Κράτος-κατάσκοπος με εντολή Ερντογάν

Κράτος-κατάσκοπος με εντολή Ερντογάν Ο Τούρκος πρωθυπουργός αναθέτει υπερεξουσίες στη διαβόητη υπηρεσία πληροφοριών (ΜΙΤ) για να αναχαιτίσει το τσουνάμι των αποκαλύψεων στο Διαδίκτυο και να χτυπήσει τον «εσωτερικό εχθρό»...

Του ΑΡΗ ΑΜΠΑΤΖΗ

Οι έννοιες του «κράτους ασφάλειας» και του «αστυνομικού κράτους» απέχουν από το να είναι βοηθητικές, για να αντιληφθεί κανείς αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Τουρκία.

Ο σωστότερος και ίσως μη δόκιμος στη Δύση ορισμός είναι αυτός του «κράτους υπηρεσίας πληροφοριών» (intelligence state). Δεν μπορεί να γίνει όμως και πάλι αντιληπτός, εάν δεν παρατηρηθεί υπό το πρίσμα του συγκεκριμένου τύπου κράτους που υπάρχει στη Μέση Ανατολή.

Αυτό ακριβώς οικοδομείται αυτή την περίοδο στην Τουρκία, σε συνδυασμό με την αρχηγική φυσιογνωμία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος συνδέεται με σχέση λατρείας με τους οπαδούς του κυβερνώντος κόμματος.

Μονταζιέρα

Η αντίδραση της κυβέρνησης Ερντογάν, απέναντι στις αποκαλύψεις των τηλεφωνικών συνομιλιών του πρωθυπουργού, μόνο στο πλαίσιο του παραπάνω ορισμού μπορεί να γίνει κατανοητή. Εξ αρχής ο Ερντογάν χαρακτηρίζει «προϊόντα μοντάζ» τις τηλεφωνικές συνομιλίες που διέρρευσαν κατόπιν υποκλοπής στο Διαδίκτυο. Σε αυτές ο πρωθυπουργός φέρεται να συνομιλεί με το γιο του είτε για την απομάκρυνση εκατομμυρίων ευρώ από την κατοικία του δεύτερου είτε για το ποσόν των 10 εκατ. δολαρίων που προσφέρεται να δώσει επιχειρηματίας ως δωροδοκία.

Το κατά πόσο αληθινές είναι οι συνομιλίες, είναι ένα ερώτημα με διάφορες απαντήσεις. Τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης προβάλλουν την πληροφορία ότι δύο αμερικανικές εταιρείες εξέτασαν τις συνομιλίες και κατέληξαν στη συμπέρασμα ότι πρόκειται για προϊόντα μοντάζ. Ωστόσο από τις δύο εταιρείες η μία ανακοίνωσε ότι δεν συνέταξε ποτέ έκθεση για τις συνομιλίες, ενώ η δεύτερη ανάφερε ότι κατέληξε σε συμπέρασμα περί μοντάζ, αλλά ότι αυτό αφορούσε το γεγονός ότι μονταρίστηκαν η μία πίσω από την άλλη πέντε συνομιλίες, οι οποίες είναι αληθινές.

Με το όλο θέμα σχετίζεται άμεσα ο νόμος περί Διαδικτύου που ψήφισε η κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή και φέρνει πολύ μεγάλους περιορισμούς στην πρόσβαση. Αυτό έχει σημασία, επειδή οι Τούρκοι πλέον κοιμούνται κάθε βράδυ με το ερώτημα τι θα αποκαλυφθεί αύριο στο Διαδίκτυο. Ταυτόχρονα η επιχείρηση της αντικατάστασης εισαγγελέων στην υπόθεση διαφθοράς φαίνεται ότι καρποφορεί, αφού οι νυν εισαγγελείς διέταξαν να καταστραφεί όλο το υλικό που προέκυψε από παρακολουθήσεις και προστέθηκαν στην έρευνα από τους εισαγγελείς που αντικαταστάθηκαν.

Τρίτο σημαντικό στοιχείο είναι το νομοσχέδιο που δίνει μεγάλες αρμοδιότητες και εξουσίες στην υπηρεσία πληροφοριών ΜΙΤ, η οποία υπαγόμενη στον πρωθυπουργό θα λειτουργεί ως μηχανισμός εσωτερικής ασφάλειας, ενώ παράλληλα το υπουργικό συμβούλιο θα μπορεί να εγκρίνει επιχειρήσεις της ΜΙΤ στο εξωτερικό.

Ταυτόχρονα εκδηλώνονται το ένα μετά το άλλο τα συμπτώματα άμεσης προσωπικής παρέμβασης του Ερντογάν στα μέσα ενημέρωσης, αλλά ακόμη και στο περιεχόμενο των διαφημιστικών «billboard». Την περασμένη εβδομάδα αποκαλύφθηκε ότι έπειτα από εντολή του Ερντογάν, ο δήμαρχος της Αγκυρας εμπόδισε την ανάρτηση γιγαντοαφισών του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (αξιωματική αντιπολίτευση).

Ο γαλατάς

Η συγκέντρωση όλων των εξουσιών στον Ερντογάν και στην υπηρεσία πληροφοριών ανοίγει για την Τουρκία δρόμο επιστροφής στο παρελθόν, αλλά και ταύτισης με τη δομή των κρατών της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Επιστροφή στο παρελθόν επειδή υπήρξαν εποχές, ειδικά κατά την ψυχροπολεμική περίοδο, που ο «γαλατάς» ήταν βασικό σημείο αναφοράς στην Τουρκία.

Οσο για τη Μέση Ανατολή, σχεδόν σε όλα τα κράτη πριν και μετά τη λεγόμενη «Αραβική Ανοιξη» (Ιράκ, Σαουδική Αραβία, Υεμένη, Συρία, Τυνησία, Αίγυπτος, Λιβύη κ.λπ.) η εξουσία διατηρείται επί δεκαετίες με μοχλό την υπηρεσία πληροφοριών. Το επίσης ενδιαφέρον όμως είναι ότι σε όλες τις περιπτώσεις των ηγετών που απομακρύνθηκαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο από την εξουσία κατά την «Αραβική Ανοιξη», αυτό συνέβη εξ αιτίας της «προδοσίας» της υπηρεσίας πληροφοριών!

 

από ..... 01/03/2014 8:40 μμ.


 

  Το δίκτυο σιωπής

O νόμος στοχεύει στην εξάλειψη «διαρροών» σχετικά με δοσοληψίες του πρωθυπουργού και σημαινόντων προσώπων της κυβέρνησης με επιχειρηματίες και στελέχη των ΜΜΕ.

O νόμος στοχεύει στην εξάλειψη «διαρροών» σχετικά με δοσοληψίες του πρωθυπουργού και σημαινόντων προσώπων της κυβέρνησης με επιχειρηματίες και στελέχη των ΜΜΕ

 

Του Παναγιώτη Αυχούδια*

 

Νέο πλήγμα για τη διαδικτυακή ελευθερία στην Τουρκία. Αυτό που ουσιαστικά αλλάζει με τον καινούργιο νόμο είναι η διαδικασία για την απαγόρευση μιας ηλεκτρονικής διεύθυνσης. Ετσι, ενώ πριν χρειαζόταν απόφαση δικαστηρίου η οποία έπρεπε να κρίνει παράνομο το περιεχόμενο ενός ιστότοπου, πλέον αρκεί μια απόφαση της Διεύθυνσης Τηλεπικοινωνιών, η οποία υπάγεται στην Υπηρεσία Ασφαλείας και κατ’ επέκταση στον πρωθυπουργό.

 

Επίσης, όλοι οι πάροχοι διευθύνσεων είναι υποχρεωμένοι να κρατούν διετές αρχείο σχετικά με την κίνηση μιας ιστοσελίδας, ενώ για τον έλεγχο της τήρησης των απαγορεύσεων αυτών θα χρησιμοποιούνται συστήματα εφάμιλλα των κινεζικών, των ιρανικών και των σαουδαραβικών. Τέλος, η απαγόρευση εισόδου σε παράνομη ιστοσελίδα δεν θα γνωστοποιείται πλέον στον χρήστη, καθώς η σελίδα ή δεν θα ανοίγει καθόλου ή θα παραπέμπει σε άλλη σελίδα ή θα οδηγεί σε άσχετες πληροφορίες. Ετσι, χωρίς την έγκριση δικαστηρίου και χωρίς την ενημέρωση του χρήστη, η εκάστοτε ιστοσελίδα απλώς θα παύει να υπάρχει.

 

Το εξοργιστικό με τον συγκεκριμένο νόμο είναι ότι έρχεται έξι μήνες μετά τα γεγονότα του πάρκου Γκεζί, όπου εκφράστηκε το αίτημα της νεολαίας για ουσιαστικότερο έλεγχο της εξουσίας, για μεγαλύτερη συμμετοχή στα κοινά, για περισσότερη δημοκρατία. Αν η απάντηση σε αυτά τα αιτήματα είναι ασφυκτικότερος κρατικός έλεγχος και αυξημένη λογοκρισία, το συμπέρασμα που εύκολα προκύπτει είναι ότι τα αιτήματα αυτά εκλαμβάνονται ως απειλή από μια κυβέρνηση που είναι ξεκάθαρο ότι άγεται από την ανασφάλεια που γεννήθηκε στο πάρκο, διογκώθηκε στα σκάνδαλα που ξεπροβάλλουν σαν μανιτάρια σε καθημερινή βάση και θα γιγαντωθεί με ενδεχόμενη ήττα στις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου.

 

Πέρα από την «προστασία της αξιοπρέπειας και της ιδιωτικής ζωής», είναι δεδομένο ότι αυτός ο νόμος στοχεύει στην εξάλειψη «διαρροών» σχετικά με δοσοληψίες του πρωθυπουργού και σημαινόντων προσώπων της κυβέρνησης με επιχειρηματίες και στελέχη των ΜΜΕ. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων διαρροών που κατακλύζουν την καθημερινότητα της Τουρκίας είναι η κλήση του πρωθυπουργού σε τηλεοπτικό κανάλι με σκοπό τη διακοπή μετάδοσης του λόγου του αρχηγού του Εθνικιστικού Κόμματος (πράγμα που έγινε αυτοστιγμεί) ή το τηλεφώνημα υπουργού προς τον γιο του, κατά το οποίο τον ρωτάει εάν βρίσκονται ακόμη στο σπίτι ένα εκατ. λίρες σε μετρητά ή εάν αυτά τα βρήκε η αστυνομία…

 

Για να είμαστε δίκαιοι, τέτοιες προσπάθειες ελέγχου του διαδικτύου δεν είναι ούτε αποκλειστικό προνόμιο της Τουρκίας ούτε ο μοναδικός τρόπος χρήσης των πληροφοριακών δυνατοτήτων των σύγχρονων τεχνολογιών. Ολα συντελούν στο συμπέρασμα ότι το ανέμελο σερφάρισμα στο διαδίκτυο έχει πεθάνει προ πολλού και επίσης ότι μια διαμάχη για τον έλεγχο της διακίνησης της πληροφορίας μαίνεται σε παγκόσμια κλίμακα.

 

Οσον αφορά τη στάση της τουρκικής κοινωνίας απέναντι στα γεγονότα, είναι δεδομένο ότι οι περισσότεροι θα υποστούν τις αλλαγές στη νομοθεσία χωρίς καν να καταλάβουν τι ακριβώς συμβαίνει. Από τους ενήμερους, το μεγαλύτερο ποσοστό αντιδρά με κλασικά ανατολικό-μεσογειακό τρόπο: απέναντι στον περιορισμό της ελευθερίας του από τον απολυταρχισμό της εξουσίας μηχανεύεται τρόπους να την ξεγελάσει και να κάνει αυτό που θεωρεί σωστό, υπερασπίζοντας έτσι τα όρια της προσωπικής ελευθερίας σιωπηλά, έχοντας πάντα κατά νου να μην προκαλέσει και γίνει θύμα της ανυπακοής του.

 

Στο ίντερνετ αυτό εκφράζεται μέσω του VPN ή πλήθους άλλων τεχνολογιών οι οποίες νοθεύουν το διαδικτυακό στίγμα, αποκρύπτοντας την τοποθεσία του χρήστη, ξεγλιστρώντας από τους τοπικούς περιορισμούς και επιτρέποντας έτσι την πρόσβαση σε όλων των ειδών τις ιστοσελίδες. Λύση που επιβραδύνει τη συνολική ταχύτητα του ίντερνετ, αλλά διασφαλίζει το ελεύθερο σερφάρισμα. Αλλωστε, οι Τούρκοι είναι συνηθισμένοι σε τέτοιες πρακτικές, καθώς την περασμένη δεκαετία ιστοσελίδες όπως το youtube είχαν απαγορευτεί και επανανομιμοποιηθεί δεκάδες φορές.

 

Οσο για τους υπόλοιπους; Εμπνευσμένοι από φιλελεύθερες ιδέες, ευνοούμενοι από το κλίμα ευημερίας που δημιουργήθηκε από τις πρότερες πολιτικές του Ερντογάν, γεμάτοι αυτοπεποίθηση από τη νίκη στο Γκεζί, κατεβαίνουν στους δρόμους, διαμαρτύρονται στο ίντερνετ, αρθρογραφούν, χλευάζουν και –πάνω απ’ όλα– διεκδικούν να τους συμπεριφέρονται ως πολίτες και όχι ως υπηκόους, διαπράττοντας έτσι πατροκτονία εις βάρος ενός μέχρι πρότινος «φιλελευθερίζοντος» πολιτικού, ο οποίος είναι διατεθειμένος να κάνει τα πάντα προκειμένου να κρατηθεί στην εξουσία.

https://www.efsyn.gr/?p=178262

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License