Παραλληλισμός Isis-ερυθρών Ταξιαρχιών στον Τύπο, 2.

από την ιστορία της επαναστατημένης Ιταλίας στα χρόνια '70 και '80

Paralleli Isis-Br sulla stampa italiana \2 : un commento di Enrico Porsia Posted on 26/11/2015 by kleovis

26 νοεμβρίου 2015baruda

Μετά το σχόλιο της Barbara Balzerani δημοσιεύω με ευχαρίστηση μια δεύτερη τοποθέτηση σαν απάντηση στο ηλίθιο άρθρο που βγήκε στην εφημερίδα Secolo XIX, που είχε ολοκληρωτικά την πρόθεση να χτίσει παραλληλισμό ανάμεσα στο ισλαμικό κράτος Isis και τις ερυθρές Ταξιαρχίες Br, με μιαν ιδιαίτερη αναφορά σε έναν μαχητή που σκότωσαν οι καραμπινιέροι στην μακρά νύχτα της δολοφονίας στην Via Fracchia.
ο Enrico Porsia, πρώην αγωνιστής και μαχητής της γενοβέζικης φάλαγγας των Ερυθρών Ταξιαρχιών Brigate Rosse, μου έστειλε αυτές τις γραμμές του σχετικά με το συμβάν, που σας τις γυρνώ αμέσως,
δίχως να χάσουμε την ευκαιρία να χαιρετίσουμε τον Roberto και όλους εκείνους που είναι ακόμα σε θέση, με τα μάτια ν’ αστράφτουν από συναίσθημα, να τον περιγράψουμε και να κάνουμε ν’ αγαπηθεί σαν να βρίσκονταν ακόμη μαζί μας.
[ Για το κείμενο της Barbara Balzerani: ΕΔΩ QUI ]
»Πρόσφατα πήγα στον τάφο του Roberto, στο Staglieno. Χάιδεψα το μνήμα, την φωτογραφία, την αφιέρωση των συντρόφων του, άκουσα ξανά ολόκληρο τον ίδιο πόνο. Βάλτε μυαλό κύριε Peschiera, πράξτε σωστά. Για πολλούς που δεν προσαρμόστηκαν ο Roberto υπήρξε ένας αδελφός, ένας σύντροφος εμπιστοσύνης, αγαπημένος, σεβαστός, που δεν τον ξέχασαν ποτέ. Να εύχεστε να έχετε την ευκαιρία της ίδιας αποδοχής».
Barbara Balzerani, αντιδρώντας σε ένα άρθρο που εμφανίστηκε στην εφημερίδα Il Secolo XIX με υπογραφή Marco Peschiera :
« Από τον ταξιαρχίτη Dura στον Abaaoud, ο τρόμος κάνει ομοιοκαταληξία με kalashnikov »
Πανέμορφα και με βάθος, τα τελευταία λόγια του κειμένου, γεμάτα νόημα, της Barbara.

Δείτε όμως την δυσκολία :
Ο κύριος Peschiera, μπορεί να επιτρέπει στον εαυτό του να υπογραμμίζει με ατάραχη απανθρωπιά την… lombrosiana φυσική ομοιότητα, τα μάτια, το μουσάκι, το χαμόγελο …
κι αυτό, δίχως να πάψει να δηλώνει τον εαυτό του δημοσιογράφο…τι λέω, αυτός είναι ένας αρχισυντάκτης ( ο προϊστάμενος του Andrea Casazza, του συγγραφέα ενός βιβλίου που ποινικοποιούσε, ήδη, τον Roberto).

Δεν κάνουμε πλάκα, αρχισυντάκτης, αυτός πληρώνεται για να « πληροφορεί » και να ελέγχει τις πληροφορίες των δημοσιογράφων « του ».

Εκείνος γράφει μια τριανταριά γραμμές που υπαγορεύει το μίσος και είναι τόσο γεμάτες από βία που μας παραμορφώνουν το μυαλό.
Αυτός δημοσιεύει την βλακεία του, με την βοήθεια της κακιάς πίστης συντάσσει ένα κείμενο σχεδιασμένο να ρυπάνει την μνήμη ενός άνδρα και μέσα από αυτόν να συνεχίσει να ποινικοποιεί, να αρνείται στο άπειρο την αλήθεια μιας επαναστατικής πρότασης που βρίσκονταν μέσα στην βίαιη κοινωνική σύγκρουση που διέτρεξε την Χώρα.
ο Marco Peschiera, το κάνει μέσα σε λίγες γραμμές, που όμως επαναλαμβάνονται, σε διαφορετικές αποκλίσεις και στον χρόνο, τι πρέπει να κάνουμε ?
Να εξηγούμε ξανά και ξανά τα ίδια, όλα, και κάθε φορά, να υπογραμμίζουμε τα προφανή ψεύδη τα οποία, με τα χρόνια πολλαπλασιάζονται, εν ολίγοις, βρισκόμαστε μπροστά σε μιαν ασύμμετρη κατάσταση.
Εκείνος, εκείνοι, μπορούν να φτύνουν οποιανδήποτε προσβολή περνά απ’ το κεφάλι τους, να την ρεύονται και να την ξερνούν σε μιαν εφημερίδα και να την δηλώνουν σαν αληθινή κι εμείς,
για να τους διαψεύσουμε, πόσο κόπο πρέπει να δώσουμε?
Πως να απαντήσουμε στην δειλή ευκολία ενός φτυσίματος που σου έρχεται ουρανοκατέβατο, με έναν αέρα σαδιστικής ικανοποίησης, από έναν που σκύβει από τον επάνω όροφο ? Αυτός προστατευμένος κι εσύ εκτεθειμένος.
Γύρω απ’ τον Roberto, στην Genova ( και όχι μόνο)υπάρχει κάτι συγκεκριμένο.
Θέλουν να τον σταυρώσουν στον ρόλο του απόλυτου κακού.
Ο ταλιμπάν, ο αιμοδιψής αδίστακτος και ψυχοπαθής.
Προφανώς το έχουν ανάγκη.
Προφανώς ο τάφος του Roberto που δεν εγκαταλείφθηκε ποτέ, γεμάτος λουλούδια και χάδια αντιπροσωπεύει, γι αυτούς, ένα σύμβολο που δεν ανέχονται.
Γιατί?
Ο Peschiera ήταν εκείνη την εποχή ένας αρχηγούλης της κομουνιστικής νεολαίας Fgci στην αναζήτηση καριέρας.
Σαν καλός υποκείμενος στην εξουσία ξεκίνησε να κάνει τον δημοσιογράφο ακριβώς όταν ο Τύπος ήταν embedded με τον στρατηγό των καραμπινιέρων Dalla Chiesa.
ο Marco Peschiera στην via Fracchia… μια παλιά ιστορία !
ο Peschiera ήταν ένας από τους δημοσιογράφους που βρέθηκε εκεί, επί τόπου.
Ένας από εκείνους που θα μπορούσε να είχε κάνει την δουλειά του, να πει την αλήθεια, να δώσει την μαρτυρία του.
Μάρτυρας μιας τετραπλής δολοφονίας. Δολοφονήθηκαν στον ύπνο τους. Δεν το αρνείται ούτε ο ίδιος, σήμερα.
Σήμερα… φτάνει στο σημείο να επιτρέψει στον εαυτό του να κάνει αστειάκια γύρω από το γεγονός πως όταν ο Roberto δολοφονήθηκε, δεν ήταν ντυμένος, αλλά με το εσώρουχό του.
ο Peschiera υπογραμμίζει, σχολαστικά αυτή την λεπτομέρεια, σαν να το βρίσκει διασκεδαστικό, κοροϊδεύει έναν νεκρό.
Βρωμερός.
Ο ίδιος ο Peschiera, τότε, έλεγε, χορεύοντας μαζί με τους καραμπινιέρους, in coro coi caramba, πως οι σύντροφοί μας είχαν αντιδράσει, είχαν πυροβολήσει, είχαν απαγκιστρώσει χειροβομβίδες και πόσα άλλα ακόμη τρομερά.
Είναι μοναδικό, γνωρίζοντας ακριβώς πως ο Marco Peschiera, που υπήρξε φυσικός μάρτυρας, πως ήταν εκεί, στον τόπο, στις 28 μαρτίου 1980, στην via Fracchia,
μπορεί ακόμη σήμερα όχι μόνο να συνεχίζει να διαδίδει ψέμματα διαμέσου του Τύπου, αλλά επίσης να συνεχίζει να χαίρεται, να απολαμβάνει, για τον θάνατο των συντρόφων μας.
Ύστερα από τόσα χρόνια έχει ακόμη ανάγκη να συνεχίσει να χορεύει επάνω σε πτώματα, να λυσσά εναντίον τους.
Ατέλειωτο μίσος, αλλά και μορφή ανήσυχης αδυναμίας.
Γιατί να επιμένει τόσο πολύ, να καταφέρεται και να λυσσομανά δίχως στάση, γιατί να το κάνει εάν ήταν σίγουρος, για την απίθανη αλήθεια του ?
Μένει λοιπόν ο εξορκισμός. Αέναη ιεροτελεστία και εκτεταμένη, a Zena.
Σε πολλούς χώρους, ίσως, σε όλους.
Μια πόλη φτιαγμένη από διαπλοκές, από κάστες και σχέσεις διαστροφής, το Κκι, il PCI, σε όλες του τις παραλλαγές και η γενοβέζικη μπουρζουαζία, ενωμένοι στην ίδια υποκρισία, όπως και από τις ίδιες αρπαχτές, τα ίδια παχνιά.
Μια πόλη, που κατέστη ένα εφιάλτης υποτέλειας και υποταγής, που φοβάται ακόμη και να ζήσει, με τρόμο, την ανάμνηση μιας ανάσας φρέσκου αέρα, εξέγερσης και ανταρσίας.
Μια ιστορία φτιαγμένη από άνδρες και γυναίκες που έζησαν και πρότειναν στιγμές ειλικρινούς ελευθερίας. Στιγμές, εμφανώς ατέλειωτες.
Enrico Porsia, πρώην μαχητής της γενοβέζικης φάλαγγας των Ερυθρών Ταξιαρχιών, ex militante della colonna genovese delle Brigate Rosse

Φωτο του Enrico Porsia

http://baruda.net/2015/11/26/paralleli-isis-br-sulla-stampa-italiana-2-un-commento-di-enrico-porsia/

https://aenaikinisi.wordpress.com/2015/11/26/paralleli-isis-br-sulla-stampa-italiana-2-un-commento-di-enrico-porsia/

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License