και της κομμουνιστικής κοινωνίας ή, όπως το έθεσε ο Μαρξ στην Κριτική του προγράμματος της Γκότα, ως την «επαναστατική δικτατορία του προλεταριάτου» [4]. Ο Μαρξ εγκωμίασε την Κομμούνα για την καθιέρωση του δικαιώματος να ανακαλούνται οι εκπρόσωποι στο Συμβούλιο της Κομμούνας (το αντίστοιχο του δημοτικού συμβουλίου του Παρισιού), για την υιοθέτηση της αμοιβής ενός ειδικευμένου εργάτη ως αποζημίωση για τη συμμετοχή στο Συμβούλιο, για τον εξοπλισμό του λαού, και ιδιαίτερα σημαντικά, για την εισαγωγή ενός «λειτουργικού, μη κοινοβουλευτικού σώματος, το οποίο είναι εκτελεστικό και νομοθετικό συγχρόνως» [5].

Tα οικονομικά επιτεύγματα της Κομμούνας ήταν πολύ περιορισμένα. Όχι μόνο απέτυχε να κοινωνικοποιήσει την οικονομία, αλλά επέφερε τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για την εργατική τάξη μόνο επειδή οι πιο ριζοσπάστες Διεθνιστές, οι οποίοι αποτελούσαν τη μειοψηφία του Συμβουλίου της Κομμούνας, έπρεπε να υπερνικήσουν τα εμπόδια που έθεταν οι νεογιακωβίνοι, οι οποίοι υποστήριζαν τις αστικές νομικές αξιώσεις (Βλ. Murray Bookchin, Third revolution, Volume 2). Όσον αφορά στους πολιτικούς θεσμούς της, η Κομμούνα ήταν πολύ περισσότερο μια δημοτιστική [municipalist] οντότητα με ισχυρή συγγένεια με τις αναρχικές ιδέες μιας συνομοσπονδίας από κομμούνες. Αμφισβήτησε ουσιαστικά την ύπαρξη του Γαλλικού έθνους-κράτους, ζητώντας από τις χιλιάδες κομμούνες που ήταν διάσπαρτες στη Γαλλία, να ενωθούν σε ένα προυντονικό δίκτυο από αυτόνομες κομμούνες, στα πρότυπα ενός κοινωνικού συμβολαίου [contractual], παρά να υπαχθούν σε ένα συγκεντρωτικό κράτος.

Ο Μαρξ αγκάλιασε αυτή τη δημοτιστική Κομμούνα και ουσιαστικά το κάλεσμά της για μια συνομοσπονδία από κομμούνες (χωρίς να χρησιμοποιεί την ενοχοποιητική λέξη συνομοσπονδία που υιοθετούσαν οι αναρχικοί αντίπαλοί του), ως πολιτική δομή στην οποία «η παλαιά συγκεντρωτική κυβέρνηση των επαρχιών», ακολουθώντας το πρότυπο του Παρισιού, θα «υποχωρούσε μπροστά στην αυτοκυβέρνηση των παραγωγών», προφανώς δηλαδή σε μια δικτατορία του προλεταριάτου. Κάθε εκπρόσωπος από τις διάφορες κομμούνες θα ήταν δεσμευμένος «από τις επίσημες οδηγίες [mandat impératif] των μελών τους», μια αυστηρά αναρχική ιδέα η οποία υποβίβαζε τον εκπρόσωπο, από κοινοβουλευτικό αντιπρόσωπο ή απεσταλμένο, σε έναν απλό εντολοδόχο του λαού, εκ μέρους του οποίου αναμενόταν να μιλά και να ψηφίζει [6].

Ο ισχυρισμός του Μαρξ πως η κεντρική κυβέρνηση θα διατηρούσε «λίγες αλλά σημαντικές λειτουργίες» ήταν τολμηρός αλλά μετά βίας πιστευτός – ακόμη και ο James Guillaume, ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του Μπακούνιν, θεώρησε την ευνοϊκή αξιολόγηση των ελευθεριακών χαρακτηριστικών της Κομμούνας από τον Μαρξ ως βάση για μια συμφιλίωση μεταξύ των μαρξιστών και των αναρχικών στην Πρώτη Διεθνή. Ο Ένγκελς μάλιστα, σε μια επιστολή του 1875 στον August Bebel στην οποία ασκεί κριτική στο πρόγραμμα της Γκότα (που είχε μόλις υιοθετηθεί από τους Γερμανούς Σοσιαλδημοκράτες), προέτρεψε αντί του «λαϊκού κράτους», το πρόγραμμα να χρησιμοποιήσει την «παλιά καλή γερμανική λέξη» Gemeinwesen η οποία «μπορεί να κάνει την δουλεία αντί του γαλλικού ‘Κομμούνα’», αν και είπε λίγα ουσιαστικά για αυτήν [7].

Κάποια στιγμή, αν και αμφιταλαντευόμενος, ο Μαρξ επέστρεψε στον ευνοϊκό απολογισμό του για την Κομμούνα [8]. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επέστρεψε στην υποστήριξη του για τους ρεπουμπλικανικούς [republican] θεσμούς που είχαν χαρακτηρίσει τις πολιτικές του ιδέες μετά τις επαναστάσεις του 1848. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, χωρίς να λέει πολλά σχετικά με το θέμα της Κομμούνας, ήταν ακόμα σαφώς ευνοϊκά διακείμενος απέναντι στην ενσωμάτωση πολλών χαρακτηριστικών της σε μια έμμεση δημοκρατία [republic] –της κλίμακας αμοιβών για τους εκπροσώπους, του δικαιώματος της ανακλητότητας, της ανάγκης να οπλιστεί η εργατική τάξη, και το mandat impératif– τα οποία είχε εγκωμιάσει στο έργο του «Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία». Αλλά ο βαθμός στον οποίο εκτιμούσε πως ένα εργατικό κράτος πρέπει να είναι συγκεντρωτικό και το μέγεθος της εξουσίας [authority] που πρέπει να απολαμβάνει, είναι ερωτήματα που παρέμειναν αναπάντητα μέχρι τον θάνατό του.

Οι ρεπουμπλικανικοί θεσμοί, όσο κι αν προορίζονται να εκφράζουν τα συμφέροντα των εργατών, τοποθετούν απαραιτήτως τη χάραξη πολιτικής στα χέρια των εκπροσώπων και, κατηγορηματικά, δεν αποτελούν ένα «προλεταριάτο που οργανώθηκε σε κυρίαρχη τάξη». Δημοκρατία, υπό την ακριβή σημασία του όρου, δεν υπάρχει εάν η δημόσια πολιτική, όπως διακρίνεται από τις διοικητικές δραστηριότητες, δεν ασκείται από τον λαό που κινητοποιείται στις συνελεύσεις και που συντονίζεται συνομοσπονδιακά από εντολοδόχους [agents] σε τοπική, περιφερειακή και εθνική κλίμακα. Οι εξουσίες που απολαμβάνει ο λαός κάτω από τέτοιες περιστάσεις μπορούν να υφαρπαχθούν χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. Κάποιοι αναρχικοί θα βρίσκουν πάντα ελαττώματα σε κάθε μορφή θεσμικής κοινωνικής οργάνωσης αλλά, εάν οι άνθρωποι πρόκειται να αποκτήσουν πραγματική εξουσία πάνω στις ζωές τους και την κοινωνία, πρέπει να εγκαθιδρύσουν –και το έχουν κάνει για μικρές χρονικές περιόδους στο παρελθόν– καλά οργανωμένους θεσμούς. Θεσμούς στους οποίους οι ίδιοι διαμορφώνουν άμεσα τις πολιτικές των κοινοτήτων τους και, στην περίπτωση των περιφερειών τους, εκλέγουν τους συνομοσπονδιακούς λειτουργούς, ανακλήσιμους και αυστηρά ελέγξιμους, οι οποίοι θα τις εκτελέσουν. Μόνο υπό αυτή την έννοια μπορεί μία τάξη, ιδιαίτερα μια τάξη δεσμευμένη στην κατάργηση των τάξεων, να κινητοποιηθεί ως τάξη για να διαχειριστεί την κοινωνία.

Εκτός από τα παλιότερα γραπτά τους που υποστήριζαν την Κομμούνα του Παρισιού, ούτε ο Μαρξ ούτε ο Ένγκελς επίλυσαν ποτέ το πρόβλημα των πολιτικών θεσμών για την προλεταριακή εξουσία, όπως το έθεσαν στο Μανιφέστο: το πρόβλημα του πώς μια τάξη, πόσο μάλλον η μάζα των ανθρώπων της αστικής κοινωνίας, θα αναλάβει τα ηνία της εξουσίας ως τάξη ή λαός. Το 1905 οι ρώσοι εργάτες βρήκαν με το σοβιέτ της Πετρούπολης τη δική τους λύση στο πρόβλημα των πολιτικών θεσμών για την ταξική εξουσία. Αυτό το σοβιέτ πόλης που αναδύθηκε στην ρωσική πρωτεύουσα κατά την επανάσταση του 1905, ήταν μια επαναπροσέγγιση των συνελεύσεων που είχαν εμφανιστεί κατά τη μεγάλη Γαλλική Επανάσταση. Εάν είχε παραμείνει απλά ένα δημοτικό συμβούλιο, θα διέφερε ελάχιστα από την Κομμούνα του Παρισιού, αν και ο χαρακτήρας του ήταν πολύ περισσότερο εργατικός.

Αλλά το σοβιέτ της Πετρούπολης είχε επίσης βαθιές ρίζες στα εργοστάσια της πόλης και καθοδηγούνταν άμεσα, μέσω απεργιακών επιτροπών και των επιτροπών καταστημάτων, από τους ίδιους τους εργαζομένους. Περισσότερο από τον Λένιν ήταν ο Λέων Τρότσκι, ένας από τους τελευταίους και αναμφισβήτητα ο πιο εξέχων πρόεδρός του, ο οποίος διείδε στο σοβιέτ αυτό, όχι μόνο τον θεσμό που θα μπορούσε να κινητοποιήσει το προλεταριάτο ως τάξη, αλλά και αυτόν που θα μπορούσε να παρέχει τη μεταβατική πολιτική και οικονομική γέφυρα από μία καπιταλιστική σε μια σοσιαλιστική κοινωνία. Ο Λένιν είχε μία πιο εργαλειακή άποψη για το σοβιέτ: το θεώρησε απλά ως μέσο εκπαίδευσης της εργατικής τάξης και το έθεσε στην υπηρεσία του Μπολσεβικικού κόμματος.

Έπρεπε να έρθει το 1917 για να αλλάξει ριζικά ο Λένιν την άποψή του για τα σοβιέτ και να αρχίσει να τα θεωρεί θεσμούς εξουσίας της εργατικής τάξης. Ακόμα κι έτσι όμως, αμφιταλαντεύτηκε κατά τη διάρκεια των γεγονότων του Ιουλίου όταν οι Μπολσεβίκοι ηγέτες φυλακίστηκαν ως αποτέλεσμα μιας πρόωρης αυθόρμητης εξέγερσης και, μέχρι το φθινόπωρο του 1917, είχε επανέλθει στον στόχο μιας σοβιετικής κυβέρνησης. Για ένα διάστημα πρότεινε μια σοβιετική κυβέρνηση που θα μπορούσε να συμπεριλάβει όλα τα σοβιετικά κόμματα –Μενσεβίκους και Σοσιαλεπαναστάτες όλων των ειδών, όπως επίσης και Μπολσεβίκους– αλλά μέχρι το τέλος του 1918 οι Μπολσεβίκοι εξουσίαζαν εξ ολοκλήρου το νεοϊδρυθέν σοβιετικό κράτος και μετέτρεψαν τελικά τα σοβιέτ σε υπάκουα όργανα του κομματικού μηχανισμού τους.

Το ζήτημα των θεσμών της πολιτικής και κοινωνικής διαχείρισης από μια τάξη ως σύνολο –και τελικά από τους πολίτες σε μια αταξική κοινωνία– δεν έχει εύκολη λύση. Πολύ απλά, δεν αντιμετωπίζεται επαρκώς από το ομοσπονδιακό σύστημα του Προυντόν, το οποίο είναι πολύ ασυνάρτητο και ασαφές αλλά και διατηρεί πολλά αστικά χαρακτηριστικά –όπως η ιδιοκτησία μέσω συμβολαίου ή η ατομική ιδιοκτησία– για να μπορεί να παρέχει μια αληθινά επαναστατική λύση. Οι λύσεις που πρότειναν μεταγενέστεροι –περισσότερο κολεκτιβιστές από τους προυντονιστές– αναρχικοί, είναι γεμάτες δυνατότητες αλλά πάσχουν εξίσου από έλλειψη σαφήνειας.

Από τη μεριά τους, οι αναρχοσυνδικαλιστές πρότειναν τον εργατικό έλεγχο της βιομηχανίας ως την πιο βιώσιμη επαναστατική εναλλακτική λύση στο κράτος, επικαλούμενοι την κατάληψη των εργοστασίων και της αγροτικής γης ως αποδεικτικά στοιχεία για το εφικτό της πρότασής τους. Μία επαρκής συζήτηση των δυνατοτήτων και των περιορισμών αυτής της πρότασης, θα απαιτούσε ένα ξεχωριστό άρθρο [9]. Όσον αφορά όμως τα κοινωνικά στοιχεία για μια απελευθερωτική κοινωνία, ο εργατικός έλεγχος έχει βασικά προβλήματα∙ όχι μόνο το τοπικιστικό πνεύμα και την ιδιαίτερα εμφανή μείωση στο μέγεθος της εργατικής τάξης στον κλάδο της μεταποίησης αλλά, ιδιαίτερα, την τάση να οδηγεί σε ανταγωνιστικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις υπό συλλογική ιδιοκτησία. Απλά και μόνο ο οικονομικός έλεγχος των εγκαταστάσεων και των εργοστασίων είναι μόνο μια πλευρά του νομίσματος ενός επαναστατικού μετασχηματισμού, κάτι το οποίο οι Ισπανοί αναρχοσυνδικαλιστές έμαθαν με πολύ δραματικό τρόπο την περίοδο 1936-37 όταν, παρά το μεγαλύτερο πείραμα κολεκτιβοποίησης στην ιστορία, απέτυχαν να εξαλείψουν το αστικό κράτος, το οποίο επέστρεψε δριμύτερο τον Μάιο του 1937 συντρίβοντας βίαια τους θύλακες των αναρχικών στην Καταλονία και την Αραγονία.

Αυτό που φαίνεται απαραίτητο είναι οι θεσμοί μιας δημοκρατικής πολιτικής – για να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη πολιτική με την αρχαία ελληνική σημασία της και όχι ως ευφημισμό για τη σύγχρονη ρεπουμπλικανική κρατική διαχείριση. Αναφέρομαι σε μια πολιτική που θα δημιουργούσε τοπικές συνελεύσεις ανθρώπων και θα τις συνομοσπονδιοποιούσε σε αμιγώς διαχειριστικά συμβούλια προκειμένου να αποτελέσει μία αντίρροπη εξουσία στο έθνος-κράτος. Το πώς μία τέτοια αντίρροπη εξουσία θα μπορούσε να εγκαθιδρυθεί και να λειτουργήσει, είναι πέρα από τα όρια αυτού του άρθρου. Πολλές σημαντικές λεπτομέρειες, ιστορικές και οργανωτικές, θα χάνονταν σε μια συνοπτική περίληψη αυτής της «συνελευσιακής» πρότασης [10].

Και μόνο το γεγονός πως το ζήτημα των θεσμών την ταξικής εξουσίας θίχτηκε στο Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος, είναι μια πτυχή του κειμένου που το κάνει τόσο ζωντανό το 1998, όσο και το 1848. Το γεγονός πως οι Μαρξ και Ένγκελς, με το θεωρητικό βάθος της σκέψης τους, πρόβλεψαν την εξέλιξη της καπιταλιστικής ανάπτυξης με όρους που είναι πιο σχετικοί σήμερα απ’ όσο ήταν στην εποχή τους, θα ήταν αρκετό να καταστήσει αυτό το κείμενο ανυπέρβλητο κατόρθωμα [tour de force] στη σφαίρα της πολιτικής σκέψης. Τόσο η μεγάλη διορατικότητά του όσο και τα ενοχλητικά προβλήματά του, συνεχίζουν να μας συντροφεύουν μέχρι και σήμερα. Η τραγωδία του μαρξισμού είναι πως ήταν τυφλός στις ιδέες του κοινωνικού αναρχισμού, ενώ και οι μεταγενέστεροι επαναστάτες απέτυχαν στις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας να συγκεράσουν τη διορατικότητα και των δύο αυτών μορφών του σοσιαλισμού αλλά και να τις υπερβούν.

[4] Karl Marx, Critique of the Gotha Programme, Marx and Engels, Collected Works, τ. 24, σελ. 95. Η έμφαση στο πρωτότυπο.
[5] Karl Marx, The Civil War in France, Collected Works, τ. 22, 331.
[6] ‘Ο.π., σελ. 332.
[7] Engels, «Letter to August Bebel, March 18-28, 1875», Collected Works, τ. 24, σελ. 71.
[8] Βλ. την επιστολή του Μαρξ προς τον Ferdinand Domela Nieuwenhuis, 22 Φεβρουαρίου 1881, Collected Works, τ. 46, σσ. 65-66.
[9] Η πλήρης αποτίμησή μου υπάρχει στο «The Ghost of Anarcho-Syndicalism», Anarchist Studies, τ. 1 (1993), σσ. 3-24.
[10] Για μία επαναστατική πολιτική με την οποία ο λαός μπορεί να διαχειρίζεται τις υποθέσεις του μέσω συνομοσπονδιοποιημένων αμεσοδημοκρατικών λαϊκών συνελεύσεων –την έχω ονομάσει ελευθεριακό δημοτισμό– ίσως θα επιθυμούσε ο αναγνώστης να συμβουλευτεί το βιβλίο μου From Urbanization to Cities (1987; London and New York: Cassell, 1996) όπως επίσης και το βιβλίο της Janet Biehl, The Politics of Social Ecology: Libertarian Municipalism (Montreal: Black Rose Books, 1997). Πρόσφατες θεωρίες «ισχυρής δημοκρατίας», και άλλες παρόμοιες, προϋποθέτουν την ύπαρξη του κράτους και τείνουν να παραπέμπουν στην ιδέα πως η σημερινή κοινωνία είναι πολύ «πολύπλοκη» για να επιτρέψει την άμεση δημοκρατία και επομένως δεν συνεισφέρουν σε κάποια σοβαρή αμφισβήτηση της υφιστάμενης κοινωνικής τάξης πραγμάτων.»

Για όποιαν/ον ενδιαφέρεται, το πλήρες κείμενο εδώ.


Νομίζω πως το εργατικό κράτος είναι όρος που πρέπει να ξεπεραστεί. Δημιουργεί σύγχυση. Αν μέσω οποιασδήποτε πολιτικής οργάνωσης η εργατική τάξη πάρει τον έλεγχο των μέσων παραγωγής, τότε αυτή η ίδια αυτοκαταργείται. Παύει να είναι εργατική τάξη. Γιατί η εργατική τάξη ορίζεται ως η τάξη αυτή που, όντας αποκομμένη από τα μέσα παραγωγής, μην έχοντας τίποτα πέρα από την εργατική της δύναμη, αναγκάζεται να την πουλήσει και να εισέλθει στο καθεστώς της μισθωτής σκλαβιάς.

Άρα πώς μπορεί να έχει "αποσπάσει βαθμιαία όλο το κεφάλαιο από την αστική τάξη, έτσι ώστε να συγκεντρώσει όλα τα μέσα παραγωγής στα χέρια του κράτους, δηλαδή του προλεταριάτου οργανωμένου ως άρχουσα τάξη" και να παραμένει εργατική τάξη;

Η εργατική τάξη είναι πάντα υποτελής τάξη, μέχρι να αυτοκαταργηθεί. Δεν μπορεί να γίνει κράτος γιατί δεν μπορεί να γίνει άρχουσα. Αν το κράτος πάρει τα μέσα παραγωγής από τους αστούς λοιπόν, τα στερεί από την εργ. τάξη.

Άρα πώς είναι εργατικό το κράτος αφού κι αυτό στερεί από την εργ. τάξη τα μέσα παραγωγής;

Οι σταλινικοί κομμουνιστές θα μας πουν: Επειδή εκπροσωπεί τα συμφέροντα της εργ. τάξης.

Εμείς οι αντιεξουσιαστές κομμουνιστές θα απαντήσουμε: Δεν το κάνει. Γιατί το συμφέρον της εργατικής τάξης είναι να πάψει να υπάρχει ως τέτοια, είναι η κατάργηση όχι μόνο της ατομικής ιδιοκτησίας αλλά και της σχέσης κεφάλαιο-εργασία, την οποία το "εργατικό" κράτος συντηρεί.

Οι σταλινικοί θα απαντήσουν: Μα δεν μπορούν να γίνουν όλα αμέσως.

Εμείς οι αντιεξουσιαστές κομμουνιστές θα απαντήσουμε: Αυτό θα το κρίνει η επαναστατημένη εργατική τάξη, όχι εσείς. Σίγουρα θα υπάρχουν φάσεις και θα είναι μια μακροχρόνια διαδικασία. Αλλά θα είναι μακροχρόνια διαδικασία κατάργησης της εκμετάλλευσης, όχι συντήρησής της.

Όσον αφορά την ιστορική συζήτηση που γίνεται έχω να πω δυο πράγματα:

1ον γίνετε λίγο πιο διαλεκτικοί όταν κρίνετε τα επαναστατικά κινήματα. Μην απορρίπτετε συνολικά το μαρξισμό, ούτε τον αναρχισμό, για τα λάθη και τις παραλείψεις τους. Ας τα δούμε μέσα στο ιστορικό πλαισιο της εποχής τους κι ας δούμε τι μας διδάσκουν. Δεν έχει σημασία άλλωστε ποιος ήταν πιο επανασταταράς. Σημασία έχει να νικήσει η Επανάσταση.

2ον μιλάτε πιο ευγενικά. Έλεος με τις απαξιωτικές ειρωνίες και τον εκχυδαϊσμό της συζήτησης.

από @αναρχικός προλελε 01/09/2016 1:56 πμ.


αυτος που εγινε υπουργος δικαιοσυνης στο Λαικο Μετωπο και ειναι το πιο τρανο παραδειγμα του ξεπεσμου που σου περιγραφω ως η πιο μαυρη σελιδα του αναρχικου κινηματος? Που το επαιζε ντεμεκ υπερ των αμεσων δρασεων και του ενοπλου και μετα παρακαλουσε τους εργατες της βαρκελωνης να παραδωσουν τα οπλα?

οχι, ευχαριστω δεν θελω καμια πηγη απο αυτον να λεει τπτ. Γιατι εμεις οι αναρχικοι δεν ειμαστε σαν τους σταλινες. Οταν σημαντικες προσωπικοτητες και συντροφοι εχουν παρει την κατω βολτα, μπορουμε να τους κανουμε κριτικη και να τους αποδομησουμε, ακομη κι αν ειναι οι πιο κεντρικες φιγουρες της συγχρονης ιστοριας μας. Ενω εσεις φτιαχνεται 35 διαφορετικες ιστοριες, πηγες και δικαιολογιες για να τους καλυψετε. Μεχρι και συντροφους απο φωτογραφιες εξαφανιζετε, χαχαχαχα!!!! Αλλα ετσι ειναι, οι σημαντικοτερες πηγες σας ειναι οι χειροτερες σελιδες της ιστοριας μας. Περηφανοι ειμαστε γι αυτο.

Ο Ολιβερ ηταν φτιαγμενος απο το ιδιο υλικο με τους σοβιετικους ηγετες και γενικα με ολους τους ηγετες του κοσμου. Που την δυκολη στιγμη, οταν το πλοιο μπανταρει, αυτοι μπορουν να κρυφτουν στο καταφυγιο τους (ακους πατερα τι κραζει ο κοσμος?) ή να παρουν των οματιων τους και να την κανουν για εξορια σαν τον...μητσοτακη!

Αλλοι παλι ειναι αγωνιστες κι επαναστατες και ας ειναι διαφορετικης αποχρωσης, οπως ο Ντουρουτι, ο Ασκασο, ο Τσε, ο Αρης, η Ροζα, ο Τουπακ Αμαρου και πεθαινουν στον αγωνα και οχι απο βαθυα γεραματα ή απο χολυστερινη

Αν εχεις καμια δικια τους πηγη πολυ ευχαριστως. Ειδικα των δυο πρωτων μιας και μιλαμε για αναρχικους και Ισπανια.

από @αναρχικός προλελε 01/09/2016 2:20 πμ.


ακριβως αυτα που παραθετεις σε συνδιασμο με αυτα που σου γραφω εγω πιο πανω, ξεσκεπαζουν την θολωμενη ιδεα που εχει ο πολιτικος χωρος σου (και ο μπουκτσιν, που αλλαξε 2-3 φορες γνωμη στην ζωη του σχετικα με το αν ειναι μαρξιστης ή ελευθεριακος) για την "δημοκρατια" και το πως την αναπαραγετε. Εμπιπτει εκτος των αλλων σε αυτο το επιπεδο της εξοικειωσης των μαζων με τον λογο μας μεσω της εσφαλμενης αντιληψης οτι αυτο θα γινει αν τον "καλοπισουμε".

Τι θα πουν ολα αυτα τα δημοκρατικα στοιχεια που ελειπαν απο τους μαρξιστες στην αναλυση τους δεν μας λεει πουθενα ο Μπουκτσιν, που να διασαφηνιζουν την ενοια "δημοκρατια-δημοκρατικος". Αλλα και γιατι αυτες οι μορφες οργανωσης οπως οι συνελευσεις των κατοικων που αναφερει χαρακτηριζονται ως "δημοκρατικες". Από που κι ως που? Απλα το χρησιμοποιει ετσι, για τον ιστορικα οπορτουνιστικο λογο που σου λεω πιο πανω.

Μην νομιζεις οτι πρωτοτυπησες, ειμαι αρκετα εξοικειωμενος με τα γραπτα του μπουτσιν, σε ολες τις περιοδους του.

Καλος ο Μπουκτσιν σε διαφορες αναλυσεις του, αλλα γενικα ηταν αρκετα ΟΦΑ, που λεει και ο πρακτορας των σταλινικων μυστικων υπ.  πιο πανω.

από @nonymous 01/09/2016 7:47 πμ.


post image

Για να κάνω κι εγω με τη σειρά μου μια προσφορά στο διάλογο ανεβάζω δύο φύλλα του "ΚΑΤΗΓΟΡΩ" (4/10/1944, αρ. φ. 12 και 8/10/1944, αρ. φ. 13) Όργανο της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Αθήνας. Το ΚΑΤΗΓΟΡΩ αποτελεί ουσιαστικά δελτίο προγραφών της ΟΠΛΑ για όσους δε ξερουν.

Δε θα σχολιάσω τίποτα απλα διαβάστε τα δυο αυτά φύλλα και τα συμπεράσματα δικά σας για το πως ο χίτης και ο ρουφιάνος ξαφνικά εμπεριέχει πολύ περισσότερους από τους δωσίλογους και τους φασίστες. Η νοοτροπία γνωστή και σήμερα, τα μέσα απλά διαφορετικά.

Εικόνες:

από el quinto regimiento 01/09/2016 8:55 πμ.


παρακάτω αποδεικνύεται πολύ απλά ότι υπήρχε γραμμή στήριξης του κόμματος της Εσκέρα (δημοκρατική αριστερά). Προσοχή καμια σχέση με σοσιαλιστικό κομμα, καμια σχέση με κομμουνιστικό κόμμα. Η Εσκέρα ήταν ένα συνονθύλευμα καταλανικών κομμάτων και οργανώσεων που προέκυψε μετά την προσχώρηση του βασικού καταλινικού εθινικιστικού κόμματος, της καταλανικής Λίγκα στο μοναρχικο καθεστως το 1917 και αργότερα με τη στήριξη που προσέφερε στη  δικτατορία του Πρίμο ντε Ριβέρα. H Λίγκα ήταν το κόμμα των καταλανών βιομηχάνων. Οι καταλανοι εργάτες και μικροαστοι στήριζαν Εσκέρα. Οι κατσιλιάνικης καταγωγής εργάτες και μικροαστοι προτιμούσαν αρχές του εικοστού του κόμμα του Λερού, που ναι μεν ήταν αντικληρικαλιστής και ασκούσε μια κοινωνική δημαγωγία με αντισυστημικό λόγο, αλλα την ίδια στιγμή ήταν ενάντια στη καταλανικη εθνική συνείδηση, και εμφανιζόταν ως το αντιπαλο δέος της Λίγκα.

Οι αναρχικοι και το 31 και το 36 στη Βαρκελώνη στήριξαν Εσκέρα, στην υπόλοιπη Ισπανία εκπροσώπους του Αθάνια, του ρεπουμπλικανικού αστικού κόμματος δηλαδή. 

ΠΟΤΕ ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΑΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ, γιατι θεωρούσαν οτι ήταν οι βασικοι τους εχθροι στο συνδικαλιστικό τομέα. Η λογική τους ήταν εντελώς σεκταριστική και ΜΙΚΡΟΑΣΤΙΚΗ. Αν ήθελαν ας συγκροτούσαν δικό τους συνδυασμό, αντιθέτως παραχωρούσαν την ψήφο τους στα αστικά (αθάνια) και μικροαστικά ρεφορμιστικά (κομπανύς) κόμματα της Ισπανίας.

Εχουμε και λέμε λοιπόν

από Γκιγιαμόν (http://www.spunk.org/texts/places/spain/sp001780/index.html), κεφάλαιο 2 (http://www.spunk.org/texts/places/spain/sp001780/chap2.html)

See Garcia Oliver's answers (which date from the first half of 1950) to a questionnaire from Burnett Bolloten [on deposit with the Hoover Institution]:

"With regard to the February elections, the CNT-FAI adopted the following line, which was peddled throughout Spain at rallies as well as in writing. The forthcoming elections are going to be decisive for the Spanish people. If the working class votes for the left, the latter will take power, but we will have to confront an uprising by the military and the right aimed at seizing power. If the working class does not vote for the left, that would spell a lawful success for fascism. We for our part advise the working class to do as it pleases with regard to voting, but we say to it, that if it does not vote for the left, before six month will have elapsed from the later's victory, we shall have to resist the fascist right with weapons in hand. Naturally, Spain's working class, which had for many years been advised by the CNT not to vote, placed upon our propaganda the construction we wanted, which is to say, that it should vote, in that it would always be better to stand up to the fascist right, if they revolted, once defeated and out of government. The left won in the February 1936 elections. Companys became the government in Catalonia and the left became the government of Spain. We had honored our commitments, but they honored none of theirs, in that they issued not one weapon, nor did they take any preemptive action against the fascist military plot."

Λέει ο Ολιβέρ: “...Από τη μεριά μας, συμβουλεύουμε την εργατική τάξη να κάνει ό,τι νομίζει, αλλά της λέμε ότι αν δεν ψηφίσει την αριστερά...” κλπ.

...Η αριστερά κέρδισε στις εκλογές του Φλεβάρη του '36. Ο Κόμπανις έγινε κυβερνήτης της Καταλωνίας και η αριστερά κυβέρνηση της Ισπανίας. Εμείς τηρήσαμε τις δεσμεύσεις μας, αλλά αυτοί δεν τήρησαν καμιά από τις δικές τους...” κλπ.

https://athens.indymedia.org/post/1546653/

Ξεκάθαρα ο Γκαρθία Ολιβερ στήριξε τον Κομπανύς, την Εσκέρα.

Προσέξτε τώρα, το Φλεβάρη του 1936 δεν αναδείχθηκε καμια κυβέρνηση της Αριστεράς. Παρότι το σοσιαλιστικό κόμμα ήταν πρώτο σε ψήφους δεν θέλησε να ενταχθεί στη κυβέρνηση. Ο λόγος ήταν οτι ο Καμπαγιέρο ήθελε να ελέγξει πλήρως το υπουργικό συμβούλιο, ανεξάρτητα απο τον Αθάνια και το κομμα του Μπάριο, που είχε προκύψει απο διάσπαση του κόμματος του Λερού. Ούτε οι κομμουνιστές βρίσκονταν στη κυβέρνηση. Τόσο οι σοσιαλιστές, όσο και οι κομμουνιστές σχηματίζουν κυβέρνηση βδομάδες μετά την έναρξη της ανταρσίας των εθνικιστών στρατηγών τον Ιούλη του 36, μεσολαβει πρώτα η κυβέρνηση Γκιράλ μετά τη κατάρρευση της κυβέρνησης Κασάρες Κιρόχα. και οι δυο κυβερνήσεις ειναι κυβερνήσεις ελεγχόμενες απο τον Αθάνια.

Παρόλα αυτά ο Ολιβερ αποκαλεί τα κομματα αυτα συλλήβδην ...αριστερά! Γιατί; Γιατι απλούστατα αυτούς ψήφισαν οι αναρχικοι.

________________

οσον αφορά τους αυτοσχεδιασμούς του προλελέ, οτι το 31 αποκλείεται οι αναρχικοι να ψήφισαν Εσκέρα και Αθάνια γιατί μετά επιτέθηκαν στη κυβέρνηση με απεργίες και αργότερες με καταδρομικές ενέργειες. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Ισα - ισα, τόσο ο Παζ , όσο και ο Κρίστι αναφέρουν οτι οι Ντουρούτι, Ολιβερ, και άλλοι της πτέρυγας των Σολιντάριος απαιτούσαν απο τη δημοκρατική κυβέρνηση να εφαρμόσει της δεσμεύσεις της τις πρώτες βδομάδες. Ο Κρίστι λεει ξεκάθαρα ότι στις δημοτικές εκλογές του 31 μετά τη πτώση του πριμο ντε ριβέρα οι σολιντάριος στήριξαν Εσκέρα, αργότερα στις  εθνικες εκλογές πάλι έγινε το ίδιο. 

Η σύγκρουση πυροδοτείται μετά απο την άγρια καταστολή που εφαρμόζει το καθεστώς και βεβαίως με τον νόμο για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις του Καμπαγιέρο (υπουργός εργασίας) που στη πράξη έβγαζε παράνομες όλες τις απεργίες, αφού αυτές έπρεπε να ανακοινωθούν δημόσια 8 μέρες νωρίτερα. επιπλέον, αβάνταρε τις επιτροπές διατησίας ανάμεσα σε εργοδότες και εργάτες, ζημιώνοντας τον ταξικό αγώνα, πριμοδοτώντας το ρεφορμισμό και τη ταξική συνδιαλλαγή. Μεγάλο τμήμα της UGT άρχισε να λειτουργεί απεργοσπαστικά, εις βάρος της CNT, αλλα επειδή oι σοσιαλιστές συμμετείχαν με υπουργούς στη κυβέρνηση του 31-33, τα πρώτα χρόνια αρκετοί εργάτες και αγρότες ευθυγραμμίστηκαν με την πολιτική ταξικής συνεργασίας του Καμπαγιέρο. Λίγο αργότερα -προς το 33-ήρθε η απογοήτευση και αρκετος κόσμος άρχισε να ευθυγραμμίζεται με τους αναρχικους, φουσκώνοντας τις απεργίες.Μέσα σε αυτό το κλίμα, διάφορες ομάδες της CNT άρχισαν τις καταδρομικές ενέργειες, αποσπόμενες απο τη πραγματικότητα. Η ομάδα του Νοσότρος τότε τις ονόμαζε :Επαναστατικά Γυμνάσια (!). Οι ενέργειες αυτες βέβαια ήταν καταδικασμένες σε παταγώδη αποτυχία, άμαζες και σκόρπιες. Ο ίδιος ο Πειρατς παραδέχεται οτι η στρατηγική αυτή ήταν καταστροφική για τη CNT.

από αναρχάρας μανιπουλάτορας 01/09/2016 10:07 πμ.


μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα; Από τη στιγμή που είδα κι αυτό, να χρησιμοποιείς Κρίστι για να "κριτικάρεις" τη FAI μπορώ να πω ότι είμαι πολύ περήφανος και ότι mission accomplished. Mαζί μου θα μάθεις να διαβάζεις, ακόμα κι αν το κάνεις για να διαστρεβλώσεις και να καταντήσεις αγνώριστο το θέμα, λέγοντας ...70% ψέμματα 20% θορυβολογία και 10% αλήθεια (:P)... και  όπως επιτάσσει η στρατηγική σου η κατά τα άλλα subterfuged. Μεταστροφή λέγεται, σου γυρίσα την τακτική σου μπούμερανγκ. Ευχαριστώ πολύ λοιπόν που ενεργείς ως πράκτορας των αναρχικών και με βγάζεις από τον κόπο, αν και σταλινικός...Βέβαια θα δυσκολευτείς λίγο να δικαιολογήσεις τις κραυγές σου στο άλλο ποστ αλλά δε γμτ...

Tip προς τους νεότερους ειδικά τους 15 χρόνους (χαχαχα....εδώ λιώνουμε!!!!) που ενδιαφέρονται: Μη τσιμπάτε στα ψέμματα περί Ισπανίας του σταλινικού αλεπόπουλου. Ποντάρει, θορυβολογώντας, ακριβώς στο ότι ο αναγνώστης δε θα μπει στο τριπάκι να διαβάσει, παρά μόνο, θα του εντυπωθούν τα bold με τα οποία στολίζει τη γκεμπαιλίστικη τακτική του. Πες, πες...  Απόδειξη ότι ήδη έχει καταφέρει να σας παρασύρει σε αλλαγή θέματος από το Στάλιν στην Ισπανία προκειμένου να μη γίνει κουβέντα και να σας τη βγαίνει κι από πάνω.

Όλα όσα ψευδώς και ανιστόρητα επαναλαμβάνει περί αναρχικών γενικότερα και fai ειδικότερα έχουν ξεφτιλιστεί στο πόστ  https://athens.indymedia.org/post/1546653/ όπου πήγε η γαργάρα και το ξεβράκωμα σύννεφο.

Στο θέμα μας τώρα: Ο μεγαλύτερος σοσιαλδημοκράτης αστός ήταν ο Στάλιν. Tης ίδιας σχολής με το Νόσκε.

από el quinto regimiento 01/09/2016 12:44 μμ.


ο Κρίστι δεν μας ταιριάζει τώρα αν και τον πρότεινες με θέρμη, έτσι; Για πες μου λοιπόν που ακριβώς γράφω ψέματα για τον Κρίστι; Ειμαι με το βιβλίο ανα χείρας και περιμένω. Ψήφισαν οι αναρχικοι με γραμμή Εσκέρα στη Βαρκελώνη το 31 και το 36 ναί ή ου; Τότε τι σόι πολιτική ανεξαρτησία προσέφεραν στην εργατική τάξη; Εσύ τι έγραφες για όλα αυτά στο θρεντ που λες, θυμάσαι, ή να σου θυμίσω :-0

οσο για τα αλλα που λες περι διαβάσματος, εγώ κανένα κώλυμα δεν έχω, δώστε πηγες παιδιά, όσες θέλετε. Απλως σε αντίθεση με εσάς φροντίζω να τις ξεψαχνίζω :-0. Ιστορικούλη έκανες καλή δουλειά, οφείλω να το ομολογήσω, χωρις την αντιπαράθεση του καλοκαιριού, δεν θα έβγαζα ολα αυτα τα λαβράκια. Μονοι σας τα γράφετε. Να σαι καλά λοιπόν. χα χα!

Ειδικά η τακτική των... Επαναστατικών Γυμνασίων του Νοσότρος προκειμένου να έρθει η επανάσταση και ο ...ελευθεριακός κομμουνισμός... ειναι ολα τα λεφτά!

__

διόρθωση:

καστιλιάνικης καταγωγής παραπάνω, για τους οπαδούς του Λερού, που ανάμεσά τους βέβαια ήταν και ψηφοφόροι αναρχικοι, έτσι, μην ξεχνιόμαστε :-) Τα εκθέτει μια χαρά στον απολογισμό του αργότερα ο ηγέτης του PSUC.

καλα και αλλα γραμματικα και συντακτικά , αλλα σορρυ εχω δουλειά, τα λέμε

από ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ 01/09/2016 1:12 μμ.


proletired322, γράφεις απευθυνόμενος σε 'μένα σε προηγούμενο σχόλιό σου, ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο τα παρουσιάζω σε σχέση με την έννοια της λενινιστικής πρωτοπορίας, της αυθεντίας των ειδικών, αυτών που ξέρουν περισσότερα και γι' αυτό μπορούν να χρήζονται "αρχηγοί" (βλ. π.χ. Κεντρική Επιτροπή) και να παίρνουν τις αποφάσεις "από τα πάνω" διατάζοντας τους "από κάτω", σε κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής. Δε διαφωνώ μαζί σου, η απλότητα (ή ακόμα-ακόμα και απλοϊκότητα) των κειμένων μου είναι συνειδητή επιλογή και έχει να κάνει με το γεγονός ότι έχω πάντα στο μυαλό μου τα κείμενά μου να είναι ευανάγνωστα όχι μονάχα στους μύστες της επαναστατικής ιστορίας, αλλά και σε αυτές και αυτούς που τώρα ξεκινούν τη μελέτη της. Απο εκεί και πέρα στα πλαίσια της συζήτησης προφανώς η καθεμιά και ο καθένας μπορεί να εμβαθύνει σε οποιοδήποτε θέμα κρίνει απαραίτητο, όπως πράττεις και εσύ.

αναρχικέ προλελε, γράφεις σχετικά με την έννοια της δημοκρατίας, ότι η δημοκρατία είναι εξουσία σε όλες τις μορφές της. Κατά μία έννοια έχεις δίκιο. Πως ορίζεται όμως η δημοκρατία, με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου όταν και επιννοήθηκε; Η ετυμολογία της λέξεως βρίσκεται στα συνθετικά «δήμος» (το σύνολο των ανθρώπων που συμμετέχουν στη συνέλευση) και «κράτος» (δύναμη, εξουσία, κυριαρχία). Τί σημαίνει λοιπόν δημοκρατία; Δημοκρατία σημαίνει όλη η εξουσία στη συνέλευση! Ε ναι λοιπόν, ως αναρχικός δηλώνω φανατικά δημοκράτης, δηλώνω ανερυθρίαστα ότι η μόνη εξουσία που δέχομαι και αναγνωρίζω είναι η εξουσία της συνέλευσης και καμία άλλη! Γράφει εξαιρετικά ο Yaniris σε σχόλιό του σε μία άλλη συζήτηση ότι: «[...]ο μόνος ρόλος των αναρχικών είναι, συνειδητά, να υπηρετήσουν την όποια ελευθεριακή, οριζόντια, κοινωνική οργάνωση, σαν το στρατιωτικό σώμα που υπηρετεί αυτήν την οργάνωση και την περιφρουρεί σύμφωνα με τις εντολές της. Οι αναρχικοί θα πρέπει να είναι οι εγγυητές ότι το μονοπώλιο της βίας ανήκει συλλογικά σε όλη την κοινωνία που λειτουργεί οριζόντια, και δεν υπάρχει ανταγωνιστικά καμιά άλλη βία. Οι αναρχικοί ή θα είναι πιο κάτω κι απ'τους από τα κάτω ή δεν θα είναι αναρχικοί. Δηλαδή θα πρέπει να μάθουν να βγάζουν τον σκασμό (σαν αναρχικοί) στις ελευθεριακές συνελεύσεις, και να περιφρουρούν σύμφωνα με τις ανάγκες της συνέλευσης. Αναγκαστικά κι αν συνειδητά επιδιώξεις να βρεθείς πιο κάτω απ'τους από κάτω θα συναντηθείς με τους αγώνες των πιο "αποκατιανών" της κάθε είδους τάξης. Τους πρόσφυγες, τις φτωχές γυναίκες, τους οικονομικά πεταμένους και διωκόμενους, τους LGBTQ χωρίς φράγκα, τους εξαρτημένους που αγωνίζονται για απεξάρτηση, τους άστεγους, τους πεινασμένους, κλπ. Με αυτούς συναντιέσαι με αυτούς οργανώνεσαι. Όχι με τον αγρότη με το τρακτέρ, αλλά με την γυναίκα και την κόρη του εργάτη του αγρότη με το τρακτέρ. Με τον δαρμένο γκέϊ γιό του Πακιστανού εργάτη του αγρότη με το τρακτέρ. Με την δούλα του διωγμένου πολιτικού πρόσφυγα απ'την Τουρκία και την Συρία. Με τον κουτσό και τον καθυστερημένο Αυγανό που προτιμούν να είναι άστεγοι παρά να ενδώσουν στο νταβατζιλίκι του ομοεθνή τους. Και αυτούς τους υπηρετείς και τους περιφρουρείς ώστε να οργανωθούν και να αποφασίζουν οι ίδιοι για την καθημερινότητα τους.[...]». Για την ακρίβεια η δική μου θέση, συνθέτοντας τα λόγια του Yianiri με κάποια δικά μου, είναι η εξής:

Για μένα ο ρόλος των αναρχικών είναι διττός. Απο τη μία να συμμετέχει σε κάθε είδους κοινωνικές διεργασίες παλεύοντας, με όπλο του το ιδεολογικό του υπόβαθρο, για να συνδιαμορφώσει τις εξελίξεις χωρίς να καπελώνει, να καθοδηγεί ή να κατευθύνει, αλλά συμμετέχοντας ισότιμα. Οφείλει δηλαδή να ακούει και να ακούγεται, να ενημερώνει και να ενημερώνεται, να πείθει και να πείθεται. Ταυτόχρονα, οφείλει συνειδητά να υπηρετεί την όποια ελευθεριακή, οριζόντια, κοινωνική οργάνωση, σαν το στρατιωτικό σώμα που υπηρετεί αυτήν την οργάνωση και την περιφρουρεί σύμφωνα με τις εντολές της. Οι αναρχικοί θα πρέπει να είναι οι εγγυητές ότι το μονοπώλιο της βίας ανήκει συλλογικά σε όλη την κοινωνία που λειτουργεί οριζόντια, και δεν υπάρχει ανταγωνιστικά καμιά άλλη βία. Οι αναρχικοί ή θα είναι πιο κάτω κι απ'τους από τα κάτω ή δεν θα είναι αναρχικοί. Δηλαδή θα πρέπει να μάθουν να περιφρουρούν τις ελευθεριακές συνελεύσεις σύμφωνα με τις ανάγκες της συνέλευσης. Αναγκαστικά κι αν συνειδητά επιδιώξεις να βρεθείς πιο κάτω απ'τους από κάτω θα συναντηθείς με τους αγώνες των πιο "αποκατιανών" της κάθε είδους τάξης. Και αυτούς τους υπηρετείς και τους περιφρουρείς ώστε να οργανωθούν και να αποφασίζουν οι ίδιοι για την καθημερινότητα τους.

Κατά τα άλλα με καλύπτουν και τα σχόλια του proletired322 σε σχέση με την έννοια της δημοκρατίας. Και μία διευκρίνιση. Δεν ανήκω σε κάποιον άλλο "χώρο" πέραν αυτού που γενικά και αόριστα ορίζεται ως αναρχικός-ελευθεριακός.

el quinto regimiento γράφεις: «[...]Και η ΕΣΣΔ νίκησε μονη της (σ.σ. το γερμανικό στρατό).. Και η ΕΣΣΔ τα ξανάχτισε ολα. Αλλα ακομη δεν είχε υπεριοσχύσει στο σχετικό σκέλος ανάπτυξης. Ειχε ανορθώσει την κατεστραμμένη οικονομία της λίγο πιο πάνω απο τα προπολεμικά επίπεδα. Ηθελε χρονο, θα τα κατάφερνε. Αλλα στο έδαφος της κούρασης, της τεράστιας απώλειας έμπειρων επαναστατών, της υποχώρησης του επαναστατικού πνεύματος στους εργάτες, πράγμα φυσιολογικό μετά απο μια τέτοια αναμέτρηση και την επακόλουθη οικοδόμηση, φώλιασε ο ρεβιζιονισμος σε αρκετά στελέχη της διοίκησης και του κόμματος και τελικά επικράτησε.[...]».

Αρχικά αξίζει να σημειωθεί ο διαχωρισμός που κάνεις μεταξύ των έμπειρων επαναστατών και των εργατών. Προφανώς σύμφωνα με τη λενινιστική σου λογική, οι εργάτες παρά το γεγονός ότι χειραφετήθηκαν, έκαναν την επανάσταση και έδωσαν το αίμα τους, παραμένουν απλά εργάτες και δεν είναι επαναστάτες...

Ουσιαστικά όμως αυτό που γράφεις είναι αυτό ακριβώς που έγραψα κι εγώ ότι υποστηρίζετε οι σταλινικοί (κι ας με κοροϊδεύεις γι' αυτό), ότι δηλαδή αυτό που φταίει και ανακόπηκε η οικοδόμηση του σοσιαλισμού και ο ερχομός της κομμουνιστικής κοινωνίας στην Ε.Σ.Σ.Δ., είναι ότι πέθανε ο Στάλιν και δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο του, αφού τα ηνία του κόμματος τα πήραν οι ρεβιζιονιστές. Αναρωτιέμαι βέβαια, πως είναι δυνατό μετά από τόσες εκκαθαρίσεις που πραγματοποίησε ο Στάλιν στο κόμμα και γενικότερα, να επικρατήσουν τελικά οι ρεβιζιονιστές μετά το θανατό του; Προφανώς η απάντηση που εσύ δίνεις είναι ότι από τη μία είχαν λιγοστέψει οι "ντούροι έμπειροι επαναστάτες" και από την άλλη είχε υποχωρήσει το επαναστατικό πνεύμα στους καημένους τους εργάτες, γιατί ως εργάτες είναι πνευματικά κατώτεροι από τους "ντούρους έμπειρους επαναστάτες", με αποτέλεσμα να απογοητεύονται και να παρασύρονται εύκολα...

Η εξήγηση όμως που δίνουμε οι αναρχικοί για τη δεδομένη απογοήτευση των εργατών, έχει να κάνει με την εξουσιαστική-δεσποτική φύση του υποτιθέμενου σοσιαλιστικού κράτους που οικοδομήθηκε από τους μπολσεβίκους και που ουσιαστικά έγινε ένας άλλος χαλίφης στη θέση του χαλίφη. Γράφει χαρακτηριστικά ο Μπούκτσιν στο κείμενό του που έχω παραθέσει στην αρχική μου δημοσίευση:

«[...]Το να μιλήσουμε όπως κάνει ο Τρότσκι για τη «συνέχεια» της Ρωσικής επανάστασης στη δεκαετία του ’30, το να περιγράψουμε τη γραφειοκρατία σαν φύλακα των νικών του Οκτώβρη, το ν’ αποκαλέσουμε το Σταλινισμό απλώς σαν μια «θερμιδωριανή» αντίδραση –όλα αυτά είναι καθαρές βλακείες. Δεν υπάρχει ούτε συνέχεια ούτε Θερμιδώρ· υπήρξε απλώς η ταφόπλακα ενός οράματος που είχε στραγγαλιστεί στα 1921 κι ακόμα νωρίτερα. Η άνοδος του Στάλιν στην εξουσία τόνισε απλώς μια αντεπανάσταση που είχε αρχίσει νωρίτερα. Πολύ πριν απ’ τα 1927, όταν εκδιώχθηκε η Τροτστκιστική αντιπολίτευση, όλες οι κοινωνικές κατακτήσεις είχαν χαθεί, στο μέτρο που αφορούσαν το Ρώσικο λαό. Απ’ αυτό προερχόταν η αδιαφορία των εργατών και των αγροτών για τα αντισταλινικά αντιπολιτευτικά ρεύματα που υπήρχαν μέσα στους κόλπους του κομμουνιστικού κόμματος. 

Όλες οι προϋποθέσεις για το Σταλινισμό είχαν δημιουργηθεί με την ήττα των ναυτών της Κροστάνδης και των απεργών της Πετρούπολης. Μπορεί να προτιμήσουμε να θρηνήσουμε αυτά τα λαϊκά κινήματα, να τιμήσουμε τον ηρωισμό των θυμάτων, να χαράξουμε τις προσπάθειες τους στα χρονικά της επανάστασης. Αλλά πάνω απ’ όλα η εξέγερση της Κροστάνδης και το απεργιακό κίνημα στην Πετρούπολη πρέπει να γίνουν κατανοητά -όπως θα καταλαβαίναμε τα διδάγματα όλων των μεγάλων επαναστάσεων- αν θέλουμε να συλλάβουμε το περιεχόμενο της ίδιας της επαναστατικής διαδικασίας.»

 

Και κάτι ακόμα. Η προσπάθειά σου να αποδομήσεις την αναρχική θεώρηση των πραγμάτων μέσω της αποδόμησης της προσωπικότητας κάποιων γνωστών αναρχικών (όπως ο Μπακούνιν), εμφανίζοντάς τους ως εξουσιομανείς κ.λ.π., δεν έχει (για 'μένα) καμία ουσιαστική αξία. Σου έχουμε ξαναγράψει -εγώ και άλλοι- ότι οι αναρχικοί δε δέχονται την αυθεντία, το αλάθητο και τη θεϊκή υπόσταση καμιάς και κανενός. Η αναγωγή ανθρώπινων προσωπικοτήτων σε αλάθητους Πατερούληδες και η συνεπακόλουθη προσωπολατρεία, είναι δικιά σας πατέντα. Ακόμα κι αν αποδειχτούν πέραν πάσης αμφιβολίας οι εξουσιαστικές πτυχές της προσωπικότητας του Μπακούνιν ή οποιασδήποτε άλλης ή αλλου αναρχικού, αυτό δεν αναιρεί το δίκιο και το εύστοχο της εκτίμησης των αναρχικών ότι η συνολική μαρξιστική-λενινιστική θεωρία οδηγεί στη δημιουργία νέων εξουσιαστικών-καταπιεστικών δομών, αυτών του Μπολσεβίκικου Κόμματος, του Ηγέτη του και του Κράτους, που θα στραφούν τελικά ενάντια στους ίδιους τους επαναστάτες με αποτέλεσμα να τους εξουσιάσουν-καταπιέσουν και όχι να τους απελευθερώσουν. Και αυτή η εκτίμηση έχει επιβεβαιωθεί και δικαιωθεί πλήρως σήμερα (100 σχεδόν χρόνια μετά απο την Οκτωβριανή Επανάσταση), από την εξέλιξη της ιστορίας την οποία τόσο πολύ μελετάς αλλά και τόσο πεισματικά αρνείσαι να δεις τα ξεκάθαρα διδάγματά της.

JacquesRoux συμφωνώ με την τοποθέτησή σου και τις παρατηρήσεις σου...

 

 

 

από @αναρχικός προλελε 01/09/2016 1:56 μμ.


Δημοκραια σημαινει ιστητα ολων οσων συμμετεχουν στην συνελευση του δημου. Ακριβως αυτο. Ολων οσων ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να συμμετεχουν. Αυτό ακριβώς ειναι η δημοκρατία. Γιατι στην αρχαια ελλαδα, δεν ειχαν ολοι δικαιωμα να συμμετεχουν. δουλοι και γυναικες ήταν...πραγματα. Μεχρι και σημερα, που ναι μεν το μεγαλυτερο κομμάτι συμμετεχει ισαξια στις πολιτικες ελευθεριες, (και παλι οχι) αλλα δεν υπαρχει ισοτητα οικονομικη και εμμεσως, τα πολιτικα κομματα ειναι οργανα των συμφεροντων του κεφαλαιου

τι θελω να πω? η δημοκρατια λειτουργουσε παντα με βαση τον αποκλεισμο κάποιων ομάδων και την δικαιωματική συμμετοχη καποιων άλλων. Μαλιστα, βασιζόταν στον αποκλεισμο αυτόν για να μπορεί σει να συνεχίσει να υπάρχει. είτε με άμεσο τρόπο όπως στην αρχαια ελλάδα, είτε με έμμεσο.

Οτιδηποτε αλλο εχις στο μυαλο σου δεν ειναι δημοκρατια. 

Τωρα μην συζητησουμε για "αμεση" και μη δημοκρατια. Γιατι εκει θα μπει το θεμα της πλειοψηφιας. Γιατι αν ιλαμε για "αμεση δημοκρατια", ορίζεται από την πλειοψηφεία στα οργανα ληψης αποφάσεων της βάσης. Αν μιλάμε για αναρχικές δομες αντ'αυτου, μιλαμε για ομοφωνεία και συνθεση απόψεων, σε μια διαδικασία βέβαια που δεν θα επιβάλλεται η δικτατορία της μειοψηφείας και του Βετο και αυτό θα επιτυγχάνεται από τα υψηλα επιπεδα συνειδησης των συμμετεχόντων και την θέληση για να πάει μπροστα η διαδικασια, μεσω της συνεναισης.

 

Ρε Κουιντο, δεν διαβαζεις τι σου γραφω? Εχεις φάει τοσες απανοτες φαλιαρες που ζαλιστηκες? Επειδη δηλαδη οι κεφαλες (ο Ντουρουτι αποκλειεται, οτι και να λενε οι πηγες σου-για τον Ολιβερ σου ειπα, δεν πα να χτυπιεται, δν με νοιαζει) ειπανε κατι σημαινει οτι αυτο εγινε? Οτι δηλαδη ειναι κοινως αποδεκτο από ολους τους ιστορικούς οτι οι εκλογες του 33 χαθηκαν για τους αριστερους επειδη δεν τους ψηφισαν οι αναρχικοι μαζικα, αυτο σου λεει κατι?

Εχεις ξεβρακωθει σε ολα τα θρεντ και δεν σε νοιαζει. Αλλα αν ειχες ντροπη κι αυτο-εκτημιση, σταλίνικος θα ησουν?

από el quinto regimiento 01/09/2016 4:24 μμ.


εχεις καποιο κειμενο ισπανών αναρχικών που να λένε ότι ψηφίσαμε σοσιαλιστές το 31 και το 36 ή στηρίζουμε την αποχή; Δεν το νομίζω. Αμα έχεις, ριξτο.

Δικολαβεις ασύστολα. Η ηγεσία των παλιών Σολιντάριος μαζι με τη FAI, δηλαδή Ασκάσο, Ντουρούτι, Ολιβερ που είχαν διώξει το 33 τους τριάκοντα ως προδότες επειδή καταφέρονταν ενάντια στα επαναστατικά γυμνάσια, το 36 ανέκρουσαν πρύμναν, τους δέχθηκαν ξανά στο Συνέδριο της CNT στη Σαραγόσα και συντάχθηκαν στις εκλογές με το Λαϊκό Μέτωπο, πλην με τα αστικά και μικροαστικά κόμματα, ούτε με τους κομμουνιστές, ούτε βέβαια με τους σοσιαλιστές. Αυτή ειναι η αλήθεια. Και πλέον υπάρχουν πηγές γι αυτή την αλήθεια, που εσύ δεν μπορεις να τις διαψεύσεις.  Γραφεις ο,τι να ναι, ως συνήθως. Συνέχισε έτσι. Εχει ενδιαφέρον βέβαια γιατι πλέον υπάρχει τρομερή βιβλιογραφία για το συγκεντρωτισμό της CNT. Ακομη και ο Κρίστι τη καταγράφει και την εντοπίζει πολύ πριν τον εμφύλιο.

Το ερώτημα ειναι το εξής: γιατι τοσα χρόνια κρύβετε αυτο το μυστικο που προφανώς σας πονάει;

υγ: Κι ο Ντουρούτι πρώτος - πρώτος το 31 ακολούθησε τη στήριξη της Εσκέρα. Και πρώτος-πρώτος καλούσε τη κυβέρνηση και την Εσκέρα να εφαρμόσει τις εκλογικές της δεσμεύσεις.

Ασε λοιπόν τις εξυπναδούλες.

Εσύ δεν εχεις καμια πηγή. Και εννοείται οτι το 1936 ακολούθησε την ίδια πεπατημένη. Κι ο Ντουρούτι σου στη σύσκεψη που έκαναν οι φαϊστές μετά το τσάκισμα των φασιστών στη Βαρκελώνη τον Ιούλη του 1936, ενώ ο Ολιβερ έλεγε -παίζοντας σίγουρα πόκερ- ναι πάμε τώρα για επανάσταση, δεν έβγαλε...άχνα. Γιατι ο Ντουρούτι κατανοούσε οτι προείχε το μέτωπο. Αυτά θα τα βρεις και στον Κρίστι και στον Αλεξάντερ και στον Πέιρατς. Εκτος αν δεν σου κάνει κανένας, παρα μονο οι αυτοσχεδιασμοι σου καψερε και ό,τι βγάζεις απο τη φαντασία σου.


Ακόμα και αν είχε απόλυτο δίκιο στην ιστορική ανάλυση ο σταλινολόγος, οι Λενινιστές τα έκαναν πάντα σωστά και πάντα έπαιρναν τις σωστές αποφάσεις, και αν τους άκουγαν όλοι, τώρα θα είχαν νικήσει και στην Ισπανία και στην Κίνα, και στη Λ.Αμερική, και παντού .... Ενώ οι αναρχικοί έκαναν το ένα λάθος πίσω απ'το άλλο, και λόγω των λαθών τους δεν μπορούσαν ποτέ να "νικήσουν" και να επιβληθούν ... στις αρχές της οργάνωσης, της μη-ιεραρχίας των πεφωτισμένων και ειδικών, την συνολική ιεραρχική δομή της οργάνωσης, στο πλειοψηφικό τρόπο απόφασης, των παρατάξεων, και του εσωτερικού ανταγωνισμού, εμείς δεν θα συμφωνούσαμε ποτέ και σε τίποτα. Άρα, τι ουσία θα είχε η έκβαση της συζήτησης πέρα από την ικανοποίηση του σταλινολόγου ότι είχε δίκιο και νίκησε τους αναρχικούς στο γήπεδο τους; Το να παραδεχτεί ένας σταλινικός ότι εν τέλει είχε άδικο και οι αναρχικοί δίκιο, αυτό δεν αλλάζει τίποτα για τους σταλινικούς. Τον διαγράφουν γιατί είχε έλλειψη δυνατοτήτων και επιχειρημάτων ώστε να αποδείξει ότι οι Λενινιστές πάντα υπερέχουν. Αδιέξοδο πλήρως, πέρα από την άσκηση να μπορείς να στίσεις μια επιχειρηματολογία ενάντια στην άλλη παράταξη, λες και οι αναρχικοί αποδέχτηκαν ποτέ τον ρόλο των παρατάξεων ή υποβιβάστηκαν στο να είναι απλά μια από αυτές. Το τέχνασμα του σταλινολόγου ισπανοιστορικού όμως είναι να περιστρέφεται η κάθε συζήτηση γύρω από τον άξονα της ειδικότητας του στο πεδίο που γνωρίζει. Στο ότι υπό την μορφή παρατάξεων οι λενινιστές αντιπαρατέθηκαν με τους αναρχικούς μέσα στο ίδιο πεδίο αγώνα (αντιφασισμό Ισπ.30-35) και τον πόλεμο, σαν μέτωπο στρατιωτικών οργανώσεων που οι λενινιστές πάντα είχαν αυτή τη μορφή, ενώ οι αναρχικοί όχι. Στρατιωτική μορφή είχε η οργάνωση του Μαχνό στην Ουκρανία. Εναλλακτικές προτάσεις στρατιωτικής οργάνωσης χωρίς ιεραρχία και εξουσία δεν βρίσκονται και δεν ακούγονται. Υπάρχουν κάποια μοντέλα σαν των Μαπούτσε αλλά στηρίζονται στην ομοσπονδοποίηση άκρως ιεραρχημένων πατριαρχικά δομημένων ομάδων. Ίσως και κάποιες άλλες φιλές ιστορικά να λειτούργησαν με μη-ιεραρχημένο τρόπο, αλλά δεν ασχολούμαι με αυτό το ζήτημα γιατί αν πρώτα δεν υπάρξει κοινωνική οργάνωση με οριζόντια μορφή είναι πολυτέλεια να ασχοληθούμε με το στρατιωτικό της περιφρούρησης της. - (Πρέπει πρώτα να υπάρχει αυτό που θα περιφρουρείς για να ασχοληθείς με το πως. Πρέπει πρώτα να προκύψει αυτό που θα υπηρετήσεις για να ενταχθείς στην περιφρούρηση και να υπηρετήσεις. Οι στρατιωτικά σκεπτόμενοι αντι-δημοκράτες μόνο να εξουσιάσουν μπορούν, και με αυτό ασχολούνται! ) -

 

Πάμε όμως τώρα στα λεγόμενα του ανπρολελε. "Ολων οσων ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να συμμετέχουν", και για την δημοκρατία όπως την ορίζει πιο πάνω ο ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ ποιοί δεν θα έχουν δικαίωμα; Τι θα είναι αυτή η συνέλευση των αμεσοδημοκρατών; Μήπως θεωρείς ότι θα είναι ο δήμος της Αθήνας και 1εκ θα έρχονται στο γήπεδο να συμμετέχουν; Πως; Ισότιμα; Και δεν θα έχει δικαίωμα ο κάτοικος του Μαραθώνα; Γιατί να έχει άποψη ο κάτοικος του Μαραθώνα για το τι θα κάνουμε εμείς οι Αθηναίοι. Νομίζω ότι είναι παιδαριώδης μια τέτοια αντίληψη. Εγώ δεν θα έμπαινα σε ένα καΐκι να βγω σε ένα ψαρολίμανο της Αφρικής να τους πως στην συνέλευση τους τι να κάνουν με την γη και τις εργασίες τους. Τους σέβομαι, δεν είναι θέμα δικαιώματος. Αν αποφάσιζα να μείνω μόνιμα εκεί και ήμουνα αποδεκτός θα διεκδικούσα το δικαίωμα να συμμετέχω στις συλλογικές διαδικασίες του χωριού.

Η δημοκρατική διαδικασία της συνέλευσης για να είναι οριζόντια πρέπει να μην υπερβαίνει τα όρια συμμετοχής ώστε να εξασφαλίζεται η ισοτιμία της συμμετοχής όλων. Οι λενινιστές δεν θέλουν να μιλάμε όλοι, θέλουν να προ-αποφασίζουν τους εισηγητές και να ψηφίζουν βάση εισηγήσεων οι παρακατιανοί. Θέλουν η ηγεσία να ορίζει την θεματολογία και οι αποκατιανοί να μην έχουν άποψη ή πρόταση άλλης θεματολογίας. Αυτό είναι το θέμα, αυτή είναι η πρόταση, ψηφίστε ναι ή ου. Μια χούφτα "δημαγωγών" την έχει πάρει αυτή την διαδικασία και κάνει ότι θέλει, κι ας είχες την ψευδαίσθηση ότι συμμετείχες ψηφίζοντας. "ΕΠΙΣΗΣ" ψηφίζεις έμμεσα όταν ακούς την κυρίαρχη πρόταση/εισήγηση και δεν διαφωνείς ή αντιπροτείνεις. ΦΑΝΤΑΣΟΥ μια αίθουσα με 650 και σε κάποια φάση να μην ακούγεται διαφωνία, το έχουν βουλώσει όλοι με τον (Α) ή τον (Β) τρόπο. Ψήφισαν ομόφωνα. Υποχώρησε και η μοναδική παράταξη που διαφωνούσε ή "αποχώρησε" ώστε να μην παρουσιαστεί ότι συμφώνησε, και οι υπόλοιποι ΜΟΚΟ! Καμιά σχέση η δημοκρατία που εννοούμε "εμείς οι αναρχικοί" με αυτού του είδους τις εξουσιαστικές και ιεραρχημένες δομές οργάνωσης!

Για αυτό και αλλού προτείνω την κοινότητα σαν βάση κοινωνικής οργάνωσης. Αυτή ορίζεται από την ίδρυση της βάση αξιών και αρχών όπως τις επέλεξε η ίδια. Συμμετέχουν όλοι όσοι θέλουν να συμμετέχουν στην κοινότητα μέχρι αυτή να μεγαλώσει τόσο ώστε να χρειάζεται λειτουργικά να διαχωριστεί σε δύο. Το ανατολικό και το δυτικό χωριό δηλαδή, πάνω Μαγούλα, κάτω Μαγούλα, κλπ. Μακάρι σε μια δημοκρατική κοινωνία/κοινότητα να θέλουν όλοι να συμμετέχουν και το πρόβλημα να είναι της διάσπασης σε μικρότερες, στην πράξη μάλλον το πρόβλημα είναι της αποχής. Αποχή όμως μέχρι όταν συζητηθεί το ζήτημα που σε απασχολεί περισσότερο. Θα κόψουμε το πλατάνι στην κεντρική πλατεία του χωριού να φτιάξουμε πίστα για σκέϊτς ή όχι; ΤΙ ΛΕΤΕ ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ!!! Εσύ τώρα κατέβηκες από την Κατούνα και περαστικός θέλεις να έχεις άποψη για το πλατάνι;

Η μη-εξαίρεση των "κατοίκων" σαν ισότιμοι συμμέτοχοι στην διαδικασία είναι ΑΡΧΗ της ίδρυσης της κοινότητας. Ο σεβασμός στις συλλογικές αποφάσεις που πάρθηκαν χωρίς την εξαίρεση σου είναι και αυτό ΑΡΧΗ. Αν δεν σέβεσαι αυτή την δημοκρατική ΑΡΧΗ τότε δημοκρατικά πρέπει να πάρεις τομ-πούλο και να πας να βρεις κοινότητα που θα σε ανεχθεί. Θες μόνος σου, τράβα. Μόνο σου φαϊ, μόνος σου στέγη, μόνος σου περίθαλψη, μόνος σου παιδεία και διασκέδαση. Είσαι ατομικά ελεύθερος εσύ ο αντιδημοκράτης. Ο Κουϊντο που σέβεται την κοινότητα και τις αρχές της, αποστηθίζει Λένιν πρωί μεσημέρι βράδυ και παπαγαλίζει (σαν τον κακοφωνίξ του χωριού) συμμετέχει στις συνελεύσεις και έχει άποψη και επιχειρήματα για το πλατάνι, συμβάλει στις κοινές εργασίες όπως αποφασίστηκαν στην συνέλευση, ενώ τα βράδυα εγω, ο ποζιτρόνιος, ο γιανίρης, κι αυτός καθόμαστε και τσακωνόμαστε για ώρες, είμαστε μια χαρά "ελευθεριακή" κοινότητα και δημοκρατικοί άνθρωποι. ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!

Οι δημοκρατικές κοινότητες αναγκαστικά για να έχουν επικοινωνία και συνεργασία με άλλες κοινότητες, μέσω κάποιου δευτεροβάθμιου σώματος που δεν θα υπερβαίνει τις αρμοδιότητες και την αυτονομία των κοινοτήτων, θα το κάνει. Μπορεί να είναι πρόσκαιρη και περιστασιακή η συνεργασία, μπορεί να παγιωθεί σε συγκεκριμένους άξονες κοινών ζητημάτων που αφορούν τις κοινότητες. Φαντάζομαι με τον καιρό θα βελτιωθούν τα στρώματα ομοσπονδοποίησης, αλλά αν υπάρχει ιεραρχία είναι αυτή της κοινότητας,--> 2ο βάθμιο, --> 3ο βάθμιο,..... --> ΝοΒαθμιο ... --> παγκόσμιο (αν ποτέ υπήρχε ανάγκη για κάτι τέτοιο). Αυτά όμως θα αποφασιστούν από τις κοινότητες που έχουν την ανάγκη να συνεργαστούν με άλλες και όταν προκύψουν τέτοιες, με κάποιες βασικές κοινές αρχές. Εγώ μόνο στην δική μου και με την δική μου θα ασχοληθώ. Θεωρώ ότι είναι η μέγιστη δημοκρατία, δηλαδή η αναρχία. Η αταξική κοινωνία που δεν επιτρέπει άλλη εξουσία εκτός της συλλογικής της κοινότητας απ'την οποία δεν μπορώ να εξαιρεθώ.

Για την ατομική ελευθερία που σε απασχολεί μικροαστέ πρέπει να ασχοληθείς ο ίδιος ατομικά, δεν μπορεί να είναι ενασχόληση συλλογική η ατομική ελευθερία. Αν ήταν και έβγαινε συλλογική απόφαση για τις ατομικές ελευθερίες τότε θα την αναιρούσε. Την ατομική σου ελευθερία να έρθεις να την διεκδικήσεις επί του συγκεκριμένου στην κοινότητα σου, ισότιμα στην συνέλευση, αν θεωρείς ότι σου έχει καταπατηθεί. Αλλιώς ξεφορτώσου μας!

από @αναρχικός προλελε 01/09/2016 6:12 μμ.


ο φιλτατος εμμισθος υπαλληλος της Κοντρα, el quinto regimiento, εχωντας ξεπερασει καθε επιπεδο προβοκατορολογιας και ψευδους, εχει καταφερει να φαει φαπες σε ολα τα θρεντ που τολμαει να ανοιξει. Γιατι? Επειδη πολυ απλα τα ψεμματα που λεει ειναι τοσο χοντροκομμενα, που μοιαζουν με το σουλουπι των ΓΓ του ΚΚ της ΕΣΣΔ. 

Εδω προσπαθει να μας πεισει οτι οι αναρχικοι στην Ισπανια , οι οποιοι εκαναν την χαρη ουσιαστικα στους αριστερους το 31 να μην τους επιτεθουν αμεσα, αφου φυσικα δεν τους λογαριαζουν εχθρους, οπως του φασιστες, στην πραγματικοτητα ηταν κατι σαν...σοσιαλδημοκρατες και στηριζαν τους αστους, για τους οποιους βεβαια ο ιδιος παλαιοτερα εχει πει οτι ηταν με τους φασιστες.

Το οτι το ΚΚ επισημα εκανε Λαικο Μετωπο και συνεργαστηκε με τους Αστους Φιλελευθερους, φαινεται να περναει σε δευτερη μοιρα μπροστα σε καποιες πηγες ιστορικων, οι οποίες ομως δεν αντικατοπτριζουν ουτε καποια Επισημη ανακοινωση της CNT και της FAI, παρα μονο εικασιες και λογια "μεγαλων ανδρων" (Ολιβερ).

Και φυσικα το οτι κατά το 33 οι αναρχικοι ανεκτησαν δυναμεις και ολο και μεγαλυτερη μεριδα κοσμου συνταχθηκε με την CNT λογω της καραρηψης των εκλογικων ψευδεσθησεων, αυτο το γραφουν ιστορικοι που δεν εχουν λογο να παρουν το μερος των Αναρχικων, οπως ο Χιου Τομας, τον οποίο ηδη εβγαλε προβοκατορα και πρακτορα ο Quinto και ο οποίος εχει γραψει ενα εντελως ουδετερο βιβλιο που μεχρι και συντηρητικο το λες σε καποιες στιγμες.

Βεβαια, δεν ειναι μονο ο Τομας, ειναι και τοσοι αλλοι οπως ο Xουλιαν Κασανοβα στο προσφατο βιβλιο του του 2010: Tierra y Libertad. Cien años de anarquismo en España

Το 33 οι αναρχικοι ερηξαν το συνθημα της αποχης, με επισημη ανακοινωση της CNT-FAI που ελεγε πως ολοι οι πολιτικοι ειναι ορνια που κατασπαραζουν τις σαρκες του Λαου και πρεπει να ανατραπουν με επανασταση. Υποστηριξαν οτι δεν πρεπε ο κοσμος να εμπιτευτει την αριστερα, ενω αν κερδισει η δεξια, τοτε θα γινει εξέγερση. (Κασανοβα, 2010-Χιου Τομας, 1961)

 

Oριστε, γιατι ο quinto νομιζει οτι οποιος δεν ειναι αργοσχολος σαν κι αυτον να κανει κοπι πειστ ολοκληρες σελιδες απο το ιντερνετ, απλα αυτοσχεδιαζει.

Διαβασμα, πολυ σημαντικη ενασχοληση

Πασαλειμμα για να κανουμε προπαγανδα στο ιντυ=ημιμαθεια

από @αναρχικός προλελε 01/09/2016 6:49 μμ.


το προβλημα ειναι οτι δεν μπορεις να χωνεψεις οτι αυτο το πραγμα που παρουσιαζεις δεν ονομαζεται δημοκρατια, αλλα αναρχικες (οριζοντιες, οπως θες) κοινοτητες (με τις οποιες συμφωνω πληρως). Αρκει να υπαρχει και το προσημο της οικονομικης ισοτητας, αφου εγω δεν προκειται να κανω καμια συνελευση με το αφεντικο μου. Εσυ?

Ο λογος για τον οποιο συνεχιζεις να το αποκαλεις δημοκρατια δεν ξεδιαλυνεται, μιας και δεν εχει σχεση αυτο που λες με οτιδηποτε ονομαστηκε ποτε δημοκρατια. Αν θες μπορει να ονομαστει και "πατατα". αλλα πατατα δεν θα ειναι.

Εκτος, ξαναλεω και αν υπαρχει οικονομικη ανισοτητα στην δημοκρατια σου,  οποτε ναι, μπορει να ειναι και δημοκρατια. Δηλαδη να κανουμε συνελευση για το αν θα κοψουμε ο δεντρο ή οχι και μετα να αναθετουμε σε ενα ιδιοτικο συνεργειο να το κανει. Θα πηγαινω εγω με το συνεργειο που με πληρωνει ο αφεντικος να το κανω, αφου τα το εχουμε συναποφασισει ολοι μαζι (και ο αφεντικος βεβαια)για να παρει μετα και την εργολαβια για το σκειτ παρκ.

Η δημοκρατια, στο ξαναειπα, για να υπαρχει προυποθετει το να παταει πανω σε καποιους. Παντα ετσι ηταν και ετσι θα ειναι. Η οικονομικη-κοινωνικη ανισοτητα ειναι η δημοκρατια, που οριζει απο πριν "Δημο" με προνομια και καταπιεζει αλλους χωρις προνομια.

Το δικαιωμα να συμμετεχει καποιος σε μια κοινοτητα σεβομενος τους ορους λειτουργιας της, δεν εχει να κανει σε τπτ με το "δικαιωμα" των ανδρων "πολιτων" να μετεχουν στην συνελευση στην Αρχαια Ελλαδα. Γιατι εκει δεν μιλαμε για καποιους που εχουν σεβαστει τους κανονες(πολιτες) και καποιους που οχι (γυναικες, δουλοι), αρα δεν δικαιουνται να συμμετεχουν, αλλα καποιους που εχουν φτιαξει τους κανονες με σκοπο ακριβως να αποκλεισουν αυτους τους οποιους καταπιεζουν, για να συνεχισουν να τους καταπιεζουν εκτος των αλλων.

Το τι εχουμε ακουσει τοσα χρονια σχετικα με την "Αμεση Δημοκρατια" απο τους διαφορους θιασωτες της, δεν περιγραφεται: Απο το οτι η Ισλανδια εγινε αμεση δημοκρατια, μεχρι τον Γλεζο και τ'απεραθου. Και πως γινεται παντα να ειναι ολο απο την ιδια μπαντα μερια αυτα που ακουμε!

 

Τελος, αν εσυ μπορεις να κανεις "δημοκρατικο διαλογο" με εναν ανθρωπο που σου λεει ψεμματα και συκοφαντει εναν ολοκληρο πολιτικο χωρο, τοτε εισαι οντως δημοκρατης! Μπραβο σου! Ολοι εχουν δικαιωμα λογου, μεχρι και οι φασιστες. Γιατι αν μπει καποιος και στηριζει εδω μεσα τον εθνικοσοσιαλισμο, αλλα σεβεται τους κανονες του ιντυμιντια και απλα παραθετει επιχειρηματα υπερ των ναζι, αλλα και ψευδη εναντια στους αναρχικους, ελα μωρε, δημοκρατες ειμαστε! Παντως Αναρχικοι, σιγουρα οχι.

 

από el quinto regimiento 01/09/2016 7 μμ.


Μόνο έμμισθος υπάλληλος! Μια περιουσία εχω βγάλει απο πελάτες σαν κι εσένα ;-). Καπιταλιστής έχω γίνει.

Κατα τα άλλα, επειδή μαλλον ούτε Χιου Τομας έχεις διαβάσει, ενώ εγώ τον εχω διαβάσει ολόκληρο. Ο Χιου Τομας υπερασπίζεται (στις πρώτες κιόλας σελίδες του Α Τόμου) τον φασίστα Χιλ Ρόμπλες ηγέτη της CEDA που κατέπνιξε στο αιμα την εξέγερση στην Αστούριας ως... μετριοπαθή δεξιό.  Ο Λερού ειναι η συμπάθειά του. Ολα αυτα στο σχέδιο της βρετανικής ιστοριογραφίας που λέει το εξής: οι κακοι σοσιαλιστές με τους κομμουνιστές ήθελαν να κάνουν πραξικόπημα το 1934 στην Αστούριας και έφτασαν τα πράγματα στα...άκρα. Απο τη μια οι φασιστες στρατηγοι, απο την άλλη οι ακραίοι σοσιαλιστές και κομμουνιστές. Οι φαϊστές βγαίνουν εκτος πλάνου (αλλωστε δεν συμμετειχαν στην εξέγερση στην Αστούριας, και την πολέμησαν κιόλας, πηγες: ΝΤιέγκο Αμπάντ ντε ΣΑντιγιάν και βέβαια Πέιρατς, τα έχουμε ανεβάσει εδώ πέρα, μιλάνε για αποτυχημένο σχέδιο πραξικοπήματος των σοσιαλιστών)

Η γνωστή δηλαδή θεωρία των δυο άκρων...

Δεύτερον, αποκαλεί σταθερά τους κομμουνιστές πράκτορες της Μόσχας και έχει επινοήσει μάλιστα το ευφάνταστο σενάριο ότι υπήρχε ντιρεκτίβα για δολοφονίας του Καμπαγιέρο από τον Τολιάτι!!! (παπάτζα ολκής)

Τρίτον ειναι φουλ φιλοαναρχικος όταν τιθεται ζήτημα σύγκρουσης αναρχικών - κομμουνιστών, παρουσιάζοντας τους αναρχικούς ως πρωτόγονους φιλελεύθερους, που σίγουρα θα ελκύονταν στο μέλλον απο τη μεγάλη σχολή της Γηραιάς Αλβιώνας και θα ...ωρίμαζαν :-). ρε ο θεούλης μέχρι στις επιθέσεις των Σολιντάριος το 23 , εντοπίζει τους ήρωες του...ΝΤοστογιέφσκι!!! χα χα !

Αλλα ως γνωστόν Ο Χιού Τόμας ειναι ξεπερασμένος και εχει ξεφτιλιστεί απο τότε που ανοίχτηκαν τα αρχεία μετά τη πτώση της δικτατορίας του Φράνκο..

Πήγε στην Ισπανία στη διάρκεια της δικτατορίας του Φράνκο με ειδική άδεια, υποτιθεται οτι ειχε πρόσβαση στα αρχεία, γύρισε και έγραψε το λιβελογράφημά του και έγινε φιρμα.

Ο Ανχελ Βίνιας σήμερα τον έχει κάνει σκόνη σε 100 ζητήματα.

___________________________________________________________________________________________________________

Αυτα ομως που γράφεις ειναι άσχετα με το ζήτημα της εκλογικής ενίσχυσης αστικών κομμάτων απο τους αναρχικούς. Κλασικά, βλέπεις οτι εχεις γραψει πατάτα, και προσπαθεις να παίξεις μπάλα αλλού. 

Αλλα μάγκα δεν μπορεις να με ντριπλάρεις τόσο εύκολα. Γιατι απλούστατα μπάινω διαβασμένος στο γήπεδο :-), όπως σου 'χει γράψει εξαρχής ο Ποζι. Και εσυ εισαι αδιάβαστος, γιατι οπως ειδαμε ενώ πόνταρες στο Μάχνο, δεν έκατσες καν να διαβάσεις τον Αρσίνοφ, και εγω σε βρεφονηπιακό στάδιο ειμαι στα του Μάχνο, αλλα μάλλον διαβάζω ταχύτερα απο εσένα (ίσως να εισαι και λιγο τεμπελάκος).

χα χα χα!

Φιλάκια

από el quinto regimiento 01/09/2016 7:03 μμ.


γραφεις: "Το 33 οι αναρχικοι ερηξαν το συνθημα της αποχης, με επισημη ανακοινωση της CNT-FAI που ελεγε πως ολοι οι πολιτικοι ειναι ορνια που κατασπαραζουν τις σαρκες του Λαου και πρεπει να ανατραπουν με επανασταση. Υποστηριξαν οτι δεν πρεπε ο κοσμος να εμπιτευτει την αριστερα, ενω αν κερδισει η δεξια, τοτε θα γινει εξέγερση. (Κασανοβα, 2010-Χιου Τομας, 1961)"

εγραψα εγώ πουθενά ότι το 33 οι αναρχικοι στήριξαν αστικά κόμματα; Το 31 και το 36 γράφω. Ξέρεις τι έγινε αυτες τις δυο χρονιες; Μπα!

Για να καταλάβεις, το 1933, οταν οι αναρχικοι κάλεσαν σε αποχή, το κόμμα του Αθάνια ξεφούσκωσε :-)  χα χα!

ξανασηκώθηκε το 36 όταν το ψήφιζαν μαζικά οι αναρχικοι

από αναρχάρας ράφτης (παίρνω τα μέτρα του σταλινισμού) 02/09/2016 10:11 πμ.


"Για πες μου λοιπόν που ακριβώς γράφω ψέματα για τον Κρίστι;"

Σε ότι λες για τον Κρίστι γράφεις ψέμματα. Το βιβλίο είναι προσβάσιμο σε όλους και τα ψέμματα σου έχουν απαντηθεί στο άλλο ποστ που προείπα. Ένα μόνο στοιχέιο, δλδ. ΨΕΜΜΑ που είναι καινούριο είναι ότι η "η fai ήταν συγκεντρωτική ήδη τρία χρόνια πριν την επανάσταση του 36". 

Ο Κρίστι λοιπόν τοποθετεί τη στιγμή αυτή, της μπολσεβικοποίησης της fai, στον Αύγουστο του 1937. Κεφάλαιο 23. Ολόκληρο. Είναι αξιοσημείωτο δε ότι ακόμα και τότε αυτή η μετάβαση ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΑ. Όσες ομάδες δεν ήθελαν κι αρνήθηκαν απλά δε συμμετείχαν στην "αναμόρφωση" της σύμφωνα με ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ. Κατάλαβες σταλινάκο ποιά είναι η διαφορά του αναρχικού λάθους από τη μπολσεβίκικη πολιτική; Στον τρόπο που παίρνονται οι αποφάσεις.

Θα σε ξεβράκωνα κι άλλο αλλά έχουμε και δουλειές. Αν επιμένεις όμως κι είμαι σε διάθεση μπορεί και να το κάνω. Κι αν θες να μου "θυμίσεις" τι έγραψα εγώ μπορείς να το κάνεις στο αντίστοιχο θρεντ καλύτερα. Αναμένω εναγωνίως, μόνο να πάρεις ζακέτα γιατί φθινοπώριασε...

Και τα λαβράκια δε τα έβγαλες εσύ. Εγώ στα κέρασα γτ είμαι λαρτζ...Ευκολάκι

από el quinto regimiento 02/09/2016 11:14 πμ.


ο Κρίστι ήδη αναφέρεται στην συγκεντροποίηση της CNT/FAI το 1936. Εσυ μας έλεγες στο αγαπημένο σου θρεντ (Επαναστατικές αλήθειeς) ότι δεν υπάρχει καν η έννοια CNT/FAI, που ο Κρίστι την αποδέχεται πλήρως.

Ηδη ανέβασα πως παίρνονταν οι αποφάσεις στη Βαρκελώνη απο κλιμάκια της CNT/FAI το 1936, όπως π.χ.  το γεγονός ότι φαϊστες, χωρίς καμία απόφαση γενικής συνέλευσης βάσης (! λες και ειχαν καποιο αντίκτυπο!), πήγαν στο βρετανό πρόξενο στην Βαρκελώνη και του υποσχέθηκαν ότι δεν θα υπάρξει εργατικός έλεγχος στις βρετανικές επιχειρήσεις, και μάλιστα εργάτες θα ελέγχουν την είσοδο των επιχειρήσεων. Αυτο δεν το αμφισβήτησες, έτσι δεν ειναι; Αυτη η απόφαση πάρθηκε αμεσοδημοκρατικά, τι λες εσύ;

Εχω ανεβάσει παραπάνω τα πάντα. Και εκτος αυτου ο Κρίστι αναφέρεται στη χρονολογία 1934 ως το σημείο καμπής για την μετατροή της FAI σε συγκεντρωτική δύναμη, επισημαίνοντας  συγκεκριμένα και την επιρροή των τεχνοκρατών της ομάδας του κρυφοφασίστα Σαντιγιάν που άρχισαν να αναρριχώνται ταχύτατα στην ηγεσία της FAI, αλλα αυτα σε τσούζουν.  Συνέχισε να δούμε πόσα λαβράκια θα κεράσεις ακομη αφού είσαι λαρτζ οπως λες.

Υπενθυμίζω ότι ολο το στόρυ του Κρίστι ειναι ότι η FAI έχασε την αγνή ιδεολογική της επιρροή και τη διάθεση για παρέμβαση απ' τα κάτω μόλις αρχίσε να πλημυρρίζει τον κόσμο της CNT η ιδέα για το λαϊκό μέτωπο και ολοι, ηγέτες και βάση ευθγραμμίστηκαν στην πολιτική της ενότητας ενάντια στο φασισμό, την οποία ο Κρίστι θεωρεί ταξική υποταγή. Συνέχισε, εδώ είμαστε. Εμένα ομως δεν με ενδιαφέρει η ερμηνεια του Κρίστι, αλλα τα ντοκουμέντρα που παραθέτει, που πολλά απ' αυτά τα παραθέτει με πηγούλες αναρχικές.

χαιρομαι που αποφάσισες να συμμετέχεις τελικά στη κουβέντα, οχι τίποτε αλλο, θα δουν και τα συντροφάκια σου ξανά πως ενεργείς σαν κοινό τρολ.

Και για να θυμηθούμε, τι έγραφε ο Σαντιγιάν για το φασίστα Χοσέ Αντώνιο Πρίμο ντε Ριβέρα

Ο Αμπάντ ντε Σαντιγιάν    έγραφε το 1940 (ενα χρόνο μετά τη λήξη του εμφυλίου απο τη προδοσία του Κασάδο με τον Αναρχικό Μέρα που άνοιξαν την κερκόπορτα της Μαδρίτης στο Φράνκο) για τον ηγέτη της ισπανικής φασιστικής φάλαγγας:

<<Παρά τις διαφορές που μας χώριζαν, μπορούμε να κατανοήσουμε αυτή την « πνευματική συγγένεια » με τον Χοσέ Αντόνιο, ο οποίος στην τελική ανάλυση ήταν ένας μαχητής και πατριώτης σε αναζήτηση λύσεων για τη χώρα του . . . . Ισπανοί του αναστήματός του , πατριώτες σαν αυτόν, δεν είναι επικίνδυνοι. Δεν είναι εχθροί μας . Όσο για την αλλαγή του πεπρωμένου της Ισπανίας , υπήρξαν πριν από τον Ιούλιο του 1936 , ποικίλες προσπάθειες να ευθυγραμμιστεί με εμάς . " >>.

 

 

 o Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα (υιος του δικτάτορα Μιγκελ Πρίμο ντε Ριβέρα), ο ηγέτης και ιδρυτής της ισπανικής φασιστικής φάλαγγας.

Για την ιστορία αυτο το καθικι εκτελέστηκε απο γνήσιους ισπανούς πατριώτες κομμουνιστές που τους ΧΩΡΙΖΕ ΑΒΥΣΣΟΣ με τους ισπανούς προδότες, δωσίλογους φασίστες.

 


κάλυπτε αυτή τη ξεδιάντροπή δωσιλογική δήλωση υπερ του φασίστα Χοσέ Αντώνιο από τον σαντιγιάν:

https://athens.indymedia.org/post/1546653/#1570546 [δειτε σημείωση 7 του αναρχάρα/ιστορικού]

7) Αν ήταν ο Σαντιγιάν κρυφοφασίστας, που αναγνώρισε απλά την ποιότητα ενός πολιτικού αντιπάλου, με αφορμή το θάνατο του, χωρίς δαιμονοποιήσεις,

Θελω να δω τρολ ιστορικούλη πόσοι θα σε στηρίζουν σε αυτο το νήμα ;-) Εχεις βοηθήσει να βγουν οντως πολλά λαβράκια

από ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ 02/09/2016 1:31 μμ.


Αναρχικέ προλελέ χαρακτηρίζεις τον Μπούκτσιν "ΟΦΑ" (Όπου Φυσάει ο Άνεμος) προφανώς λόγω της ιδεολογικής του περιπλάνησής του στο μαρξισμό και τον τροτσκισμό προτού καταλήξει στην υιοθέτηση των αναρχικών-ελευθεριακών ιδεών του. Εγώ αυτό το ονομάζω ελεύθερο πνεύμα και τέτοιο πνεύμα ήταν ο Μπούκτσιν ως τα βαθιά του γεράματα. Αν εσύ προτιμάς αυτούς που οχυρώνονται πίσω από μια ιδεολογία, φορούν παρωπίδες και αρνούνται πεισματικά να δουν οτιδήποτε άλλο πέραν της μπετοναρισμένης ιδεολογικής τους θέσης, αυτό εγώ δεν το θεωρώ προτέρημα αλλά ελάττωμα. Προσωπικά δεν το κρύβω ότι είμαι επηρρεασμένος από τις ιδέες του Μπούκτσιν, χωρίς φυσικά να υιοθετώ άκριτα όλες τις θέσεις του, με κάποιες από τις οποίες διαφωνώ (όπως για παράδειγμα με τη θέση του για συμμετοχή στις δημοτικές εκλογές). Όπως όμως έχω γράψει και στο αρχικό μου κείμενο, θεωρώ τον κομμουναλισμό και την κοινωνική οικολογία του Μπούκτσιν τα σημαντικότερα σύγχρονα πνευματικά επιτεύγματα της ευρύτερης αναρχικής-ελευθεριακής παράδοσης.

Πάμε τώρα στο θέμα της δημοκρατίας το οποίο προφανώς γνωρίζεις ότι δεν είναι καινούργιο και αποτελεί πεδίο διαμάχης μεταξύ διαφόρων αναρχικών-ελευθεριακών τάσεων εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Σου έγραψα παραπάνω ότι ο ορισμός της δημοκρατίας είναι όλη η εξουσία στη συνέλευση των ισότιμων πολιτών (δήμος), ή αλλιώς το πολίτευμα (με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου) που η εξουσία πηγάζει από τη συνέλευση, ασκείται απο τη συνέλευση και υπηρετεί τα συμφέροντα της συνέλευσης των ισότιμων πολιτών. Το ποιά και πόσα μπορούν να είναι τα μέλη της συνέλευσης είναι ένα άλλο πολύ σημαντικό ποιοτικό και ποσοτικό χαρακτηριστικό μεν, που δεν έχει όμως να κάνει με τον βασικό ορισμό της δημοκρατίας δε. Ο βασικός ορισμός δηλαδή της δημοκρατίας δεν καθορίζει ούτε ποιές και ποιοί, ούτε πόσοι αριθμητικά μπορούν να συμμετέχουν στη συνέλευση και δεν αποκλείει εξ ορισμού καμία και κανέναν. Το ότι οι Αθηναίοι στην αρχαία Ελλάδα επέλεξαν (κακώς) να αποκλείσουν τις γυναίκες, τους δούλους κ.λ.π., είναι ποιοτικό πρόβλημα των μελών της συνέλευσης και όχι εξ ορισμού πρόβλημα της δημοκρατίας, η οποία επαναλαμβάνω δεν αποκλείει εκ των προτέρων καμία και κανέναν. Θεωρητικά θα μπορούσε και μια φασιστική γκρουπα  να αντιγράψει (κατά την προσφιλή τους συνήθεια) την αναρχική παράδοση των συνελεύσεων, να θεσπίσει λοιπόν μια δικιά της συνέλευση (λέμε τώρα) και να αποφασίσει (με την αρχή μάλιστα της ομοφωνίας, την οποία αρχή υπερασπίζεσαι και στην οποία θα αναφερθώ παρακάτω) ότι η ελληνική φυλή είναι η ανώτερη όλων και όλοι οι ξένοι πρέπει να εκδιωχθούν με τη βία από την ελληνική επικράτεια και εν συνεχεία και από τον πλανήτη! Αυτό λοιπόν τι θα σήμαινε; Θα σήμαινε ότι ο θεσμός της συνέλευσης συνολικά είναι σκάρτος και πρέπει να τον εγκαταλείψουμε ή ότι τα μέλη που απαρτίζουν τη συγκεκριμένη συνέλευση είναι σκάρτα; Προφανώς το δεύτερο.

Ισχυρίζομαι λοιπόν ότι η δημοκρατία δεν είναι πανάκεια. Η δημοκρατία είναι μεν μια αναγκαία συνθήκη λειτουργίας της ελευθεριακής κοινότητας (κομμούνας), αλλά όχι και ικανή από μόνη της ώστε να εξασφαλίσει τα ελευθεριακά χαρακτηριστικά της κοινότητας. Ακριβώς εκεί υπεισέρχονται τα θέματα που εσύ και ο proletired322 έθιξες -και πολλά άλλα ακόμα- όπως η άμεση, ζωντανή και αμφίδρομη σχέση της συνέλευσης με την κοινότητα, το ποιές-ποιοί και πόσοι θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής με πλήρη δικαιώματα στη συνέλευση, η οικονομία της κοινότητας, ο πληθυσμός της, οι σχέσεις της με άλλες κοινότητες κ.ο.κ.

Αναφέρθηκες όμως και στο θέμα της ομοφωνίας. Στο κείμενο "Τι είναι ο Κομμουναλισμός", ο Μπούκτσιν έχει αναφερθεί διεξοδικά στο θέμα επισημαίνοντας τις αδυναμίες της λογικής της ομοφωνίας. Θα χαρακτήριζα όμως την κριτική του αρκετά light για τα γούστα μου. Εγώ θα είμαι πιο ωμός κι ας χαρακτηριστώ και ακραίος. Για 'μένα, η εκ των προτέρων επιβεβλημένη ομοφωνία είναι φασισμός! Προφανώς και το να συμβεί τυχαία να προκύψει ομοφωνία σχετικά με ένα ζήτημα είναι κάτι το ιδανικό. Καμιά και κανείς δεν το αρνείται αυτό. Το να επιβάλλεις όμως εκ των προτέρων την ανάγκη να προκύψει οπωσδήποτε ομοφωνία σε σχέση με ένα ζήτημα, αποτελεί μια δαμόκλειο σπάθη που επικρέμαται πάνω από τα κεφάλια των μελών της συνέλευσης, αποτελεί απόπειρα στραγγαλισμού της προσωπικότητας του ατόμου, περιορισμού της διαφορετικότητας και (όπως αναφέρει και ο Μπούκτσιν) διωγμού της πιο ζωτικής πλευράς του διαλόγου, της διαφωνίας! Για 'μένα η διαφωνία ενός ή περισσοτέρων μελών της συνέλευσης, ακόμα κι αν αποτελούν μειοψηφική τάση, είναι επιβεβλημένο να κατατίθεται, να υποστηρίζεται και -εφόσον οι εκφραστές της δεν πειστούν- να υπερασπίζεται μέχρι τέλους και στη διαδικασία της ψηφοφορίας, χωρίς να τους ασκείται καμία ψυχολογική ή άλλου είδους πίεση προκειμένου να προκύψει ομοφωνία με το στανιό. Αν τελικά οι εκφραστές της διαφωνίας μειοψηφίσουν, οφείλουν μεν να ακολουθήσουν την απόφαση της πλειοψηφίας στα πλαίσια των σχέσεων αλληλεγγύης και συντροφικότητας που θα έχουν αναπτυχθεί στην κοινότητα, ταυτόχρονα όμως η διαφωνία τους θα καταγράφεται ξεκάθαρα και με σαφήνεια στα πρακτικά, θα λαμβάνεται σοβαρά υπόψιν από το σύνολο των μελών της συνέλευσης και σε περίπτωση που τυχόν στην πράξη αποδειχτεί ότι τελικά είχαν δίκιο, θα συνέρχεται και πάλι η συνέλευση υιοθετώντας αυτήν τη φορά τις θέσεις των διαφωνούντων (μάλιστα πιθανό αυτήν τη φορά με ομοφωνία που θα προκύπτει όμως αυθόρμητα και όχι ως υποχρέωση). Κλείνω με κάποια λόγια του Μπούκτσιν:

"Η δημοκρατία δεν είναι μια μορφή «διακυβέρνησης», αλλά η αυτο-διεύθυνση της κοινωνίας μέσα από συνελεύσεις πρόσωπο με πρόσωπο. Αυτό σημαίνει ότι οι προτάσεις για τη λήψη των αποφάσεων με ομοφωνία, ουσιαστικά, αντιπροσωπεύουν την ατομικιστική αλτερνατίβα στη δημοκρατία και προϋποθέτουν ένα είδος ομοιομορφίας και ψυχολογικής ομοιογένειας που αποκλείει την ατομική διαφορετικότητα, η οποία συνιστά τη βάση μιας ελεύθερης κοινωνίας. Η δημοκρατία είναι η πολιτική διάσταση του αναρχισμού και ο κομμουναλισμός είναι η πολιτική που στοχεύει στη διαδικασία δημιουργίας ενεργών πολιτών και αυθεντικών κοινοτήτων που συνδέονται μεταξύ τους μέσα από συνομοσπονδίες οι οποίες, τελικά, θα μπορούσαν ν' αμφισβητήσουν την ύπαρξη του κράτους."

από αναρχάρας αγχολυτικός 02/09/2016 1:38 μμ.


αγχώνεται ο οπορτουνισμός και προσπαθεί να ξεφύγει ψευδόμενος και καταϊδρωμένος. Τόσο πολύ που δε μπορεί να χωρίσει δυο ειδών άχυρα, λέγοντας ότι δεν αποδεχόμουν την έννοια cnt/fai. Για βάλε παράθεση που ακριβώς το είπα και αν το είπα σε ποιά περίοδο αναφερόμουν να γελάσουμε λίγο με τα αδέξια ψέμματα σου...

Έπειτα μιλάει για "κλιμάκια της CNT/FAI" και την ίδια στιγμή αναφέρεται σε αυτά τα κλιμάκια ως" φαϊστες"... Αποφάσισε σταλίνα, γιατί όχι "σενετίστας;

Έπειτα μιλά για "υπόσχεση ότι δε θα υπάρξει εργατικός έλεγχος" την ίδια στιγμή που ο Κρίστι αναφέρεται σε "κοινωνικοποιήσεις", δλδ. απαλλοτριώσεις και κολλεκτιβοποιήσεις.

Έπειτα η "ήδη τρία χρόνια πριν συγκεντρωτική fai" που μας ξεφούρνισες πριν, τάχα ότι το είπε ο Κρίστι, γίνεται τώρα γαργαριστά ως συνηθως "σημείο καμπής". Σημείο καμπής χωρίς οργανωτικές και καταστατικές αλλαγές κανενός είδους στη fai. Αρκεί το μαγικό ραβδάκι του σταλινικού και δε γμτ κι η λογική και το τι λέει η πηγή...Ήταν "ήδη", λέει ο σταλινικός... Φαντάζομαι δεν υπάρχει η απαραίτητη ευφυϊα για να καταλάβει κάποιος ότι σήμερα κάποιοι που αυτοαποκαλούνται αναρχικοί-κομμουνιστές φωνάζουν "ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΟΠΛΑ-ΔΣΕ" ή κάποιοι άλλοι που μιλούσαν για "αναρχικό κόμμα", αλλά αυτό δεν καθιστά το αναρχικό-κομμουνιστικό κίνημα ούτε "ήδη συγκεντρωτικό μπολσεβίκικο εθνικιστικό" ούτε "κομματικό", καθώς αυτό δεν αποτυπώνεται οργανωτικά και υλικά πουθενά. Τις προθέσεις κάποιων δε μπορεί κανένας εχέφρων να τις μεταφράζει σε πραγματικότητα γτ απλά αυτό δεν είναι ανάλυση ούτε θέση αλλά ευσεβής πόθος και μυθολογία...

Έπειτα αυτοδιαψεύδεται όταν λέει ότι "Εμένα ομως δεν με ενδιαφέρει η ερμηνεια του Κρίστι, αλλα τα ντοκουμέντρα που παραθέτει, που πολλά απ' αυτά τα παραθέτει με πηγούλες αναρχικές." όταν είχε φροντίσει να τον απαξιώσει όλο το προηγούμενο διάστημα που τον ανέφερα ως πηγή κι όταν, αμέσως πριν, αυτό, το οποίο υιοθετεί για την αίτια της μετάλλαξης της fai (λόγω της εισόδου πολλών διαννοουμενίστικων στοιχείων, όπως ο Σαντιγιάν, (οι "σχεδιαστές" όπως τους χαρακτηρίζει στο αντίστοιχο κεφάλαιο) το 1933-4 είναι τι άλλο...η ερμηνεία του Κρίστι...

Και φυσικά ψεύδεται κι αυτοδιαψεύδεται όταν λέει ότι με τσούζουν αυτά που εγώ του έμαθα...

Σοβαρότης, εντιμότης και ιστορικότης ΜΗΔΕΝ.

Δεν αξίζει να ασχοληθεί κανείς μαζί σου για τέτοια σοβαρά θέματα οπότε μη βαυκαλίζεσαι ότι θα μπω σε "κουβέντα" για τα συγκεκριμένα σε αυτό το νήμα. Το γεγονός ότι δε τα βάζει στο άλλο νήμα που έχει να κάνει με τα της Ισπανίας φανερώνει και την ιδεολογική δειλία σου και την κούφια τακτική σου που είναι απλά να επαναλαμβάνεις μέχρι σκασμού τα ίδια και τα ίδια...Πες, πες γκεμπαιλίσκο.

από el quinto regimiento 02/09/2016 2:54 μμ.


δεν πειράζει αναρχάρα/ιστορικέ, ετσι κι αλλιώς οπως συ ειπας, εδωσες λαβράκια. Να σαι σίγουρος οτι θα σε ευγνωμονούν γενιές αναρχικών :-0 χα, χα ! Ειδικά για το πως κάλυψες το ζήτημα του κρυφοφασίστα Ντιέγκο, κι οχι μονο. Να σαι καλά με τον Κρίστι αποκαλύπτει πλήρως πως αυτο το καθίκι, ο κρυφοφασίστας Ντιέγκο Αμπάντ ντε Σαντιγιάν ανέλαβες τις τύχες της FAI αρκετά νωρίς, το 1934, και τι έγινε το 1935 θυμάσαι, ή να στο θυμίσω εγώ, μήπως ανέλαβε και καθήκοντα γραμματέα της FAI σε πανεθνικό επίπεδο;

Οταν αποφασίσεις να σηκώσεις το γάντι εδώ είμαστε, με το βιβλίο του Κρίστι -που εσύ υπέδειξες- ανα χείρας.

Α.εσυ έγραψες 37, εγώ 33 στο παλιο θρεντ (αν το εχω γραψει, εδω πάντως μίλσα για 3 χρόνια μετά την πτώση της δικτατορίας=31+3=34 ), ο Κρίστι 34, μάλλον πιο κοντά ειμαι στην αλήθεια :-) και μη ξεχνάμε ο Κρίστι καθαγιάζει τη διαγραφή των οπαδών των τριάκοντα το 33, ως και καλά διαγραφή απ' τα κάτω, αλλα εδώ που τα λέμε, βοήθησαν και λίγο οι απ' τα πάνω στη Βαρκελώνη ειδικά, έτσι δεν ειναι;

Β. τι ειναι βρε οι τυποι που πήγαν και συνάντησαν τον βρετανό πρόξενο της Βαρκελώνης το 36; Ο Κριστι δεν γράφει για στελέχη της CNT και της FAI; Σε πείραξε που χρησιμοποίησα τη λέξη κλιμάκιο; Ποια ειναι η διαφορά; Επειδή έχετε μάθει να βαπτίζετε το κρέας ψάρι;  Οσο για τον εργατικό έλεγχο, που κολλάς τώρα εσύ; Ποια ειναι η διαφορά; Εγραψα κάτι εντελώς διαφορετικό απο το νόημα που αποδίδει ο κρίστι στη κίνηση του κλιμακιού; Οχι βέβαια!

[έπρεπε να ακούσεις την Σιδηρά Φάλαγγα, που έλεγε: μην δινετε πηγες στο σταλινικο, αλλα εσύ παρασύρθηκες και...την πάτησες. Το πιο αστείο απ' ολα ειναι οτι δήλωνες με θράσος πραγματικος ιστορικος και μάλιστα με αρίστη γνώση της καταλανικής για ψαρώσω και καλα :-). Α και που 'σαι ο Παζουλης σου κάνει λάθος, ο Χιλαριο δεν ήταν...αναρχικος, αλλα αξιωματικος του στρατού, αλλα ο παζούλης έπρεπε να τον βαπτίσει αναρχικό, γιατι βλέπεις, δεν υπάρχει καμια αλλη επίθεση αναρχικών στο μέτωπο της Αραγονίας :-0]

το παρακάτω ειναι ένα δωράκι για τον προλελέ,

απο αντονι Μπίβορ 2006, κυκλοφορει και στα ελληνικά

The influence of the Spanish Communist Party was considerable for an organization which when founded in 1921 had numbered just a few dozen
militants. A decade later, at the time of the fall of the monarchy, it mustered a
few thousand members. In the elections of November 1933 it received 170,000
votes and its first seat in the Cortes. But in the first half of 1936 it went from
30,000 members to nearly 100,000.

οχι τιποτα αλλο προλελέ, αλλα επειδη εχεις μεινει πίσω στη βιβλιογραφία... τον Ιούλη του 1936 το PCE ειχε ήδη 100.000 μέλη, πριν δηλαδή αρχίσει ο εμφύλιος. Μήπως να δούμε πόσα χρόνια χρειάστηκαν οι αναρχικοι να έχουν αντίστοιχο νούμερο σταθερής οργανωτικής ανάπτυξης; Αστο. Τον Ιούλη του 1936 οι αναρχικοι το πολύ να ειχαν 200.000 μέλη απο FAI και CNT που να ειχαν την αντίστοιχη οργανωτική και πολιτική συνέπεια με τα μέλη του κομμουνιστικού κόμματος.

Ενα χρόνο και κάτι μετά οι κομμουνιστές ειχαν 300.000 μέλη, με τους μισούς απ' αυτους να ειναι στρατιώτες στο μέτωπο, στο πραγματικό μέτωπο που ειχες βομβες, επιθέσεις, αντεπιθέσες, χαλάσματα, δηλαδή: Γκουνταλαχάρα, Χάραμα, Μαδρίτη, Μάλαγα. Ο μισός δημοκρατικος στρατός ήταν εργάτες φαντάροι κομμουνιστές. Οσο για την ευρύτερη επιρροή των κομμουνιστών στις εργατικές μάζες, η UGT με 2 εκατομμυριάκια ήταν ολοι σχεδόν μαζί τους. Οταν ο Καμπαγιέρο μετά το Μάη του 1937 πήγε να διαγράψει τους κομμουνιστές απο τη UGT παίζοντας το χαρτί του ελέγχου της εκτελεστικής γραμματείας, η συντριπτική πλειοψηφία των οργανώσεων της UGT διέγραψε το Καμπαγιέρο και τη κομπανία του.

Αυτά και αλλη φορά να μην μας μιλάς για την πολιτική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης, αυτή την την υπερασπίστηκαν με συνέπεια οι κομμουνιστές που πολεμούσαν με συνέπεια τους φασίστες Ιταλούς, Γερμανούς, την λεγεώνα των ξένων, τους μαροκινούς ρεγουλάρες καθώς και τους καρλιστές-ρεκετές στο πραγματικό μέτωπο.


Αυτό για την ΟΦΑ το εκλαμβάνω σαν λάσπη όχι προς αυτούς που γνωρίζουν αλλά σαν χαρακτηρισμό προς αυτούς που δεν γνωρίζουν να μην πλησιάσουν. Ο Μάρεϊ Μπούκτσιν ασχολήθηκε με τον Μαρξισμό και τους Τροτσκιστές γιατί τους θεώρησε στα νιάτα του πιο "δημοκράτες" από τα μαο-σταλίνια. Και στα λόγια έτσι είναι αυτοί οι Λενινιστές, λίγο διαφορετικοί από τους άλλους. Στην ανακάλυψη της ουσίας και του πεδίου σκέψης (αναρχικού - ελευθεριακού) του πραγματικού κομμουνισμού όχι ως σύστημα αλλά ως στόχο της ανθρωπότητας, ασχολήθηκε με την κριτική του Μαρξισμού. Ποτέ δεν ξανακοίταξε "πίσω". Πως το χαρακτηρίζει αυτό σαν ΟΦΑ o προλελέ όταν το κείμενο που προανέφερα (άκου Μαρξιστή) το γράφει το 69 και ζει χωρίς κανένα πισωγύρισμα μέχρι το 2006; Αλλά και 20 χρόνια νωρίτερα ο Μπουκτσιν συμμετέχει με άλλους που αποχωρίστηκαν τον Λενινισμό σε οργάνωση που πιστεύει καθαρά ότι η επανάσταση είναι ζήτημα της πλειοψηφίας και όχι κάποιας μειοψηφίας σαν τους μπολσεβίκους ούτε ζήτημα μιας στενής οικονομικής έννοιας της τάξης. Όσο για τις αντιφάσεις του Μαρξισμού και της οικολογίας είχε γράψει πολύ πριν το 69. Το 69 γράφοντας αυτό το κείμενο είναι ήδη πασίγνωστος αναρχικός ανάμεσα στους ντόπιους και αγγλόφωνους αναρχικούς και από τα πιο δραστήρια άτομα του ΝΥέζικου χώρου. Το ότι αρκετά αργότερα γράφει ένα κείμενο αυτοκριτικής των συμμετεχόντων στο αναρχικό κίνημα και τον πασίγνωστο πια όρο "lifestyle anarchism" τον τιμάει ιδιαίτερα. Γιατί την χιμαιρική αναρχία πολλοί εμίσησαν, την αναρχία ουδής. Η χίμαιρα έχει σαν εχθρό της την κριτική, την ελεύθερη σκέψη και την ελεύθερη έκφραση, αυτά τα μεγάλα όπλα της αναρχίας δηλαδή. Γι αυτό και έντεχνα το σταλινοτρολ τον έχει επιλέξει για να κάνει διάλογο εντός συζήτησης με βάση την ιστορία.

 

Άλλο αντικείμενο που συσχετίζεται με την συζήτηση και ασχολήθηκε ο Μπούκτσιν είναι ο αναρχοσυνδικαλισμό, ή ελευθεριακός συνδικαλισμός και πως δεν μπορεί να ξεφύγει από τον ρεφορμισμό και να παρέχει την βάση για κάποια επανάσταση. Όπως προαναφέρθηκε ο ρόλος του βιομηχανικού εργάτη και της τάξης του για να μιλάμε για επανάσταση θα πρέπει να καταργηθεί. Άρα ο αναρχοσυνδικαλισμός θα πρέπει σαν οργάνωση των απο-τα-κάτω να διαλυθεί για να υπάρξει το ξεκίνημα της επανάστασης. Άρα ο εργατικός συνδικαλισμός δεν είναι μέσο κοινωνικής οργάνωσης αφού αποτελεί επαναστατικό πρόταγμα η κατάργηση της κάθε τάξης. Η σύγχυση που προάγεται για το πως μια όποια CNT θα μπορούσε να είναι η οργάνωση που θα φέρει κάποια επανάσταση δεν απέχει από την θεώρηση του "ενδιάμεσου σταδίου" για τον κομμουνισμό. Για μας το επαναστατικό υποκείμενο είναι η ίδια η ανθρωπότητα όχι κάποιο υποσύνολο που θα επιβληθεί δια της βίας. Το αν οι εργάτες, οι καταπιεσμένοι, οι παρακατιανοί θα είναι πρώτοι πρώτοι στην ένταξη κάποιας ευρύτερης κοινωνικής οργάνωσης και η αποχώρηση τους από την συμμετοχή στο παιχνίδι των κρατικών ή μη καπιταλιστών θα είναι και η διάλυση της δικής τους οργάνωσης παραμένει ως το ελευθεριακό στοίχημα.

Και πάμε τώρα στο πως βλέπουν κάποιοι την ελευθεριακή διαδικασία, την ελευθεριακή συνέλευση, σαν πεδίο δραστηριοποίησης ανθρώπων από διαφορετικές τάξεις. Δουλευόμαστε, υπάρχει δηλαδή περίπτωση σε μια κοινότητα να αποφασίσουν με ισότιμη διαδικασία όλοι ότι πρέπει να υπάρχει πλούσιος, ιδιοκτήτης της γης και των μέσων παραγωγής, και το δικαίωμα του να εκμεταλλεύεται και να εκβιάζει με την επιβίωση τους υπόλοιπους συμμετέχοντες; Και δεν φτάνει αυτό, έρχεται ο προλελέ και ονομάζει τις ελευθεριακές συνελεύσεις και διαδικασίες "αναρχικές", λες και είναι προϋπόθεση είτε να δηλώσεις αναρχικός για να συμμετέχεις είτε να καπελώνεσαι από κάποια αναρχική ιδεολογική οργάνωση. Αυτό αναιρεί την ελευθεριακή διαδικασία από μόνο του. Μια αναρχική συνέλευση είναι είτε μια συνέλευση αναρχικών ή μια συνέλευση στην οποία επιβάλλεται κάποια αναρχική οργάνωση. Δεν έχουμε φτάσει να συζητάμε συγκεκριμένα τους όρους, τις αρχές, και τις αξίες "της κοινότητας" γιατί δεν είμαστε κοινότητα να το αποφασίσουμε πως θα ιδρυθεί μια τέτοια. Ούτε θα μπούμε στο τρυπάκι να ορίσουμε εμείς για τους άλλους την ίδρυση της κοινότητας. Εγώ προσωπικά θα πρότεινα διάφορα και βασικό με το δικό μου σκεπτικό είναι ότι εμείς αποφασίζουμε για εμάς, ούτε επιβάλουμε σε τρίτους ούτε προσλαμβάνουμε τρίτους ούτε μας προσλαμβάνουν άλλοι. Αν δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι και θεωρείται αναγκαίο, ώστε να πρέπει να ζητήσουμε από κάπου βοήθεια θα πρέπει να συζητηθεί, αλλά το πιθανότερο είναι αν υπάρχει σαν αρχή η αυτονομία "αν δεν μπορεί η κοινότητα να δημιουργήσει κάτι τότε δεν θα πρέπει να δημιουργηθεί". Πως φτάσαμε με αφεντικά και ιδιωτικά συνεργεία και εργολάβους σαν επιχειρήματα συζητώντας για ελευθεριακές κοινότητες δεν μπορώ να φανταστώ. Μόνο ένα σταλινοτρόλ θα μπορούσε να φανταστεί τέτοια.

Το ζήτημα όπως το όρισε ο Ποζιτρόνιος και πως συζητιέται και πάλι η Ισπανία και η CNT ως πεδίο αντιπαράθεσης με τον Σταλινικό φοβάμαι ότι διαφεύγει από πολλούς. Η ερώτηση "πόσο σύντροφος μας είσαι σταλινικές" νομίζω ότι αφορά ευρύτερα τους επαναστάτες και τι βλέπουν όταν κοιτούν τον καθρέφτη. Αν όχι τίποτα άλλο αν μέσα από αυτή τη συζήτηση γίνει κοινά αντιληπτό το τι ακριβώς σημαίνει Λενινιστής και πέρα από την κομματική ταυτότητα ποια είναι τα χαρακτηριστικά που πρέπει να αποφεύγουμε για να μην χαρακτηριστούμε "εναλλακτικοί λενινιστές" τότε καλώς προχωράει.

ΥΓ Μια τεχνική παράκληση, δε μια συζήτηση με 100+ σχόλια το να φλομώνεις την σελίδα με ανούσιες φωτογραφίες κάποιου "προσώπου" την καθιστάς απλώς δύσκολη να διαβαστεί από αυτούς που δεν έχουν ακαδημαϊκό γραφείο η "υπηρεσιακή" σύνδεση μεγάλης ταχύτητας. Αυτοπεριορίσου σε παρακαλώ γιατί μπορεί και να θεωρηθεί σκοπιμότητα η ταπετσαρία γύρω από κάθε συζήτηση για την Ισπανία.

από στην κουβέντα.......... 03/09/2016 11 μμ.


---Σύμφωνα με όσους δηλώνουν σταλινικοί , σταλινισμός είναι ο μαρξισμός –λενινισμός της πράξης σε ιδιαίτερες συνθήκες(ιμπεριαλιστική περικύκλωση, εκβιομηχάνιση κλπ) ενός επαναστατικού μαρξιστικού-λενινιστικού κόμματος που είναι στην εξουσία, είτε θέλει την προλεταριακή επανάσταση. Σήμερα όχι μόνο κάποιο μ-λ κόμμα δεν είναι στη εξουσία αλλά σύμφωνα με τους ίδιους τους σταλινικούς ούτε καν μ-λ επαναστατικό κόμμα δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Οπότε για να είμαστε συνεπείς, και όχι ανακόλουθοι με τη λογική όσων δηλώνουν σταλινικοί αυτοί είναι υπερασπιστές του έργου στου στάλιν και όχι σταλινικοί αφού σταλινισμός χωρίς επαναστατικό μ-λ κόμμα όπως το ορίζουν αυτοί δεν υπάρχει. Οπότε οι ίδιοι οι σταλινικοί εάν είναι συνεπείς με τις δηλώσεις τους θα έπρεπε να λέγονται υπερασπιστές του έργου του στάλιν και όχι σταλινικοί, αφού δεν υπάρχει το εργαλείο/βάση (μ-λ κόμμα) για να δουλεύουν(πόσο μάλλον να είναι και στην εξουσία) και να έχουν αυτό τον χαρακτηρισμό.

---Σύμφωνα με όσους δηλώνουν τροτσκιστές, τροτσκισμός είναι η τακτική επαναστατών/μελών ενός μ-λ κόμματος προκειμένου να αποκρούσουν τον σταλινισμό. Σήμερα στην ελλάδα δεν υπάρχει επαναστατικό μ-λ κόμμα που να έχει σταλινική εκτροπή. Οπότε και οι τροτσκιστές θα έπρεπε σύμφωνα με τις θέσεις τους να λέγονται υπερασπιστές του έργου του τρότσκυ και όχι τροτσκιστές αφού κίνδυνος σταλινισμού δεν υπάρχει.

Πάνω σε αυτή τη βάση είναι προφανές πως σταλινισμός, τροτσκισμός, είναι δόγματα, όπου οι οπαδοί του κάθε δόγματος θέλουν να πείσουν ότι αυτοί είναι οι πιο συνεπείς μ-λ επαναστάτες, όπως στις θρησκείες κάθε δόγμα διεκδικεί το αλάθητο και την πραγματική αλήθεια.

 


quiz: πότε διαγράφηκε ο Ντιέγκο Αμπαντ ντε Σαντιγιάν από την ηγεσία του ισπανικού αναρχισμού για τις καθαρά φιλοφασιστικές του απόψεις που εξέφρασε το 1940; 

hint: η απάντηση ειναι μονολεκτική, υπάρχει ως λέξη μεσα στη παραπάνω πρόταση, χρειάζεται απλώς αλλαγή τονισμού.


Με βάση τον λενινισμό το να ιδρύεται άλλο (δεύτερο) κόμμα είναι μικροαστισμός για να μην πω και αντιδραστική ενέργεια. Κομμουνιστικό κόμμα είναι ένα, τι θα πει επαναστατικό και μη-, αυτό κι αν είναι προβληματικό με βάση την ίδια τους την θεωρία. Αλλά ας πούμε ότι ως προς την παραπάνω παρέμβαση το σταλινικό "επαναστατικό εργατικό κόμμα" είναι αυτό που ΘΑ ιδρυθεί από την Κόντρα (και που έχει σαν άμεσο στόχο την εξόντωση των αναρχικών και των Τροτσκιστών) και το άλλο κόμμα είναι το ΕΕΚ (που έχει ακριβώς τις ίδιες βλέψεις αφού είναι το είδωλο του μ-λ στον καθρέφτη). Απορώ όμως πως μπορεί να γίνει σοβαρή συζήτηση με κάποιον που μιλάει για την "ηγεσία του Ισπανικού αναρχισμού το 1940" και ακόμα κι αν είχε δίκιο, τι θα σήμαινε αυτό. Έχει κάποια αξία αυτή η ανάλυση; Υπάρχει έστω κι ένα κείμενο κάπου που να χαρακτηρίζεται αναρχικό που αποδέχεται κάποια ατομική ηγεσία ενός "εθνικού" αναρχικού κινήματος; Δεν διανοούνται αυτοί οι άνθρωποι τίποτα περισσότερο από μια αυταρχική οργάνωση κεντρικής εξουσίας ενός ακραίου εξουσιαστή και υποταγμένων πιονιών που άκριτα εκτελούν διαταγές. Κι έτσι κρίνονται όλα συνολικά κρίνοντας κάποιον ηγέτη.

 

Αυτό που αρνείστε κάποιοι να αντιληφθείτε είναι ο λόγος, το κίνητρο, και ο σκοπός, μιας τέτοιας εμμονής εντός συγκεκριμένου μέσου να προβληθεί κάτι μέσα από αυτές τις αντιπαραθέσεις. Το ίδιο κι ο Ποζιτρόνιος νομίζω, και του απευθύνω ατομικά την ερώτηση αυτή. Που αποσκοπεί μια αντιπαράθεση με το τρόλ της ισπανικής ιστορίας; Σύντροφοι, τα φίδια τα κολοβά; Ποτέ! Αυτά να τα ακούν όσοι πρόσκαιρα θεωρούν θετικό προς το κίνημα την συγκρότηση αντικαπιταλιστικών αντιφασιστικών μετώπων. Τα μαντριά αυτής της ιδεολογίας φαλίρισαν και βούλιαξαν αύτανδρα, τώρα μιλούν τα ζόμπι της ιδεολογίας αυτής για την ιστορία των άλλων προσπαθώντας να τραβήξουν κι άλλους στο χώμα. Ο κρατικός καπιταλισμός είναι νεκρός για πάντα. Ποτέ ξανά!

από ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ 04/09/2016 3:53 μμ.


Ουσιαστικά στην ερώτηση που μου θέτεις φίλη/ε αρτνοκ-λ-μ απαντάς εν μέρει μόνη/ος σου. Στο κατώφλι των 100 χρόνων από την Οκτωβριανή Επανάσταση, ποιές είναι οι βασικές διαφορές που μας χωρίζουν και πόσο "σύντροφοι" μπορούμε τελικά να είμαστε οι αναρχικοί-ελευθεριακοί και γενικότερα οι ελεύθεροι άνθρωποι με τους σημερινούς σταλινικούς-μαοϊκούς ή τους τροτσκιστές, και σε τι βαθμό μπορούμε (αν μπορούμε) να συμπορευτούμε μαζί τους λαμβάνοντας υπόψιν τα διδάγματα της πρόσφατης επαναστατικής ιστορίας αλλά και τις σημερινές τους θέσεις;

Η συμμετοχή του quinto ως γνήσιος λενινιστής-σταλινικός στη συζήτηση, έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον γιατί μέσω των τοποθετήσεών του και κυρίως μέσω της στρατηγικής που ακολουθεί (σε κάθε συζήτηση που συμμετέχει), αποκαλύπτονται αυτές ακριβώς οι διαφορές που μας χωρίζουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι αποφεύγει συστηματικά και πεισματικά να απαντήσει στις ξεκάθαρες ερωτήσεις που έχουν τεθέι και οι οποίες έχουν να κάνουν με τις βασικές αξιακές διαφορές που μας χωρίζουν, αλλά αντ' αυτού επιλέγει να αποπροσανατολίζει τη συζήτηση σε άσχετα θέματα και κυρίως βέβαια σε αυτό της Ισπανικής Επανάστασης, η οποία προφανώς αποτελεί και το θέμα της διδακτορικής διατριβής που του δόθηκε από το Ινστιτούτο Σταλινολογίας.

Έγραψα πιο αναλυτικά, σε προηγούμενο σχόλιό μου, ότι πρέπει να καταστεί σαφές ότι έχουμε να κάνουμε με μία αντιπαράθεση μεταξύ κάποιων αναρχικών ατόμων από τη μία πλευρά και του "Ινστιτούτου Κοινωνικών Μελετών" από την άλλη (ή καλύτερα "Ινστιτούτο Σταλινολογίας και αναρχικής υπονόμευσης" όπως εξαιρετικά το όρισε ο yianiris) το οποίο ιστιτούτο είναι όργανο της "ΚΟΝΤΡΑ". Αντιλαμβάνεται εύκολα λοιπόν κανείς, για ποιό λόγο προσπαθεί επίμονα να μεταθέσει κάθε συζήτηση από το πεδίο της αντιπαράθεσης αρχών και ιδεών, σε αυτό της "επιστημονικοφανούς" αντιπαράθεσης πηγών. Φυσικά και η συζήτηση σε σχέση και με τις πηγές είναι σημαντική, όμως σκοπός των σταλινικών δεν είναι η ανάδειξη της ιστορικής αλήθειας, αλλά το ξαναγράψιμο της ιστορίας με σταλινικές πινελιές, ακολουθώντας την κλασσική μέθοδο της σταλινικής σχολής αγκιτάτσιας όπως έχει διεξοδικά αναλυθεί πιο πάνω.

Αν οι συνομιλητές των σταλινικών εμμένοντας σε μία κατά βάση αξιακή αντιπαράθεση δεν τσιμπήσουν και δεν ακολουθήσουν την πορεία που εκείνοι προσπαθούν να δώσουν σε κάθε συζήτηση, τότε εν μέρει αποκαλύπτονται και εκφράζουν κάποιες από τις πάγιες αξιακές θέσεις τους. Θα επανέλθω με νεότερο σχόλιο επαναδιατυπώνοντας κάποια ερωτήματα που έχουν τεθεί από την αρχή της συζήτησης, τα οποία ο quinto αρνείται πεισματικά να απαντήσει.

 


εσύ Ποζιτρόνιε τσίμπησες ναι ή ου στο ινστιτούτο σταλινολογίας el quinto regimiento;

Για απάντησε με ειλικρινεια, ευθυκρισία και πάντα απ' ολα με εντιμότητα στους αναγνώστες σου :-0.

Κατα τα αλλα δεν εχω καταλάβει σε τι ακριβώς δεν σου απάντησα. Νομίζω οτι εχω δωσει άπειρες και αναλυτικότες απαντήσεις. Για να στο πω κι αλλιως , το κομμα ειναι η οργάνωση της προωτοπορίας της εργατικης τάξης, πρώτα απ' ολα. Το πρωτοπόρα απόσπασμα του εργατικού στρατού που έλεγε κι ο Λένιν. Η κομμουνιστική συνείδηση έρχεται απ' έξω στην εργατική τάξη, από το κομμα της, αλλα και από ανθρώπους που ειναι οργανωμένοι σε αυτό και εχουν τη δυνατότητα να μελετούν και να κατακτουν τις γνώσεις της εποχής και των προγενέστερων εποχών.

Εσεις αερολογείτε και προσωποποιείτε ουκ ολιγες φορές τις αντιπαραθέσεις, αλλα επιτρέψτε μου ειμαι πολύ γέρος πια για να τσιμπάω σε χαζομάρες. Δεν λεω που και που παρεκτρέπομαι κι εγώ, εχω κι εγω την τρέλα μου που λεει κι ο Λανς παραπάνω.

Με αλλα λογια μην γραφουμε χαζομαρούλες ρε παιδιά, ολοι λίγο πολύ γνωριζόμαστε μεταξύ μας, στις ιδιες αλάνες μεγαλώσαμε. Ο δογματικος κρινεται στη πράξη που λεει κι ο από πάνω, αλλα το λέει με εναν αφελή τρόπο, νομίζοντας ότι γράφει κάτι σπουδαίο.

Οσο για αυτή τη χαζομάρα που έγραψε ενας στα κρυμενα οτι γράφω ψέματα για το παρελθόν μου, ποτέ δεν έγραψα. αλλα ως γνωστόν κάποιοι συμπεριφέρονται απέναντι σε ένα σταλινικο που τους έχει στριμώξει στο καναβάτσο, ως οι χειρότεροι "σταλινικοι", με το περιεχόμενου που αποδίδει η αστική ιστοριογραφία τους σταλινικούς. Αναρχικος ήμουν. Στη μετάβαση έγινα τροτκίζων. Στην εξέλιξη έγινα σταλινικός, πεπεισμένος πια. Και για οποιον δεν πιστεύει ας δει αυτο. Σας ειπα, ολα ειναι γραμμένα, δεν μπορειτε να γράφετε ψέματα. Γινεστε ρόμπες, οσοι το κάνετε. 

αυτα και εις άλλα με υγεία :-0, καλό φθινόπωρο.

από ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ 04/09/2016 9:41 μμ.


Quinto αρχικά να ξεκαθαρίσω ότι εγώ απέφυγα συνειδητά να μπω σε λογική αντιπαράθεσης επί προσωπικού μαζί σου, γιατί ο στόχος μου εξ αρχής ήταν αποκλειστικά και μόνο η πολιτική αντιπαράθεση. Ο μόνος επιθετικός προσδιορισμός που χρησιμοποιώ -και έχει να κάνει με τις πολιτικές σου θέσεις- είναι ο όρος "σταλινικός", ο οποίος γνωρίζω πολύ καλά ότι για 'σένα αποτελεί τίτλο τιμής και όχι απαξιωτικό χαρακτηρισμό. Δεν αμφισβητώ την όποια πορεία σου (ούτε με ενδιαφέρει να το κάνω), γιατί στόχος μου δεν είναι να σε απαξιώσω ως προσωπικότητα αλλά να αντιπαρατεθώ με τις αρχές και τις αξίες που πρεσβεύεις, δηλαδή αυτές του σταλινισμού. Βέβαια εδώ ακριβώς θα σου "χτυπήσω" το γεγονός ότι τη στιγμή ακριβώς που έγραψα ότι θα επανέλθω με τις ερωτήσεις που αποφεύγεις πεισματικά να απαντήσεις, εσύ κάνεις μια γενική τοποθέτηση (χρήσιμη αδιαμφισβήτητα έστω και αυτή) και ανακοινώνεις ότι αποχωρείς από τη συζήτηση γιατί κουράστηκαν οι αναγνώστες! Εγώ θα τις ξαναθέσω προς εσένα (αλλά και προς κάθε άλλο σταλινικό) κι εσύ πράξε όπως νομίζεις. Άλλωστε όλοι μας κρινόμαστε...

Έχουμε και λέμε λοιπόν, σήμερα, στο κατώφλι των 100 χρόνων από την Οκτωβριανή Επανάσταση:

1) Τί σε δίδαξε η ιστορία και ποιά είναι η απάντησή σου απέναντι στην (πάγια αναρχική) θέση (και η οποία θέση ισχυρίζομαι ότι επαληθεύτηκε από την ιστορία) ότι η συνολική μαρξιστική-λενινιστική θεωρία οδηγεί στη δημιουργία νέων εξουσιαστικών δομών, αυτών του Μπολσεβίκικου Κόμματος, του Ηγέτη του και του Κράτους, που θα στραφούν τελικά ενάντια στους ίδιους τους επαναστάτες με αποτέλεσμα να τους εξουσιάσουν και όχι να τους απελευθερώσουν;

2) Στην αυριανή επανάσταση, αν και όποτε εκείνη έρθει, θα υπερασπιστείς ως σταλινικός και πάλι τη διατήρηση του κράτους μέσω της κατάκτησης των μηχανισμών του από τη δικτατορία του προλεταριάτου, την πρωτοπορία και την απόλυτη εξουσία του Κόμματος, της κεντρικής επιτροπής και της/του γενικού γραμματέα του; (Σε αυτό το ερώτημα απάντησες τελικά ΝΑΙ).

3) Γιατί απέτυχε η οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην Ε.Σ.Σ.Δ. από τους Λένιν και Στάλιν, στην Κίνα από τον Μάο, στην Αλβανία από τον Χότζα, αλλά και οπουδήποτε αλλού εφαρμόστηκε η μαρξιστική-λενινιστική επαναστατική θεωρία;

4) Ποιά η γνώμη σου ως σταλινικός για τη συνολική αναρχική-ελευθεριακή-αντιεξουσιαστική επαναστατική θεώρηση;

5) Θα επιτέπεται η διαφορετική άποψη και γενικά η διαφωνία, και ποιά θα είναι η τύχη των αναρχικών-ελευθεριακών-αντιεξουσιαστών, αλλά και όποιων άλλων -όχι καπιταλιστών- τυχόν διαφωνούν και δεν υπακούουν στις θέσεις του Κόμματος, στην αυριανή μετεπαναστατική κοινωνία, σε περίπτωση που έχετε επικρατήσει οι σταλινικοί; Θα επιτρέπεται επί παραδείγματι η λειτουργία ελευθεριακών μέσων αντιπληροφόρησης τύπου Indymedia ή θα απαγορευτούν διά ροπάλου;

Τέλος, όσον αφορά την πάγια λενινιστική θέση σου ότι η επαναστατική συνείδηση έρχεται απ' έξω, θα εκφράσω την άποψή μου σε νεότερο σχόλιο.

 

από Απλός 3 04/09/2016 9:56 μμ.


Ποζιτρόνιε κάνεις λάθος για τον κουίντο, πριν κατηγορήσεις κάποιον ή κάποια οργάνωση για κάτι να είσαι σίγουρος γιατί μετά γίνεται συκοφαντία.

Η ΚΟΝΤΡΑ δεν έχει καμία σχέση με τα κείμενα του κουίντο στο ιντυμίντια, μόνος του τα γράφει, μόνος του αποφάσισε να ανοίξει τις συζητήσεις στο ιντυμίντια, ενδεχομένως να έχει ακούσει και μπινελίκια από συντρόφους του γιατί επιμένει, είναι δικιά του τακτική, όσο και εάν ακούγεται περίεργο και ελευθεριακό για σταλινικό έτσι είναι. Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι κανένας σύντροφός του δεν μπήκε στη συζήτηση, πρέπει να του αναγνωρίσεις τουλάχιστον ότι τα έβαλε με πολλούς μόνος του, και όταν εννοώ τα έβαλε εννοώ αντιπαρατέθηκε πολιτικά.

Η συζήτηση για την Ισπανία κάποτε θα άνοιγε δεν είναι κακό, μπήκαν άγνωστες πηγές, έγινε αντιπαράθεση, γράφθηκαν πράγματα άγνωστα έως τώρα που πρέπει να ελεγχθούν από όλους μας, και μην ξεχνάς αυτό θα πάρει ενδεχομένως και χρόνια εάν θέλουμε πραγματικά να είμαστε ελεύθερα πνεύματα και όχι οπαδοί δογμάτων

Άλλωστε στη συζήτηση για την Ισπανία πολλοί αναρχικοί έβαλαν πηγές και είπαν άγνωστα σε πολλούς από εμάς πράγματα που θα μελετηθούν.

Μην ανακατεύεται οργανώσεις και άλλα πράγματα, δεν υπάρχουν δράκοι και πράκτορες προπαγάνδας πίσω από ότι γράφουμε.

Παρά το ότι πολλοί μου καταλογίζουν υπέρμετρα καλοπροαίρετη διάθεση και σκέψη πιστεύω και ξέρω για το συγκεκριμένο ότι δεν είμαι λάθος.


αλλα δεν χρειάζομαι. Μεγάλο παιδι ειμαι, τα βγάζω πέρα μονος μου.

Ασε τον καθένα να φαντασιώνεται διάφορα. Tι κάθεσαι και γράφεις εσύ τώρα; Προφανως μονος μου γράφω, όπως γράφεις μονος του ο καθένας εδώ πέρα. Αν έγραφα οτι εκπροσωπώ την οργάνωσή μου, θα το εξηγουσα με απόλυτη σαφήνεια.


1) Τί σε δίδαξε η ιστορία και ποιά είναι η απάντησή σου απέναντι στην (πάγια Κομμουνιστική) θέση (και η οποία θέση ισχυρίζομαι ότι επαληθεύτηκε από την ιστορία) ότι η συνολική αναρχική θεωρία ΔΕΝ οδηγεί την εργατική τάξη σε χειραφετητικά προτάγματα πέρα και ανεξάρτητα απο την αστική πολιτική, σε μια κατεύθευνση ριζικής ανατροπής των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής;

2) Στην επόμενη κρίσιμη πολιτική συγκυρία, αν και όποτε εκείνη έρθει, θα υπερασπιστείς ως αναρχικος και πάλι της θέση ότι ο καθένας ειναι ελεύθερος να στηρίξει όποιο κόμμα θέλει,  ψήφο στον Αθάνια, την Εσκέρας χωρις αυταπάτες;

3) Γιατί απέτυχε παταγωδώς η οικοδόμηση των κολλεκτίβων στην Καταλονία και Αραγονια από τους Ντιέγκο Αμπάντ ντε Σαντιγιάν, Χουαν Π. Φαμπρεγκάς, το αντάρτικο του πατερούλη Μάχνο στην Ουκρανία, αλλά και οπουδήποτε αλλού -δεν νομίζω οτι εφαρμόστηκε πουθενά αλλού- η αναρχική θεωρία;

4) Ποιά η γνώμη σου ως αναρχικός για τη συνολική κομμουνιστική θεώρηση; (οκ εδώ απάντησες, στο αναγνωρίζω ;-))

5) Θα επιτέπεται η διαφορετική άποψη και γενικά η διαφωνία, και ποιά θα είναι η τύχη των σταλινικών, αλλά και όποιων άλλων -όχι καπιταλιστών- τυχόν διαφωνούν και δεν υπακούουν στις θέσεις μιας ενδεχόμενης FAI/CNT, στην αυριανή μετεπαναστατική κοινωνία, σε περίπτωση που έχετε επικρατήσει οι αναρχικοι; Θα επιτρέπεται επί παραδείγματι η ύπαρξη γραφείων, εφημερίδων, μέσων προπαγάνδας για τους κομμουνιστές, ή θα τρώνε σφαίρες οι σύντροφοι κα θα τους κλείνετε τα γραφεια με το επιχείρημα οτι ειναι χρεοκοπημένες ιστορικες μορφές οργάνωσης όπως γινόταν απο τα ειδικά περίπολα της FAI τις πρώτες μέρες του Ιούλη στη Βαρκελώνη, χωρίς μάλιστα να έχουν σηκώσει σύντροφοι ούτε χέρι πάνω σε αναρχικο;

Κατάλαβες τώρα γιατι σου λέω οτι οι ερωτήσεις σου ειναι χαζές εξαρχής; Η κουβέντα αυτή δεν αφορά την τακτική του σήμερα. Αλλα καποια ιστορικά ζητήματα του παρελθόντος. Ετσι ξεκινησαν οι παρεμβάσεις μου και εσυ αρχισες το θρεντ αυτο γι αυτες.

Γι αυτο σου λεω, αστο καλύτερα. Εισαι δογματικος

από Απαντήσεις σε υποτιθέμενες ερωτήσεις 05/09/2016 9:02 πμ.


1. Διδαχτήκαμε ότι όντως η ΜΗ εφαρμογή της αναρχικής θεώρησης και λογικής οδηγεί τους αναρχικούς εν τέλει να γίνονται ουρες της αστικής πολιτικής, δλ. μπολσεβίκους σε Ρωσία και Ισπανία.

2.Ναι θα το υπερασπιστούμε, χωρίς να έχουμε αυταπάτες ότι όποιος το κάνει παραμένει σύντροφος μας είτε ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ είτε Σ.Α.Κ.Ε.

3.Ψέμμα

4.Για τα μπάζα, όσον αφορά το ζήτημα της εξουσίας. Όσο για το σταλινισμό-λενινισμό δεν είχε καμία σχέση με τη κομμουνιστική θεωρία ή αν θες όση σχέση έχουν οι ναζί με σοσιαλισμό.

5.Ναι θα επιτρέπεται, όπως επιτρέπονταν και στην ιστορική περίοδο που αναφέρεσαι ψεύτη.

Κατάλαβες τώρα γιατί μιλώντας με σταλινικούς λενινιστές μιλάμε για ψεύτες και αμοραλιστές; Γι' αυτό σου λέω δεν πείθεις ούτε τον εαυτό σου. Για δώσε μας τις απαντήσεις εσύ στις ερωτήσεις του ποζιτρόνιου.

από ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ 05/09/2016 11:30 πμ.


Για να δεις λοιπόν ότι εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα να απαντήσω στις ερωτήσεις σου, ούτε και αισθάνομαι την ανάγκη να τις απαξιώσω ως χαζές, σου απαντώ:

Όσον αφορά τις ερωτήσεις σου 1 και 3 , σε σχέση με τα διδάγματα από την ιστορία γενικά -και την Ισπανική Επανάσταση ειδικά- για το αν η συνολική αναρχική θεωρία οδηγεί τελικά ή όχι την εργατική τάξη σε χειραφετητικά προτάγματα πέρα και ανεξάρτητα απο την αστική πολιτική, σε μια κατεύθευνση ριζικής ανατροπής των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, και στο γιατί απέτυχε παταγωδώς η οικοδόμηση των κολλεκτίβων στην Καταλονία και Αραγονία, ορίστε μια εμπεριστατωμένη απάντηση -από αναρχική σκοπιά- του Μάρεϊ Μπούκτσιν:

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΟΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ: μέρος 1ο και μέρος 2ο.

Και ξέρεις quinto, το κείμενο είναι όπως ακριβώς σου αρέσει, με πηγούλες και τα σχετικά, οπότε καλή μελέτη! Για να δεις ότι οι αναρχικοί ξέρουν να κάνουν και κριτική και αυτοκριτική! Το συγκεκριμένο κείμενο του Μπούκτσιν το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όποιαν/ον σύντροφο δεν έχει τύχει να το διαβάσει, γιατί κατά την άποψή μου είναι εξαιρετικό. Σκέφτηκα προς στιγμή να παραθέσω κάποια εκτεταμένα αποσπάσματά του, αλλά ό,τι και να παραθέσω θα αδικήσω τελικά το σύνολο και το νόημα του συγκεκριμένου πονήματος, οπότε το καλύτερο είναι να διαβαστεί ολόκληρο ως έχει, μιάς και είναι ευανάγνωστο, σύντομο και περιεκτικό.

Στην ερώτηση 2 η απάντησή μου είναι αυτονόητη. Ως αναρχικός υπερασπίζομαι το αναφαίρετο δικαίωμα της ελευθερίας του ατόμου να επιλέγει ό,τι θέλει! Δεν κάνω εκπτώσεις στις αρχές μου ανάλογα με τις συγκυρίες και οι αρχές μου είναι: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΙΣΟΤΗΤΑ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ.

Τέλος στην 5η ερώτησή σου και πάλι η απάντησή μου είναι αυτονόητη με βάση τις αρχές που μόλις σου ανέφερα από πάνω.

Αυτά εν συντομία και θα επανέλθω στη συνέχεια με αναλυτικότερο σχολιασμό.

 

 

από el quinto regimiento 05/09/2016 2:04 μμ.


κανένα σοβαρό άτομο που σέβεται τον εαυτό του και ασχολείται σοβαρά με την ταξική πάλη ΣΗΜΕΡΑ δεν πρόκειται να κάτσει να απαντήσει σε εξω-ιστορικές ερωτήσεις που θέτεις για...το σήμερα και το μέλλον, προβάλλοντας πλευρές όπως τις παρουσιάζει η δική σου προπαγάνδα για το χτες στο μέλλον!  ΔΕν μπορεις άνθρωπέ μου να χρησιμοποιείς το παράδειγμα της Κρονστάνδης -οπως το εχεις εσύ στο μυαλό σου- προκειμένου να χαράξεις τακτική αγώνα σήμερα ενάντια στα αντι-λαϊκά μέτρα που λαμβάνει η κυβέρνηση Σύριζα. Αυτο δεν το καταλαβαίνεις; Δεν μπορεις να χρησιμοποιήσεις το παράδειγμα του πατερούλη Μάχνο -οπως το έχεις εσύ στο μυαλό σου- για να χαράξεις τακτική αγώνα σήμερα σε βάρος της αστικης τάξης της χώρας και των ιμπεριαλιστικών κέντρων που απεργάζονται την ισοπέδωση εργατικών κατακτήσεων μισού αιώνα.

Πας σε εργοστάσια με προκηρύξεις και τους μιλάς για τη Κροστάνδη και το Μάχνο; Εχεις τέτοιο έντυπο υλικο, πρόσφορο, για μαζική προπαγάνδα; Νομίζεις οτι στη ζωή μου ασχολούμαι μόνο με τον ισπανικό εμφύλιο, τη Κροστάνδη, και το Ζαχαριάδη; 

Εσυ μιλάς λες και εχει ετοιμο στρατό εργατών, και ετοιμάζεις το σχέδιο για την ανατροπή της κυβέρνησης των αστών. Και κάπου στο βάθος παραφυλάνε κάποιοι κακοι, αιμοσταγεις σταλινικοι να σας τη φέρουν... χα χα!

Γι αυτό και εγώ έθεσα  ακριβώς το ίδιο γελοίο ερωτηματολόγιο με αλλαγμένο περιεχόμενο και εσύ την πάτησες, όπως και ο άλλος παραπάνω, που νομίζει οτι κατάφερε κάτι, απαντώντας. Ηταν σταλινο-καταστασιακή παρέμβαση, απ' αυτές που δεν ξέρετε, γιατι δεν αγαπάτε την αβαν-γκάρτ ποίηση και σκέψη :-0 ως κολλημένοι ...κλασσικιστές. (πλάκα κάνω οι κλασσικιστές έχουν και μια ποιότητα)

Το ολο θρεντ που εστησες εξαρχής ειναι μια γελοιογραφία ενος δογματικού ανθρώπου, στην ουσία οπαδού θρησκευτικής αίρεσης -ναι ακριβώς αυτο-, που νομίζει οτι θα προστατέψει τους συντρόφους του απο τα μάγια ενός συνωμοτικού  πυρήνα σταλινικών της αντίπαλης θρησκευτικής αίρεσης που έχει κυριεύσει στο ιντυ. Εδω βρε μιλάς για ενορχηστρωμένο σχέδιο, συσχετίζοντάς το μάλιστα με το γεγονός οτι η Κόντρα ειναι η μονη οργάνωση που συστηματικά αποκαλύπτει το φιάσκο των έκτακτων τρομοδικείων!!! Γι αυτο και εγώ εξαρχής σου απάντησα ΕΙΡΩΝΙΚΑ, δεν έχετε καταλάβει τίποτε γατάκια ήδη το 80% των Δοϊτών ειναι ζαχαριαδικοι.

Θες να σου θυμίσω τι ισχυριζόσουν στα πρώτα σου ποστ;

Ολα αυτα βέβαια περί ενορχηστρωμένου σχεδίου, ινστιτούτου σταλινολογίας, με κολακεύουν αφάνταστα. Οπότε γι αυτο και σε συμπαθώ... αλλα να λέμε τα πράγματα οπως ειναι.

Οταν σου είπα ότι γράφεις εκθέσεις γυμνασιου λυκείου, δεν έγραψα κάτι κακό. Οι εκθέσεις αυτες μπορει να ειναι διαμάντια. Το θέμα ειναι οτι συνήθως αυτοι που γράφουν αυτές τις καλές εκθέσεις δεν μπορούν να αξιολογήσουν σωστά στη ζωή τους ούτε μια πρόταση απ' αυτές που αξιοποιούν για να παρουσιάσουν στο δάσκαλό τους ένα γραπτό με αρχή-μέση-τέλος που θα περάσει με 20 στις πανελλήνιες και στο τέλος σερβιρισμένο πάντα ένα απόφθεγμα, μια ρήση μιας "αυθεντίας", βλέπε την αηδία του Κούντερα, που στα νιάτα του ήταν σταλινικος και το έκρυβε, εκ των υστέρων έγινε σοσιαλδημοκράτης αντικομμουνιστής.

Κάτι σου έγραψε ο Λανς, ξαναδιάβασέ το μπας και καταλάβεις. Δεν εχει νόημα πια η κουβέντα. Με δογματικούς δεν ασχολούμαι. Οι τοποθετήσεις για την ισπανία αφορούν πολύ περισσότερους που απλά θέλουν να μάθουν , να διαβάσουν, να διασταυρώσουν πληροφορίες.

από el quinto regimiento 05/09/2016 3:06 μμ.


και μονο οτι απαντάς ότι οποιοσδήποτε αναρχικος ειναι ελεύθερος στο μέλλον να ψηφίσει όποιο αστικο κόμμα θέλει (και θα παραμένει αναρχικος;), στο ονομα της ελευθερίας του ατόμου (!), λέει πολλά για την εν γένει πολιτική σου σκέψη και δράση.

Ποζι έφα:

"Στην ερώτηση 2 η απάντησή μου είναι αυτονόητη. Ως αναρχικός υπερασπίζομαι το αναφαίρετο δικαίωμα της ελευθερίας του ατόμου να επιλέγει ό,τι θέλει! Δεν κάνω εκπτώσεις στις αρχές μου ανάλογα με τις συγκυρίες και οι αρχές μου είναι: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΙΣΟΤΗΤΑ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ."

Ιστορικέ...μπορεις να αναλάβεις τους κρυφοσυριζαίους. χα χα!

τελικα ακομη και αυτό το γελοιο ερωτηματολόγιο που έθεσα, προσέφερε λαβράκια :-).

Ποζι κάποιοι δεν ειμαστε φασέοι  στο κίνημα, ούτε ειμασταν ποτέ φιλο-κρυφο-συριζαίοι. 


    Ο λόγος που δεν μπορεί να γίνει σύνθεση ιδεών μέσα από μια τέτοια συζήτηση είναι επειδή δεν γίνεται συζήτηση. Για να γίνει συζήτηση πρέπει και να οριστεί το θέμα και να είναι κοινά αποδεκτό το πιο είναι αυτό από τους συμμέτοχους. Ο ποζιτρόνιος ξεκίνησε μια θεματική και καταθέτει και σκεπτικό και μια ερώτηση ώστε να την απαντήσουμε από κοινού. Έκτοτε ο καθένας ασχολείται με την δική του ειδική θεματολογία προσπαθώντας να αποδώσει την δική του απάντηση σαν συνθετική της συζήτησης. Ο 5ο-φαλαγγίτης θέλει να ανορθώσει την ιστορική συμβολή του σοβιετικού λενινισμού στην συνολική ήττα της Ισπανίας ως λάθος των αναρχικών. Οι υπόλοιποι όμως είμαστε εντός θέματος ή τσιμπάμε στο δόλωμα του 5ο-φαλαγγίτη;
  • Ενάντια στον καπιταλισμό και τα παράγωγά του, αδικία, έλλειψη δημοκρατίας, εκμετάλλευση, καταπίεση, οικολογική καταστροφή, υπάρχουν δύο κυρίαρχα και ευρύτερα αποδεκτά ρεύματα. Το ένα είναι του Μαρξισμού, το άλλο είναι το ελευθεριακό. Αυτό του Μαρξισμού χωρίζεται σε δύο κλαδιά, το ρεφορμιστικό και το Λενινιστικό. Με το πρώτο δεν αξίζει εμείς εδώ να ασχοληθούμε, συμφωνεί και ο Κουϊντο νομίζω, με το δεύτερο το Λενινιστικό ο Κουίντο θέλει να ασχοληθεί αλλά γιατί; Στον Λενινισμό προκύπτουν δύο κύριες τάσεις, η ορθοδοξία του μ-λ και ο Τροτσκισμός. Οι άλλοι είναι για τα μπάζα του μικροαστισμού. Το δεύτερο εκτός των προσωπικών συμμετοχών του πατερούλη Λεωνίδα σε ιστορικά αίσχη (διαταγές εκτελούσε ο άνθρωπος), συστημικά ιστορικά δεν έχει επιβαρυνθεί όσο το μ-λ με τις εξελίξεις στην ΕΣΣΔ και την Κίνα, αλλά στην Ισπανία υπάρχει χαρακτηριστική συμβολή όλων σε όλα. Το σινάφι του Κουϊντο έχει πολλά να ξεπλύνει ιστορικά ώστε να μπορεί να ανταγωνιστεί με το διεθνές ρεύμα του Τροτσκισμού με ίσους όρους. Βέβαια με το αγκάθι των ελευθεριακών αντιμετωπίζεται δυσκολία στην διαστρέβλωση της ιστορίας ώστε να συμφέρει το εγχείρημα του σταλινο-ξεπλύματος. Κι εκεί για να γίνει αυτό, επειδή και αδυνατεί να διανοηθεί αλλά και για να μην προάγει την πιθανότητα μη-ιεραρχημένης μαζικής οργάνωσης, εντοπίζει ηγετικές μορφές, εκπροσώπους, ανθρώπους που είχαν επιρροή στις συλλογικές αποφάσεις, σαν ηγέτες και αρχηγούς του "αναρχισμού". Βολεύει, αλλά και οι αναρχικοί δεν υπήρξαν ποτέ άγιοι και τέλειοι ή απόλυτα εφάρμοζαν ότι έλεγαν. Μέσα στον αγώνα και ειδικά σε ένα πεδίο πολέμου, είναι σχεδόν αδύνατο να μην καταπατιούνται ατομικά οι κανόνες της θεώρησης, τόσο των Μαρξιστών (βλέπε ΕΑΜ-ΕΛΑΣ πχ) όσο και των αναρχικών που δεν είχαν ποτέ τέτοιο εγχειρίδιο θεωρητικών κανόνων. Το τι έκαναν οι αναρχικοί της ΦΑΙ στην Ισπανία, της ΦΑΙ στην Ιταλία, και οι αυτοί στο πολυτεχνείο το 99, δεν μπορεί να κριθεί ως προς την όποια θεωρία ούτε την εφαρμογή της από τους συγκεκριμένους. Το γνωρίζει αυτό ο Κουϊντο αλλά θέλει να μην το προβάλει έτσι. Η ηθικολογία και η σταλινολογία είναι πολύ μακρυά για να κρίνει η μιά την άλλη.
  • Να πω όμως και τι σκέπτομαι εγώ σήμερα εδώ σε σχέση με τις πιο πάνω θεματολογίες. Εγώ πιστεύω ότι έχουμε μπλέξει με ορισμούς που τους έχουν καταθέσει οι Μαρξιστές με πολύ συγκεκριμένο τρόπο δικό τους και αποφεύγουμε να αναθεωρήσουμε και να επαναπροσδιορίσουμε ορισμένα θέματα με δικό μας τρόπο (οι ελευθεριακοί). Πιστεύω κι εγώ στην πορεία για περισσότερη δημοκρατία μέχρι τον σκοπό της αταξικής, μη-ιεραρχημένης, οριζόντια οργανωμένης κοινωνίας. Ξέρω ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο αύριο κι αν μπορούσε δεν θα γινόταν χωρίς βίαια επιβολή. Άρα η επανάσταση δεν θα γίνει αύριο, ούτε μιά μέρα, ούτε σύντομα, αλλά μπορεί κάποτε να ξεκινήσει, μόνο αν κάνουμε εμείς τα σωστά βήματα προς εκείνη την κατεύθυνση (ελευθεριακός διαλεκτικός υλισμός - μη τρως την μουστάκα σου Κουϊντο). Πιστεύω ότι είναι δυνατή η οριζόντια μαζική ελευθεριακή οργάνωση γιατί την έχω δει και λειτουργεί στα όρια όμως του αλληλοσεβασμού, της συνέπειας, και της δέσμευσης σε αυτή. Θέλω να πιστεύω ότι το εγχείρημα των Ζαπατίστας την εξελίσσει πρακτικά σε βαθμό επιστήμης. Αναφέρομαι σε αυτή την μαζική ελευθεριακή κοινωνική οργάνωση όχι ως οργάνωση αναρχικών, αλλά οργάνωση όλων αυτών (που την έχουν ανάγκη και θέλουν να αλλάξουν τις υλικές τους και κοινωνικές τους συνθήκες) και εμπεριέχονται και οι "λίγοι" οργανωμένοι αναρχικοί (μόνο όταν μπορούν να την σεβαστούν και να αποφύγουν να την χειραγωγήσουν, υπηρετώντας και περιφρουρώντας την - εεε ναι, από τους Μαρξιστές εξουσιαστές βέβαια, από ποιούς άλλους θα κινδύνευε μια ελευθεριακή κοινωνική οργάνωση;).
  • Κι εδώ επανέρχομαι στο θέμα του ορισμού, και θα ασχοληθώ με το "ενδιάμεσο στάδιο" που τόσο πολύ ασχολήθηκαν οι Μαρξιστές και να το ορίζουν ώστε να μην επιτρέπεται να το ακουμπήσουν οι ελευθεριακοί/αναρχικοί. Για μένα είναι αδιανόητο να υπάρξει επαναστατική μετάβαση χωρίς ενδιάμεσο στάδιο για τον πολύ απλό λόγο ότι καμιά κοινωνία και κανένα ευρύ κοινωνικό σύνολο δεν θα κάνει ποτέ βουτιά στον γκρεμό. Αν δεν δημιουργηθεί δρόμος, ράμπα, να κατέβει μαζικά η κοινωνία από το υψίπεδο που έχει παγιδευτεί στον μεγάλο κάμπο, η επανάσταση θα αποτελεί μια βουτιά στον γκρεμό. Και έχουν το θράσος να μιλούν για μια τέτοια βουτιά οι κάτοχοι των παραπέντε, των αλεξίπτωτων, και ανεμοπλάνων, και να ισχυρίζονται σε όλους ότι αξίζει το πήδημα. Και αναρωτιόμαστε καμιά φορά γιατί γελάει η κοινωνία με εμάς τους επαναστάτες. Γιατί δεν μας θεωρεί εμάς ικανούς για την μετάβαση και κυρίως γνωρίζει ότι η ίδια δεν είναι ικανή. Ο κάθε ανοργάνωτος σαν άτομο γνωρίζει ότι μόνος του δεν θα φτιάξει μια τέτοια ράμπα. Γνωρίζει η κοινωνία τι χρειάζεται σε καθημερινή βάση και δεν θα έχει την άλλη μέρα, μετά την βουτιά στο κενό. Μην υποτιμάμε την λογική και το σκεπτικό όλων των ανθρώπων και θεωρούμε τους εαυτούς μας γνώστες γιατί αυτό μας κάνει ακόμα πιο εξουσιαστές και από τους Σταλινικούς και λοιπούς Λενινιστές. Ο λόγος που μια κοινωνία δεν επαναστατεί είναι πολύ απλός. Δεν έχει καμιά οργάνωση ώστε να το κάνει με γνωστά και ελεγχόμενα αποτελέσματα. Είναι μια βουτιά στο μαύρο χάος η επανάσταση όπως την παρουσιάζουν οι ιδεαλιστές. Η κοινωνία θα επαναστατήσει όταν αισθάνεται δυνατή και οργανωμένη να κάνει ένα τέτοιο βήμα. Θα είναι αδιανόητο να την σταματήσει κάποια δύναμη την οργανωμένη κοινωνία.
  • «… Καμιά επανάσταση δε μπορεί να γίνει μέσο απελευθέρωσης για τον άνθρωπο, αν τα μέσα που χρησιμοποιούνται για να την προωθήσουν δεν είναι ταυτόσημα στο πνεύμα και στην προοπτική με τους σκοπούς που θέλουν να επιτύχουν. Η επανάσταση... είναι πρώτα και πάνω απ' όλα τ' άλλα η επανεκτίμηση και ο φορέας νέων αξιών. Είναι ο μεγάλος δάσκαλος της νέας ηθικής, που εμπνέει τους ανθρώπους μ' ένα καινούργιο νόημα για τη ζωή και τις εκδηλώσεις της, ενώ στις κοινωνικές σχέσεις, είναι ο διανοητικός και πνευματικός αναπλάστης …». Έμμα Γκόλντμαν
    Το ενδιάμεσο στάδιο είναι αυτό της μαζικής οριζόντιας κοινωνικής οργάνωσης χωρίς ηγεσίες ηγεμονίες, τσιφλίκια, και εξουσίες. Είναι η ίδια οργάνωση με τις ίδιες αρχές, με τις ίδιες αξίες, με τους ίδιους σκοπούς, και σήμερα, και σε δέκα χρόνια, και για πάντα. Θα είναι η οργάνωση πριν την επανάσταση, κατά την διάρκεια της επανάστασης, αλλά μετά δεν έχει. Η απόλυτη ισότητα, η ισοτιμία, η ελευθερία, είναι οι στόχοι, αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε εμείς σήμερα από εδώ να δούμε το τέλος. Είμαστε στον πάτο ενός πηγαδιού, εδώ εγκλώβισε ο καπιταλισμός την ανθρωπότητα, και το μόνο που μπορούμε α-ιστορικά να θεωρήσουμε είναι ότι εκεί επάνω αυτό το στρογγυλό μπλε στο σκοτάδι είναι εκεί που πρέπει να πάμε κάποτε. Δεν υπάρχει μετά από την θέση που βρισκόμαστε. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι αυτή η οργάνωση μας, η μαζική οριζόντια ελευθεριακή οργάνωση, θα υπάρξει μέχρι να βγούμε έξω από την τρύπα, είναι αναγκαία για να ξεκινήσουμε, να σκαρφαλώσουμε, και να βγούμε στην τρύπα. Όλα τα άλλα είναι προτάσεις για το πως μπορούμε να κάνουμε το πρώτο βήμα και μετά αυτοαναιρούνται, γιατί δεν επιτρέπουν το δεύτερο. Είτε ταξική συνδικαλιστική είναι η οργάνωση, είτε επαναστατικό κόμμα, είτε πολιτική συνομοσπονδία, είναι οχήματα για το πρώτο βήμα μόνο, την βίαια αντιπαράθεση με το κράτος και τα αντιδραστικά κομμάτια της κοινωνίας. Μετά από αυτό το βήμα είναι άχρηστα τα προτεινόμενα σχήματα. Είτε είναι άχρηστα την δεύτερη μέρα είτε είναι ανεύθυνα ως οργανωτικά οχήματα για το τι θα συμβεί. Και όπως πολύ σωστά λέει ο 5οφαλαγγίτης οι ευθύνες αν δεν εμπίπτουν οριζόντια και σε όλους είναι ευθύνες της ηγεσίας, έστω κι αν αυτή είναι συλλογική (CNT-FAI) κι όχι ατομική (Στάλιν, Λένιν, Μάο, Ζαχαριάδης).
  • Ξέρω ότι θα ακούσω τα χίλια μύρια από διάφορους, από τον προλελέ, από τον Μήτσο, για αυτά που λέω. Μπορεί να με αποκαλέσουν και ελευθεριακό ρεφορμιστή, ποιός ξέρει. Από τον 5οφαλαγγίτη δεν με ενδιαφέρει να ακούσω κάτι, μου είναι παντελώς αδιάφορος και ανούσιος. Σε καμιά περίπτωση σύντροφος κανένας εξουσιαστής όσο και να θεωρηθεί δυνατός σύμμαχος ενάντια στον όποιο εχθρό. Θεωρώ ότι η συγκρότηση μαζικά ομοσπονδοποιημένων κοινωνικών οργανώσεων με βάση την οριζόντια ελευθεριακή διαδικασία, με στόχο την καθημερινότητα, της τροφής, της στέγης, κλπ και της εργασίας, για την αυτονομία, την συνεχή πάλη για κοινωνική εξίσωση όλων, την δημοκρατία, την δικαιοσύνη, πρέπει να προάγεται από τους αναρχικούς, όχι όμως να ελέγχεται από αναρχικούς ούτε για να γίνουν όλοι αναρχικοί - είναι δυνατή! Ο αγώνας μας θα πρέπει να είναι η επίτευξη αυτής της οργάνωσης κι όχι η μπολσεβίκικη βίαια ανατροπή μέσα σε μια ανοργάνωτη κοινωνία. Αυτό είναι καθαρός ιδεαλισμός που σαν υλιστής τον απορρίπτω, και προάγεται από ένα εντελώς ανεύθυνο πολιτικό υποκείμενο που δεν έχει σπαταλήσει δέκα λεπτά σκέψης για την επιβίωση και οργάνωση της κοινωνίας την επόμενη μέρα. Η επανάσταση δεν μπορεί να γίνει με την ψευδαίσθηση ότι θα γίνουμε όλοι πλούσιοι και όλοι αφεντικά, αλλά για να γίνουμε φτωχότεροι εργάτες με ίσους και δίκαιους όρους. Με όρους που εμείς θα επιλέγουμε. Οι μπολσεβίκοι τάζουν την διανομή των πόρων στον λαοουτζίκο, δεν λένε όμως την αλήθεια ότι 7εκ κιλά διαμάντια στον κόσμο είναι ένα γραμμάριο στον καθένα. Δεν είναι αυτός ο σκοπός της επανάστασης, ούτε για να κάτσεις σε κάποιο γραφείο, αλλά για να δουλεύεις με σεβασμό τους γύρω σου και το περιβάλλον σου, για να επιβιώσουμε όλοι. Από την ανατολή ως την δύση αν χρειαστεί. Για να μην υπάρχει πια βια, να μην υπάρχει φόβος, να βασιλεύει η ειρήνη, η αγάπη, η δημιουργικότητα του καθενός και άλλα καλά. Να είμαστε όλοι μονίμως και εξ ίσου κουρασμένοι, όχι επειδή μας το επέβαλε κάποιος αλλά επειδή καταλαβαίνουμε συλλογικά ότι αυτό πρέπει να κάνουμε. Ο σκοπός δεν είναι να επιβληθεί κάποιος -ισμός, αλλά ώστε να μην μπορεί πια να επιβληθεί κανένας -ισμός, παρά μόνο η συλλογική μας απόφαση σε εμάς που το αποφασίσαμε και μόνο.
  • Εδώ όμως θα βάλω επιπλέον μια θεματολογία για την οποία με έχουν χτυπήσει άπειρες συλλογικές πόρτες στα μούτρα. Για τον νεοφιλελευθερισμό. Ο καπιταλισμός της Ισπανίας το 30 και ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι ακριβώς το ίδιο. Ειδικά τις 2 τελευταίες δεκαετίες αυτό το στάδιο του καπιταλισμού και η ολοκληρωτική τάση για επιβολή του κεφαλαίου σε όλη την γη και σε όλες τις ζωές είναι σαν να βρεθήκαμε πιο χαμηλά μέσα στο πηγάδι από ότι ήμασταν. Ο νεοφιλελευθερισμός κάνει σπρίντ προς την καταστροφή της ζωής και του πλανήτη. Ο χρόνος μετράει αντίστροφα για τα όρια της κυριαρχίας του νεοφιλελεύθερου κεφαλαίου. Ούτε καν οι κεφαλαιούχοι ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής δεν προλαβαίνουν πια τους ρυθμούς. Το δε κράτος ενώ παρουσιάζεται πιο βάρβαρο και αυταρχικό σε εμάς, στην ουσία είναι και αυτό παντελώς αδύναμο σαν εργαλείο να ελέγξει και να οδηγήσει τις εξελίξεις. Κι εμείς αρνούμαστε συλλογικά να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα όπως είναι γιατί φοβόμαστε μην και αναιρέσουμε καμιά παράγραφο από την θεωρία μας. Ο βιομήχανος δεν κάνει πια ότι θέλει, ούτε ο αρχηγός του κράτους, ούτε εδώ ούτε πουθενά, και ανατρέποντας την κοινωνική σχέση με αυτόν εδώ σήμερα δεν αλλάζει κάτι. Πάνω από τους ιδιοκτήτες των μέσω παραγωγής υπάρχει ένα ευρύτερο κεφάλαιο που αποφασίζει. Πάνω από το κράτος όπως το γνωρίζουμε, υπάρχει μια άλλη "πολιτική" δύναμη που εξουσιάζει. Δεν είναι εδώ, είναι παντού. Ο ολοκληρωτισμός του νεοφιλελευθερισμού δεν είναι ως προς τα ανθρώπινα, εργατικά, και πολιτικά δικαιώματα, αλλά ως προς την ανυπαρξία επιλογών. Είτε τρέχεις σκλαβωμένος μέσα στην ρόδα του νεοφιλελευθερισμού ή πεθαίνεις απ'έξω. Ο νεοφιλελευθερισμός είναι διαλεκτική σύνθεση του καπιταλισμού και της εξέλιξης των εργατικών, πολιτικών, κοινωνικών αγώνων. Είναι ο καπιταλισμός που είναι αλεξίσφαιρος ως προς τα κινήματα όπως ιστορικά τα γνωρίζαμε. Και αυτό θα πρέπει να μας απασχολεί.

 

Και πάνω απ'όλα από όσα λέμε είναι ότι η συζήτηση αυτή σήμερα δεν έχει μια φυσική διαδικασία να εξελιχθεί και να παράγει συλλογικά και διαλεκτικά. Δεν υπάρχει ο τόπος να γίνει και απομονωμένα τα άτομα την κάνουν ψηφιακά εδώ. Και το ρολόι της νεοφιλελεύθερης παγκόσμιας καταστροφής χτυπάει. Με εξαίρεση μικρές κυψέλες αυτονομίας κυρίως στον πρώην τρίτο κόσμο, η συζήτηση αυτή πρέπει να βρεί χώρο να γίνεται παντού. Όχι επειδή θα αναδειχθεί η δική μου ιδεοληψία αλλά επειδή πρέπει να βρεθούν νέες λύσεις, προτάσεις, σκεπτικά, και να ξεφύγουν απ'την ιστορική παγίδα του νεοφιλελευθερισμού.

από Απλός 3 05/09/2016 5:27 μμ.


Κουίντο διάβαζε τι γράφει ο άλλος:

Ο Ποζιτρόνιος έγραψε από πάνω

<< Ως αναρχικός υπερασπίζομαι το αναφαίρετο δικαίωμα της ελευθερίας του ατόμου να επιλέγει ό,τι θέλει! Δεν κάνω εκπτώσεις στις αρχές μου ανάλογα με τις συγκυρίες και οι αρχές μου είναι: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΙΣΟΤΗΤΑ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ.>>

Λέει της ελευθερίας του ατόμου όχι ότι κάθε αναρχικός ας ψηφίζει ότι θέλει. Άτομο εννοεί τον αστικοδημοκράτη, το σοσιαλιστή, τον κομμουνιστή, τον αναρχικό , τον δεξιό κ.λ.π.

Όπως ο Ποζιτρόνιος έχει εμμονή να βλέπει την ΚΟΝΤΡΑ πίσω από τα γραπτά σου έτσι και εσύ έχεις την εμμονή να βλέπεις τον ΣΥΡΙΖΑ πίσω από τα γραπτά του. Ξεκολλάτε ο τρόπος που κάνουμε αντιπαράθεση είναι προταγματικός για την κοινωνία που ονειρευόμαστε. Εάν σκοτωνόμαστε μεταξύ μας και τη λέμε χωρίς λόγο με χτυπήματα κάτω από τη μέση, τότε πως θα μιλήσουμε όπως εσύ ο ίδιος είπες κουίντο στους εργάτες?  Θα μας ακούνε και θα φεύγουν τρέχοντας.

από el quinto regimiento 05/09/2016 5:47 μμ.


ερώτηση 2

2) Στην επόμενη κρίσιμη πολιτική συγκυρία, αν και όποτε εκείνη έρθει, θα υπερασπιστείς ως αναρχικος και πάλι της θέση ότι ο καθένας ειναι ελεύθερος να στηρίξει όποιο κόμμα θέλει,  ψήφο στον Αθάνια, την Εσκέρας χωρις αυταπάτες;

και ο Ποζι απανταει:

"Στην ερώτηση 2 η απάντησή μου είναι αυτονόητη. Ως αναρχικός υπερασπίζομαι το αναφαίρετο δικαίωμα της ελευθερίας του ατόμου να επιλέγει ό,τι θέλει! Δεν κάνω εκπτώσεις στις αρχές μου ανάλογα με τις συγκυρίες και οι αρχές μου είναι: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΙΣΟΤΗΤΑ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ."

Πιασε το αυγο και κουρεφτο, εκτος κι αν ο Πόζι δεν κατάλαβε την ερώτηση 2. Φαντάζομαι κατάβαλε οτι η ερώτηση δεν απευθύνεται γενικά στην υπεράσπιση του δικαιώματος της ψήφου, στο λεγόμενο γενικό εκλογικό δικαίωμα,  αλλα στο ειδικό και πολύ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, οτι οι επαναστάτες δεν ευθυγραμμίζονται ΠΟΤΕ ΔΙΑ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ ΤΟΥΣ πίσω απο αστικα κομματα. Γιατι για μας, πρώτο και κύριο είναι το ταξικό κριτήριο, έτσι δεν ειναι απλέ 3;

εγω ειμαι προσεκτικος φιλε απλε 3, γι αυτο και στο ξαναλέω, συνηγορους δεν χρειάζομαι :-).

κατηγόρους όσους θέλετε .

από el quinto regimiento 05/09/2016 6:31 μμ.


πάντα γενικολογείς και αοριστολογείς, αλλα ποτέ δεν μιλάς ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, παρά μονο αν κάποιος σε στριμώξει. Δώσε λοιπόν την απάντηση στο ερώτημα που έθεσες,  τσιμπήσατε ορισμένοι στο δόλωμα που έριξα; (ο,τι να ναι!).

Απολύτη ελευθερία, ουάου, πως δεν το σκέφτηκαν τόσα εκατομμύρια -άκαπνοι προφανώς σύμφωνα με τον Γιαννήρη- εργάτες που ακολουθούσαν το μαρξισμό ως καθοδήγηση για δράση σε μέτωπα, μπουντρούμια, εξορίες, δικαστήρια, αντάρτικα στα 2/3 και βάλε του πλανήτη; Ολοι αυτοι ήταν χαχόλοι, καθυστερημένοι και εξαπατήθηκαν απο κακούς, αμοραλιστές, αιμοσταγείς ηγέτες..!!!

Αλλα φευ, αμα διανοηθει κανεις να ασκήσει κριτική στα αμαρτήματα και τους αμοραλισμους της συλλογικής και συνάμα συγκεντρωτικής οργάνωσης των αναρχικών, βλέπε FAI/CNT, στους ηγέτες τους, και βεβαίως στο προσωποπαγές στρατοκρατορικό μόρφωμα του πατερούλη Μάχνο (μονος του αυτοχρίστηκε έτσι, πατερούλης, εντος παρέας τριάκοντα ατομων και έτσι υπέγραφε στην αλληλογραφία του όπως μας εξηγει χωρις αιδώ ο αυλοκόλαξ της αυτού πατερικότητας του Μάχνου, Πιοτρ Αρσίνοφ, μέχρι κι αυτος να ξεχάσει αυτα που έλεγε και να παει στην ΕΣΣΔ, γράφοντας πρώτα μπροσούρα με τιτλο το ΦΙΑΣΚΟ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΥ), το κάνει γιατι ειναι ύποπτο "ινστιτούτο σταλινολογίας" που επιδιώκει να υπονομεύει το ηθικό των οπαδών της απόλυτης ελευθερίας!

Καταλαβαινετε ορισμένοι οτι εχετε ξεπεράσει το στάδιο της γελοιότητας;.


Μια-μια θα απαντήσω σε όλες τις χυδαιότητές σου quinto, μη χάνεις την ψυχραιμία σου.

Γράφεις: «κανένα σοβαρό άτομο που σέβεται τον εαυτό του και ασχολείται σοβαρά με την ταξική πάλη ΣΗΜΕΡΑ δεν πρόκειται να κάτσει να απαντήσει σε εξω-ιστορικές ερωτήσεις που θέτεις για...το σήμερα και το μέλλον, προβάλλοντας πλευρές όπως τις παρουσιάζει η δική σου προπαγάνδα για το χτες στο μέλλον!»

Απαντώ: Μας λες δηλαδή, όπως το καταλαβαίνω εγώ, ότι η μελέτη της επαναστατικής ιστορίας και τα διδάγματά της είναι άχρηστα, γιατί δεν έχουν καμία αξία στο σήμερα. Παρ' όλα αυτά εφαρμόζεις πιστά στο σήμερα τις αρχές του λενινισμού, όπως αυτές διατυπώθηκαν πριν 100 και πλέον χρόνια, αδιαφορώντας και αρνούμενος πεισματικά να απαντήσεις στο ποιά ήταν τελικά τα αποτελέσματά τους όπου αυτές εφαρμόστηκαν, γιατί για 'σένα δεν έχει καμία σημασία και αυτές τις ερωτήσεις τις θεωρείς γελοίες. Αυπέρβλητη επιχειρηματολογία!

Γράφεις: «Το ολο θρεντ που εστησες εξαρχής ειναι μια γελοιογραφία ενος δογματικού ανθρώπου, στην ουσία οπαδού θρησκευτικής αίρεσης -ναι ακριβώς αυτο-, που νομίζει οτι θα προστατέψει τους συντρόφους του απο τα μάγια ενός συνωμοτικού  πυρήνα σταλινικών της αντίπαλης θρησκευτικής αίρεσης που έχει κυριεύσει στο ιντυ. Εδω βρε μιλάς για ενορχηστρωμένο σχέδιο, συσχετίζοντάς το μάλιστα με το γεγονός οτι η Κόντρα ειναι η μονη οργάνωση που συστηματικά αποκαλύπτει το φιάσκο των έκτακτων τρομοδικείων!!! Γι αυτο και εγώ εξαρχής σου απάντησα ΕΙΡΩΝΙΚΑ, δεν έχετε καταλάβει τίποτε γατάκια ήδη το 80% των Δοϊτών ειναι ζαχαριαδικοι. Θες να σου θυμίσω τι ισχυριζόσουν στα πρώτα σου ποστ; Ολα αυτα βέβαια περί ενορχηστρωμένου σχεδίου, ινστιτούτου σταλινολογίας, με κολακεύουν αφάνταστα. Οπότε γι αυτο και σε συμπαθώ... αλλα να λέμε τα πράγματα οπως ειναι.»

Απαντώ: Εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια (δεν αναφέρομαι σε παλαιότερες εποχές που χρησιμοποιούσες άλλα ψευδώνυμα) έχεις συνεχή παρουσία στο φόρουμ του indy χρησιμοποιώντας κυρίως ένα συγκεκριμένο ψευδώνυμο (el quinto regimiento) και έχοντας αποκαλύψει μάλιστα (προς τιμήν σου) και το πραγματικό σου ονοματεπώνυμο, αλλά και ότι είσαι μέλος της λενινιστικής-σταλινικής οργάνωσης (Κόμμα) "Ένωση για την Επαναστατική Ανατροπή" (πρώην Σ.Α.Κ.Ε.), που όργανά της είναι η εφημερίδα "ΚΟΝΤΡΑ" και το "Ινστιτούτο Κοινωνικών Μελετών". Ως γνήσιος λενινιστής ξημεροβραδιάζεσαι στο indy χύνοντας τόνους μελανιού (τρόπος του λέγειν) υποστηρίζοντας με πάθος το ορθό της λενινιστικής θεωρίας. Βασική αρχή όμως της λενινιστικής θεωρίας, όπως εκφράστηκε από τον ίδιο τον Λένιν, είναι η δημιουργία του Κόμματος νέου τύπου που θα αποτελούσε τη δύναμη επαναστικοποίησης και οργάνωσης του προλεταριάτου. Το κατά τον Λένιν Κόμμα νέου τύπου ήταν όχι ομοσπονδία ομάδων και τάσεων, αλλά ένας πραγματικός στρατός, με κανόνες κομματικής ζωής, αρχές κομματικής καθοδήγησης, αυστηρή και ενιαία κομματική πειθαρχία και σταθερότητα στην εφαρμογή των αρχών του (όπως της αρχής του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού στον τρόπο λήψης αποφάσεων). Την ίδια στιγμή όχι μόνον εσύ quinto, αλλά και η οργάνωσή σου συμμετέχει ανοιχτά στο indymedia αναδημοσιεύοντας άρθρα της εφημερίδας "ΚΟΝΤΡΑ". Ως γνήσια λενινιστική-σταλινική οργάνωση λοιπόν, που ανά πάσα στιγμή μπορεί να μετατραπεί σε κόμμα (βλ. Σ.Α.Κ.Ε.) και να κατέβει στις εκλογές εφόσον κρίνει ότι οι συγκυρίες είναι ευνοϊκές (όπως εσύ ο ίδιος έχεις γράψει στο παρών νήμα), είναι αδιαμφισβήτητο ότι εφαρμόζει πιστά και κατά γράμμα τις λενινιστικές αρχές στον τρόπο λειτουργίας της, όπως τις ανέφερα παραπάνω. Άρα είναι δεδομένο ότι η συμμετοχή της οργάνωσης στην αναμετάδοση των δικών αναρχικών αγωνιστών, η συμμετοχή της στο indymedia, αλλά και η δική σου επώνυμη συμμετοχή στο φόρουμ του indymedia ως επώνυμο μέλος της, είναι αποφάσεις της ηγεσίας και προφανώς γίνονται με την έγκρισή της, αλλιώς δε θα ήσασταν γνήσιοι λενινιστές αλλά ό,τι να 'ναι! Συνεπώς ως γνήσιος λενινιστής συμμετέχεις στο indy με την έγκριση και τη στήριξη συνολικά της οργάνωσής σου και των οργάνων της (όπως είναι και το Ινστιτούτο σας), αλλιώς θα ήσουν (και εσύ και η οργάνωση που ανήκεις) ό,τι να 'ναι, κι αν μη τι άλλο εγώ σου αναγνωρίζω ότι δεν είσαι ό,τι να 'ναι αλλά είσαι όντως γνήσιος λενινιστής. Ποιός όμως ο λόγος που μια λενινιστική-σταλινική οργάνωση αποφασίζει να αναμεταδίδει τις δίκες των αναρχικών αγωνιστών και να συμμετέχει σε ένα ελευθεριακό μέσο αντιπληροφόρησης όπως το indy; Έχω απαντήσει ξεκάθαρα σε δύο προγενέστερα σχόλιά μου στην αρχή της παρούσας συζήτησης, που είχαν τίτλο: "Τα ψέματα τελείωσαν. Ας αναλάβει η καθεμιά και ο καθένας τις ευθύνες του" και εννοείται ότι εμμένω στις θέσεις μου. Καταλάβατε κύριοι "quinto" και "Άτομο 3";

Τέλος γράφεις: «και μονο οτι απαντάς ότι οποιοσδήποτε αναρχικος ειναι ελεύθερος στο μέλλον να ψηφίσει όποιο αστικο κόμμα θέλει (και θα παραμένει αναρχικος;), στο ονομα της ελευθερίας του ατόμου (!), λέει πολλά για την εν γένει πολιτική σου σκέψη και δράση. Ποζι έφα: "Στην ερώτηση 2 η απάντησή μου είναι αυτονόητη. Ως αναρχικός υπερασπίζομαι το αναφαίρετο δικαίωμα της ελευθερίας του ατόμου να επιλέγει ό,τι θέλει! Δεν κάνω εκπτώσεις στις αρχές μου ανάλογα με τις συγκυρίες και οι αρχές μου είναι: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΙΣΟΤΗΤΑ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ." Ιστορικέ...μπορεις να αναλάβεις τους κρυφοσυριζαίους. χα χα! τελικα ακομη και αυτό το γελοιο ερωτηματολόγιο που έθεσα, προσέφερε λαβράκια :-). Ποζι κάποιοι δεν ειμαστε φασέοι  στο κίνημα, ούτε ειμασταν ποτέ φιλο-κρυφο-συριζαίοι.» 

Απαντώ: Όπως μπορείς να δεις και μόνος σου, έγραψα ότι υπερασπίζομαι το αναφαίρετο δικαίωμα της ελευθερίας του ατόμου να επιλέγει ό,τι θέλει. Δεν προσδιόρισα αν το άτομο αυτό είναι αναρχικός, σταλινικός, τροτσκιστής ή οτιδήποτε άλλο. Εσύ εφεύρες τη φράση "οποιοσδήποτε αναρχικός είναι ελεύθερος στο μέλλον να ψηφίσει όποιο αστικό κόμμα θέλει (και θα παραμένει αναρχικός;)" και την απέδωσες σε 'μένα. Και έρχεσαι εκ των υστέρων να νοηματοδοτήσεις την ερώτησή σου όπως σε συμφέρει για να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα. Να σε ράνω κι εγώ τώρα με κοσμητικά επίθετα, δε θα έχω δίκιο; Απο εκεί και πέρα τα "φιλο-κρυφο-συριζαίος", "γελοίος", "ασόβαρος", "δογματικός" κ.τ.λ. με τα οποία άμεσα ή έμμεσα εσύ ήδη με στόλισες, αποκαλύπτουν απλά την έλλειψη ψυχραιμίας σου. Είπαμε, όλες και όλοι μας κρινόμαστε... Με τις υγείες σου...

Υ.Γ.: Yaniri δεν πρόλαβα να μελετήσω προσεκτικά το σχόλιό σου μιάς και είχα να ασχοληθώ (δυστυχώς) με τις αήθεις επιθέσεις του quinto. Θα το κάνω με μεγάλη μου ευχαρίστηση στη συνέχεια...

 

από el quinto regimiento 05/09/2016 7:04 μμ.


βρε, βρε, βρε, κοιτα να δεις τωρα, εδω εχουμε θύλακα ρεφορμισταράδων που κάνουν εισοδισμό στην αναρχία, αλλα μαλλον τρώνε πόρτες ;-)

ο Γιαννήρης τελικά... πρέπει να μας απαντήσει κι αυτος στην ερώτηση 2. Βρε, βρε

τι διαβάζουμε εδω:

Γιαννήρης:

"Εδώ όμως θα βάλω επιπλέον μια θεματολογία για την οποία με έχουν χτυπήσει άπειρες συλλογικές πόρτες στα μούτρα. Για τον νεοφιλελευθερισμό. Ο καπιταλισμός της Ισπανίας το 30 και ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι ακριβώς το ίδιο. Ειδικά τις 2 τελευταίες δεκαετίες αυτό το στάδιο του καπιταλισμού και η ολοκληρωτική τάση για επιβολή του κεφαλαίου σε όλη την γη και σε όλες τις ζωές είναι σαν να βρεθήκαμε πιο χαμηλά μέσα στο πηγάδι από ότι ήμασταν. Ο νεοφιλελευθερισμός κάνει σπρίντ προς την καταστροφή της ζωής και του πλανήτη. Ο χρόνος μετράει αντίστροφα για τα όρια της κυριαρχίας του νεοφιλελεύθερου κεφαλαίου. Ούτε καν οι κεφαλαιούχοι ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής δεν προλαβαίνουν πια τους ρυθμούς. Το δε κράτος ενώ παρουσιάζεται πιο βάρβαρο και αυταρχικό σε εμάς, στην ουσία είναι και αυτό παντελώς αδύναμο σαν εργαλείο να ελέγξει και να οδηγήσει τις εξελίξεις.

......

Ο βιομήχανος δεν κάνει πια ότι θέλει, ούτε ο αρχηγός του κράτους, ούτε εδώ ούτε πουθενά, και ανατρέποντας την κοινωνική σχέση με αυτόν εδώ σήμερα δεν αλλάζει κάτι.

..............

Πάνω από τους ιδιοκτήτες των μέσω παραγωγής υπάρχει ένα ευρύτερο κεφάλαιο που αποφασίζει. Πάνω από το κράτος όπως το γνωρίζουμε, υπάρχει μια άλλη "πολιτική" δύναμη που εξουσιάζει. Δεν είναι εδώ, είναι παντού. Ο ολοκληρωτισμός του νεοφιλελευθερισμού δεν είναι ως προς τα ανθρώπινα, εργατικά, και πολιτικά δικαιώματα, αλλά ως προς την ανυπαρξία επιλογών. Είτε τρέχεις σκλαβωμένος μέσα στην ρόδα του νεοφιλελευθερισμού ή πεθαίνεις απ'έξω. Ο νεοφιλελευθερισμός είναι διαλεκτική σύνθεση του καπιταλισμού και της εξέλιξης των εργατικών, πολιτικών, κοινωνικών αγώνων. Είναι ο καπιταλισμός που είναι αλεξίσφαιρος ως προς τα κινήματα όπως ιστορικά τα γνωρίζαμε. Και αυτό θα πρέπει να μας απασχολεί.

_____________________________________________________________________________________________________________

χε, χε ώστε ο νεοφιλελευθερισμος δεν ειναι η άλλη όψη της σοσιαλδημοκρατίας στη διαχείριση του καπιταλισμού, έτσι;

Ρεφορμισταράδες!

Ωστε ο Τσίρπας ως αρχηγός κράτους δεν εφαρμόζει την πολιτική του κεφαλαίου, ειχες μήπως αυταπάτες οτι θα ακολουθούσε ....σοσιαλδημοκρατική διαχείριση και θα εφάρμοζε το πρόγραμμα της ΘΕσσαλονίκης και τελευταία στιγμή υποχώρησε; Μπας και το..πάλευε;

Για πες μας βρε.


που ήταν μια αντιπαραβολή της δικής σου ερώτησης 2

"Στην αυριανή επανάσταση, αν και όποτε εκείνη έρθει, θα υπερασπιστείς ως σταλινικός και πάλι τη διατήρηση του κράτους μέσω της κατάκτησης των μηχανισμών του από τη δικτατορία του προλεταριάτου, την πρωτοπορία και την απόλυτη εξουσία του Κόμματος, της κεντρικής επιτροπής και της/του γενικού γραμματέα του; (Σε αυτό το ερώτημα απάντησες τελικά ΝΑΙ)."

2) Στην επόμενη κρίσιμη πολιτική συγκυρία, αν και όποτε εκείνη έρθει, θα υπερασπιστείς ως αναρχικος και πάλι της θέση ότι ο καθένας ειναι ελεύθερος να στηρίξει όποιο κόμμα θέλει,  ψήφο στον Αθάνια, την Εσκέρας χωρις αυταπάτες;

oλως τυχαίως ομως κάποιος παραπάνω κατάλαβε το περιεχόμενο της ερώτησης 2 και απάντησε ως εξης:

2.Ναι θα το υπερασπιστούμε, χωρίς να έχουμε αυταπάτες ότι όποιος το κάνει παραμένει σύντροφος μας είτε ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ είτε Σ.Α.Κ.Ε.

αλήθεια τι πιστεύεις γι αυτόν που απάντησε έτσι παραπάνω; Εχει δίκιο, αδικο;

τελοσπάντων . Αν νομίζεις οτι πήγα να σε...παγιδέψω. Οχι, απλώς δεν διατύπωσα φαινεται σωστά την ερώτηση

Οπότε να στη θέσω αλλιώς,

θεωρείς μεμπτό από άποψη αρχών, από άποψη αξιακής επιλογής και γενικότερης στάσης ζωής, πολιτικής, απολίτικής, αντεξουσιαστικής, αναρχικής(αυτα τα βαρύγδουπα) αναρχικοι να ψηφίζουν αστικά κομματα στο όνομα της ελεύθερης επιλογής τους, που υποτίθεται προέρχεται -κατά αυτούς που ψηφίζουν πάντα χωρίς αυταπάτες- απο τα θέσφατα της ελευθεριακής ιδεολογίας, της απόλυτης ελευθερίας κτλ....; Ακόμη κι αν συντρέχουν λογοι, όπως αυτους που παρουσιάζει ο Γιαννήρης, ότι ο νεοφιλελευθερισμός ειναι ο κύριος εθχρός και όχι ας πούμε η σοσιαλδημοκρατία τύπου Σύριζα που ενσωματώνει ανώδυνα και συνάμα υποτάσσει την οργή του κοσμου;

ε; φαντάζομαι πλέον ειναι σαφές το ερώτημα. Που και πριν ρε παιδι μου σαφές ήταν, αφού αναφερόμουν στα κόμματα που ψήφισαν με γραμμή οι αναρχικοι της Ισπανίας το 31 και το 36: ΑΘάνια και Κομπανυς (Εσκέρα)

υγ:πλάκα εχει το κουιζ των ερωτήσεων

η απάντηση στο πρώτο κουιζ που έθεσα ειναι προφανώς

ποτέ

από el quinto regimiento 05/09/2016 9:56 μμ.


που ειναι πια πολύ ξεκάθαρα διατυπωμένη  Ποζι , ετσι; Ο φιλος σου ο Γιαννήρης ούτε που θα τολμήσει να απαντήσει με αυτά που γράφει, ξεπλένοντας τη σοσιαλδημοκρατία, όταν τη βγάζει απο το κάδρο του στόχου του επαναστατικού κινήματος. Γιατι ως γνωστόν η σοσιαλδημοκρατία ειναι η άλλη όψη της καπιταλιστικής διαχείρισης, πλάι στο νεοφιλελευθερισμό.

Ετσι δεν ειναι Πόζι; Να μιλάμε ξηγημένα στο σήμερα λοιπόν, αφού έτσι το θέλετε.

Συγκεκριμένα παρακαλώ και οχι με αερολογίες.


σοσιαλδημοκρατία. Εγραψε παραπάνω

<<Αλίμονο για αυτούς τους αναρχικούς που αυτοπεριορίστηκαν με ιδεαλισμούς και δεν ψήφισαν όταν χρειάστηκε κι έχασαν.>>

...

χα χα! ρεφορμιστούληδες με προβιά αναρχικού. χα χα!

Δοίτες, ευτυχώς επαναφέρατε τα λινκ στα σχολια. Ετσι πολλοι θα ξεμπροστιάζονται για πλάκα με αυτά που γράφουν κατα καιρούς :-)

από λεει 05/09/2016 11:02 μμ.


Αυτες οι θεωρητικες συζητησεις αφορουν λιγους, μεγαλυτερη σημασια εχει η δραση στο πεζοδρομιο. Ομως, παρατηρω μια επιμονη να γινει το μαυρο ασπρο. Ο φιλος σας θελει να βγαλει καθαρο το καθεστως του αλλα αυτο δεν γινεται. Θυμιζω τα γνωστα οτι δηλαδη στις δικες της μοσχας, δεν υπηρχαν αποδειξεις παρα μονο ομολογιες βγαλμενες μετα απο επιστημονικα βασανιστηρια. Δεν βρηκαν κανενα ξενο κατασκοπο να παρουσιασουν παρολο που το ολο ζητημα παρουσιαστηκε σαν διεθνη συνομωσια με το γερμανικο ιταλικο και ιαπωνικο κρατος. Στις δικες, εκκαθαριστηκε η πλοιοψηφια του συνεδριου του 1934, που σημαινει οτι στην ουσια οι δικες αυτες ηταν ανατροπη της ηγεσιας του κομματος χωρις αναλογες διαδικασιες (οση σημασια και αν εχει αυτο για σας). Αυτη ειναι η πραγματικοτητα, Ο Σταλιν πρωτα και κυρια ειναι εχθρος των μπολσεβικων. Τα περιφημα μαγαζια που αγοραζες οτι ηθελες με σκληρο νομισμα, δεν τα ανοιξε ο οπορτουνιστης Χουρτσωφ, ο Σταλιν τα ανοιξε το 1935.  Και φυσικα ο μεγαλος πατριωτικος πολεμος. Με τις εκατομβες των νεκρων αφου το μετωπο κατερρευσε και οι γερμανοι φτασαν ως τη Μοσχα. Αυτα δεν τα μπορει καθολου ο φιλος σας γιατι καταρριπτουν τον μυθο. Γιατι, αν ηταν κρατικος καπιταλισμος απο το 1935 στη Ρωσια, τοτε ολα εγιναν για το τιποτα. Ο πρακτορας που αναζηταει εναγωνιως τωρα βρισκεται απεναντι του στον καθρευτη.
 

 


 χα χα!

μονο ένα hint ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ, τα περίφημα μαγαζιά στα οποία αναφέρεται ο και καλά ψαγμένος αναγνώστης ήταν ουσιαστικά για ξένους τουρίστες και μηχανικούς στην ΕΣΣΔ και ήταν ελάχιστα στα κέντρα εισόδου, εξοδου, μετακινήσεων προς το εξωτερικό της ΕΣΣΔ.

Ο ψαγμένος και καλά αναγνώστης ξεχνάει οτι η αντιπολίτευση συνεργαζόταν τον Τουχατσέφσκι και το δεξιο του πρόγραμμα που ανάμεσα σε όλα τα άλλα περιελάμβανε και....

την κατάργηση του κρατικου μονοπωλίού στο εξωτερικό εμπόριο. Το επιχείρημα ήταν ακριβώς η ύπαρξη αυτών των...μαγαζιών. χα χα!!! Τα πουλάκια μου ήθελαν απελευθέρωση του εξωτερικού εμπορίου. ΔΕν με πιστεύετε;

ο τροτσκιτσής Εριχ Βόλενμπεργκ ΣΑΣ ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ,

https://www.marxists.org/history/ussr/government/red-army/1937/wollenberg-red-army/ch09.htm

____________________________________________________________________

The programme by which the Communist Opposition planned to accomplish the restoration of Soviet democracy was roughly the following:

To relax the foreign trade monopoly for products of the ready-made goods industry which cannot be manufactured in sufficient quantities within the U.S.S.R. Such a relaxation took place in 1931-4, although it was not the masses who benefited by it but only the privileged owners of gold, foreign currency or special coupons, who were able to purchase foreign foodstuffs, textile goods, motor-cars, etc., in the State’s Torgsin shops (shops for foreign goods). But this time the relaxation was not to benefit the privileged classes but rather serve the needs of the masses.

_______________________________________________________________________________________________

 

Συνενοηθείτε ρε μεταξύ σας πρώτα. Αλήθεια για τις εκκαθαρίσεις του συνεδρίου του 1934 ποια ειναι η πηγή, Ορλόφ, Ρομπερτ Κόνκουεστ, Μεντβέντεφ πες συγκεκριμένα. Και πότε αυτές έγιναν ξέρει;

Οσο για τον κόκκινο στρατό, τα ξανάπαμε, όταν γινόταν η ηλιόλουστη επανάσταση στην Εσθονία και ο λαός κατέβαινε στους δρόμους για την ένωση με τα σοβιέτ, ο Τρότσκι σου ήταν με τον εσθονό δικτάτορα, όπως ήταν υπερ της ανεξαρτησίας της σοβιετικής ουκρανίας, όπως ήταν ενάντια στο να πολεμήσει ο τσεχοσλοβάκικος λαός τους ναζί εισβολείς!

Κατα τα άλλα σας πείραξε που η ΕΣΣΔ ειχε ακριβώς αυτο το περιθώριο χρονο και χώρου για να σταματήσει την προέλαση των ναζί που ειχαν βέβαια πολύ μεγαλύτερη ισχύ πυρος απο τον κοκκινο στρατό, αφού έλεγχαν ολη τη Δυτική Ευρώπη!

Τροτσκιστούληδες, δεν σας χάλασε το σφυροδρέπανο στο Ράιχσταγκ, έτσι; Ξέρω εδώ αποκαλούσατε τους ναζί αδέλφια σας.

__

για τις δικες της μοσχας μεγάλε μιλήσαμε συγκεκριμένα και με στοιχεία. Υπάρχει πρόσφατο θρεντ στο μέσο Προσεξε ποιες ειναι οι πηγές σου.


Μίλα σοβαρά να σου απευθυνθεί κάποιος σοβαρότερα, αλλά η αντιμετώπιση όπως "εγώ που τα λέω σωστά κι εσείς είστε όλοι γελοίοι" δεν προάγει διαλεκτική συζήτηση.

 

 

  • O κάθε άνθρωπος, ακόμα κι αυτός που προάγει την στάση της αποχής, μπορεί και να πάει να ψηφίσει, όπως αυτός που μιλάει υπερ των χορτοφάγων αλλά στη ζούλα τρώει κι έναν γύρο απ'όλα. Αυτό που μετράει είναι τι αποτέλεσμα πολιτικό έχει η πράξη. Αν βλέπεις την ψήφο σου σαν εξουσιοδότηση σε κάποιον να αποφασίζει εκ μέρους σου και εν λευκώ, και αυτός ο κάποιος εκπροσωπεί 50000 άλλους ηλίθιους, και αντιλαμβάνεσαι το ότι χωρίς να έχεις καμιά ιδιαίτερη οργάνωση εσύ με τους 50000 έχετε εξουσιοδοτήσει κάποιον να μιλάει εκ μέρους σας χωρίς να δώσει λογαριασμό, χωρίς δέσμευση και συνέπεια, και πας και ψηφίζεις, τι λόγο έχω εγώ να σε κρίνω. Πραγματικά δεν είναι συνειδητό όλο αυτό από τον ψηφοφόρο σαν άτομο, γι αυτό προσπαθούμε να μιλάμε γι αυτό μήπως και καταλάβει την ηλιθιότητα που τον δέρνει. Εδώ όμως μιλάμε για συνείδηση ατόμου όχι για πολιτική συμπεριφορά. Η πολιτική συμπεριφορά έχει να κάνει με το τι αποφάσισε η ίδια η οργάνωση που συμμετέχεις να κάνει. Των άλλων την ελευθερία την υπερασπιζόμαστε, την δική μας ως προς την συλλογική διαδικασία και την οργάνωση μας σίγουρα όχι. Αυτό θα ήταν συλλογική υπεράσπιση της αυθαιρεσίας. Συμμετείχαμε στην διαδικασία που προκρίθηκε η απόφαση, τι λογική θα είχε να κάνουμε κάτι άλλο; Αυτά τα κάνουν μικροαστοί μαρξιστές αποχωρώντας από το ένα κόμμα και μεταπηδώντας στο άλλο ή ιδρύοντας ένα τρίτο μέχρι να γίνουν οι ίδιοι γενικοί γραμματείς (ο σκοπός του κάθε κόμματος του διανοούμενου). Στάλιν στη θέση του Στάλιν. Οι ψευτο-κομμουνιστές όμως που δεν είναι σαν εμάς, δεν συμμετείχαν σε καμιά απόφαση να συνεργαστεί το κόμμα τους με την δεξιά (το νόθο της ΕΡΕ) το 89-90. Ψήφισαν όμως και συνέχισαν να ψηφίζουν. Σέβονται την εξουσιαστική συλλογική τους διαδικασία και είναι συνεπείς σε αυτό που επέλεξαν. Ο Συνασπισμός της αριστεράς και της προόδου ήταν συνασπισμός με τα παιδιά των ταγματασφαλιτών και των κουκουλοφόρων. Αν πω εγώ όμως ότι όλη η αριστερά απαρτίζεται απο χυδαία πουλημένα τομάρια θα είμαι άδικος. Δεν λέω τέτοια πράγματα! Δεν ξέρω όμως αν το πιάνεις τι θέλω να πω. Την σχέση που έχω εγώ σαν άτομο με τον πολιτικό μου χώρο και την οργάνωση και την σχέση που έχει ένας Μαρξιστής με την δική του δεν μπορούμε να την συγκρίνουμε. Αν οι αναρχικοί της CNT κατόρθωναν να νικήσουν τον πόλεμο και έφτιαγναν γκούλαγκ και βασάνιζαν και δολοφονούσαν όλους αυτούς που πολέμησαν τον Φράνκο δίπλα τους, κι όσους αγωνιστές ενάντια στο κεφάλαιο και τον φασισμό αναγκάστηκαν να έρθουν στην Ισπανία για να γλυτώσουν, εγώ δεν θα ήθελα να έχω καμιά σχέση με όποιους μοιράζονται αυτή την ταυτότητα. Αν χιλιάδες εργάτες πέθαναν και θυσιάστηκαν για να μπορεί ο ΓΓ Ντουρούτι να κάνει τον τσαμπουκά του, στην "μετεπαναστατική" Ισπανία, θα ντρεπόμουνα να πω ότι έχω έστω και φιλική σχέση με κάποιον αναρχικό. Πόσο μάλλον να θέλω να υπερασπιστώ ιστορικά την αναγκαιότητα των επιλογών αυτών των εγκληματιών. Αν αυτοί τότε θα ήταν αναρχικοί τότε σίγουρα δεν θα ήμουν εγώ! Γενικά, όπως λένε και οι ζαπατίστας, εμείς αγωνιζόμαστε για την ζωή και "αυτοί" για τον θάνατο. Έτσι κι εμείς οι αναρχικοί καμιά σχέση με δολοφόνους δεν θα μπορούσαμε να έχουμε. Αυτό δεν σημαίνει ότι αν ερχόταν ο δολοφόνος προς τα εμάς δεν θα του την φυτεύαμε στο δόξα πατρί. Έχει μια ποιοτική διαφορά η αντιβία με την εξουσιαστική βία των μ-λ-διών.
  • Σοσιαλδημοκρατία: Περιληπτικά, ήταν κάποτε το δόλωμα για τον λαό του ανατολικού μπλοκ ότι υπάρχει και καλύτερος σοσιαλισμός, πιο ανθρώπινος και πιο δημοκρατικός. Στημένες όλες από πράκτορες της ΣΙΑ κι όποιος δεν ήταν τον έτρωγε το μαύρο σκοτάδι (Αγιέντε και ο άλλος ο παπάρας στην Σουηδία, ο Πάλμε;). Σοσιαλδημοκρατία μετά το 90 δεν υπάρχει, κι αν δεν μπορεί μια από τις μεγαλύτερες πετρελαιοπαραγωγικές χώρες στην γη να στήσει σοσιαλδημοκρατία πόσο μάλλον οι φτωχότερες (για τον πατσούρο-μαδουρο τα λέω). Σοσιαλιστική κυβέρνηση σε αστικό καθεστώς είναι η αντίφαση των αντιφάσεων. Τι σχέση έχει αυτό με τον νεοφιλελευθερισμό, εκτός κι αν είσαι ένας από αυτούς τους βαθιά νυχτωμένους που ισχυρίζονται ότι ο νεοφιλελευθερισμός είναι επιλογή πολιτικής. Δεν υπάρχει καμιά επιλογή. Ο Τζίπρας όχι μόνο ήξερε αλλά πόνταρε σε αυτό για να σκαρφαλώσει στην θέση (όχι εξουσία, δεν υπάρχει καμιά εξουσία σε αυτή τη θέση) που σκαρφάλωσε. Ήταν το πιο πουλημένο τομάρι από τα τομάρια τους δημαγωγούς της "αριστεράς". Κι ο Κουτσούμπας ξέρει ότι το χειρότερο που μπορεί να πάθει είναι να μαστουρώσει "το έθνος" και να τον ψηφίσει, γιατί ότι κάνει και ο Κυριάκος θα κάνει. Αυτοί όμως που αγωνίζονται σε εθνο-κρατικό επίπεδο και εθνο-καπιταλιστικό επίπεδο είτε με εκλογές είτε πραξικοπηματικά και ψευτοεπαναστατικά την ίδια τύχη έχουν. Εικονικά μορφώματα είναι και το εθνικό κεφάλαιο και το εθνικό κράτος πια. Είτε θεωρήσεις ότι τα έχεις στα χέρια είτε τα αφήσεις στα χέρια των τσιπρομητσοτάκηδων δεν θα αλλάξει τίποτα. Ακόμα κι αν τα (κράτος/κεφάλαιο) καταλάβεις εσύ και η θαρραλέα παρέα σου των αναρχομπολσεβίκων, ο ίδιος ο λαός θα σε φάει να επανέλθεις στην ορθοδοξία του νεοφιλελευθερισμού γιατί δεν είναι όλοι αυτοκτονικοί σαν τα μούτρα σου. Ακόμα κι αυτά τα αγκάθια της Κούβας, του Ιράν, και της Β.Κορέας υπάρχουν σαν πρόφαση ότι δεν είναι ολοκληρωτικό σύστημα αυτό του παγκόσμιου νεοφιλελευθερισμού. Άλλοθι μη-ολοκληρωτισμού είναι, αλλά που θα πάει, δεν θα υπάρχει σε λίγο κανένας λόγος ούτε για άλλοθι. Τελειώνουν τα ψέματα.
  • Γι αυτό θεωρώ ότι μόνο και μόνο που αναφέρεις "πλάϊ στον νεοφιλελευθερισμό" σημαίνει ότι είτε δεν ξέρεις τι σου γίνεται ή προάγεις τον σκοταδισμό για να προωθήσεις την ατζέντα της συνωμοσίας σου. Αλήθεια, γνωρίζεις ότι ο όρος "θεωρία συνωμοσίας" ήταν προϊόν της ΣΙΑ για να υπονομεύσει και να απαξιώσει όποια πολιτική διαδικασία προέκυπτε για να διαλευκανθούν οι δολοφονίες και οι ανατροπές; Πρώτα πρώτα τα μ-λ-ούδια να αναπαράγουν τον όρο της καμπάνιας της ΣΙΑ ώστε να μην τολμάει κανένα πολιτικό υποκείμενο να προτείνει την ύπαρξη κάποιας συνωμοσίας; Με την ίδια τακτική και συνεχίζοντας το έργο της ΣΙΑ οι Μαρξιστές αρνούνται να αποδεχτούν ότι οι ατομιστές κεφαλαιούχοι μπορούν να οργανωθούν και να δημιουργήσουν ομοσπονδιακή οργάνωση που θα κυριαρχήσει πάνω από κράτη και οικονομίες και να κάνει την γη παιδική χαρά για τα μέλη της. Και αυτό έχει γίνει ήδη (ξεκίνησε το 40'+). Τα ζόμπι της σταλινολογίας βλέπουν ακόμα εθνικά ανταγωνιζόμενες οικονομίες και εθνικά κεφάλαια, εθνικούς στρατούς, και εθνικά σκεπτόμενες λαϊκές αντιστάσεις. Ακόμα και ιμπεριαλισμούς βλέπουν οι ναρκωμένοι. Εγώ βλέπω ένα ενιαίο ρευστό κεφάλαιο που το διαχειρίζονται 3-4 τράπεζες και χρηματιστηριακές εταιρείες, και δεν έχει κανένα σύνορο και όριο, επιβάλλεται αυταρχικά σε πολιτικό επίπεδο και κάνει ότι θέλει, καμιά αντίσταση δεν είναι δυνατή ως προς τις ορέξεις του. Τιμωρεί με μαζικό θάνατο τους ανυπάκουους και δεν θεωρεί χασούρα τις όποιες επιπτώσεις γιατί θα κερδίσει στην αναδόμηση πάνω από τα πτώματα. Το μόνο φυσικό όριο του είναι αυτό της γης, κάτω και πάνω από την επιφάνεια. Ακόμα κι ο αγαπημένος του σταλινικού Πούτιν δεν είναι παρά ένα ποντικάκι που του πετάνε τυράκια για να τρέξει πιο γρήγορα στην ρόδα του και να έχει ο θεατής να βλέπει θέαμα. Πλήρως ελεγχόμενος κι αυτός και το παρακράτος του. Η πραγματικότητα δεν θα προβληθεί ποτέ στις ειδήσεις και την θεματολογία της. Πόσο μάλλον κάποια επανάσταση. Βίρτσουαλ Ρεάλιτι όλη η ειδησεογραφία και προοδευτικά θα είναι όλο και πιο αντιφατική με την πραγματικότητα.
  • Υπάρχει όμως ένα μικρό αλλά σοβαρό ρήγμα στην νεοφιλελεύθερη πραγματικότητα, ένα μικρό κομμάτι γης στο νότιο Μεξικό. Κανένας πατερούλης εκεί δεν ανοίγει μαγαζιά να πουλάει καπιταλιστικά παιχνίδια και τσίχλες για να μην διαμαρτύρεται ο λαός του. Αν θα φάει αυτός ο λαός, αν θα γιατρευτεί, αν θα ζεσταθεί, αν θα έχει παπούτσια δεν το ελέγχει το μάτριξ του διεθνούς τραπεζοκεφαλαίου, αλλά ο ίδιος και η συμμετοχή του στην κοινότητα. Αλλά με τα τόσα χαστούκια που έχουν πέσει σε κάθε εξουσιαστική παραφιλοσοφία τα τελευταία χρόνια από αυτό το ρήγμα ακόμα να συνέλθουν και να σηκωθούν στα πόδια τους οι Μαρξιστές. Ζαλούρα πολλή, δεν ασχολιόμαστε με το καλοκαιράκι της Ισπανίας καλύτερα; Και το ρήγμα αυτό δεν είναι καθόλου μα καθόλου αντιφατικό με ότι λένε οι αναρχικοί-ελευθεριακοί εδώ και πολλά πολλά χρόνια. Ο νεοφιλελευθερισμός δομήθηκε να έχει ανοσία στις παραδοσιακές μεθόδους αντίστασης, αυτές που οι Μαρξιστές ώθησαν ώς μεθόδους και στην πλειοψηφία τους ήταν παρόντες και οι αναρχικοί. Εκεί ήταν που ακούστηκαν και περισσότερα βεγγαλικά. Εργατική πρωτομαγιά και οι παρακαταθήκες της.
  • Ρεφορμισμός ή εξουσιαστικά πραξικοπήματα κατάληψης κρατικής εξουσίας; Ότι και να έρθει στην σέντρα το γήπεδο ανήκει στο διεθνές νεοφιλελεύθερο κεφάλαιο. Ο νεοφιλελευθερισμός είναι παντελώς ανίκανος να αντιμετωπίσει πολιτικά τον ελευθεριακό κοινοτισμό. Υλικά, ναι, μπορεί να βομβαρδίσει και να σκοτώσει, να φυλακίσει και να βασανίσει, να κάψει βιβλία, να κλείσει τους σέρβερ, να επιβάλει στρατιωτικό νόμο, πολιτικά όμως πάντα και συνεχώς θα χάνει και θα χάνει. Και πάντα μέσα απ'το δάσος θα εμφανίζονται κεφαλάκια με κουκούλες να τρώνε καλαμπόκια και να τους βγάζουν την γλώσσα. Και αυτοί πάντα θα νικάνε, πάντα! Αλήθεια, την ΕΚΤΗ την έχετε κοιτάξει καθόλου εκεί στο ινστιτούτο σταλινολαγνείας; Κερνάω κάτι νταμιζάνες με βιολογικό ξύδι, σαν ανταπόδοση στα κεράσματα σου.
  • Εδώ καταθέτουμε θέσεις, απόψεις, επιχειρήματα σε μια συζήτηση με θολή θεματολογία. Δεν κάνουμε διαλόγους, δεν απαντάμε σε ατομικές ερωτήσεις ατομικά. Δεν είσαι ούτε ο εισηγητής εδώ ούτε θα ορίσεις την θεματολογία μονομερώς. Πούμ θα λες, πούμα να σε φάνε θα σου πετάμε εμείς. Για υπερασπιστή των γενοκτόνων των λαϊκών αγωνιστών πολύ μα πάρα πολύ σημασία σου δώσαμε.

Σοστακόβιτς (Λένινγκραντ).

https://www.youtube.com/watch?v=rwz6eARrQs4

σας τσούζει η ερώτηση 2, χε, χε. Απαντήστε λοιπόν με παρρησία και αφήστε τις καιροσκοπικές κουτοπονηριές με τις περικοκλάδες.

Τελος, δεν θυμάμαι να το έπαιξα ποτε εισηγητής. Εσεις ακολουθείτε..., ετσι δεν ειναι κύριε Γιαννήρη, για θυμήσου τι δήλωσες πριν;

Καλή συνέχεια στους μονολόγους σας, γιατι το παρα-κουράσαμε.

 


οταν ρεφορμισταράδες κάνουν εισοδισμό:

gianniris εφα:

"O κάθε άνθρωπος, ακόμα κι αυτός που προάγει την στάση της αποχής, μπορεί και να πάει να ψηφίσει, όπως αυτός που μιλάει υπερ των χορτοφάγων αλλά στη ζούλα τρώει κι έναν γύρο απ'όλα. Αυτό που μετράει είναι τι αποτέλεσμα πολιτικό έχει η πράξη. "

εισαι βέγκαν 365 μέρες το χρονο εκτος απο μια συγκεκριμένη Κυριακή του Σωτήρα μας, Γιαννήρη, που καταχλαπακιάζεις ενα πιτογυρο στη ζούλα και στα γρήγορα στο παραβαν; χα χα!

το 2012 και το 2015 τι είχε το μενού;

Ασε τώρα τα πιτόγυρα, εκει θα ήσουν λαρτζ. Μερικά λαχταριστά φιλετάκια  βοδινού θα τα καταβρόχιζες μεχρι τα ξημερώματα, αγαλλιαζοντας για την αρετή του μεγάλου ηγέτη...στα τηλεοπτικά παράθυρα. ετσι;

από Απλός 3 06/09/2016 3:38 μμ.


Διαβάζοντας το κείμενο του yianiris που είναι κείμενο του ρεύματος του ελευθεριακού κομμουνισμού, διακρίνω ότι ως νεοφιλελευθερισμό εννοεί τον καπιταλισμό του σήμερα, ουσιαστικά τη βάση και όχι το εποικοδόμημα, όπου μέσα στον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό εντάσσονται οι διάφορες μορφές εποικοδομήματος του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού όπως τον εννοεί ο yianiris (αστική δημοκρατία, φιλελευθερισμός, σοσιαλδημοκρατία, δικτατορία,φασισμός, κλπ)

Αυτό που λέει κουίντο o yianiris δεν είναι ότι εχθρός είναι ο νεοφιλελευθερισμός και όχι η σοσιαλδημοκρατία, γιατί ουσιαστικά τη σοσιαλδημοκρατία ήδη την έχει εντάξει ως μορφή του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού.

Γράφει προς το τέλος χαρακτηριστικά

<<Και το ρολόι της νεοφιλελεύθερης παγκόσμιας καταστροφής χτυπάει. >>

Ουσιαστικά περιγράφει τον καπιταλισμό με τα σύγχρονα εποικοδομήματά του ως νεοφιλελευθερισμό ενοποιώντας βάση και εποικοδόμημα.

Άλλωστε η θέση των ελευθεριακών κομμουνιστών είναι να προάγουν παρεμβάσεις –ρήξεις στο καπιταλιστικό εποικοδόμημα ως παρεμβάσεις-ρήξεις για μια νέα συνείδηση.

Είναι η άποψη των ελευθεριακών κομμουνιστών, και είναι η θέση κυρίως περί συνεχούς αγώνα όπου η επανάσταση δεν είναι το καίριο και το αποφαστικό ως το στάδιο της αλλαγής εξουσίας γιατί είναι αντιεξουσιαστές κομμουνιστές.

Αλλά κουίντο αν μιλήσουμε για αυταπάτες η άποψη όχι των ελευθεριακών κομμουνιστών αλλά ή άποψη αναρχικών για άμεση κοινωνική επανάσταση, διατυπωμένη όπως ένοπλος αγώνας, καταστροφή κράτους και κεφαλαίου, και οι συνελεύσεις γειτονιάς να αναλάβουν την οικονομία της χώρας, πόσο υλοποιήσιμη μπορεί να είναι? Σήμερα οι εργάτες έχουν όλοι τελειώσει λύκειο, έχουν πρόσβαση σε υπολογιστές, σε βιβλία, σε πληροφορία, πιστεύει κανείς ότι θα πιστέψουν ποτέ ότι κάποιες συνελεύσεις γειτονιών μπορούν να θρέψουν την κοινωνία, και να λειτουργήσει μια οικονομία με τα στοιχειώδη, δεν λέω της αφθονίας γιατί και εγώ λίγα και ουσιαστικά θέλω, απλά να μην υπάρχουν ελλείψεις σε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης?

Πρόσφατα στο ιντυμίντια είχε γραφθεί μια ανάλυση του Δ.Κουφοντίνα που έλεγε για δυαδική και διπλή εξουσία με την οποία διαφώνησα κάθετα, και το είχα γράψει σαν σχόλιο από κάτω.

https://athens.indymedia.org/post/1561453/

 

 

από @λεει 06/09/2016 4:48 μμ.


ο Βολενμπεργκ δεν λεει πουθενα αυτα που ισχυριζεσαι. Νομιζει ο αλλος οτι ειναι πολυ εξυπνος πετωντας μια παραπομπη που (νομιζει )  οτι κανεις δεν θα μπει στον κοπο να ψαξει.

από el quinto regimiento 06/09/2016 5:05 μμ.


Ο βολενμπεργκ λεει ακριβως αυτο που ισχυριζομαι. Θες μεταφραση; 


τα λεγόμενα State’s Torgsin shops

https://en.wikipedia.org/wiki/Torgsin

Torgsin (Russian: Торгсин) were state-run hard-currency stores that operated in the USSR between 1931 and 1936. Their name was an acronym of torgovlia s inostrantsami (Russian: торговля с иностранцами), "trade with foreigners." Unlike the later Beryozka stores, Torgsin stores were open to Soviet citizens, provided they had access to hard currency, gold, or jewels. Torgsin was established by the Sovnarkom chairman Vyacheslav Molotov's order of 5 July 1931 and disbanded on 1 February 1936 [1].

αρχίζω με απλό wiki. Εμπορικά καταστήματα, για εμπόριο ΜΕ ΞΕΝΟΥΣ, πράγμα που ειναι αυτονόητο. Συνάλλαγμα κανένας πολίτης της ΕΣΣΔ δεν ειχε εκτος αν ειχε ειδικούς λόγους, ειδική άδεια για να ταξιδεύει, ήταν προμηθευτής κρατικής εταιρείας που ειχε σχέση με το εξωτερικο κτλ...

Οποιος πιανόταν με δολάρια, πήγαινε στη φυλακή, δεν το ξέρεις αυτο;Δεν εχεις διαβάσει ποτε το αντικομμουνιστικό, φιλομοναρχικο έμεσμα, ο Μέτρ και η Μαργαρίτα;

Ξέρεις πόσοι σοβιετικοι πολιτες είχαν χρυσό; Κανεις. Ακομη και τα προνομιούχα στρώματα ειχαν καταθέσεις, δεν μπορούσαν να αγοράσουν χρυσο. Ο χρυσος συγκεντρωνόταν πάντα στη κεντρική τράπεζα της ΕΣΣΔ. Κι αυτο εγινε οπως θα έρπεπε να ξέρεις ήδη επι πολεμικού κομμουνισμού, όπου ο χρυσός συγκεντρωνόταν όχι απλώς απο τις αστικές και μικροαστικές οικογένειες, αλλα απο τις εκκλησιές, απο παντού με ντου των πολιτοφυλακων.

Mεγάλε αναγνώστη τώρα καταλαβαινεις τι γράφει ο Βόλενμπεργκ ή ακομη; Και που σαι εδώ γράφει οτι αυτά τα ειδικά μαγαζιά καταργήθηκαν τη 1η Φεβρουαρίου του 1936. Ξέρεις πότε μιλάνε στην ΕΣΣΔ για πλήρη επικράτηση του σοσιαλισμού;

Τι γινεται ρε συ, ο Τουχατσέφσκι και η κομπανία του, δηλαδή η ηνωμένη αντιπολίτευση, ήθελαν κατάργηση του κρατικού μονοπωλίου στο εξωτερικο εμπόριο -οπως γράφει ο Βόλενμπεργκ- προφασιζόμενοι την ύπαρξη εμπορικών καταστημάτων για ξένους πριν το 1936, οταν αυτα ειχαν ήδη καταργηθεί; Ξέρεις πότε λέει ο Βόλενμπεργκ οτι ετοιμαζόταν να κάνει πραξικόπημα ο Τουχατσέφσκι; Το Μάη του 1937

χα χα!

τροτσκιστές, είστε αχτύπητοι στη παραχάραξη της ιστορίας του κινήματος. Δεν παίζεστε.

πάντα προδότες πισώπλατα, πάντα με στρατάρχες, φασίστες και άλλα αποβράσματα, και πάντα με ατζέντα την παλινόρθωση του καπιταλισμού ή σε άλλες κρισιμες συγκυρίες ψηφίστε ΠΑΣΟΚ/ΣΥΡΙΖΑ χωρις αυταπάτες

εδώ ειμαστε για οτι αλλο δεν καταλαβαίνεις. Να που προσθέτηκε μια άλλη σελίδα στην αποκάλυψη της επαναστατικής αλήθειας :-)

από αναρχάρας διαλεκτικός 06/09/2016 8:28 μμ.


σε όσα καταλογίζει στο yaniri περί ρεφορμισμού και εισοδισμού. Άλλωστε νομίζω ότι θυμόμαστε όλοι τις προπαγανδιστικές θέσεις υπέρ της συμμετοχής στις εκλογές και την ψήφο στο συριζα. Θεωρώ ότι αυτό το απόσπασμα

"O κάθε άνθρωπος, ακόμα κι αυτός που προάγει την στάση της αποχής, μπορεί και να πάει να ψηφίσει, όπως αυτός που μιλάει υπερ των χορτοφάγων αλλά στη ζούλα τρώει κι έναν γύρο απ'όλα. Αυτό που μετράει είναι τι αποτέλεσμα πολιτικό έχει η πράξη. "

είναι η αποθέωση της αντιριζοσπαστικής επιφανειακότητας, του οπορτουνισμού, του ελιτισμού, του οτινανισμού και του ιησουϊτικου αμοραλισμού και αν βγείς να πεις κάτι τέτοιο σε ένα απλό άνθρωπο θα αρπάξεις χλέπες ή κράξιμο, αναλόγως.

Όμως θα ρωτήσω και το σταλινικό λενινιστή κάτι: Τι διαφορά έχει η θέση του yaniri από την παρακάτω του Λένιν στον "Παρτιζάνικο Πόλεμο";

"Πρώτο, ο μαρξισμός διαφέρει απ’ ό­λες τις πρωτόγονες μορφές σοσιαλισμού κατά το ότι δεν δε­σμεύει το κίνημα με μια οποιαδήποτε καθορισμένη μορφή πά­λης. Παραδέχεται τις πιο διαφορετικές μορφές πάλης, όμως δεν τις «επινοεί», αλλά μόνο γενικεύει, οργανώνει, προσδίνει συνειδητότητα σε εκείνες τις μορφές πάλης των επαναστατι­κών τάξεων που εμφανίζονται μόνες τους στην πορεία του κι­νήματος.

Ο μαρξισμός, που είναι αναμφισβήτητα εχθρός κάθε αφηρημένης διατύπωσης, κάθε δογματικής συνταγής, απαιτεί να μελετάμε προσεκτικά τη διεξαγόμενη μαζική πάλη, που με την ανάπτυξη του κινήματος, με το ανέβασμα της συνειδητότητας των μαζών, με την όξυνση των οικονομικών και πολιτι­κών κρίσεων γεννά συνεχώς όλο και νέους, όλο και πιο ποικί­λους τρόπους άμυνας και επίθεσης. Γι’ αυτό ο μαρξισμός δεν απορρίπτει καμιά απολύτως μορφή πάλης." (σ.τ.μ: η αποθέωση του οπορτουνισμού!!!)

 

Hθικό δίδαγμα: Όταν αποσυνδέεις τα μέσα από το σκοπό αυτά παθαίνεις...

 

 

από yianiris 06/09/2016 10:58 μμ.


Διευκρινίσεις: Όπως αν φάω εγώ μπριζόλα ή σπανάκι έτσι κι αν ψηφίσω ή όχι δεν αλλάζει κάτι (στατιστικά - επιστημονικά), το πολιτικό έργο είναι να επηρεάσεις τι θα κάνουν πολλοί μαζί. Το ότι είναι ηθικά αντιφατικό να μην πράττεις αυτό που κηρύττεις συμφωνώ κι εγώ αλλά να κρίνουμε ηθικά τους αγωνιστές έναν έναν είναι ένα εντελώς μάταιο και αδιέξοδο εγχείρημα.

 

Λέει όμως εδώ: "χε, χε ώστε ο νεοφιλελευθερισμος δεν ειναι η άλλη όψη της σοσιαλδημοκρατίας στη διαχείριση του καπιταλισμού, έτσι; ------- Ρεφορμισταράδες!" και παρόλο ότι απάντησε πολύ ωραία ο "Απλός 3" να προσθέσω: Το αξίωμα ότι ο καπιταλισμός είναι η κρατική οικονομία και είναι το αποτέλεσμα της κρατικής διαχείρισης της οικονομίας είναι μια μπαρούφα χειρότερη από τη σπαζοκεφαλιά για το αυγό και την κότα. Είναι το ένα και το αυτό ο καπιταλισμός και το μοντέρνο κράτος. Εξελίχθηκαν και προκάλεσαν την αστική επανάσταση ώστε να συνυπάρχουν σαν ένα. Η μετάβαση στον νεοφιλελευθερισμό, το εξελιγμένο στάδιο του καπιταλισμού, είναι ότι έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια του ίδιου του του αστικού κράτους. Για τον τρισδιάστατο πια καπιταλισμό τα όρια κράτος και αυτό που εσύ στις δύο διαστάσεις αναγνωρίζεις ως εποικοδόμημα, δεν είναι παρά γραμμές σε ένα κομμάτι χαρτί. Ρεφορμισμός θα προέκυπτε αν υπήρχε η δυνατότητα να επιστρέψει στις δύο διαστάσεις του, ο καπιταλισμός, και εκεί που ο εξουσιαστικός σοσιαλισμός του δημιουργούσε συνεχής πονοκεφάλους. Όχι ο Τσίπρας, ούτε ο Ομπάμα, ούτε ο Σάντερς θα μπορούσαν ποτέ να ρεφορμίσουν τον καπιταλισμό. Ούτε υπάρχει περίπτωση κάποιοι δεξιοί στην Ελλάδα να επιστρέψουν στον καπιταλισμό της άμεσης μεταπολίτευσης 75-79... Το φύδι πια βγήκε από το αυγό και το φύδι έφαγε (όχι θα φάει) την γη. Το πρόβλημα είναι χρονικό, πόσο θα αντέξει ο πλανήτης και η ζωή επάνω του πριν ο νεοφιλελευθερισμός τα νεκρώσει. Γιατί κοιτώντας το φεγγάρι μπορεί να δούμε την γη μετά από 1-2 αιώνες νεοφιλελευθερισμού.

Αυτό που συχνά μας διαφεύγει είναι ότι η νεοφιλελεύθερη μεταβολή της πολιτικής/οικονομικής/κοινωνικής πραγματικότητας, έχει απαξιώσει το μόρφωμα της αστικής δημοκρατίας στα μάτια των περισσοτέρων. Αυτοί που ολοένα και θα απέχουν περισσότερο από αυτές τις διαδικασίες και το σόου της τηλεόρασης δεν είναι ότι τους πείσαμε εμείς να μην ψηφίζουν αλλά αντιλαμβάνονται ότι δεν έχει καμιά διαφορά ποιός παπάρας θα βγει. Κι αυτό κάτι σημαίνει πολιτικά και συνειδησιακά που πρέπει να το δούμε πιο αναλυτικά. Αυτό που εμείς πάντα επιδιώκαμε δηλαδή τώρα το προκαλεί ο νεοφιλελευθερισμός. Στις ΗΠΑ στήνουν όλο και πιο ακραία σενάρια μεταξύ των υποψηφίων μήπως και κινητοποιήσουν πάνω από 50% να ψηφίσουν για να νομιμοποιήσουν το θεατρικό σύστημα. Ένας Κάρτερ ενάντια σε έναν Νίξον σήμερα μπορεί να μην πλησίαζε το 30% συμμετοχής. Θα δούμε κι εδώ άπειρες σκηνές τηλεοπτικής κωμικής τραγωδίας, Άδωνη ενάντια σε Κανέλη, Τζίμερους, και ότι άλλους κλόουν έχουν περισσέψει από το τσίρκο.

Ρεφορμιστές στην ουσία σήμερα είναι οι μπολσεβίκοι ψευτοεπαναστάτες που θεωρούν ότι παίρνοντας την εξουσία του κράτους στα χέρια τους μπορούν να διαχειριστούν την οικονομία και το αποτέλεσμα να μην είναι καπιταλισμός. Το μόνο αποτέλεσμα που θα μπορούσε να έχει μια επιτυχημένη απόπειρα αυτού του είδους είναι η μαζική πείνα και ο θάνατος των κατοίκων. Χωρίς δομές αυτονομίας, έστω και υποτυπώδεις και μερικής αυτονομίας, είτε "αναρχάρες μπολσεβίκοι" είτε "σταλινικοί" είτε ο λαφαζάνης δικτάτορας προκαλέσει την οργή της απομόνωσης απ'τις νεοφιλελευθερες αγορές οι επιπτώσεις για όλους θα είναι οδυνηρές. Δεν ζούμε ούτε στο Στάλινγκραντ του 1916 ούτε στην Βαρκελώνη του 35. Μετά την τιμωρία, με τα 4εκ επιζώντων, θα υπάρξει ταχύτατη ανάπτυξη και παραγωγή πλούτου που θα αντισταθμίσει τα 5 χρόνια στασιμότητας. Ρεφορμιστές πραγματικοί σήμερα είναι οι Λενινιστές επαναστάτες. Οι άλλοι είναι απλά υπάλληλοι των διεθνών υπηρεσιών διαχείρισης των σκλάβων. Και μην ψάξετε την κλασσική σας βιβλιογραφία για πολιτικά επιχειρήματα, θέλω επιστημονικά επιχειρήματα για το πως θα φάει, πως θα κινηθεί, και πως θα ζεσταθεί ένας λαός 11εκ, 55% αστικός, πάνω σε μια καμμένη γη (μεταλλαγμένα μπαμπάκια, λιπάσματα, καπνά, βιοντιζελόσποροι κλπ) με μηδενικές εισαγωγές ενεργείας και άλλων άκρως απαραίτητων πρώτων υλών. Αυτό που έλεγε ο Ντουρούτι το 35 στην Ισπανία, εμείς θα χτίσουμε τα παλάτια, σήμερα δεν ισχύει, ούτε κατά 10%. Αν ζούσε σήμερα δεν θα έλεγε τέτοιες κουτουράδες. Τρώμε 90%+ εισαγόμενη τροφή επειδή ακόμα έχουμε ευρώ και την αγοράζουμε από τις ελεγχόμενες διεθνείς αγορές. Η Ιταλία που παρουσιάζεται σαν νούμερο ένα παραγωγική χώρα ελαιόλαδου εισάγει περισσότερο απ'ότι παράγει. Για να βγεί λάδι χρειάζεται πετρέλαιο, και για να μεταφερθεί επίσης. Με λάδι μόνο δεν θα την βγάλουμε καθαρή να παλέψουμε για τίποτα. Η δε γεωργική παραγωγή "τροφίμων" είναι απίστευτα εξαρτόμενη στο πετρέλαιο και αυτά δεν αλλάζουν σε 1-2 χρόνια.

Μια κεντρικά διαχειριζόμενη οικονομία, μια οικονομία που θα επιβάλλεται και θα επιβλέπεται κεντρικά, δεν θα πάψει ποτέ να είναι μια μορφή μικρής κλειστής καπιταλιστικής οικονομίας. Η οικονομική εκμετάλλευση του εργάτη και η πολιτική καταπίεση του εξουσιαστή διευθυντή του δεν έχει καμιά διαφορά. Και είναι δουλειά διευθυντάδων να εφαρμόζουν τις αποφάσεις των όρων της οικονομίας. Αφήστε τα κουραφέξαλα για τα σοβιέτ γιατί γνωρίζετε καλύτερα από μένα ότι δεν λειτουργούν με κεντρική διαχείριση της οικονομίας ή αν λειτουργούσαν δεν θα υπήρχε κεντρικό κράτος. Εξουσίες πολλές και διάφορες και στα σοβιέτ, μέσα κι έξω από τα μέσα παραγωγής! Η τάξη των αστών ανταλλάσσεται πίσω και μπρος με την τάξη των διευθυντών της οικονομίας. Για αυτό, να προσέξουν καλά όλοι αυτοί οι κρατικοί καπιταλιστές όταν κουνάνε το δάκτυλο και αποκαλούν άλλους ρεφορμιστές να κοιτούν στον καθρέφτη. Δεν φταίει ο καημένος ο Στάλιν που ακολούθησε πιστά το μοντέλο του κρατικού καπιταλισμού του Λένιν. Όλα αυτά έχουν να κάνουν με την αξιωματική θεώρηση για την οικονομία σαν αντικείμενο διαχείρισης του κράτους. Προ καπιταλισμού δεν υπήρχε καμιά κεντρική διαχείριση της οικονομίας, το προ-καπιταλιστικό κράτος (πόλη) ή το αυτοκρατορικό είναι ένα εντελώς άλλο μόρφωμα που εξυπηρετούσε στρατιωτικά τις ανάγκες των μοναρχών/ολιγαρχών. Άρα εσείς οι ρεφορμιστές να μην μιλάτε για ενδιάμεσο στάδιο όταν αναφέρεστε στην διαχείριση της οικονομίας από το καπιταλιστικό κράτος (δεν υπάρχει άλλο).

Όσο για σένα "αναρχάρα αντιδιαλεκτικέ" που συνδέεις τα μέσα και τους σκοπούς σου, όταν οι γκούλαγκ, οι προμελετημένες δολοφονίες "εχθρών", οι παράπλευρες απώλειες, αγιάζουν κάποιο σκοπό, όχι μόνο δεν θα βρεθούμε κοντά πολιτικά να παλέψουμε αλλά θα είμαστε απέναντι. Δε ξέρω τι κάνετε εσείς οι αναρχάρες, εμείς οι ελευθεριακοί μιά και μόνο αξία έχουμε, την ζωή. Όλα τα άλλα είναι διαπραγματεύσιμες αρχές. Κανένας στόχος δεν θα αγιάσει κανένα μέσο. Κανένας μπολσεβίκος δεν θα υπερβεί την ανθρώπινη υπόσταση να γίνει θεός. Συγχύστηκα, πάω να φάω ένα ντονέρ απ'όλα αλλά να ξέρετε, ότι η μαζική παραγωγή μοσχαριού μειώνει κατά 70% την δυνατότητα της γης να θρέψει τους ανθρώπους. Όσο για την πολιτική μου οργάνωση, αν και μοιράζουμε κείμενα για τις ψευδαισθήσεις των εκλογών, θα ρίξουμε Κανέλη μονοκούκι. Λέτε να βγει; Έτσι για να νομίζουν οι ΚΝίτες ότι κάνουν κάτι σωστό και να συνεχίσουν.

από proletired322 07/09/2016 4:34 πμ.


Αλλά να απαντήσεις κι εσύ την ερώτηση 0 που θα σου απευθύνω πιο κάτω, σαν μοναδικός εδώ μέσα γνήσιος υπερασπιστής του ορθόδοξου λενινισμού.

Να τα σπας τα ερωτήματα όμως σε 2-3 όχι να βάζεις ψευδείς υποθέσεις να τις αποδεχτεί ο άλλος για να βγεις να κοκορεύεσαι. To ερώτημα ήταν: "2) Στην επόμενη κρίσιμη πολιτική συγκυρία, αν και όποτε εκείνη έρθει, θα υπερασπιστείς ως αναρχικος και πάλι της θέση ότι ο καθένας ειναι ελεύθερος να στηρίξει όποιο κόμμα θέλει"

Παγίδα ενός ή περισσοτέρων πανέξυπνων σταλινικών. Ποιά θα είναι αυτή η κρίσιμη πολιτική συγκυρία; Μήπως να μας φέρεις ένα παράδειγμα, σύγχρονο και ντόπιο, όχι από έναν αιώνα πριν και από μια χώρα που ζούσε στα απομεινάρια της πιο βάρβαρης ιμπεριαλιστικής αυτοκρατορίας στην ιστορία της ανθρωπότητας. Τι θα ήταν τόσο κρίσιμο και πολιτικό που θα κρινόταν από το εκλογικό αποτέλεσμα; Θα άλλαζε μήπως το αστικό κράτος σε κάτι άλλο, θα άλλαζε το οικονομικό σύστημα σε άλλο, με βάση τα αποτελέσματα; Μήπως θα κρινόταν η εθνική κυριαρχία και αυτή η συγκυρία θα επηρέαζε έναν αναρχικό να ψηφίσει ή να δικαιολογήσει σε άλλους ότι πρέπει να ψηφίσουν; Αν κάτι ήταν τόσο κρίσιμο πολιτικά για το ίδιο το καθεστώς σίγουρα οι αστοί δεν θα επέτρεπαν όχι την συμβολή και άμεση επιρροή της μάζας, ούτε καν δημοψήφισμα ή εκλογές. Αυτά τα κάνουν μόνο όταν είναι απολύτως σίγουροι ότι ελέγχουν τα πάντα ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Ένας αναρχικός δεν έχει τέτοιες ψευδαισθήσεις, για τα κουτάβια της λενινιστικής χούντας να ανησυχείς. Είναι πάγια θέση των αναρχικών να στηρίζουν τις ελεύθερες επιλογές του κάθε ατόμου, όταν πράγματι υπάρχουν επιλογές, αλλά είναι και χρέος του πολιτικό να συμβουλεύει με επιχειρήματα τι θα έπρεπε να κάνει και τι όχι και ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις των πράξεων του. Αν ο μαλάκας συνεχίσει και ψηφίσει σύριζα δεν του φταίει ο αναρχικός. Τέρμα οι διαδηλώσεις, ψήφισε σύριζα, βγήκε, ας λύσει ο Παπαδημούλης το πρόβλημα. Καλά να πάθεις άνεργε/συνταξιούχε/τεχνίτη/εργάτη/φοιτητή/φαντάρε.

Eρώτηση 0 Θα έχεις ακούσει φαντάζομαι για την πολιτική ομάδα και εφημερίδα ΚΟΝΤΡΑ, νομίζω ότι κι αυτοί Σταλινικοί είναι, όπως κι εσύ. Μπορείς να μας εξηγήσεις γιατί τόσο ενδιαφέρον για τις δίκες των κατηγορουμένων για συμμετοχή στις δράσεις της σΠΦ και ΕΑ; Θεωρούν οι σταλινικοί την συμβολή αυτών των κατηγορουμένων ως επαναστατική δράση; Συμβαδίζει η στόχευση και η θεώρηση της επανάστασης της σΠΦ ή/και της ΕΑ με αυτή των Σταλινικών; Αν όχι τότε ποιό το ενδιαφέρον; Αν ναι τότε πως διαφοροποιείται ένα μ-λ επαναστατικό κόμμα με την μία ή την άλλη οργάνωση; Η καταγραφή των πρακτικών της δίκης και ο σχολιασμός τους τι ακριβώς εξυπηρετεί; Την καταγραφή της ιστορίας του αναρχικού κινήματος με κόσκινο τα συγκεκριμένα ως σημαντικά και τα υπόλοιπα ως ασήμαντα; Γιατί ο ποζιτρόνιος θέτει θέμα συντροφικότητας μεταξύ μας. Που χαράζουμε τις μαυρο-κόκκινες γραμμές της συντροφικότητας.

από Μήτσος 07/09/2016 6:24 πμ.


Σχετικά με την ανάρτηση «από yianiris 06/09/2016 2:17 πμ.»: (Επιγραμματικά)

 Γιατί τα κράτη οργανώνουν πολέμους; Για κατανάλωση όπλων και συναφών; Για κατανάλωση θεάματος; Αυτοί δεν είναι ικανοί λόγοι. Είναι παρεπόμενες συνέπειες. Γιατί να στραφεί η παραγωγή και το κέρδος στον πόλεμο; Χρειάζονται και άλλοι λόγοι. Τα κράτη οργανώνουν πολέμους για να διατηρούν τον έλεγχο; Ναι κι αυτό γίνεται απροκάλυπτα μετά τον Β'ΠΠ. Οπότε, πίσω από κάθε πολεμική σύρραξη υπάρχει ταξικό υπόβαθρο. Για τον ίδιο λόγο θρέφουν και τον φασισμό. Οι συγκρούσεις είναι τεχνητές; 'Η πατάνε πάνω σε πραγματικές αντιθέσεις των εξουσιών; Αν ισχύει το πρώτο, τότε με το παράδειγμα του φασισμού/ναζισμού, γιατί ο Άξονας επιτέθηκε πρώτα στην υπόλοιπη ευρώπη πριν επιτεθεί στην ΕΣΣΔ; Δεν μπορούσαν τα υπόλοιπα καπιταλιστικά κράτη να διατηρήσουν τον ταξικό έλεγχο χωρίς μια εξωτερική επέμβαση; Δεν συνάγεται από πουθενά κάτι τέτοιο. Το αντίθετο συνέβη: Ο διακρατικός πόλεμος πυροδότησε κινήματα αντίστασης. Ή μήπως ήταν οι ΗΠΑ πίσω από τη ναζιστική γερμανία, για να αποδυναμώσουν όλη την ευρώπη (και την ΕΣΣΔ); Έτσι όμως ερχόμαστε πλαγίως στην πραγματικότητα ενός κόσμου πλήρους αντιθέσεων, που φτάνει στην πιο εκτεταμένη σύγκρουση λόγω των εσωτερικών αντιφάσεών του.

 Άλλο παράδειγμα είναι ο Ψυχρός Πόλεμος. Οι Καταστασιακοί και άλλοι μεταμαρξιστές έλεγαν ότι ο ανταγωνισμός ήταν φτιαχτός. Άλλωστε, εφαρμόστηκε το δόγμα της «ειρηνικής συνύπαρξης». Ναι, αλλά γιατί άλλαξε ο κόσμος από το 1990; Τι κρατούσε μέχρι τότε τις φιλελεύθερες δημοκρατίες από το να προβούν στις ραγδαίες επιθετικές αναδιαρθρώσεις εναντίον των εκμεταλλευόμενων, αν δεν υπήρχαν πραγματικές αντιθέσεις στα μπλοκ κυριαρχίας; Αυτή η θεωρία μπάζει από παντού. Οι Καταστασιακοί εξαφανίστηκαν μέσα στον ηδονισμό τους και στον κανιβαλισμό της εσωτερικής πολεμικής, αλλά ο καπιταλισμός συνεχίζει να αλλάζει μορφές, ακριβώς επειδή κατακλύζεται από εσωτερικές αντιθέσεις.

 Τι υποκρύπτεται πίσω από την θεωρία της ενότητας (ή και ομοιομορφίας) του εχθρού; Πρώτα πρώτα, γκαιμπελισμός. Όπως είχε γράψει ο Χίτλερ στις «αρχές της προπαγάνδας», πρέπει να παρουσιάζουμε την πραγματικότητα απλή και τους εχθρούς σαν ένα. Ύστερα, υποκρύπτεται το δέος και η ηττοπάθεια του υποκειμένου μπροστά στο καθεστώς. Οι θεωρίες συνωμοσίας υπηρετούν αυτήν την προδιάθεση και μάλιστα, μ' έναν μυστικιστικό φετιχισμό. Οι θεωρίες της ολοκληρωμένης συνοχής της κυριαρχίας αποτελούν ένα πρόσχημα αναχωρητισμού σε εκλεκτικές «διαδικασίες» δήθεν ριζοσπαστικές και σε δήθεν αυτόνομες δομές. Ειδικό παράδειγμα, η άποψη ότι το σύνολο της πολιτισμικής παραγωγής είναι τόσο δομικά άρρηκτο από τον καπιταλισμό, ώστε να φαίνεται σαν μόνη διέξοδος η καταφυγή σε προκαπιταλιστικές μορφές παραγωγής, έξω και παράλληλα με τον καπιταλισμό. Κι αφού όλα φαίνεται να έχουν ενοποιηθεί κάτω από ολοκληρωτισμό του κεφαλαίου, δεν μένει άλλη ελπίδα, από την παθητική προσμονή ενός γενικού συνειδησιακού άλματος, στο οποίο δεν πιστεύουν ούτε ετούτοι που το προτάσουν, αφού ούτε ο παθιασμένος μυστικιστής δεν μπορεί να πιστέψει σε ένα τέτοιο όραμα αποκάλυψης. Αν μάλιστα όλα πλέον βαίνουν στο τέλος και είναι ολοφάνερα, τίποτα δεν μπορεί να κάνει τις συνειδήσεις που δεν άλλαξαν μέχρι χθες, να αλλάξουν αύριο. Το βασικό συμπέρασμα είναι η άρνηση της αναγκαιότητας και της αποτελεσματικότητας της άμεσης επαναστατικής δράσης.Κι αυτό είναι το ριζικό χάσμα ανάμεσα στους ζαπατίστας και στους εγχώριους φιλοζαπατιστές. Οι πρώτοι καλούν παγκοσμίως σε εξέγερση εδώ και τώρα ενάντια στον καπιταλισμό. Οι δεύτεροι μηρυκάζουν τις γραφές για να αφορίσουν την εξέγερση.

 Τελικά από που πηγάζει η ενότητα; Επαναστατική διαλεκτική είναι εκείνη που αντιλαμβάνεται ότι η ενότητα πηγάζει από την κοινωνική δυναμική. Ακόμα και η ενότητα των εξουσιών πηγάζει από το κοινωνικό στοιχείο μέσα στον άγριο ανταγωνισμό των εξουσιών και στους ταξικούς διαχωρισμούς. Είναι η κοινωνική πάλη εκείνη που δημιουργεί ενότητα και μόνο με το πρίσμα της κοινωνικής πάλης μπορούμε να διακρίνουμε μια ενότητα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η αφήγηση ενός ομοιόμορφου παγκόσμιου καθεστώτως εκφράζει την ολοκληρωτική αποστασιοποίηση του αφηγητή από την ζώσα διαπάλη της ταξικής βάσης με τις εξουσίες, που χαρακτηρίζονται από τον ανταγωνισμό σε όλες τις κλίμακές τους. Στα βάθρα των αφαιρέσεων ο κόσμος καταντάει απόλυτα μονότονος.

 Κατά συνέπεια, επαναστατική διαλεκτική είναι εκείνη που βλέπει την ιστορία ως εξελικτική συνέχεια του αγώνα της ταξικής βάσης (σειρά «νικών» και «ηττών») και αναγνωρίζει τις εξελικτικές συνθήκες πίσω από τις φαινόμενες ήττες. Όλη η ιστορία ανήκει στις μάζες. Όχι μόνο ο Φλεβάρης του '17, αλλά όλη η εξέλιξη της σοβιετικής επανάστασης. Όχι μόνο «το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας», αλλά και η συνέχεια με την μακροχρόνια δικτατορία του Φράνκο, μέχρι τους Ποντέμος. Και η εθνική αντίσταση στην γερμανική κατοχή και οι προδοσίες του '44 και ο «εμφύλιος» κλπ κλπ. Και η 6η από την λακαντόνα και η 7η από το λένινγκραντ. Όλα αυτά τα επεισόδια και όχι μόνο τα επεισόδια, όλη η ιστορία, ανήκει στο προλεταριάτο. Ας αρχίσουμε την επανοικειοποίηση από την συλλογική μνήμη μας και την ταξική ερμηνεία των φαινομένων. (Ρητορικό σχήμα. Η επανοικειοποίηση αρχίζει πάντα από τα μέσα πάλης, κατά συνέπεια προς την ανάγκη και τον επαναστατικό σκοπό).

 Εκείνοι που δεν είχαν φωνή, όταν βρίσκουν φωνή μιλάνε για τον αγώνα τους και την συλλογική μας ιστορία. Άλλοι, μιλάνε ακατάπαυστα για κάποιον παντοδύναμο εχθρό (σαν τους δούλους του θεού). Δεν έχει σημασία το πολιτικό πρόσημο των λόγων τους. Το κρίσιμο είναι ότι μιλάνε για τον εχθρό. Κι ίσως για κάποιον φίλο μακρυά (στην λατινική αμερική), τόσο μακρυά ώστε να μπορεί να παρουσιαστεί ως εκλεκτή εξαίρεση.

 Ο σταλινικός που διατείνεται (σε Συζητήσεις στο Ίντυ) ότι στην Ισπανία το '36 επί δημοκρατικής διακυβέρνησης, την οποία υπερασπίζεται, δεν υπήρχαν οι συνθήκες για την κολλεκτιβοποίηση, ενώ για την Β.Συρία σήμερα, όπου υπάρχει μια μερική κολλεκτιβοποίηση (και δεν αναφέρομαι στις συνεργατικές, αλλά στις κομμούνες του YPG/YPJ επί απαλλοτριωμένων εδαφών), η αντιπροσωπευτική δημοκρατία είναι αφορισταία, διότι είναι το περίβλημα του καπιταλισμού και επίσης αφορισταίο το σύνολο των  κοινωνικών μετασχηματισμών που γίνονται εκεί,  επειδή δεν έχει καταργηθεί η ατομική ιδιοκτησία, είναι εξίσου υποκριτής με εκείνους που βλέπουν την γη σαν το μαύρο σκοτάδι γύρω από το φωτεινό άστρο της τσιάπας. Όσο πιο μακρυά στον χώρο ή στον χρόνο, τόσο πιο καλά!

 Όχι ότι στην Ροζάβα έχει εξαληφθεί η δυναμική του ανάπτυξης του καπιταλισμού, αλλά αυτό θα το κρίνουν οι επαναστάτες που έχουν συστρατευτεί στον αγώνα (χοτζικοί-σταλινικοί, μαοϊκοί, απροσδιόριστοι λενινιστές, αυτόνομοι αντιφασίστες, αναρχοκομμουνιστές, αναρχοπλατφορμιστές, αναρχοοικολόγοι, μπακουνικοί αναρχικοί ...).

 Όπως έγραψε η Λαϊκή Αναρχική Ένωση (UNIPA) από την βραζιλία: « Για τους επαναστάτες δεν έχει σημασία α πριόρι αν το κόμμα που ηγείται του αγώνα είναι σοσιαλδημοκρατικό, μαοϊκό ή εθνικιστικό, ή ακόμη κι αν δεν έχει μια οργανική διεύθυνση του αγώνα. Για τους επαναστάτες αναρχικούς, οι οποίοι υπερασπίζονται τον υλισμό και την διαλεκτική ως μέθοδο ανάλυσης, αυτό που έχει σημασία είναι ο ακριβής χαρακτήρας του αγώνα που διεξάγεται από τον λαό, αν είναι δίκαιος ή άδικος από την σκοπιά της κοινωνικής επανάστασης. Μια αναρχική οργάνωση πρέπει να μην εγκαταλείπει ποτέ τις ιδεολογικές, στρατηγικές και θεωρητικές αρχές της. Αυτό, σε αντίθεση με την πουριτανική αποστασιοποίηση, υποδηλώνει την συμμετοχή και τον εσωτερικό διάλογο μέσα στο μαζικό κίνημα, κατανοώντας τις ιδιαιτερότητες κάθε τάσης και κάθε παράταξης, την ιστορία της και το παρόν της. » (asmpa.espivblogs.net/2015/10/20/unipa-rozava-gr/)

 Είναι παντελώς αδιάφορο αν έχουμε να κάνουμε με σταλινικούς, τροτσκιστές, λουξενμπουργκιανούς, καταστασιακούς, αναρχοατομικιστές, αναρχοπασιφιστές, κροποτκινκούς διαφωτιστές, μαλατεστικούς σχετικιστές, φιλοζαπατιστές ή όποια άλλη ερμηνευτική θεώρηση σε διάσταση από την τρέχουσα ταξική πάλη. Η αντιπαράθεση γύρω από τις ηγεσίες (υπέρ ή ενάντια) φαντάζει σαν ένας θίασος υστερικών μονόλογων σε έναν κόσμο κατακερματισμένο και ηττημένο (γι' αυτό πλεονάζουν και οι εκφράσεις κατίσχυσης, στα όρια της συζήτησης). Ειδικά ο αντισταλινισμός ως δηλωτική θέση, αποτελεί προϊόν της μετά τον Β'ΠΠ αντεπανάστασης και σαφή υπαναχώρηση προς τον αστικό φιλελευθερισμό και αμοραλισμό. Όλοι οι λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν κάποιον στον αντισταλισνισμό ειδικά, είναι προνομιακά εκλεκτικοί, άρα συντηρητικοί, οπισθοδρομικά ιδεαλιστικοί και οπορτουνίστικοι. Οι αναρχικοί οφείλουμε να είμαστε αντίθετοι σε κάθε μορφή σοσιαλδημοκρατίας (και στην μαρξική). Και στην συγκαλυμένη σοσιαλδημοκρατική προπαγάνδα περί του ανέφικτου κοινωνικών επαναστάσεων, περί του «μη χείρον βέλτιστον» και περί διάκρισης ατομικής και συλλογικής πολιτικής ευθύνης.

  Η ερώτηση είναι απλή (και δεν αφορά μόνο και κυρίως την στιγμή των εκλογών): Με ποιό τρόπο συνέβαλες σήμερα στο δυνάμωμα της επαναστατικής πάλης; Όταν θα καταστήσουμε αυτό το ερώτημα ακρογωνιαίο λίθο των κοινωνικών σχέσεων, ίσως ο κόσμος γίνει λίγο ανθρωπινότερος. Και τότε οι δίκες της μόσχας θα φαίνονται σαν ανέκδοτο.

 Α! Και δεν θα ξεχάσουμε όλους αυτούς που μας λένε τι να μην κάνουμε και τι δεν είναι ο (κάθε) αγώνας.

_________

 

Σχετικά με την ανάρτηση «από αναρχάρας διαλεκτικός 06/09/2016 8:28 μμ.»:

 Για να  μην μπερδευτούμε, να σημειώσω ότι θεωρώ τον Λένιν «μανούλα» του οπορτουνισμού. Ξύπνιος με περικεφαλαία. Και με την σοσιαλδημοκρατία και με την επανάσταση. Και κομματική δικτατορία και αμφίρροπες οικονομικές πολιτικές. Μόνο ο θάνατος τον σταμάτησε. Δεν θα το αναλύσω εδώ. Δεν με απασχολεί ο Γραμματέας. Ούτε έχω να προσθέσω νέες πληροφορίες σ' όσα του έχουν σούρει οι αναρχικοί. Απλά, για να μην θεωρηθεί ότι το παρακάτω σχόλιό μου αποσκοπεί στην γενική υπεράσπισή του.

 Το συγκεκριμένο απόσπασμα από τον «Παρτιζάνικο Πόλεμο» αποτελεί ένα διαμάντι της πρωτοκαθεδρίας της ταξικής βάσης στον αγώνα και της προσαρμογής της διανοητικής εργασίας και της πολιτικής θεωρίας στον ζωντανό κοινωνικό πλούτο της αντίστασης. Αλλά οι πουριστές, ιδεαλιστές και κατά βάθος ελιτιστές ζητάνε ακριβείς και απαράβατους κανόνες. Ζητάνε τον περιορισμό της ταξικής πάλης στα ιδανικά που ορισμένοι διανοούμενοι προβάλουν. Από τα έξω κι από τα πάνω. Ποιός ορίζει τους σκοπούς; Και ποιανού η κρίση χαίρει συλλογικής αναγνώρισης;

 Η πολυμορφία της κοινωνικής ζωής και των αντιστάσεων δεν συνδέεται πουθενά με ότι έχει χαρακτηριστεί οπορτουνισμός. Ούτε βέβαια το άνοιγμα των πολιτικών υποκειμένων προς τον κοινωνικό πλούτο. Η ανέλιξη στην εξουσία, που είναι ο σκοπός του οπορτουνισμού, βρίσκεται σε αντίθετη φορά προς τον σεβασμό στην παρούσα δυναμική των κοινωνικών αγώνων.

 Πόσο διαλεκτικός είναι ο αναρχάρας ώστε να μην καταλαβαίνει ότι το συγκεκριμένο απόσπασμα δεν αναφέρεται ειδικά στις κομματικές μεθόδους, αλλά «στις μορφές πάλης των επαναστατι­κών τάξεων που εμφανίζονται μόνες τους στην πορεία του κι­νήματος». Αν το είχε γράψει κάνας «δικός μας», θα μας φαινόταν σαν το απαύγασμα της θεωρίας της αυτονομίας. Αλλά αφού το έγραψε ο αρχικομματικός όλου του προηγούμενου αιώνα, τότε σίγουρα εννοεί αυτό που του προσάπτουμε. Αλλά ακόμα κι έτσι, δηλαδή, αν ο Λένιν ότι και να γράφει αναφέρεται στον κομματικό τακτικισμό, αυτή η επικουρική στάση πίσω από το λαϊκό κίνημα δεν έχει τίποτα το τρομερό. Το πρόβλημα με τον οπορτουνισμό των μπολσεβίκων ήταν ότι δεν μπορούσε παρά να σταθεί πάνω στο ξεπάστρεμα της επανάστασης (απαξίωση των εργατικών συμβουλίων, εξόντωση των κοντινών αντιπάλων, καταστολή σε Μαχνοβτσίνα, απεργίες, Κροστάνδη, Νέα Οικονομική Πολιτική) και όχι στην αποδοχή του πλούτου της.

 Τώρα, η θεωρία των μέσων που δεν αντιστοιχούν στους σκοπούς έχει θεμελιακά κενά. Ξαναβάζω από προηγούμενη ανάρτησή μου:

« Η αναντιστοιχία μέσων και σκοπών μπορεί να είναι αποτέλεσμα άστοχης κρίσης ή σκόπιμης παραπλάνησης. Το πρώτο το λύνει η ιστορική και συλλογική εμπειρία. Το δεύτερο αποτελεί πρόβλημα άλλης βαθμίδας κι όχι συνέπειας. Η ανατιστοιχία φαίνεται σε σχέση με τους δηλωμένους σκοπούς, οι οποίοι επικαλύπτουν τους πραγματικούς. Η αναντιστοιχία αποκαλύπτει την ύπαρξη ανομολόγητων σκοπών. Οπότε, το ζήτημα δεν είναι η ασυνέπεια των μέσων προς τους δηλωμένους σκοπούς ή γενικότερα, ο αμοραλισμός των μέσων, αλλά η αμοραλιστική επίκληση παραπλανητικών σκοπών και η απόκρυψη των πραγματικών. Το πρόβλημα είναι πάντα οι σκοποί. Τα απαράδεκτα μέσα προκύπτουν από απαράδεκτους σκοπούς. Άλλοτε στο φως της μέρας κι άλλοτε συγκαλυμένα. Τα μέσα αποκαλύπτουν τους σκοπούς. »

Σχετικά παραπέμπω και σε (εγχώρια) πολιτική τοποθέτηση-ανάλυση συλλογικότητας: http://asmpa.espivblogs.net/2015/06/03/apo-m-s/

________________________

 Καλημέρα


 

οταν εγραφε οτι η επαναστατική συνείδηση έρχεται απ' εξω. Κι ομως το εχω εξηγήσει παραπάνω και μάλιστα με το παράδειγμα της Ισπανίας, τη Πρώτη Διεθνή και το Φανέλι. Ο αναρχισμος ήρθε στην Ισπανία απ' εξω, οι εργάτες της Ισπανίας ήξεραν να μάχονται στα οδοφράγματα, αλλα το έκαναν για να κερδίσουν ένα καλύτερο μεροκάματο, μέχρι εκει, ποτέ δεν ομαρατίζονταν οτι υπάρχει ζωή σε αυτό το κόσμο χωρίς αφεντάδες και υποτακτικούς.

Ξέρετε να σας το πω κι αλλιώς, αυτο απευθύνεται στο Μήτσο, οι εργάτες δεν χρειάζονται απο κάποιον επαναστάτη να τους πει πως να πετάνε πέτρες και να στήνουν οδοφράγματα, ή να αποκρούουν επιθέσεις της αστυνομίας. Αυτο απο μόνοι τους μπορούν να το κάνουν καλύτερα απο το καθένα...επαναστάτη. Αυτο που περιμένουν ομως απο κάποιον που ασχολείται με την υπόθεση ειναι να τους αποκαλύπτει σε κάθε βήμα της πάλης, την αλήθεια απέναντι στα ψεύδη του εχθρού, των επιτελείων του. Και εκει οπως γνωρίζετε τα πράγματα δεν ειναι καθόλου εύκολα. Θέλετε να θυμίσω τι διαβάζουμε εδώ κατα καιρούς π.χ. για τους αγρότες όταν βγαίνουν στα μπλόκα; ή τι διαβάζουμε τώρα για τη Ροζάβα;

Ο ιστορικούλης μας πέταξε ένα απόσπασμα από έργο του Λένιν  στο οποίο λέει εντοπίζει οπορτουνιστική στάση του Λένιν; Ποια ειναι αυτή; Οτι ο μαρξισμος δεν επινοεί μέσα πάλης που δεν ταιριάζουν σε συγκεκριμένες συνθήκες της ταξικής πάλης; Αυτο ειναι...οπορτουνισμος;

Ειμαστε μετά το 1905, το επαναστατικο κίνημα δεν έχει υποχωρήσει εντελώς, η αντίδραση ομως θερίζει, δημιουργούνται λοιπόν σε μια σειρά απο πόλεις της Ρωσικής αυτοκρατορίας ομάδες εργατών που αντιστέκονται με παρτιζάνικη τακτική, κι αυτό γινεται απ' τα κάτω, αυθόρμητα. Κάνουν αντάρτικο. Στελέχη του μπολσεβίκικου κόμματος αντιδρούν στην τακτική αυτή την οποία αποκαλούν ναρόντικη, θυμίζοντας τη θέση του μπολσεβίκικου κόμματος ενάντια στην ΤΑΚΤΙΚΗ της ατομικής τρομοκρατίας το 1903, την εποχή πριν ξεσπάσει επανάσταση.

Ο Λένιν απαντά σε αυτα τα στελέχη του κόμματος ότι κάθε φορά η ΤΑΚΤΙΚΗ πρέπει να προσαρμόζεται στις συνθήκες της πολιτικής περιόδου. Τώρα παρά τη πρώτη υποχώρηση του μεγάλου επαναστατικού κινήματος του 05, εχουμε ακομη συνθηκες μαζικής επαναστατική πάλης ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ, ειναι επόμενο λοιπόν να συγκροτούνται ΜΑΖΙΚΑ παρτιζάνικες ομάδες και πρέπει να στηριχθούν πάσει θυσία απ' το κόμμα και να σταματήσει η πολεμική εναντίον τους. Δεν ειμαστε στο 1903, όπου οι συνθήκες ειναι εντελώς διαφορετικές και η τακτική της ατομικής τρομοκρατίας δεν ήταν σε καμια περίπτωση επιλογή των ίδιων των εργατών, αλλα ομάδων διανοουμένων που χτυπούσαν το καθεστώς.

Για να το θέσω διαφορετικά, ο Λένιν έλεγε το 1903 οτι ενας μαρξιστής ποτέ δεν θα αρνηθεί  το δικαίωμα στον εργατικό στρατό να αξιοποιήσει την ατομική τρομοκρατία για να εξοντώσει τους αξιωματικούς του αστικού στρατού. Αυτο προϋποθέτει ομως, έλεγε ο Λένιν, ότι έχει σχηματιστεί ήδη ο εργατικός στρατός και οτι ο εργατικός στρατός δεν σχηματίζεται από διανοούμενους που κάνουν επιθέσεις σε αξιωματούχους, μόνοι τους αποκομμένοι από το κινημα.

 Υπόψη όταν έκανε τη γνωστή σκληρή κριτική στους ναρόντινικους ο Λένιν, οι μπολσεβίκοι ήταν και οι ίδιοι στη παρανομία. Οταν πήγαιναν σε ένα εργοστάσιο να κάνουν ζύμωση και να καλέσουν τους εργάτες σε απεργία έπαιρναν το ίδιο ρίσκο με έναν ναρόντνικο που ετοιμαζε βομβιστικη επιθεση σε ένα δήμιο του καθεστώτος. Και στις δυο περιπτώσεις η μοιρα τους επιφύλασσε θάνατο, σε περίπτωση που γίνονταν συλλήψεις.

Οκ;

για τη Ροζάβα εχουμε γραψει αναλυτικά. Το αγροτικό ζήτημα δεν εχει τεθεί ούτε κατά διάνοια από τους ηγέτες των Κούρδων της Ροζάβα. Εχετε στοιχεια οτι μοιράστηκε η γη των φεουδαρχών σε φτωχούς αγρότες, ή ότι απαλλοτριώθηκαν επιχειρήσεις αστών; Αυτα ομως έγιναν στη δημοκρατία της Ισπανίας, την οποία υπερασπίζομαι. Συν τοις άλλοι ο κατεξοχήν ηγέτης των Κούρδων της Ροζάβα Salih Muslim εχει ξεφτιλιστει εδώ και καιρό γλείφοντας τους αμερικανούς πατόκορφα. τα εχουμε ξαναγράψει. Θέλετε να σας τα θυμίσω;

Κατα τα άλλα οι αμερικανοι ιμπεριαλιστές να θυμίσω στήριζαν το Φράνκο, η ΤΕΧΑCO ήταν μια απο τις πολλές επιχειρήσεις που έστελναν συνεχώς καύσιμα στη λεγεώνα των ξένων, στο μηχανοκίνητο στρατό του Φράνκο. Αμερικανικα μονοπώλια υπό την αιγίδα του χρηματιστικού κεφαλαίου JP Morgan, διέθεσαν τεράστιες πιστώσεις προκειμένου να αποκτήσει η Γερμανία μια τεράστια βιομηχανική βάση, πανέτοιμη να παράγει τις μεγαλύτερες ποσότητα πολεμικού υλικού σε όλο το πλανήτη τότε. Μην ακούω λοιπόν βλακείες ότι οι αμερικανοι ήταν φιλελεύθεροι. Συμμετείχαν στο ΒΠΠ, μόνο όταν είδαν ότι οι σοβιετικοι μετά το Στάλινγκραντ είχαν τη δύναμη να φτάσουν ως την Ιταλία. 

αυτιά. Νομιζω τα συνόψισα ολα, όσο μπορούσα.

υγ: Πόζι απάντησες ή πας να την κάνεις με ελαφρά; 

Θείο προλετάριντ θα πετάξω λινκακι με αυτα που έγραφες ότι θα ψήφιζες και μετα δυο σου χεράκια. Μην ξεχνιόμαστε :-)

από αναρχάρας ξελευθεριακός (για όσους πιάνουν τη διαφορά) 07/09/2016 9:55 πμ.


προς yaniri

Καθόλου μάταιο δεν είναι όταν μας δίνεται η δυνατότητα να το κάνουμε όταν είναι δίπλα μας, αν και δε σε κρίνω απλά ηθικά για το συγκεκριμέξνο, αλλά πολιτικά. Μεγάλη η διαφορά κι ελπίζω κάποτε να την καταλάβεις. Βλέπεις yaniri το αν θας φας εσύ σπανάκι ή μπριζόλα δεν αφορά κανέναν υπό την προϋπόθεση ότι δεν δίνεις πολιτική χροιά και δε το κάνεις πολιτικό πρόταγμα και πολιτική στάση. Όταν όμως το κάνεις, όπως π.χ στις εκλογές, τότε παράγει πολιτικό έργο, δλδ, επηρρεάζει το τι θα κάνουν πολλοί μαζί, γι' αυτό και κρίνεσαι πολιτικά και αναπόφευκτα και ηθικά αφού μιλάς με ηθικούς όρους κι αφού η ηθική δεν είναι κάτι το αδιάφορο προς την πολιτική.

Μη πας να κρυφτείς λοιπόν πίσω από τη δήθεν "ασημαντότητα" σου. Το να λες ότι συμφωνείς λοιπόν με τον κανόνα που μόλις παραβίασες υποτιμά και τη νοημοσύνη μας συν τις άλλοις...Καλύτερα όντως να πας για ντονέρ και να αφήσεις και τις εξίσου ανιστόρητες αμπλαούμπλες περί οικονομίας και διαχείρισης ή να μάθεις τη διαφορά ανάμεσα σε παραγωγή και οικονομία πριν μπείς σε τέτοιες κουβέντες.

Τέλος, συμφωνώ 100% μαζί σου όταν λες "όταν οι γκούλαγκ, οι προμελετημένες δολοφονίες "εχθρών", οι παράπλευρες απώλειες, αγιάζουν κάποιο σκοπό, όχι μόνο δεν θα βρεθούμε κοντά πολιτικά να παλέψουμε αλλά θα είμαστε απέναντι."

Είμαστε όντως απέναντι και για τους ίδιους ακριβώς λόγους στην Ελλάδα του 2016 με τη μικρή τροποποίηση ότι εγώ μιλώ για -προμελετημένες δολοφονίες "φίλων"-, που τις άγιασε η ψήφος στο συριζα, όπως οι παπάδες που ευλογούν τα όπλα στο όνομα της αγάπης. Κατόπιν τούτου κι αφού δεν έχει προηγηθεί αυτοκριτική και μετάνοια (με τη χριστιανική θρησκευτική έννοια του όρου που είναι τόσο οικείος στους κύκλους μερικών "ελευθεριακών"), θεωρώ ότι το να μιλάν οι συγκεκριμένοι "ελευθεριακοί", όπως εσύ τους ορίζεις, (χιπστεροειδή σκυλάκια του συριζα, όπως τους ορίζω εγώ), είτε για την 6η, είτε  για "την υπέρτατη αξία της ζωής" είτε για γκούλαγκ, είναι εκτός από υποκρισία και πολύ εξοργιστικό, λαμβανομένων υπόψην και των θυμάτων στον πάτο του αιγαίου και των στρατοπέδων συγκέντρωσης των προσφύγων οικονομικών και πολιτικών.

Ας μας ξεφορτωθούν λοιπόν, αυτού του είδους οι "ελευθεριακοί" και ας μπουν σε καμιά συριζαιϊκή ΜΚΟμπίζνα με ανθρωπιστικό μανδύα αφού είναι και τόσο λάτρεις της "υπέρτατης αξίας" της ανθρώπινης ζωής. Γιατί μόνο υπό αυτή την έννοια μπορεί κάποιος να δεχτεί ότι εννοούν την "αξία" της ανθρώπινης ζωής. Ως επενδυτική και καριερίστικη ευκαιρία βασισμένη πάνω στην πολιτική οικονομία του εγκλήματος που θα έλεγε κι ο Μαρξ. Σταματώ εδώ για να μη γίνω ακόμα πιο σκληρός και χαλάσουμε τις καρδιές μας κι άλλο.

προς μήτσο:

πραγματικά δε μπορώ να καταλάβω από που αντλείς το συμπέρασμα ότι ταυτίζω την πολυμορφία των κοινωνικών αγώνων/αντιστάσεων με τον οπορτουνισμό. Μήπως εσύ, από την άλλη, εννοείς ότι κανένας κοινωνικός αγώνας δεν είναι οπορτουνιστικός; Δε νομίζω αν και μπορεί να κάνω και λάθος.

Γίνε πιο συγκεκριμένος για να μπορέσω να απαντήσω διότι δε μπορώ να απαντήσω επί του υποθετικού και νομίζω ότι σκιαμαχείς, καθότι πιστεύω ότι είμαι αρκετά διαλεκτικός για να αντιληφθώ τι ακριβώς λέει το απόσπασμα το οποίο παρέθεσα ο ίδιος, όπως και το γιατί τόνισα με μπολντ το σημείο του αφορισμού που δίνω έμφαση ειδικότερα.

Άλλωστε ακριβώς η ίδια η μέθοδος όπως την περιγράφει ο Λένιν "εχθρός κάθε αφηρημένης διατύπωσης, κάθε δογματικής συνταγής, απαιτεί να μελετάμε προσεκτικά τη διεξαγόμενη μαζική πάλη, που με την ανάπτυξη του κινήματος, με το ανέβασμα της συνειδητότητας των μαζών, με την όξυνση των οικονομικών και πολιτι­κών κρίσεων γεννά συνεχώς όλο και νέους, όλο και πιο ποικί­λους τρόπους άμυνας και επίθεσης" με οδήγησε στο εντελώς αντίθετο συμπέρασμα από αυτό του ίδιου, δηλαδή στο να απορρίπτω απόλυτα ορισμένες μορφές πάλης. Εσύ δεν απορρίπτεις καμία δλδ ως ακατάλληλη για το συγκεκριμένο σκοπό τον οποίο επιδιώκεις; Είσαι υπερ της "παν-μορφίας των αγώνων" (σχώρα με για το νεολογισμό, δε μου ήρθε κάτι καλύτερο) που ισοδυναμεί με τον αγώνα ως αυτοσκοπό; Εγώ πάντως όχι. Παραμένω πάντα υπερ της πολυ-μορφίας. Ελπίζω να έγινα κατανοητός.

από el quinto regimiento 07/09/2016 11:43 πμ.


 

δεν απάντησες με παρρησία. Ειναι αξιοκατάκριτο, μεμπτό, επιλήψιμο αναρχικος να ψηφίζει Σύριζα... χωρίς αυταπάτες; Απάντησε αν σου βαστάει. Σου ειχα γράψει και νωρίτερα η ματαιοδοξία ειναι η αγαπημένη μου αμαρτία, και εσύ εισαι ματαιόδοξος μέχρι τα μπούνια. Θα φας καλά εδω.

Ποζι μας, μην την κάνεις με ελαφρά.

Οσο για τον θειο προλετάιρντ που κανει οτι δεν καταλαβαίνει, ας του θυμίσουμε τι έγραφε πολύ πρόσφατα

εχουμε και λέμε:

θειος Προλετάιρντ απευθυνόμενος σε μένα

παρέμβαση 1

Κι εσύ αντι-ρεβιζιονιστή, ένα πράγμα. Αν το κράτος τείνει προς τον ολοκληρωτισμό (δες Ισπανία-λάϊβ), δεν ψάχνει (ή και δημιουργεί ΝΥ 12/9/01, Βρυξέλες, Παρίσια, Άγκυρες) αφορμές να κατεβάσει τον στρατό στον δρόμο και να αναστείλει κάθε κοινωνικό, ταξικό, πολιτικό, δικαίωμα, και ο "λαός" δηλαδή όλοι εμείς, δεν έχουμε φτιάξει καμιά μαζική ταξική/κοινωνική οργάνωση να αντισταθούμε, υπάρχει τίποτα άλλο πιο σίγουρο και δεδομένο από το άρμα του ΚΚΕ και την σκιά του; Δυστυχώς για εμάς όχι. Ελεεινό και τρισάθλιο είναι το ΚΚΕ, αλλά αποτελεί μοναδικό ανάχωμα στον οδοστρωτήρα. Σε αυτό ποντάρει κι αυτό, "θα έρθει καιρός που δεν θα έχουν άλλη επιλογή" σου λέει. Για αυτό είναι επιτακτικότερη η ανάγκη της οργάνωσης και της μηδενικής ανοχής σε "αντι-κομμουνιστές". Γιατί δεν μπορούν όλων μας οι μπαμπάδες και οι θείοι να μας φυγαδέψουν στα Παρίσια να γίνουμε καταστασιακοί (μη-χέσω). Εδώ στα μακρονήσια του αύριο θα είμαστε και θα τα λέμε.

θειος Προλετάιρντ απευθυνόμενος ξανά σε μένα

παρέμβαση 2

Μάζες με κουμπούρια στους δρόμους αναζητώντας την απόλυτη ελευθερία, χωρίς ιδιαίτερη οργάνωση, αλλά ο αντικομμουνισμός αυτονόητος. Εννοείται ότι και τα δυο χέρια θα μου κοπούν και θα το ρίξω δαγκωτό και θα είμαι και στην πρώτη γραμμή :) [σ.σ. εννοει οτι θα ψηφίσει Περισσό]

Από την στιγμή όμως που οι συνελεύσεις και οι συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ δεν έχουν απαγορευτεί είναι έτσι ακριβώς όπως τα λες. Όταν θα απαγορευτούν 500 χιλιάδες θα είναι στο δρόμο συντεταγμένα, κι αυτό είναι αποτέλεσμα της οργάνωσης. Και τότε δεν θα υπάρχουν ούτε στέκια, ούτε καταλήψεις, ούτε ιντιμίντια, ούτε σχολές. Αυτή την οργάνωση δεν την έχει ούτε ο μικροαστός νεο-Σταλινικός, ούτε ο Τροτσκίζον δημοκράτης, ούτε ο απόλυτος-ελευθερίας-ή-τίποτας. Μιλάμε για ένα απολιταρχικό νεοφιλελεύθερο αστικό καθεστώς με εικονική πραγματικότητα να κυβερνιέται από την μαϊμού της πολιτικής σκέψης. Αυτά περί πραγματικότητας και υλικών συνθηκών εκτός βιβλίων και πιντιέφ.

...............

Δεν υπάρχει καμιά οργάνωση, για αυτό έχουμε νεοφιλελευθερισμό και τάσεις προς ολοκληρωτισμό. Και ο χρόνος περνάει, τίκι τάκ, τίκι τάκ. Παίζει καμιά φάση στη πλατεία ή να πάω συνέλευση;

Με τους πιο κάτω των αποκατιανών κάτι μπορεί να ξεκινήσει, σαν οργάνωση και βλέπουμε. Τουλάχιστον και το πελεκούδι να καεί η οργάνωση θα επιβιώσει. Για επανάσταση δεν ξέρω, είναι μακρυά. Ξού πάντως από φάσεις Κιέβου και διεκδίκηση ατομικής ελευθερίας. Ξέρουμε τώρα που τις οδηγεί αυτές τις "φάσεις" το νεοφιλελεύθερο υπερκράτος και υπερκεφάλαιο

______________________________________________________________________________________________________________________

ΤΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΕΔΩ:

αν προσέξετε η ιδεολογική πλατφόρμα Γιαννήρη, προλετάιρντ ειναι καρμπόν ίδια.

Τι μας λένε οι τύποι; Οτι τα πράγματα στη βάση του καπιταλισμού έχουν... αλλάξει (κλασική ρεφορμιστική μπανανόφλουδα), οτι ο νεοφιλελευθερισμος  δεν ειναι μια απο τις όψεις της καπιταλιστικής διαχείρισης,

αλλα η μοναδική όψη. Τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια; Υπάρχει πάντα ανοιχτό το ενδεχόμενο για την καλή σοσιαλδημοκρατία, την οποία ο Γιαννήρης  στη κρισιμη συγκυρία ψηφίζει και  με τα δυο χέρια, όπως το έκανε άλλωστε και αργότερα αναρωτιέται κουτοπόνηρα και τι τρέχει μωρε; Μια ασημαντόητα ειμαι, βέγκαν δηλώνω μια ζωή, κάθε 4 χρονια ψηφίζω και εναν Τσίπρα (τρωω και ενα σουβλάκι). Σιγα!

Επιπλέον, σύμφωνα με ολο αυτο το σινάφι, προσέξτε, επαναστατική πάλη δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ, κι αν υπάρξει θα οδηγηθούμε σε συνθήκες... Κοσόβου, Συρίας κτλ....

οδεύουμε σε έναν απολυταρχισμο μιας αόρατης διεθνούς ελίτ,

οπότε ας φτιάξουμε καμια νησίδα να φυτεύουμε ραπανάκια και καλά ειναι και τα αστικά κομματα που δήθεν παλεύουν την αστική τάξη (αλλοτε Περισσός, αλλοτε Σύριζα),

να τα ψηφίζουμε. Οι εργάτες δεν πρόκειται ποτε να οργανωθούνε.

Για να παρουσιάσουν ως επαναστατική την νησίδα με τα ραπανάκια, μόνιμη επωδός τους ειναι η 6η και οι ζαπατίστας, κλασικο κόλπο του κάθε ρεφορμιστή σε ολο τον πλανήτη.

_________________________________________________________________________________

Δεν ενδιαφέρει κανέναν αν οι τύποι συνενοούνται για να τα γράψουν αυτά, αν κάνουν φραξιονισμό. Ειναι της ίδιας ιδεολογικής σχολής των μικροαστών ψηφοφόρων του Σύριζα με αναρχική προβιά.

Ολοι αυτοι κατσικώθηκαν στο ιντυ απο το 2011 με τις πλατείες και τους αγανακτισμένους. Κάνω λάθος πουλάκια μου;

υγ: το θειος του το κοτσάρω γιατι ειχε πρωτοστατήσει στην οργάνωση αναρχικών παλαιμαχων :-) χα χα !

υγ2: οπως καταλαβαίνεις θειο, το τι κάνει το επαναστατικο κινημα, αφορά το ίδιο και όχι βέβαια ρεφορμισταράδες σαν και εσένα που θεωρούν επιλήψιμο να αποκαλύπτονται τα αίσχη των έκτακτων τρομοδικείων.

 Θα ξεβρακωθειτε εντελως συριζοφιδάκια και συνοδοιπόροι. Συνεχίστε τον ίδιο χαβά

υγ3: εχεις πλαδαρέψει μου φαίνεται απλε 3, οι τύποι ειναι ρεφορμισταράδες.

οπλισε καλά την ταξική σου εγρήγορση

από yianiris 07/09/2016 2:40 μμ.


Προτείνω, για να γίνεται συζήτηση και όχι ατομικοί διάλογοι, για να κρατιούνται τα προσχήματα της οριζόντιας και ισότιμης διαδικασίας, να περιμένουμε να τοποθετούνται επαρκώς όλοι που συμμετέχουν και να μην βομβαρδίζεται κάθε ένα σχόλιο με τρία άλλα του ίδιου ατόμου. Προσωπικά, αφού η συζήτηση ξεκίνησε από κάποιον που είπε ότι θα επανέλθει (10 σχόλια πριν) θα περιμένω. Γενικά, γιατί αισθάνομαι ότι βρισκόμαστε σε ανάκριση 1 προς 1 σε δωματιάκια της Στάζι; Καμιά ιδεολογική ορθότητα και ορθοδοξία δεν θα υπερασπιστώ εγώ, αυτά είναι ψυχασθένειες εχθρικών πολιτικών χώρων.

από el quinto regimiento 07/09/2016 4:11 μμ.


όταν ομως δεχόμουν εγώ πανταχόθεν συκοφαντίες για ενορχηστρωμένη επίθεση υπονόμευσης του μέσου και μάλιστα -άκουσον, άκουσον- με τη συνεργασία μελών της ΔΟ (!!), εσύ τσουπ ευθυγραμμιζόσουν με τον ιντερνετικό οχλο και πετούσες τα αστειάκια σου για...ινστιτούτο σταλινολογίας. Λοιπόν, τώρα το ινστιτούτο σταλινολογιας λέει να κάνει ένα διαλειματάκι από το ιστορικό παρελθόν, και να αναλάβει κάτι συριζοπούλια στο ιστορικό παρόν που νομίζουν οτι μπορούν να δουλεύουν τους αναγνώστες του ιντυ.

Ειδες πως γυρνάει το παιχνιδάκι; Πρόσεξε τώρα γιατί τόσο καιρό σκόπιμα κρατιόμουν στην άμυνα στο ιστορικό παρόν, επιμένοντας στην επίθεση στο ιστορικό παρελθόν, προκειμένου σήμερα να παρω σε μερικούς απο σας τα σώβρακα στην αντεπιθεση στο ιστορικό παρόν. Κατανοητός; Ως γνωστόν η εκδίκηση ειναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο... :-), ας μιλήσω στη γνωστή σε σας ηθικοπλαστική γλώσσα των πατέρων της εκκλησίας σας.

Σας αφήνω λοιπόν 10 μέρες να συγκεντρώσετε ολα τα οπλα της επιθεσης συριζοπούλια που παριστάνετε τους κήνσορες της αναρχίας,κ.κ. Γιαννήρη, Πόζι και προλετάϊρντ, ενω ειστε κατ' επανάληψη κοψοχέρηδες του αστισμού και ρεφορμισταράδες με προβιά αναρχικού. Ακομη και αν σε λιγότερο απο 10 μέρες ο Πόζι επιτέλους απαντήσει αν ειναι κατάπτυστο, χυδαίο και ποταπό ενας επαναστάτης να ψηφίζει Σύριζα χωρις...αυταπάτες, που δεν το βλέπω, εγω θα επανέλθω στις 17/9/2016.

Η ομάδα χαρίζει, γιατί ξέρει οτι θα φάτε τόσα πολλά γκολάκια στο δεύτερο ημίχρονο που θα τα θυμάστε μια ζωή :-).

από Ένας φίλος και σύντροφος του Γ.Μ 07/09/2016 8:04 μμ.


Επειδή πιο πάνω ποσταρίστηκε απο τον ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ ο Γ. Μεριζιώτης ο οποίος αν και “θαυμαστής του” δεν τον “συμβουλεύτηκε” σε σχέση με το δημοψήφισμα, επαναδημοσιεύω ένα από τα τελευταία  κείμενα του Γ.Μ στο διαδίκτυο και στο ιντυ, για να μην υπάρξει κάποιο μπέρδεμα η υπονοούμενο.

Ένας φίλος και σύντροφος του Γ.Μ

...........................................

Η χαμένη τιμή της αριστεράς

(κρατάει πάρα πολλά χρόνια αυτή η κολόνια)

 Του Γιώργου Μεριζιώτη

Η παρέμβαση αυτή αφιερώνεται πρωτίστως στους αναρχικούς/ες και τους αναρχίζοντες που μας έπρηξαν από  τον Γενάρη προτείνοντας άλλοι άμεσα και άλλοι έμμεσα ότι πρέπει εμείς οι αναρχικοί να ξεκολλήσουμε από ιδεολογικές αγκυλώσεις και ιδεοληψίες και να ψηφίσουμε αριστερά ως μια προοπτική υπέρβασης της συγκυρίας, (αυταρχική δεξιά κυβέρνηση, επέλαση του νεοφιλελευθερισμού κλπ). Επίσης αφιερώνεται στους αριστερούς /ες που τώρα κλαίνε σαν μωρές παρθένες (ποιητική αδεία ας μην μου την πέσουν οι φεμινίστριες).

 Δεν θα κάνω ανάλυση των μέτρων του νέου μνημονίου ή μια γενικότερη οικονομική ανάλυση και περί νομισματικής πολιτικής (όχι ότι δεν δύναμαι) άλλα θέλω χωρίς μακρηγορίες να σταθώ σε δυο τρία ζητήματα κόντρα και ενάντια στον οικονομισμό.

1.  Σύντροφοι αριστεροί είστε τόσο αντιφατικοί που η αντίφαση σας δεν μπορεί να εξηγηθεί με πολιτικούς όρους άλλα μόνο με την επιστήμη της ψυχοπαθολογίας, γιατί από την μια λέτε ότι είστε οπαδοί του διαλεκτικού-ιστορικού υλισμού και από την άλλη βγάζετε ιδεαλιστικά συμπεράσματα από την ιστορία και η ιστορία εκτός από τραγωδία ή κωμωδία είναι και αμείλικτη γιατί ζούμε στις απαρχές του 21ου αιώνα και είναι σαν να μην υπήρξε ο 20ος, αντίθετα έχουμε περάσει από τον 19ο αιώνα κατευθείαν στον 21ο .

 Πάμε λοιπόν στον 19ο αιώνα , όταν άρχισαν να διαμορφώνονται οι σοσιαλιστικές τάσεις (εκεί ανήκουν και οι αναρχικοί) μέσα στην κοινωνία των προλεταρίων. δρομολογήθηκαν δυο πολιτικές τάσεις και στρατηγικές , χονδρικά οι αναρχικοί υποστήριξαν ότι πρέπει να γκρεμίσουμε και να αναδημιουργήσουμε και οι μαρξιστές, λασαλικοί και λοιποί σοσιαλιστές υποστήριξαν ότι πρέπει να μπούμε στους αστικούς θεσμούς και δομές και να τους αλλάξουμε από μέσα, οι αναρχικοί είπαν ότι αυτό είναι αδύνατον γιατί όλη την ατμόσφαιρα και το πλαίσιο το διαμόρφωσαν- διαμορφώνουν οι αστοί και είναι αυτή η τάξη είναι που δίνει την μορφή και το περιεχόμενο.

 Εσείς οι αριστεροί είπατε τότε χρησιμοποιώντας την αυτ-απάτη του Μαρξ (βάση και εποικοδόμημα) ότι αν αλλάζοντας την βάση οικονομία – παραγωγικές σχέσεις αναγκαστικά θα αλλάξει και το εποικοδόμημα δηλαδή τις πολιτικές σχέσεις και το κράτος ( αυτός ο υπέρ θεσμός) που είναι η κορύφωση των πολιτικών σχέσεων στην αστική κοινωνία. Οι αναρχικοί υποστήριξαν ότι το προλεταριάτο αν δεν συντρίψει ταυτόχρονα τον αστισμό και στα δυο επίπεδα εφαρμογής του δηλαδή τις παραγωγικές και πολιτικές σχέσεις, νέα δεσμά αυτή την φορά πιο βαριά θα έρθουν να τον υποδουλώσουν, βλέπετε φίλοι αριστεροί ότι οι αναρχικοί δεν είχαν μόνο μια αντίληψη ισότητας τύπου στρατοπέδου αλλά προσλαμβάνανε το προλεταριάτο ( χωρίς μεσσιανισμούς) σαν την τάξη που αν θέλει να καταργήσει τον εαυτό του και όλες τις τάξεις δεν μπορεί να το κάνει παρά μόνο σαν η δυνατή ελευθερία συντρίβοντας χωρίς στάδια τον καπιταλισμό και το κράτος , δυστυχώς η ιστορία δεν έκανε το χατήρι στους αναρχικούς, μειοψήφησαν στους κόλπους του προλεταριάτου και οι μαρξιστές με τις δυο εκδοχές της σοσιαλδημοκρατίας την καουτσκική ρεφορμιστικη και την λενινιστική ριζοσπαστική ηγεμόνευσαν. Σύντροφοι αριστεροί το τι έγινε τον 20ο αιώνα όταν εφαρμόστηκαν οι θέσεις σας στην πράξη το έχει βιώσει η καταπιεσμένη – εκμεταλλευόμενη ανθρωπότητα με οδύνη.

 Εκείνη την εποχή, μιλάω για τον 19ο αιώνα, επιλέξατε να συμμετέχετε στους αστικούς θεσμούς (για να τους αλλάξετε από τα μέσα ! ) όμως αλίμονο όπως συμβαίνει μέσα στην ιστορία της κυριαρχίας αντί να αλλάξετε τους θεσμούς τους φέρατε μέσα στις προλεταριακές κοινότητες και εισάγοντας τα αστικά πρότυπα , ο εκλογισμός , ο κυβερνητισμός, η ιεραρχία και η διαμεσολάβηση λίγο πολύ άγνωστες στις τάξεις των προλετάριων άρχισαν να γίνονται ο κανόνας. Έκτοτε μέσα από τον κυβερνητισμό και τις κυβερνήσεις που συμμετείχατε είτε συμμαχώντας με τους μεσοαστούς είτε συμμαχώντας με τους αστούς μπήκατε και εσείς στο κλαμπ της διγλωσσίας γιατί είναι λάθος να λέμε ότι τα κόμματα και οι κυβερνήσεις λένε ψέματα, το σωστό είναι να λέμε ότι είναι δίγλωσσες, οι κυβερνήσεις μέσα από το πολιτικό ψέμα είναι πάντα δίγλωσσες, άλλα λένε τα κάματα για να αποσπάσουν ψήφους και άλλα εφαρμόζουν όταν κυβερνούν και φυσικά η κορύφωση της διγλωσσίας συμβαίνει όταν η εκάστοτε κυβέρνηση θέλει να αποσπάσει συναίνεση από τις κατώτερες τάξεις.

 Αγαπητοί σύντροφοι αριστεροί ακόμα και όταν βρεθήκατε μπροστά στην επανάσταση την διγλωσσία χρησιμοποιήσατε για να αποσπάσετε συναίνεση το “όλη η εξουσία στα σοβιέτ” τι ήταν; και τι έγινε μετά; φυσικά όλη η εξουσία στο κόμμα, αυτό ήταν στην πραγματικότητα το αληθινό σύνθημα. Το τι έγινε τον 20ο αιώνα με τις κυβερνήσεις λαϊκών μετώπων που συμμετείχατε ή με την άγια σοσιαλδημοκρατία δεν το πιάνω εδώ γιατί θα μακρηγορήσω, φυσικά από το μικρόβιο της διγλωσσίας (όπως και τώρα) μολύνθηκαν και κάποιοι αναρχικοί λ.χ συμμετοχή στην κυβέρνηση το 1936 στην Ισπανία και (αυτό μας έχει στοιχειώσει) αγνοώντας το αξίωμα του συκοφαντημένου και υποτιμημένου Προυντόν ότι εκτός των άλλων “κυβέρνηση ανθρώπου από άνθρωπο σημαίνει δουλεία”, εδώ κλείνω την μικρή και αποσπασματική αυτή ιστορική αναφορά και έρχομαι λίγο στα δικά μας και στο σήμερα.

 Πάλι είμαι υποχρεωμένος να πάω λίγο πίσω για να πω ιδιαίτερα στους ανιστόρητους αριστερούς και αναρχικούς συνοπτικά μερικά πράγματα.

 Ο Συριζα είναι μετεξέλιξη του “Συνασπισμού της αριστεράς και της προόδου”. Ο Συνασπισμός δημιουργήθηκε από το ΚΚΕ και το ΚΚΕ εσωτερικού λίγο μετά την μετεξέλιξη του “υπαρκτού σοσιαλισμού” από κρατικό σε ιδιωτικό καπιταλισμό.

Το ΚΚΕ εσωτερικού επονομαζόμενο και ευρωκομουνιστές παίρνανε ιδεολογικοπολιτική γραμμή από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας (ΚΚΙ) σε αντίθεση από το ΚΚΕ που έπαιρνε γραμμή από την Μόσχα φυσικά και τα δυο κκ ήταν σταλινικά γιατί σταλινισμός δεν είναι μόνο ο αυταρχισμός άλλα και ο συμβιβασμός με τους αστούς, (λ.χ βλέπε,ειρηνική μετάβαση προς τον σοσιαλισμό) όταν το ΚΚΙ κήρυξε επίσημα τον λεγόμενο “ιστορικό συμβιβασμό” έγινε ένα από τα πιο φανατικά κόμματα υπεράσπισης της ΕΟΚ (αργότερα ευρωπαϊκής ένωσης) την ίδια πολιτική ακολούθησαν και οι εγχώριοι ευρωκομουνιστές. Για να μην μακρηγορώ μια καλή αναφορά υπάρχει σε αυτό το κείμενο της  Συσπείρωσης Αναρχικών » Δεν είναι «λάθος», δεν είναι «προδοσία», είναι απλά η αριστερά στην εξουσία» γιαυτό δεν θα αναφερθώ στην οικουμενική κυβέρνηση το ’89 που συμμετείχε ο συνασπισμος και υπουργός οικονομικών ήταν ο δόκτορ Δραγασακης προερχόμενος από το θεωρητικό αν φα κατ ε του ΚΚΕ (το οποίο ήταν ο Δραγασακης, Ανδρουλάκης, Αλαβανος Γκοτζιας και λοιποί ).

 Μέσα στον Σύριζα λοιπόν μαζευτήκαν οι ευρωλαγνοι, αρκετοί ριζοσπάστες λενινιστές και διάφοροι άλλοι κεντροαριστεροί πρώην ΠΑΣΟΚ και τώρα τι μας λένε για να δικαιολογήσουν τον ιστορικό συμβιβασμό τους; ότι η Ευρώπη έχει ξεφύγει από τις αρχές της !! και χρησιμοποιούν όποια φαιδρότητα βρουν για να μας πείσουν ότι αναγκάστηκαν σε συμβιβασμό !! οι αριστεροί αυτοί λοιπόν μιλάνε και υπερασπίζονται τις αρχές και τα οράματα των αστών πολιτικών ιδρυτών της Ευρωπαϊκής Ένωση λ.χ του Γερμανού Αντεναουερ και Σμιτ του εγχώριου Καραμανλή του πρεσβύτερου κλπ επίσης μιλάνε για αρχές όταν ο Συνασπισμός (χωρίς το ΚΚΕ) ψήφισαν υπέρ της συνθήκης του Μάαστριχ που είναι το πρελούδιο του νεοφιλελευθερισμού και αργότερα την συμφωνία της Λισαβόνα και την δημιουργία της ΟΝΕ που στην ουσία επισημοποιεί την διάκριση βορρά και νότου κεντρικές και περιφερειακές οικονομίες και χώρες, επίσης φέρνουν σαν αντιπερισπασμό την μελέτη του ΔΝΤ για το χρέος που για γεωπολιτικούς λόγους μέσω των Αμερικάνων φέρανε αυτή την μελέτη στην δημοσιότητα .

 Όμως η ευρωπαϊκή ένωση λειτουργεί με βάση τις αρχές συμφωνίας του Μάαστριχτ και της ΟΝΕ, και αυτοί οι ανεκδιήγητοι ζητάνε από τους “ψυχρούς και απάνθρωπους” βόρειους πολιτικούς να παραβιάσουν τις αρχές αυτές (που έχουν ψηφίσει και αυτοί οι αριστεροί ) εξ ονόματος του “φιλεύσπλαχνου ζεστού και ανθρώπινου” νότου !! φυσικά χρησιμοποιούν και το επιχείρημα ότι έγινε ένα πραξικόπημα γιατί ο λαός έχει ψηφίσει μια κυβέρνηση και πήρε αυξημένη πλειοψηφία με ένα δημοψήφισμα σαν να μην έχουν ψηφιστεί οι άλλες κυβερνήσεις.

2.  Όποιος νομίζει ότι το δημοψήφισμα ήταν μόνο μια αξιακή πρόταση – κίνηση κάνει λάθος γιατί το δημοψήφισμα ήταν για τους συριζέους στρατηγούς μια τακτική κίνηση ένα μέσο για να πιέσουν τους εταίρους (όπως τους λένε) να πάνε σε μια συμφωνία λίγο πολύ στα μετρά του Σύριζα, υπήρχε η εκτίμηση ότι το δημοψήφισμα θα προκαλέσει μια μικρή αναταραχή στους διεθνείς χρηματιστηριακούς κύκλους και μια μεγαλύτερη στην ζώνη του ευρώ και αυτό θα ανάγκαζε τους εταίρους της ευρωζώνης να μπουν στην συζήτηση για δίκαιη συμφωνία, φυσικά αυτοί οι ανεκδιήγητοι στρατηγοί από πιο παλιά είχαν συντάξει μια στρατηγική που έλεγε ότι μέσα από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ευρωζωνη είναι δυνατόν να παλευτεί μια εναλλακτική δυναμική ενάντια στην νεοφιλελεύθερη λαίλαπα. (Αυτή την στρατηγική την έχει υιοθετήσει και η αριστερή πλατφόρμα μέσα στον Σύριζα και τώρα φωνάζουν για προδοσία ) έτσι έχουμε το ψυχιατρικό φαινόμενο- εύρημα από την μια ο λαός να είναι κατά 61.5% με το ΟΧΙ στα μέτρα αλλά οι δημοσκοπήσεις δείχνουν 84% υπέρ του ευρώ και 74% υπέρ μιας συμβιβαστικής συμφωνίας με τους εταίρους! Αυτό το ψυχιατρικό εύρημα συμβαίνει γιατί αυτή η αριστερά του 4% πριν την κρίση και τα μνημόνια ποτέ δεν βγήκε να μιλήσει στα ίσα καθαρά και ξάστερα ότι η συμμετοχή μιας περιφερειακής καπιταλιστικής οικονομίας και χώρας στη καρδιά του μητροπολιτικού καπιταλισμού το μόνο που μπορεί να κάνει είναι αυτή την χώρα να κατρακυλήσει ακόμα περισσότερο στην περιφέρεια.

 Μέσα από αυτές τις στρατηγικές γαλουχήθηκε και ο μικρός (ηλικιακά) πρωθυπουργός και μέσα φυσικά από μια σωτηριολογικη και μαρτυριολογική αντίληψη που έχει η αριστερά, φυσικά και η δεξιά έχει μια σωτηριολογικη αντίληψη λ.χ για την σωτηρία του έθνους και της πατρίδας ενώ η αριστερά για την σωτηρία της εργατικής τάξης και του λαού.

 Ο πρωθυπουργός λοιπόν πήγε σε μια συμφωνία παραβιάζοντας το προγραμμα και τις αρχές που εκλεκτηκε για να σώσει την εθνική οικονομία τον λαό και τους εργαζόμενους προφανώς όχι τον καπιταλισμό και την ευρωζωνη γιατί όπως λέγανε η ευρωζωνη θα κλονιστεί ανεπανόρθωτα αν φύγει η “διωχθεί” η Ελλάδα.

3.  Καλαμπουρίζοντας το χειμώνα εδώ μέσα σε ένα νήμα «Δυναμικοί αναρχικοί vs εκλογιστές αναρχικοί »  που υποστηρίζονταν ότι οι αναρχικοί πρέπει να ψηφίσουν και μάλιστα την αριστερά έγραφα :

 “ … Και μην συκοφαντείτε την αριστερά, γιατί θα πέσει φωτιά να σας κάψει, μετανοείτεεεε!

 Για ότι κάνατε, θα κάνετε, η σκέφτεστε να κάνετε,

 Η αριστερά του Κυριου μαρξιστική και μη ήρθε στον κόσμο για να σώσει όχι τον κόσμο αλλά τον καπιταλισμό και το κράτος. Το κάνει για εδώ και πάνω από 150 χρόνια σε παγκόσμιο και σε εγχώριο επίπεδο, η επιλογή του μικρότερου κακού σε σχέση με το υπέρτατο καλό είναι μια δοκιμασία που μας επιβάλει ο Κύριος Υμών Ιησούς Χριστός, γιατί το υπέρτατο καλό είναι ύβρις και μεγάλη αμαρτία (μεγαλύτερη από τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα) να το επιζητείς σε αυτόν το κόσμο και όχι στον επουράνιο παράδεισο – Εδέμ…” (δείτε επίσης συμπόσιο η αριστερά του κυρίου)

4.  Η άλλη αριστερά του ΚΚΕ δεν αλλάζει με τίποτε η εκτίμηση που έχει για την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού που επί Στάλιν λένε ότι ήταν ότι πιο προχωρημένο υπήρξε στην οικονομία και τις παραγωγικές σχέσης από σοσιαλιστική σκοπιά, είναι ότι έγινε από μια συνωμοσία – προδοσία μερικών κρατικών υπαλλήλων και κομματικών στελεχών, στο οικονομικό – κοινωνικό του πρόγραμμα παραμένει ο κεντριστικος σχεδιασμός της οικονομίας το μόνο που έχει προσθέσει είναι αντί της κρατικοποίησης την κοινωνικοποίηση και αυτό είναι μια διγλωσσία (όπως προείπα) γιατί κοινωνικοποίηση με παραγωγικές ντιρεκτίβες -πλάνα από την κεντρική κυβέρνηση δεν συμβαδίζουν.

5. Οι αναρχικοί ανίκανοι να συλλάβουν καθ ολοκληρίαν την πραγματικότητα την βλέπουν αποσπασματικά και αγκομαχώντας τρέχουν να απαντήσουν στην συγκυρία, οι αναρχικοί ετεροκαθοριζονται από την συγκυρία αφού το κεντρικό τους ερώτημα κάθε φορά είναι “τι παίζει τώρα;” διάβασα δυο τρις αναλύσεις για την συγκυρία από ομάδες , σωστές κατά την γνώμη μου αλλά μέχρι εκεί, οι αναρχικοί αδυνατούν να ξεφύγουν από το μοριακό τόσο σε επίπεδο οργάνωσης όσο και σε επίπεδο θεματικής, αδυνατούν να δουν την ολότητα που μέσα από αυτί θα χαράξουν στρατηγικές βάθος χρόνου και όχι συγκυριακές τακτικές,οι αναρχικοί έχουν μπλέξει την τακτική με την στρατηγική και αυτό είναι τακτικισμός, τι να πω σε όλους αυτούς που δεν πήραν μια σαφή και ξεκάθαρη θέση ενάντια στο δημοψήφισμα; άλλα και από την άλλη τι να πω αν και μια ομάδα δέκα -δεκαπέντε νοματαίων έχουν μια σωστή ανάλυση και στρατηγική όταν αυτή η στρατηγική δεν γίνεται κτήμα όλων; ώστε να διευρυνθεί ο δημόσιος λόγος και η δημόσια σφαίρα των αναρχικών, τι σημασία έχει εκτός από την ικανοποίηση ναρκισσιστικών συνδρόμων αν ο καθένας/μια μένει στον μικρόκοσμο και στην αυταρέσκεια της ομάδας του;

 Είχα πεί (έχει σημασία;) πριν περίπου τέσσερα χρόνια ότι είναι τέτοια η δίνη τον προβλημάτων – ζητημάτων που θα αντιμετωπίσουμε που αν μείνουμε στην αυταρέσκεια της μικρο ομάδας ή οργανωμένοι σε ευκαιριακές ομαδοποιήσεις ή ομάδες συγγένειας αφορμαλιστικού τύπου της δεκαετίας 70-80 θα εξαϋλωθούμε από την δίνη, ή θα είμαστε γραφικοί και παρωχημένοι, είχα πει ( όταν συμμετείχα στη συνέλευση για την κοινωνική αυτοδιευθυνση, τι σημασία έχει;) ότι πρέπει να μας απασχολήσει μια ενδεχόμενη αριστερή κυβέρνηση και πρεπει να έχουμε μια στρατηγική γιαυτό, είχα πει, (τι σημασία έχει;) ότι πρεπει να συζητήσουμε και να αναλύσουμε τον διακρατικό , υπέρ εθνικό σχηματισμό που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση και αυτή η ανάλυση πρεπει να γινει συλλογικά γιατί ξεπερνάει την ατομική δυνατότητα, και οτι πρεπει να διακριθουμε απο τους ευρωσκεπτικιστές και εθνικιστές που λένε όχι στην ευρωπαϊκή ένωση για να μην μας μπερδεύει ο κόσμος. (1)

 Και εδώ μέσα είχα θέσει ερώτημα: https://athens.indymedia.org/post/1509620/ Είχα πει (τι σημασία έχει;) ότι πως είναι δυνατόν να αγνοούμε ότι οι αναρχικοί ήταν από τους πρώτους που μίλησαν για τις Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, ότι δεν φαντάζεστε με τι ζητήματα είχαν καταπιαστεί οι πολιτικοί μας πρόγονοι και μάλιστα πολλές φορές μέσα από διωγμούς και στη παρανομία που η δικιά μας πολυμορφία και πλουραλισμός μπροστά τους είναι καρικατούρες. Θα πείτε μην μας ζαλίζεις ρε με το τι έχεις πει αλλά με το τι έκανες και κάνεις, και απαντάω αυτό που δεν έχω κάνει είναι ο πολιτικαντισμος και ο δημοσιοσχεσιτισμος δυο καταστάσεις – συμπεριφορές που έχουν μπει για τα καλά στον αναρχικό χώρο και δρούμε με προχειρότητα συγκυριακά καίγοντας θεματικές όπως λ.χ το αντί ιμπεριαλιστικό.

Υ.γ 1 για τεκμηρίωση αυτής της ανάλυσης (παρωδίας) που κάνω δείτε δυο κείμενα μου που δημοσίευσα και στο ιντυμιντια πριν λίγο καιρό, άλλα επειδή έχουν σημασία και τα σχήματα και το ιντυ τα χάνει διαβάστε τα όσοι θέλετε από το σάιτ Ελευθεριακός Κόσμος

α) Η δημοκρατία τους, η νεωτερικότητα και το πολιτικό ψέμα

 β) Προοίμιο για μια παγκόσμια ιστορία της ατιμίας

Υ.γ 2 την ώρα που τελείωνα αυτή την παρωδία ανάλυση γιατί βαριέμαι αφάνταστα, ο ριζοσπάστης αριστερός μέντορας της αριστερής πλατφόρμας μέσα στον σύριζα και εκλεγόμενος από παλιά στην β. Πειραιά όπου μένω (η β’ Πειραιά δίνει στην αριστερά πάντα πλειοψηφία και στο δημοψήφισμα έδωσε 75% στο όχι ) δήλωσε ότι στηρίζει την κυβέρνηση αλλά δεν θα ψηφίσει το μνημόνιο! Και ποιος θα ψηφίσει το μνημόνιο η αντιπολίτευση τελικά ο Λαφαζάνης είναι εκτός από σουρεαλιστής και πανκ με αυτή τη δήλωση, δηλαδή ρε σύντροφε εκτός από κυβερνοαντιπολίτευση έχουμε τώρα και μια παρακυβέρνηση; γατί ο πρωθυπουργός και οι βουλευτές δεν μπορούν να καθαιρεθούν να καθαιρεθούν μπορούν μόνο οι υπουργοί ο πρωθυπουργός μπορεί μόνο να παραιτηθεί και γίνονται αμέσως εκλογές .

Σημείωση:

1) σε αυτή την παράγραφο μπορεί να παρεξηγηθώ ότι περιαυτολογώ, όμως αυτά που λέω τα υποστήριξα ανοικτά και σε κινηματικές διαδικασίες και όχι σε ιδιωτικές συζήτησης σε μπαράκια η καφενεία, δεν ξέρω πως να το αποτυπώσω γιατί αν πω κάποιος έλεγε δεν θα είχε νόημα γιατί θα έχανε το βάρος ευθύνης του ατόμου, αν πως κάποιοι λέγανε θα ήταν από την μια ψέμα και από την άλλη θα πλανιόταν το ερώτημα: ένταξη αν κάποιοι τα λέγανε γιατί δεν βάλανε αυτά τα ζητήματα σε πράξη;

Προσθήκες:

α) σήμερα στον ραδιοσταθμό “Κόκκινο” και στην εκπομπή του αριστερού Ελληνιάδη άκουσα για αυτό το συνέδριο : «Η ανάδυση της Δημοκρατίας: Από τις Εξεγέρσεις στο «Συμβάν»: , ο Ελληνιάδης είχε καλεσμένο έναν αριστερό πανεπιστημιακό όπου αυτός υποστήριξε ότι πρέπει να παντρέψουμε το κράτος με της κοινότητες, ότι πρέπει να παντρέψουμε την αντίληψη του Μαρξ για την παρισινή κομμούνα με την αναρχία κλπ, είπε επίσης ότι μελετά την λατινική Αμερική, όπου εκεί γίνετε αυτό το – πείραμα, πάντρεμα. Είπε επίσης ότι ο Πλωτίνος Ροδοκανάκης που ήταν κομμουναριος και μετά την ήτα της κομμούνας πήγε στο Μεξικό ήταν αριστερός και μασόνος !! φυσικά κουβέντα ότι ο Πλωτίνος ήταν αναρχικός.

Δείτε τη αγγελία του συνεδρίου:

“…Μερικοί από τους πιο δραστήριους ριζοσπάστες διανοητές τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό θα συνεβρεθούν από την Πέμπτη 16 Ιουλίου στην Αθήνα στο πλαίσιο του διεθνούς συνεδρίου με τίτλο «Η ανάδυση της Δημοκρατίας: Από τις Εξεγέρσεις στο «Συμβάν». Ο ιστότοπος ToPeriodiko.GR είναι χορηγός επικοινωνίας του συνεδρίου.

Σε ένα αντικειμενικά θερμό πολιτικό χρονικό σημείο που ταιριάζει γάντι με τις θεματικές και τους στόχους του συνεδρίου και στην καρδιά των εξελίξεων την Αθήνα το συνέδριο συνδιοργανώνουν το Global Center for Advanced Studies και η σχολή  Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τη συμμετοχή διανοούμενων, ακαδημαϊκών, ακτιβιστών και πολιτικών από τον ευρύτερο ευρωπαϊκό και ελληνικό ριζοσπαστικό χώρο. Ανάμεσα στους κεντρικούς ομιλητές του συνεδρίου είναι οι: Tariq Ali, Μαρία Αριστοδήμου, Bruno Bosteels, Κώστας Δoυζίνας, Jodi Dean, Ζωή Κωνσταντοπούλου, Στάθης Κουβελάκης, Paul Mason, Μαρία Νικολακάκη, Leo Panitch. Στο συνέδριο θα μιλήσουν επίσης εκπρόσωποι των Podemos, Die Linke, Sinn Fein, Left Blog, Left Ecology and Freedom…”

Θα πείτε: Γιατί τα σχολιάζω αυτά ; Μα γιατί βρισκόμαστε στην εποχή που το παλιό έχει πεθάνει και το νέο δεν γεννήθηκε ακόμη , και στο μεταξύ ζούμε την εποχή των τεράτων, η επιχειρούμενη νεκρανάσταση του μαρξισμού από διάφορους κύκλους αριστερούς ,αναρχίζοντες ακόμα και αστικούς, ως απάντηση στην σημερινή συστημική πολυεπίπεδη κρίση μόνο τέρατα θα γεννήσει.

β) Δείτε και το τελευταίο δημοψήφισμα από την “Εφημερίδα των Συντακτών”

Με σχεδόν διπλάσιο ποσοστό, 42,5%, έναντι 21,5% της Ν.Δ., προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ στην πρόθεση ψήφου δημοσκόπησης της εταιρείας PALMOS ANALYSIS, που δημοσιεύει σήμερα η «Εφημερίδα των Συντακτών».

Τρίτο κόμμα είναι το Ποτάμι με 8%. Η Χρυσή Αυγή ακολουθεί με 6,5%, το ΠΑΣΟΚ με 6,0%, το ΚΚΕ με 5,5%, ενώ ο κυβερνητικός εταίρος, οι ΑΝ.ΕΛΛ. βρίσκονται ακριβώς στο όριο εισόδου 3%.

Επίσης το 70% των ερωτηθέντων δηλώνει πως τάσσεται υπέρ της συμφωνίας – 63% όσων ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ και το 89% όσων ψηφίζουν ΝΔ – . Υπέρ της εξόδου από το ευρώ και της χρεοκοπίας τάσσεται το 24%, ενώ αντίθετα το 73% τάσσεται υπέρ της παραμονής στο ευρώ (το 66% όσων ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ και το 92% όσων ψηφίζουν Ν.Δ.).

Το συμπέρασμα μου είνα οτι: έχει αναληθή από παλιά η ερωτική σχέση των μαζών με τους ηγέτες, έτσι και τώρα η μάζα, ο λαός προτιμά να φάει το γαμήσι από έναν νεαρό ηγέτη παρά από έναν πουρό. Θα πείτε τώρα τι ει να αυτό το χυδαίο που γράφω, και ότι ο κόσμος φοβήθηκε και είναι παραπληροφορημένος από τα μ.μ.ε , ο.κ το το περήφανο ΟΧΙ τη ήταν; νάζι;

γ) για το ΚΚΕ και την αντιλήψεις του δείτε τις απόψεις για υπέρβαση της κρίσης του Νίκου Μπογιοπουλου δημοσιευμένες στο επίσημο σαιτ της αριστερής πλατφόρμας “iskra”, φυσικά δεν είναι η επίσημες θέσης του ΚΚΕ εκφρασμένες μάλιστα από έναν πρόσφατα διαγραμμένο από τις τάξεις του αλλά είναι το περίγραμμα και αντανακλούν τις θέσεις των νεομπολσεβίκων- νεοσταλινικών. Οσω για των Λαφαζανη και την αριστερη πλατφορμα ; οι κότες έχουν περισσότερη τόλμη.

δ) για τους διάφορους αναρχίζοντες, αναρχοσυνδικαλιστες που λέγανε διάφορα λ.χ ότι η αποχή από το δημοψήφισμα είναι πράξη φρικιών και ενάντια στης εργατική τάξη, η αυτό Μια απάντηση στον Γιάννη Ανδρουλιδάκη, τους συνιστώ να πάρουν τα κουβαδάκια τους – όσο είναι νωρίς – και να πάνε στην αριστερή παραλία.

Ξύλο στην αριστερή ηγεσία , ιντελιγκέντσια,  και στους παρατρεχάμενους.

 

Δείτε και την συζήτηση εδώ: https://athens.indymedia.org/post/1547326/

  Η χαμένη τιμή της αριστεράς

 

avrakotos

 

 

από ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ 08/09/2016 12:06 πμ.


1) Καλό το κείμενο, συμφωνώ με τα περισσότερα (αυτά συζητάμε κι εδώ άλλωστε), διαφωνώ στο θέμα του δημοψηφίσματος για τους λόγους που έχω εκφράσει αναλυτικά και δημόσια εδώ στο indy.

2) Δεν είμαι "θαυμαστής" του Μεριζιώτη (λες και είναι τραγουδιστής κι εγώ μέλος του fan club του). Σέβομαι την πορεία του, εκτιμώ τη θεωρητική του δουλειά, αλλά έχω και τις διαφωνίες μου για διάφορα ζητήματα, με τη σημαντικότερη να έχει να κάνει με την απόφασή του να ιδιωτεύσει.

3) Λες ότι δεν τον "συμβουλεύτηκα". Λάθος επιλογή λέξης κι ας την έβαλες σε εισαγωγικά. Να τον "συμβουλευτώ" ως τι; Ως αναγνωρισμένη αυθεντία επί των πολιτικών θεμάτων, που η γνώμη του έχει μεγαλύτερη αξία από των άλλων; Ξέρεις πόσο λενινιστικό ακούγεται αυτό; Ξανασκέψου το...

4) Η παράθεση φράσεων ή αποσπασμάτων κειμένων από διάφορους συγγραφείς, ούτε προϋποθέτει, ούτε συνεπάγεται την υιοθέτηση του συνόλου των απόψεων και του έργου του συγκεκριμένου συγγραφέα. Σημαίνει απλά συμφωνία με τις συγκεκριμένες τοποθετήσεις. Έχω κάθε δικαίωμα να παραθέτω κείμενα άλλων με τα οποία συμφωνώ (αναφέροντας τον συγγραφέα τους), χωρίς αυτό προφανώς να σημαίνει ταύτιση απόψεων σε όλα τα θέματα. Η ανάγκη σου να διαχωρίσεις τις θέσεις του Μεριζιώτη από τις δικές μου, σημαίνει ότι τσίμπησες στα τυράκια που συνεχώς πετάει ο quinto...

Ακολουθούν σχόλια με απαντήσεις μου για τα -κατά το δυνατό- περισσότερα από τα ενδιαφέροντα θέματα που έχουν τεθεί στη συζήτηση.

 

από Proletired322 08/09/2016 2:33 πμ.


Αντί πολιτικών επιχειρημάτων το 97% είναι χαρακτηρισμοί και λασπολογία του κεντρικού γραφείου αναρχικής υπονόμευσης συστηματικότατα. Εγώ δε βλέπω πως και πότε οι κατηγορούμενοι, βάση γραπτών, να ψήφισαν ή να συνεργάστηκαν με κάποιο παρακλάδι του τσύριζα. Αυτοί που γνωρίζουν εμένα προσωπικά θα γέλαγαν με την ψυχή τους και για το "ψήφισα" και ιδίως για "τσύριζα". Μόνο αφίσα επικηρυγμένου εχθρού δεν έχει εκδώσει η κουμουνδούρου, αλλά και πριν 10 χρόνια υπήρχαν μέλη και στελεχάρες που με έβλεπαν στον δρόμο κι άλλαζαν πεζοδρόμιο μην και συναντηθούμε. Στο δε σύνταγμα του ΚΟΕτζήδικου εισοδισμού κατέβηκα μόνο τις μέρες της γενικής απεργίας και τσακωνόμουν με όποιους συνάντησα που έλεγαν ότι πρέπει να συμμετέχουμε εκεί. Που, στο καλοστημένο πανηγυράκι της ΚΟΕ; Στην άμεση δημοκρατική συνέλευση 200+ ατόμων που μιλούσαν τυχαίοι, βάσταγαν τυχαίοι τα μικρόφωνα, και τυχαίοι κρατούσαν πρακτικά και κατέγραφαν συλλογικές αποφάσεις; Ήθος κομμουνιστή ή ήθος Μαρινάκη; Η εμμονή μου με το απόκομμα μου είχε δημιουργήσει αρκετά προβλήματα πολύ πριν μπει στη βουλή. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως με το κατηγορητήριο του μολοτοβιανού πράκτορα πρέπει εμείς να υπερασπιστούμε ότι δεν θα ψηφίζαμε (το μεγάλο αμάρτημα) σε κάποιον που υποστηρίζει την ψηφοφορία και την εκλογή αξιόλογων ηγετών.

 

Πες, λασπολόγε, πως εκλέγεται η ΓΓ του επαναστατικού κόμματος; Μπορεί κάποιος απ'το πολιτικό γραφείο να μιλάει για σένα το μέλος χωρίς καν να σε έχει δει, πόσο μάλλον συζητήσει μαζί σου; Οι αποφάσεις στηρίζονται πλειοψηφικά ή με ομοφωνία; Τι σημαίνει δημοκρατικός συγκεντρωτισμός; Πως δηλαδή στο τετράποδο τερατούργημα θα αποδείξω εγώ εδώ (και άλλοι) ότι έχουμε μόνο δύο πόδια; Ότι και να πούμε θα μας πει ότι κρύβουμε κι άλλα από πίσω ή κάναμε φωτοσόπ τη φωτογραφία μας.

Τελικά υπάρχουν 3 κατηγορίες πρακτόρων που υπονομεύουν δημοσίως το α/α/ε κίνημα με την κατηγορία της ψήφου στο νεοφιλελεύθερο κόμμα του Τσίπρα. 1 Οι πιο αθώοι, πρώτοι, συγχωρούνται λόγω ηλιθιότητας και αφέλειας, είναι αυτοί που είχαν την ψευδαίσθηση ότι ψηφίζοντας το κόμμα αυτό θα έβγαινε στην εξουσία και θα απελευθέρωνε του πολιτικούς κρατούμενους. Απ'την πίκρα, την απογοήτευση, και την ντροπή κατηγορούν όλους τους άλλους για το αμάρτημα τους! Σχωρεμένοι λόγω μειωμένου IQ-Rad-E-Q
2 Οι σταλινοτροτσκίζοντες που θεώρησαν χρέος τους να στηρίξουν την πρώτη φορά εκλογής αριστερών στην κυβέρνηση (συντροφικότητα με τα σκουλήκια) και κατηγορώντας μετά τους αναρχικούς θεωρούν ότι θα βγουν λάδι. Αλλά και που δεν μπορούν να παραδεχτούν ότι κεντροδεξιοί πασοκοπατριώτες ψήφισαν με βάση το συμφέρον και αυτό είναι ξεφτίλα για όλη την αριστερά. Οι αναρχικοί φταίνε πάλι. Για τον Αζαζίλ γράφουν τα κιτάπια της παρα-ιστορίας σου;
3 Οι μπατσοναζί κυπατζήδες που θεωρούν οτι προάγεται η φασιστοκινδυνολογία τους ότι πίσω απ'το σύριζα είναι συνωμοσία αναρχικών και πίσω από τους αναρχικούς είναι οι Σορρο-Εβραίοι.
Βάζω στοίχημα ότι είσαι ένας από αυτούς τους μαστουροχαβαλέδες που για χρόνια σύχναζε με τους Cocacolistas (έτσι αποκαλούσα το σινάφι που κατέβαινε με το πανό AntiCapitalistas) και το έριξε στο διάβασμα και κατέληξε να ανακαλύψει τον Στάλιν τον 21ο αιώνα. Αλυσίδες έκαναν όταν με έβλεπαν στις πορείες οι σύντροφοί σου!

ΕΔΩ όμως, Μολοτοβικέ λασπολόγε, δεν κερδίζονται εντυπώσεις πετώντας λάσπη, πρέπει να έχεις επιχειρήματα. Εμείς εδώ έχουμε αγωνιστεί να σπάσουμε την ανάθεση και την πλειοψηφική εξουσιαστική επιβολή την οποία εσύ προσκινάς κάθε βράδυ κάνοντας την προσευχή στου στο εικονοστάσι του Τζόζεφ. Τόσο εγώ, όσο και όλοι οι ελευθεριακοί-αναρχικοί-κομμουνιστές που ξέρω από κοντά δεν έχουμε καμιά αμφιβολία μεταξύ μας ότι δεν ψηφίσαμε και δεν θα ψηφίζαμε ποτέ. Ούτε πέρασε ποτέ από το μυαλό μας ο ένας για τον άλλο. Αν είχες περάσει έστω και ξώφαλτσα απ'τον χώρο όπως λες, όπως και για τις αστείες υπόνοιες για το ΚΚΕ, θα αναγνώριζες το χιούμορ. Είναι όμως και αυτό τμήμα της λασπολογίας σου και της επιχείρησης υπονόμευσης να μας λες ότι ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟ να περάσει κάποιος απ'τον χώρο και να βρεθεί στη λούμπα που βρίσκεσαι χαντακωμένος εσύ. Για τον Ορεινό, μπορεί να το πιστέψω, έτσι κι αλλιώς έχει διευκρινιστεί ότι συχνάζει, δεν είναι μέλος. Μπορεί και να πέρασε τόσα πολλά ο άνθρωπος που από την κούραση και μόνο συχνάζει στο ΚΑΠΙ κοντά στην αχαρνών. Γενικά ο χώρος είναι γεμάτος από κόσμο που ξέφυγε μέσα απ'τους εξουσιαστές και ποτέ το αντίστροφο. Εκτός αν είσαι το παιδί θάυμα και η μοναδική εξαίρεση.

Βάζε τσιτάτα του Μεριζιότη αλλά μην προσπαθείς να εμπλέξεις ανθρώπους στις συζητήσεις γνωρίζοντας ότι πολιτικά έχουν αποχωρήσει και από το μέσο και τον χώρο αυτό με πολύ βαρύ λόγο. Σε λίγο θα βγεις να πεις δεν έχουν τα κότσια να αντιπαρατεθούν και μαζί σου. Και για τον Ποζιτρόνιο γιατί χτυπιέσαι δηλαδή, τον νίκησες και εξαφανίστηκε; Αφού άλλα έλεγε ο άνθρωπος άλλα λες εσύ, τι νίκησες δηλαδή; Το να βγάζεις ανθρώπους απ'τα ρούχα τους με τον παραλογισμό σου δεν είναι νίκη, ξεφτίλα είναι. Για το δάσος μιλάμε εδώ, ασχέτως αν διαφωνούμε μεταξύ μας, κι εσύ πετάγεσαι και λες "ναι αλλά για το παράρτημα της Μαρφίν στην Καταλονία δεν λέτε τίποτα".

Ναι, στον Περισσό έχουν οργάνωση, έχουν έναν μικρό τακτικό και συνεπή στρατό και τον κατεβάζουν στον δρόμο και εκτοπίζουν, έχουν μέσα και δομές της οργάνωσης κι αυτό στην πολιτική σημαίνει δύναμη. Δύναμη που δεν έχουμε όλοι οι άλλοι. Το ξανα-αναγνωρίζω κι εδώ αν βοηθάει. Τα ίδια ισχυρίζομαι και από κοντά απέναντι στους αφορμαλιστές πολέμιους της οργάνωσης. Αυτό τι σημαίνει, ότι συμφωνώ, ότι ψηφίζω, ή οτι αναγνωρίζω αντικειμενικά το αποτέλεσμα της φορμαλιστικής οργάνωσης; Εσυ πως το καταλαβαίνεις; ΣΑΚΕ ψήφισες ή ήσουνα μικρός τότε; Με την εμπειρία μου σε πραγματικούς από τα κάτω οργανωμένους αγώνες (κοινωνικούς, ταξικούς, κλπ) το ΚΚΕ είτε απείχε, είτε στήριζε διακριτικά και χωριστά. Την υπονόμευση των αγώνων που έχει κάνει το Τσιπρόκομμα δεν την έκανε ποτέ το ΚΚΕ (με βάση την εμπειρία μου). Τις ζημιές που έχει κάνει το Σύριζα σε αγώνες (τελευταίος ήταν ο αγώνας αλληλεγγύης στον Ρωμανό) δεν τις έχει προκαλέσει ούτε η ΚΥΠ με τα πρακτοράκια της. Τυχαίο ότι τους δόθηκε το χρίσμα ακριβώς μετά; Ούτε για αστείο εδώ αυτό, τις λασπολογίες με το μπουρδελόκομμα. Και στην Κερατέα αν δεν υπήρχε η κατάλληλη δυναμική θα είχαν παραδώσει το βουνό στον Μπόμπολα και θα τον προσκινούσαν, δεν μπόρεσαν να τον χειραγωγήσουν τον αγώνα και κράτησαν αποστάσεις από τις φωτιές.
Αν θες σεβασμό και σοβαρή συζήτηση μάζεψε λίγο την λασπολογία σου για τους αναρχικούς γιατί υπάρχουν και όρια στην υπομονή. Όσο για το ΓΕΓΟΝΟΣ ότι κάποιων που ενεπλάκησαν σε αντιπαράθεση μαζί σου εδώ τα σχόλια τους βρέθηκαν στα κρυμμένα και απαντούσες σε σχόλια στα κρυμμένα δίνει έδαφος για να εικάζει ο καθένας ότι υπάρχει "στέλεχος" της ΚΟΝΤΡΑ στην ΔΟ. Βλέπεις στη ΔΟ ίσως και να σέβονται τα ελευθεριακά χαρακτηριστικά του εγχειρήματος και σαν άτομο να μην το εξαίρεσαν/απέκλεισαν. Αν όμως το άτομο φέρει την κομματική του οργάνωση να επιβληθεί σε όποια ελευθεριακή διαδικασία τότε εκεί δεν υπάρχουν επιχειρήματα, εκεί υπάρχουν κράνη και παλούκια.

Συνέχισε εσύ τώρα να διερευνάς το παράρτημα της Μαρφίν στην Άντα-λουτσία, ο ρόλος σου μόνο παρακρατικός θα μπορούσε να χαρακτηριστεί!


Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, ξεκαθαρίζω ότι το παρακάτω κείμενο εκφράζει τις προσωπικές μου απόψεις και μόνο.

Για να αναλύσει κανείς το θέμα της επαναστατικής συνείδησης, είναι αρχικά απαραίτητο να την ορίσει. Ο κατά το δυνατόν πιο γενικός δικός μου ορισμός της επαναστατικής συνείδησης λοιπόν, είναι ο εξής:

Επαναστατική συνείδηση διαθέτει ο άνθρωπος που έχει επίγνωση της αδικίας που επικρατεί στον κόσμο και αρνείται να την αποδεχτεί, τόσο για τον εαυτό του, όσο και για τους άλλους.

Κατά συνέπεια η επαναστατική συνείδηση εμπεριέχει δύο βασικά χαρακτηριστικά: Το ένα είναι η επίγνωση της αδικίας που επικρατεί στον κόσμο και το άλλο η άρνηση αποδοχής της για κάθε αδικημένη/ο. Ας τα πιάσουμε όμως ένα-ένα.

Η επίγνωση της αδικίας που επικρατεί στον κόσμο (ανελευθερία, ανισότητα, φτώχεια, πείνα κ.ο.κ.) είναι μία γνώση που "έρχεται απ' έξω" γιατί αποκτάται είτε βιωματικά (όταν την υποστείς ή είσαι αυτόπτης μάρτυράς της), είτε μέσω άλλων εξωτερικών ερεθισμάτων (Μ.Μ.Ε., βιβλία, διαδίκτυο κ.τ.λ.). Για να το κάνω πιο ξεκάθαρο, αν για παράδειγμα ένας άνθρωπος γεννηθεί και μεγαλώσει μέσα σε μία γυάλα, σε ένα περιορισμένο, απόλυτα ελεγχόμενο, αποστειρωμένο, αγγελικά πλασμένο ιδανικό περιβάλλον, όπως περίπου διαδραματίζεται στη γνωστή αμερικάνικη ταινία "The Truman Show", θεωρώντας ότι αυτός ο ιδανικός κόσμος που ζει είναι όλος ο κόσμος και πέραν αυτού δεν υπάρχει τίποτε άλλο, τότε ο άνθρωπος αυτός δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσει επαναστατική συνείδηση, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν πρόκειται ποτέ να γνωρίσει ότι υπάρχει αυτό που ονομάζεται αδικία. Στον πραγματικό κόσμο σήμερα όμως, εύλογα μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων αποκτούν επίγνωση της αδικίας με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Πάμε όμως και στο άλλο χαρακτηριστικό της επαναστατικής συνείδησης, δηλαδή αυτό της άρνησης της αποδοχής της αδικίας απέναντι σε οποιονδήποτε. Σε αυτήν την περίπτωση, υποστηρίζω ότι η διεργασία που λαμβάνει χώρα στον άνθρωπο και τον οδηγεί τελικά ή στην άρνηση αποδοχής της αδικίας, ή στην αποδοχή της (είτε μοιρολατρικά, είτε ως ένα "φυσικό φαινόμενο"), είναι πρωτίστως εσωτερική, δηλαδή "έρχεται από μέσα". Ο ακριβής τρόπος λειτουργίας αυτής της εσωτερικής διεργασίας, αυτή η εσωτερική αναζήτηση, δεν είναι δυνατό να περιγραφεί λεπτομερώς. Έχει σίγουρα να κάνει και με το περιβάλλον, και με τα βιώματα, και με την παιδεία που έχει ο άνθρωπος καθώς μεγαλώνει (πιθανότατα και με πολλούς άλλους γνωστούς ή άγνωστους παράγοντες), αλλά το πως ακριβώς οδηγείται κάποια/ος στην άρνηση αποδοχής της αδικίας, ενώ την ίδια στιγμή κάποια/ος άλλος στην αποδοχή της, δεν είναι μια απλή μαθηματική εξίσωση, γιατί συνδέεται άμεσα με την πολυπλοκότητα στον τρόπο λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου και στο πως τελικά διαμορφώνεται αυτό που ονομάζεται προσωπικότητα.

Ανοίγω όμως εδώ μια απαραίτητη παρένθεση. Ισχυρίζομαι ότι η αδικία όπως υφίσταται, κυρίως (αν όχι αποκλειστικά) λόγω της επικράτησης του καπιταλισμού στη σημερινή κοινωνία, συνδέεται άμεσα με τα πιο ταπεινά, βάρβαρα, ζωώδη ένστικτα του ανθρώπου. Ταυτόχρονα όμως ισχυρίζομαι ότι η φυσική τάση του ανθρώπου, όπως προκύπτει από την εξελικτική πορεία των κοινωνιών του, είναι αυτή της υπέρβασης της τυφλής υπακοής σε αυτά τα ζωώδη ένστικτα (άρα και της άρνησης της αδικίας που προκύπτει ως επακόλουθο της τυφλής υπακοής σε αυτά) σε αναζήτηση της ελευθερίας του. Εξηγούμαι.

Αρχικά πρέπει να αναφερθεί ότι πολλές "αντικοινωνικές" αναλύσεις ξεκινούν με μια απριόρι παραδοχή ότι η κοινωνία είναι εξ ορισμού εξουσιαστική έννοια και κατά συνέπεια από εκεί ξεκινούν όλα τα προβλήματα που οδηγούν τελικά στην ύπαρξη της αδικίας στον κόσμο. Για 'μένα από εκεί ξεκινά και το λάθος αυτών των αναλύσεων.

Κατά την άποψή μου η έννοια της κοινωνίας, στον κατά το δυνατόν πιο γενικευμένο ορισμό της, είναι κάτι το "ουδέτερο". Σύμφωνα με τον πιο γενικευμένο ορισμό, κοινωνία είναι ένα διαρκές στο χρόνο συνεργατικό σύνολο οντοτήτων με αμοιβαία επιδιωκόμενους σκοπούς, τα μέλη του οποίου αναπτύσσουν οργανωμένα πρότυπα σχέσεων μέσω της διαρκούς αλληλεπίδρασής τους. Αυτός ο ορισμός κατ' εμέ δεν εμπεριέχει εκ των προτέρων καμία εξουσιαστική λογική και ούτε προσδίδει τίποτα το αρνητικό στην έννοια της κοινωνίας.

Οι κοινωνίες των ζώων (συμπεριλαμβανομένων και των πρωτόγονων ανθρώπινων κοινωνιών) δημιουργήθηκαν με αποκλειστικό σκοπό να καλύψουν τα βασικά ένστικτα της επιβίωσης, της διαιώνισης του είδους (αναπαραγωγή) και της συντροφικότητας. Κοινό χαρακτηριστικό της συντριπτικής πλειοψηφίας των ζωικών κοινωνιών είναι η αυστηρά ιεραρχική δομή τους. Κάποιες απ' αυτές τις κοινωνίες είναι μητριαρχικές (π.χ. ύαινες), ενώ κάποιες άλλες πατριαρχικές (π.χ. λύκοι). Οι ζωικές κοινωνίες λοιπόν είναι κατά βάση ιεραρχικές αλλά και βάρβαρες, γιατί σε αυτές επικρατεί ο νόμος του ισχυρού, αλλά και η τυφλή υπακοή στα κάθε είδους ζωώδη ένστικτα, ο λεγόμενος και νόμος της ζούγκλας. Οι ισχυρότεροι οργανισμοί βρίσκονται στην κορυφή της ιεραρχίας και έχουν περισσότερα προνόμια και περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης, οι ασθενέστεροι βρίσκονται χαμηλότερα στην ιεραρχία με λιγότερα προνόμια και λιγότερες πιθανότητες επιβίωσης, ενώ όσοι τυχόν γεννηθούν με προφανείς αδυναμίες (π.χ. με κάποιου είδους αναπηρία) ή βρεθούν σε μεταγενέστερο στάδιο σε προφανή αδυναμία (π.χ. λόγω σοβαρού τραυματισμού) είναι καταδικασμένοι σε θάνατο. Παρεμπιπτόντως, αυτές οι ζωικές κοινωνίες αποτελούν το πρότυπο κοινωνίας των φασιστών, μιάς και γι' αυτούς τόσο η ιεραρχία με βάση το νόμο του ισχυρού, όσο και η εξόντωση των κάθε είδους αδυνάτων, αποτελούν βασικές αρχές της ιδεολογίας τους. Περιέργως όμως παρόμοιες τάσεις εμφανίζουν και κάποιες/οι πρωτογονιστές, που εξιδανικεύοντας τις ζωικές κοινωνίες επιδιώκουν την επιστροφή των ανθρώπων σε αυτές...

Τονίζω εδώ ότι κατανοώ και αποδέχομαι απόλυτα τον τρόπο λειτουργίας των ζωικών κοινωνιών για όλα τα υπόλοιπα ζώα πλην του ανθρώπου. Με δεδομένη τη φυσική αδυναμία των άλλων ζώων να λειτουργήσουν πέραν και πάνω απο τα ένστικτά τους, αυτός είναι ο ιδανικότερος τρόπος δόμησης των κοινωνιών τους. Αυτό ισχύει όμως μόνο για τις κοινωνίες των ζώων (συμπεριλαμβανομένων των πρωτόγονων, προϊστορικών ανθρώπινων κοινωνιών) και όχι για τις μεταγενέστερες και σύγχρονες ανθρώπινες κοινωνίες.

Το ανθρώπινο είδος εμφάνισε μεν αρχικά τον ίδιο τρόπο δόμησης των κοινωνιών του με τα υπόλοιπα ζώα, όμως ως το ευφυέστερο όλων των ζώων και βασιζόμενο στη συνειδητότητα της ύπαρξης και της συνέχειάς του στο χωροχρόνο, εξελίχθηκε και εξέλιξε τις κοινωνίες του. Εξασφαλίζοντας σταδιακά ευνοϊκότερες συνθήκες για την επιβίωση και τη διαιώνιση του είδους του, ο άνθρωπος μπόρεσε να υπερβεί σε μεγάλο βαθμό την τυφλή υπακοή στα ένστικτά του και να αναδείξει και άλλες πτυχές της ύπαρξής του, αναπτύσσοντας νέες μορφές δραστηριοτήτων και αναζητήσεων (τέχνες, επιστήμες-τεχνολογία), παράγοντας δηλαδή αυτό που ονομάζουμε πολιτισμό. Η εξέλιξη αυτή του ανθρώπου, οδήγησε στη δημιουργία εννοιών που δεν υπάρχουν στα υπόλοιπα ζώα, φτάνοντας στη σύλληψη των αξιών του ανθρωπισμού (αλληλοσεβασμός, αλληλεγγύη, προστασία των αδυνάτων κ.ο.κ.) οι οποίες οδήγησαν τελικά σε δημιουργία προοδευτικότερων κοινωνιών, δεν απάλειψε όμως χρόνιες παθογένειες του ανθρώπινου είδους και συνεπώς και των κοινωνιών του, οι οποίες παθογένειες συνεχίζουν να μας ταλανίζουν μέχρι σήμερα. Οι συγκεκριμένες παθογένειες έχουν να κάνουν με τα πιο ταπεινά ζωώδη ένστικτά μας και συνεπώς ο αγώνας για την υπέρβαση των ταπεινότερων και πιο βάρβαρων ζωικών ενστίκτων μας -συγκεκριμένα αυτών που μας οδηγούν σε κάθε είδους εξουσιαστικές συμπεριφορές- θα είναι ένας αγώνας συνεχής και αέναος σε όλη την εξελικτική πορεία του ανθρώπου. Ο αγώνας για την απάλειψη της αδικίας και την ελευθερία, είναι αγώνας για τη συνειδητή υπέρβαση των ζωικών ενστίκτων μας. Ο άνθρωπος που υποτάσσεται στα κατώτερα ζωικά ένστικτά του και συνεπώς άγεται και φέρεται από αυτά, δεν πρόκειται ποτέ να είναι ελεύθερος. Ο καπιταλισμός προάγει αυτά ακριβώς τα ένστικτα, μέσω του πρωτόγονου ζωώδη ανταγωνισμού για την επικράτηση του ισχυρότερου, που αποτελεί τη βασική αρχή του. Παρ' όλα αυτά επιμένω ότι η παραγωγή πολιτισμού είναι μια διαρκής στο χρόνο απόδειξη της φυσικής τάσης του ανθρώπινου είδους να υπερβεί τα ζωικά ένστικτά του σε αναζήτηση της ελευθερίας του. Προφανώς και μέχρι σήμερα δεν τα έχει καταφέρει, αφού παρά τις όποιες κατακτήσεις του στη διάρκεια της ιστορικής εξέλιξης, υπάρχουν συνεχείς και επαναλαμβανόμενες οπισθοχωρήσεις και πισωγυρίσματα. Ισχυρίζομαι όμως ότι η εγγενής τάση του ανθρώπινου είδους, διαμέσου των αιώνων, είναι αυτή της αναζήτησης της ελευθερίας του.

Επανέρχομαι όμως στο θέμα του δεύτερου χαρακτηριστικού της επαναστατικής συνείδησης, αυτό της άρνησης της αποδοχής της αδικίας κατά του οποιουδήποτε. Στο παράδειγμα της ταινίας που προανέφερα (The Truman Show), o Truman κάποια στιγμή συνειδητοποιεί ότι τα πράγματα δεν είναι όπως τα νόμιζε, ανακαλύπτει ότι δεν είναι ελεύθερος να πάει όπου θέλει και στην πραγματικότητα ζει έγκλειστος σε μια υπερπολυτελή φυλακή. Τότε είναι που εκπληρώνεται η 1η προϋπόθεση της επαναστατικής συνείδησης, δηλαδή η συνειδητοποίηση της ύπαρξης της αδικίας. Εν συνεχεία αρνείται να αποδεχτεί αυτήν την αδικία (έλλειψη ελευθερίας) και ως φυσική συνέπεια αποφασίζει να δράσει εναντίον της. Παρ' όλα αυτά όμως ο Truman δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει αποκτήσει επαναστατική συνείδηση διότι η συνειδητοποίηση της αδικίας και η απόφασή του να μην την αποδεχτεί και να δράσει εναντίον της, αφορά αποκλειστικά και μόνο τον εαυτό του. Για να θεωρηθεί ότι έχει επαναστατική συνείδηση θα πρέπει ένας άνθρωπος να μην αποδέχεται την αδικία και να είναι διατεθημένος να δράσει εναντίον της, όχι μόνο όταν την υφίσταται ο ίδιος -δηλαδή αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό του- αλλά και για κάθε άλλον αδικημένο, αλλιώς μπορεί εύλογα να χαρακτηριστεί απλά ως ένα "παρτακιστής" (εγώ να είμαι καλά κι όλοι οι άλλοι να πάνε να πνιγούνε).

Πάμε όμως και στο θέμα της δράσης κατά της αδικίας. Ο λόγος που δε συμπεριέλαβα την ανάγκη της δράσης κατά της αδικίας στον ορισμό της έννοιας της επαναστατικής συνείδησης, είναι διότι τη θεωρώ δεδομένο φυσικό επακόλουθο από τη στιγμή που κάποια/ος αρνείται να την αποδεχτεί. Θεωρώ δεδομένο δηλαδή ότι οποιοσδήποτε άνθρωπος συνειδητοποιεί την αδικία και αρνείται να την αποδεχτεί τόσο για τον εαυτό του, όσο και για τους άλλους (έχει επαναστατική συνείδηση), τότε θα δράσει εναντίον της με όποιον τρόπο μπορεί, σε κάθε ευκαιρία που θα του δοθεί. Είτε ο αντάρτης που παίρνει τα όπλα κατά του φασιστικού καθεστώτος, είτε η οικογένεια που κρύβει τους εβραίους σπίτι της για να μην τους βρουν οι ναζί, είτε η κοπέλα που υπερασπίζεται τον αδύναμο που υφίσταται άδικη επίθεση στο τρένο από έναν σεκιουριτά, όλοι τους δρουν κατά της αδικίας γιατί έχουν επαναστατική συνείδηση. Αυτό που αλλάζει σε σχέση με την επαναστατική συνείδηση από άνθρωπο σε άνθρωπο, είναι ο βαθμός της συνειδητοποίησής του.

(Η συνέχεια στο 2ο μέρος)

 


(Συνέχεια από 1ο μέρος)

Ο μεγαλύτερος εχθρός της επαναστατικής συνείδησης είναι η απογοήτευση. Όταν ένας άνθρωπος βλέπει ότι η δράση του, έστω κι αν έχει κάποια προσωρινά αποτελέσματα, αποτυγχάνει τελικά να απαλείψει συνολικά την αδικία, είναι λογικό να απογοητεύεται. Και μπορεί σε κάποιους ανθρώπους η απογοήτευση να μην περιορίζει τη δράση τους, σε κάποιους άλλους όμως σίγουρα την περιορίζει, ενώ υπάρχουν και αυτοί στους οποίους η απογοήτευση τους οδηγεί στο να χάσουν πλήρως την επαναστατική τους συνείδηση, αποδεχόμενοι τελικά μοιρολατρικά ότι τα πράγματα είναι έτσι και δεν πρόκειται να αλλάξουν ποτέ. Όσο μεγαλύτερο βαθμό επαναστατικής συνειδητοποίησης έχει ένας άνθρωπος, τόσο δυσκολότερο είναι να τη χάσει λόγω της απογοήτευσης. Γι' αυτό και ο σημαντικότερος ρόλος των ανθρώπων με υψηλό επίπεδο επαναστατικής συνείδησης, είναι να δίνουν τα κατάλληλα ερεθίσματα ώστε να επηρρεάζουν τους γύρω τους στην κατεύθυνση της ολοένα και μεγαλύτερης συνειδητοποίησής τους.

Όταν ένας άνθρωπος βλέπει ότι οι δράσεις του δεν έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα στη προσπάθεια συνολικής απάλειψης της αδικίας και αρχίζει να απογοητεύεται, αυθόρμητα έρχεται στα χείλη του το ερώτημα: Τι να κάνω;

Ο τρόπος που απαντά στο ερώτημα "Τι να κάνω;" ένας λενινιστής σε σχέση με έναν αναρχικό, είναι αυτός που κάνει εμφανή τη διαφορά μεταξύ τους.

O λενινιστής θα απαντήσει: ΑΚΟΛΟΥΘΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ! Εμείς οι λενινιστές έχουμε το "know how" της επανάστασης, έχουμε το αλάθητο εγχειρίδιο οδηγιών του Λένιν ("Τι να κάνουμε"), έχουμε το Κόμμα και την καθοδήγηση των ειδικών του, συνεπώς το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ακούς και να υπακούς. Από την πρώτη στιγμή δηλαδή έχουμε την εμφάνιση της εξουσιαστικής φύσης του λενινισμού, την αυθεντία-εξουσία του ειδικού, τον οποίο πρέπει να ακούς και να υπακούς, γιατί αυτός ξέρει καλύτερα. Και η αποδοχή της εξουσίας του ειδικού επεκτείνεται εν συνεχεία φυσικά σε κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής.

Ο αναρχικός/ελευθεριακός θα απαντήσει: ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΒΡΟΥΜΕ ΜΑΖΙ! Δεν υπάρχει κάποιο αλάθητο εγχειρίδιο οδηγιών, υπάρχει απλά η κοινή θέληση να ζήσουμε ελεύθεροι σε έναν κόσμο που δε θα υπάρχει αδικία. Έχουμε τα διδάγματα της ιστορίας, υπάρχουν αγωνιστές που έχουν καταθέσει τις απόψεις τους, υπάρχουν ελευθεριακά εγχειρήματα και παλαιότερα και σήμερα, πάμε μαζί να τα μελετήσουμε, να ψάξουμε, να παλέψουμε για τις ιδέες μας και θα τον βρούμε τον δρόμο μαζί!

Όπως εξαιρετικά έγραψε ο "αναρχικός που δεν ψήφισε από θέση αρχής" σε προγενέστερο σχόλιό του, η μόνη πρωτοπορία που αποδέχονται οι αναρχικοί/ελευθεριακοί είναι το να ενεργεί κάποιος ως επαναστατικό υποκείμενο χωρίς να περιμένει πρώτα να γίνει όλη η κοινωνία επαναστατική και χωρίς να έχει αξιώσεις επί της κοινωνίας, πέρα από το να παραδειγματίσει και να εμπνεύσει αυτόνομη δράση, ήθος, οργάνωση στην κοινωνία, όντας πάντα στην πρώτη γραμμή του εκάστοτε αγώνα καταστροφικού ή δημιουργικού. Όταν δε, αποτυγχάνει στο να δημιουργηθούν όλα τα παραπάνω από μέρους της κοινωνίας, αλλά αντιθέτως δημιουργούνται ακόλουθοι και οπαδοί που της ζητούν να προχωρήσει για λογαριασμό τους, οφείλει τότε αυτή η πρωτοπορία να διαλύεται και να αρνείται το ρόλο του καθοδηγητή, καθότι αρχίζει και η μετάλλαξη της σε πολιτικό φορέα μεσολάβησης και εξουσίας. Οφείλει τότε να πει στην κοινωνία, "πάμε μαζί ή αλλιώς θα μείνουμε και οι δύο εδώ...".

Ένας αναρχικός ποτέ και πουθενά δε νοείται να προσπαθεί να επιβάλλει γραμμή. Η προσπάθεια επιβολής γραμμής, προϋποθέτει την πεποίθηση αυτού που επιχειρεί να την επιβάλλει ότι αυτός ξέρει καλύτερα -προτού καν ακούσει τις γνώμες των άλλων- και η συνολική αυτή εξουσιαστική συμπεριφορά είναι ξεκάθαρα λενινιστική και όχι αναρχική. Όπως έχω αναφέρει πολλάκις, ο αναρχικός οφείλει να συμμετέχει σε κάθε είδους κοινωνικές διεργασίες παλεύοντας, με όπλο του το ιδεολογικό του υπόβαθρο, για να συνδιαμορφώσει τις εξελίξεις χωρίς να καπελώνει, να καθοδηγεί ή να κατευθύνει, αλλά συμμετέχοντας ισότιμα. Οφείλει δηλαδή να ακούει και να ακούγεται, να ενημερώνει και να ενημερώνεται, να πείθει και να πείθεται. Όλα τα παραπάνω αποτελούν και την ξεκάθαρη απάντησή μου στις μονότονα επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις του quinto, ο οποίος παριστάνει πως δεν καταλαβαίνει, γιατί το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι ο αποπροσανατολισμός της συζήτησης και η μετατόπισή της στο πεδίο που τον συμφέρει ώστε να συνεχίσει να κάνει το παιχνίδι του.

Φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα και στον καπιταλισμό στην πιο εξελιγμένη και ακραία μορφή του, αυτήν του νεοφιλελευθερισμού. Αρχικά, για να μπορεί να γίνει συζήτηση περί νεοφιλελευθερισμού, καλό είναι να ξεκαθαρίζει η καθεμιά και ο καθένας πως ακριβώς ορίζει την έννοια του νεοφιλελευθερισμού, μιάς και κυκλοφορούν δεκάδες σχετικοί ορισμοί με αποτέλεσμα να επικρατεί πολύ μεγάλη σύγχυση. Εγώ ορίζω το νεοφιλελευθερισμό ως τον καπιταλισμό της παγκοσμιοποίησης, δηλαδή τον καπιταλισμό των διεθνών χρηματαγορών και του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου. Η μελέτη του πολύπλοκου τρόπου λειτουργίας του νεοφιλελευθερισμού προφανώς και είναι εξαιρετικά σημαντική. Μια πρώτη προσέγγιση σχετικά με τον ορισμό κάποιων βασικών εννοιών, αλλά και τον τρόπο λειτουργίας των διεθνών χρηματαγορών και της σύνδεσής τους με τα χρέη των κρατών, έχει γίνει σε μία άλλη σχετική συζήτηση εδώ. Οι γνώσεις μου επί του συγκεκριμένου είναι περιορισμένες, γι' αυτό και παρακολουθώ αλλά και αναμένω με εξαιρετικό ενδιαφέρον τις αναλύσεις όποιας και όποιου έχει ασχοληθεί πιο διεξοδικά με το θέμα.

Ανεξαρτήτως όμως του ότι δεν έχω εντρυφήσει στον τρόπο λειτουργίας του νεοφιλελευθερισμού, θεωρώ ότι η αντιμετώπισή του έχει να κάνει με την αντιμετώπιση συνολικά αυτού που ονομάζεται καπιταλισμός, μιάς και κατά την άποψή μου, αποτελεί απλά μια πιο εξελιγμένη και ακραία μορφή του. Ο δρόμος που θεωρώ ότι μπορεί να μας οδηγήσει στην ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση της αναρχικής-κομμουνιστικής κοινωνίας, τον οποίο αρχικά πρότειναν κάποιοι παλαιότεροι, ενώ εν συνεχεία εμπλούτισαν και συγκεκριμενοποίησαν κάποιοι σύγχρονοι αναρχικοί/ελευθεριακοί (οι οποίοι έχουν λάβει υπόψιν και τα διδάγματα της ιστορίας και τα νέα πλέον δεδομένα), είναι αυτός του ελευθεριακού κοινοτισμού. Υποστηρίζω ότι ο ελευθεριακός κοινοτισμός είναι η απάντηση απέναντι στον καπιταλισμό σε οποιανδήποτε εξελικτική μορφή του.

Η αυτόνομη, αυτοοργανωμένη, ελευθεριακή κοινότητα (κομμούνα) μπορεί να αποτελέσει τον πυρήνα της αυριανής επανάστασης. Ανάλογα εγχειρήματα τόσο του παρελθόντος, όσο και σύγχρονα, προεξέχοντως αυτού της ζαπατίστικης αυτονομίας, αποτελούν παράδειγμα, χρήζουν μελέτης και πρέπει να επεκταθούν σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Μέσα στη ζοφερή σημερινή κατάσταση, ο αναρχισμός πρέπει και μπορεί να αποτελέσει τον άλλο δρόμο, προσφέροντας μια πειστική εναλλακτική πρόταση στο "εδώ" και στο "τώρα", παύοντας να αποτελεί είτε μια βερμπαλιστική, ουτοπική πρόταση κάποιας αβέβαιης, μακρινής, μελλοντικής κοινωνίας, η οποία θα μας έρθει ουρανοκατέβατη με τη λογική του "ώριμου φρούτου", είτε απλά μια ενστικτώδη, βίαιη, τυφλή και χωρίς προοπτική αντίδραση στη βαρβαρότητα των ημερών. Η θέση μου αυτή έχει ως αρχικό μπούσουλα (όχι ως ευαγγέλιο) τον ελευθεριακό κοινοτισμό - κομμουναλισμό του Μάρεϊ Μπούκτσιν και κινείται σε τρείς βασικούς άξονες:

1) Δημιουργία αυτόνομων, αυτοοργανωμένων και αυτοδιοικούμενων ελευθεριακών κοινοτήτων (κομμούνες) ανά την επικράτεια, μέσω αμεσοδημοκρατικών συνελεύσεων στη βάση των αρχών της αμοιβαιότητας, της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας. Η οικονομία των κοινοτήτων θα βασίζεται στον εθελοντικό συνεταιρισμό με συλλογική διαχείριση των φυσικών πόρων, στην ορθολογική και οικολογική χρήση της τεχνολογίας -προσαρμόζοντας την παραγωγικότητα στην κάλυψη των αναγκών της κοινότητας- και στη συνειδητή άρνηση κάθε έννοιας οικονομικής ανάπτυξης ως αυτοσκοπού. Αυτές οι ελευθεριακές κοινότητες μπορούν άμεσα να ξεκινήσουν να οικοδομούνται είτε στην επαρχία, σε χωριά, κωμοπόλεις και νησιά όπου ο μικρός πληθυσμός τους διευκολύνει τις διαδικασίες, είτε σε περιοχές πέριξ των μεγάλων αστικών κέντρων που διατηρούν "επαρχιακά χαρακτηριστικά" (μικροί τοπικοί πληθυσμοί, ελεύθερα εδάφη για καλλιέργεια κ.λ.π.). Απαιτείται φυσικά η ενεργοποίηση, η δράση και η επίπονη δουλειά μυρμηγκιού, όλων των τοπικών ελευθεριακών ατομικοτήτων και συλλογικοτήτων, αλλά και η μετεγκατάσταση όλων όσων μπορούν να μετακινηθούν από τα αστικά κέντρα στην επαρχία, μιας και η αποκέντρωση και η τοπικοποίηση είναι βασικό συστατικό του όλου εγχειρήματος. Όλα αυτά τα τοπικά ελευθεριακά εγχειρήματα μπορούν, όπως προανέφερα, να χρησιμοποιήσουν ως αρχικό οδηγό τους τόσο τον ελευθεριακό κοινοτισμό του Μπούκτσιν, όσο και τις καταγεγραμμένες εμπειρίες ανάλογων τέτοιων προσπαθειών είτε του παρελθόντος, είτε του παρόντος, προεξέχοντως αυτού της ζαπατίστικης αυτονομίας, προσαρμοσμένες φυσικά στις ανάγκες και στις ιδιαιτερότητες της κάθε τοπικής κοινωνίας.

2) Αποκέντρωση-τοπικοποίηση-αυτονόμηση εντός των μεγάλων αστικών κέντρων, μέσω της δημιουργίας όσο το δυνατόν περισσότερων τοπικών ελευθεριακών συνελεύσεων ανά περιοχή, διαμέρισμα, συνοικία ή και γειτονιά, με παράλληλη προσπάθεια δημιουργίας τοπικών αντιδομών (συλλογικές κουζίνες, ανταλλακτικά παζάρια κ.λ.π.). Και εδώ σημαντικό ρόλο καλούνται να διαδραματίσουν οι τοπικές ελευθεριακές συλλογικότητες και ατομικότητες μέσω της επίπονης δουλειάς μυρμηγκιού, η οποία στα μεγάλα αστικά κέντρα είναι ακόμη πιο δύσκολη λόγω της μεγαλύτερης αλλοτρίωσης και αποξένωσης των κατοίκων τους. Παράλληλα πρέπει να καθίσταται σε όλες και όλους σαφές, ότι η δημιουργία κάθε είδους αντιδομών δεν υπάγεται σε λογικές φιλανθρωπίας, αλλά στην προσπάθεια δημιουργίας τοπικών, ελευθεριακών, αυτόνομων κοινοτήτων, που τελικό στόχο τους έχουν τη ρήξη με το καπιταλιστικό εποικοδόμημα και την ολική ανατροπή του.

3) Όχι στις λογικές αναχωρητισμού, πασιφισμού και ύπαρξης ελευθεριακών νησίδων εντός καπιταλισμού. Πρέπει να είναι ξεκάθαρο σε όλες και όλους ότι δουλεύουμε για την επανάσταση και την ολική ανατροπή του καπιταλισμού, ότι εργαζόμαστε για την οικοδόμηση της αναρχικής, κομμουνιστικής (κομμουναλιστικής) κοινωνίας και αυτός ο σκοπός αναπόφευκτα θα οδηγήσει στη βίαια σύγκρουση με τον καπιταλισμό και τους υπερασπιστές του. Αυταπατάται όποια/ος νομίζει ότι η αναρχική κοινωνία θα έρθει νομοτελειακά και ειρηνικά μέσω κάποιου είδους μελλοντικής ειρηνικής αποδοχής από τους καπιταλιστές της ήττας τους. Η ιστορία έχει αποδείξει, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι οι καπιταλιστές όταν αισθανθούν ότι απειλούνται τα συμφέροντά τους επιτίθενται με βίαια μέσα ώστε να τα υπερασπιστούν, και εκεί η απάντησή μας δεν μπορεί παρά να είναι η δίκαιη αυτοάμυνα και η επαναστατική αντιβία. Η αναρχία είναι μεν η ιδεολογία που κατεξοχήν αντιμάχεται κάθε μορφή βίας και εξουσίας, γνωρίζουμε όμως καλά ότι η λελογισμένη χρήση της επαναστατικής αυτοάμυνας-αντιβίας είναι το "αναγκαίο κακό" απέναντι στην επιθετική, δολοφονική βία των καπιταλιστών, μέχρι την τελική επικράτηση της αναρχικής κοινωνίας και την πλήρη απάλειψη κάθε μορφής βίας και εξουσίας. Κάθε ελευθεριακή κοινότητα (κομμούνα), παράλληλα με το συνεχή αγώνα για την επιβίωσή της, οφείλει να παλεύει και για τη διάδοση των επαναστατικών-ελευθεριακών ιδεών, με στόχο τη δημιουργία όλο και περισσότερων ελευθεριακών κοινοτήτων.

Υποστηρίζω ότι στον τόπο αυτό σήμερα, μπορούν να δημιουργηθούν και να σταθούν τέτοιες ελευθεριακές κοινότητες (μάλιστα θεωρώ ότι έχουμε ήδη καθυστερήσει) ως ένα πρώιμο στάδιο της συνολικής επαναστατικής διαδικασίας, αποτελώντας μία έμπρακτη απάντηση στο αγωνιώδες ερώτημα: "Τι να κάνουμε;", αλλά και στο: "Υπάρχει εναλλακτική λύση;" Η ύπαρξη αυτών των κοινοτήτων θα χαλυβδώσει τις επαναστατικές συνειδήσεις, περιορίζοντας ταυτόχρονα τη διάχυτη απογοήτευση. Πιστεύω ακράδαντα ότι στα πλαίσια ενός πολύμορφου αναρχικού αγώνα, πρέπει και μπορούμε να οικοδομήσουμε εδώ και τώρα τις ελευθεριακές "μικροκοινωνίες" που θα αποτελέσουν την απαρχή της επαναστατικής διαδικασίας, μέχρι το ξέσπασμα της επανάστασης, με στόχο την ολική ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση της αναρχικής-κομμουνιστικής κοινωνίας που οραματιζόμαστε, μιας κοινωνίας ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης και αυτονομίας. (Σχετική συζήτηση με αποκλειστικό θέμα τη δημιουργία ελευθεριακών κοινοτήτων εδώ.)

από η θεωρία της επαναστατικής συνείδησης του ποζιτρόνιου 09/09/2016 9:43 πμ.


"Για να θεωρηθεί ότι έχει επαναστατική συνείδηση θα πρέπει ένας άνθρωπος να μην αποδέχεται την αδικία και να είναι διατεθημένος να δράσει εναντίον της, όχι μόνο όταν την υφίσταται ο ίδιος -δηλαδή αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό του- αλλά και για κάθε άλλον αδικημένο, αλλιώς μπορεί εύλογα να χαρακτηριστεί απλά ως ένα "παρτακιστής" (εγώ να είμαι καλά κι όλοι οι άλλοι να πάνε να πνιγούνε)."

Το να δρας όταν υφίστασαι ο ίδιος μια αδικία δε σε καθιστά καθόλου παρτακιστή, αλλά στιγμιαία εξεγερμένο  κι εν δυνάμει επαναστάτη. Ή αν θες...παρτακτιστή με αποδεκτή από αναρχικούς έννοια.

Το να δρας επίσης ενάντια στην αδικία τη δική σου, δρας επίσης κι ενάντια στην αδικία του άλλου με άμεσο ή έμμεσο τρόπο αναλόγως. Χρειάζεται όμως τις περισσότερες φορές και η παρέμβαση του άλλου για να πάψει να τη βιώνει ο ίδιος, ειδάλλως θες να είσαι διαμεσολαβητής. Άρα και καθόλου επαναστάτης.

Επίσης το να δράς ενάντια στην αδικία του άλλου δε σε καθιστά αυτομάτως επαναστάτη, βλ. παράδειγμα ΟΑΣΘ, υπάρχουν και πιο απλά πράγματα και κίνητρα που ξεκινούν από το δε βαράμε κοπέλες ή να τις κόψει πρόστιμο αλλά όχι να της ασκήσει βία ή πώς κάνει έτσι ο μαλάκας για ένα εισητήριο κ.ο.κ. και σε καμία περίπτωση δεν θέλουν την ανατροπή της υφιστάμενης τάξης πραγμάτων συνολικά, καθώς ακριβώς αυτό είναι η επανάσταση. Είναι συνολική ή τίποτα, γιατί όλα συνδέονται σαν παζλ ή αν όχι όλα τα  συντριπτικά περισσότερα κι όποιος δε το βλέπει έτσι είναι είτε ρεφορμιστής είτε μέλος συντεχνίας.

Το να καταπνίγεται το εγώ στο όνομα του εμείς δεν έχει τίποτα το επαναστατικό από μόνο του. Τα περιεχόμενα του εγώ και του εμείς είναι αυτά που μετράνε.

από ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΟΣ 09/09/2016 4:28 μμ.


Συνεχίζω με μία πιο εκτενή αναφορά μου στην εξέλιξη του καπιταλισμού φτάνοντας στη σημερινή μορφή του, αυτήν του νεοφιλελευθερισμού, όπως τον όρισα παραπάνω (νεοφιλελευθερισμός είναι ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός, δηλαδή ο καπιταλισμός των διεθνών χρηματαγορών και του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου). Αρχικά παραθέτω ένα κείμενο από σχετική συζήτηση εδώ στο indy (αυτήν που ανάφερα και στο προηγούμενο σχόλιό μου):

Τι είναι οι "Οίκοι αξιολόγησης";

«[...] ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

Η ιστορία των οίκων αξιολόγησης ξεκινάει πριν από 100 χρόνια, όταν στις Η.Π.Α. ξεκίνησε η κατασκευή του τεράστιου σιδηροδρομικού δικτύου. Έπρεπε να βρεθούν επενδυτές ώστε να επενδύσουν τα κεφάλαια τους σε αυτό το πραγματικά δύσκολο εγχείρημα για την εποχή.

Εκείνη την περίοδο ο John Moody, ένας ιδιαίτερα αξιόλογος χρηματοοικονομικός αναλυτής, διέκρινε το πρόβλημα και ανακάλυψε τη λύση του, δημιουργώντας το 1909 την πρώτη εταιρεία αξιολόγησης πιστωτικών κινδύνων. Επινοώντας την αξιολόγηση με τα αρχικά γράμματα του αλφαβήτου, καθιέρωσε τη βαθμολογία ΑΑΑ (και τα παράγωγα της), η οποία έκτοτε υποδηλώνει το χαμηλότερο δυνατό ρίσκο, με το οποίο βρίσκεται αντιμέτωπος ένας επενδυτής, όταν δανείζει τα χρήματα του σε μία επιχείρηση η ένα κράτος κλπ.

Το 1916, και αφού είχε κάνει την αρχή ο Moody, εισήλθε στο χώρο η Standard Statistics (η σημερινή Standard & Poor’s), ενώ ακολούθησε το 1924 η Fitch. Αυτό το ολιγοπώλιο κατέχει σήμερα το 95% της παγκόσμιας αγοράς.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Τόσο ο τζίρος, όσο και τα τεράστια καθαρά κέρδη των εταιριών αξιολόγησης, τα οποία πλησιάζουν το 40%, αναδεικνύουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη διαχρονική αξία της επιχειρηματικής ιδέας. Φυσικά και δεν θα μπορούσε να μείνει έξω από το παιχνίδι ο γνωστός σε όλους μας Warren Buffet (αυξημένη πληροφόρηση, ενδεχομένως «έγκαιρη» γνώση των αξιολογήσεων πολλών εταιρειών κλπ – εάν τυχόν γνωρίζεις από πριν την «ύστερη» υποτίμηση της πιστοληπτικής ικανότητας μίας εταιρείας ή ενός κράτους, μπορείς να κερδίσεις τεράστια ποσά) ο οποίος επένδυσε την Moody’s, πράγμα το οποίο ερμηνεύει, σε κάποιο βαθμό βέβαια, ένα μέρος των πασίγνωστων επενδυτικών του επιτυχιών.

Σας παραθέτω έναν πίνακα που βρήκα online από το περιοδικό Der Spiegel ώστε να δείτε τους τζίρους των τριών αυτών εταιριών το 2008: 

ΕΤΑΙΡΕΙΑ

ΤΖΙΡΟΣ $

ΚΕΡΔΗ $

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

Standard & Poor’s

2.645.00.0000

1.055.000.000

8.500

Moody’s

1.755.000.000

748.000.000

3.900

Fitch Rating

882.000.000

246.000.000

3.000

Σε ποσοστά το 2008 η Fitch Rating είχε το 16%, η Moody’s το 39% και η Standard & Poor’s το 40%. 

Ανεξήγητο παραμένει το γεγονός ότι, οι υπόλοιπες ανεπτυγμένες οικονομίες όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση η Ιαπωνία κ.α. (εκτός της Κίνας που έχει δημιουργήσει τον δικό της οίκο αξιολόγησης Dagong Global Credit Ratingο οποίος μάλιστα υποβάθμισε την πιστοληπτική αξιολόγηση των ΗΠΑ στο Α- από ΑΑ) δεν φρόντισαν να δημιουργήσουν ανάλογες εταιρείες, αφήνοντας στην κυριολεξία «έρμαιο» στις διαθέσεις των αμερικανικών εταιρειών αξιολόγησης τόσο τις επιχειρήσεις τους, όσο και τους δημόσιους τομείς τους (σκεφτείτε για παράδειγμα μία επιχείρηση ή ένα κράτος να βρεθεί στο στόχαστρο της Moody’s).

Τον Ιούνιο του 1999, όταν ξεκίνησε η συνθήκη της Βασιλείας ΙΙ, μέσα στα πλαίσια της οποίας επιβλέπονται τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, αποφασίσθηκε η «συσχέτιση» της κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών, με τη «νόμιμη» αξιολόγηση των επενδυτικών τους τοποθετήσεων. Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δηλαδή, τα οποία επενδύουν σε «χρεόγραφα» με υψηλή πιστωτική αξιολόγηση, χρειάζονται να «δεσμεύουν» σημαντικά χαμηλότερα «εγγυητικά» κεφάλαια – οπότε μπορούν να πολλαπλασιάζουν τις πιστώσεις τους (ακολούθησε ο «χορός» της υπερχρέωσης και η απόλυτη ηγεμονία των εταιρειών αξιολόγησης). [σ.σ. χρεόγραφο είναι ένα επενδυτικό διαπραγματεύσιμο προϊόν που εκδίδεται από μια κυβέρνηση, μια εταιρία ή κάποιο άλλο οργανισμό και αποτελεί αποδεικτικό χρέους ή δικαίωμα σε διανεμόμενα κέρδη. Στα χρεόγραφα περιλαμβάνονται τα εξής: ομολογίες, ομόλογα τραπεζών, έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου, μερίδια αμοιβαίων κεφαλαίων, προθεσμιακά συμβόλαια (forwards), συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης (futures), συμβόλαια δικαιωμάτων προαίρεσης, παραστατικά απόκτησης μετοχών (warrants), οι μετοχές κι άλλα προϊόντα που μπορούν να διαπραγματεύονται στη χρηματοπιστωτική αγορά].

Ένα πολύ καλό παράδειγμα είναι αυτό που ακολουθεί:

Σύμφωνα με του κανόνες της Βασιλείας ΙΙ, για την αγορά ενός επενδυτικού προϊόντος αξίας 1.000.000 €, με αξιολόγηση ΑΑΑ, η τράπεζα έχει την υποχρέωση να κατέχει ίδια (σ.σ. δικά της) κεφάλαια ύψους μόλις 5.600 € (περίπου 178 φορές λιγότερα). Εάν όμως η αξιολόγηση του προϊόντος μειωθεί στο Ba1, τότε η τράπεζα οφείλει να αυξήσει τα ίδια κεφάλαια της, για το ίδιο προϊόν, στις 200.000 € (μόλις 5 φορές λιγότερα, έναντι 178 του προηγουμένου).

Εάν η αξιολόγηση μειωθεί ακόμη περισσότερο, στο B1, τότε η τράπεζα είναι υποχρεωμένη να διατηρεί ολόκληρο το ποσόν (100%) σαν «αντίκρισμα» – επομένως, χρειάζεται 178 φορές περισσότερα ίδια κεφάλαια για ένα χρεόγραφο Β1, από ότι για ένα χρεόγραφο με την αξιολόγηση ΑΑΑ (ας φαντασθούμε εδώ τι σημαίνει για μία χώρα –η οποία έχει διαθέσει ομόλογα του δημοσίου της στις τράπεζες– η ενδεχόμενη υποτίμηση της πιστοληπτικής της ικανότητας: τόσο σε σχέση με το επιτόκιο που η ίδια πληρώνει, όσο και σε σχέση με τα επί πλέον κεφάλαια που πρέπει να δεσμεύσουν ξαφνικά οι τράπεζες που έχουν ήδη αγοράσει τα ομόλογα της).

Από το ανωτέρω παράδειγμα συμπεραίνουμε ότι η αξιολόγηση έχει άμεση σχέση τόσο με την κεφαλαιακή επάρκεια, όσο και με τον όγκο των συναλλαγών μίας τράπεζας αφού, όσο καλύτερη αξιολόγηση διαθέτουν τα προϊόντα (χρεόγραφα) στα οποία επενδύει, τόσο λιγότερα ίδια κεφάλαια χρειάζεται και τόσο περισσότερες πιστώσεις μπορεί να προσφέρει στους υπόλοιπους πελάτες της (χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων, καταναλωτών κλπ). Αντιθέτως, όταν μειώνεται η αξιολόγηση των χρεογράφων, στα οποία έχει ήδη επενδύσει η τράπεζα, είναι υποχρεωμένη να «αποσύρει» πολλαπλάσιες πιστώσεις από την κανονική αγορά, έτσι ώστε να διατηρήσει την υποχρεωτική από τη νομοθεσία κεφαλαιακή της επάρκεια – με δυσμενείς επιπτώσεις αφενός μεν για την πραγματική οικονομία (πιστωτική παγίδα), αφετέρου δε για την ίδια (μείωση του τζίρου και των κερδών της).

Για τις υπόλοιπες επιχειρήσεις πλην τραπεζών, όσο καλύτερη αξιολόγηση έχουν, τόσο ευκολότερα δανείζονται από τις τράπεζες, τόσο χαμηλότερα επιτόκια πληρώνουν και τόσο φθηνότερες τιμές ή μεγαλύτερες πιστώσεις λαμβάνουν από τους προμηθευτές τους (επηρεάζεται ακόμη και η χρηματιστηριακή τιμή τους, αφού πολλά Επενδυτικά Ταμεία είναι υποχρεωμένα να τοποθετούνται μόνο σε τίτλους που διαθέτουν την υψηλότερη αξιολόγηση – ΑΑΑ).

Σχετικά με τις ασφαλιστικές εταιρίες, διαπιστώνουμε αντίστοιχες «επιδράσεις» – ιδιαίτερα δε σε αυτές που ασφαλίζουν, μέσω των CDS, επενδυτικά προϊόντα ή ομόλογα του δημοσίου. Τα ετήσια ασφάλιστρα δηλαδή ή τα «επιτόκια» (αποδόσεις) των CDS διαμορφώνονται ανάλογα με την αξιολόγηση του ασφαλιζομένου (χε χε χε κάτι μου θυμίζει κάτι μου θυμίζει).

Όλα τα παραπάνω ισχύουν σε μεγάλο βαθμό και για τα κράτη, ο δανεισμός των οποίων, καθώς επίσης το επιτόκιο του, είναι «μεγέθη» απολύτως ανάλογα της αξιολόγησης τους –όσο χαμηλότερη είναι δηλαδή η αξιολόγηση τους, τόσο περισσότερους τόκους εισπράττουν οι πιστωτές τους για το αυξημένο ρίσκο τους (για παράδειγμα, όταν ένα κράτος δανείζεται 100 δις €, όσο περίπου δανειστήκαμε εμείς, τότε ένα 2% μεγαλύτερο επιτόκιο, σημαίνει 2 δις € επί πλέον ετήσιους τόκους) και τόσο δυσκολότερη είναι η πρόσβαση τους στις διεθνείς χρηματαγορές.

Από την ανάλυση που προηγήθηκε, μπορούμε να καταλάβουμε την τεράστια δύναμη και επιρροή των εταιρειών αξιολόγησης, οι οποίες ουσιαστικά αποφασίζουν για τις τύχες των τραπεζών, των επιχειρήσεων, των ασφαλιστικών εταιρειών, των νέων επενδυτικών προϊόντων καθώς (το σημαντικότερο) και των ίδιων των κρατών.

Φυσικά και μπορεί κάποιος να γυρίσει να πει πως μία τόσο ευαίσθητη χρηματοπιστωτική λειτουργία, όσο αυτή της αξιολόγησης, υπόκειται στον αυστηρό έλεγχο του κράτους, στο οποίο έχουν την έδρα τους οι συγκεκριμένες εταιρείες –αν όχι σε έναν διεθνή ελεγκτικό οργανισμό. Τα πράγματα όμως είναι τελείως διαφορετικά: Οι τρεις αυτοί οίκοι είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις με έδρα τη Νέα Υόρκη, οι οποίες δεν υπόκεινται στον έλεγχο κανενός και η μοναδική τους υποχρέωση είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους τους.

Το χειρότερο όλων όμως είναι ότι οι όποιες αξιολογήσεις τους δεν χρειάζεται καν να είναι σωστές. Απλά εκφράζουν την υποκειμενική άποψη τους –κάτι ανάλογο δηλαδή με αυτήν των δημοσιογράφων του οικονομικού τύπου, οι οποίοι αναλύουν εισηγμένες ή άλλες επιχειρήσεις, χωρίς να αναλαμβάνουν την παραμικρή προσωπική ευθύνη και χωρίς να ελέγχονται από κάποιους ειδικούς για τα αναγραφόμενα τους. Αυτό ακριβώς το γεγονός (επειδή δηλαδή εκφράζουν απλά τις υποκειμενικές απόψεις τους «επιφυλασσόμενες»), δεν μπορεί κανένας δημόσιος ή άλλος οργανισμός να τις καλέσει σε απολογία –πόσο μάλλον να τις κατηγορήσει ή να καταθέσει αγωγές εναντίον τους. Επί πλέον οι εκτιμήσεις τους πληρώνονται από τους χρεώστες: από αυτούς δηλαδή που ζητούν να αξιολογηθούν για να δανειστούν χρήματα και όχι από τους πιστωτές τους, οι οποίοι τους δανείζουν.

Είναι απολύτως άξιο αναφοράς ότι μεταξύ των ετών 2003 και 2006, ο όγκος των CDO’s τετραπλασιάστηκε, ξεπερνώντας το 1 τρις $ σε ετήσια βάση. Αν και κανένας δεν καταλάβαινε τι αγόραζε (άλλωστε ήταν ρεαλιστικά αδύνατον να γίνουν σωστά τόσες πολλές αξιολογήσεις, από τρεις μόνο εταιρείες), οι πάσης φύσεως επενδυτές, αρκούνταν στην αξιολόγηση ΑΑΑ, η οποία υποδηλώνει σχεδόν μηδενικό ρίσκο και δεν ερευνούσαν τίποτα παραπάνω. Έτσι, από ένα μικρό κομμάτι της συνολικής αγοράς, δημιουργήθηκε μία τεράστια μηχανή παραγωγής «σκοτεινών» χρημάτων, καθ’ όλα νόμιμων, η οποία συνεπήρε τα πάντα στην καταστροφική πορεία της. 

Έτσι το 2006, σχεδόν το 44% του τζίρου των εταιρειών αξιολόγησης προερχόταν από τα δομημένα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, στα οποία οφείλονταν το 80% των συνολικών κερδών τους. Στην πραγματικότητα, πριν ακόμη «εκδοθεί» ένα τέτοιο δομημένο προϊόν, με στόχο την πώληση του στην αγορά, οι εκδότριες τράπεζες «ρωτούσαν» για την αξιολόγηση του –ουσιαστικά ενημερώνονταν για το πώς θα έπρεπε να «κατασκευασθεί», έτσι ώστε να αξιολογηθεί, εκ μέρους μίας από τις τρείς εταιρίες αξιολόγησης, με ΑΑΑ.

Φυσικά, οι εταιρείες αξιολόγησης «βοηθούσαν» στη σωστή «κατασκευή» (αντί να ελέγχουν δηλαδή εκ των υστέρων το προϊόν, έδιναν εκ των προτέρων τις «προδιαγραφές» του) αφού, αμέσως μετά την εισαγωγή του προϊόντος, εισέπρατταν το 50% της αμοιβής τους -μέχρι και 500.000 $.

Τελειώνοντας την ανάλυση για τους οίκους αξιολόγησης και τα εγκλήματα κατά κρατών και επιχειρήσεων που συντελούνται θα αναφέρω κάποια παραδείγματα:

  1. Το δομημένο ομόλογο «Balta 2006-8 1Α2», το οποίο εμπεριέχει ενυπόθηκα δάνεια χαμηλής εξασφάλισης των Η.Π.Α. (subprime), σε μία καινούργια «συσκευασία». Το «χρεόγραφο» αυτό, αξιολογήθηκε το Μάρτιο του 2008 με ΑΑΑ – δηλαδή θεωρήθηκε τόσο σίγουρο, όσο ένα βιβλιάριο καταθέσεων. Τέλη Αυγούστου του 2008, οι ίδιοι αναλυτές αξιολόγησαν το ίδιο προϊόν με Β3 - 14 «σκάλες» χαμηλότερα και επομένως ως προϊόν υψηλού ρίσκου. Αυτό το χρόνο (2009), η αξιολόγηση του είναι πια Ca– δηλαδή, είναι σχεδόν άνευ αξίας και οφείλει να «αποσβεστεί» (ως ζημία) από τις τράπεζες ή τους επενδυτές που το αγόρασαν.
  2. Η Lehman Brothers είναι ένα ακόμη εξαιρετικό παράδειγμα. Μία μόλις ημέρα πριν “σκάσει” το μεγάλο αυτό κανόνι οι τρεις οίκοι είχαν την αξιολόγηση τους αμετάβλητη σε Α, Α2 και Α+.

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Τρεις ιδιωτικές εταιρίες ΜΗ ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ελέγχουν την παγκόσμια οικονομία και είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ τους αν θα καταστρέψουν ή θα εκτινάξουν στα ύψη (με βάση πάντα τα συμφέροντα τους) ένα κράτος η μία επιχείρηση.[...]»

http://frapezitis.wordpress.com/2011/01/08/%CE%BF%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82/

Το παραπάνω κείμενο έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας των οίκων αξιολόγησης ειδικότερα, αλλά και του τρόπου λειτουργίας του νεοφιλελευθερισμού γενικότερα, χωρίς φυσικά να ασπάζομαι την κοινωνικο-οικονομικο-πολιτική τοποθέτηση του συγγραφέα του, ο οποίος προφανώς είναι υπερασπιστής της "υγιούς επιχειρηματικότητας"...

Με βάση και αυτό το κείμενο, γίνεται φανερή η ολοένα και μεγαλύτερη αδυναμία των "εθνικών κρατών" να χαράξουν "εθνική πολιτική", πέρα και έξω από τις επιταγές του νεοφιλελευθερισμού. Εδώ ακριβώς έρχεται και δένει η επιχειρηματολογία του Yaniri (όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ) ο οποίος γράφει αναφερόμενος στο νεοφιλελευθερισμό:

«[...]Ούτε καν οι κεφαλαιούχοι ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής δεν προλαβαίνουν πια τους ρυθμούς. Το δε κράτος ενώ παρουσιάζεται πιο βάρβαρο και αυταρχικό σε εμάς, στην ουσία είναι και αυτό παντελώς αδύναμο σαν εργαλείο να ελέγξει και να οδηγήσει τις εξελίξεις. Κι εμείς αρνούμαστε συλλογικά να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα όπως είναι γιατί φοβόμαστε μην και αναιρέσουμε καμιά παράγραφο από την θεωρία μας. Ο βιομήχανος δεν κάνει πια ότι θέλει, ούτε ο αρχηγός του κράτους, ούτε εδώ ούτε πουθενά, και ανατρέποντας την κοινωνική σχέση με αυτόν εδώ σήμερα δεν αλλάζει κάτι. Πάνω από τους ιδιοκτήτες των μέσω παραγωγής υπάρχει ένα ευρύτερο κεφάλαιο που αποφασίζει. Πάνω από το κράτος όπως το γνωρίζουμε, υπάρχει μια άλλη "πολιτική" δύναμη που εξουσιάζει. Δεν είναι εδώ, είναι παντού. Ο ολοκληρωτισμός του νεοφιλελευθερισμού δεν είναι ως προς τα ανθρώπινα, εργατικά, και πολιτικά δικαιώματα, αλλά ως προς την ανυπαρξία επιλογών. Είτε τρέχεις σκλαβωμένος μέσα στην ρόδα του νεοφιλελευθερισμού ή πεθαίνεις απ'έξω. Ο νεοφιλελευθερισμός είναι διαλεκτική σύνθεση του καπιταλισμού και της εξέλιξης των εργατικών, πολιτικών, κοινωνικών αγώνων. Είναι ο καπιταλισμός που είναι αλεξίσφαιρος ως προς τα κινήματα όπως ιστορικά τα γνωρίζαμε. Και αυτό θα πρέπει να μας απασχολεί.[...]»

Πώς όμως φτάσαμε ως εδώ και γιατί σε κάποιες/ους φαίνεται τόσο περίεργο; Μα "είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε", που λέει κι ο Μπογιόπουλος! Το ότι ο καπιταλισμός, λόγω του ότι είναι εξ ορισμού συγκεντρωτικός και σωρευτικός, θα έχει αυτήν την εξέλιξη (ολιγοπώλια-μονοπώλια-ιμπεριαλισμός-νεοφιλελευθερισμός) το είχαν σε μεγάλο βαθμό προβλέψει οι Μαρξ και Ένγκελς πριν 100 και πλέον χρόνια! Γι' αυτό και (όπως γράφει ο Μπούκτσιν σε κείμενό του που έχω παραθέσει σε παλαιότερο σχόλιό μου σχετικά με το κομμουνιστικό μανιφέστο) το γεγονός πως οι Μαρξ και Ένγκελς, με το θεωρητικό βάθος της σκέψης τους, πρόβλεψαν την εξέλιξη της καπιταλιστικής ανάπτυξης με όρους που είναι πιο σχετικοί σήμερα απ’ όσο ήταν στην εποχή τους, θα ήταν αρκετό να καταστήσει αυτό το κείμενο ανυπέρβλητο κατόρθωμα [tour de force] στη σφαίρα της πολιτικής σκέψης. Εντάξει, τον νεοφιλελευθερισμό ως επόμενο στάδιο του καπιταλισμού μετά τον ιμπεριαλισμό μπορεί να μην τον είχαν ακριβώς προβλέψει, είχαν όμως από τότε δώσει τη γενική κατεύθυνση.

Ποιός είναι όμως ο νούμερο ένα εχθρός του καπιταλισμού και τότε και τώρα και πάντα; Η ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ! Την έλλειψη της αυτάρκειας εκμεταλλεύτηκε ο καπιταλισμός για να δημιουργηθεί, αυτήν την έλλειψη συνεχίζει να εκμεταλλεύεται και σήμερα για να υπάρχει. Γι' αυτό ο καπιταλισμός πολέμησε την αυτάρκεια από την 1η στιγμή και θα συνεχίζει να την πολεμά με λύσσα και σήμερα και πάντα!

Αυτάρκεια σημαίνει το να μπορεί κανείς να καλύπτει τις ανάγκες του με τις δικές του δυνάμεις. Αν μπορείς να φτιάχνεις τα ρούχα σου μόνος σου, δε θα χρειάζεται να τα αγοράζεις. Αν μπορείς να φτιάχνεις τα παπούτσια σου μόνος σου, δε θα χρειάζεται να τα αγοράζεις. Αν μπορείς να εξασφαλίζεις την τροφή σου μόνος σου, δε θα χρειάζεται να την αγοράζεις. Αν δηλαδή είσαι αυτάρκης, τότε είσαι και απολύτως "άχρηστος" για τον καπιταλισμό, γιατί "χρήσιμος" για τον καπιταλισμό είναι μονάχα ο καταναλωτής, αυτός δηλαδή που καταναλώνει τα προϊόντα του.

Ισχυρίζομαι όμως ότι κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να είναι αυτάρκης μόνος του. Ως εκ φύσεως κοινωνικό ον, ένας άνθρωπος μπορεί να είναι αυτάρκης μόνο σε αλληλεπίδραση με τους άλλους. Θεωρώ δηλαδή ότι ένας άνθρωπος μπορεί μεν να είναι αδύνατον να είναι αυτάρκης μόνος του, μπορεί κάλλιστα όμως να είναι αυτάρκης μεσά στην κοινότητά του, σε αλληλεπίδραση με τα άλλα μέλη της κοινότητάς του. Ισχυρίζομαι τελικά ότι μια κοινότητα ανθρώπων μπορεί να επιτύχει την αυτάρκεια και αυτή η κοινότητα δεν μπορεί να είναι άλλη από την αυτοοργανωμένη, αυτοδιοικούμενη, αυτόνομη ελευθεριακή κοινότητα, την Κομμούνα!

Βασικός στόχος του καπιταλισμού, όπως προανέφερα, είναι να πολεμάει την αυτάρκεια με κάθε τρόπο και σε κάθε επίπεδο, τόσο ατομικό (για τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά), όσο και σε επίπεδο συνόλου ανθρώπων (κοινότητα, πόλη, κράτος). Γι' αυτό και στη σημερινή του φάση ο καπιταλισμός -μέσω του νεοφιλελευθερισμού- προσπαθεί να εξασφαλίζει την απόλυτη έλλειψη αυτάρκειας, εκτός των άλλων, και σε κάθε κρατική οντότητα, πράγμα που ως ένα βαθμό το έχει καταφέρει. Κανένα κράτος δεν επιτρέπεται να είναι αυτάρκες! Πρέπει όλα τα κράτη να είναι εξαρτημένα από το νεοφιλελευθερισμό σε τέτοιο βαθμό, που οποιαδήποτε απόπειρα εξόδου από τα γρανάζια του, να ισοδυναμεί με αυτοκτονία! Μα δεν είναι ολοφάνερο ότι εκεί οδεύει η κατάσταση; Αυτό ακριβώς δε βιώνουμε κι εμείς εδώ στην Ελλάδα, αλλά και παγκόσμια; Πάμε ολοταχώς προς ιδιωτικό έλεγχο -από τις πολυεθνικές- των πάντων, γης, νερού, τροφής, μέχρι και του αέρα που αναπνέουμε! Εδώ πλέον οδεύουμε στην απαγόρευση διά νόμου στις Η.Π.Α. του να διατηρεί κανείς ένα μποστάνι στον κήπο του και να τρώει κάνα ζαρζαβατικό, για χάρη της Monsanto και των άλλων πολυεθνικών, ενώ κυκλοφορεί ότι υπάρχουν παρόμοια σχέδια και για απαγόρευση της συλλογής βρόχινου νερού! Εύλογα λοιπόν αναφέρει ο Yianiris ότι σε αυτήν την καπιταλιστική φάση που βρισκόμαστε, μία λενινιστικού τύπου επανάσταση -στην Ελλάδα για παράδειγμα- (εκτός των άλλων ενστάσεων σχετικά με την εξουσιαστική φύση του λενινισμού όπως έχει αναλυθεί διεξοδικά στην παρούσα συζήτηση) μοιάζει να είναι απολύτως ανεδαφική. Αναφέρει επί λέξη:

«[...]Ρεφορμιστές πραγματικοί σήμερα είναι οι Λενινιστές επαναστάτες.[...] Και μην ψάξετε την κλασσική σας βιβλιογραφία για πολιτικά επιχειρήματα, θέλω επιστημονικά επιχειρήματα για το πως θα φάει, πως θα κινηθεί, και πως θα ζεσταθεί ένας λαός 11εκ, 55% αστικός, πάνω σε μια καμμένη γη (μεταλλαγμένα μπαμπάκια, λιπάσματα, καπνά, βιοντιζελόσποροι κλπ) με μηδενικές εισαγωγές ενέργειας και άλλων άκρως απαραίτητων πρώτων υλών.[...] Τρώμε 90%+ εισαγόμενη τροφή επειδή ακόμα έχουμε ευρώ και την αγοράζουμε από τις ελεγχόμενες διεθνείς αγορές. Η Ιταλία που παρουσιάζεται σαν νούμερο ένα παραγωγική χώρα ελαιόλαδου εισάγει περισσότερο απ'ότι παράγει. Για να βγεί λάδι χρειάζεται πετρέλαιο, και για να μεταφερθεί επίσης. Με λάδι μόνο δεν θα την βγάλουμε καθαρή να παλέψουμε για τίποτα. Η δε γεωργική παραγωγή "τροφίμων" είναι απίστευτα εξαρτόμενη στο πετρέλαιο και αυτά δεν αλλάζουν σε 1-2 χρόνια. Μια κεντρικά διαχειριζόμενη οικονομία, μια οικονομία που θα επιβάλλεται και θα επιβλέπεται κεντρικά, δεν θα πάψει ποτέ να είναι μια μορφή μικρής κλειστής καπιταλιστικής οικονομίας. Η οικονομική εκμετάλλευση του εργάτη και η πολιτική καταπίεση του εξουσιαστή διευθυντή του δεν έχει καμιά διαφορά. Και είναι δουλειά διευθυντάδων να εφαρμόζουν τις αποφάσεις των όρων της οικονομίας.[...]»

Αδυνατώ να αντιληφθώ που είναι το μεμπτό στη συγκεκριμένη συλλογιστική...

Το θέμα όμως είναι, τώρα τι γίνεται, αποδεχόμαστε την παντοδυναμία του νεοφιλελευθερισμού και τα παρατάμε; Όχι βέβαια! Η απάντησή μου (όπως την έχω εκφράσει ήδη αναλυτικά σε προηγούμενο σχόλιό μου) εν ολίγοις είναι:

Μία - δύο - δέκα - εκατό - χίλιες αυτοοργανωμένες, αυτοδιοικούμενες, αυτόνομες, συνομοσπονδισμένες ελευθεριακές Κομμούνες παντού!

 

 

 


Ο quinto ανακοινώνει την αποχώρησή του από το indy σε άλλη συζήτηση εδώ. Παραθέτω αυτούσια την ανακοίνωσή του ώστε, με βάση το τι έχει προηγηθεί στην παρούσα συζήτηση, να βγάλει η καθεμιά και ο καθένας τα συμπεράσματά του:

ναι εγώ ειμαι το φάντασμα του κομμουνισμού

από el quinto regimiento 09/09/2016 11:05 πμ.

που στοιχειώνει ολες τις διατυπώσεις των σχολιαστών του ίντυ... που δεν βολεύουν στιγμιαία την άλλη πλευρά, που με την ίδια ευκολία, μπορει την επομένη να εντοπίσει έναν quinto να κρύβεται στα λόγια της αντίπαλης πλευράς. ΧΑΟΣ!!!!

Χα, χα!

Ειπαμε τέλειωσα με το ιντυ ως quinto. Πρέπει να εκδόσουμε μια μπροσούρα για τον ισπανικο εμφύλιο, για να τελειώνουμε με τα ανιστόρητα παραμύθια. Και αυτο ειναι νομοτελειακά σίγουρο οτι θα συμβεί. Να είστε σίγουροι! H παρέμβαση αυτή κράτησε ένα χρονο και κάτι, ήταν στοχευμένη, ειχε προσωπικές-ατομιστικές πινελιές και βασίζεται σε ένα αβαν-γκαρντ πείραμα, καταστασιακής παρέκκλισης του συνεπούς αντιρεβιζιονιστικού κινήματος. Τα αποτελέσματα του πειράματος θα φανούν στο μέλλον.

Από τούδε και στο εξής, o quinto τέλειωσε. Πεθαίνει. Ξεψυχάει. Η γκρίζα απόχρωση της μορφής του [αυτο που πολλοι προσπαθήσατε να καταλάβετε, αλλα δεν μπορέσατε με απόλυτη σιγουριά], αναπαριστάται πλέον ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΥΚΡΙΝΕΙΑ στο καμβά με γκρίζο, ενα δευτερόλεπτο αφου εχεις κλείσει τα μάτια, στιγμιαία μετά το σούρουπο όταν το πουλί της σοφιάς, η κουκουβάγια αρχίζει το πέταγμά της. (...τα 'χει πει ο Χέγκελ, στο πρόλογο της Φιλοσοφίας του Δικαίου, αν θυμάμαι καλά...)

τώρα ειστε μονοι σας πια ;-) Αφήστε τον quinto στην ησυχία του. Να αναπαυτεί εν ειρήνη.

 

ακούστε τη σοπράνο, σας το λέει ξεκάθαρα:

https://youtu.be/sPlhKP0nZII

 

 

: Δοίτες ξέρω οτι σας ζάλισα. αλλα στο λόγο της τιμής μου. δεν ξαναγράφω πια.

Θα ακολουθήσω τη συλλογική έκφραση της οργάνωσής μου, πράγμα που κάνει και η πλειοψηφία των ενταγμένων σε μια συλλογικότητα/οργάνωση. Σας ευχαριστώ ιδιαίτερα για την υπομονή σας, και για τα διάφορια μπινελίκια που κατα καιρούς ακούσατε. Οι υβρεις προς το πρόσωπό που, μου ειναι παντελώς αδιάφορες, ειναι άλλωστε τμήμα του πειράματος, η αντιμετώπιση τέτοιων συμπεριφορών και η στατιστική καταγραφή τους βαθμιαία, κατά τη διάρκεια του πειράματος.

Ευχαριστώ

 


γιατι επανέφερες ξανα αυτη τη συζήτηση, όταν υπάρχε ήδη άλλη στο "ακουστε αντι-σταλινικοί";  Γιατι επανέφερες ξανά αυτη τη συζήτηση τέλη Αυγούστου; Αυτα ειναι εκδηλώσεις περσόνας, όσο και αν προσπαθεις να το διαψεύσεις. Να κανεις την αυτοκριτική σου, επιτέλους. Εξαιτιας σου αυτος ο τύπος εκανε μια χαρά τη δουλειά του. 


Έχω γράψει σε προγενέστερο σχόλιό μου στην παρούσα συζήτηση εδώ, ότι η σταλινική προπαγάνδα στο indymedia (και γενικότερα) ακολουθεί τρείς βασικούς άξονες:

1) Απόπειρα ηθικής απαξίωσης των αντιπάλων

2) Απόπειρα πνευματικής απαξίωσης των αντιπάλων

3) Απόπειρα αποπροσανατολισμού και χειραγώγησης των συζητήσεων

Ας δούμε λοιπόν πιο αναλυτικά πως λειτουργεί ο κάθε άξονας ξεχωριστά, με βάση και τα τελευταία επικαιροποιημένα δεδομένα:

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΗΘΙΚΗΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ

Η απόπειρα ηθικής απαξίωσης των αντιπάλων επιχειρείται τόσο στο επίπεδο των απλών συνομιλητών που αντιπαρατίθενται διαλεκτικά με τους σταλινικούς, όσο και στο επίπεδο εξεχουσών μορφών της ιστορίας του αναρχισμού. Η απόπειρα ηθικής απαξίωσής τους υπάγεται στη σταλινική λογική ότι "δε δικαιούνται δια να ομιλούν" αυτοί που τότε είχαν γράψει το τάδε ή είχαν κάνει το δείνα ατόπημα και άρα είναι προδότες, πουλημένοι, εξουσιαστές, ρεφόρμες, οπορτούνες και χίλια μύρια άλλα απαξιωτικά κοσμητικά επίθετα, με τα οποία μονίμως ραίνουν τους αντιπάλους τους οι σταλινικοί. Κάποιες φορές τα ατοπήματα από τα οποία πιάνονται είναι πραγματικά, κάποιες φορές τα ερμηνεύουν μονάχα οι ίδιοι ως τέτοια με βάση την ιδεολογία τους, ενώ τις περισσότερες φορές είναι τελείως ψευδή, πρόκειται δηλαδή για δόλιες συκοφαντίες. Κάποια παραδείγματα εξαπόλυσης δόλιων συκοφαντιών θα αναφερθούν στην πορεία του παρόντος κειμένου χωρίς όμως να μακρηγορήσω, μιας και οι περιπτώσεις είναι πάμπολλες και μπορεί εύκολα να τις εντοπίσει κανείς σε σχεδόν όλες τις συζητήσεις που συμμετέχουν οι σταλινικοί.

Όλη αυτή η προσπάθεια ηθικής απαξίωσης βασίζεται σε δύο σταλινικές παραδοχές: α) οι Πατερούληδές τους κατέχουν το αλάθητο και β) η απαξίωση ενός ατόμου ισοδυναμεί με συνολική απαξίωση της θεωρίας την οποία πρεσβεύει. Φυσικά η αναρχική θεώρηση δεν αποδέχεται καμία από τις δύο αυτές σταλινικές παραδοχές. Μόνο στο δικό τους μυαλό η όποια αποδόμηση μίας προσωπικότητας ισοδυναμεί με συνολική αποδόμηση της θεωρίας την οποία έχει ασπαστεί. Η αναρχική θεώρηση εξ ορισμού αρνείται το οποιοδήποτε αλάθητο και την αναγωγή ανθρώπων σε θεότητες. Ακριβώς η πίστη στο αλάθητο είναι που οδηγεί τους σταλινικούς στο να ανάγουν ανθρώπους σε θεότητες, για τις οποίες ανθρώπινες θεότητές τους μάλιστα χτίζουν και ολόκληρα μνημεία λατρείας (μαυσωλεία) ώστε να μπορούν οι κοινοί θνητοί να τις προσκυνούν... Γι' αυτό όταν τους αναφέρεις ξεκάθαρα ότι οι αναρχικοί δεν πιστεύουν σε καμία αυθεντία και σε κανένα αλάθητο και έχουν οι ίδιοι ασκήσει σκληρή κριτική σε διάφορες σημαντικές προσωπικότητες του αναρχισμού, σε αντίθεση με τους σταλινικούς που υπερασπίζονται σθεναρά το αλάθητο του Κόμματος και του Πατερούλη τους, εκείνοι με το λοβοτομημένο σταλινικό μυαλό τους, αδυνατούν να καταλάβουν αυτό που τους λες και θεωρούν ότι θριάμβευσε η επιχειρηματολογία τους!

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ

Απόπειρα πνευματικής απαξίωσης αποτελεί με δυο λόγια η εντατική προσπάθεια να φανεί ότι μπροστά στην εξυπνάδα και στην αυθεντία των σταλινικών και των Ινστιτούτων τους, όλες και όλοι οι άλλοι είναι απλά οδοντόκρεμες! Τα γραπτά των σταλινικών σε διάφορες συζητήσεις μιλούν από μόνα τους και αποδεικνύουν του λόγου το αληθές:

"εδώ μέσα κάποιοι παίζουν μπαλίτσα μόνοι τους και ενώ είναι παίκτες του Εθνικού Αστέρα της ανταρτομάνας Καισαριανής, φαντασιώνονται ότι είναι της Μπάρτσα" - "θείο γράψε και άλλα, με εσένα εχθρό, είναι σαν να κλέβω εκκλησία στις αντιπαραθέσεις" - "Το κείμενο του Πόζι είναι μια έκθεση ιδεών γυμνασίου, άντε λυκείου" - "ο στενοκέφαλος σεχταριστής δογματικός, ειδικά άνω των 30, θα παραμείνει ως έχει. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι θέλει να το παίξει ΙΝΣΤΡΟΥΚΤΟΡΑΣ στους νεότερους συντρόφους του. Μόνο που για να παίξεις αυτό το ρόλο ΜΕ ΑΞΙΩΣΕΙΣ πρέπει να κατέχεις και το άθλημα, τουτέστιν πρέπει να ξεστραβωθείς και να διαβάσεις και τίποτα" - "Ποζι κακά τα ψέματα, με εκθέσεις ιδεών Λυκείου και ντελίρια υπέρ του Σύριζα (σ.σ. τα υποτιθέμενα ντελίρια υπέρ του Σύριζα είναι ένα παράδειγμα συκοφαντίας που προανέφερα), δεν το κατέχεις το άθλημα" - "Εδώ έχετε συγκροτημένο ρεύμα οτσαλανιστών και έχετε μπλέξει τους τουπαμάρος  με το... της Μάρως (που έλεγε μια παλιά κινηματική παροιμία ορθότατα και να μην με πει κανείς σεξιστή, δεν είμαι, η γλώσσα μας δεν θα "αποστεωθεί" από τους κήνσορες του πολίτικαλ κορρέκτ). Κατά τα άλλα έχουμε και δουλειές. Άμα θέλετε να ασχοληθείτε σοβαρά με τον αντι-ιμπεριαλιστικό αγώνα. Λένιν παιδιά. Όχι χαζομάρες. Ν' ακούτε και τον γέρο... Xo Tσι Μινχ που ήξερε σαφώς καλύτερα από σας και επηρεάστηκε από τις θέσεις του Λένιν. Όλοι οι άλλοι μιλάνε για τον καιρό (απλά και "μηδενιστικά" που έγραψε ένας εξυπνάκιας αλλού)(πλην Στάλιν , αλλά δεν σας τον συνιστώ τώρα γιατί είστε προκατειλημμένοι)" - "Σας αφήνω λοιπόν 10 μέρες να συγκεντρώσετε όλα τα όπλα της επίθεσης συριζοπούλια που παριστάνετε τους κήνσορες της αναρχίας, κ.κ. Γιαννήρη, Πόζι και προλετάϊρντ, ενώ είστε κατ' επανάληψη κοψοχέρηδες του αστισμού και ρεφορμισταράδες με προβιά αναρχικού. Ακόμη και αν σε λιγότερο από 10 μέρες ο Πόζι επιτέλους απαντήσει αν είναι κατάπτυστο, χυδαίο και ποταπό ένας επαναστάτης να ψηφίζει Σύριζα χωρίς...αυταπάτες, που δεν το βλέπω, εγώ θα επανέλθω στις 17/9/2016. Η ομάδα χαρίζει, γιατί ξέρει ότι θα φάτε τόσα πολλά γκολάκια στο δεύτερο ημίχρονο που θα τα θυμάστε μια ζωή :-) (σ.σ. ύβρεις, ψέματα και συκοφαντίες, μαζί με μπόλικη δόση μεγαλομανίας, σε ένα πλήρες σταλινικό πακέτο All Inclusive! Παρεμπιπτόντως εγώ απάντησα. Κάποιος άλλος παριστάνει τον ψόφιο κοριό που νεκρανασταίνεται κατά το δοκούν...)"

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ

Η προσπάθεια αποπροσανατολισμού και χειραγώγησης των συζητήσεων από τους σταλινικούς, έχει περιγραφεί εξαιρετικά στο σχόλιο ενός συντρόφου που συμμετείχε στη συζήτηση που είχε ανοίξει ο γνωστός (εκλιπών αλλά πάντα παρών) σταλινικός: "Επαναστατικές αλήθειες που επιβεβαιώνει η ζωή" και το έχω χρησιμοποιήσει επανειλημμένως τόσο στην παρούσα συζήτηση (π.χ. εδώ), όσο και αλλού. Η συγκεκριμένη περιγραφή βέβαια αφορούσε στον τρόπο που προσπαθούσε να αποπροσανατολίσει και να χειραγωγήσει μια συγκεκριμένη συζήτηση. Πλέον έχουμε αναβάθμιση του επιχειρησιακού σχεδίου των σταλινικών στο indymedia, από το επίπεδο της απόπειρας αποπροσανατολισμού και χειραγώγησης μιας συγκεκριμένης συζήτησης, σε αυτό της απόπειρας αποπροσανατολισμού και χειραγώγησης πολλών διαφορετικών (άσχετων μεταξύ τους) συζητήσεων ταυτόχρονα!

Ας δούμε τι συμβαίνει στο φόρουμ του indymedia αρχής γενομένης από την ημέρα ανακοίνωσης της υποτιθέμενης αποχώρησης του γνωστού σταλινικού στις 9/9/16 στη συζήτηση που είχε τίτλο "Με αφορμή την αφίσα της αναρχικής ομοσπονδίας". Στις 9/9/16, λίγες μόνο ώρες μετά την ανακοίνωση αποχώρησης του quinto, ανεβαίνει μια καινούργια ανάρτηση στο φόρουμ με αρχικό τίτλο "Άκου ΠΟΖΙΤΡΟΝΙΕ"(!!!) από κάποιον με το ψευδώνυμο santoMon, ο οποίος εν συνεχεία -προς τιμήν του- τον αλλάζει (μετά από δική μου παράκληση να μην υπάρχει ονομαστική αναφορά σε 'μένα) επιλέγοντας τελικά τον τίτλο "Ακούστε αντι-Σταλινικοί". Η συγκεκριμένη ανάρτηση είναι προδήλως ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΙΚΗ (όπως απέδειξα ξεκάθαρα εδώ) αφού επιχειρείται, εμμέσως πλην σαφώς, να δεσμευτούν όλοι οι συμμετέχοντες στο να συζητήσουν έχοντας ως κοινά αποδεκτή βάση τα ψευδή και αυθαίρετα συμπεράσματα του συντάκτη της, ότι δηλαδή στην παρούσα συζήτηση ("Άκου σταλινικέ...") όσες και όσοι συμμετείχαν από αναρχικής/ελευθεριακής σκοπιάς (συγκροτώντας μάλιστα, κατά τον ψευδή ισχυρισμό του συντάκτη της, όλες και όλοι μαζί μια υποτιθέμενη "αναρχική παράταξη") και αντιπαρατέθηκαν με τον σταλινικό, χρησιμοποίησαν ανεύθυνα λόγια και εκτέθηκαν, με αποτέλεσμα ο σταλινικός δήθεν να επιτύχει τους σκοπούς του! Δυο μέρες αργότερα στις 11/9/16 ανεβαίνει νέα προβοκατόρικη συζήτηση στο φόρουμ με τίτλο "Σχέση Βολίν και χαφιέ Παπά Γκαπόν", στην οποία ο "αθώος" και "αγνός" ιστορικός ερευνητής συντάκτης της "βιολινιστής", προσπαθεί άλλοτε με ψευδή και άλλοτε με ξεκαρδιστικά υποτιθέμενα επιχειρήματα να αποδομήσει την προσωπικότητα του Βολίν. Φυσικά το προβοκατόρικο σχέδιό του αποκαλύπτεται αμέσως στα σχόλια που ακολουθούν. Παράλληλα στις 17/9/16 ανασύρεται στο φόρουμ παλαιότερη συζήτηση υπεράσπισης του Στάλιν του 2009(!) με τίτλο "Σταλινομαθηματικά" από κάποιον με το ψευδώνυμο "@.", ο οποίος εν συνεχεία αποκαλύπτει σε άλλη άσχετη συζήτηση εδώ ότι είναι ο quinto (σώωωπα!), ενώ στις 18/9/16 ανασύρεται κι άλλη παλαιή συζήτηση του 2004(!!!) με τίτλο "ΜΗΝ ΞΑΝΑΚΟΥΣΩ ΓΙΑ ΚΟΥΒΑ.Τ ακουτε ΚΝΙτες" από ένα άλλο "αθώο παιδί" με "αγνές" σταλινικές προθέσεις, με το ψευδώνυμο "@dimitris_krok". Ταυτόχρονα ενώ εκτυλίσσονται όλα τα παραπάνω, οι σταλινικοί συμμετέχουν ενεργά και σε δυο ακόμη άσχετες συζητήσεις, η μια με τίτλο "Η θέση της Α.Κ. για τον ΣΥΡΙΖΑ" και η άλλη με τίτλο "Η κατρακύλα του Τσόμσκυ/Η λογικη του μικρότερου κακού".

Οι σταλινικοί λοιπόν, μετά την υποτιθέμενη αποχώρηση του quinto (που όμως είναι πάντα παρών αλλάζοντας τα ψευδώνυμα σα χαμαιλέοντας) "παίζουν μπάλα" (αγαπημένη φράση του quinto) σε τουλάχιστον έξι συζητήσεις ταυτόχρονα! Κοιτάξτε τώρα να δείτε πως προσπαθούν να δημιουργήσουν την ψευδή εντύπωση ότι κυριαρχούν παντού.  Στις 9/9/16 ξεκινά η συζήτηση "Ακούστε αντι-Σταλινικοί", ενώ δυο μέρες μετά στις 11/9/16 ξεκινά και η συζήτηση για τον Βολίν. Την επομένη, στις 12/9/16 ανεβαίνει σχόλιο στη συζήτηση για τον Βολίν εδώ, στο οποίο ο quinto (με άλλο ψευδώνυμο και με σκοπό να πικάρει τον σχολιαστή που είναι γνωστός στο indymedia από τις αντιπαραθέσεις του με τον σταλινικό ως "αναρχικός ιστορικός") αναφέρεται στο santoMon, δηλαδή στο δημιουργό της άλλης συζήτησης "Ακούστε αντι-Σταλινικοί", αναφερόμενος ταυτόχρονα απαξιωτικά και ως προς εμένα, παρόλο που εγώ δεν είχα καμία εμπλοκή ως τότε στη συγκεκριμένη συζήτηση για τον Βολίν. Την άλλη μέρα στις 13/9/16 και πάλι στη συζήτηση για τον Βολίν εδώ, ο quinto (πάντα με διαφορετικό ψευδώνυμο και με χαρακτηριστική αναφορά στον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο, δείγμα της μεγαλομανίας του) συνεχίζει να αναφέρεται στην άλλη συζήτηση που τρέχει παράλληλα ("Ακούστε αντι-Σταλινικοί), ενώ επαναλαμβάνει τις απαξιωτικές του αναφορές ως προς εμένα παραθέτοντας και αποσπάσματα από την παρούσα συζήτηση ("Άκου σταλινικέ..."), χωρίς και πάλι εγώ να έχω μέχρι τότε καμία εμπλοκή στη συζήτηση. Ο quinto συνεχίζει τη συμμετοχή του στη συζήτηση για τον Βολίν στις 15/9/16 εδώ, με μια ακόμη γενική και αόριστη θεωρητικολογία άσχετη με το αρχικό θέμα, με μπόλικη όπως πάντα δόση αυταρέσκειας. Εντωμεταξύ μια μέρα πριν, στις 14/9/16, στην άλλη συζήτηση με τίτλο "Ακούστε αντι-Σταλινικοί", εμφανίζεται ένας περίεργος τύπος εδώ και κάνει προβοκατόρικη ερώτηση για τον Βολίν, ενώ λίγα λεπτά αργότερα ακολουθούν από κάτω διαδοχικά άλλα τρία προβοκατόρικα σχόλια και πάλι σε σχέση με τον Βολίν! Δηλαδή στη συζήτηση "Ακούστε αντι-Σταλινικοί" κάποιοι επιχειρούν με προβοκατόρικα σχόλια να δημιουργήσουν ψευδείς εντυπώσεις για τον Βολίν, ενώ την ίδια περίπου στιγμή στη συζήτηση για τον Βολίν κάποιοι προσπαθούν να δημιουργήσουν ψευδείς εντυπώσεις αναφερόμενοι με προβοκατόρικα σχόλια στη συζήτηση "Ακούστε αντι-Σταλινικοί" αλλά και σε άλλες συζητήσεις όπως η παρούσα! Μπλέξιμο ε;

Το παιχνίδι όμως αυτό συνεχίζεται ακατάπαυστα. Στις 17/9/16 ανασύρονται στο φόρουμ από τον quinto τα "Σταλινομαθηματικά", ενώ παράλληλα ξεκινά η αντιπαράθεσή του με τον "ΠΟΛΥΤΡΟΠΟ" στη συζήτηση "Ακούστε αντι-Σταλινικοί". Στις 18/9/16 και στη συζήτηση με θέμα τη θέση της Α.Κ. για τον ΣΥΡΙΖΑ, ανεβαίνει σχόλιο εδώ από τον quinto (με άλλο ψευδώνυμο) που αναφέρεται (πάντα προβοκατόρικα) και στον Βολίν(!) (με αποτέλεσμα η συζήτηση για κάποιο διάστημα να εκτραπεί από το κυρίως θέμα της στο θέμα του Βολίν), ενώ την ίδια μέρα ο quinto (με άλλο ψευδώνυμο) συμμετέχει με σχόλιό του εδώ στη συζήτηση για τον Τσόμσκυ (εντός του θέματος αυτήν τη φορά) και παράλληλα συνεχίζει να αντιπαρατίθεται με τον ΠΟΛΥΤΡΟΠΟ στη συζήτηση "Ακούστε αντι-Σταλινικοί". Επίσης την ίδια μέρα ανασύρεται στο φόρουμ και η συζήτηση του 2004 για την Κούβα! Στις 19/9/16 στη συζήτηση για τη θέση της Α.Κ. για τον ΣΥΡΙΖΑ ο σταλινικός δημοσιεύει πέντε σχόλια (με πιο χαρακτηριστικό αυτό εδώ στο οποίο καταπιάνεται με καμιά δεκαριά διαφορετικά άσχετα θέματα!), ενώ δημοσιεύει και δυο σχόλια στη συζήτηση "Ακούστε αντι-Σταλινικοί" στο πλαίσιο της αντιπαράθεσής του με τον "ΠΟΛΥΤΡΟΠΟ". Στις 20/9/16 ο "el quinto regimiento" έχει πλέον πλήρως νεκραναστηθεί και δημοσιεύει ένα σχόλιο στη συζήτηση περί Βολίν εδώ, στο οποίο εκτός του ότι καταπιάνεται επίσης με καμιά δεκαριά διαφορετικά θέματα (κάποια σχετικά και κάποια τελείως άσχετα με τη συγκεκριμένη συζήτηση), σε μια κρίση μεγαλομανίας επιχειρεί να κάνει και αλαζονική επίδειξη ανωτερότητας και ευφυΐας! Την ίδια μέρα δημοσιεύει και ένα σχόλιο στη συζήτηση "Ακούστε αντι-Σταλινικοί" εδώ, το οποίο έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον για πολλούς και διάφορους λόγους (ενώ αναφέρεται με απαξιωτικό και συκοφαντικό τρόπο και σε 'μένα) και στο οποίο σχόλιο θα αναφερθώ αναλυτικότερα στη συνέχεια. Χαμός ε;

Παρατηρούμε λοιπόν ότι σε όποια συζήτηση συμμετέχουν οι σταλινικοί καθίσταται πολύ δύσκολο να υπάρξει ειρμός, αφού συνεχώς και επαναλαμβανόμενα αλλάζουν θεματολογία ρίχνοντας στο τραπέζι δεκάδες άσχετα μεταξύ τους θέματα, ενώ ταυτόχρονα μεταπηδούν από μια συζήτηση σε μια άλλη άσχετη, μεταφέροντας τα θέματα της μιας στην άλλη και τούμπαλιν. Μήπως σας θυμίζει κάτι όλο αυτό; Μα είναι η ίδια ακριβώς τακτική που ακολουθήθηκε από τους σταλινικούς στη συζήτηση "Επαναστατικές αλήθειες που επιβεβαιώνει η ζωή" και την οποία έχει περιγράψει λεπτομερώς ο σύντροφος (να 'ναι καλά όπου κι αν είναι, μου έχει λύσει τα χέρια η εξαιρετική περιγραφή του) στο εξαιρετικό σχόλιό του που ανέφερα πρωτύτερα και το οποίο έχω χρησιμοποιήσει πολλάκις στην παρούσα συζήτηση. Η μόνη διαφορά είναι ότι η τακτική αυτή δεν εφαρμόζεται πλέον μόνο σε μια συγκεκριμένη συζήτηση, αλλά σε ολόκληρο το φόρουμ από συζήτηση σε συζήτηση. Έχοντας λοιπόν ως βάση την εξαιρετική αυτή περιγραφή και προσαρμόζοντάς την στα νέα δεδομένα, αποκαλύπτεται η νέα τακτική των σταλινικών στο φόρουμ του indymedia. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Ο τρόπος που συμμετέχουν οι σταλινικοί στις συζητήσεις στο φόρουμ του indymedia κινείται σε έναν απλό άξονα, παμπάλαιο και γνωστό. Την κνίτικη τακτική αγκιτάτσιας, αυτή που μαθαίνουν από τους καθοδηγητές τους κι ας ισχυρίζονται κάποιοι πως δεν πέρασαν από κνε και κκε. Δεν έχει σημασία αν πέρασαν ή δεν πέρασαν απο κκε/κνε, κκεμλ, εκκε κλπ, η μπολσεβίκικη τακτική είναι πάγια και διαχρονική. Είναι η λογική της κυριαρχίας. Επειδή όμως η τακτική αυτή όταν εφαρμόζεται σε μια και μόνο συγκεκριμένη γραπτή συζήτηση εμφανίζει αντικειμενικές δυσκολίες (για να κάνει το παιχνίδι του ο σταλινικός αγκιτάτορας πρέπει υποχρεωτικά να δώσει στη συζήτηση τεράστια έκταση, όπως έκανε στις "Επαναστατικές αλήθειες που επιβεβαιώνει η ζωή" που εσκεμμένα ξεπέρασε τα 700 σχόλια) και αφού τελικά στη συζήτηση (Επαναστατικές αλήθειες που επιβεβαιώνει η ζωή) οι σταλινικοί ξεσκεπάστηκαν πλήρως και εκτέθηκαν, πλέον δεν την εφαρμόζουν σε μια μόνο συζήτηση, αλλά σε πολλές διαφορετικές συζητήσεις ταυτόχρονα:

1. Βομβαρδίζουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους με σχόλια σε πολλές διαφορετικές συζητήσεις ταυτόχρονα, στα οποία σχόλια καταπιάνονται με καμιά δεκαριά διαφορετικά θέματα, συνοδευόμενα πάντα με απαξιωτικούς και συκοφαντικούς για τους αντιπάλους τους χαρακτηρισμούς. Τι κι αν η συζήτηση έχει θέμα τον Βολίν; Για τον Βολίν θα προσπαθήσεις να επιχειρηματολογήσεις εσύ, για τον santoMon και την προβοκατόρικη ανάρτησή του θα σου απαντήσουν οι σταλινικοί, θα σε βομβαρδίσουν παράλληλα και με άλλα δέκα άσχετα θέματα για να φανεί πόσο παντογνώστες είναι, ενώ ταυτόχρονα θα σε λούσουν και με μπόλικους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς! Τι κι αν μπεις στη συζήτηση του santoMon και αποδομήσεις με επιχειρήματα την προβοκατόρικη ανάρτησή του; Για τον Βολίν θα σου απαντήσουν οι σταλινικοί, θα ρίξουν στο τραπέζι άλλα δέκα άσχετα θέματα σε επίδειξη πάντα της γνωστικής τους ανωτερότητας και θα σε ράνουν και με άλλους τόσους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς! Όλο αυτό το μίγμα πασπαλίζεται πάντα με διάφορες πηγές, στοιχεία, συνθέσεις και συναξιολογήσεις στοιχείων και δεδομένων, φωτογραφίες, τραγουδάκια, αστειάκια και όλα τα σχετικά, για να εισπράττει ο αναγνώστης ασυνείδητα την εικόνα, και μόνο την εικόνα, μιας σχεδόν αντικειμενικοποιημένης ανωτερότητας του σταλινικού σε σχέση με οποιονδήποτε αντίπαλό του. Πάνω σ' αυτά τα στοιχεία και δεδομένα, κάποια πραγματικά και πολλά παρμένα μέσα από την "επιστημονική" σταλινική προπαγάνδα, χτίζεται και η στρέβλωση της επαναστατικής ιστορίας. Όσο πιο πολλά τα θέματα, τα στοιχεία, τα δεδομένα και τα απαξιωτικά σχόλια που εισάγονται στην τοποθέτηση, τόσο δυσκολότερο είναι στον πολιτικό αντίπαλο να τα αξιολογήσει και να αντιληφθεί την "κλωστή" που γίνεται σιγά-σιγά θηλιά, η οποία δεν είναι άλλη από το γνωστό ρήμα ΚΥΡΙΑΡΧΩ. Η γνωστή τακτική του πολυβόλου. Άμα σε πυροβολεί κατά ριπάς ένα πολυβόλο, δε βρίσκεις εύκολα χρόνο να σηκώσεις κεφάλι για να δεις που είναι. Κι όταν καταφέρεις να το δεις και να το σημαδέψεις, τότε αυτό αλλάζει θέση. Έτσι κι οι σταλινικοί, όποτε στριμώχνονται αλλάζουν θέματα, πετάγονται περίτεχνα από τη μια συζήτηση στην άλλη, πετάνε 2,3,4 συνεχόμενα ποσταρίσματα προκαλώντας σύγχυση, κάποιοι τσιμπάνε και τους ακολουθούν κι όταν περνάνε αρκετά ποσταρίσματα και τυχόν ξαναστριμωχτούν, τότε μεταπηδούν σε άλλη συζήτηση, ξαναγυρνάνε εκεί που ήταν αρχικά και συνεχίζουν με άλλα συνεχόμενα ποσταρίσματα. Hit and run!

2. Όταν ο πολιτικός αντίπαλος δείξει σημάδια υποταγής στην κυριαρχία "γνώσεων", "αντικειμενικών" ιστορικών δεδομένων και στοιχείων του σταλινοθρεμένου αγκιτάτορα, τότε ο κακός σταλινομπάτσος μπαίνει λίγο στην άκρη και κάνει την εμφάνισή του ο καλός σταλινομπάτσος, που μιλάει πλέον με το στυλ: "Είδες που δεν τα ήξερες όλα; Είδες που δεν έχεις γνώση της αλήθειας; Γι' αυτό είμαι εδώ, για να σε βοηθήσω να αποκτήσεις την αληθινή εικόνα της πραγματικότητας". Μην ξεχνάμε ότι εκτός των άλλων, οι σταλινικοί ψάχνουν πάντα και ψηφοφόρους για το κόμμα τους...

3. Όσο πιο δεκτικός γίνεται ο πολιτικός αντίπαλος σ' αυτό το παιχνίδι, τόσο περνάει στην σκιά ο κακός σταλινομπάτσος. Ο στόχος είναι η αποδόμηση και επανακατασκευή του τρόπου που σκέφτεται ο πολιτικός αντίπαλος, του τρόπου που αντιλαμβάνεται αυτά που διαβάζει και των μεθόδων που αξιολογεί τα δεδομένα, τελικά ο στόχος είναι ψυχαναλυτικά ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΟΣ. Η πατρική φιγούρα του αγκιτάτορα καθοδηγητή ψάχνει το σημείο αδυναμίας του πολιτικού αντιπάλου, κι όχι την αλήθεια. Ψάχνει το σημείο όπου ο πολιτικός αντίπαλος σηκώνει σιγά-σιγά τα χέρια και μετατρέπεται σε παιδί που διδάσκεται από τον πατερούλη και τελικά σε ψηφοφόρο του σταλινικού του κόμματος.

Όταν οι σταλινικοί εφάρμοσαν την τακτική τους σε μια μόνο συζήτηση ("Επαναστατικές αλήθειες που επιβεβαιώνει η ζωή") την πάτησαν, όπως αποδείχτηκε περίτρανα από την αποκάλυψη των παιχνιδιών που έκαναν με τις ιστορικές πηγές που ανέφεραν, που όταν τους συνέφερε για να στηρίξουν τις αθλιότητές τους, τις ανέφεραν ΘΕΤΙΚΑ αλλά επί τροχάδην (μην τυχόν και έπαιρνες πρέφα ότι ανέφεραν πηγές που πριν τις είχαν κατηγορήσει ως πράκτορες και χαλκεία), ενώ όταν τα στοιχεία ήταν κατά τους, άρχιζαν τους κλασσικούς κνίτικους θεατρινισμούς με έντονες αποχρώσεις αγανάκτησης, περί πρακτόρων, προδοτών, αντισταλινικών, χαλκείων κλπ κλπ. Και την πάτησαν για έναν και ΒΑΣΙΚΟ λόγο, που τον ξέρουν όλοι οι σταλινοθρεμένοι επαγγελματίες αγκιτάτορες καθοδηγητές: αυτά τα παιχνίδια τα κάνεις με τον προφορικό λόγο, ΠΟΤΕ ΓΡΑΠΤΑ, γιατί τα γραπτά μένουν. Εφαρμόζοντας την γνωστή τακτική του πολυβόλου με τα αλλεπάλληλα ποσταρίσματά τους, συνολικά πάνω από τα 2/3 (ίσως και 3/4) εκείνης της συζήτησης, είχαν ΕΝΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ σκοπό. Προφανώς όχι την ενημέρωση, αλλά τη δημιουργία τόσο μεγάλου όγκου επαναλαμβανόμενων πληροφοριών και δεδομένων με παράλληλη (επαναλαμβανόμενη κι αυτή) σύνθεση και αξιολόγηση, που άμα σε κάποιο μυαλό έμπαινε η σκέψη να τα ψάξει αναλυτικά, ο όγκος και κυρίως ο χρόνος που θα χρειαζόταν για να τα αναλύσει και να αναζητήσει τις αντιφάσεις, θα γινόταν σοβαρός ανασταλτικός παράγοντας. Για ξεκάρφωμα λοιπόν, για να μην μπει καν κάποιος στην ιδέα ότι έχουν οικοδομήσει την σταλινική τους προπαγάνδα βάζοντας στο πολυβόλο τους επαναλαμβανόμενες επικλήσεις των ίδιων ιστορικών πηγών, άλλοτε ως δεδομένα αντικειμενικών κι άλλοτε ως χαλκευμένων (ανάλογα τι τους συνέφερε κάθε φορά), κάθε τρείς και λίγο έλεγαν, "διαβάστε από την αρχή το νήμα και θα καταλάβετε ότι έχουμε δίκιο". Κι αυτό το έκαναν συστηματικά μετά από κάποιο όγκο ποσταρισμάτων. ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ επιδίωξη ήταν να πάρει τόσο μεγάλο εύρος εκείνη η συζήτηση και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι πάνω από τα 2/3, ίσως και πάνω από τα 3/4 εκείνου του νήματος είναι δικά τους γραπτά, με τουλάχιστον κατά 50-60% αναμασήματα. Ποιός έχει χρόνο και κουράγιο να ψηλαφίσει ένα-ένα τα ποσταρίσμτά τους; Ελάχιστες οι πιθανότητες... Ο μέσος αναγνώστης ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΑ αποκομίζει την εντύπωση ότι το να κάτσει και να ψαχουλέψει μία-μία όλες τις τοποθετήσεις τους, αναζητώντας τις αντιφάσεις τους στην επίκληση πηγών, θα είναι μάλλον μάταιος κόπος και χρόνος, οπότε μετά από 1-2 ποσταρίσματα αντίδρασης βουβαίνεται. Έλα όμως που εδώ στο indymedia η πλειονότητα των συμμετεχόντων δεν είναι σταλινοπρόβατα να τρώνε κουτόχορτο και τους ξεσκέπασαν! Ρόμπα οι σταλινικοί κι ας προσπάθησαν κατά την προσφιλή τους συνήθεια στη συνέχεια να δημιουργήσουν ψευδείς εντυπώσεις εμφανιζόμενοι ως δήθεν θριαμβευτές σε άλλες άσχετες συζητήσεις, θεωρώντας ότι "έλα μωρέ σιγά, ποιός θα κάτσει να διαβάσει μια συζήτηση 700 και πλέον σχολίων ώστε να καταλάβει ότι ξεφτιλιστήκαμε;"

Αφού λοιπόν την πάτησαν όταν εφάρμοσαν την σταλινική τακτική τους σε μια μόνο συζήτηση, αναβάθμισαν το επιχειρησιακό τους σχέδιο και επιχειρούν τώρα να την εφαρμόσουν όχι σε μια, αλλά σε πολλές διαφορετικές συζητήσεις ταυτόχρονα. Αυτό που συμβαίνει αυτήν τη στιγμή στο φόρουμ του indymedia είναι η εφαρμογή της γνωστής τακτικής του πολυβόλου όπως αναλύθηκε παραπάνω! Hit and run!

Προφανώς και για τη σταλινική τους "συνείδηση" Ο ΣΚΟΠΟΣ ΑΓΙΑΖΕΙ ΤΑ ΜΕΣΑ. Ουσιαστικός σκοπός τους δεν είναι ούτε να αναδείξουν την ιστορική αλήθεια, ούτε να μορφώσουν τους αμόρφωτους αναγνώστες του indymedia, αλλά να ΞΑΝΑΓΡΑΨΟΥΝ με σταλινικές πινελιές κι αποχρώσεις την ιστορία έτσι όπως τους συμφέρει και να ψαρέψουν μελλοντικούς σταλινοψηφοφόρους! Σκοπός τους είναι να αντιστρέψουν τους ρόλους και να παρουσιάσουν κάποια από τα μεγαλύτερα σταλινικά κατακάθια της ιστορίας (προέχοντος του Στάλιν) ως γνήσιους αγωνιστές και ηγέτες της κοινωνικής επανάστασης. Γιατί σκοπός του και σκοπός της οργάνωσής του δεν είναι ούτε η κοινωνική απελευθέρωση, ούτε η ελευθερία σκέψης, ούτε η αυτοοργάνωση, ούτε τίποτε από αυτά που καμώνονται ότι προωθούν στη στρούγκα τους. Και η ενασχόλησή τους με τους πολιτικούς κρατούμενους είναι ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΚΗ, είναι μέρος του γελοίου εισοδιστικού τους σχεδίου προς την νεολαία του αναρχικού χώρου. Πουλάνε "λίγο Στάλιν, λίγο Ζαχαριάδη και πολύ αντιεξουσιαστική συμπάθεια", μπας και καταφέρουν να τσιμπήσουν κάτι από το εξεγερτικό δυναμικό των αναρχικών νεολαίων.

Σκοπός τους και σκοπός του κόμματός τους που διαφημίζουν ΣΥΝΕΧΩΣ είναι η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ, με κάθε μέσο, με κάθε κόστος σε ανθρώπινες ζωές, με οποιοδήποτε κόστος στους πολιτικούς τους αντιπάλους. Γι αυτό θαυμάζουν, υμνούν και προσκυνούν τον πατερούλη τους τον Στάλιν, αυτή την άθλια μορφή ΚΥΡΙΑΡΧΟΥ.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Λοιπόν αρχικά πρέπει να καταστήσω σαφές ότι η αναφορά μου σε σταλινικούς στον πληθυντικό αριθμό και όχι συγκεκριμένα μόνο στον γνωστό σταλινικό (στον οποίο βέβαια θα αναφερθώ και προσωπικά στη συνέχεια) έχει να κάνει με την ξεκάθαρη θέση μου ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ολόκληρο το κόμμα των σταλινοκοντραίων μαζί με τα όργανά του (Σταλινοϊνστιτούτο κ.ο.κ.) και όχι με ένα μεμονωμένο άτομο που δρα αυτόνομα. Έχω ήδη αναφέρει ξεκάθαρα στην παρούσα συζήτηση εδώ, (ακούς santoMon;;;) ότι ένα γνήσιο, ορθόδοξο, καθαρόαιμο σταλινικό κόμμα αν θέλει να λογίζεται ως τέτοιο, πρέπει υποχρεωτικά να εφαρμόζει πιστά και κατά γράμμα τις αρχές του λενινισμού. Ο ίδιος ο Λένιν όρισε ως βασική αρχή της θεωρίας του τη δημιουργία του Κόμματος νέου τύπου που θα αποτελεί τη δύναμη επαναστικοποίησης και οργάνωσης του προλεταριάτου. Το κατά τον Λένιν Κόμμα νέου τύπου ήταν όχι ομοσπονδία ομάδων και τάσεων, αλλά ένας πραγματικός στρατός, με κανόνες κομματικής ζωής, αρχές κομματικής καθοδήγησης, αυστηρή και ενιαία κομματική πειθαρχία και σταθερότητα στην εφαρμογή των αρχών του (όπως της αρχής του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού στον τρόπο λήψης αποφάσεων). Μιλάμε τώρα για τον πυρήνα της λενινιστικής σκέψης, όχι για δευτερεύοντα, ασήμαντα θεματάκια! Αυτό σημαίνει ότι όλες οι ορθόδοξες μπολσεβίκικες-λενινιστικές οργανώσεις αν θέλουν να λογίζονται ως τέτοιες (είτε κατεβαίνουν, είτε δεν κατεβαίνουν στις βουλευτικές εκλογές) είναι υποχρεωμένες να οργανώνονται ως λενινιστικά κόμματα. Ερωτώ λοιπόν, είναι οι κοντραίοι γνήσιοι λενινιστές σταλινικοί; Ακολουθούν ή δεν ακολουθούν πιστά τις οδηγίες του Λένιν; Ο ίδιος λοιπόν ο εντεταλμένος εκπρόσωπος των κοντραίων στο indymedia (el quinto regimiento), ο οποίος έχει αποκαλύψει και το πραγματικό ονοματεπώνυμό του και την ιδιότητά του ως μέλος του κόμματος εδώ και χρόνια, έχει δηλώσει ξεκάθαρα πάμπολλες φορές ότι οι κοντραίοι είναι γνήσιοι σταλινικοί-λενινιστές τόσο στην παρούσα συζήτηση, όσο και αλλού όπως εδώ που απαντώντας σε κάποιον που έγραψε ότι οι σταλινοκοντραίοι έχουν υιοθετήσει τον "κινηματικό αυθορμητισμό" αναφέρει ότι: «ποτέ δεν έγινε η αλλαγή των θέσεων της συγκεκριμένης ομάδας, της Κόντρας δηλαδή, από σταλινικές (ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΕΣ) σε "κινηματικό αυθορμητισμό". Και στο λέω εγώ που ειμαι Κοντρίτης.» Συνεπώς εφόσον αποδεχόμαστε το γεγονός ότι η "Ένωση για την Επαναστατική Ανατροπή" (πρώην Σ.Α.Κ.Ε.), που όργανά της είναι η εφημερίδα "ΚΟΝΤΡΑ" και το "Ινστιτούτο Κοινωνικών Μελετών", είναι γνήσια σταλινική-λενινιστική οργάνωση -δηλαδή κόμμα- τότε είναι δεδομένο ότι η συμμετοχή της οργάνωσης στην αναμετάδοση των δικών αναρχικών αγωνιστών, η συμμετοχή της στο indymedia που αδιαμφισβήτητα είναι το μαζικότερο μέσο αντιπληροφόρησης του ευρύτερου ανατρεπτικού κινήματος, αλλά και η συμμετοχή του "el quinto regimiento" στο φόρουμ του indymedia ως επώνυμο μέλος της, είναι αποφάσεις της ηγεσίας και προφανώς γίνονται με την έγκρισή της βάσει οργανωμένου σχεδίου, αλλιώς δε θα ήταν γνήσιοι λενινιστές αλλά ό,τι να 'ναι! Η επιμονή τους να παρουσιάζονται ως οργάνωση και όχι ως κόμμα, έχει να κάνει τόσο με το στραπάτσο των 484 ψήφων στις βουλευτικές εκλογές του 1993, όσο και με τη δυνατότητα που τους παρέχει να συμμετέχουν στο indymedia, αφού αν δήλωναν επισήμως ότι είναι κόμμα τότε θα έπαιρναν τον πούλο από εδώ μέσα με βάση την πολιτική δημοσίευσης του μέσου.

Είναι ή δεν είναι έτσι σταλινοκοντραίοι; Είστε ή δεν είστε εδώ μέσα, ως γνήσιοι λενινιστές, βάσει οργανωμένου σχεδίου; Θα απαντήσετε ποτέ ξεκάθαρα; Σιγά μην απαντήσουν, αφού αν το κάνουν θα πέσουν οι μάσκες της δήθεν "φιλο-αναρχικής" τους στάσης και θα αποκαλυφτούν τα αλλότρια σχέδιά τους... Για τον ίδιο λόγο άλλωστε αποφεύγουν σαν τον διάολο να απαντήσουν σε ένα σωρό ξεκάθαρες ερωτήσεις που τους έχουν τεθεί από την αρχή και κατά τη διάρκεια αυτής εδώ της συζήτησης (ακούς santoMon;;;). Ας επαναλάβω κάποιες από αυτές. Λοιπόν σταλινικοί:

1) Στην αυριανή επανάσταση, όποτε εκείνη έρθει και εφόσον υπερισχύσετε εσείς και το Κόμμα σας, θα επιτρέπονται οι διαφορετικές απόψεις εντός και εκτός Κόμματος;

2) Ποιά θα είναι η τύχη των αναρχικών και όσων άλλων (όχι καπιταλιστών) τυχόν διαφωνήσουν με τις θέσεις του Κόμματος; Θα σφαγιαστούν και πάλι όπως στην Ουκρανία; Θα κατασταλούν άγρια και πάλι όπως στην Κροστάνδη; Θα κυνηγηθούν από νεοσυσταθείσες Ο.Π.Λ.Α.;

3) Εσείς που τώρα μπαίνετε σε ένα ελευθεριακό μέσο αντιπληροφόρησης όπως το indymedia, για να προπαγανδίσετε την σταλινοϊδεολογία σας και να ψαρέψετε κόσμο, εκμεταλλευόμενοι ακριβώς την ελευθεριακή φύση του μέσου, στη δική σας μελλοντική σταλινική κοινωνία θα συνεχίσει να υπάρχει το indymedia ή θα το έχετε καταστείλει ως μέσο αντεπαναστατικής προπαγάνδας;

4) Εσείς που τώρα παρευρίσκεστε στις δίκες των διωκόμενων από το αστικό καθεστώς αναρχικών αναμεταδίδοντάς τες, στο μελλοντικό δικό σας σταλινικό καθεστώς και εφόσον οι αναρχικοί δεν υπακούουν στις εντολές του Κόμματός σας (που στάνταρ δε θα υπακούουν), μήπως σκοπεύετε να στήσετε εσείς δίκες εναντίον τους και να είστε εσείς οι κατήγοροί τους, αφού πρώτα θα τους έχετε βαπτίσει αντεπαναστάτες, όπως ακριβώς κάνατε κατά το πρόσφατο "ένδοξο" σταλινικό σας παρελθόν;

5) Τί σας δίδαξε η ιστορία και ποιά είναι η απάντησή σας απέναντι στην (πάγια αναρχική) θέση (και η οποία θέση επαληθεύτηκε από την ιστορία) ότι η συνολική μαρξιστική-λενινιστική θεωρία οδηγεί στη δημιουργία νέων εξουσιαστικών δομών, αυτών του Μπολσεβίκικου Κόμματος, του Ηγέτη του και του Κράτους, που θα στραφούν τελικά ενάντια στους ίδιους τους επαναστάτες με αποτέλεσμα να τους εξουσιάσουν και όχι να τους απελευθερώσουν;

6) Γιατί απέτυχε η οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην Ε.Σ.Σ.Δ. από τους Λένιν και Στάλιν, στην Κίνα από τον Μάο, στην Αλβανία από τον Χότζα, αλλά και οπουδήποτε αλλού εφαρμόστηκε η μαρξιστική-λενινιστική επαναστατική θεωρία;

7) Μήπως ο πραγματικός λόγος που κατακρίνετε τις εξεγέρσεις του σήμερα, δεν είναι γιατί δεν είναι αρκετά επαναστατικές, προλεταριακές και αντι-ιμπεριαλιστικές, αλλά γιατί σ' αυτές αντί για σταλινικά ακούγονται ελευθεριακά προτάγματα;

8) Μήπως αυτό που σας ενοχλεί πάνω απ' όλα είναι ότι αναρχισμός ωριμάζει, εξελίσσεται, προσαρμόζεται στα σύγχρονα δεδομένα (με τον κομμουναλισμό και την κοινωνική οικολογία του Μπούκτσιν να αποτελούν τα σημαντικότερα για μένα σύγχρονα επιτεύγματά του) ενώ εσείς το μόνο που κάνετε εδώ και 100 χρόνια είναι να παραμένετε προσηλωμένοι στη θρησκευτική ανάλυση και ερμηνεία των μαρξιστικών-λενινιστικών ευαγγελίων σας;

9) Ποιός ο λόγος και που αποσκοπεί η οργανωμένη βάσει σχεδίου συμμετοχή του κόμματος και των οργάνων σας σε ένα ελευθεριακό μέσο αντιπληροφόρησης όπως το indymedia; Γιατί αναμεταδίδετε τις δίκες των διωκόμενων αναρχικών αγωνιστών; Είναι λόγοι απλής ιστορικής καταγραφής; Μήπως συμφωνείτε με τις θέσεις τις οποίες πρεσβεύουν; Ποιά είναι τελικά η γνώμη σας συνολικά για τους αναρχικούς και τον αναρχισμό και τι ζητάτε επιτέλους απ' αυτούς;

Άδικα θα περιμένει κάποια αναγνώστρια ή κάποιος αναγνώστης ξεκάθαρες απαντήσεις από τους σταλινικούς. Άλλωστε όπως έχω ήδη γράψει από πολύ νωρίς στην παρούσα συζήτηση εδώ (ακούς santoMon;;;), στην αγωνιώδη προσπάθειά τους να αποφύγουν με κάθε τρόπο να απαντήσουν στα σαφή ερωτήματα που έχουν τεθεί, κατά την προσφιλή τους συνήθεια είναι ικανοί να εμπλέξουν στη συζήτηση χίλια μύρια άσχετα θέματα, από το δημοψήφισμα, το ΣΥΡΙΖΑ, τον Τσίπρα και τις αγροτικές κινητοποιήσεις, ως τον Οτσαλάν, τους Κούρδους, τους Ζαπατίστας, τους Αμερικάνους, τον Ομπάμα, τον Πούτιν, τον Πρετεντέρη, την Τρέμη, τον Μπογδάνο, τον Λιάγκα, την Ελένη Μενεγάκη, την Χριστίνα Λαμπίρη, τον Μάρκο Σεφερλή και τον Φώντα Λαδοπρακόπουλο!

Υπάρχει όμως η δυνατότητα να ξεκλειδώσει κάποια/ος τις απαντήσεις σε όλα τα προαναφερθέντα ερωτήματα, αν παρακολουθήσει προσεκτικά τις διάφορες τοποθετήσεις των σταλινικών, τόσο στην παρούσα συζήτηση, όσο και γενικότερα στο indymedia. Σε διάφορες τοποθετήσεις τους λοιπόν οι σταλινοκοντραίοι δηλώνουν ξεκάθαρα ότι είναι απολύτως πιστοί και υπερασπίζονται με πάθος τις αρχές του λενινισμού όπως ακριβώς αυτές διατυπώθηκαν από τον Λένιν πριν 100 και πλέον χρόνια και εφαρμόστηκαν αρχικά από τον ίδιο τον Λένιν και εν συνεχεία από τον Στάλιν, μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων κατά τη διάρκεια της Οκτωβριανής Επανάστασης. Αυτή και μόνο η ξεκάθαρη τοποθέτησή τους αρκεί για να ξεκλειδώσει τις περισσότερες απαντήσεις.

Τι συνέβη κατά τη διάρκεια της Οκτωβριανής επανάστασης και ποιά ήταν η στάση των μπολσεβίκων απέναντι στους αναρχικούς; Την έχω ήδη περιγράψει σε προγενέστερα σχόλιά μου στην παρούσα συζήτηση (ακούς santoMon;;;) και την επαναλαμβάνω: 

Στην επαναστατική πράξη, η ξεκάθαρη σύγκρουση μεταξύ της αναρχικής και της λενινιστικής θεώρησης των πραγμάτων, λαμβάνει χώρα κυρίως στο τελευταίο στάδιο της επαναστατικής διαδικασίας. Αν χονδρικά χωρίσουμε την επαναστατική διαδικασία σε τρία στάδια, την προεπαναστατική περίοδο, το ξέσπασμα της επανάστασης και την υπεράσπιση και οργάνωση της επαναστατημένης κοινωνίας μετά την επικράτηση της επανάστασης, η σύγκρουση των αναρχικών με τους λενινιστές ξεσπά σε όλο της το εύρος και την ένταση στο τρίτο στάδιο. Αυτό συμβαίνει γιατί, όπως παραδέχονται και οι ίδιοι οι λενινιστές, στα πρώτα δύο στάδια της επαναστατικής διαδικασίας οι αναρχικοί τους είναι χρήσιμοι, στο 3ο στάδιο όμως, σε αυτό δηλαδή της υπεράσπισης και της οργάνωσης της επαναστατημένης κοινωνίας, αποτελούν τροχοπέδη στα σχέδιά τους. Σε αυτό ακριβώς το 3ο στάδιο είναι που οι αναρχικοί βαπτίζονται από τους λενινιστές ως αντεπαναστάτες και καταδιώκονται.

Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία συντρόφου αναρχικού που την έχει καταθέσει επώνυμα σε διάφορες συζητήσεις όπως εδώ: https://athens.indymedia.org/post/1548104/, όπου αναφέρει επί λέξει: «Ένας σταλίνας υψηλά ιστάμενος στην κομματική ιεραρχία με μια δόση ειλικρινούς κυνισμού μου είπε κάποτε “εσάς τους αναρχικούς στην αρχή σας χρειαζόμαστε, μετά όταν θα πάρουμε την εξουσία για λογαριασμό του λαού και της εργατικής τάξης θα σας σφάξουμε”.» Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Οκτωβριανή επανάσταση κατά την οποία, όπως γράφω και στο αρχικό μου κείμενο, ενώ αρχικά (την περίοδο που ο Λένιν φώναζε "Όλη η εξουσία στα Σοβιέτ") οι αναρχικοί συμμετείχαν ενεργά και ήταν μια χαρά χρήσιμοι, στη συνέχεια φτάσαμε σταδιακά (μέσω της οικονομικής δικτατορίας των επαναστατών τα χρόνια του Πολεμικού Κομουνισμού), στην άγρια καταστολή των αναρχικών που είχαν απελευθερώσει την Ουκρανία, στην εξίσου άγρια καταστολή της Εξέγερσης της Κροστάνδης και τελικά στη μία, μοναδική, απόλυτη και αδιαμφισβήτητη εξουσία του Κόμματος και του Πατερούλη, μετά την ολοκλήρωση του 10ου συνεδρίου του μπολσεβίκικου κόμματος του Μαρτίου του 1921, όπου με πρωτοβουλία του ίδιου του Λένιν απαγορεύτηκε η ύπαρξη αντιπολιτευτικών ομάδων εντός κόμματος και η Κεντρική Επιτροπή απέκτησε το δικαίωμα να διαγράφει αντιπροσώπους που είχαν εκλεγεί από το Συνέδριο του κόμματος.

Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω, ιδού ποιά είναι η ξεκάθαρη θέση των σταλινικών απέναντι στους αναρχικούς: "Οι αναρχικοί μας είστε χρήσιμοι στα πρώτα στάδια της επαναστατικής διαδικασίας γι’ αυτό και τα κολλητηλίκια μαζί σας. Μετά όμως, και εφόσον υπερισχύσουμε εμείς στην επανάσταση, αν δεν υπακούετε στις εντολές του Κόμματος θα σας καταδιώξουμε! ΝΑΙ αναρχικοί, σας εξολοθρεύσαμε στην Ουκρανία, σας τσακίσαμε στην Κροστάνδη, σας καταδιώξαμε, σας φυλακίσαμε, σας εξορίσαμε και σας εξοντώσαμε σε ολόκληρη την πρώην Ε.Σ.Σ.Δ. και ΚΑΛΑ ΚΑΝΑΜΕ! Καλά κάναμε γιατί οι αναρχικοί δεν υπακούατε στις εντολές του Κόμματος και όσες/οι δεν υπακούουν στις εντολές του Κόμματος είναι δειλοί, λιποτάκτες, ανοργάνωτοι, ρεφόρμες, οπορτούνες, προδότες, με μια λέξη ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ! Και ΝΑΙ αναρχικοί, στη μελλοντική επανάσταση -όποτε αυτή γίνει και εφόσον ελεγχθεί από το νέο παντοδύναμο Σταλινικό Κόμμα και το νέο Πατερούλη του- αν το Κόμμα και ο Πατερούλης του σας κρίνει ως αντεπαναστάτες (που στάνταρ θα σας κρίνει ως τέτοιους), ΘΑ ΣΑΣ ΞΑΝΑΚΑΤΑΔΙΩΞΟΥΜΕ…! ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ;"

Αυτά ακριβώς δεν υπόστηρίζουν εμμέσως πλην σαφώς οι σταλινικοί σε όλες τις αναρτήσεις τους, σε όλους τους τόνους και με όλους τους τρόπους εδώ στο indymedia; Μωρέ οι αναρχικοί σας έχουν καταλάβει χρόνια τώρα! Έχουν βιώσει στο πετσί τους και τις διώξεις που τους ασκήσατε και τις φυλακίσεις που τους επιβάλλατε, και τις εξορίες και τα γκουλάγκ σας και όλα! Κάποιοι "αθώοι" νομίζουν ότι αυτά ανήκουν στο παρελθόν και πρέπει να ξεχαστούν στο όνομα κάποιου υποτιθέμενου "κοινού αντιφασιστικού-αντικαπιταλιστικού μετώπου". Σοβαρά τώρα;;; Κοινό μέτωπο με τους αποδεδειγμένα εχθρούς και διακηρυγμένα ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ εξουσιαστές σταλινικούς; Τα ίδια λάθη του παρελθόντος; Ποτέ και πουθενά, υποστηρίζω εγώ, ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ!

(Η συνέχεια στο 2ο μέρος)