Αυτά που ο Allende δίδαξε στο Chavez

Πριν αναφερθούμε στα διδάγματα που άφησε η αυτοκτονία του Allende θα ξεκινήσουμε την διήγηση μας με ένα περιστατικό που συνέβηκε σε κάποια γειτονιά της Μαδρίτης στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας.

1. Ο Πληροφοριοδότης

Μαδρίτη, αρχές του 2000. Ένας λατινοαμερικάνος συναντά στο δρόμο του μια ομάδα νεοναζί. Οι ισπανοί χρυσαυγίτες επιτίθενται άνανδρα και τον δολοφονούν. Το θύμα ήταν παντρεμένος με μια ισπανίδα, ο αδελφός της οποίας πραγματοποιούσε εκείνο το καιρό τα πρώτα του βήματα στο χώρο της μαχητικής δημοσιογραφίας.

Ο Antonio Salas (ψευδώνυμο) αποφασίζει να απαντήσει στη δολοφονία του κουνιάδου του. Δημιουργεί ψεύτικα στοιχεία, ξυρίζει το κεφάλι του και εισχωρεί, για περίπου ένα χρόνο, σε ομάδες της νεοναζιστικής και φασιστικής δεξιάς. Είναι ο αυτός που βρίσκει το νήμα που ενώνει συμμορίες νεοναζί (Hammerskins) με τους οργανωμένους οπαδούς της Ρεαλ Μαδρίτης (Ultra Sur*) καταγράφοντας πολλές βίαιες επιθέσεις. Στο τέλος γίνεται βασικός μάρτυρας -υπό προστασία- στις δίκες που ακολουθούν. Κάποιοι νεοναζί καταδικάζονται και φυλακίζονται. Αυτός επικηρύσσεται και περνά πλέον σε καθεστώς πλήρους ανωνυμίας. 

Από αυτή του την εμπειρία γεννιέται το ντοκιμαντέρ "Diario de un Scin" (Ημερολόγιο ενός σκιν) το ομότιτλο βιβλίο και φυσικά η ομότιτλη ταινία.

ντοκιμαντέρ: http://www.youtube.com/watch?v=rtiTkH4WbyE

ταινία: http://www.youtube.com/watch?v=W9M-mCt37w0

Στη συνέχει ο μάχιμος δημοσιογράφος αποφασίζει να εισχωρήσει στα κυκλώματα εμπορίας γυναικών και κοριτσιών. Παρουσιάζεται σαν ανερχόμενος νταβατζής και καταφέρνει να αγοράσει ένα κοριτσάκι 13 χρόνων για 30 χιλιάδες ευρώ. Και πάλι γίνεται βασικός μάρτυρας στη δίκη που ακολουθεί και φυσικά δημιουργεί το ντοκιμαντέρ “El año que trafiqué con mujeres” (Η χρονιά που εμπορεύτηκα γυναίκες), το ομότιτλο βιβλίο και την ομότιτλη ταινία.

ντοκιμαντέρ: http://www.youtube.com/watch?v=ijvKQf-R5V0

ταινία: http://www.filmaffinity.com/es/film428102.html

Η ομολογουμένως σημαντική εμπορική επιτυχία των δύο προηγούμενων εμπειριών οδηγεί τον Antonio Salas σε ένα καινούργιο και συνάμα μεγαλόπνοο πρότζεκτ. Αυτή την φορά θέλει να διεισδύσει στα κυκλώματα της διεθνής - κατά τον μάχιμο δημοσιογράφο- τρομοκρατίας.  Όπως θα πει αργότερα, καθοριστικός παράγοντας σε αυτή του την απόφαση ήταν η επίθεση της Αλ Κάιντας στο μετρό της Μαδρίτης στις 11 Μαρτίου του 2004. Αυτή του η προσπάθεια εικάζεται ότι στηρίχτηκε ολόψυχα από τις μυστικές υπηρεσίες του ισπανικού κράτους.

Κάπου εκεί λοιπόν ο μάχιμος δημοσιογράφος ξεκινά να μεταλλάσσεται σε ρουφιάνο. Μαθαίνει αραβικά, ταξιδεύει στην Παλαιστίνη για να δημιουργήσει πλασματικά στοιχεία και παρελθόν, χρησιμοποιεί τα προσωπικά δεδομένα νεκρών παλαιστινίων από ισραηλινές επιδρομές, βγάζει σκηνοθετημένες φωτογραφίες και πλαστογραφεί έγραφα. Αφού λοιπόν κατασκευάσει την ταυτότητα ενός νεαρού παλαιστινίου που διψά για ένοπλο αγώνα (Muhammad Abdallah**), φεύγει για την Βενεζουέλα.

Μέσα στα επόμενα 6 χρόνια ο Antonio Salas θα εισχωρήσει στο στενά οικογενειακό κύκλο του Ilich Ramírez Sánchez (Κάρλος) και θα γίνει προσωπικός του φίλος. Θα κινηματογραφήσει καταζητούμενα μέλη της ΕΤΑ, θα εκπαιδευτεί σε πρακτικές ανορθόδοξου πολέμου, θα γνωρίσει ένοπλες ομάδες στα σύνορα Βενεζουέλας και Κολομβίας και θα καταγράψει τις κινήσεις αλληλεγγύης προς το μεγαλύτερο αντάρτικο της Κολομβίας (FARC).

Οι πληροφορίες και το υλικό που θα εξασφαλίσει θα δημιουργήσουν μεγάλη ένταση μεταξύ Zapatero και Uribe από τη μια και Chavez από τη άλλη, αφού οι προέδροι  της Ισπανία και της Κολομβία θα κατηγορήσουν ανοιχτά την Βενεζουέλα ως κράτος που υποθάλπει τη διεθνή τρομοκρατία. Πρέπει να σημειώσουμε ότι οι σχέσεις Chavez και Uribe ήταν ήδη τεταμένες (λόγο FARC) οπότε το υλικό του πληροφοριοδότη ήταν ουσιαστικά λάδι στη φωτιά.

ντοκιμαντέρ: El Palestino - Historia de un infiltrado (Ο Παλαιστίνιος -  Η ιστορία ενός πληροφοριοδότη.

http://www.youtube.com/watch?v=b10tmxHkD8k

 

2. El pueblo armado jamás será aplastado

Τον Δεκέμβρη του 2010, μερικούς μήνες μετά τις αποκαλύψεις του ισπανού δημοσιογράφου, ο Chavez υποκύπτει στην πλέον αμφιλεγόμενη πολιτική του κίνηση (ακόμα δεν είχε προσφέρει την εγκληματική και παντελώς λανθασμένη υποστήριξη στους χασάπηδες της Μέσης Ανατολής). Παραδίδει στο κολομβιανό κράτος τον Nilson Terán, υπαρχηγό ενός άλλου κολομβιανού αντάρτικου (ELN) διαμηνύοντας ότι είναι υποχρεωμένος να περιχαρακώσει την ανεξαρτησία της χώρας και να διαφυλάξει την ειρήνη του λαού της Βενεζουέλας.

Δυστυχώς ούτε αυτό το τελευταίο ντοκιμαντέρ του Antonio Salas είναι μεταφρασμένα στα ελληνικά ή τα αγγλικά. Οι εικόνες όμως, ακόμα και αμετάφραστες, καταδεικνύουν μια πραγματικότητα που δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί.

Αν διδάχτηκε κάτι ο λαός της Βενεζουέλας από την τραγωδία του λαού της Χιλής, αν κατάλαβε κάτι ο Chavez από την αυτοκτονία του Allende είναι ότι οι κοινωνικές μεταρρυθμίσεις και οι εθνικοποιήσεις των τραπεζών και των πολυεθνικών είναι εξαιρετικά βραχύβιες αν δεν είναι διατεθειμένος ο λαός να τις υπερασπίσει με το αίμα του.

Όταν ο λαός της Χιλής ζητούσε όπλα για να προστατέψει τις κατακτήσεις του, ο Allende έλεγε ότι ο στρατός της χώρας είναι παραδοσιακά δημοκρατικός. Η ανθρωπότητα, η Χιλή και ίδιος ο Allende πλήρωσαν εξαιρετικά ακριβά αυτό το λάθος. Αντίθετα στην περίπτωση της Βενεζουέλας τόσο ο λαός όσο και ο Chavez ήταν έτοιμοι με τα όπλα στα χέρια. Στις πορείες και στις διαδηλώσεις δεν ακούγεται άλλωστε μόνο το El pueblo unido jamás será vencido (Λαός ενωμένος ποτέ νικημένος) αλλά και το El pueblo armado jamás será aplastado (Λαός οπλισμένος ποτέ τσακισμένος).    

Μια θέση που προκύπτει τόσο απ’ το ντοκιμαντέρ του ισπανού πληροφοριοδότη όσο και από την εμπειρία του λαϊκού ξεσηκωμού και την 3ημερη γενική απεργία που ακολούθησε το πραξικόπημα των βιομηχάνων, των καναλαρχών και του Bush της 11ης  Απριλίου του 2002.

Πριν καταφύγουμε λοιπόν σε ευκαιριακούς αφορισμούς και προσβάλουμε ένα λαό που ματώνει καθημερινά τα τελευταία 15 χρόνια - όπως συνηθίζει δηλαδή ένα μεγάλο κομμάτι της αμερικάνικης και ισπανικής κοινωνίας ένεκα της κρατικής προπαγάνδας που υπερασπίζεται λυσσαλέα τα ιδιωτικά της κεφάλαια- οφείλουμε να γνωρίζουμε σε ελάχιστο βαθμό, τουλάχιστον, την σύγχρονη ιστορία αυτής της χώρας, τα βασικά χαρακτηριστικά του λαού καθώς επίσης και την ύπαρξη του μάλλον γενετήσιου χαρακτηριστικού του έλληνα να λέει την αποψάρα του.

Αν μετά από αυτό υπάρχει κάποιος που επιμένει πως ο Chavez ήταν ένας δικτάτορας ή ένας φασίστας, εξομοιώνοντας άρα τον περήφανο λαό της Βενεζουέλας με τον καχεκτικό και μίζερο, παραδείγματος χάριν, λαό της Ελλάδας που σκύβει το κεφάλι μπροστά στην τρικομματική χούντα και ψηφίζει τους χιτλερικούς καλά θα κάνει να κοιτάξει τη φάτσα του στο καθρέφτη και να τρομάξει.

Κλείνουμε με το τελευταίο μήνυμα που έστειλε ο Eduardo Galeano στον ετοιμοθάνατο Chavez:

Amigo, hermano latinoamericano; fuerza. Aún falta para lograr otro mundo posible. Algún día moriremos pero aún no es ese día».

Σε ελεύθερη μετάφραση:

Φίλε, αδελφέ λατινοαμερικάνε, κουράγιο. Θέλει ακόμα δρόμο για να αλλάξει αυτός ο κόσμος. Κάποια μέρα θα πεθάνουμε αλλά εκείνη η μέρα ακόμα αργεί.

3. links 

*http://curiosidadesdelfutbol.wordpress.com/tag/ultra-sur/

http://skinheadsespana.blogspot.com.es/2009/03/ultrassur.html

http://noticias.terra.es/espana/2009/0617/actualidad/antonio-salas-hammerskin-ultras-sur-neonazis.aspx

 

** http://es.paperblog.com/entrevista-a-antonio-salas-557709/

 

http://www.lavanguardia.com/internacional/noticias/20100809/53978602478/antonio-salas-hay-que-ser-muy-estupido-para-ser-un-terrorista-venezuela-farc-eta-carlos-hizbullah-al.html#

 

Κινηματικά ισπανόφωνα σιτε

http://lahaine.org/

http://kaosenlared.net/

 

Η σελίδα του ισπανού πληροφοριοδότη

http://www.antoniosalas.org/

από υποτιτλοι 09/03/2013 11:36 πμ.


υπαρχουν με υποτιλους η'μεταφραση ελληνικα η'αγγλικα?

από λατινοαμερικανος 09/03/2013 3:59 μμ.


τα λινκς είναι βασικά για τους ισπανόφωνους αναγνώστες του ινδυμεδια. Συνεχίζουμε να ψάχνουμε πληροφορίες στα αγγλικά ή στα ελληνικά. Μόλις βρούμε κάτι θα επανέλθουμε.

 

O Chávez υποστηρίζει ότι υπάρχει μια διεθνής σκευωρία που τους συνδέει με την ΕΤΑ και τις FARC

Hugo Chávez afirma que hay un complot internacional que les relaciona con ETA y las FARC  http://www.youtube.com/watch?v=841YdXAdv8c

Αυτή η είδηση που κυκλοφορεί τους πρώτους μήνες του 2010 είναι ενδεικτική της έντασης που επικρατεί μεταξύ Βενεζουέλας και Ισπανίας/Κολομβίας. Το βιβλίο του πληροφοριοδότη-δημοσιογράφου εκδίδεται λίγο μετά και μπορείτε να το βρείτε εδώ

http://www.antoniosalas.org/sites/all/themes/internal/antoniosalas/pdf/el_palestino_primeras_paginas.pdf

 

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η πραγματικότητα είναι πολυδιάστατη και πως εξαρτάται συνήθως από το τάδε ή το δείνα πολιτικό πρίσμα. Αν φέρ' ειπείν μια κυβέρνηση κρατάει μια μάλλον ουδέτερη στάση απέναντι σε μια ένοπλη ομάδα, τότε οι εχθροί της θα κάνουν ότι περνά από το χέρι τους ώστε αυτή η μάλλον ουδετερότητα να μετατραπεί σε αχίλλειο πτέρνα.

Στην περίπτωση της Βενεζουέλας οι εχθροί ήταν και είναι πολυάριθμοι και εξαιρετικά ισχυροί. Στο εσωτερικό υπάρχει η άρχουσα τάξη που κινείται στα πλαίσια της άκρας δεξιάς και ιστορικά είχε και έχει μόνο ένα ρόλο: Την εξόντωση εκείνων των κομματιών του λαού που απειλούν την ομαλότητα της οικονομικής αφαίμαξης από τις ξένες εταιρείες (κυρίως αμερικάνικες και ισπανικές). Και στο εξωτερικό προωθείται μια λυσσασμένη προπαγάνδα που υπερασπίζεται μέσω επισήμων κυβερνητικών φωνών την βαρβαρότητα και την νεοαποικιοκρατία.

Συγκεκριμένα στην Ισπανία συναντάμε τον όμιλο PRISA (Promotora de Informaciones, S.A) που μεταξύ άλλων εκδίδει και την μεγαλύτερη εφημερίδα της χώρας, την κατά τα άλλα προοδευτική El Pais. Η El Pais, κατά παράδοξο τρόπο, κάθε φορά που θίγονται οικονομικά συμφέροντα ισπανικών κολοσσών εγκαταλείπει το ουμανιστικό της προσωπείο και υιοθετεί την γνώριμη απ τα παλιά μέθοδο της ανταλλαγής χρυσού με καθρεφτάκια. Πότε με το μαστίγιο, πότε με το καρότο.

http://3.bp.blogspot.com/_II_gMu3uVlw/TKCoyzwFolI/AAAAAAAAAJI/LMF3gqJ5hLY/s1600/oro+por+espejitos++1.jpg    

Venezuela threatens to sue El País over fake Hugo Chávez surgery picture

http://www.guardian.co.uk/world/2013/jan/25/venezuela-el-pais-hugo-chavez

 

Στον ίδιο όμιλο ανήκουν και οι τηλεοπτικοί σταθμοί Cuatro και CNN Plus. Το καλοκαίρι του 2010 παρουσίασαν μια κατάπτυστη δημοσιογραφική έρευνα με τίτλο: Οι σωματοφύλακες του Chávez (Los guardiantes de Chávez). Οι ισπανοί δημοσιογράφοι προσπαθούσαν αγωνιωδώς να εξασφαλίσουν πληροφορίες και εικόνες ανάλογες με αυτές που είχε καταγράψει ο πληροφοριοδότης/συνάδελφος τους Antonio Salas. Για κακή τους τύχη όμως οι συνεντευξιαζόμενοι ιθαγενείς ήταν λιγότερο ηλίθιοι απ ότι τους περίμεναν.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το τελευταίο κομμάτι του ντοκιμαντέρ με τίτλο: Ένοπλος λαός, όπου ο δημοσιογράφος εκφράζει τις ανησυχίες του για το ενδεχόμενο μιας εμφύλιας σύγκρουσης.

http://www.youtube.com/watch?v=YW8G_2LBqP4

 

Μια κριτική προσέγγιση στο παραπάνω ντοκιμαντέρ εδώ

Los guardianes de Chávez (1/6) ¿conexión Chávez-ETA-FARC?

http://www.youtube.com/watch?v=qZrXj8piE4M

και εδώ το κομμάτι με τον ένοπλο λαό.

http://www.youtube.com/watch?annotation_id=annotation_495967&feature=iv&src_vid=qZrXj8piE4M&v=zuzS1VAt8fo

 

Αυτά τα στοιχεία παρουσιάζονται ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα το κλίμα που επικρατούσε το 2010 στις σχέσεις αυτών των χωρών. Όπως ειπώθηκε στην προηγούμενη ανάρτηση, στα τέλη του 2010 ο Nilson Teran συλλαμβάνεται και παραδίδεται στο κολομβιανό κράτος. Μερικούς μήνες αργότερα την ίδια τύχη θα έχει και ο ακτιβιστής και δημοσιογράφος Joaquim Pérez Becerra. Αυτές οι κινήσεις του Chávez μαζί με την υποστήριξη που προσέφερε στα αιμοσταγή καθεστώτα του αραβικού κόσμου είναι οπωσδήποτε τα σημαντικότερα πολιτικά του σφάλματα.

Η αίσθηση που επικρατεί στην περίπτωση των δύο κολομβιανών είναι ότι λειτούργησαν σαν εξιλαστήρια θύματα για την αποκλιμάκωση της έντασης μεταξύ Βενεζουέλας και Κολομβίας. Η ισχύ της προπαγάνδας του ισπανικού, αμερικάνικου και κολομβιανού κράτους φαίνεται, προς στιγμή τουλάχιστον, να επικρατεί και στο εσωτερικό της Βενεζουέλας.

Αυτό βέβαια είχε το κόστος του. Στο παρακάτω βίντεο κόμματα, οργανώσεις και πολιτικοί χώροι υπέρμαχοι της βολιβαριανής επανάστασης επιτίθενται με σφοδρότητα στον Chávez. 

www.youtube.com/watch?v=WnCLWl_3igc

Και εδώ ο Chávez να υποστηρίζει ότι δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά διότι το σήμα ήταν την Ιντερπόλ και λίγο πολύ να λέει ότι του την είχαν στημένη.

http://www.youtube.com/watch?v=1nUQNsFrFuU

 

 

 

 

 

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License