Ελευθεριακός σοσιαλισμός


Έπεσε τις προάλλες αυτός ο όρος από σπόντα μπροστά μου και έμεινα να το κοιτάω αρχικά, σκεπτόμενος αν είναι για οξύμωρο/τρολλιά τύπου ΑΚΚΕΜΜΣ αλλά τελικά έπεσα πάνω στον Τσόμσκι και έμεινα να το κοιτάω ακόμα περισσότερο.

Από μερικά που διάβασα μέσα σε ένα απόγευμα, διαχωρίζει την έννοια του κράτους από τον σοσιαλισμό, με τα μέσα παραγωγής στα χέρια του καθένα, μέσα σε μια (μάλλον) τοπική κομμούνα, που κρατά επαφές με άλλες αντίστοιχες έως και παγκοσμίως (;) ή κάτι τέτοιο, διασφαλίζοντας την ατομικότητα και την εξάλειψή or sth κάθε είδους δυναστείας, ολιγαρχίας, καταπίεσης κλπ.

Όμως αυτός ο χώρος "στέκει"; Γιατί μοιάζει με υβρίδιο ανάμεσα σε αναρχοσυνδικαλισμό και εξωκοινοβουλευτική αριστερά.

Οπότε τι παίζει; Οι ΕλευθΣος ψηφίζουν; Υπάρχει κίνημα του χώρου στην Αθήνα;

 

από @ 10/01/2016 11:54 μμ.


Ελευθεριακος Μαρξισμος, Ελευθεριακος Σοσιαλισμος, ουσιαστικα ειναι η συγκλιση των δυο ισχυροτερων επαναστατικων ρευματων που δοκιμασαν αλλα απετυχαν να απαλλαξουν τον ανθρωπο απ τα δεσμα του. Ο Μαρξισμος ιδιαιτερα, μετατραπηκε σε εφιαλτης και οι σταλινικοι εκαναν τον Κομμουνισμο βρισια. Βεβαια, η Ροζα Λουξεμπουρκ με τη ζωη και το θανατο της αποκαταστα την εννοια του επαναστατικου Κομμουνισμου και 100 χρονια μετα υπαρχουν αγωνες απο την Ισπανια μεχρι το Μεξικο που συνδιαζουν τις βασικες ιδεες της Αναρχιας και του Κομμουνισμου. Καθως ελεγε ο Μπακουνιν:

«Ελευθερία χωρίς σοσιαλισμό, είναι προνόμια και αδικία. Σοσιαλισμός χωρίς ελευθερία, είναι υποδούλωση και βαρβαρότητα». 

 

 

 

από . 11/01/2016 1:10 πμ.


Η ιστορία δεν έχει τελειώσει. Ο Μαρξισμός θα γίνει και πάλι ο εφιάλτης των αστών και οι Σταλινικοί θα φερθούν για πρώτη φορά στην ιστορία σαν σταλινικοί απέναντι σε αυτούς και αυτές που έκαναν τον κομμουνισμό βρισιά.

από @ 11/01/2016 1:17 πμ.


ασχετα πραγματα αν δε γνωριζετε. Ο ορος "ελευθεριακος σοσιαλισμος (κοινωνισμός)" χρησιμοποιήθηκε από τους αναρχικούς για ένα χρονικό διάστημα στα τελη του 1800. Αντιστοιχα χρησιμοποιείται ακόμα και σημερα ο ορος "ελευθεριακος κομμουνισμός".Ο πρωτος δηλωνε τη διαφοροποίηση των αναρχικών από τους υπόλοιπους (εξουσιαστες) σοσιαλιστές, ο δευτερος δηλωνε και δηλώνει την προκριση του κομμουνισμού (έναντι του μουτουελισμού ή του κολλεκτιβιασμού) ως τροπο παραγωγης και διανομης παραγωμενων προιοντων.

 

Ο όρος "ελευθεριακός μαρξισμός", αντιθετα, χρησιμοποιείται για να δηλώσει την προσπάθεια ορισμενων για το συγκερασμό του μαρξισμού και της αναρχίας, 2 θεωρήσεων με διαφορετικό προταγμα (κυριως ως προς τη χρηση του κρατπυς ως εργαλειου και ως προς την προτεραιότητα της οικονομιας ως προς τις αλλες κοινωνικες σχεσεις και θεσμους (βαση-εποικοδομημα)) και περιεχόμενο. Προκειται για αντιφαση εν τοις οροις.

από proletired321 11/01/2016 1:19 πμ.


Για χρόνια αν και αντιλαμβανόμουν ότι οι αναρχικοί στην Α' Διεθνή σαν σοσιαλιστές παρουσιάστηκαν, θεωρούσα κι εγώ ότι η όποια οικονομική πρόταση "συστήματος" αποτελεί μια πρόταση απ'τα πάνω που θα επιβληθεί και θα εφαρμοστεί από τους κάτω. Σε κάποια στιγμή έκανα την υπέρβαση να διαβάσω Γκουσταβ Λαντάουερ ο οποίος αναφέρεται στο "πνεύμα του Σοσιαλισμού" και ενώ η μεταφυσική ορολογία που προκαλεί απέχθεια κατάλαβα ότι η δική του αντίληψη για τον Σοσιαλισμό ήταν αναρχικά (anarchically correct) αποδεκτή σαν μια γενικότερη έννοια/όρος για την ισότητα που δεν την αμφισβητεί κανείς μας ως πρόταγμα. Δηλαδή ο στόχος της ισότητας σαν σημείο αναφοράς κατεύθυνσης του αγώνα και όχι ως συγκεκριμένο σύστημα που θα εφαρμοστεί. Η διαφορά με τους Μαρξιστές είναι ότι ενώ εμείς μπορεί να λέμε φωναχτά τι σκεπτόμαστε και να τα συζητάμε εκείνοι δεν δέχονται να συζητήσουν γιατί ξέρουν. Το λέει αναλυτικά το βιβλίο, μόνο αιρετικοί θα μπορούσαν να συζητήσουν την όποια άλλη έννοια και ορισμό. Μπορεί δηλαδή να είμαστε πιο σοσιαλιστές και απ'τους σοσιαλιστές, ενώ αν ο σοσιαλισμός είναι ένα εφαρμόσιμο σύστημα που αποφασιστεί από τα πάνω και θα επιβληθεί ως τέτοιο σε μας τότε θα γίνουμε αντι-σοσιαλιστές. Αλίμονο από αυτούς τους φουκαράδες που φτιάχνουν κουτάκια για να μας εντάξουν κάπου και να διευκρινίσουν τις διαφορές μας.

από φυσικά 11/01/2016 5:05 πμ.


μπορείς να πάρεις δυο οποιεσδηποτε λέξεις που περιγράφουν πολιτικά συστήματα (και περιξ), να τις ενώσεις και θα βρεις ενα σοφό απο κάτω. 

από αφύσικα 11/01/2016 10:40 πμ.


ή μπορείς να διαβάσεις παραπάνω για το πως συμπλέκονται οι έννοιες στην πραγματικότητα και να γίνεις λίγο πιο σοφός.

Libertarian socialism: https://en.wikipedia.org/wiki/Libertarian_socialism (υπάρχει και στα ελληνικά το λήμμα, αλλά δεν είναι τόσο πλήρες)

Social anarchism ή socialist anarchism: https://en.wikipedia.org/wiki/Social_anarchism

Δες επίσης το An Anarchist FAQ:

Isn't libertarian socialism an oxymoron?
(In a word, no): http://www.infoshop.org/AnarchistFAQSectionI1

Πάντως, δεν θα μιλούσα για ΕλευθΣος ή αντίστοιχα για ΚομμουνΑνάρχ ! Παραπέμπει στη Newspeak (νεογλώσσα) του Όργοουελ - https://en.wikipedia.org/wiki/Newspeak


προς Κουρσάλ

 λες “ Έπεσε τις προάλλες αυτός ο όρος Ελευθεριακός σοσιαλισμός

από σπόντα μπροστά μου και έμεινα να το κοιτάω αρχικά, σκεπτόμενος αν είναι για οξύμωρο/τρολλιά τύπου ...”

 άσε τα σάπια τα μασάμε τέτοια χάπια;

σε αυτό που ανέβασα πριν λίγες μέρες δεν έπεσε το μάτι σου; η δεν πρόλαβες να το δεις;


Σχετικά με την ονομασία ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ

https://athens.indymedia.org/post/1553641/


εναλλακτικά εδώ:

Σχετικά με την ονομασία ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ

http://eleftheriakos.gr/


Υγ. αν μερικοί συνεχίσουν την διαστρέβλωση θα ανεβάσω εδώ όλο το κείμενο- σεντόνι.

από ψαχτήρι 11/01/2016 11:26 πμ.


Σχετικά με την ονομασία ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ

http://eleftheriakos.gr/

από Τεο 11/01/2016 1:40 μμ.


Το μόνο κόμμα που πλησιάζει τον ελευθεριακό σοσιαλισμό είναι το σοσιαλιστικό κόμμα της Μ.Βρεττανίας και  τα αδελφά του κόμματα σε όλον τον κόσμο.Είναι οι μόνοι που μιλάνε για άμεση κατάργηση κράτους,χρήματος, ,συνόρων ,τάξεων χωρίς μεταβατικές περιόδους κ οικοδόμηση μιας κοινωνίας κοινοκτημοσύνης  κ ελεύθερης πρόσβασης όλων στα πάντα(αγαθά ,υπηρεσίες).

Εδώ το site

http://www.worldsocialism.org/spgb/

 

Eδώ μια πρόχειρη μετάφραση στα Ελληνικά ορισμένων κειμένων του παγκόσμιου σοσιαλιστικού κινήματος

http://www.worldsocialism.org/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC

από proletired321 11/01/2016 1:47 μμ.


5 αστέρια το κείμενο ανάμεσα στα 3 και τα 4 που έχουν άλλα. Θα το διαβάσει κανένας αναρχικός1 και θα πει στη ΖΟ να το κατεβάσει και ότι αποτελεί λάσπη και χολή. Αλλά έχει μέρες τώρα που το σάϊτ αυτό που λες δεν λειτουργεί, ούτε με πρόξυ ούτε με ζμπρόξει. Αν το γνωρίζεις το πρόβλημα και αν κι άλλοι έχουν παρόμοιο.

Αναρωτιέμαι όμως για την απεύθυνση και την στόχευσης αυτών των κειμένων. Είναι στα πλαίσια της αντιπληροφόρησης; Μπορούν να αποτελέσουν τα κείμενα αυτά μέρος κάποιου διαλόγου και με ποιό/α/όν; Η αγωνιζόμενη κοινωνία, η μαχητική της εμπροσθοφυλακή, ο σιωπηρός καθοδηγητής της, ποιός απ'όλους θα μπει στη διαδικασία του διαλόγου; Είναι σαν να έχεις κατεβεί για ψώνια κι όλοι έχουν κατεβάσει ρολά, ενώ είναι μέσα και συγυρίζουν. Εκτός κι αν είσαι κι εσύ της ίδιας συντεχνίας όπου δεν χωράει καμία συζήτηση τίποτα και με κανέναν. Όλα είναι ιστορικά ντοκουμέντα αναμφισβήτητα.

Σε ένα χώρο αμφισβητιών και προτεσταντών ακόμα και το ίδιο το όνομα της "παράταξης τους" είναι συνεχώς υπό αμφισβήτηση, το ίδιο και η ιστορία τους. Βέβαια και το μαδέρι μπορείς να αμφισβητείς όσο θέλεις αλλά την ζημιά στο κρανίο άμα το φας στο κεφάλι ποιός θα την αμφισβητήσει;

από ψαχτήρι 11/01/2016 4:27 μμ.


Άσε τη ειρωνεία ρε proletired321 και 10 άτομα να διαβάσουν αυτά τα κείμενα το θεωρό επιτυχία,

για το άλλο που λες “...Αναρωτιέμαι όμως για την απεύθυνση και την στόχευσης αυτών των κειμένων. Είναι στα πλαίσια της αντιπληροφόρησης; Μπορούν να αποτελέσουν τα κείμενα αυτά μέρος κάποιου διαλόγου και με ποιό/α/όν; Η αγωνιζόμενη κοινωνία...”

 Σου απαντάω με αυτό:   “..Πρέπει να απαλλαγούμε από το ρομαντισμό. Θέλω να πω: να δούμε τις μάζες  σε προοπτική. Δεν υπάρχει ο ομοιογενής λαός αλλά το πλήθος των ανθρώπων που διαφέρουν μεταξύ τους, που είναι χωρισμένοι σε κατηγορίες. Δεν υπάρχει η επαναστατική θέληση των μαζών αλλά επαναστατικές στιγμές κατά τις οποίες οι μάζες λειτουργούν ως κινητήριος μοχλός’’, γράφει πολύ σωστά από το 1925 κιόλας ο Καμίλο Μπερνέρι. Πώς να οργανωθούμε – ή να μην οργανωθούμε – λοιπόν; Να περιμένουμε πότε θα φτάσει η επαναστατική στιγμή; Να θεωρήσουμε ως συνώνυμα τον αυθορμητισμό της μάζας και την αυτονομία της;..”

 Επίσης , όπως είχε επισημάνει ο Μπακούνιν, “οι ιδέες μπορούν να επιδράσουν μόνο πάνω στα άτομα. Οι μάζες παραμένουν αδιάφορες ή εχθρικές εφόσον οι ιδέες τους δεν συναντώνται και δεν συνδέονται με τα ίδια τους τα ένστικτα, με τη μοιραία κίνηση που τους επιβάλλεται από την οικονομική τους κατάσταση”

που γράφονται αυτά; μα εδώ:

 ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ  ΚΑΙ  ΟΡΓΑΝΩΣΗ

https://athens.indymedia.org/post/1411879/

 

Τεο προφανώς αυτό το κόμμα έχει δανειστεί πολλά από την αναρχία, άλλα για πες κατεβαίνουν και στις κοινοβουλευτικές εκλογές;

 

από @ 11/01/2016 4:44 μμ.


Μόλις το δοκίμασα με διαφορετικούς browsers και δύο διαφορετικές συνδέσεις.

από @Κουρσάλ 11/01/2016 9:28 μμ.


@αφύσικα

     Καλά εννοείται ότι το είπα για χωρατό το ΕλευθΣος, καλά δεν ήταν χωρατό απλά βαριόμουν.

@ψαχτήρι

     Ήμουν χωρίς ίντερνετ δύο βδομάδες ρε φίλε, που να το δω; Τώρα που το διάβασα μου φαίνεται για ενδιαφέρον. Τώρα διαφωτιστικό ή όχι δεν θα το κρίνω μόνος αυτό.

από τεο 12/01/2016 7:47 μμ.


Είναι περίεργη η θέση τους για τις εκλογές.Συνοπτικά στο καταστατικό τους έχουν απαγόρευση να ψηφίσουν ποτέ αλλο σχηματισμό ή να κατέβουν στις εκλογές με άλλον σχηματισμό μαζί.

Κατεβαίνουν μερικές φορές μόνοι τους χωρίς να τάζουν  κάτι κ χωρίς ρεφορμιστικά αιτήματα.Μόνο για να μετρήσουν πόσοι συμφωνούν με τις απόψεις τους! Λένε μάλιστα  στον κόσμο να μην τους ψηφίσει  αν δεν συμφωνεί μαζί τους!

Είναι ένα κόμμα που έχει ιδρυθεί το 1904 κ έχει το ίδιο καταστατικό από τότε.Δεν πιστεύει στην θεωρία των σταδίων.Είναι μια μιξη Μαρξισμού μη βίαιου(ύπαρξη κόμματος κ επικύρωση της νίκης των ιδεών μέσω εκλογών) με Αναρχια αφού μιλάνε για κοινωνία κοινοκτημοσύνης χωρίς κράτη ,στρατούς ,σύνορα ,ατομικη ιδιοκτησία ,όπου ελεύθερα θα αποφασίζουν οι άνθρωποι το μέλλον τους.Επίσης πιστεύουν οτι ο καπιταλισμός δεν εξανθρωπίζεται με τίποτα!

Πιστεύουν όμως οτι αυτό θα γίνει αν η συντριπτική πλειοψηφεία του κόσμου συμμερίζεται τέτοιες ιδέες.Είναι ενάντιοι σε βίαιη επανάσταση κ πιστεύουν ότι μόνο μέσω εκλογών μπορεί να επικυρωθεί η επικράτηση των ιδεών τους.Αυτό θα γίνει με μία συντριπτική νίκη που την επόμενη μέρα θα σαρώσει όλους τους θεσμούς του κράτουςΆρα η συνείδηση κ η οργάνωση είναι το όπλο της εςργαζόμενης τάξης όπως την ονομάζουν.

Αυτά τα ολίγα γιατί τα σεντόνια κουράζουν

από φυσικά 13/01/2016 3:48 πμ.


Αντιθετικές εννοιες δεν μπορουν να συμπλέκονται αν βαλεις μια λεξη δίπλα στην άλλη. Ο σοσσιαλισμές έχει το κράτος στον τρόπο λειτουργίας του, το οποιο θελει να καταργήσει ο ελευθερισμός. Οπόταν είναι σχήμα οξύμωρο να μιλάς για ελευθεριακό σοσσιαλισμό. Είναι σαν να λες ακρατικό κράτος. Αυτές οι αυτο-αντιφατικές εννοιες εικάζω πηγάζουν απο την απο-ιδεολογικοποίηση της πολιτικής που οδηγεί καποιους στο να νομίζουν πως μπορούν αλα καρτ να χρησιμοποιούν ορισμένα μέρη και κομματια του κάθε πολιτικου συστήματος και να φτιάχνουν ένα υβρίδιο, λες και δεν κουβαλάει κομμάτι απο την μήτρα του το κάθε κομμάτι. 


Καθόλου ο σοσιαλισμός δεν έχει το κράτος στον τρόπο λειτουργίας του. Αυτά τα λένε μόνο κάτι αυταρχικοί κομμουνιστές για να δικαιολογήσουν την εσσδ κ.τ.λ. Σοσιαλισμός σημαίνει κοινωνικοποίηση τπτ λιγότερο τπτ περισσότερο. Και κοινωνικοποίηση με κράτος είναι όντως σχήμα οξύμωρο. Οι κλασικοί της αναρχίας που μίλαγαν για "ακρατικό σοσιαλισμό", δλδ. κοινωνικοποίηση των ολικονομικών μέσων παραγωγής χωρίς κράτος δλδ. που είχαν λάθος;

από @ελευθεριακος κομμουνιστης 13/01/2016 10:24 μμ.


τιποτα παραπανω τιποτα παρακατω.

σοσιαλισμος ειναι προσπαθεια καλυτερευσης της κοινωνιας. 

Οι αναρχικοι λεμε οτι η κοινωνικη απελευθερωση και καλυτερευση των κοινωνικων συνθηκων ειναι συνωνυμο της ατομικης χειραφετησης και απελευθερωσης, 

Το οτι οι μ/λ/σταλινικοι και οι μετεπειτα "σοσιαλδημοκρατες" ιοθετησαν (εκφυλιζοντας) τη λεξη σοσιαλισμος δεν λει τιποτα.

από φυσικά 13/01/2016 11:19 μμ.


Σωστά λενε οι αυταρχικοί κομμουνιστές, πως ο σοσσιαλισμός προϋποθέτει κράτος, και το κράτος οδηγει στον αυταρχισμό αργά ή γρήγορα. Μας πουλήσανε πολλές φορές φύκια για μεταξωτές κορδέλλες, ευχαριστώ δεν θα ξαναπάρω. 


 


" Επίσης , όπως είχε επισημάνει ο Μπακούνιν, “οι ιδέες μπορούν να επιδράσουν μόνο πάνω στα άτομα. Οι μάζες παραμένουν αδιάφορες ή εχθρικές εφόσον οι ιδέες τους δεν συναντώνται και δεν συνδέονται με τα ίδια τους τα ένστικτα, με τη μοιραία κίνηση που τους επιβάλλεται από την οικονομική τους κατάσταση”


που γράφονται αυτά; μα εδώ:


ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ


https://athens.indymedia.org/post/1411879/"

 


Υπάρχει κάποια διαφορά ή κενό μεταξύ ατόμου (ατομικής συνείδησης) και "μάζας" και μέσα σε αυτό το κενό υπάρχει και το συλλογικό υποκείμενο το οποίο μπορεί να έχει συλλογική σκέψη, θέση, και συνείδηση. Αυτό που συνδέει την ατομική ιδέα και την ατομική συνείδηση είναι ο λόγος ο οποίος διαμορφώνεται συλλογικά για να αποτελέσει συλλογικό εργαλείο επικοινωνίας. Ο λόγος πάντα έχει υλική βάση. δεν είναι η ποιητική απεύθυνση του ατόμου προς το άτομο. Μεταξύ συλλογικών υποκειμένων υπάρχει επίσης ο λόγος ώστε να ανοίξει κάποια συζήτηση που θα οδηγήσει είτε την σύγκλιση των ιδεών ή στην αποδοχή της διαφορετικότητας. Οι συμφωνούντες καλό είναι να κάνουν κάτι με την συμφωνία τους ώστε να αποτελέσουν ένα πόλο/μια τάση μέσα στην κοινωνία που να διευκρινίζει κάποια κατεύθυνση προς έναν κοινό στόχο.


Επαναλαμβάνω, που, πότε, πως, και από ποιούς έχει ανοίξει ποτέ μια τέτοια συζήτηση, και που σήμερα στο εδώ μπορεί να συμμετέχει κανείς (ατομικά/συλλογικά) στην συζήτηση με θέμα τον ελευθεριακό σοσιαλσιμό; Δεν είναι καθόλου ειρωνική η ερώτηση. Εσύ απαντάς εν μέρει ότι απευθύνεται στα άτομα, την οποία θεώρηση εγώ μεταφράζω στο ότι αν τα άτομα ενημερωθούν και συνειδητοποιήσουν μια συγκεκριμένη ιδέα θα μπορέσουν να συναντηθούν στην υλοποίηση κάποιας απελευθερωτικής πράξης (μη-οργάνωση). Εναλλακτικά τμήμα αυτής της κοινής συνειδητοποίησης είναι η αναγκαιότητα της οργάνωσης μεταξύ ατόμων, και αυτό με κοινή συμφωνία κάποια ιδέα.


Στην πρώτη περίπτωση έχουμε μια αφορμαλιστική εξέγερση που χωρίς καμιά οργάνωση δεν θα μπορούσε να οδηγήσει πουθενά αλλού παρά από την ανατροπή των ίδιων των μοναδικών δομών από τις οποίες εξαρτάται η όποια κοινωνία δεν έχει εναλλακτικά χτίσει δικές της. Κακό του κεφαλιού της δηλαδή η ανατροπή, την μεθεπόμενη μέρα όλα αυτά τα εξεγερμένα άτομα θα ενδώσουν στην εκμετάλλευση και καταπίεση αυτού που θα έχει την δομή να τους ταΐσει. Δεν χωράει καμιά αμφιβολία ότι ένα ΚΚ υπονομευτικά του αναρχικού κινήματος θα κοιτούσε να προάγει τον ατομικισμό και αφορμαλισμό. Αντίθετα το θεωρώ απίθανο να μην έχει δομήσει μηχανισμούς ώστε να τορπιλίσει κάθε είδους οργανωτικό εγχείρημα.


Για τους ίδιους περίπου λόγους θεωρώ την απεύθυνση στο άτομο σαν πολιτικό υποκείμενο μάταια, ενώ αντίστροφα πιστεύω ότι η οργανωτική δομή παράγει την απαιτούμενη συνείδηση κι όχι οι ατομικές συνειδήσεις την οργανωτική δομή. Φανατικά έχω ταχθεί υπερ της οριζόντιας κοινωνικής οργάνωσης με μοναδικούς σκοπούς τους όποιους θέσουν τα συλλογικά υποκείμενα, και την παραγωγή πολιτικού λόγου με βάση αυτές τις αρχές της οργάνωσης τους. Δεν έχω δηλαδή αμφιβολίες για το αν οι αρχές της οργάνωσης των από τα κάτω και οριζόντια έρθουν αντιμέτωπες με τις υλικές συνθήκες, το αποτέλεσμα θα είναι πολύ πιο μαζικό και ριζοσπαστικό από το αν οι οργανώσεις στηθούν υπό το πολιτικό πλαίσιο επαναστατών όπου οι υπόλοιποι θα κληθούν να επανδρώσουν. Ακόμα περισσότερο θεωρώ ότι αυτά τα πολιτικά υποκείμενα, που προάγουν τον επαναστατικό λόγο και στρογγυλοκάθονται στην θέση του οδηγού σαν εμπροσθοφυλακή, δρουν αντιδραστικά και λαϊφστάϊλιστικα στην απομάκρυνση των υπολοίπων από την αυτοοδήγηση και αυτοδιαχείριση.


Σαν την κότα και το αυγό, η κοινωνική ελευθεριακή οργάνωση σαν επαναστατικό υποκείμενο, γεννάει την ατομική συνείδηση κι όχι το αντίστροφο. Δηλαδή δεν μπορεί να υπήρξε αυγό χωρίς κότα (και κόκκορα).


Επαναλαμβάνω, χωρίς ειρωνεία, το ζητούμενο είναι μόνο στους τρόπους.

από αντιφιλελές αναρχικός 14/01/2016 9:02 πμ.


καθόλου άλλο. Ο σοσιαλισμός έχει ρίζα τη λέξη social (που προέρχεται από την society) και σημαίνει "κοινωνικός". δλδ. της κοινωνίας, δλδ. ιδιοκτησία της κοινωνίας, δλδ. ούτε του ιδιώτη, ούτε του κράτους, δλδ. όλων. Αν ήταν έτσι φιλελέδικα όπως τα λες "ελευθεριακέ κομμουνιστή" (sic!) τότε όλοι είναι σοσιαλιστές, αφού όλοι ότι κάνουν το κάνουν "για την καλυτέρευση της κοινωνίας", από την isis μέχρι και την Ιερά Εξέταση κι από τους αναρχικούς μέχρι και τους ακροδεξιούς. Ο τρόπος είναι που μετράει και ο σοσιαλισμός προσδιορίζει τρόπο...

Εσύ φίλε φυσικά, πολύ αμφιβάλλω αν δε θα ξαναγοράσεις φύκια για μεταξωτές κορδέλες, καθώς δε ξέρεις να ξεχωρίζεις τα μεν από τα δε...Γι' αυτό σου λέω άνοιξε κανά σοσιαλιστικό βιβλίο να μάθεις πρώτα και μετά ξαναέλα...

Proletired:

Τα σπάς...

1. Αφορμαλιστική εξέγερση δε σημαίνει ανοργάνωτη εξέγερση, αλλά εξέγερση οργανωμένη αφορμαλιστικά.

2.Ακόμα και κάθετη οργάνωση που υποστηρίζεις εσύ να υπάρχει, αν η κοινωνία δεν έχει δημιουργήσει τις δικές τις αφορμαλιστικές, άρα οριζόντιες δομές, θα έχουμε την τυραννία, αυτή τη φορά, της οργάνωσης σου πάνω στην κοινωνία, αφού η "οργάνωση" θα διαμεσολαβεί, ως νέο κράτος, τη δομή που θα την ταϊζει.

3. Το ΚΚ ποτέ και πουθενά δεν προήγαγαν τον αφορμαλισμό, αλλά το δικό σου εξουσιαστικό τρόπο οργάνωσης, διότι ξέρουν πολύ καλά, ότι άπαξ και αποδέχτηκες αυτή την πολύ βασική αντίληψη οργάνωσης, τότε επί της ουσίας έχεις τορπιλίσει μόνος σου την αυτοοδήγηση και την αυτοδιαχείριση (άλλος όρος και τούτος. Τι να αυτοοδηγήσουμε και να αυτοδιαχειριστούμε ρε μάστορα, τον καπιταλισμό ή το κράτος;). Αντίθετα τον πολέμησαν σφόδρα όπως αποδεικνύει και η Ισπανία με τη FAI. Από την άλλη, η πολύ συνωμοσιολογία επίσης σε καθιστά ΚΚ, έστω κι ως αντεστραμμένο είδωλο (αυτό για τα περί "μηχανισμών τορπιλισμού)...

4. Ενδιαφέρον θα είχες να μας πείς και τις υλικές οργανωτικές μορφές με τις οποίες εκφράζεται αυτή η "οριζόντια και από κάτω οργάνωση" πέρα από τις γενικολογίες και τα λεκτικά σχήματα, για να δούμε αν τελικά είναι κότα που κάνει αυγά ή....κόκκορας που θέλει να μας καβαλήσει....

 

από @ 14/01/2016 1:18 μμ.


Άλλο αφορμαλισμός, άλλο οριζόντια οργάνωση. Αυτά τα δύο δεν πάνε μαζί, γιατί πολύ απλά υπάρχει η λέξη "οργάνωση"...

από @@@ 14/01/2016 3:38 μμ.


Υπάρχει μια συνήθεια και την οποία σε αφαιρετικά προβλήματα ψάχνουμε να βρούμε πως το σχολίασε ο πρώτος Αναρχικός φιλόσοφος ή κάποιος άλλος ήρωας. Μου θυμίζει λίγο την θρησκευτική αγωνία των πιστών χριστιανών ή μουσουλμάνων όταν σε διάφορα ζητήματα ψάχνουν φράσεις απο την αγία γραφή ή το κοράνι για να τους δώσουν την λύση. 

από @ 14/01/2016 6:38 μμ.


Οντως ειναι αδυνατο να συνυπαρχουν στο μυαλο οσων εχουν εμποτιστει με τον εξουσιαστικο τροπο σκεψης και το φαντασιακο του....

από -κωδικασα- 15/01/2016 7:09 πμ.


" στο τελειωμα βλεπαμε σκηνες απειρου καλλους . για παραδειγμα στη νεα φιλαδελφεια με σαλτιμπαγκους φουσκωτους και τον τεχνομεσαιωνα σε ολο του το μεγαλειο ,οπου υπο τις βασεις του , οι χειραγωγοι -κυριολεκτικα- ,ανωμαλιασμενοι τελειως χρησιμοποιουσαν τον καθενα για να ολοκληρωσουν αυτη την αρρωστεια.αυτη την νοσηροτητα . ολα αυτα τα ιδανικα ,της καθε τους εκκλησιας ειχαν καει ηδη και στο ονομα τους ψαχναν εξιλαστηρια θυματα στην καθε μερα."

 

 

  σο συντονισμενη δραση με βαση τις φυλακες και τους πολιτικους κρατουμενους με συγκεκριμενη γραμμη στην περιφρουρηση.

 

σο εγω αυτο που βλεπω ειναι οτι εχουμε χαθει στις καθε μερας τις παραστασεις .ως προς τα κοινα ζητουμε δικαιοσυνη .αυτα.

εγω ακουω παλμο και βλεπω οτι ζητουν τα ιδια πραγματα .

   μα ομως ,ενα δακτυλο καθοδηγησης να βαλουν ως προς την πολιτικη τους , εχουμε κομματοποιηθει .

   αυτο ειναι ενα καιριο σημειο .η συντονισμενη δραση ως προς τα πρακτικα και αυτα που διεκδικουμε δικαιως θα συμβει πρακτικα με το ξεπερασμα των καθοδηγουμενων κινησεων προς το ιδιο αποτελεσμα.

 

   το λεω αυτο γιατι εχουν ηδη αρχισει τις διαδικασιες αυτοοργανωσης και αυτοδιαθεσης ως προς την εργασια και παραγωγη,κατι που εχει αρχισει να θυμιζει την αυτονομια κολλεκτιβας ,και εχουν μεινει καποιες σχηματικες προληψεις να φανταζουν.

 Φανταζουν, γιατι ως προς τα κοινα ενω ζηταμε τα ιδια πραγματα οι δακτυλοι παραμενουν να επιρρεαζουν και να χειραγωγουν.

   το στοιχειωδες ειναι ,το συνταγμα στην βαση της αμεσοδημοκρατιας . οι διαδηλωσεις ομως στο συνταγμα δεν ηταν αυτο το πραγμα ,αλλα το προκανονισμενο καπελωμα υπο τις συνθηκες και για την προπαγανδα πρακτορων ωστε να φερουν υπο τις συνθηκες του τελματος την οποια δραση και κατω απο την προπαγανδα των καναλαρχων και την διαχεομενη  ατμοσφαιρα του καιρου.

    η λαιλαπα της μαζικης κουλτουρας μπροστα στα της πολιτισμικης ταυτοτητας που χρησιμοποιουντε και πολιτικα και απο πρακτορες ειναι προβληματικη του ανθρωπου που ανεξαρτητα απο αυτους ως προς την ταυτοτητα του και την ιδιαιτεροτητα του θα επρεπε να ψαξει.το ελλογο(διαμορφωμενος κωδικας) ειναι αυτο που βοηθαει την συνειδηση .

  η μαζικη κουλτουρα και η πολιτισμικη παγιοτητα σε κινηση , αυτο που εδραιωνει την αμαθεια την αγνοια και την εκμεταλευση.(κυκλοι)

      μεσα απο μια ρομαντικη οπτικη η θελκτικοτητα αποκτα πολλες μορφες και εμπορευματικοποιειται στα κεφαλια αλλων.οπου περα απο την ταυτοτητα τους ,απο την οπτικη της υπερεξιδικευσης και στα πλαισια της παραγωγικης διαδικασιας μα και των "πολιτισμικων" επιταγων,ταυτοποιητε και μεσα σε αυτην την συγχυση οι παραστασεις αυτες δειχνουν να εχουν καποια δυναμικη ,σε ολους αρα ειναι και εκμεταλευσιμες ,και προς την επιβιωση και προς το να χρησιμοποιησει για να χειραγωγηθει καποιος, ανεξαρτητως πολιτισμικου υποβαθρου μα και να παραπλανηθει .

   μεσα σε αυτη τη συγχυση πολλες φορες που οδηγει στον ομαδικο αβυσσωδη τρομο που τοξικος συναμα εχει την πικρη γευση μιας καθολικης ματαιοτητας αν οχι μιας τυρρανικης καταστασης ματαιωσης και απορριψης και θανατωσης ,καθως  και την αναγκη κατήγορων και εξιλαστηριων θυματων στο στησιμο του γκροτεσκου θεατρικου και την συνολικη αποδωση των ρολων(π.χ. μετεμφυλιακα, αλλα και σε συνεχειες) .η συγχυση δινει την θεση της στα πλαισια και ορια οπου μπορουν να φτασουν και σε ακραιες συνθηκες μαζι με την ηθικοπλασια και την ηθικολογια και την σταθερη θεση της ομαδας οπου η μισαλλοδοξια και το μισος εχουν ριζωσει μαζι με την τυφλωση μετα την τελευταια διασπαση κ κατακερματισμο.

"η μυστικη λεξη εδω ειναι μινιμαλισμος , ανεση ή "ανέστη ζεις".

    για το πρακτοροπαιχνιδο τους η "πολιτισμικη" παγιοτητα του κωδικα που γινεται ηθικη επιταγη και ενω μπορει να παρει και την μορφη γκεττοποιημενης νοοτροπιας και τακτικων οπου υπο την δηλητηριασμενη και τοξικη διαθεση και τον μηδενισμο  ,εξυπηρετει και αναφερεται στα δομικα στοιχεια οπου ειναι αντιπροσωπευτικα μιας κινησης οπου αναλωνεται αφορμαλιστικα με το μηδενιστικο της υποβαθρο και τον στοχο οπου ταυτιζεται με οτι κινειται περα απο αυτην και την δηλητηριασμενη σκεψη .φτασαμε λοιπον παλι στο επιθυμητο αποτελεσμα της κορυφης του παγοβουνου.στην νιχιλιστικη ματαιοτητα οπου κανει μηδενιστικες αναφορες επωφελοντας το αξιακο οικοδομημα του μεσαιωνα μεσα απο την πρακτοροδραση της κοινης συνισταμενης της προπαγαδας του κρατους,οπου στην συνεχεια δειχνει την δυναμικη του με αλλους τροπους μα και η δυναμικη του γινεται το χτυπημα το οποιο ειναι μια πληροφοριακη διαλεκτικη και απο τις δυο πλευρες μα και στη συνεχεια και απο τεσσερεις ή 10 και 15 , οπου η αναφορα ερχεται σε μια μηχανικα διαλεκτικη ενοτητα,και ενω μπροστα σε αυτη την κριτικη οι προκατ απαντησεις"αυτα μας τα ειπαν και αλλοι ""αυτα τα ξερουμε ολοι"ειναι ετοιμες . καθως και αυτη φανταζει μα και ουσιαστικα εκ προοιμιου εχει τεθει το πρισμα ωστε να ειναι κοινωνικο ταμπου να μιλας για αυτο."περα απο τον δραστη". τι αλλο εκτος απο φιμωση και υπνωση μαζι με τον πλαγιο ψυχολογικο εκβιασμο οπου ουσιαστικα θεωρητικα και πρακτικα η καθεστωτικη νοοτροπια , αυτης της κοινης συνισταμενης ειναι ιδια και θεωρησαν οτι πρεπει να την φορτωθουμε.μαζι με την μισαλλοδοξη καλορυθμισμενη νοοτροπια τους.οχι.

   και ενω ζηταμε δικαιοσυνη για καποια πραγματα καποια πραγματα δειχνουν να πηγαινουν με αυτη την ταση και ενω παρα πολλοι ανθρωποι ζηταμε το ιδιο πραγμα.

    αυτο το πεδιο ειναι αμεσα καπελωμενο και χειραγωγουμενο -υπο συγκ. λογικη δομη- και ηταν η αιχμη του δορατος της καταστολης και συμφωνα με τα τελευταια συμβαντα στην βαση αυτων των παραπανω.η διαθεση μας για δικαιοσυνη .το συνταγμα.η λαιλαπα και η πολιτισμικη ταυτοτητα που αφαιρετικα της κριτικης του ατομου , αφαιρετικα της διαθεσης του να ζει και προτιμαει να ενστερνιζεται ετοιμες αποψεις ,για τον "πολιτισμο" και για οτι φανταζει ως κατι επιπλαστο μια δυναμικη "προς εκμεταλευση" και που ιεναι μεσα στην καθημερινοτητα του ατομου ενας πολυπλευρος εκβιασμος στα ορια της επιβιωσης και της κοινωνικοτητας σε αυτο το βομβαρδισμενο τοπιο.

  στο τελειωμα της εποχης του "συνταγματος", βλεπαμε σκηνες απειρου καλλους . για παραδειγμα στη νεα φιλαδελφεια με σαλτιμπαγκους φουσκωτους και τον τεχνομεσαιωνα σε ολο του το μεγαλειο ,οπου υπο τις βασεις του , οι χειραγωγοι -κυριολεκτικα- ,ανωμαλιασμενοι τελειως χρησιμοποιουσαν τον καθενα για να ολοκληρωσουν αυτη την αρρωστεια.αυτη την νοσηροτητα . ολα αυτα τα ιδανικα ,της καθε τους εκκλησιας ειχαν καει ηδη και στο ονομα τους ψαχναν εξιλαστηρια θυματα στην καθε μερα.

σο μη το δημοσιευσεις αλλα αυτη η νοσηροτητα μας ανηκει.σε ολους.και χρωσταμε.στο δντ.

υγ.μη το δημοσιευσεις αλλα μαζι με τις ευθυνες μας αυτο ειναι μεγαλη αληθεια .μεχρι τοτε θα καιγομαστε στα συνδρομα μας.

υγ2.συντονισμενη δραση με βαση τις φυλακες και τους πολιτικους κρατουμενους με συγκεκριμενη γραμμη στην περιφρουρηση.

 

 

από @ 15/01/2016 12:17 μμ.


Σοσιαλισμος = κοινωνικοποιηση των μεσων παραγωγης + το περασμα της οικονομιας κατω απο κοινωνικο ελεγχο. Nothing less nor more…

Τοσο ο αναρχισμος, οσο και ο μαρξισμος ειναι πολιτικα ρευματα του σοσιαλισμου.
Στην πραγματικοτητα, ο ορος "ελευθεριακος σοσιαλισμος" εξυπηρετει εννοιολογικα την διακριση του σοσιαλισμου των αναρχικων με του σοσιαλισμου των μαρξιστων, που οι ιδιοι συνηθιζουν να τον αποκαλουν "επιστημονικο σοσιαλισμο", αλλα και του "σοσιαλισμου" που επικαλουνται διαφορα αστικα μορφωματα (ρεφορμιστες, σοσιαλδημοκρατες ακομα και φασιστες).

O "ελευθερισμος" (libertarianism) που αναφερεται στο σχολιο 1578082, ειναι κατ'εξοχην δεξια πολιτικη θεωρια και συγκλινει αρκετα με τον ευρυτερα γνωστο σε εμας αναρχοκαπιταλισμο.

Οι οριζοντιες δομες δεν ειναι οι αφορμαλιστικες, αλλα οι αντιεραρχικες, οι ακηδεμονευτες, αυτες που οργανωνονται απο τα κατω.
Αντιθετα καθετη δομη αποτελει καθε ιεραρχικη δομη και απο τα πανω οργανωση.

Ο αφορμαλισμος συνεπαγεται την απουσια συλλογικων δομων, κοινωνικης οργανωσης, οικονομικων μοντελων και κατ'επεκτασιν μοντελων κοινωνιας.
Κατα τα αλλα στο πεδιο δρασης του δεν απορριπτει καθολου την οργανωση… Προσωπικοτητες που αποτελουν σημειο αναφορας των αφορμαλιστων οπως ο Νετσαγιεφ, ακομα και ο Μαξ Στιρνερ! (ο οποιος δε δηλωσε ποτε αναρχικος) εχουν προκρινει μορφες οργανωσης. Και μαλιστα εν αντιθεσει με την "ενωση των εγωιστων" (ουδεν σχολιον) του δευτερου, ο πρωτος εχει διατυπωσει μια διακριτη και αυστηρα δομημενη οργανωτικη μεθοδολογια.

Ο Αναρχισμος δε δυναται να συμπλευσει με τον αφορμαλισμο καθοτι αποτελουν αντιθετικες εννοιες. Αντιθετα, η αναρχια εννοιολογικα και φιλοσοφικα (υπο την εννοια της αρνησης οιασδηποτε εξωτερικης αρχης) μπορει να συγκλινει και με τον αφορμαλισμο και με τον ατομικισμο.

από bestie 17/01/2016 8 μμ.


"Σοσιαλισμος = κοινωνικοποιηση των μεσων παραγωγης + το περασμα της οικονομιας κατω απο κοινωνικο ελεγχο. Nothing less nor more…"

Το παραπάνω ισοδυναμεί μας λέει ότι σοσιαλισμός=κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής+ κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής>

Αφού λοιπόν ο σισιαλισμός είναι τα δύο παραπάνω που μας λες,πες μας τώρα και τι είναι η κοινωνικοποίηση, (αφού δεν είναι το πέρασμα της οικονομίας κάτω από κοινωνικό έλεγχο). Αναμένω με αγωνία...

από @ 18/01/2016 11:12 πμ.


Καπου τα χεις μπερδεψει… Τα μεσα παραγωγης ειναι τομεις της οικονομιας δεν ειναι το συνολο της οικονομιας. Και αρα η εις ατοπον απαγωγη που επιχειρεις ειναι ανεδαφικη!

Οσον αφορα τον ορο "κοινωνικοποιηση", απο μονος του ειναι ενας ανθρωποκεντρικος κοινωνιολογικος ορισμος. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7

Τωρα στα υπολοιπα που θες να σου πω, θα σε παραπεμψω αρχικα σε απλους μαρξιστικους ορους. https://erodotos.wordpress.com/2009/01/21/marx-politiki-oikonomia-eisagwgi/

Και θα κλεισω με λιγο θειο Κροποτκιν απ'την "Κατακτηση του Ψωμιου":

«Υπάρχουν, στην πραγματικότητα, σ’ ένα σύγχρονο Κράτος καθιερωμένες σχέσεις τις οποίες είναι πρακτικά αδύνατο να αλλάξεις αν πειράξεις μόνο ένα μέρος τους. Ο μηχανισμός μέσα στον οικονομικό μας οργανισμό είναι τόσο πολύπλοκος και αλληλοεξαρτώμενος που κανένα μέρος δε μπορεί να αλλαχθεί αν δε διαταράξεις το σύνολο. Αυτό γίνεται φανερό μόλις γίνει μια προσπάθεια για να απαλλοτριωθεί οτιδήποτε.

Ας υποθέσουμε ότι σε κάποια χώρα πραγματοποιείται μια περιορισμένη μορφή απαλλοτρίωσης. Για παράδειγμα ότι, όπως πρότεινε παλαιότερα ο Χένρυ Τζόρτζ, κοινωνικοποιείται μόνο η ιδιοκτησία των μεγάλων γαιοκτημόνων, ενώ τα εργοστάσια παραμένουν άθικτα· ή ότι σε μια συγκεκριμένη πόλη κατάσχονται από την Κοινότητα/Κομμούνα τα σπίτια αλλά όχι τα εμπορεύματα· ή ότι σε κάποιο βιομηχανικό κέντρο τα εργοστάσια περιέρχονται στην Κοινότητα, όμως αφήνονται απείραχτες οι μεγάλες γαιοκτησίες.

Το ίδιο αποτέλεσμα θα έβγαινε σε κάθε περίπτωση- μια απίστευτη ανατροπή του βιομηχανικού συστήματος, χωρίς τρόπο να αναδιοργανωθεί σε καινούργια βάση. Διακοπή της βιομηχανίας και του χρηματοοικονομικού τομέα, χωρίς την επιστροφή στις αρχές της δικαιοσύνης ·η κοινωνία θα βρισκόταν αδύναμη να δημιουργήσει ένα αρμονικό σύνολο.

Εάν η αγροτιά μπορούσε να απελευθερωθεί από τους μεγάλους γαιοκτήμονες, ενόσω η βιομηχανία θα παρέμενε σιδηροδέσμια του καπιταλιστή, του εμπόρου, του τραπεζίτη, τίποτα δε θα είχε επιτευχθεί. Ο χωρικός υποφέρει σήμερα όχι μόνο επειδή οφείλει να πληρώνει νοίκι στο γαιοκτήμονα, υποφέρει από το σύνολο των υπαρχουσών συνθηκών. Τον εκμεταλλεύεται ο έμπορος που τον αναγκάζει να πληρώνει τρία φράγκα για ένα φτυάρι, το οποίο σε σύγκριση με τη δουλειά του αγρότη, δεν αξίζει ούτε δεκαπέντε πεντάρες. Φορολογείται από το Κράτος...
(...)
...Το ίδιο ισχύει για τη βιομηχανία. Πάρτε την αντίστροφη περίπτωση: αντί να μετετρέψετε τους εργάτες γης σε χωρικούς-ιδιοκτήτες, δώστε τα εργοστάσια σ’ αυτούς που εργάζονται σε αυτά. Διώξτε τους αφέντες-βιομηχάνους, αλλά αφήστε στο γαιοκτήμονα τη γη του, στον τραπεζίτη τα λεφτά του, στον έμπορο το Χρηματιστήριό του, διατηρήστε το πλήθος των ακαμάτηδων που ζουν από το μόχθο των εργατών, τους χιλιάδες των εμπόρων-μεσολαβητών, το Κράτος με τους αναρίθμητους αξιωματούχους του και η βιομηχανία θα ακινητοποιούνταν πλήρως. Μη βρίσκοντας αγοραστές στη μάζα των χωρικών που θα παρέμεναν φτωχοί· μη κατέχοντας την πρώτη ύλη και μη μπορώντας να εξάγουν το προϊόν τους, εν μέρει εξαιτίας του σταματήματος του εμπορίου και ακόμη περισσότερο επειδή οι βιομηχανίες εξαπλώνονται σ’ όλο τον κόσμο, οι παραγωγοί θα ένιωθαν ανίκανοι να παλέψουν και χιλιάδες εργάτες θα ρίχνονταν στο δρόμο. ...»

Υπάρχουν, στην πραγματικότητα, σ’ ένα σύγχρονο Κράτος καθιερωμένες σχέσεις τις οποίες είναι πρακτικά αδύνατο να αλλάξεις αν πειράξεις μόνο ένα μέρος τους. Ο μηχανισμός μέσα στον οικονομικό μας οργανισμό είναι τόσο πολύπλοκος και αλληλοεξαρτώμενος που κανένα μέρος δε μπορεί να αλλαχθεί αν δε διαταράξεις το σύνολο. Αυτό γίνεται φανερό μόλις γίνει μια προσπάθεια για να απαλλοτριωθεί οτιδήποτε.

Ας υποθέσουμε ότι σε κάποια χώρα πραγματοποιείται μια περιορισμένη μορφή απαλλοτρίωσης. Για παράδειγμα ότι, όπως πρότεινε παλαιότερα ο Χένρυ Τζόρτζ, κοινωνικοποιείται μόνο η ιδιοκτησία των μεγάλων γαιοκτημόνων, ενώ τα εργοστάσια παραμένουν άθικτα? ή ότι σε μια συγκεκριμένη πόλη κατάσχονται από την Κοινότητα/Κομμούνα (Commune) τα σπίτια αλλά όχι τα εμπορεύματα· ή ότι σε κάποιο βιομηχανικό κέντρο τα εργοστάσια περιέρχονται στην Κοινότητα, όμως αφήνονται απείραχτες οι μεγάλες γαιοκτησίες.

Το ίδιο αποτέλεσμα θα έβγαινε σε κάθε περίπτωση- μια απίστευτη ανατροπή του βιομηχανικού συστήματος, χωρίς τρόπο να αναδιοργανωθεί σε καινούργια βάση. Διακοπή της βιομηχανίας και του χρηματοοικονομικού τομέα, χωρίς την επιστροφή στις αρχές της δικαιοσύνης ·η κοινωνία θα βρισκόταν αδύναμη να δημιουργήσει ένα αρμονικό σύνολο.

Εάν η αγροτιά μπορούσε να απελευθερωθεί από τους μεγάλους γαιοκτήμονες, ενόσω η βιομηχανία θα παρέμενε σιδηροδέσμια του καπιταλιστή, του εμπόρου, του τραπεζίτη, τίποτα δε θα είχε επιτευχθεί. Ο χωρικός υποφέρει σήμερα όχι μόνο επειδή οφείλει να πληρώνει νοίκι στο γαιοκτήμονα? υποφέρει από το σύνολο των υπαρχουσών συνθηκών. Τον εκμεταλλεύεται ο έμπορος που τον αναγκάζει να πληρώνει τρία φράγκα για ένα φτυάρι, το οποίο σε σύγκριση με τη δουλειά του αγρότη, δεν αξίζει ούτε δεκαπέντε πεντάρες. Φορολογείται από το Κράτος, το οποίο δε μπορεί να επιβιώσει χωρίς τη φοβερή του ιεραρχία αξιωματούχων και θεωρεί αναγκαίο να διατηρεί ένα ακριβό στρατό, γιατί οι έμποροι όλων των εθνών διαρκώς παλεύουν για τις αγορές και οποιαδήποτε μέρα ένας μικρός τσακωμός που προκαλείται από την εκμετάλλευση κάποιου μέρους της Ασίας ή της Αφρικής μπορεί να καταλήξει σε πόλεμο.

Ύστερα πάλι ο χωρικός υποφέρει από την ερήμωση της επαρχίας: οι νέοι ελκύονται από τις μεγάλες βιομηχανικές πόλεις με το δόλωμα των υψηλών μισθών που πληρώνουν προσωρινά οι παραγωγοί πολυτελών προϊόντων, ή από τα θέλγητρα μιας πιο έντονης ζωής. Η τεχνητή προστασία της βιομηχανίας, η βιομηχανική εκμετάλλευση των ξένων χωρών, η κερδοσκοπία στο χρηματιστήριο, η δυσκολία να βελτιώσει το έδαφος και τα εργαλεία της παραγωγής-όλοι αυτοί οι παράγοντες συνδυάζονται σήμερα εις βάρος της αγροτιάς που επιβαρύνεται όχι μόνο από το νοίκι, αλλά από όλο το σύμπλεγμα των συνθηκών σε μια κοινωνία που βασίζεται στην εκμετάλλευση. Έτσι, ακόμη κι αν η απαλλοτρίωση της γης πραγματοποιούνταν και καθένας ήταν ελεύθερος να οργώσει και να καλλιεργήσει το έδαφος προς το μεγαλύτερο όφελός του, χωρίς να πληρώνει νοίκι, η αγροτιά, ακόμη κι αν απολάμβανε-πράγμα το οποίο δε μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί δεδομένο- μια περιστασιακή ευημερία, σύντομα θα έπεφτε ξανά στο τέλμα στο οποίο βρίσκεται σήμερα. Τα πάντα θα έπρεπε να ξαναξεκινήσουν, με περισσότερες δυσκολίες.

Το ίδιο ισχύει για τη βιομηχανία. Πάρτε την αντίστροφη περίπτωση: αντί να μετετρέψετε τους εργάτες γης σε χωρικούς-ιδιοκτήτες, δώστε τα εργοστάσια σ’ αυτούς που εργάζονται σε αυτά. Διώξτε τους αφέντες-βιομηχάνους, αλλά αφήστε στο γαιοκτήμονα τη γη του, στον τραπεζίτη τα λεφτά του, στον έμπορο το Χρηματιστήριό του, διατηρήστε το πλήθος των ακαμάτηδων που ζουν από το μόχθο των εργατών, τους χιλιάδες των εμπόρων-μεσολαβητών, το Κράτος με τους αναρίθμητους αξιωματούχους του και η βιομηχανία θα ακινητοποιούνταν πλήρως. Μη βρίσκοντας αγοραστές στη μάζα των χωρικών που θα παρέμεναν φτωχοί· μη κατέχοντας την πρώτη ύλη και μη μπορώντας να εξάγουν το προϊόν τους, εν μέρει εξαιτίας του σταματήματος του εμπορίου και ακόμη περισσότερο επειδή οι βιομηχανίες εξαπλώνονται σ’ όλο τον κόσμο, οι παραγωγοί θα ένιωθαν ανίκανοι να παλέψουν και χιλιάδες εργάτες θα ρίχνονταν στο δρόμο. Αυτά τα πεινασμένα πλήθη θα ήταν έτοιμα και πρόθυμα να υποταχθούν στον πρώτο ραδιουργό που θα ερχόταν να τους εκμεταλλευτεί? θα συναινούσαν επίσης να επιστρέψουν στην παλιά σκλαβιά, μόνο με την υπόσχεση της δουλειάς.

από bestie 18/01/2016 5:52 μμ.


1. Αφού δε σε πιάνω, όπως ισχυρίζεσαι, κι αφού αυτά τα δύο είναι διαφορετικά πράγματα για πες μου με ποιό τρόπο "περνάει η οικονομία κάτω από κοινωνικό έλεγχο" αν όχι με "κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής".Αναμένω...

2.Μιλάμε για τον όρο κοινωνικοποίηση αναφερόμενοι σε  πολιτική και οικονομία και μας παραπέμπεις  στο όρο που χρησιμοποιούν στην ψυχολογία/κοινωνιολογία.Ορίστε αφού είσαι και φαν γουίκι https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7.

3.Η παραπομπή από μέρους σου σε μαρξ και κροπότκιν τη στιγμή που λες όσα λες, μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να εκληφθεί. Σωστά τα λέει ο κροπότκιν, εσύ λες άλλο πράγμα από αυτό που λέει αυτός ή θες να πείς κάτι άλλο από αυτό που λες και δε το διατυπώνεις σωστά.

από @ 18/01/2016 10:13 μμ.


Παμε ξανα :)

Περασμα της οικονομιας κατω απο κοινωνικο ελεγχο = κοινωνικη (συν)ιδιοκτησια οχι μονο των μεσων παραγωγης αλλα και ολοκληρου του κοινωνικου πλουτου - κοινωνικος ελεγχος καθε τομεα της οικονομιας… της παραγωγης, της δημοσιας περιουσιας, της διανομης των αγαθων, των δημοσιων υπηρεσιων κτλ.
Φαντασου πχ να κοινωνικοποιησουμε τα μεσα παραγωγης στην ελλαδα και να αφησουμε στον μπομπολα τους δρομους του, στον οασθ τα λεοφωρια του, στις τραπεζες το κεφαλαιο τους, στους μεγαλοαστους τις περιουσιες τους, στους μικροιδιοκτητες την ιδιοκτησια τους, στο αστικο κρατος το ρολο του ρυθμιστη της οικονομιας (aka φορολογια, διαχειριση της δημοσιας περιουσιας, διανομη αγαθων, κατανομη του πλουτου κ.α.) κ.ο.κ.
Τοτε δε θα μιλαμε για το περασμα της οικονομιας κατω απο κοινωνικο ελεγχο και σοσιαλισμο… Εξαλλου δεν ειναι μονο τα μεσα παραγωγης που δημιουργουνε κεφαλαιο. Καθε ατομικη ιδιοκτησια (μικη ή μεγαλη) ειναι ικανη να παραγει κεφαλαιο.
Εξου λοιπον και το αποσπασμα του Κροποτκιν! Ενω συμφωνεις εξακολουθεις να μου κανεις την ιδια ερωτηση…

Οσον αφορα την "κοινωνικοποιηση", σου εδωσα επιτηδες αυτο τον ορισμο, επειδη η κοινωνικοποιηση νετη-σκετη αποτελει απλως μια γενικευση… Και συνηθιζεις να μιλας με γενικευσεις και ημι-ορισμους, αποφευγοντας συγχρονως και την τοποθετηση (αντι να μου την "πεφτεις" 2 σχολια τωρα ψαχνοντας το λαθος στα γραφομενα μου θα μπορουσες να τοποθετηθεις με επιχειρηματολογια και να κανουμε επικοδομητικο διαλογο - τεσπα, ελπιζω αυτη τη φορα να σε καλυψα).

από αλφαδάκι 22/01/2016 3:56 μμ.


Ενδιαφέρον βιβλίο για όσους ενδιαφέρονται και να διαβάζουν πέρα από το να εκφέρουν γνώμη είναι η ιστορία της αναρχίας του Μαξ Νετλαου από Διεθνη Βιβλιοθήκη (το βρήκα και το πηρα με 60% εκπτωση). Εμπεριέχει πλούτο πληροφοριών και είνχια χρήσιμο εργαλείο για να γνωρίζυμε τουλάχιστον τη χρήση κάποιων εννοιών ακόμα και αν θεωρούμε ότι πλέον οι εποχές έχουν αλλάξει και δεν συμφωνούμε.

Στον σοσιαλισμό, όχι τον εξουσιαστικό όπως λέγαν τότε, τον ελευθεριακό/αναρχικό πίστευε ένα μεγάλο ρεύμα των τότε αναρχικών που έβαλαν και τα περισσότερα θεμέλια για αυτά που υποστηρίζουμε τώρα. Μιλάμε για το δεύτερο μισό του 1800. Πριν μιλήσει κανας μπούφος για δόγματα ας ξέρει για τι μιλάει. Καλή η υποκειμενικοποίηση αλλά όχι κ έτσι. 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License