Απελευθέρωση, όχι οργάνωση [Α. Morefus]

μετάφραση http://adamasto.squat.gr

Απελευθέρωση, όχι οργάνωση [Α. Morefus]

Επιθυμώ την απελευθέρωση, όχι την οργάνωση. Ενώ οι περισσότεροι αριστεροί θα ισχυριστούν ότι και τα δύο πάνε μαζί, ή τουλάχιστον ότι το δεύτερο είναι αναγκαίο για να επιτευχθεί το πρώτο (και για κάποιους το δεύτερο θα μπορούσε ακόμη και να «μαραθεί» κάποια στιγμή μετά την «επανάσταση»), για μένα αυτά τα δύο φαίνονται αντιφατικά. Δεν αγωνίζομαι για έναν κόσμο που θα λειτουργεί καλύτερα (πιο αποδοτικά και πιο δίκαια), αγωνίζομαι για έναν κόσμο που δεν θα χρειάζεται οργάνωση (που θα είναι ριζικά αποκεντρωμένος). Εδώ έγκειται η αντίθεση μεταξύ της αριστεράς και όσων αγωνίζονται για την αυτονομία και την αναρχία.

Αν η πολιτική της αριστεράς (συμπεριλαμβανομένων και των αριστερών αναρχικών) μπορούσε να συμπτυχτεί σε μία φράση, θα μπορούσε να είναι η “κοινωνική δικαιοσύνη” –μια αόριστη επιθυμία για ένα κοινωνικό σύστημα που διασφαλίζει την ισότητα (κοινωνικά και οικονομικά, αν και όχι απαραίτητα πολιτικά) για τον καθένα, και τον πολιτικό εξοπλισμό που θα χρειάζονται για να εξασφαλίσουν / επιβάλουν τη συγκεκριμένη ιδέα τους, ό, τι κι αν σημαίνει αυτό. Αλλά μόνο αν οι άνθρωποι ελέγχουν τις δικές τους ζωές, και όλες τις αποφάσεις που τους αφορούν, θα είναι κάποτε ελεύθεροι. Αυτό θα πρέπει να είναι μια βασική έννοια, τουλάχιστον για τους αναρχικούς, αλλά δυστυχώς γι ‘αυτούς που εξακολουθούν να εξαρτώνται από έναν αριστερό τρόπο λειτουργίας και σκέψης, δεν είναι. Για την ακρίβεια, αυτή η απλή ιδέα στοχοποιείται σαν πάρα πολύ «ατομικιστική» ή «μη ρεαλιστική». Υποθέτω ότι μερικοί άνθρωποι απλά νομίζουν ότι ξέρουν τι είναι καλύτερο, ειδικά για τους «λούμπεν» και «τις μάζες». Επιθυμούν να εγκλωβίσουν τον καθένα σε μια υποδομή η οποία εμμένει στην «σωστή» ιδεολογία (μια έννοια που οι αναρχικοί θα πρέπει να απορρίψουν ανοιχτά) : όπως ο Michael Albert (Ζ Magazine) είχε πει, στην «καλή ηθική». Αυτές οι έννοιες «του ενός και μόνο τρόπου» είναι μια προσβολή στην ανεξάρτητη ειλικρινή σκέψη, στέκονται σε άμεση αντίθεση με την αναρχία, και αξίζουν μόνο περιφρόνηση.

Μόνο εμείς μπορούμε να κατανοήσουμε πλήρως για τί αγωνιζόμαστε, και  τα δικά μας ενδιαφέροντα και ικανότητες. Σπαταλάμε πάρα πολύ χρόνο προσπαθώντας να σχηματίσουμε συγγένεια και τεχνητή ενότητα με εκείνους με τους οποίους υπάρχει πολύ μικρή ουσιαστική συμφωνία. Οι αποκεντρωμένες αυτόνομες ομάδες, που λαμβάνουν τις δικές τους αποφάσεις, είναι το κλειδί για την αποτελεσματικότητα και την διατήρηση των κινήτρων. Μόνο όταν η αντίσταση πηγάζει από την καρδιά μας, μπορούμε να έχουμε οποιαδήποτε πιθανότητα εκπλήρωσης. Δεν είμαι μόνο «δύο χέρια για την επανάσταση», όπως κάποιοι γεμάτοι ενοχές, χωρίς κρίση και έμπνευση αριστεροί και αριστερο-αναρχικοί έχουν διακηρύξει. Δεν είμαι στρατιώτης πεζικού για μια πρωτοπορία ή ένας «καταπιεσμένος άνθρωπος”. Και το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε είναι περισσότερη τυποποίηση, μηχανοποίηση και μιλιταριστικές προσεγγίσεις … τη λογική που προβάλλει όλο αυτό εδώ το σύστημα.

Αγωνίζομαι για τη δική μου απελευθέρωση, και από αυτό προέρχεται η υποστήριξή μου για την οικογένειά μου, την κοινότητά μου, τους αγώνες των άλλων, και το υπόλοιπο της ζωής. Μήπως αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να μάθουμε από τους άλλους, να μοιραστούμε ιδέες, ή να ενώσουμε τις δυνάμεις μας σε πράξεις αντίστασης; Σίγουρα όχι, αλλά αυτές οι συμβολές πρέπει να προσφέρονται χωρίς καταναγκασμό, χειραγώγηση και κυριαρχία. Πρέπει να θεωρηθούν προσωρινές και οργανικές, και η συνεχής σύνδεση τους δεν μπορεί να είναι εις βάρος της αυτονομίας μας. Θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στις βαθιές και ουσιαστικές σχέσεις πέρα από τις επιφανειακές και πολιτικές. Πρέπει να αποφευχθεί η προσέγγιση του «ελάχιστου κοινού παρονομαστή»  για την απελευθέρωση, που συνοψίζεται στις συλλογικές επιθυμίες και στους αγώνες μας σε ασαφή συνθήματα όπως “ελευθερία”, “ισότητα”, και “δικαιοσύνη”, ή τη προσέγγιση “μιας μεγάλης ένωσης” , η οποία τάσσεται επιφανειακά υπέρ της πολυμορφίας, αλλά στην πραγματικότητα, εργάζεται για να μειώσει την ατομικότητα και την αυτονομία.

Μερικοί αναρχικοί και όλοι οι αριστεροί, προτείνουν μεγάλες μονολιθικές ομοσπονδίες, κόμματα και δομές για να “γίνει η σκατοδουλειά” και να “κάνουν τους ανθρώπους υπεύθυνους”.  Πρέπει να απορρίψουμε αυτό το φετιχισμό της οργάνωσης και του ελέγχου. Η απελευθέρωσή μας δεν θα πρέπει να εξαρτάται από μια πολιτική ή οικονομική δομή – θα πρέπει να προέρχεται από τις επιθυμίες μας και την προθυμία να αγωνιστούμε για έναν άλλο κόσμο. Ένας αριστερο-αναρχικός φίλος μου θέλει να ξέρει πώς θα κάνουμε τους ανθρώπους υπεύθυνους, όταν συνεχώς “σκορπούν”. Σε αυτό απαντώ, να μάθεις τους τρόπους εκείνων με τους οποίους συνεργάζεσαι και ζεις, και να ξέρεις σε τι μπορείς να βασιστείς σε αυτούς, και σε τι όχι. Αν είναι συνεχώς αναξιόπιστοι, τότε μην βασίζεσαι σε αυτούς. Είναι απλό. Όλα εξαρτώνται από το να έχεις μια βαθύτερη κατανόηση του άλλου, όχι κάποια διαδικασία εκδίκασης για να εξαναγκάσεις συμφωνίες – έτσι λειτουργεί το κράτος. Ακόμα και σε σχέση με τους καταχραστές, ορισμένοι θα ήθελαν καθιερωμένες πολιτικές και αυστηρές μεθόδους για την αντιμετώπιση τους, αλλά κάθε σενάριο είναι διαφορετικό, και κάθε θύμα και κοινότητα απαιτεί ένα διαφορετικό αποτέλεσμα. Παίρνουμε τον εύκολο δρόμο, όταν προσπαθούμε να εφαρμόσουμε μια προγραμματισμένη λύση σε ένα πρόβλημα. Αναλαμβάνοντας την ευθύνη για μια κατάσταση και δουλεύοντας για την πιο αποτελεσματική έκβαση παίρνει χρόνο, ενέργεια και  δέσμευση του ενός στον άλλο, και ενώ μπορεί να φαίνεται δύσκολο εκείνη την εποχή, στο τέλος συνήθως αυτό είναι που έχει περισσότερο νόημα.

Οι μικρότερες ομάδες είναι περισσότερο σε θέση να λαμβάνουν αποφάσεις που σχετίζονται με τα εμπλεκόμενα άτομα, ενώ μεγάλες οργανώσεις απαιτούν τεράστια ποσά πόρων και γραφειοκρατίας μόνο για να διαιωνίσουν τον εαυτό τους. Συνεχείς αποφάσεις πρέπει να παίρνονται μόνο για να τις κρατούν «σε λειτουργία», και αυτό θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην εκπροσώπηση και την ιεραρχία. Όσο πιο μακριά είμαστε από οποιεσδήποτε διαδικασίες λήψης αποφάσεων τόσο πιο αποξενωμένοι είμαστε από τις αποφάσεις που λαμβάνονται. Αυτό δεν είναι ένα υγιές πρότυπο για να πάρουμε τον έλεγχο της ζωής μας, είναι ένα μοντέλο ελέγχου. Ως αναρχικοί, πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη για τις αποφάσεις μας και τα αποτελέσματά τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να ασχολούμαστε μόνο με τη λήψη αποφάσεων σε ατομικό επίπεδο (αν και σίγουρα υπάρχουν αποφάσεις οι οποίες ισχύουν μόνο εδώ), αλλά και ως μικρές, αποκεντρωμένες κοινότητες. Εδώ, οι αποφάσεις παίρνονται πρόσωπο-με-πρόσωπο, με κάθε μέλος της οικογένειάς μας, της ομάδας ή της συλλογικότητας μας να αλληλεπιδρά βαθιά το ένα με το άλλο και το περιβάλλον μας – μια  βιο-περιφερειακή προοπτική που αντικατοπτρίζει πως λειτουργούν τα φυσικά οικοσυστήματα. Χρειαζόμαστε τις οργανώσεις και τις μεγάλες δομές μόνο αν θέλουμε να διατηρήσουμε το μεγαλύτερο μέρος του σαματά που είναι γνωστός ως πολιτισμός (συμπεριλαμβανομένης της τεχνολογίας, της παραγωγής, του στρατού, της μαζικής κοινωνίας, της παγκοσμιοποιημένης πραγματικότητας, κλπ), αλλά αν απορρίψουμε όλα αυτά, μπορούμε να φέρουμε τη ζωή μας πίσω σε μια ανθρώπινη κλίμακα, μια ζωή που αξίζει να τη ζεις.

 

 

Πηγή: theanarchistlibrary.org   (αναδημοσίευση από το www.greenanarchy.org)


ας μας πεί ο συγγραφέας πως θα λειτουργούμε πχ ένα νοσοκομείο (απο το πως θα εξάγουμε πρώτες ύλές, μέχρι πως θα φτιάχνουμε τα υλικά, τα φαρμακα, τις συσκευές μέχρι πως θα εκπαιδεύονται οι διάφορες ειδικότητες) και τα λέμε. Εκτώς αν θεραπευόμαστε με τα ματζούνια της γιαγιάς ή με ομαδική αυτοσυγκέντρωση

από Φώντας Λαδοπρακόπουλος 15/01/2013 2:30 μμ.


Τελικά οι νεοπριμιτιβιστές τύπου adamasto έχουν υιοθετήσει πλήρως τις ιδεοληψίες του αφορμαλιστικού ατομικισμού. Το κείμενο αποτελεί ογκόλιθο μεταφυσικής αοριστολογίας και ιδεαλιστικής μπαρουφολογίας. Πρακτικά τέτοιες απόψεις δεν μπορούν να προσφέρουν τίποτα στην κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης. Αν γίνει εφικτή η τομή της ριζοσπαστικής αλλαγής (αυτό που αποκαλούμε επανάσταση) και βαδίζουμε προς την απελευθέρωση (κοινωνική και ατομική) πως θα καταφέρουμε να φτιάξουμε αυτοργανωμένες δομές για την τροφή, την υγεία, τη στέγαση μας κλπ; Θα περιμένουμε η μεταφυσική της απελευθέρωσης που ευαγγελίζεται το κείμενο να μας καθιστά όλους υγειής (για να μη χρειαζόμαστε γιατρούς, νοσοκομεία κλπ) και χορτασμένους (για να μη χρειαζόμαστε συννενόηση πάνω στην παραγωγή και διανομή αγαθών); Αστειότητες που ευτυχώς έχουν αρχίσει να χάνονται από το χώρο μας τελευταία.  

από eis pagan 15/01/2013 6:03 μμ.


και έχετε και απορίες υγείας,να σας πω οτι ο καρκίνος ήταν σχεδόν άγνωστος πριν τον 20ο αιώνα και πως τα ματζούνια της γιαγιάς και του ιπποκράτη έσωζαν τον κόσμο ως τότε.Δείτε και πόσοι πέθαναν γέροι στην αρχαιότητα όταν δεν υπήρχε πόλεμος και πόσο ζουν οι γέροι σε πολλά απόμερα χωριά σήμερα.Αν θέλετε σούπερ μάρκετ,ρεύματα,αμάξια και βρόμικο να πάτε στο πολιτισμένο μανχάταν.


 

Ανακοίνωση αλληλεγγύης από την ιταλική αναρχική ομοσπονδία (FAI)
 
ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΊΞΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΏΝΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΉΝΩΝ ΣΥΝΤΡΌΦΩΝ
Το εθνικό συνέδριο της FAI, το οποίο συνεδρίασε στο Μιλάνο, εκφράζει την αλληλεγγύη του στους έλληνες συντρόφους που τις τελευταίες αυτές μέρες έχουν δεχθεί την βίαιη επίθεση της ελληνικής αστυνομίας. Παρακολουθήσαμε τις εκκενώσεις της Βίλα Αμαλίας και της Σκαραμαγκά, ιστορικών αθηναϊκών καταλήψεων και συμβόλων του κινήματος και στη σύλληψη μιάς εκατοντάδας συντρόφων που είχαν ανακαταλάβει το κτίριο της Βίλα Αμαλίας.
 
Το αναρχικό κίνημα στην Ελλάδα βρήκε τον τρόπο να δημιουργήσει, αυτά τα χρόνια, μια ισχυρή απάντηση από τα κάτω ενάντια στην αμείλικτη επίθεση που διεξάγεται κατά των εργαζομένων.
 
Μια απάντηση αποτελούμενη από άμεσες δράσεις, επανοικειοποίηση των φυσικών χώρων, οργάνωση λαϊκών συνελεύσεων στις γειτονιές, αυτοδιαχείριση στους χώρους εργασίας. Μια απάντηση που απορρίπτει τις μορφές ανάθεσης που παγιδεύουν τη θέληση για αλλαγή αυτού του συστήματος που δείχνει, κάθε μέρα και περισσότερο, τα όριά του. Μια απάντηση που φοβίζει τα αφεντικά και το κράτος γιατί αποδεικνύει ότι όχι μόνο υπάρχει μια εναλλακτική στην κοινωνική εξατομίκευση, στην αποξένωση και στην εκμετάλλευση αλλά και ότι αυτή η εναλλακτική είναι αναγκαία, σήμερα όσο ποτέ άλλοτε.

Είναι αναγκαία γιατί πλέον είναι εμφανές ότι η κυριαρχία του κράτους και του κεφαλαίου δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να καταστρέφουν κάθε κοινωνική σχέση που να μην υπόκειται στη διαμεσολάβηση του χρήματος ή των σχέσεων της κυριαρχίας. Αναγκαία γιατί η κρίση που φτωχαίνει τις λαϊκές και τις μέσες τάξεις δεν είναι τίποτα άλλο από μια ακόμα αρπαχτή που πραγματοποιείται από εκείνους διαχειρίζονται το χρήμα και την εξουσία.

Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες στην ελλάδα βρήκαν τον τρόπο να δημιουργήσουν μια απάντηση σε αυτό το έγκλημα και γι’αυτό τον λόγο δέχονται την επίθεση εκ μέρους της αστυνομίας, η οποία δήλωσε ότι προτίθεται να εκκενώσει όλες τις τις καταλήψεις στην ελλάδα, υποστηριζόμενη σε αυτήν της την πρόθεση από τους παρακρατικούς ναζί της Χρυσής Αυγής. Δεν είναι τυχαίο πως σε εποχές κρίσης και λαϊκών κινητοποιήσεων οι κρατικές δομές επιστρατεύουν την κατώτερου επιπέδου φασιστική ανθρωποδύναμη. Έτσι έγινε στην Ιταλία κατά τη διάρκεια της «κόκκινης διετίας», το ίδιο γίνεται και στην Ελλάδα το 2013.

Και πράγματι, η Ελλάδα δεν είναι μακριά από την ιταλική χερσόνησο. Και εδώ το κράτος σαρώνει τα αποτελέσματα ενός αιώνα εργατικών και λαϊκών αγώνων. Και εδώ δέχονται επίθεση τα κοινωνικά κινήματα, εκκενώνονται οι κατειλλημμένοι χώροι, ξυλοκοπούνται οι αγωνιστές εργαζόμενοι, ψεκάζονται οι φοιτητές, χτυπιούνται όσοι αντιτίθενται στην καταστροφή και στον μιλιταρισμό. Γι’αυτό είναι αναγκαίο να απορρίψουμε την εθνικιστική οπτική της κρίσης, αυτήν που παραμιλάει για εθνική και νομισματική κυριαρχία ως απάντηση στην Ευρώπη των τραπεζών, για ανθρωπολογικές διαφορές που γεννάνε την κρίση, ανασύροντας αναφορές στις τραγικότερες ρατσιστικές θεωρίες• μια διεστραμμένη οπτική που θα εγγυηθεί την περαιτέρω ισχυροποίηση των σωφρονιστικών δομών και της κρατικής κυριαρχίας και που εκφράζεται, στην πλέον ολοκληρωμένη μορφή της, με την θυσία των υπόδουλων τάξεων στο βωμό των εθνικιστικών πολέμων.

Οι αγώνες των αναρχικών στην Ελλάδα είναι οι αγώνες μας, οι αγώνες μας είναι οι αγώνες των αναρχικών στην Ελλάδα. Έτσι όπως είναι δικοί μας οι αγώνες όποιου οπουδήποτε στον κόσμο αντιστέκεται στην ταξική, ρατσιστική και σεξιστική εκμετάλλευση και χτίζει καθημερινά μια κοινωνία ελεύθερων και ίσων.

Καλούμε όλο το κίνημα στη μέγιστη δυνατή αλληλεγγύη

Μιλάνο 13-1-2013

 

Υ.Σ.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΦΟΥ Η ΓΛΩΣΣΑ ΣΑΣ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΙ

ΓΤ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΕ ΝΑ ΤΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΜΠΑΣ

ΚΑΙ ΓΛΥΤΩΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΤΗ ΣΑΣ

ΚΑΙ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΑ?

Υ.Σ. 2

ΕΧΩ ΦΤΙΑΞΕΙ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΑΩ ΒΕΛΑΚΙΑ

ΤΑΜΠΛΟ ΜΕ ΤΗΝ ΦΑΤΣΑ ΤΟΥ ΖΕΡΖΑΝ, ΤΟΥ ΣΤΙΡΝΕΡ ΚΑΙ ΤΟΥ FAYN

ΤΩΡΑ ΘΑ ΒΑΛΩ ΚΑΙ ΤΟΝ MOREFUS.

από parabellum 15/01/2013 10:35 μμ.


το κείμενο θίγει το οργανωτικό ζήτημα που κολλάει η κριτική στον πρωτογονισμό? Επίσης τα επιχειρήματα του τύπου "και πως θα λειτουργήσει ένα νοσοκομείο", είναι καφενειακά και μπορούν να αντιστραφούν εύκολα. Πως κατά τη γνώμη σου θα λειτουργήσεις ένα νοσοκομείο ελευθεριακά αν ας πούμε δέχεσαι την επιστημονική αυθεντία του γιατρού? Αν κάποιοι ασθενείς δεν είναι σε θέση να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων? Ποιοι θα συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων? κτλπ, νομίζω έγινα σαφής.

από καμπουρακης 15/01/2013 11:24 μμ.


φίλε eis pagan ο καρκίνος (μαζί με ένα σωρο άλλες ασθένεις) ήταν αγνωστος όχι γιατι δεν υπήρχε αλλά γιατί δεν ξέραν τι είναι. Φυσικά έχει αυξηθεί από τον βιομηχανικό τρόπο ζωής όχι τόσο όμως όσο φαντάζονται μερικοι. Επίσης με πολύ σεβασμό στην παραδοσιακή λαική σοφία (ελληνική, κινέζική κτλ) τα ματζούνια μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις ήταν αποτελεσματικά. Στατιστικά πριν την επανάσταση της ιατρικής απλά θα έκανες 7-8 παιδιά για να δείς τα 2-3 να ενηλικώνονται πριν αποχαιρετήσεις τον μάτεο τούτο κόσμο γύρω στα 60 σου. (Φυσικά περισσότερη ζωή δεν σημαίνει περισσότερη ευτυχία)

Φίλε parabellum δεν νομίζω ότι το παράδειγμα του νοσοκομείου αντιστρέφεται εύκολα. Εγώ δέχομαι την αυθεντία του γιατρού όταν μου εμπνέει εμπιστοσύνη αλλά θέλω να ξέρω τι κάνει και φυσικά έχω λόγο για κάθε πράξη του στο σώμα μου. Γιαυτό το λόγο θα δεχθώ τον καρδιολόγο ή τον παθολόγο αλλά όχι τον ψυχιάτρο (που γράφει φάρμακα για να πάει ταξιδάκια δώρο). Τώρα αν εσύ θες να συνδιαμορφώσεις το αν θα σου γράψει Kardiovan ή Lemoprosol για την καρδιακή πολυομυελιτική αρρυθμία (τυχαία ονόματα) τί να σου πώ. Δικαίωμα σου.

Εν κατακλεδι το πολιτικό - οργανωτικό πρόταγμα πρέπει να μπορεί να εναρμονιστεί και με το κοινωνικό-οικονομικό. Συγνώμη αλλά μικρές αυτόνομες ομάδες (ακόμα και αν γενικευθούν σαν φαινόμενο) δεν μπορώ να δώ ούτε πως θα νικήσουν τον (πολύ καλά οργανωμένο και πολύ συγκεκριμένο) εχθρό ούτε πως θα οικοδομήσουν μια κοινωνία που δεν θα επαναλάβει τα προηγούμενα πρότυπα εκμετάλλευσης.

 

από parabellum 16/01/2013 12:04 πμ.


Η ανάλυση σου είναι ελλειπής. Πρώτον παραγνωρίζεις τις άλλες αιτίες θνησιμότητας όπως το γεγονός ότι τα παιδιά των κατώτερων τάξεων μεγάλωναν σε άθλιες συνθήκες, ότι δούλευαν από πολύ μικρή ηλικία κλπ. Επίσης τα πολλά παιδιά δεν ήταν απαραίτητα φυσική επιλογή για να ζήσουν κάποια. Σου προτείνω το Ζερμιναλ του Ζολά που μεταξύ άλλων δείχνει ότι υπήρχαν οικονομικοί λόγοι που οι κατώτερες τάξεις (στη συγκεκριμένη περίπτωση οι ανθρακωρύχοι) έκαναν πολλά παιδιά. Ο καπιταλισμός ευθύνεται σε τεράστιο βαθμό για πολλές βαριές ασθένειες . Επίσης η "ιατρική πρόδος" προκάλεσαι την ευελιξία και την εξέλιξη για λόγους επιβίωσης πολλών ιών, με αποτέλεσμα να είναι δυνατότεροι και πιο ανθεκτικοί σήμερα παρά παλιότερα. Επίσης πρέπει να καταλάβουμε πως ο θάνατος είναι φυσική διαδικασία δε χρειάζεται να κρεμόμαστε στη ζωή με φάρμακα απλά για να αναπνέουμε... Θα μπορούσαμε να γράψουμε χιλιάδες σελίδες για την εξουσία την άσπρης ποδιάς αλλά δεν είναι εδώ ο τόπος.

Προφανώς και δεν αναγνωρίζω την αυθεντία του γιατρού ειδικά στη σημερινή κατάσταση. Δε παίρνουν μόνο ο ψυχίατροι "δωράκια" από τις φαρμακοβιομηχανίες όλες οι ειδικότητες παίρνουν. Ακόμα και έτσι να μην ήταν όμως, το ζήτημα είναι να μην αφήσεις καμία εξουσία αλώβητη και η "απόλυτη γνώση" σε οποιοδήποτε θέμα γεννά εξουσία.

 

Όπως και να έχει ξαναλέω το κείμενο ασχολείται με την οργάνωση και όχι με την επιστήμη και το ιδεολόγημα της προόδου.

 

Όσο για την Ιταλική Ομοσπονδία διάβασε και καμιά κριτική για να δεις πόσο "όμορφο" θα γίνει το πράγμα αν φτιαχτεί και εδώ ένα τέτοιο. Υποθέτω ότι στον απέναντι τοίχο από τα βελάκια έχεις γιγαντοαφίσα του Στάλιν?

από eis pagan 16/01/2013 12:20 πμ.


η κριτική μερικών είναι η κριτική του αστικού συστήματος.Φυσικά και δεν θα'χεις καλά νοσοκομεία,καλά μέσα μεταφοράς,gourmet εστιατόρια και καλλιτεχνικά υπερθεάματα στην αναρχία.Γιατί απο την στιγμή που δεν υποχρεώνεις τον άλλο να'ναι τύπος και υπογραμμός στους νόμους του ανταγωνισμού-αφεντικού,ολα θα είναι χαλαρά και ρέμπελα.Απλη ζωή θα υπάρχει επιπέδου χωριού,με μετρημένα αγαθά για όλους.Η πόλη έτσι και αλλιώς θα σβήσει λόγω μη συντήρησης της(κτίρια,δρόμοι,αποχετεύσεις κλπ)

.

από . 16/01/2013 9 πμ.


ποιος το λέει ότι δε θα έχουμε καλά νοσοκομεία πχ; ίσα ίσα, μπορεί να είναι και καλύτερα από αυτά που έχουμε τώρα γιατί θα είναι από εμάς για εμάς. τι σχέση έχει η υποταγή στους νόμους και τα αφεντικά με την ποιότητα ζωής μας όταν σταματήσουν να υπάρχουν αυτά;

από Τριανταφεύγας 16/01/2013 9:24 πμ.


Υπάρχει ακόμα Άνθρωπος που ονειρεύεται την Αναρχία σαν ένα ΠΑΓΩΜΕΝΟ μέρος που όλα θα είναι ΠΡΟΒΛΕΨΙΜΑ και ΣΤΑΣΙΜΑ; Σαν παραμυθάκι "και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα;"

Σ'ένα χαωτικό και απρόβλεπτο Σύμπαν(κι ευχαριστώ όλους τους συντρόφους-συμπολεμιστές) που συνεισφέρουν σε αυτό, παλεύω μια ζωή, παρέα με τις φλόγες, για να καταλήξω σε κάτι στάσιμο, προβλέψιμο, και παγωμένο;

Ευχαριστώ δε θα πάρω...

Για σηκώστε λίγο το κεφάλι σας το βράδυ που έχει ξαστεριά και κοιτάξτε πάνω...

Δεν βλέπετε, δεν ακούτε τίποτα;

 


Όποιοι έχουν επιχειρήματα υπέρ της οργάνωσης των ατόμων ας τα προβάλουν εδώ αντιμέτωπα με τις θέσεις του κειμένου που επίσης παρουσιάζει "λογικά" επιχειρήματα.

Το αν η απελευθέρωση των ατόμων θα επιτευχθεί χωρίς δομές οργάνωσης ή μέσω δομών οργάνωσης νομίζω ότι είναι το αντικείμενο.  Ο μεταφραστής και αναδημοσιευτής του άρθρου δεν είναι και συγγραφέας του άρθρου για να απαντήσει.

Το αν τα άτομα στη μεγάλη πλειοψηφία εξεγερθούν ενάντια στη δουλειά και στη συμμετοχή στο σύστημα που τους επιβάλλεται είναι λογικό ότι το σύστημα επιβολής θα καταρρεύσει.  Πως όμως οι ιδέες αυτές θα διακινηθούν ώστε να φτάσουν να γίνουν ατομική συνείδηση;  Εγώ πιστεύω ότι χρειάζεται οργάνωση.

Το πως θα δράσουν τα άτομα μέσα από δομές οργάνωσης ή σαν τσούρμο με κοινά πιστεύω ή σαν απόλυτες ανεξάρτητες μονάδες κι αυτό σηκώνει αρκετή συζήτηση.

Το φόρουμ δεν αποτελεί κανένα μέσο δέσμευσης στην εμπλοκή σε σοβαρή ανάλυση και επεξεργασία θέσεων σε κανένα θέμα και δεν έχει κανένα αποτέλεσμα.

Καλά αυτά που λέτε αλλά οργανωθείτε να σας ακούσουμε περισσότεροι.

 

από Σαρανταφεύγας-Πενηνταμπαίνω... 16/01/2013 12:25 μμ.


Διαβάζω σχεδόν καθημερινά το indy για να ενημερώνομαι και κάποιες φορές όπως καλή ώρα σήμερα, μπαίνω και στις συζητήσεις, περισσότερο για να δώ πόσο έχει ανέβει το επίπεδο της ιδεολογικοπολιτικής αναζήτησης στο κίνημα... Λυπάμαι σύντροφοι που θα το πώ, αλλα τα τελευταία χρόνια βλέπω οτι όσο πιο πολύ αναβαθμίζεται ο πολιτικός ακτιβισμός του "χώρου", άλλο τόσο υποβαθμίζεται η ιδεολογική του ανάπτυξη και η πολιτική του συγκρότηση. Πολλοί μπορεί να διαφωνίσουν με την εκτίμησή μου αυτή, είναι δεδομένα υποκειμενική, αλλα δυστυχώς αυτή είναι η εικόνα που έχω αποκομίσει απο τις περισσότερες συζητήσεις στο indy... Εκτιμώ οτι  μέσος όρος, επαναλαμβάνω για να μην γίνει παρανόηση, ο μέσος όρος των συζητητών που τοποθετούνται εδώ, περισσότερο "αυτοπροσδιορίζονται" ως αναρχικοί μέσω μιας lifestyle "διαδικασίας" και μέσω επιχειρημάτων "αυτοαναφοράς", μιας δηλαδή αντίστοιχης διαδικασίας με αυτόν τον καταναλωτικό ετεροπροσδιορισμό που ισχύει στην υπόλοιπη κοινωνία μέσω των αξιακών μοντέλων ζωής που πλασσάρονται απο τα ΜΜΕ, παρά μέσω ιδεολογικής και πολιτικής ταύτισης με αυτό που ΙΣΤΟΡΙΚΑ (και όχι "μεταφρασμένο" όπως του κάτσει του καθενός στο θυμικό του), έχει καταγραφεί ως ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ.

Και λέω ιστορικά, γιατί προφανώς κάποιοι νεοχίπυδες και κάποιοι χορτοφάγοι, που κατανοώ οτι ασφυκτιούν μέσα στο ολοένα και πιο αυταρχικά δομημένο εξουσιαστικό σύστημα της αστικής κυριαρχίας, αποφάσισαν "αντανακλαστικά" πριν απο αρκετά χρόνια, να επαναπροσδιορίσουν με το έτσι θέλω ιδεολογικά, το κατα γενική ομολογία, πολύ μικρής κοινωνικής εμβέλειας αναρχικό κίνημα του ελλαδικού χώρου, με τους δικούς τους όρους, τους όρους δηλαδή μιας "lifestyle αναρχίας". Ποιός να τους εμποδίσει ? Βρήκαν μια τζάμπα πιασάρικη "ταυτότητα", την υιοθέτησαν ζωγραφίζοντας αλφάδια κάτω απ τα γραφτά τους, και μας την ξαναπλασάρουν ! Κι όποιος τους κατηγορήσει γι αυτή την ιδεολογική καπηλεία, θα τον κατακεραυνώσουν με σφοδρότητα ή για σταλίνα ή για μπάτσο ή και για τα δύο μαζί....

Και μόνο ο όρος "αναρχία" που χρησιμοποιείται κατ' εξακολούθηση με περισσή "μαγκιά", για να περιγράψει το σύνολο των ιδεολογικοπολιτικών ρευμάτων που συμφύονται στο εσωτερικό του σημερινού πολύμορφου αναρχικού κινήματος στον ελλαδικό χώρο, καταδεικνύει την συνειδητή ή ασυνείδητη προσπάθεια ορισμένων να τα κάνουν όλα "ισάδι", να δώσουν δηλαδή εξαρχής θολούς ορισμούς σε έννοιες που έχουν προσδιοριστεί και αποσαφηνιστεί εδώ και αιώνες, κι έχουν ποτιστεί με το αίμα δεκάδων χιλιάδων ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ αγωνιστών σε όλη την υφήλειο.

Νομίζω οτι ΑΝ το αναρχικό κίνημα στην Ελλάδα αποφασίσει να φύγει απο το στάδιο της εφηβείας που βρίσκεται σήμερα και να περάσει σε μια συνειδήτή ιδεολογική ανάπτυξη και πολιτική συγκρότηση, οφείλει να περιφρουρήσει (κακή λέξη αλλα αναγκαία...) τους στόχους του απο διάφορες αποπροσανατολιστικές τακτικές κι επιλογές νεολαιίστικων "εναλλακτικών" ρευμάτων. Δυστυχώς για κάποιους, η ιστορία δεν ξαναγράφεται όπως του συμφέρει του καθενός. Όποιος ψάχνει να δώσει ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα στις όποιες αντιεραρχικές του απόψεις, ας βρεί άλλη επικεφαλίδα κι άλλο σύμβολο για το ιδεολόγημά του κι ας μην στριμώχνεται να σταθεί δίπλα στο κάδρο με τον Μπακούνιν, τον Μαλατέστα, τον Ντουρούτι και χιλιάδες άλλους ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ αγωνιστές. Ας τιτλοφορήσει το ιδεολόγημά του ως vegeterian ακτικρατιστές, ως αντιεξουσιαστές πρωτογονιστές, ως κολλεκτιβιστές πρωτογονιστές, ως αντικοινωνικούς μηδενιστές  ή ότι άλλο τον φωτίσει η πνευματική του διαύγεια... Παλιά, τέλη δεκαετίας 70 αρχές δεκαετίας 80, υπήρχαν και κάποιοι  χριστιανοσοσιαλιστές, νεολαίοι  ΧΣΚίτες της "Χριστιανικής Δημοκρατίας" του Ψαρουδάκη, που είχαν μάλιστα στήσει και αγροτικές κολλεκτίβες-κοινόβια, αλλα ποτέ δεν διανοήθηκαν να αυτοπροσδιοριστούν ως αναρχικοί, παρόλη την αντιιεραρχική και αντιεξουσιαστική δομή των κοινοβίων τους.

Όποιος θέλει να πάρει τα βουνά και τα λαγκάδια, ατομικά ή συλλογικά, για να ζήσει μακριά πο την σημερινό τεχνικό "πολιτισμό" των πόλεων, αυτό το "προϊόν" της καπιταλιστικής "ανάπτυξης", για να καλλιεργεί την γή και να θρέφεται με χορταρικά απο αυτή του την δραστηριότητα, χωρίς ηλεκτρισμό, με ξύλα και όχι πετρέλαιο για θέρμανση, και να γιατρεύει τις αρρώστιες του με βοτάνια και ματζούνια, είναι προφανώς ελεύθερος να το κάνει, απόλυτα σεβαστή η επιθυμία του, αλλα αυτό δεν αποτελεί τον καταγεγραμμένο στόχο του ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ πουθενά στην γή. Ας ονομάσει την ιδεοληψία του αλλιώς. Κι αν έχει χρόνο, ας διαβάσει την ιστορία του παγκόσμιου αναρχικού κινήματος, κι όχι μόνο τα βιβλιαράκια κάποιων διανοούμενων προφεσόρων που πληρώνονται "μεροκάματα" χρηματοδοτούμενα απο "ιδρύματα" και  πανεπιστήμια, για να αντιληφθεί πόση σχέση έχουν οι ιδεοληψίες του με π.χ. τις αποφάσεις της 1ης Διεθνούς, με τα πεπραγμένα της CNT-FAΙ κλπ

Να με συμπαθάτε για την ενόχληση που τυχόν σας προξένησα σύντροφοι εναλλακτικοί νεολαίοι, αυτά είχα να πώ με το φτωχό μου το μυαλό, και γράμματα γνωρίζω...

από eis pagan 16/01/2013 2:08 μμ.


ορισε τις ήττες σου και τους αποτυχημένους θεωρητικούς σου κάτω απο όποια ταμπέλα και χρώμα θες,όταν τα παίρνει όλα το χαοτικό τσουνάμι τότε θα δούμε που θα πάνε τα τεφτέρια,τα κοινωνικά προγράμματα και ολα τα καλά του καπιταλισμού.Και ναί,2-3 παιδιά στα 10 ας ενηλικιώνονται και ας είναι ο μέσος όρος ζωής τα 60,κανένα πρόβλημα.Και στα άλλα ζώα το ίδιο συμβαίνει ξέρετε.

από parabellum 16/01/2013 2:19 μμ.


τουλάχιστον ειρωνικό να λες να κοιτάξουμε εμείς τον ουρανό...

 

Αυτό που εγώ καταλαβαίνω είναι πως πιστεύετε ότι ο καπιταλισμός και η εξουσία είναι τα αφεντικά και η κυβέρνηση. Δηλαδή μόλις φύγουν από τη μέση όλα μα όλα τα πράγματα θα καθαγιαστούν μέσα από την αυτοδιαχείρηση. Αφού λοιπόν μιλάμε για το νοσοκομείο κάνω τον εξής συλλογισμό:

Ας πούμε λοιπόν ότι διατηρούμε την ιατρική επιστημονική γνώση, την ιατρική τεχνολογία και τις νοσοκομειακές υποδομές στο ακέραιο. Για να μπορέσουν να λειτουργήσουν χρειάζονται:

  1. φάρμακα και λοιπά ιατρικά είδη.( μηχανήματα, ειδικού τύπου κρεβάτια, χειρουργικός εξοπλισμός κλπ.)
  2.  Εξαιρετικά εξειδικευμένο προσωπικό. (γιατροί όλων των ειδικοτήτων, νοσοκόμοι, παραιατρικά επαγγέλματα κλπ.)
  3. Σταθερή πηγή ηλεκτροδότησης
  4. Σταθερή υγειονομική μέριμνα

Για να επιτύχουμε τα παραπάνω, νομίζω καταλαβαίνουμε όλοι πως εκτός τις ιατρικές δομές πρέεπι να διατηρήσουμε και ένα σορό άλλες. Π.χ.:

Τουλάχιστον όλες τις βιομηχανίες που παράγουν τα παραπάνω, καθώς και τις βιομηχανίες που παράγουν τις πρώτες ύλες για να λειτουργήσουν οι πρώτες βιομηχανίες και πάει λέγοντας.

Πρέπει να διατηρήσουμε τα ορυχεία καθώς πολλά ιατρικά μηχανήματα χρειάζονται ειδικά μέταλλα και κράματα, τα χημικά εργαστήρια παραγωγής φαρμάκων που θα γίνεται η χημική παρασκευή τους, τα ειδικά μέσα μεταφοράς που χρειάζονται για να μεταφερθούν στα νοσοκομεία κλπ.

Επειδή όμως αυτός ο νέος κόσμος υποθέτω θα κουβαλάει και μια νέα ηθική θα πρέπει να χημικά απόβλητα από τα φάρμακα αντί να χύνονται στα ποτάμια να διασπούνται. Άρα πρέπει να φτιάξουμε νέες τεχνολογικές υποδομές και νέες βιομηχανίες που θα παράγουν τα απαραίτητα για να λειτουργήσουν. Επίσης θα σταματήσουμε τον πειραματισμό σε ζώα και θα χρησιμοποιούμε τον πειραματισμό σε προσωμιοτές DNA μέσω υπολογιστή. Άρα θα φτιάξουμε νέες βιομηχανίες πληροφορικής. 

Τραβώντας το συλλογισμό στα όρια του νομίζω ότι αντικειμενικά καταλαβαίνουμε πως ο καπιταλισμός είναι ένα αδιαίρετο δίκτυο. Δε θα καταστραφεί άμα εξαφανίζεις τις τράπεζες και το χρήμα.

Επομένως ή θα τον εκμηδενίσουμε ή θα τον βάλουμε κάτω από το χαλί. ΔΕΝ μπορούμε να διαχειριστούμε ελευθεριακά ένα σύστημα τεχνολογικό/γνωσιακό/οικονομικό/κοινωνικό που έχει φτιαχτεί να λειτουργεί όπως λειτουργεί σήμερα.

Είναι η ίδια κριτική που κάνουν οι αναρχικοί στην αριστερά που θέλει και ελευθερία και κράτος. Δε γίνεται τι να κάνουμε.

 

Όσο για την ιστορικότητα που ανέφερε ο true σύντροφος, υπάρχουν εκτός από χιλιάδες κοινωνικούς αγωνιστές και χιλιάδες αναρχικοί που ΙΣΤΟΡΙΚΑ υπήρξαν και ατομικιστές και μηδενιστές, και αντικοινωνικοί και αντιπολιτισμικοί κλπ. Και όπως και πολλοί κοινωνιστές αναρχικοί και αυτοί το πλήρωσαν με φυλακές και θάνατο. Επίσης ο καθόλου ατομικιστής μπακούνιν είχε γράψει πως όσο μεγαλύτερη είναι η  παλαιότητα μιας ιδέας τόσο πιο κριτικά πρέπει να τη βλέπουμε. Επειδή λοιπόν η Αναρχία είναι δρώσα κατάσταση πρέπει να εξελίσσεται, όπως και το άτομο που τη φέρει στη συνείδηση του. Η ιστορία υπάρχει είναι καταγεγραμμένη και τη χρησιμοποιούμε ή όχι όπως θέλουμε στον αγώνα μας στο σήμερα. Αλλιώς έχουμε μια ιδεολογία και ξέρουμε όλοι τι σημαίνει αυτό.

Σταματήστε να ψάχνεται τον εχθρό μεταξύ μας...

από αναρχικός επαναστάτης 16/01/2013 3:09 μμ.


Η αναρχική οργάνωση αφορά εκείνους κι εκείνες που έχουν σαν στόχο την κοινωνική επανάσταση, δηλαδή την ανατροπή των σημερινών κοινωνικών και ταξικών σχέσεων, την ανατροπή της σημερινής κοινωνικής οργάνωσης και την αντικατάστασή της από μια άλλη που θα διασφαλίζει ότι, αφενός όλα θα λειτουργούν ρολόι (νοσοκομεία, εκπαίδευση, παραγωγή, διανομή, επικοινωνίες, μεταφορές κλπ) και αφετέρου δε θα υφίσταται καμιάς μορφής εκμετάλλευση ή εξουσία ανθρώπου σε άνθρωπο.

Εκείνους τους οποίους, ακόμα κι αν είναι συνοδοιπόροι σε κάποιες φάσεις αυτού του αγώνα, δεν έχουν ανάλογη στόχευση, δεν τους αφορά η οργάνωση.

Οταν η ερώτηση περί οργάνωσης δεν προέρχεται από όσους τους αφορά η οργάνωση τότε δεν υφίσταται ερώτηση. Αρα, γιατί να δωθεί απάντηση σε μια ανύπαρκτη ερώτηση;

Απλά θα τους ευχηθούμε καλή τύχη στη διαδρομή τους κι ο καθένας το δρόμο του.

από λες και κάνεις ζάπινγκ 18/01/2013 μεσάνυχτα


Απλη ζωή θα υπάρχει επιπέδου χωριού,με μετρημένα αγαθά για όλους.Η πόλη έτσι και αλλιώς θα σβήσει λόγω μη συντήρησης της(κτίρια,δρόμοι,αποχετεύσεις κλπ)

Τα πυρηνικά και τοξικά απόβλητα που θα μας κληρονομήσει για χιλιάδες χρόνια ο καπιταλισμός, ποιοί θα τα προσέχουν, οι χαλαρά-μωρέ-ρέμπελοι που οραματίζεσαι...; Δε χρειάζονται ειδικοί επιστήμονες...;

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License