Στην εκκλησία [ τα νούμερα στην φώτο, βάλτε τα εσείς! ] In chiesa (i numeri sulla foto, metteteli voi!)

από την ιστορία της επαναστατημένης Ισπανίας Posted on 22/06/2015 by kleovis https://aenaikinisi.wordpress.com/2015/06/22/%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BA%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B1-%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%86%CF%8E%CF%84%CE%BF-%CE%B2%CE%AC/

Παρασκευή  30 Μαίου 2014

 

In chiesa (i numeri sulla foto, metteteli voi!) Στην εκκλησία [τους αριθμούς στην φωτογραφία βάλτε τους εσείς! ]

 

Στις 15 δεκεμβρίου του 1939, ο Manuel Romani, επάγγελμα βιβλιοπώλης, μεταφέρεται από την μαδριλένικη φυλακή της Torrijos στο δικαστικό μέγαρο, όπου παρουσιάστηκε μπροστά στον Eusebio Rams, εισαγγελέα της Causa General di Madrid. Μόλις ταυτοποιήθηκε και αφού τον προσκάλεσαν να πει την αλήθεια, τέθηκε μπροστά σε μιαν φωτογραφία. Του ζήτησαν εάν αναγνωρίζει τον πολιτοφύλακα που επισημαίνονταν με το  ν°4, εκείνον που είχε βάλει στο κεφάλι του ένα κάλυμμα κεφαλής κληρικού και που κοιτά με κωμική έκφραση έναν αυτοσχέδιο σωρό από κρανία.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιούνταν ο Τύπος σαν πρόβα κατηγορίας. Και ο Romani, ενώ συλλογίζονταν εκείνη την στιγμή του παρελθόντος του, σίγουρα καταριόταν την ημέρα κατά την οποίαν ο φωτογράφος   Alfonso Sánchez Portela μπήκε στην εκκλησία του Carmine και τον προσκάλεσε να ποζάρει μπροστά στην φωτογραφική του μηχανή. Δυο μέρες μετά, την 1η Αυγούστου 1936, η φωτογραφία δημοσιεύονταν στο περιοδικό «ABC», δημοκρατικό και της αριστεράς». Προσφέρονταν στο κοινό, σχεδόν μέσα σε ένα κύμα γενναιοδωρίας! Καταλάμβανε μισή σελίδα, και από κάτω μπορούσες να διαβάσεις την λεζάντα που ανέφερε: «Οι πολιτοφυλακές της CNT, που κατέλαβαν την εκκλησία του Carmine, εχθές έκαναν ενδιαφέρουσες ανακαλύψεις στην κρύπτη του ναού».

Tα αποτελέσματα της διάδοσης εκείνης της εικόνας ήταν καταστροφικά για την ρεπουμπλικάνικη κυβέρνηση. περισσότερο από μιαν επαναστατική απαγωγή, έμοιαζε σαν μια γιορτή καρναβαλιού; δεν έλειπε ούτε η σκούπα! Να χειροτερεύει τα πράγματα, στο κέντρο της φωτογραφίας, μπορούσες να διακρίνεις μια γυναίκα ντυμένη μπαλαρίνα με μεγάλα σκουλαρίκια τσιγγάνας.

o Romani απάντησε στην ερώτηση του δικαστή γύρω από το γεγονός του εάν στην εκκλησία δικάζονταν άνθρωποι της δεξιάς που βρίσκονταν έγκλειστοι στα πλαϊνά ξωκλήσια του ναού. Μόνο μια φορά – παραδέχτηκε – είχαν υποχρεώσει έναν κρατούμενο να κάνει ΄έναν »περίπατο», έναν φαλαγγίτη από την Γαλικία που ζούσε κρυμμένος σε μια πανσιόν που βρίσκονταν στον ίδιο δρόμο όπου βρίσκονταν η εκκλησία του Carmine. Ωστόσο, αρνήθηκε πως είχε πάρει μέρος στο έγκλημα. Και σαν εγγυητή της συμπεριφοράς του, κάλεσε να καταθέσει σαν μάρτυρας τον Manuel González, έναν ιερέα 43 χρόνων που ήταν κρατούμενος τις πρώτες ημέρες του Αυγούστου, και παρά το ότι είχε καταδικαστεί σε θάνατο από τον αρχηγό »της ομάδας φύλαξης της εκκλησίας του Carmine», κατάφερε να σώσει την ζωή του, in extremis; το θαύμα, έτσι ακριβώς όπως είχε θεωρηθεί από τον ιερέα, συνέβη όταν οι πολιτοφύλακες αρνήθηκαν να εκτελέσουν την διαταγή και ζήτησαν να ανακληθεί γραπτώς.

ήρθε λίγες ημέρες μετά να καταθέσει, ήταν η 25η δεκεμβρίου 1939, τα πρώτα εθνικό-καθολικά χριστούγεννα στην μετά τον εμφύλιο πόλεμο. ο ιερέας αναγνώρισε στην φωτογραφία τους πολιτοφύλακες ενάντια στους οποίους υπήρχαν οι πιο βαριές κατηγορίες, και επιβεβαίωσε τα ονόματά τους. Στην συνέχεια, πριν ανακοινωθεί η απόφαση, που προέβλεπε τον θάνατο για τον καθένα των κατηγορουμένων, υπενθύμισε πως, όπως είχε διηγηθεί ο  Manuel Romani, το πάθος στην συνέλευση εκείνων των αναρχικών του είχε σώσει την ζωή.

ήξερε πολύ καλά, και δεν υπήρχε ανάγκη να του το θυμίσει ο δικαστής, πως η πλειοψηφία αυτών ήταν εκείνοι που είχαν ρίξει με τσάπες και τσεκούρια, την πόρτα της εκκλησίας, για να βαλθούν στην συνέχεια ν’ ακρωτηριάζουν χριστούς, παναγίες και όλους τους αγίους που έβρισκαν μπροστά τους.  Η επίθεση στον ουρανό εκείνης της 21ης ιουλίου 1936, έφτασε στο αποκορύφωμά της, μέρες μετά, με την δημόσια παρουσίαση μιας κολεξιόν ποικίλης με κρανία, σκελετούς και μούμιες που ξεθάφτηκαν από την κρύπτη της εκκλησίας. Η άκρη της ουράς για να γίνει δυνατός ο συλλογισμός αυτής της επαναστατικής χειρονομίας έφτανε μέχρι την  Puerta del Sol!

Στις δικαστικές αρχές που καταχωρούσαν τις δηλώσεις του ιερέα, έπρεπε να ακούγεται παράξενο και να προκαλούσε έκπληξη το γεγονός πως, παρά την λεπτομερή του γνώση γύρω από τα γεγονότα, και άλλων ακόμη σοβαρότερων, όπως »τον περίπατο» του φαλαγγίτη, έβρισκε πάντως και σε κάθε περίπτωση τον τρόπο να υποδείξει μιαν αρετή, για καθέναν από αυτούς, ένα γεγονός για το οποίο θα έπρεπε να τους αποδοθούν τα εύσημα, ή τέλος πάντων να συγχωρεθούν, ένα συμβάν, όσο μικρό και να ήταν, που μετρίαζε την σοβαρότητα των κατηγοριών. Προς υπεράσπισή τους, θύμισε στον δικαστή πως σε κάποια περίπτωση, οι δεσμώτες του, με το πιστόλι στο χέρι, αρνήθηκαν να τον παραδώσουν σε μιαν άλλη ομάδα που τον αναζητούσε για να τον σκοτώσει.

Τελικά, οι πολιτοφύλακες δεν είχαν άλλη επιλογή από εκείνη να τον μεταφέρουν μακριά από την εκκλησία, μέσα στην νύχτα, για να τον κρύψουν προσωρινά σε μιαν  «checa», [ τόπος ανεπίσημος όπου οι φασίστες βασάνιζαν τους πολιτικούς τους αντιπάλους], την «la checa de listeros», που βρίσκονταν δυο βήματα από εκεί, στον πρώτο όροφο του n°22 της Calle del la Montera, ακριβώς επάνω από μιαν αίθουσα χορού αμφίβολης φήμης, την  el Sanghai. IΕκείνες τις μέρες του Αυγούστου, η προσέλευση του κοινού ήταν αρκετά χαμηλή, και το γεγονός πως υπήρχε μια «checa» στον από επάνω όροφο, απέτρεπε πολλούς από το να την επισκεφτούν. Έτσι στο τέλος το κατάστημα έκλεισε, και κάποια από  τα κορίτσια που εργάζονταν εκεί μετακόμισαν και ζούσαν στην εκκλησία, μαζί με τους πολιτοφύλακες.

Σε αυτό το σημείο της διήγησης, o ευαγγελικός οίκτος που παρουσιάζονταν μέχρι αυτή την στιγμή από τον ιερέα, μοιάζει να κάνει ένα βήμα προς τα πίσω.   «Προβοκατόρικο, προβοκάτορας και επικίνδυνη ενάντια σε εκείνους που μεταφέρονταν στην εκκλησία  …» – πρόκειται για την Carmen Corao, μπαλαρίνα δεκαοχτάχρονη γνωστή σαν «la Chula», για την οποίαν μιλάει ο παπάς. η Carmen ήταν η κοπέλα του Ramón, φιλενάδα του, ενός πολιτοφύλακα δεκαεννιάχρονου, με πολύ κουράγιο αλλά λιγότερο μυαλό, όχι πολύ σβέλτου που λέμε. Στην φωτογραφία φαίνεται σημειωμένος με το n°1, και εμφανίζεται ευτυχής με το ντουφέκι που απόκτησε μετά  την επίθεση στο στρατόπεδο.

Διαφορετικά απ’ ότι ο Romani, ο Ramón αναγνώρισε μπροστά στον δικαστή  πως ήταν ένας από εκείνους που ανέβηκαν στο αυτοκίνητο μαζί με τον  Víctor Muñoz Baijón, τον φαλαγγίτη από την Γαλικία, για να τον αναγκάσει στον »περίπατο». Γι αυτόν, ο ιερέας δεν είχε κανέναν λόγο να παραπονεθεί: «Ευθύς εξ αρχής, τον είδα πάντοτε καλοπροαίρετο απέναντί μου και μετά, με τον καιρό, πάντα μου συμπεριφέρονταν με σεβασμό, με αγάπη και μεράκι». Το μοναδικό που είχε να του προσάψει ήταν η υποβολή του στα καπρίτσια της Carmen, σαν και αυτό πως τον είχε βάλει να τοποθετήσει ένα ραδιόφωνο που μετέδιδε στην εκκλησία μόνο rumba, paso doble και άλλη χορευτική μουσική.  «Με την Carmen, χόρευαν συχνά στην εκκλησία και κοιμόντουσαν μαζί, δημιουργώντας σκάνδαλο».

Το σκάνδαλο δεν εμποδίστηκε από τον ιερέα, αλλά από την τοπική  CNT, στης οποίαςτα αυτιά,  τελικά, στα τέλη του αυγούστου, είχαν καταφτάσει τα νέα από την εκκλησία του   Carmine, και η οποία προσκάλεσε τους πολιτοφύλακες για να ανακαλύψει πως οι συνδικαλιστικές ταυτότητές τους ήταν ψεύτικες. Κάνοντας τον λογαριασμό, ανακάλυψαν πως ο αρχηγός της ομάδας, ο «el Olmeda», το n°5 της φωτογραφίας, τις τύπωνε και τις διένειμε όπου ήθελε, στην συνέχεια τσέπωνε το μερίδιό του και, πράγμα ακόμη σοβαρότερο, έκανε δικά του τα αντικείμενα αξίας που είχε απαλλοτριώσει από την εκκλησία.

Η απάντηση από την CNT ήταν καταιγιστική: όλοι οι πολιτοφύλακες της εκκλησίας του Carmine συνελήφθησαν και, μετά από μια δίκη με συνοπτικές διαδικασίες στην διάρκεια της οποίας δεν έλειψε από του να παρουσιαστεί η φωτογραφία του Alfonso, στάλθηκαν στην φυλακή του Porlier.  ο El Olmeda και η φιλενάδα του, μια άλλη μπαλαρίνα με το παρατσούκλι «la Patro», στήθηκαν στον τοίχο του κοιμητήριου της Aravaca, και εκτελέστηκαν. στην συνέχεια, οι πολιτοφύλακες στάλθηκαν στο μέτωπο και η εκκλησία τέθηκε υπό την φροντίδα και την φύλαξη ακριβώς του  Manuel González, του ιερέα που είχε ζήσει μαζί τους.

http://francosenia.blogspot.gr/search/label/guerra%20civile%20spagnola?updated-max=2015-01-05T16:46:00%2B01:00&max-results=20&start=6&by-date=false

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License