H καταδίκη του χακτιβιστή J. Hammond με τον νόμο περί Ηλεκτρονικής απάτης και κατάχρησης

O Jeremy Hammond, είναι ένας πολιτικός ακτιβιστής και χάκερ, ο οποίος πρόσφατα καταδικάστηκε σε δεκαετή φυλάκιση σύμφωνα με τον νόμο περί Ηλεκτρονικής απάτης και κατάχρησης. Δεν είναι η μοναδική περίπτωση η οποία είχε μπει στο στόχαστρο του FBI, μη ξεχνάμε πως έχει προηγηθεί η αυτοκτονία του Aaron Swartz, για ακριβώς τους ίδιους λόγους.

 

O Jeremy Hammond, είναι ένας πολιτικός ακτιβιστής και χάκερ, ο οποίος πρόσφατα καταδικάστηκε σε δεκαετή φυλάκιση σύμφωνα με τον νόμο περί Ηλεκτρονικής απάτης και κατάχρησης. Δεν είναι η μοναδική περίπτωση η οποία είχε μπει στο στόχαστρο του FBI, μη ξεχνάμε πως έχει προηγηθεί η αυτοκτονία του Aaron Swartz, για ακριβώς τους ίδιους λόγους.

Ο Jeremy Hammond, γεννημένος την 8η Ιανουαρίου 1985, είναι ένας πολιτικός ακτιβιστής και χάκερ από το Σικάγο. Το Νοέμβριο του 2013, καταδικάστηκε σε 10ετή κάθειρξη στην ομοσπονδιακή φυλακή των ΗΠΑ για την κλοπή 60.000 αριθμών πιστωτικών καρτών που δώρισε σε φιλανθρωπικά ιδρύματα αλλά και για τη μεταφορά δεδομένων της ιδιωτικής εταιρείας πληροφοριών Strategic Forecasting στον ιστότοπο καταγγελιών Wikileaks. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αριθμοί πιστωτικών καρτών χρησιμοποιήθηκαν από τους Anonymous και δόθηκαν σε δωρεές αξίας 700,000 δολαρίων, σε μη κερδοσκοπικές ομάδες.
Το 2003 ίδρυσε την ιστοσελίδα HackThisSite με στόχο την εκπαίδευση των χρηστών σε θέματα ασφάλειας υπολογιστών.

Ο Hammond με το δίδυμο αδελφό του, Jason μεγάλωσαν στο προάστιο Ιλινόις του Σικάγου, στο Glendale Heights. Άρχισε να ενδιαφέρεται για τους υπολογιστές σε νεαρή ηλικία. Ασχολήθηκε με τον προγραμματισμό video games σε QBasic από την ηλικία των οκτώ αλλά και με την δημιουργία βάσεων δεδομένων από την ηλικία των δεκατριών. Ως φοιτητής στο Glenbard East High School, ο Hammond κέρδισε την πρώτη θέση σε διαγωνισμό για ένα πρόγραμμα υπολογιστή που σχεδίασε. Από το γυμνάσιο ακόμα, έγινε ένας ακτιβιστής της ειρήνης οργανώνοντας μαθητική απεργία την ημέρα της εισβολής στο Ιράκ. Ξεκίνησε μάλιστα και μια εφημερίδα μαθητών που έβαλε ενάντια στον πόλεμο στο Ιράκ. Ο διευθυντής του στο γυμνάσιο λέει γι αυτόν πως:

ήταν πολύ ώριμος για την ηλικία του.

Ο Hammond ίδρυσε την ιστοσελίδα HackThisSite σε ηλικία 18 ετών, το καλοκαίρι με το που τελείωσε το λύκειο.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει η ίδια η ιστοσελίδα στο info της είναι μια μη κερδοσκοπική οργάνωση που προσπαθεί να διασφαλίσει μια καλή ασφαλή κουλτούρα και ένα καλό μαθησιακό περιβάλλον. Κατά τα δύο πρώτα χρόνια της, η ιστοσελίδα πήρε 2,5 εκατομμύρια hits και απέκτησε όχι μόνον 110.000 μέλη αλλά και 34 εθελοντές που συνέβαλλαν στη ροή της. Από τον Σεπτέμβριο του 2013, η ιστοσελίδα έχει μια βάση χρηστών που υπερβαίνει τους 1.800.000.

Όπως έγραψε χαρακτηριστικά ένας από τους χρήστες του site, ονόματι Brandon Perry:

Ο Jeremy είναι ένα από τα καλύτερα παιδιά που το μόνο που κάνει είναι να βοηθά τον κόσμο και διδάσκει μόνον ηθικό hacking.

Το 2004, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης DEF CON στο Λας Βέγκας, ο Hammond έβγαλε λόγο περί ηλεκτρονικής πολιτικής ανυπακοής, ως μέσον διαμαρτυρίας για το ετήσιο Συνέδριο των Ρεπουμπλικάνων και τους υποστηρικτές τους.

Την 10η Δεκεμβρίου του 2005 ο Jeremy συνελήφθη μαζί με 25 άλλους επειδή διαμαρτυρήθηκαν για την παρουσία ομάδων Νεο-ναζί στο Εθνικό Σοσιαλιστικό Κίνημα στο συλλαλητήριο που έγινε στο Τολέδο του Οχάιο.

Ο Jeremy Hammond, ένα πρώην μέλος των Anonymous, υπέρμαχος των χακτιβιστών και των πολιτικών ελευθεριών, είναι ένας ταλαντούχος νεαρός γνώστης υπολογιστών, ο οποίος αυτή τη στιγμή θα περάσει μια δεκαετία εγκλεισμένος μέσα στη φυλακή.

Το έγκλημά του; Η διαρροή πληροφοριών της ιδιωτικής εταιρείας πληροφοριών Strategic Forecasting. Και ποια ήταν αυτά τα περιβόητα δεδομένα που διέρρευσε; Ο Jeremy, λοιπόν, αποκάλυψε ότι η Stratfor κατασκόπευε τους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατ’ εντολήν της εταιρείας και της κυβέρνησης των ΗΠΑ.

O Jeremy, αντιμετώπισε κατηγορίες από το ομοσπονδιακό δικαστήριο σύμφωνα με το νόμο περί Απάτης και Κατάχρησης Υπολογιστών (Computer Fraud and Abuse Act) για τη μεταφορά δεδομένων της ιδιωτικής εταιρείας πληροφοριών Strategic Forecasting στον ιστότοπο καταγγελιών Wikileaks. Το νομικό πλαίσιο για την CFAA αναπτύχθηκε το 1984 και εδώ και καιρό έχει επικριθεί ως ξεπερασμένο και ασαφές ενώ παρατηρείται μια επιθετική χρήση του εναντίον τεχνο-ακτιβιστών σε μια προσπάθεια να ποινικοποιήσουν ένα ευρύ φάσμα δικτυακών δραστηριοτήτων [περί του CFAA, δείτε: Νομοσχέδιο CFAA: Ο Χειρότερος Νόμος στον Τομέα της Τεχνολογίας;]

O Jeremy συνελήφθη τον Μάρτιο του 2012 και αυτήν τη στιγμή κρατείται στο Σωφρονιστικό Κέντρο του Μανχάταν στη Νέα Υόρκη. Αν και κατηγορείται για μη βίαια αδικήματα, δεν του δίνουν το περιθώριο καταβολής εγγύησης. Από την φυλάκισή του, του έχει απαγορευθεί η πρόσβαση στην οικογένειά του (για ένα χρόνο) και στους φίλους του (για δύο χρόνια) με αφορμή ασήμαντες παραβάσεις στη φυλακή. Έχει, επίσης, τεθεί σε απομόνωση για δύο ξεχωριστές περιπτώσεις. O Jeremy περίμενε για πάνω από ένα χρόνο να εκδικαστεί η υπόθεσή του. Οι κατήγοροι χρεώνουν στον Jeremy πέντε κατηγορίες για κακούργημα, μεταξύ των οποίων τρεις από την CFAA.


Να θυμίσουμε, πως σύμφωνα, με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, σημαντικό ρόλο στον εντοπισμό και τη σύλληψη των πέντε έπαιξε ο Έκτορ Μονσεγκούρ, γνωστός και ως Sabu, ο οποίος συνελήφθη το 2012 και στη συνέχεια συνεργάστηκε με το FBI [θυμηθείτε την ιστορία: Ο Sabu και οι άλλοι Anonymous;]

5 Ιούνη 2013- Μανχάταν:

Τελευταία Τετάρτη, πρωί, καθώς βαριά σύννεφα σχηματίζονται έξω από το ομοσπονδιακό δικαστήριο χαμηλά του Μανχάταν, ο Jeremy Hammond ομολόγησε την ενοχή του σε μια κατηγορία για παραβίαση του νόμο Ηλεκτρονικής Απάτης και Κατάχρησης. Το έγκλημά του ήταν η δημοσιοποίηση εσωτερικών emails από την υπηρεσία πληροφοριών της Stratfor η οποία εταιρεία κατασκόπευε ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατ’ εντολή των μεγάλων επιχειρήσεων και της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Γι αυτήν την κατηγορία αντιμετωπίζει μέχρι και 10 χρόνια στη φυλακή. Σε μια δήλωσή του που εξηγεί τη δράση του ο Jeremy έγραψε:

πιστεύω ότι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν τι κάνουν πίσω από τις κλειστές πόρτες τους οι κυβερνήσεις και οι εταιρείες. Έκανα ό,τι πίστευα ότι είναι σωστό.

Εκείνο το απόγευμα, ο δίδυμος αδελφός του Jeremy, ο Jason, απέστειλε μια online αίτηση ζητώντας από τον δικαστή να ορίσει στο Jeremy μια ποινή στο χρόνο που ήδη είχε εκτίσει στις φυλακές. Ο Jeremy έχει ήδη περάσει 15 μήνες στη φυλακή, συμπεριλαμβανομένων και κάποιων βδομάδων στην απομόνωση. Τρεις από τους Ιρλανδούς και Βρετανούς συγκατηγορούμενούς του, σήμερα αποφυλακίζονται και από τους λοιπούς τρεις απομείναντες κανείς δεν θα περάσει περισσότερο χρόνο στη φυλακή απ’ όσο ήδη έχει εκτίσει ο Jeremy.
O Jason στέκεται απέναντι σε όλο το ομοσπονδιακό ποινικό σύστημα δικαιοσύνης, το ίδιο σύστημα που οδήγησε τον Aaron Swartz στην αυτοκτονία. Και δεν μπορεί να το κάνει μόνος του.

-Ας δούμε όμως την ιστορία του Jeremy Hammond, όπως την αποτυπώνει οι ίδιος, μέσα από τα γράμματά του στην φυλακή:

Είναι 19 Αυγούστου 2013, στο ThoughtWorks της πολιτείας της Νέας Υόρκης, όπου μια μεγάλη συγκέντρωση συμπαράστασης στον Jeremy πραγματοποιείται

Ο ίδιος, με αφορμή αυτήν τη συγκέντρωση γράφει:

[...] Θέλω να φωνάξω προς όλους του κρατούμενους αδερφούς και αδερφές μου, εδώ στο Μητροπολιτικό Σωφρονιστικό Κέντρο της New York, στο Brooklyn MDC, στο Rikers Island, στο Tobs, στο Cook County Jail στο Σικάγο και σε όλους εκείνους που κάνουν απεργία πείνας στις φυλακές της California και στο Guantanamo. Ακόμα στους Bradley Manning, Barrett Brown, Julian Assange, τους 5 του πάρκου Tinley, τους πέντε του ΝΑΤΟ, τον Jerry Koch και στον υπέροχο δίδυμο αδερφό μου, Jason Hammond.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, είμαστε αντιμέτωποι με μια ρατσιστική καπιταλιστική δομή εξουσίας που τροφοδοτεί πολέμους, καταστρέφει το περιβάλλον και κατασκοπεύει κάθε μας κίνηση! Κλειδώνουν εκατομμύρια ανθρώπους σε κλουβιά για “εγκλήματα” που διεφθαρμένες κυβερνήσεις και πολυεθνικές εταιρείες κάνουν σε καθημερινή βάση και σε μεγαλύτερη κλίμακα, κι όμως εμείς είμαστε οι “εγκληματίες”. Μας μπουζουριάζουν για όπλα και ναρκωτικά όταν οι εταιρίες αμυντικών συστημάτων και οι φαρμακοβιομηχανίες είναι οι μεγαλύτεροι διακινητές. Μας αποκαλούν κλέφτες ενώ είναι η ελίτ της Wall Street που μας κλέβουν στα τυφλά, εκμεταλλεύονται την εργασία μας, μας πετάνε έξω από τα σπίτια μας και παίρνουν για “διασώσεις”, δισεκατομμύρια δολάρια.

Καταδικάζουν hackers και πληροφοριοδότες ενόσω οι NSA, CIA και FBI παρακολουθούν παράνομα τους πάντες και επιδίδονται σε κυβερνο-κατασκοπεία με τη βοήθεια ιών και χακεύοντας ξένα κυβερνητικά συστήματα. Βάζουν παντού πινακίδες που γράφουν “εάν δεις κάτι, τότε πες το” λες και τα εκτεταμένα συστήματα καμερών δεν είναι αρκετά, θέλουν εμείς οι ίδιοι να γίνουμε τα μάτια και τα αυτιά των μπάτσων ακόμη και για τους γειτόνους μας. Αλλά εάν καταδείξεις ύποπτες δραστηριότητες της δική μας κυβέρνησης, αν διαρρεύσουν πληροφορίες που θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να είναι ελεύθερες και δημόσιες, τότε θα σε κυνηγήσουν μέχρι και το τέλος της γης για να καταφέρουν να σε χώσουν φυλακή. Ακόμη και όταν απλά κάνεις αναφορά σε αυτές τις διαρροές θα σε δυσφημήσουν, θα σε κλητεύσουν, μηνύσουν για να μάθουν τις πηγές σου ή απλά θα σε βάλουν φυλακή με ένα πλήθος χαλκευμένων κατηγοριών, όπως έκαναν στον Barrett Brown.

Ενώ αυτοί μας καταστέλλουν, διεισδύουν ανάμεσά μας, μας παγιδεύουν, παρενοχλούν τις οικογένειες και τους φίλους μας, αποκαλούν εμάς εγκληματίες, τρομοκράτες και προδότες, και καταπατούν τους δικούς τους νόμους για να προσπαθήσουν να μας σταματήσουν γιατί δουλεύουμε για να αποκαλύψουμε την αλήθεια. Φοβούνται ότι εάν ο κόσμος μάθει την αλήθεια θα ‘ρθει η μέρα να λογοδοτήσουν για τα δικά τους εγκλήματα.

Αλλά μπορούμε μήπως να εμπιστευτούμε την “Ανεξάρτητη αρχή επανεξέτασης” που ορίστηκε να ερευνήσει την NSA; Μετά από όλα τα ψέμματα και τις σοβαρές παρανομίες, νομίζετε ότι κάποιος από αυτούς θα καταδικαστεί ή θα περάσει χρόνο στη φυλακή; Θα μπορέσουμε άραγε ποτέ να είμαστε ικανοποιημένοι με οποιαδήποτε μεταρρύθμιση υπόσχονται;

Η απάντηση προφανώς είναι όχι.

Δεν υπάρχει καμιά δικαιοσύνη στα δικαστήριά τους.

Ναι, θα πρέπει να εξαλειφθεί η υποχρεωτική φυλάκιση στο ελάχιστο, αλλά ο Γενικός Εισαγγελέας Eric Holder δεν δίνει δεκάρα για τον υπερπληθυσμό των φυλακών.

Η κυβέρνηση Ομπάμα δεν ενδιαφέρεται για οποιαδήποτε τέτοια συζήτηση σχετικά με “την ισορροπία μεταξύ ιδιωτικότητας και ασφάλειας”, επειδή απλά θα συνεχίσουν να κατασκοπεύουν τους πάντες, μη λαμβάνοντας υπόψιν τους την κοινή γνώμη, μέχρι να τους σταματήσουμε.

Η ώρα για λόγια τέλειωσε, ήρθε η ώρα για συλλογική άρνηση, πολιτική ανυπακοή και άμεση δράση. Πρέπει να στηρίξουμε όλους εκείνους που έθεσαν σε κίνδυνο την ελευθερία και τη ζωή τους για να εκθέτουν και να αντιμετωπίσουν τη δομή της εξουσίας, και να συνεχίσουν τον αγώνα μέχρι να σταματήσουν αυτούς τους πολέμους και μέχρι οι τοίχοι της φυλακής να καταρρεύσουν ώστε να μπορούμε να είμαστε όλοι μαζί και πάλι ελεύθεροι και ίσοι!

Δικός σας μέχρι την επανάσταση, Jeremy Hammond.

Κάποιο διάστημα μετά την σύλληψη και την ομολογία του, γράφει:

Σήμερα ομολόγησα την ενοχή μου στην κατηγορία για παραβίαση του νόμου Ηλεκτρονικής απάτης και κατάχρησης. Εύχομαι αυτή η δήλωση να εξηγεί το σκεπτικό μου.
Πιστεύω στην δύναμη της αλήθειας. Έχοντας αυτό σαν δεδομένο, δεν επιθυμώ να κρύψω το τι έκανα ή να αποποιηθώ τις πράξεις μου. Αυτή η μη-συνεργάσιμη ομολογία μου επιτρέπει να εξηγήσω στον κόσμο τι έκανα και γιατί το έκανα, χωρίς να αποκαλύπτω τακτικές ή πληροφορίες στην κυβέρνηση και χωρίς να θέτω σε κίνδυνο τις ζωές και την ακεραιότητα άλλων ακτιβιστών online ή offline.
Κατά την διάρκεια των τελευταίων 15 μηνών δεν είπα σχεδόν τίποτα για τις λεπτομέρειες της υπόθεσής μου, αφού δούλευα με τους δικηγόρους μου για να την επανεξέταση της υπόθεσης και την διαμόρφωση της καλύτερης νομικής στρατηγικής. Υπήρχαν αρκετά προβλήματα με το θέμα της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου και εκείνου περί της αξιοπιστίας του πληροφοριοδότη του FBI Hector Monsegur.
Ωστόσο, επειδή οι εισαγγελείς συνέδεσαν τις κατηγορίες με φουσκωμένα στοιχεία για δολιοφθορά, αν έχανα την δίκη θα αντιμετώπιζα ένα εύρος καταδίκης περισσότερων των 30 ετών. Έχω εξαιρετικούς δικηγόρους και μια καταπληκτική κοινότητα ανθρώπων έξω που με στηρίζει. Τίποτα από αυτά όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι μάλλον θα έχανα την δίκη.
Όμως ακόμη και αν δεν με έβρισκαν ένοχο στην δίκη, η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι έχω ακόμη οχτώ εκκρεμείς μηνύσεις εναντίον μου σε διάφορες περιοχές σε όλη την χώρα. Αν κέρδιζα την δίκη, το πιο πιθανόν θα ήταν να με στείλουν σε ολόκληρη την χώρα για να αντιμετωπίσω παρόμοιες κατηγορίες σε διαφορετικές περιοχές. Η διαδικασία θα μπορούσε να επαναλαμβανόταν επ’ άπειρον.
Τελικά αποφάσισα ότι ο πιο πρακτικός δρόμος ήταν να αποδεχθώ την κατηγορία με μέγιστη ποινή τα 10 χρόνια και ασυλία σε ποινικές διώξεις στο κάθε ομοσπονδιακό δικαστήριο.
Τώρα που ομολόγησα ένοχος, μπορώ με ανακούφιση να δηλώσω ότι δούλεψα με τους Ανωνύμους για το χακάρισμα της Στρατφορ, μεταξύ άλλων ιστοσελίδων. Οι υπόλοιπες συμπεριλαμβάνουν προμηθευτές εξοπλισμού για τον στρατό και την αστυνομία, ιδιωτικές εταιρείες ασφάλειας και πληροφοριών και υπηρεσίες επιβολής της τάξης. Το έκανα αυτό επειδή πιστεύω ότι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να ξέρουν τι κάνουν οι κυβερνήσεις και οι εταιρείες πίσω από κλειστές πόρτες. Έκανα αυτό που πιστεύω ότι είναι σωστό.
Έχω ήδη περάσει 15 μήνες στη φυλακή. Για εβδομάδες βρισκόμουν σε κελί απομόνωσης. Μου έχουν στερήσει επισκέψεις και τηλεφωνήματα με την οικογένειά μου και τους φίλους μου. Η ομολογία μου εξασφαλίζει εμένα προσωπικά, την οικογένειά μου και την κοινότητά μου από την επανάληψη αυτής της καταπιεστικής διαδικασίας.
Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους φίλους και υποστηρικτές μου για τις καταπληκτικές και συνεχείς πράξεις αλληλεγγύης. Σήμερα, είμαι στην ευχάριστη θέση να αναλάβω την ευθύνη για τις πράξεις μου και να προχωρήσω ακόμη ένα βήμα προς το φως.

Ο Julian Assang για τον J.Hammond

Και επειδή θα έχουν δημιουργηθεί ήδη κάποιες απορίες, σχετικά με την όλη διαδικασία και το νομοθετικό της:

H άρνηση καταβολής εγγύησης είναι ιδιαίτερα επιζήμια για τη δυνατότητά του να υπερασπιστεί τον εαυτό του, γιατί είναι άπορος και η φύση της υπόθεσής του απαιτεί υψηλό επίπεδο τεχνικής εμπειρογνωμοσύνης. Καθώς ο ίδιος είναι τεχνικά καταρτισμένος, έχει όλα τα προσόντα για να προετοιμάσει την υπεράσπισή του. Σχεδόν όλα τα αποδεικτικά στοιχεία εναντίον του είναι σε αρχεία υπολογιστή στα οποία επιτρέπεται να έχει πρόσβαση μόνο κατά τη διάρκεια επισκέψεων του συνηγόρου του, επισκέψεις που είναι δύσκολο να προγραμματιστούν καθώς θα πρέπει να συντονιστούν οι υπάλληλοι των φυλακών με τους συνηγόρους. Μέχρι στιγμής, ο ίδιος είχε μόλις 11 ώρες στη διάθεσή του στον υπολογιστή για να εξετάσει το ογκώδες κατηγορητήριο των αποδεικτικών στοιχείων καταγραφής συνομιλιών που έχουν παραδοθεί στην ομάδα υπεράσπισης.

Η ομάδα υπεράσπισης:

Το δικαστήριο όρισε το γραφείο της Elizabeth Fink να υπερασπιστεί τον Jeremy. Η κυρία Fink είναι περισσότερο γνωστή για τον διακανονισμό 8 εκατομμυρίων δολαρίων τόσο για τροφίμους που βασανίστηκαν από τους φρουρούς των φυλακών και από αστυνομικές δυνάμεις μετά την εξέγερση στις φυλακές Attica όσο και για τις οικογένειες των κρατουμένων οι οποίοι δολοφονήθηκαν. Μαζί της είναι και οι Sarah Kunstler, Margaret Kunstler και Gráinne O’Neill.

Τι είναι η Stratfor;

Η Strategic Forecasting είναι μια ιδιωτική εταιρεία που συγκεντρώνει πληροφορίες κατ’ εντολή των κυβερνήσεων και των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών. Το περιοδικό Barron μια φορά έκανε αναφορά στο Stratfor ως “η σκιώδης CIA”. Επιπλέον, η Stratfor έχει μια επί πληρωμή υπηρεσία όπου παρέχονται πληροφορίες στους πελάτες σχετικά με τα τρέχοντα γεγονότα σε όλον τον κόσμο. Η Stratfor συχνά στοχοποιεί πρόσωπα και ομάδες αριστερής πολιτικής κατεύθυνσης. Μερικοί από τους στόχους της είναι: η Yes Men, Bhopal activists, PETA, Occupy Wall Street, Venezuela’s Hugo Chavez και άλλοι.

Διεθνείς διαφοροποιήσεις:

Αρκετοί συνκατηγορούμενοι του Jeremy ζουν σε άλλες χώρες. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι τέσσερις συνκατηγορούμενοί του από την Μεγάλη Βρετανία καταδικάστηκαν σε ποινές ξοδεύοντας λιγότερο χρόνο στη φυλακή από όσο έχει περάσει ο Jeremy περιμένοντας τη δίκη του. Δύο Ιρλανδοί, παρόλο που πιστεύεται ότι έχουν συμμετάσχει στην ίδια σειρά διαμαρτυριών με τον Jeremy, δεν θα διωχθούν για τίποτα.

Παρασκευή 15 Νοέμβρη 2013:

Ο θίασος όλος στις θέσεις του, για την έκδοση, μιας έτσι κι αλλιώς προδεδικασμένης υπόθεσης:

Δεκαετής φυλάκιση.

Στην πολιτική του απολογία ο Jeremy Hammond, είπε:

Καλημέρα. Σας ευχαριστώ για αυτήν την ευκαιρία. Το όνομά μου είναι Jeremy Hammond και είμαι εδώ για να καταδικαστώ για δραστηριότητες hacking που διεξήχθησαν κατά την διάρκεια της ενασχόλησής μου με τους Anonymous. Είμαι προφυλακισμένος στο MCC τους τελευταίους 20 μήνες και είχα πολύ χρόνο για να σκεφτώ το πώς θα μπορούσα να εξηγήσω τη δράση μου.
Πριν ξεκινήσω, θα ήθελα να χρησιμοποιήσω λίγο από τον χρόνο που έχω στη διάθεσή μου για να τιμήσω τη δουλειά που έχουν κάνει οι άνθρωποι που με στήριξαν. Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους δικηγόρους και όσους άλλους έχουν εργαστεί για την υπόθεσή μου: την Elizabeth Fink, την Susan Kellman, τη Sarah Kunstler, την Emily Kunstler, την Margaret Kunstler και τον Grainne O’Neill. Θέλω ακόμα να ευχαριστήσω την εθνική ομάδα δικηγόρων (National Lawyers Guild), το Δίκτυο Υπεράσπισης και Αλληλεγγύης για τον Jeremy Hammond, τους Free Anons, το Δίκτυο Αλληλεγγύης Anonymous, τον Αναρχικό Μαύρο Σταυρό και όλους τους άλλους που με βοήθησαν γράφοντας υποστηρικτικές επιστολές, που μου έστειλαν γράμματα, που παρέστησαν στο δικαστήριο και αυτούς που διέδωσαν την υπόθεσή μου. Επίσης θέλω να στείλω έναν δημόσιο χαιρετισμό στους αδελφούς και στις αδελφές μου πίσω από τα κάγκελα αλλά και εκείνους που είναι ακόμα εκεί έξω και αγωνίζονται κατά της εξουσίας.

Οι πράξεις πολιτικής ανυπακοής και άμεσης δράσης για τις οποίες καταδικάζομαι σήμερα συμβαδίζουν με τις αρχές της κοινότητας και της ισότητας που καθοδήγησαν τη ζωή μου. Έκανα χάκινγκ [χρήση δεξιοτήτων για μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση σε δεδομένα] σε δεκάδες εταιρείες υψηλού προφίλ και κυβερνητικούς θεσμούς, κατανοώντας απόλυτα ότι αυτό που έκανα ήταν παράνομο και ότι οι δράσεις μου θα με προσγείωναν πίσω στην ομοσπονδιακή φυλακή. Αλλά ένιωθα ότι είχα την υποχρέωση να χρησιμοποιήσω τις ικανότητές μου για να εκθέσω και να αντιμετωπίσω την αδικία – και να φέρω την αλήθεια στο φως.

Θα μπορούσα να πετύχω τους ίδιους στόχους με νόμιμα μέσα; Έχω δοκιμάσει τα πάντα, από την συλλογή υπογραφών έως και την ειρηνική διαμαρτυρία και διαπίστωσα ότι οι εξουσιαστές δε θέλουν η αλήθεια να αποκαλύπτεται. Όταν μιλάμε για την αλήθεια στην εξουσία, στην καλύτερη περίπτωση αγνοούμαστε και στη χειρότερη, μας καταστέλλουν βίαια. Αντιμετωπίζουμε μια δομή εξουσίας που δεν σέβεται τους δικούς της κανόνες ελέγχων και ισορροπιών, πόσο μάλλον τα δικαιώματα των πολιτών ή και της διεθνούς κοινότητας.

Η ένταξή μου στην πολιτική έγινε όταν ο Τζορτζ Μπους νόθεψε τις προεδρικές εκλογές το 2000, έπειτα εκμεταλλεύτηκε το κύμα ρατσισμού και πατριωτισμού μετά τις 11/9 για να ξεκινήσει έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο χωρίς πρόκληση ενάντια στο Ιράκ και το Αφγχανιστάν. Βγήκα στους δρόμους διαμαρτυρόμενος, πιστεύοντας αφελώς ότι οι φωνές μας θα ακουστούν στην Ουάσινγκτον και ότι θα μπορούσαμε να σταματήσουμε τον πόλεμο. Αντ’ αυτού, στιγματιστήκαμε ως προδότες, μας χτυπήσαν και μας συνέλαβαν.

Είχα συλληφθεί για διάφορες πράξεις πολιτικής ανυπακοής στους δρόμους του Σικάγο, όμως το 2005 ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποίησα τις γνώσεις μου στους υπολογιστές ενείδει πολιτικής διαμαρτυρίας, παραβιάζοντας τον νόμο. Συνελήφθησα από το FBI για το χακάρισμα υπολογιστών μιας ακροδεξιάς, φιλοπολεμικής οργάνωσης με όνομα Protest Warrior, μια οργάνωση που πουλούσε ρατσιστικές μπλούζες στην ιστοσελίδα της και παρενοχλούσε οργανώσεις που ήταν κατά του πολέμου. Κατηγορήθηκα σύμφωνα με τον νόμο Απάτης και Κατάχρησης Υπολογιστών, και η “προκαλούμενη ζημία” στην υπόθεσή μου υπολογίστηκε αυθαίρετα, πολλαπλασιάζοντας τις 5000 πιστωτικές κάρτες της βάσης δεδομένων της Protest Warrior με 500 δολάρια, φτάνοντας έτσι τα 2.5 εκατομμύρια δολάρια. Οι κατευθυντήριες γραμμές της καταδίκης μου υπολογίστηκαν βάσει της ζημίας, έστω και αν ούτε μια πιστωτική κάρτα δεν χρησιμοποιήθηκε ή διαδόθηκε από εμένα ή κάποιον άλλο. Καταδικάστηκα σε 2 χρόνια φυλακή.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στην φυλακή είδα την άσχημη πραγματικότητα του πώς ένα σύστημα ποινικής δικαιοσύνης καταστρέφει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων που βρίσκονται πίσω από τα κάγκελα. Η εμπειρία μου ισχυροποίησε την αντίθεσή μου στις κατασταλτικές μορφές εξουσίας και την ανάγκη να ορθώνεις το ανάστημά σου για αυτά που πιστεύεις.

Όταν αφέθηκα ελεύθερος, ήμουν διατεθειμένος να συνεχίσω τη ενασχόλησή μου στους αγώνες για κοινωνική αλλαγή. Δεν ήθελα να πάω πίσω στην φυλακή, έτσι επικεντρώθηκα στην συμβατική κοινοτική οργάνωση. Με την πάροδο του χρόνου απογοητεύτηκα με τα όρια των ειρηνικών διαμαρτυριών, βλέποντάς τις ως ρεφορμιστικές και χωρίς αποτέλεσμα. Η κυβέρνηση Ομπάμα συνέχισε τους πολέμους στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, η χρήση μη επανδρωμένων κατασκοπευτικών αεροσκαφών αυξήθηκε και απέτυχε να κλείσει το Γκουαντάναμο.

Εκείνη την περίοδο είχα αρχίσει να παρακολουθώ τη δουλειά ομάδων όπως του Wikileaks και των Anonymous. Ήταν πολύ ενθαρρυντικό να βλέπουμε τις ιδέες του hactivism να αποδίδουν καρπούς. Ήμουν ιδιαίτερα συγκινημένος από την ηρωική δράση της Chelsea Manning, που αποκάλυψε τις αγριότητες που διαπράχθηκαν από τις Αμερικάνικες δυνάμεις στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Πήρε ένα τεράστιο προσωπικό ρίσκο διαρρέοντας αυτές τις πληροφορίες – πιστεύοντας ότι η κοινωνία είχε το δικαίωμα να γνωρίζει και ελπίζοντας ότι οι αποκαλύψεις της θα είναι ένα θετικό βήμα για να σταματήσουν αυτές οι κακοποιήσεις. Είναι αποκαρδιωτικό να μαθαίνεις για την απάνθρωπη μεταχείρισή της σε στρατιωτικές μονάδες απομόνωσης.

Σκέφτηκα πολύ πριν επιλέξω αυτήν της πορεία μου. Έπρεπε να ρωτήσω τον εαυτό μου: εάν η Chelsea Manning έπεσε στον αβυσσαλέο εφιάλτη της φυλακής παλεύοντας για την αλήθεια, τότε δεν θα μπορούσα και εγώ, δεν θα ήμουν ικανός να κάνω έστω και λιγότερα αφού έχω καλές προθέσεις; Σκέφτηκα ότι ο καλύτερος τρόπος να δείξω την αλληλεγγύη μου ήταν να συνεχίσω την δράση που εκθέτει και συγκρούεται με την διαφθορά.

Μπήκα στους Anonymous πιστεύοντας στην αυτόνομη, αποκεντρωμένη άμεση δράση. Εκείνο τον καιρό οι Anonymous συμμετείχαν σε επιχειρήσεις για την στήριξη των εξεγέρσεων της Αραβικής Άνοιξης ενάντια στη λογοκρισία και για την υπεράσπιση του Wikileaks. Είχα αρκετά να προσφέρω, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών γνώσεων αλλά και πώς να αρθρώνονται καλύτερα ιδέες και οι στόχοι. Ήταν μια συναρπαστική εποχή – η γέννηση ενός ψηφιακού κινήματος, όπου οι ορισμοί του χακτιβισμού και τα όριά του ήταν υπό διαμόρφωση.

Με ενδιέφερε ιδιαίτερα η δουλειά των χάκερς LulzSec που κατάφεραν να σπάνε τα συστήματα σημαντικών στόχων και αποκτούσαν όλο και περισσότερο πολιτικό χαρακτήρα. Εκείνη την περίοδο, άρχισα να μιλώ με τον Sabu, που ήταν πολύ ανοικτός να μιλά για τα hacks που υποτίθεται ότι έκανε, και ενθάρρυνε τους χάκερς να ενωθούν και να επιτεθούν σε μεγάλα κυβερνητικά και εταιρικά συστήματα υπό την αιγίδα των Anti Security. Όμως την πρώτη κιόλας περίοδο της συμμετοχής μου, οι υπόλοιποι LulzSec χάκερς συνελλήφθησαν, αφήνοντάς με μόνο μου να χακάρω συστήματα και να γράφω ανακοινώσεις. Έπειτα έμαθα ότι ο Sabu ήταν ο πρώτος συλληφθέντας και ότι καθόλη την περίοδο που του μιλούσα ήταν πληροφοριοδότης του FBI.

Οι Anonymous είχαν εμπλακεί επίσης και στα πρώτα στάδια του Occupy Wall Street. Συμμετείχα συχνά στο δρόμο ως μέλος του Occupy Chicago και ήμουν πολύ ενθουσιασμένος που έβλεπα ένα παγκόσμιο μαζικό κίνημα ενάντια στις αδικίες του καπιταλισμού και του ρατσισμού. Μετά από μερικούς μήνες, οι “καταλήψεις” έφτασαν στο τέλος τους χάριν στα κατασταλτικά μέτρα της αστυνομίας και στις μαζικές συλλήψεις των διαδηλωτών που εκδιώχθηκαν από τα δικά τους, δημόσια πάρκα. Η καταστολή των Anonymous και του κινήματος Occupy διαμόρφωσε τον χαρακτήρα του AntiSec για τους επόμενους μήνες – η πλειονότητα των επιθέσεων εναντίον της αστυνομίας ήταν αντίποινα σε συλλήψεις των συντρόφων μας.

Έθεσα ως στόχο τα συστήματα υπηρεσιών επιβολής του νόμου, λόγω του ρατσισμού και της ανισότητας με την οποία επιβάλλεται το ποινικό δίκαιο. Στοχοποίησα τους κατασκευαστές και διανομείς στρατιωτικών και αστυνομικών εξοπλισμών που κερδοφορούν πουλώντας πολεμικό οπλισμό ο οποίος χρησιμοποιείται όχι μόνον για να εξυπηρετηθούν τα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ στο εξωτερικό αλλά και για την καταστολή του λαού στο εσωτερικό της χώρας. Στοχοποίησα επιχειρήσεις ασφάλειας πληροφοριών γιατί εργάζονται μυστικά για την προστασία των κρατικών και εταιρικών συμφερόντων και παραπληροφορούν εις βάρος ατομικών δικαιωμάτων, υπονομεύοντας και απαξιώνοντας ακτιβιστές, δημοσιογράφους και άλλα άτομα που αναζητούν την αλήθεια.

Δεν είχα ξανακούσει για την Stratfor, μέχρι που ο Sabu μου την γνωστοποίησε. Ο Sabu ενθάρρυνε τον κόσμο να επιτίθεται σε συστήματα και βοηθούσε να οργανώνονται και να διευκολύνονται οι επιθέσεις. Μου γνωστοποίησε κενά ασφαλείας στόχων που μετέφεραν άλλοι χάκερ. Όπως καταλαβαίνετε, λοιπόν, ήταν για εμένα τεράστια έκπληξη να μάθω ότι, όλον αυτόν τον καιρό, ο Sabu εργαζόταν για το FBI

Στις 4 Δεκεμβρίου 2011, Ο Sabu προσεγγίστηκε από έναν χάκερ που είχε καταφέρει να μπει στη βάση δεδομένων των πιστωτικών καρτών της Stratfor. Ο Sabu, υπό το βλέμμα των κυβερνητικών προϊσταμένων του, κάλεσε τον χάκερ στο κλειστό chatroom της Antisec, όπου μας μετέφερε τους συνδέσμους για να κατεβάσουμε ολόκληρη τη βάση δεδομένων και το πρώτο ευάλωτο σημείο πρόσβασης στα συστήματα της Stratfor.

Πέρασα αρκετό καιρό ερευνώντας την Stratfor και εξετάζοντας τις πληροφορίες που μας δόθηκαν και αποφάσισα ότι οι δραστηριότητές τους και οι πελάτες τους τους καθιστούσαν άξιο στόχο. Βρήκα αρκετά ειρωνικό το γεγονός ότι η πλούσια και ισχυρή πελατειακή βάση της Stratfor χρησιμοποιούσε τις πιστωτικές τους κάρτες για να κάνει δωρεές σε ανθρωπιστικές οργανώσεις, αλλά ο κύριος ρόλος της επίθεσης ήταν η προσπάθεια απόκτησης της βάσης δεδομένων των email της Stratfor όπου συνήθως βρίσκονται όλα τα βρώμικα μυστικά.

Μου πήρε πάνω από μια βδομάδα να αποκτήσω επιπλέον πρόσβαση στα εσωτερικά συστήματα της Stratfor, αλλά τελικά κατάφερα να μπω στον σέρβερ με τα email. Το πλήθος των πληροφοριών ήταν τεράστιο και χρειαζόμασταν διάφορους σέρβερς δικούς μας για να μεταφέρουμε τα emails. Ο Sabu, που ήταν μπλεγμένος σε κάθε σημείο της επιχείρησης, πρόσφερε έναν σέρβερ, ο οποίος ήταν του FBI και βρισκόταν υπό παρακολούθηση. Τις επόμενες βδομάδες, τα emails μεταφέρθηκαν και οι πιστωτικές κάρτες χρησιμοποιήθηκαν για δωρεές, τα συστήματα της Stratfor διαλύθηκαν και υπέστησαν deface [deface είναι η αλλαγή της αρχικής σελίδας, για παράδειγμα αντί της συνηθισμένης αρχικής σελίδας ο χρήστης βλέπει μηνύματα ή βίντεο].  Το γιατί το FBI μας έφερε σε επαφή με τον χάκερ που βρήκε το αρχικό κενό ασφαλείας και μας επέτρεψε να συνεχίσουμε, παραμένει ακόμα μυστήριο.

Ως αποτέλεσμα του χακαρίσματος της Stratfor, μερικοί από τους κινδύνους της ανεξέλεγκτης ιδιωτικής βιομηχανίας συλλογής πληροφοριών είναι πλέον γνωστοί. Έχει αποκαλυφθεί μέσω του WikiLeaks και άλλων δημοσιογράφων ανά τον κόσμο ότι η Stratfor συντηρούσε ένα παγκόσμιο δίκτυο πληροφοριοδοτών που τους χρησιμοποιούσαν για να συμμετάσχουν σε διεισδυτικές και ενδεχομένως παράνομες δραστηριότητες παρακολούθησης εκ μέρους μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών.

Μετά την Stratfor, συνέχισα να σπάω συστήματα άλλων στόχων, χρησιμοποιώντας ένα ισχυρό “zero day exploit” [εκμετάλλευση ευπαθειών ασφαλείας που δεν έχουν δημοσιοποιηθεί -δείτε σχετικά] που μου επέτρεπε να έχω διαχειριστικά δικαιώματα στα συστήματα που έτρεχαν το διάσημο λογισμικό Plesk για σέρβερ.
Ο Sabu μου ζήτησε αρκετές φορές να του δώσω το exploit αλλά αρνήθηκα. Χωρίς να έχει ο ίδιος ανεξάρτητη πρόσβαση στο χακαρισμένο σύστημα, ο Sabu συνέχισε να μου δίνει λίστες με ευάλωτους στόχους. Απέκτησα πρόσβαση σε διάφορες ιστοσελίδες που μου παραχώρησε και ανέβαζα τις κλεμμένες ηλεκτρονικές διευθύνσεις και τις βάσεις δεδομένων στον σέρβερ του FBI και παρέδιδα κωδικούς και κενά ασφαλείας στον Sabu (κατά συνέπεια και στο FBI) που του επέτρεπαν να ελέγχει τους στόχους.

Αυτές οι εισχωρήσεις, όλες προτεινόμενες από τον Sabu εν συνεργασία με το FBI, έχουν επηρεάσει χιλιάδες ιστοσελίδες και αποτελούνται κυρίως από ξένες κυβερνητικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων και αυτές της Βραζιλίας, Τουρκίας, Ιράν, XXXXXX, XXXXX, XXXXXXXX, XXXXXXX και XXXXXX XXXXXXX.
Για παράδειγμα, ο Sabu και εγώ προσφέραμε πρόσβαση σε πληροφορίες για χάκερς που εκ των υστέρων κατέστρεψαν και έκαναν deface [βλέπε σημείωση παραπάνω] σε αρκετές κρατικές σελίδες στην ΧΧΧΧΧ. Δεν ξέρω πώς χρησιμοποιούσε άλλες πληροφορίες που του παρείχα, αλλά πιστεύω ότι η κυβερνητική συλλογή και χρήση αυτών των πληροφοριών πρέπει να ερευνηθεί.

Η κυβέρνηση γιορτάζει την καταδίκη και την φυλάκισή μου, ελπίζοντας ότι έτσι θα κλείσει την πόρτα σε όλες τις πτυχές αυτής της ιστορίας. Εγώ ανέλαβα την ευθύνη για τις ενέργειές μου, ομολογώντας την ενοχή μου, αλλά η κυβέρνηση πότε θα λογοδοτήσει για τα εγκλήματά της;

Οι ΗΠΑ προβάλλουν υπερβολικά την απειλή των χάκερς ώστε να δικαιολογήσουν το βιομηχανικό σύμπλεγμα κυβερνο-ασφάλειας πολλών δισεκατομμυρίων, αλλά ταυτόχρονα είναι υπεύθυνες για τη δημιουργία των συνθηκών που επιθετικά διώκουν και υποτίθεται προσπαθούν να αποτρέψουν. Η υποκρισία του “νόμου και της τάξης” και οι αδικίες που προκαλούνται από τον καπιταλισμό δεν μπορούν να διορθωθούν με θεσμικές μεταρρυθμίσεις, αλλά με κοινωνική ανυπακοή και άμεση δράση.
Ναι, καταπάτησα το νόμο και πιστεύω ότι οι νόμοι μερικές φορές πρέπει να καταπατώνται ώστε να δημιουργούμε πρόσφορο έδαφος για αλλαγές.

Στα αθάνατα λόγια του Frederick Douglas:

Η εξουσία δεν παραχωρεί τίποτα χωρίς απαίτηση. Ποτέ δεν το έκανε και δεν θα το κάνει ποτέ. Απλά ανακαλύψτε τι δέχονται στωικά οι πολίτες και θα έχετε βρει το ακριβές μέγεθος της αδικίας και των λαθών που θα τους επιβληθούν και αυτό θα συνεχίζεται μέχρι να βρουν αντίσταση είτε με διάλογο είτε με χτυπήματα είτε και τα δυο. Τα όρια των τυράννων καθορίζονται από την αντοχή αυτών που καταπιέζονται.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μετανιώνω για τίποτα. Καταλαβαίνω ότι έχω κυκλοφορήσει προσωπικές πληροφορίες αθώων που δεν είχαν καμία σχέση με τις επιθέσεις σε θεσμούς που έθεσα ως στόχο. Απολογούμαι για την κυκλοφορία πληροφοριών που ήταν επιβλαβείς για άτομα άσχετα με τους στόχους μου. Πιστεύω στο προσωπικό δικαίωμα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων – από την κρατική παρακολούθηση αλλά και από εμένα και εκτιμώ την ειρωνεία της δικής μου συμμετοχής στην καταπάτηση των δικαιωμάτων αυτών.
Είμαι αφοσιωμένος στο να δουλέψω ώστε να γίνει αυτός ο κόσμος ένα καλύτερο μέρος για όλους εμάς. Συνεχίζω να πιστεύω στην σημασία του χακτιβισμού ως μια πράξη κοινωνικής ανυπακοής, αλλά είναι καιρός για εμένα να προχωρήσω σε άλλες μεθόδους αναζητώντας την αλλαγή. Ο καιρός που ήμουν φυλακή έχει επηρεάσει την οικογένειά μου, τους φίλους μου και την κοινότητα. Γνωρίζω ότι με χρειάζονται σπίτι. Αναγνωρίζω ότι 7 χρόνια πριν στεκόμουν μπροστά σε έναν άλλον δικαστή, αντιμετωπίζοντας παρόμοιες κατηγορίες, αλλά αυτό δεν ελαφρύνει την ειλικρίνεια των όσων είπα σήμερα.

Χρειάστηκε πολύ ενέργεια για να γράψω αυτές τις γραμμές, να εξηγήσω την δράση μου, γνωρίζοντας ότι κάνοντάς το με ειλικρίνεια μπορεί να μου κοστίσει περισσότερα χρόνια στην φυλακή. Γνωρίζω πολύ καλά ότι μπορεί να καταδικαστώ ακόμη και για 10 χρόνια αλλά ελπίζω ότι αυτό δεν θα συμβεί, γιατί πιστεύω ότι υπάρχει πάρα πολύ δουλειά ακόμη για να γίνει.

Να είστε δυνατοί και να συνεχίσετε τον αγώνα

Βλέπετε, ο Jeremy, o Aaron και πολλοί άλλοι ακόμα, είναι αναρχικοί, άνθρωποι που πολεμούν το σύστημα, επειδή το έχουν καταλάβει.
Το πιο εύκολο για την προπαγάνδα ήταν να τους προσάψει χίλια-δυο, να μιλήσει για ναρκωτικά και άλλα. Όμως, η ουσία είναι και τα καθαρά μυαλά αυτή βλέπουν, πως μιλάμε για κοινωνικούς αγωνιστές.
Το θέμα είναι πολιτικό και η μάχη πρέπει να δοθεί σε κάθε επίπεδο. Κανείς από αυτούς δεν ήταν ενάντια στο σύστημα. Το σύστημα είναι ενάντια σε αυτούς, ενάντια σε όλους μας.
Και αυτό συμβαίνει παντού. Όσοι είναι επικίνδυνοι για το σύστημα, καταδικάζονται με συνοπτικές διαδικασίες. Συμβαίνει και αυτήν τη στιγμή σε φυλακές της ελλάδας.

 

Αυτή τη στιγμή, υπάρχει η σελίδα: freejeremy.net, η οποία οργανώνει τον αγώνα υποστήριξης στον Jeremy.
Αν θέλετε να γράψετε στον Jeremy και να του εκφράσετε την συμπαράστασή σας:

Jeremy Hammond
18729-424 Metropolitan Correctional Center
150 Park Row
New York, New York 10007

Χειρότερο πάντως από τη γυμνή βία της εξουσίας είναι η προπαγάνδα της, η ψυχολογική βία, αυτή που θέλει να σε πείσει εσένα τον ίδιο ότι είσαι κατηγορούμενος. Ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσεις έναν ανελεύθερο κόσμο, είναι να γίνεις τόσο απόλυτα ελεύθερος ώστε και μόνο η ίδια σου η ύπαρξη να αποτελεί επαναστατική πράξη…

Πηγή: http://osarena.net/news/h-katadiki-tou-chaktivisti-j-hammond-me-ton-nomo-peri-ilektronikis-apatis-ke-katachrisis.html

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License