Εθνική Ανεξαρτησία

Οι παγίδες στο δρόμο προς την εθνική ανεξαρτησία.

Η συνέπειά του Κεν Λόουτς, να στέκεται διαρκώς και πάντα στο πλευρό της εργατικής τάξης, δε διαμόρφωσε μόνον τη θεματολογία του, αλλά και τη φόρμα του έργου του. Το σύνολο της δουλιάς του στηρίζεται στο σοσιαλιστικό ρεαλισμό: καθαρότητα, λαϊκότητα, θετικοί ήρωες, εμπιστοσύνη στο λαό, σοσιαλιστικός ουμανισμός... «Ο Ανεμος Χορεύει το Κριθάρι» είναι ένα ακόμα δείγμα, των πάγιων καλλιτεχνικών και πολιτικών προσανατολισμών του.
Ο Λόουτς, επιθυμώντας να βοηθήσει στον τομέα της συνείδησης, βάζει τον κεντρικό ήρωα της ταινίας του να απευθύνεται σε κάποιους συντρόφους του, οι οποίοι πίστεψαν στην κολοβή εθνική ανεξαρτησία, που τους πρόσφερε η Αγγλία και ήθελαν να καταθέσουν τα όπλα, λέγοντας κάτι σημαντικό που μας αφορά όλους (και εμάς που, υποτίθεται, τελειώσαμε με το ζήτημα της εθνικής ανεξαρτησίας και είμαστε ανεξάρτητο εθνικά κράτος, πια): «Συμφωνήσαμε, λέει ο κεντρικός ήρωας, να σταματήσουμε τον ένοπλο αγώνα μόνον όταν ολοκληρωθεί η εθνική ανεξαρτησία. Και η εθνική ανεξαρτησία δεν περιλαμβάνει μόνον τους ανθρώπους, αλλά και τα χωράφια και τα εργοστάσια, ολόκληρο τον πλούτο της χώρας. Και αυτά πρέπει να απελευθερωθούν και να περάσουν στα χέρια του λαού. Μόνο τότε θα υπάρξει πραγματική εθνική ανεξαρτησία».
Δεν είναι λίγο ένας καλλιτέχνης, προερχόμενος μάλιστα από τη Βρετανία, η οποία είναι υπεύθυνη για ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, να βάζει το ζήτημα της εθνικής ανεξαρτησίας με τέτοια σαφήνεια. Και δεν το βάζει μόνον λεκτικά, απλοϊκά, προπαγανδιστικά δηλαδή. Το δικαιολογεί και δραματουργικά! Η «αλλαγή φρουράς», που έγινε το 1920 στην Ιρλανδία, ιστορικό σημείο του ιρλανδέζικου αγώνα, με το οποίο καταπιάνεται η ταινία, ήταν φανερό πως ήρθε για να αποπροσανατολίσει. Ο ιρλανδέζικος λαός είχε τόσο πολύ μαρτυρήσει από τους Αγγλους, αλλά και από τους Ιρλανδούς τσιφλικάδες και αριστοκράτες, που καμία από τα πάνω συμφωνία δε θα μπορούσε να λύσει οριστικά το πρόβλημα. Η ιστορία και ο αγώνας του ιρλανδέζικου λαού για εθνική ανεξαρτησία, που συνεχίζεται και στις μέρες μας, αποδεικνύει πόσο δίκιο είχε ο Ντέμιαν, ο κεντρικός ήρωας του Λόουτς.

http://www.youtube.com/watch?v=rIqMhC2L9Co

 

 


S.&P. Says Argentina Has Defaulted

http://dealbook.nytimes.com/2014/07/30/s-p-says-argentina-has-defaulted/

από strike 01/08/2014 5:24 μμ.


Παραθέτω δύο βίντεο γιατί στο πρώτο έχει ελληνικούς υπότιτλους αλλά λείπουν τα τελευταίτα 10 λεπτά που μπορείτε να τα δείτε στο δεύτερο βίντεο.

Μια από τις πιο τολμηρές πολιτικές ταινίες στην Ιστορία του Αμερικανικού Κινηματογράφου, «Το Αλάτι της Γης» είναι βασισμένη σε μια πραγματική απεργία, και χρησιμοποιεί εργάτες του ορυχείου στο καστ της. Αποτελεί ένα σπάνιο παράδειγμα αμερικανικής ταινίας που προωθεί τον κοινωνικό ρεαλισμό. Η ταινία αποκαλύπτει τις άθλιες συνθήκες εργασίας και ζωής της Μεξικανο-αμερικανικής κοινότητας και την σκληρή εκμετάλλευση των κατοίκων από τους λευκούς (Αγγλο- Αμερικάνους, όπως αποκαλούνται) βιομηχάνους. Η αστυνομία συνωμοτεί με τους ιδιοκτήτες του ορυχείου για να σπάσει η απεργία, διαλύοντας τις συγκεντρώσεις των απεργών. Βρίζοντας και χρησιμοποιώντας ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς, αλλά και σωματική βία, η αστυνομία συλλαμβάνει έναν από τους εργάτες, τον Ραμόν κι ύστερα τον κατηγορεί για αντίσταση κατά της αρχής. Καθώς η απεργία συνεχίζεται, διώχνει τους εργάτες από τα σπίτια τους και καταστρέφει τις περιουσίες τους. Οι διαπραγματεύσεις με τη διεύθυνση αποτυγχάνουν, ένας εργάτης τραυματίζεται κι οι απεργοί αποχωρούν και αναδιοργανώνονται. Είναι η σειρά των γυναικών να αναλάβουν δράση. Οι γυναίκες παρατάσσονται ως ανταπεργοσπάστριες και διεκδικούν, εκτός των άλλων, ισότητα και ίση αντιμετώπιση από τους άνδρες.
Μεγάλη νίκη αποτελεί η συνειδητοποίηση ότι η προκατάληψη και η κακή μεταχείριση είναι συνθήκες που δεν επιβάλλονται πάντα και μόνο από εξωτερικούς παράγοντες

http://www.youtube.com/watch?v=hBZC64JCfiE

Μια ταινία που προασπίζεται τα δικαιώματα των εργατών, των γυναικών, των μεταναστών. Μια από τις πιο τολμηρές πολιτικές ταινίες στην ιστορία του αμερικανικού σινεμά, Το Αλάτι της Γης/ Salt of the Earth είναι βασισμένη σε μια πραγματική απεργία, και χρησιμοποιεί ως ηθοποιούς εργάτες του ορυχείου. Αποτελεί ένα σπάνιο παράδειγμα αμερικανικής ταινίας που προωθεί τον κοινωνικό ρεαλισμό.
Η ταινία αποκαλύπτει τις άθλιες συνθήκες εργασίας και ζωής της Μεξικανο-αμερικανικής κοινότητας και την σκληρή εκμετάλλευση των κατοίκων από τους λευκούς (Αγγλο- Αμερικάνους,όπως αποκαλούνται) βιομηχάνους.
Κάποτε η γη ανήκε στην κοινότητα, η Εταιρεία Ψευδαργύρου, όμως, ήρθε ξαφνικά, ανέλαβε την εκμετάλλευσή της κι άφησε στους κατοίκους την «επιλογή» είτε να φύγουν ή να δεχτούν να εργαστούν με εξαιρετικά χαμηλούς μισθούς κι άθλιες συνθήκες.
Αναγκάζονται να ζουν σε σπίτια που ανήκουν στη διεύθυνση, να ψωνίζουν σε καταστήματα που ανήκουν στη διεύθυνση. Τα σπίτια είναι καλύβες ανθυγιεινές και χωρίς υδραυλικά. Τα καταστήματα πουλούν τα προϊόντα τους σε πολύ υψηλές τιμές, πράγμα που αναγκάζει τους εργάτες να ζουν χρεωμένοι. Οι συνθήκες ασφαλείας για τους εργάτες είναι ανύπαρκτες, ειδικά αν συγκριθούν μ' αυτές των ορυχείων όπου εργάζονταν λευκοί. Ενώ στους λευκούς επιτρέπεται να δουλεύουν σε ζευγάρια, οι Μεξικάνοι αναγκάζονται να διεκπεραιώνουν τις πιο επικίνδυνες εργασίες μόνοι, κι όταν διαμαρτύρονται, η διεύθυνση τους απειλεί με απολύσεις.

http://www.youtube.com/watch?v=t8pB6fMOrF8

 


H ταινία είναι διαθέσιμη εδώ:

https://archive.org/details/clacinonl_SaltOfTheEarth

Αηδία κατάντησε αυτό το σπρώξιμο της Google σε όλα τα θέματα λες και είναι κινηματική υποδομή.


http://www.interpretermag.com/putin-believes-he-can-win-a-war-with-nato-piontkovsky-says/

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License