15 αυγούστου 1987 : ο θάνατος των μαχητών της ΕΤΑ 15 agosto 1987: la morte di Maite e Rafa, militanti dell’Eta

από την ιστορία της επαναστατημένης Ισπανίας https://aenaikinisi.wordpress.com/2015/08/15/15-agosto-1987-la-morte-di-maite-e-rafa-militanti-delleta/

Posted on 15/08/2015 by kleovis a  

 

Σάβατο 15 Αυγούστου 2015 05:17

 

15 αυγούστου 1987: ο θάνατος των Maite και Rafa, μαχητών της Eτα  15 αυγούστου 1987, στους δρόμους της Donostia – Χώρα των Βάσκων – ακούστηκε μια βοή: ήταν γύρω στις 14 ενός σαββατιάτικου μεσημεριού. Σε μια 

από τις κεντρικές οδούς της πόλης, μια έκρηξη ακούσια είχε προκαλέσει τον θάνατο της Maria Teresa Pérez και του Rafael Etxebeste, μαχητών της ένοπλης οργάνωσης ETA.

η Maite,25 χρόνων, με καταγωγή από το Bilbao, και ο Rafa, 24 χρόνων, με καταγωγή από την Orereta (Errenteria) σκοτώθηκαν ενώ χειρίζονταν ένα τεχνούργημα εκρηκτικό που βρίσκονταν στο εσωτερικό ενός αυτοκινήτου, του οποίου δεν απέμεινε παρά μια μάζα από λαμαρίνες. Οι δυο νέοι, των οποίων η ταυτότητα επιβεβαιώθηκε μόνο αργά το απόγευμα, είχαν καταφύγει στις γαλλικές Χώρες των Βάσκων το 1986 για να μπουν στην παρανομία και να πολεμήσουν στις γραμμές της ένοπλης βασκικής οργάνωσης.  Με το που μαθεύτηκε η είδηση του θανάτου τους στις αντίστοιχες πόλεις καταγωγής τους όπου ήταν πολύ γνωστοί, πάρθηκαν πολλές πρωτοβουλίες και τα ρολά από πολλά μπαρ και καταστήματα παρέμειναν κατεβασμένα σε ένδειξη πένθους.

Την επόμενη ημέρα, στο Bilbao, καταμεσής της παραδοσιακής  «Semana Grande», »Μεγάλης Εβδομάδας» αποφασίστηκε από πλευράς των συλλογικοτήτων που λάμβαναν μέρος στην γιορτή της πόλης, να διακόψουν προς στιγμήν τους εορτασμούς για να δώσουν χώρο στις διάφορες πρωτοβουλίες σε μνήμη και σεβασμό που θα εκτελούνταν στην διάρκεια ολόκληρης της μέρας. Τα φέρετρα των δυο μαχητών σκεπάστηκαν από μιαν σημαία βασκική και από ένα λάβαρο με το σύμβολο της ETA. Στις αντίστοιχες πόλεις, χιλιάδες άνθρωποι δέχτηκαν με συγκίνηση τα δυο φέρετρα, παρά τις προσπάθειες της guardia civil να »συνοδέψουν» την νεκροφόρα της  Maite όπως και να στήσουν μπλόκα στους δρόμους πρόσβασης της Orereta, πόλης όπου γεννήθηκε ο Rafa.

Τελείως στρατιωτικοποιημένες από τις δυνάμεις της αστυνομίας, οι δυο πόλεις καταγωγής της Maite και του Rafa, υπήρξαν θέατρο εντάσεων στην διάρκεια της ημέρας των κηδειών και στις επόμενες. Η προσπάθεια από πλευράς των δυνάμεων της αστυνομίας ήταν ξεκάθαρη: να εμποδιστεί οποιαδήποτε πρωτοβουλία σε θέση να αποτίσει φόρο τιμής στους αγωνιστές της βασκικής ένοπλης οργάνωσης. Στην Ororeta, η πολιτική πράξη σε μνήμη του Rafa εμποδίστηκε απ’ την αστυνομία που όμως δεν κατάφερε να σταματήσει την λαϊκή διαμαρτυρία. Ήταν γύρω στους δυο χιλιάδες όντως, οι άνθρωποι που κατέβηκαν στον δρόμο για την απαγόρευση που επέβαλαν οι αρχές.  Η διαδήλωση δέχτηκε σκληρή επίθεση αμέσως με το ξεκίνημα, δίδοντας έναρξη σε βίαιες συγκρούσεις που διήρκεσαν μιαν ώρα, μέχρις ότου οι δυνάμεις της αστυνομίας να εγκαταλείψουν την πόλη.  Επιθέσεις αδιακρίτως έγιναν και άλλες στιγμές της ημέρας σε διάφορα σημεία της πόλης προκαλώντας αρκετούς τραυματίες.

Στο Bilbao αντιθέτως, με την ίδια πρόθεση να εμποδιστεί η πρωτοβουλία στην μνήμη και προς τιμήν της Maite Perez, της οποίας το φέρετρο διαρκώς φρουρούνταν από ένστολους, η αστυνομία φρουρούσε και την είσοδο στο κοιμητήριο, μπλοκάροντας ‘έτσι την πρόσβαση στο εσωτερικό του σε πολλούς ανθρώπους που ήθελαν να δώσουν στην νέα τον τελευταίο χαιρετισμό.  Παρόλα αυτά, κάποια πρόσωπα, μεταξύ των οποίων πολιτικοί εκπρόσωποι και κάποιοι φίλοι, κατάφεραν να φτάσουν πριν από τους αστυνομικούς, ενώ άλλοι πολλοί κατάφεραν να σκαρφαλώσουν και να τους παρακάμψουν, επιτρέποντας έτσι στην νεαρή έναν αξιοπρεπή φόρο τιμής.

Πολλά λόγια σεβασμού και εκτίμησης ξοδεύτηκαν εκείνες τις ημέρες από πλευράς της βασκικής κοινωνίας των πολιτών, πολιτικών εκπροσώπων, φίλων και συγγενών των δυο νεκρών μαχητών. Ειδικότερα πλούσια σε νόημα και συγκίνηση ήταν εκείνα τα αφιερωμένα στην  Maite, που αρθρώθηκαν από έναν πολιτικό εκπρόσωπο του Koordinadora Abertzale Sozialista, συντονιστικού που συγκέντρωνε διαφορετικά πολιτικά κόμματα, κοινωνικά κινήματα, συνδικάτα και ένοπλες οργανώσεις:
«Όλη η ζωή σου στάθηκε ένα παράδειγμα αφοσίωσης στον αγώνα, και είναι αυτός που σε ανάγκασε να φύγεις, να βρεις καταφύγιο. Γι αυτό σήμερα είσαι πιο ενωμένη από ποτέ με εμάς. Όλοι θα είχαμε θελήσει να σε αγκαλιάσουμε  μες την χαρά της νίκης, και η ωμή πραγματικότητα ενός επαναστατικού αγώνα μας αναγκάζει να σε αγκαλιάσουμε δίχως εσύ να μπορείς να νιώσεις την αγάπη και την δίχως όρια προσήλωση στον σκοπό σου, που είναι ο δικός μας.»

Agur eta ohore gudariak.   χαιρετισμό και τιμή στους στρατιώτες
Gogoan zaituztegu.              θα σας θυμόμαστε

      Pubblicato in STORIA di CLASSE Etichettato sotto

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License