Πολυτεχνείο 1995 – Βάζοντας τον σπόρο για την επόμενη εξέγερση…

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1995 – Βάζοντας τον σπόρο για την επόμενη εξέγερση… "Όσο υπάρχει ανισότητα, θα υπάρχει εξέγερση"

post image

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1995 – Βάζοντας τον σπόρο για την επόμενη εξέγερση…
 
  "Όσο υπάρχει ανισότητα, θα υπάρχει εξέγερση"
 
  Προσωπικές μαρτυρίες… ανωνύμων που εξεγείρονται.
 
Ένας νεαρός, μαθητούδι ακόμη, «δόκιμος» δημοσιογράφος, αριστερού μεν αλλά σε  δεξιά εφημερίδα, μόλις είχε περάσει τα γεγονότα του 92 ΄ που προηγήθηκαν με τα μαθητικά… και είχε αφήσει πίσω του μέρες του Χημείου. Βρίσκεται στο δρόμο καλύπτοντας την πολιορκία του πολυτεχνείου. Ασφυκτιά. Θέλει να μπει στο πολυτεχνείο να καταγράψει την εξέγερση και να βγάλει τη φωνή της προς τα έξω.
θέλει να εκφράσει την αίσθηση που είχε όταν τα ΜΑΤ εισέβαλαν στο πολυτεχνείο το 1995 , 2η φορά και με τέτοιο μηχανισμό, μετά τη χούντα. Γράφει γρήγορα σε άλλο πρόσωπο για να αποφύγει κάθε είδους συνενοχή σε ένα έγκλημα που κάνει η Δημοκρατία τους. Ένας δόκιμος ρεπόρτερ σε απολογία στον εαυτό και όρκο στην αλήθεια. Για την αναρχία στο πεζοδρόμιο και στο ρεπορτάζ.

 Όλη την νύχτα μέχρι τα ξημερώματα ήταν εκεί και έδινε μάχη να πλησιάσει λίγο πριν την εισβολή των μπάτσων στο ΕΜΠ. Ήθελε να μιλήσει και να βγάλει προς τα έξω τη φωνή των μέσα. Τη κι αν ήταν σε δεξιά εφημερίδα. Η φωνή του μέσα που διεκδικεί και κανει ότι είναι δυνατόν να κάνει και φωνάζει σε βοήθεια και καλεί ασθενοφόρα… αυτή η φωνή πρέπει να ακουστεί. Αυτό ήταν το ζητούμενο. Η εφημερίδα του δε θα το επέτρεπε αλλά ως δημοσιογράφος όφειλε να το κάνει. Και αν έφερνε τη φωνή των ανθρώπων αυτών προς τα εξω ε σίγουρα θα την έπαιζε η εφημερίδα. ΜΙΛΑΝΕ ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ Θα γινόταν πρώτη φορά σε τέτοια κατάσταση, Αυτό ήθελε. Να ακουστεί η φωνή των εξεγερμένων.

Και αυτό το παιδαρέλι  έκανε κάτι που χαρακτηρίζεται αντιδεοντολογικό. Αρνήθηκε να βρίσκεται στην συμβολή πατησίων και Στουρνάρη η καλύτερα σε  ένα χώρο στρατοκρατούμενο από τη Χούντα της εποχής και να γίνει ουσιαστικά ο αναμεταδότης της είδησης των συνταγματαρχών του 1995 για την εισβολή συγγνώμη ανακατάληψη από τις δυνάμεις της τάξης και της δημοκρατίας, στο καταλυμένο πολυτεχνείο. Αρνήθηκε να βρίσκεται εκεί συνένοχος στο έγκλημα. πέταξε στυλό σημειώσεις και έφυγε. Αντιδεοντολογικό? Αντιδημοσιογραφικό?
 
Αρνηθηκε 22 χρόνια μετα την μεταπολίτευση ! να συμμετάσχει με οποιοδήποτε τρόπο η να νιώσει τη χούντα δίπλα του.  Εκείνη τη μέρα παραιτήθηκε από το λειτούργημα του καταγραφέα !!! ( «Ο δημοσιογράφος δεν έχει άποψη, δεν έχει γνώμη, δεν έχει τίποτα… μεταφέρει μόνο ότι βλέπει και ακούει» Ετσι  έλεγε στα λογύδρια του κατηχώντας τους νέους δημοσιογράφους ο κ. Πασσαλάρης. )

Ε όχι  δεν είναι έτσι. Ποτέ δεν ήταν…. Εκείνο το μαύρο πρωινό, σηκώθηκε και έφυγε από το «Ρεπορτάζ», πνιγμένος στους εμετούς, όχι από τα δακρυγόνα, αλλά από την αηδία, τη σιχαμάρα και τη μπόχα του φασισμού που είχε κατέβει σαν «τανκ» ξανά στο δρόμους. Και η πατησίων ήταν άδεια. Και ξημέρωνε. Και ο κόσμος κοιμόταν στα σπίτια του για να ξυπνήσει να πάει στη δουλειά του… και η πατησιών και οι γύρω δρόμοι ήταν άδειοι.  Μόνο αγανακτισμένοι πολίτες φασισταριά μπάτσοι όλων των ειδών και περίεργοι ήταν. Και δημοσιογράφοι ήταν και φωτορεπόρτερ και κάμεραμαν και συγγενείς και φίλοι και γνωστοι και άγνωστοι και σύντροφοι των εγκλεισμένων .
Αλλά το κύριο αίσθημα ήταν εχθρικό. Αλλά ποιος τον άκουγε. Όταν πηγε να φωνάξει « ε τι κάνετε» στα ΜΑΤ και σε πολίτες που πεταγανε πέτρες, τον χτύπησε εκείνος ο ασφαλίτης στο λαιμό και δεν τον άφηνε μόνο όταν κατέφερε να του πεί στραγγαλισμένος, «είμαι δημοσιογράφος είμαι δημοσιογράφος… είμαι με το φωτορεπορτερ μου» κι έτσι τον άφησε…  «Σκάσε ρε μαλακα μη μιλάς»  του είπαν οι άλλοι μεγαλύτεροι συνάδελφοι. Αλλά έβλεπε πράγματα αλλιώτικα. Και δεν μίλαγε κανείς.

Όλα τα έντυπα ήταν κλειστά. Μόνο τηλεοράσεις. Ήταν ένα κύμα σκοταδιού που απλωνόταν στην πατησιών και ζύγωνε όλο ένα και άρχιζε  να κινείται επιθετικά και καταβρωχθιστικά , σφίγγοντας τον κλοιό στο θήραμα… Οι 50 γνωστοί άγνωστοι που είναι οι εγκλωβισμένοι οι εξεγειρόμενοι στο πολυτεχνείο. Τα ψέματα. Τόσος κόσμος ήταν μέσα και αυτοί έλεγαν για 50. Πως και δεν το έβλεπαν. Αν πήγαινα προς την πύλη , όχι να έμπαιναν μέσα, θα έβλεπαν πόσο κόσμο είχε μέσα. Αλλά εκείνοι οι τύποι οι γνώστες της ενημέρωσης εξακολουθούσαν να κάνουν λόγο για λίγους γνωστούς αγνώστους. Όταν άρχισαν να χοντραίνουν τα πράγματα τη νύχτα κάποιοι άρχισαν να λένε κοφτά για εκατό και 150 και ίσως παραπάνω.

«Είναι πάρα πολύς κόσμος» έλεγε όταν τον ρωτούσαν «πάρα πολύ κόσμος» αλλά δεν ήταν αρκετή η φωνή του να πείσει κανέναν . Και τα μεγάφωνα να κάνουν έκλυση για γιατρούς και για να σταματήσει η ρήψη χημικών… Όλη τη νύχτα… και το προαύλιο να είναι γεμάτο από κόσμο, και πίσω από του Γκινη στα μπασκετακια, εκει που γίνεται ποτήρι και μετατρέποντας το αποπνικτικό ,σε θάλαμο αερίων . Γεμάτο το πολυτεχνείο από 50 γνωστούς αγνωστους ξανα μανα, που τους πνίγουν με χιλιάδες καπνογόνα και κάνουν ότι μπορούν για να αμυνθούν και να μην αφήσουν τους μπάτσους να μπουν στην Πατησίων. Αλλά δεν είναι 50 ρε αγύρτες. Είναι πολλοί περισσότεροι. Όμως αυτή τη φορά ήταν διαφορετικά. Αυτή τη φορά ήταν στα πλαίσια της «Δημοκρατία» τους. Η αλήθεια όπως μία.

Η κοινοβουλευτική χούντα μπαίνει ξανά στο ΕΜΠ. Γαμημένη χρονιά. Σε λίγο θα έμπαιναν και θα τους έβγαζαν έναν έναν ακόμη και αν είχαν να στήσουν ταινία μέχρι αργό το βράδυ. Όλα θα γίνονταν για να παίξει η πιο τέλεια επιχείρηση καταστολής 50 τσογλανιών. Αλλά κανείς δεν έλεγε παρά ελάχιστοι ότι μέσα στο πολυτεχνείο γινόταν χαμός από κόσμο. Πολύ κόσμος. Και όχι κόσμος που είχε εγκλωβιστεί και δεν μπορούσε να φύγει αλλά και κόσμος που δεν ήθελε να φύγει. Πολλοί έφυγαν από την Τοσίτσα και από τον πεζόδρομο Πολλοί έμειναν. Σε λίγο θα τους έπιαναν έναν έναν. Και εμεις θα φαντάζουμε να μας παίρνουν τα κανάλια μέσα στα συντρίμμια ενός πολυτεχνείου σαν εκείνους στο πολυτεχνείο το 73 που έμπαιναν και έδειχναν στα ΜΜΕ της εποχής τους χωρους του ΕΜΠ. Για το δεν το άντεχε αυτό το βάρος. Δεν ήταν ρουφιάνος μπάτσος ασφαλίτης χαφιές δεν ηταν σαν αυτούς.

Έφυγε πνιγμένος και στραγγαλισμένος από την οργή για τη δημοκρατία τους… που λύσσαξε άηχα μέσα του. Θα έκαναν με το φως της ημέρας μια απόλυτα χειρουργική επιχείρηση φως της μέρας είχε έρθει και οι μπάτσοι άρχισαν να φωνάζουν από τις ντουντούκες στον συγκεντρωμένο κόσμο στο προαύλιο.

Ενώ οι συλληφθέντες φώναζαν: «Το πάθος για την λευτεριά είναι δυνατότερο από όλα τα κελιά» Ήξερε ότι ήταν το πιο δυνατό σύνθημα αυτό. Το πιο αλληλέγγυο και παθιασμένο. Ακόμη και σε κίνδυνο. Αυτό ήταν το σύνθημα που φώναζαν όσοι έβγαιναν αλυσίδες από το πολυτεχνείο μέσα από τον μπατσικο κλοιό.  Έτρεξε σε ένα παγκάκι στην ακαδημίας για να πνιγεί στο κλάμα και την πικρία από την απάθεια και την κανονικότητα γύρω του. Μέσα του να τον μαχαιρώνουν, η βαθιά καταστολή, η χούντα και οι στυλοβάτες της. Και αυτό τον αναγούλιαζε. Ήταν έξω από αυτούς τους αχυρανθρώπους της κρατικής μηχανής. Έπρεπε να είναι μέσα στο Πολυτεχνείο.
Για ελάχιστα λεπτά, μετρημένα στα δάκτυλα των χεριών δεν μπόρεσε να μπει , αποκλείστηκε από τους μπάτσους και  δεν ήταν μέσα στους 500. Δυστυχώς δεν τα κατάφερε. Ένας ασφαλίτης τον άρπαξε ανάποδα από το λαιμό με κεφαλοκλειδωμα ενώ έτρεχε προς την Πατησίων και στουρνάρη. Τον έσωσαν τυχαία συνάδελφοι του.
Παρέμεινε απ εξω και σε απόσταση μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Λίγο πριν οι μπάτσοι κόψουν τα κάγκελα και εισβάλουν στο χώρο του πολυτεχνείου. Όταν οι διαρροές για την ώρα της εισβολής άρχισαν να συνδέονται με τις μετακινήσεις των μπάτσων… γύρισε την πλάτη και έφυγε… εντελώς αηδιασμένος, ανάποδα στο ρεύμα… των αγανακτισμένων πολιτών και των άλλων παρατηρητών, κατοίκων της Αθήνας που περίμεναν να λυντσάρουν (μαζί με τα κοπροσκυλα των ΜΑΤ τους  μπάτσους)… αυτούς 10 !!!  αλήτες, τους αναρχικούς τους καταληψίες. Αυτούς που τόλμησαν να υπερασπιστούν τις ιδέες τους για αξιοπρέπεια αν μη τι άλλο.

Είδε την εισβολή από την τηλεόραση πολύ αργότερα στο σπίτι. Γύρισε με τα πόδια. Τίποτα δεν κινούνταν.  Κομμάτια. Δεν θα ξαναπήγαινε στην εφημερίδα… Πιο κομμάτια όταν άνοιξε την τηλεόραση. Με τις φάλαγγες σε σειρά να συλλαμβάνουν κόσμο. Και τα χτυπήματα είδε,  Και είδε την αντίσταση αυτού του κόσμου νέοι άνθρωποι μέχρι το τέλος. Αντίσταση μέχρι το τέλος. Θα έκαναν μια επιχείρηση κόσμημα στο φως της μέρας. Όλα καθαρά και ωραία.

Και όμως και στο φως της μέρα φανερά στις κάμερες έβλεπες ότι οι μπάτσοι χτυπούσαν χέρια και κεφάλια κρατουμένων στις κλούβες. Τραβούσαν χτυπούσαν πισώπλατα ύπουλα Όλα αυτά στο φως της μέρας. Και όμως η αντίσταση υπήρχε. Το πάθος για την λευτεριά αυτό έλεγαν μέχρι την τελευταία στιγμή και ακουγόταν και ας προσπαθούσαν να το καλύψουν στα κανάλια. Το πάθος για τη λευτεριά.

Έκλαψε λύσσαξε ούρλιαξε χτυπήθηκε. Σφίχτηκε στις αλυσίδες του μεσα του νοητά έσφιξε τα κόκαλα του Σαν να χτυπούσαν αυτόν τα ΜΑΤ.  Σαν να φώναζε μέσα του αυτός το σύνθημα το πιο δυνατό που ενώνεις τόσους ανθρώπους σαν μια γροθιά.  Ήταν η ίδια εικόνα που θυμόταν από το Νοέμβρη του 73 που σαν παιδάκι τότε. Ασπρόμαυρη εικόνα τότε. Ασπρόμαυρη και τώρα. ΕΜΠ εισβολή μπάτσων ξυλοκόπημα σύλληψη ανθρώπων.

Τίποτα δεν είχε αλλάξει. Μόνο που αυτή τη φορά οι κάμερες ήταν εκεί και κατέγραφαν από κοντά…  Ένα άηχο ουρλιαχτό λύκου. Σαν τις φωνές και τα συνθήματα μέσα από τις παραγεμισμένες κλούβες με συλληφθέντες. Όχι αυτός ειχε αρνηθεί να είναι εκεί. Δεν ήθελε να το δει το έγκλημα. Δεν ήθελε να είναι συνένοχος. Δεν ήθελε να είναι τίποτα. Δεν ήθελε να υπάρχει. Δεν ήταν σαν και αυτούς που σχημάτιζαν ένστολες αλυσίδες χτυπώντας ανθρώπους… Οι 50 γνωστοί άγνωστοι? Με αξιοπρέπεια βγήκαν ολοι/ες. Και με αντίσταση και ανυπακοή μέχρι το τέλος γιατί πάντα ο αγώνας συνεχίζεται. Και η κάθε εξέγερση, βάζει το σπόρο για την επόμενη…
 
Την επόμενη μέρα με τη δημοσιογραφική ιδιότητα πήγε στη ΓΑΔΑ και με τη βοήθεια δικηγόρου και εντελώς τυχαία αλλά τυχερά συν ότι επικρατούσε πανικός έφτασε μέχρι ορισμένα κελιά που ήταν ο κόσμος. Είπε ότι ήταν δημοσιογράφος και έψαχνε την ... (!!!)  Επικρατούσε σαστιμάρα και ένταση μαζί. Ούτε ήξερε τους διαδρόμους Βρέθηκε ξαφνικά σε χώρο κελιών… Στους μπατσους στον προθάλαμο ειπε ότι είναι δημοσιογράφος αλλά σημασία δεν του έδωσαν εντελώς παλαβωμένοι να βρίζονται.  Πάρτε αυτά είπε στους πρώτους που είδε μέσα στο κελί.  Έδωσε όσο χαρτί ειχε στην τσέπη του και χαρτομάντιλα και ένα δυο στυλό για να μπορεί να γίνει η οποιοδήποτε καταγραφή και πρόλαβε να μιλήσει ένα δυο λεπτά ακόμη με μια κοπέλα και ένα δυο αγόρια, να τους ρωτήσει τι θέλουν να πουν προς τα έξω, πάρτε χαρτί γράφτε το, τους είπε, πείτε μου τι θέλετε να πω. Να ειδοποιήσω τους δικούς σας, γράφτε μου σε ένα χαρτί τι θέλετε γρήγορα… δεν πρόλαβε η σαστιμάρα όλων και η δική του δεν βοήθησε. Άφησε όμως τα χαρτιά  πριν τον ξαποστείλουν οι μπάτσοι όταν κατάλαβαν ότι έφτασε κοντά.
 
Έξω στον προθάλαμο ήταν γεμάτο ζώνες κορδόνια τσάντες πράγματα παπούτσια , όλα από τους συλληφθέντες… ένα παλικάρι που εκείνη την ώρα κάπου τον μετέφεραν έφαγε μια ξώφαλτση κλοτσιά από έναν της φρουράς. Γιατί τον χτυπάς πρόλαβε να πει ο νεαρός δημοσιογράφος τρομαγμένος αισθητά και τηρώντας τον κώδικα συμπεριφοράς ! ευγένεια δλδ  και εκεί βρέθηκε έξω από το χώρο με σπρωξίματα και τραβήγματα και πρόλαβε να ακούσει « έλα σήκω φύγε, τραβα,  μίλησες τράβα τώρα φύγε με το καλό» Πριν βγει με τα μούτρα από το διάδρομο.
 
Θυμόταν διάφορα από εκείνη τη νύχτα. Όπως και από τις νύχτες του 1995 (l) αλλά και των μαθητών το 1992. Αλλά εκείνο το πολυτεχνείο ήταν το δικό του πολυτεχνείο. Και δε θα το ξεχάσει ποτέ. Αυτήν αηδία που ένιωσε για το κράτος και την πλαστή δημοκρατία τους.  Μοναδική παρασπονδία , απαξία καλύτερα  για το γεγονός ότι για κάποιο δεν περιφρουρήθηκαν και για κάποιο λόγο κάηκαν πτυχιακές και εργασίες της καλών τεχνών. Γιατί πάντα πίστευε ότι αρχειακό υλικό καλλιτεχνικούς θησαυρούς και έργα τέχνης τα προφυλάσσεις. Και ακόμη και στον απόλυτο κίνδυνο τις αξίες μας τις προφυλάσσουμε. Βασική αρχή κάθε εξέγερσης. ..Προστατεύουμε τον χώρο μας προστατεύουμε το σύντροφο μας»
 
Σημείωση:  Για έναν σ. που έτυχε να μην γνωριστούμε τότε, αλλά πολλά πολλά χρόνια αργότερα και πάλι όμως σε κόλαση φωτιάς. Απόλυτα αξιακά λοιπόν για το σ. Δ από ένα χωριό της Ελλάδος, έναν από τους 521 που συνελήφθησαν εκείνο το πρωινό του Νοέμβρη το ΄95 / Ας μου επιτραπεί να διατηρήσω την ανωνυμία μου η μήπως όχι. Όχι, εγώ δεν είμαι σαν τους άλλους. Είμαι μαζί με αυτούς που αγωνίζονται και παλεύουν καθημερινά στη ζωή στους δρόμους και στα λιβάδια της. Κι ας τα έκαψε η φωτιά. Θα φυτρώσουν ξανά. Ακόμη και σε χίλια χρόνια. Ο αγώνας συνεχίζεται…»
 
Αντι-πρόλογος

Αυτή η ιστορία/μαρτυρία προέρχεται από ανέκδοτη συλλογή / προσωπικού αρχείου σ. που θέλησε να βοηθήσει στην δημοσίευση για το πολυτεχνείο και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης. Μας το εμπιστεύτηκε και με βάση τις «οδηγίες γραφής» το δημοσιεύσαμε ήδη. Αποτελεί κείμενο ανέκδοτο (βιωματική εμπειρία μιας εξεγερσιακής φωτιάς, μια έκρηξης , που καταπνίγηκε με εισβολή στο ΕΜΠ 2η φορά αμέσως μετά τη μεταπολίτευση) Η χούντα εχει εισβαλει στο πολυτεχνείο για πρώτη φορά μετά το 73 στη  μαθητική εξέγερση με τη δολοφονία Τεμπονέρα το 1991.
 
 
 
ΥΓ Ίσως είναι η καλύτερη απάντηση στην γκεμπελιστικη λασπολογία ορισμένων φιλο-σταλινικών με την ταμπέλα του ΒΛΑΞ και…εκσυγχρονισμένη πολιτική γραμμή/ Εγκάθετοι οι ίδιοι … και ναι δεν είναι ελέφαντες.
 
Για να μην ξεχνάμε την ιστορία… και ποιοι είναι οι εγκάθετοι και τι ρόλο έπαιξαν τότε.
 
Πολυτεχνείο 1995 (Εισβολή αστυνομίας- μαζικές συλλήψεις)
Τα γεγονότα: http://anarchypress.wordpress.com/
http://anarchyarchives.blogspot.gr/2011/10/blog-post.html
Μια παλαιότερη δημοσίευση από τον ΙΟ της Κυριακής http://www.iospress.gr/ios2009/ios20090125.htm
Η εικόνα… και τα ΜΜΕξημερωσης.
http://www.youtube.com/watch?v=OLMC70Yo6PQ
http://www.youtube.com/watch?v=MlYBivq3gXY&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=P05t8XYB9uk
http://www.youtube.com/watch?NR=1&v=WtoPbhePVac&feature=endscreen
 
και για να μην ξεχνάμε 10 χρόνια πριν,
το πολυτεχνείου 85  Με τη ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ  ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΛΤΕΖΑ
ερευνα; http://anarchyarchives.blogspot.gr/2009/12/1985-1995.html
Σημείωση. Την επομένη, τα αστικά ΜΜΕξημέρωσης δημοσίευσαν τα στοιχεία των 394 συλληφθέντων στο Πολυτεχνείο κυριαρχούν: μαθητές, φοιτητές, σπουδαστές, ιδ. υπάλληλοι και άεργοι...] πηγή φωτο http://theamapati.wordpress.com/2008/12/23/500-1995/
 
από την ίδια πηγή αναφέρονται μεταξύ άλλων τα έξης χαρακτηριστικά και άκρως ενδιαφέρονται αλλά και αποστομωτικά στα ψέματα του κράτους και των λακέδων του «“Έχω αναφερθεί και άλλες φορές στους 500 «γνωστούς-αγνώστους», που είχαν συλληφθεί στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβριο του 1995, όταν είχε καεί και το κτήριο της βιβλιοθήκης, θέτοντας ερωτήματα σχετικά με το «κοινωνικό και οικονομικό προφίλ» των ιδίων και των οικογενειών τους. Τελικά, κάποιος καλός φίλος της στήλης [ευχαριστώ!] μου έστειλε το σχετικό απόκομμα της Ελευθεροτυπίας [20-11-1995], στο οποίο αναφέρονται τα ονόματα και τα επαγγέλματα [όχι όλων] των 394 ατόμων που είχαν συλληφθεί τότε μετά την εισβολή των ΜΑΤ στο Πολυτεχνείο. Και για να μην ακούγονται «σικ αποψούλες» ότι οι περισσότεροι ήταν «γόνοι καλών οικογενειών» των Βορείων Προαστίων, παραθέτω έναν κατάλογο με τις επαγγελματικές ασχολίες των συλληφθέντων: μαθητές, σπουδαστές, ιδιωτικοί υπάλληλοι, φοιτητές, οικοδόμος, άεργοι, οικοκυρά, οικιακή βοηθός, φιλόλογος, δημοσιογράφοι, τυπογράφος, ζωγράφος, γραφικές τέχνες, ανθοπώλης, παιδαγωγός, μεταφραστής, στρατιώτης, μηχανικός αυτοκινήτων, εργάτες, ψυκτικός, ναυτικός, ελαιοχρωματιστής, εικονολήπτης, οδοντοτεχνίτης, ζωγράφος-περιπτεράς, άνεργοι, ξυλουργός, ηχολήπτης, οδοντοτεχνίτης, ελεύθερος επαγγελματίας, υδραυλικός, δημ. υπάλληλος, βιβλιοδέτης. [Οι περισσότεροι ήταν μαθητές-σπουδαστές-φοιτητές, ιδιωτικοί υπάλληλοι και άεργοι-άνεργοι.]” [20-11-2002]
 
Και για τη σημαία  ο Βασίλης Διαμαντόπουλος τα λέει όλα.Ενας καταπληκτικός ανθρωπος που δεν μάσησε ουτε μούλωξε στο καβούκι. Βγήκε και ειπε την αληθεια ψυχή βαθιά  http://www.youtube.com/watch?v=LP184XycugQ (2:57)
 
Πηγές: http://anarchyarchives.blogspot.gr/2009/12/1985-1995.htmlhttp://theamapati.wordpress.com/2008/12/23/500-1995/http://www.youtube.com/watch?v=OLMC70Yo6PQ
http://www.youtube.com/watch?v=MlYBivq3gXY&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=P05t8XYB9uk
http://www.youtube.com/watch?NR=1&v=WtoPbhePVac&feature=endscreen
http://www.iospress.gr/ios2009/ios20090125.htm
http://anarchypress.wordpress.com/
http://anarchyarchives.blogspot.gr/2011/10/blog-post.html
προσωπικά αρχεία
 
 Σημείωση 2ηΕισβολή μετά τη χούντα στο ΕΜΠ. Η πρώτη εισβολή στο ΕΜΠ μετα το 1973 έγινε επί πρυτανείας -πάλι- του Μαρκατου το 1991, όπου και συνελήφθησαν 18 καταληψίες (οι υπόλοιποι διέφυγαν τη σύλληψη) τη νύχτα που καταστράφηκε η πρυτανεία από πυρκαγιά. Αυτή ηταν η πρώτη. Το 1995 ήταν ή δεύτερη φορά μετα τη δικτατορία που η αστυνομία εισέβαλε στο Πολυτεχνείο
 
 
κόκκινοι αντι-ρεπόρτερ
+ ενας

Εικόνες:


 Η φραση : ''εισβολή στο ΕΜΠ πρώτη φορά αμέσως μετά τη μεταπολίτευση) Η χούντα εισβάλει ξανά στο πολυτεχνείο για πρώτη φορά μετά το 73" αποτελει ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΑ και πρεπει να διορθωθεί. Η πρωτη εισβολή στο ΕΜΠ μετα το 1973 έγινε επί πρυτανείας -πάλι- του Μαρκατου το 1991 (νομίζω στις 21 Οκτώβρη), όπου και συνελήφθησαν 18 καταληψίες (οι υπόλοιποι διεφυγαν τη σύλληψη) τη νύχτα που καταστραφηκε η πρυτανεία από πυρκαγιά. Το 1995 ήταν ή δεύτερη και όχι η πρωτη φορά μετα τη δικτατορία που η αστυνομία εισεβαλε στο Πολυτεχνείο.  

από κ-α 25/11/2012 9:33 μμ.


Ναι Εχεις δίκιο...

Είχε ξεχαστεί... επειδή έγινε μπέρδεμα χρονικό με τα μαθητικά. Απόλυτο δίκιο. ( μαθητικά Κ. Μαρούση – πρυτανεία- εισβολή )  Eιχε υποβιβαστεί η εισβολή σαν εισβολή καταπάτηση ασύλου κλπ γιατί ολα γύριζαν γύρω από το καμένο κτίριο...

πηγη: http://www.anarchy.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=96

https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=56684

 

* Πραγματοποιείται συγκέντρωση και πορεία προς τη Βουλή από την οποία καλύπτεται ολόκληρο το κέντρο της Αθήνας. (Έχει προηγηθεί η παραίτηση Κοντογιαννόπουλου και η αντικατάσταση του από τον Σουφλιά, ο οποίος ζητά «διάλογο» από μηδενική βάση). Το πολύμορφο πλήθος με συγκρουσιακή και επιθετική διάθεση περνά από τη Βουλή δίνοντας με τα συνθήματα και τις κροτίδες το έναυσμα. Ακούγεται το σύνθημα: «Να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή», και ρίχνεται μια βόμβα μολότοφ (σπάζεται κάμερα στο Σύνταγμα του Tele City, ξυλοκοπείται δημοσιογράφος) στο προαύλιο. Λίγο αργότερα πυρπολείται στην Πανεπιστημίου θωρακισμένο φορτηγάκι της GROUP-4. Και ενώ η Ομόνοια, η Πανεπιστημίου, τα Χαυτεία, η Πατησίων, η Γ~ Σεπτεμβρίου είναι κατάμεστες από κόσμο πραγματοποιείται επίθεση στις διμοιρίες των ΜΑΤ που βρίσκονται έξω από τα γραφεία της Ν.Δ. στην οδό Χαλκοκονδύλη. Οι συγκρούσεις γενικεύονται. Στήνονται οδοφράγματα και ανάβονται φωτιές κατά μήκος της Πανεπιστημίου στην Ομόνοια, την Αθηνάς, την Πειραιώς, την Γ~ Σεπτεμβρίου και στους γύρω δρόμους. Από τις δυνάμεις καταστολής ρίχνονται δακρυγόνα σ’ ανυπολόγιστη ποσότητα. Γύρω στις 4 το απόγευμα καταστρέφονται τα γραφεία της Ν.Δ. (της συνδικαλιστικής παράταξης). Αργότερα γίνεται συντονισμένη προσπάθεια από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, Πυροσβεστική και ελικόπτερο για να «καθαριστεί» η Πατησίων και η Ομόνοια. Το αποτέλεσμα είναι να διαχυθούν ακόμα περισσότερο οι εξεγερμένοι: καλύπτεται από οδοφράγματα και φωτιές η περιοχή από την Αθηνάς μέχρι το Μοναστηράκι και από την Πειραιώς μέχρι τη Γεωπονική. Στη διάρκεια αυτής της επίθεσης των δυνάμεων καταστολής καίγεται από δακρυγόνα το κατάστημα Κ. Μαρούσης στην Πανεπιστημίου και Θεμιστοκλέους και δολοφονούνται μ’ αυτόν τον τρόπο 4 άτομα που βρίσκονται στο εσωτερικό του. Πρέπει να τονισθεί ότι ενώ πραγματοποιούνται σ’ όλο το κέντρο της Αθήνας άγριες οδομαχίες οι συντονιστικάριοι καλούσαν το κόσμο σε συγκέντρωση στα Προπύλαια!!! Οι επιθέσεις των ΜΑΤ γύρω από το Πολυτεχνείο και οι αντεπιθέσεις των διαδηλωτών συνεχίζονται μέχρι τις 3.30 το πρωί. Στο Ζάππειο καίγονται δύο κλούβες των ΜΑΤ. 11-1 * Από το πρωί γίνονται πυρετώδεις προσπάθειες από συνεργεία του δήμου για να σβηστούν τα ίχνη των συγκρούσεων χιλιάδων κόσμου με τις δυνάμεις του κράτους. Πραγματοποιείται νέα πορεία στο κέντρο της Αθήνας. Γύρω στις επτά το απόγευμα και ενώ η πορεία βρίσκεται στη λήξη της πραγματοποιείται επίθεση στις δυνάμεις καταστολής από τις οποίες επιτηρούνται τα γραφεία της Ν.Δ. στη Χαλκοκονδύλη. Οι δυνάμεις των ΜΑΤ κυνηγιούνται κυριολεκτικά από τους διαδηλωτές και πυρπολούνται τα γραφεία της Ν.Δ.. Οι συγκρούσεις γενικεύονται. Από φοιτητές της ΑΣΟΕΕ κλείνεται ο δρόμος έξω από το πανεπιστήμιο. Το ίδιο γίνεται και από φοιτητές της Γεωπονικής στην Ιερά Οδό. Στη διάρκεια των συγκρούσεων (που διαρκούν μέχρι τις επτά το πρωί) καταστρέφονται τράπεζες, πραγματοποιείται εισβολή και εμπρησμός στο υπουργείο Εμπορίου, προκαλούνται καταστροφές σε δημόσια κτίρια και υπηρεσίες, στήνονται οδοφράγματα και πραγματοποιούνται επιθέσεις με πέτρες και μολότοφ στις δυνάμεις καταστολής. Τα ξημερώματα κλείνονται οι δρόμοι της Πατησίων και της Στουρνάρη με οδοφράγματα από δύο λεωφορεία της ΕΑΣ, ενώ σ’ όλη τη διάρκεια των συγκρούσεων από τις δυνάμεις καταστολής συλλαμβάνονται διάφορα άτομα. Τραυματίζονται αρκετοί διαδηλωτές, αλλά και αρκετοί μπάτσοι. Συγκρούσεις πραγματοποιούνται και στη Θεσ/νίκη με τις δυνάμεις καταστολής ενώ καταλαμβάνεται κατά τη διάρκεια των συμπλοκών η Θεολογική. 12-1 * Το μεσημέρι με πρωτοβουλία και συμμετοχή των «συντονιστικάριων» που σ’ όλη τη διάρκεια των συγκρούσεων δεν έχαναν κάθε ευκαιρία να έρθουν σ’ επαφή και συνεννόηση με τις δυνάμεις καταστολής, απομακρύνονται και τα τελευταία οδοφράγματα και καθαρίζονται οι δρόμοι γύρω από το Πολυτεχνείο. Πολλοί από τους συλληφθέντες παραπέμπονται με διάφορες κατηγορίες. 13-1 * Στη Ν. Φιλαδέλφεια πραγματοποιούνται άγριες οδομαχίες με τις δυνάμεις καταστολής, στήνονται οδοφράγματα, πυρπολείται τρόλεϊ και κομματικά γραφεία, καταστρέφονται πολυτελή αυτοκίνητα, όταν αποφασίζεται από νεολαίους που βρίσκονται στο γήπεδο πέρα από τις οποιεσδήποτε επίπλαστες διαφορές να δώσουν άλλη διάσταση στην παρουσία τους στο γήπεδο.

post image

η δημόσια τοποθετηση για τα γεγονότα καποιων αναρχικών συμτρόφων που ηταν και παρεμειναν εθελουσίως μέσα στο πολυτεχνείο, με ενα-δυο κατα συνθήκη ψεύδη για την προστασία των συλληφθεντων και την υπεράσπισή τους στο δικαστήριο όπως πχ ότι όσοι ήταν μέσα στο πολυτεχνείο ήταν "εγκλωβισμενοι". Όποιος ήθελε εφευγε εκείνη τη νύχτα και έφυγαν αρκετοί από την Τοσίτσα κυρίως, και όποιος ήθελε έμενε. Η περικύκλωση του ΕΜΠ έγινε τα χαραματα, μόνον μετα την γενική εξάπλωση της πυρκαγιάς. Καποια άλλα πραγματα ιστορικής σημασίας δεν έγιναν έτσι όπως αναφερονται αλλά δεν μπορούν για πολιτικούς λόγους να ειπωθούν όπως ακριβώς έγιναν ούτε και τώρα, κι έτσι ο καθενας που δεν ήταν εκεί και δεν γνωρίζει πραγματικά τι έγινε, αναπαράγει εύκολα από αγνοια ή σκοπιμότητα τα κατα συνθήκη ψεύδη εκείνων των ημερών. Χαιρετώ συντροφικά.

Εικόνες:

από παιδί του 95 26/11/2012 9:16 μμ.


Aν και η αρχική δημοσιεύση ειναι για την εισβολή το 1995 εμφανιζεται ενα νεο ξεχασμένο ζητημα αυτο της εισβολής το 1991.

Ας  μιλησει καποιος για την πρωτη εισβολή. Το κείμενο που παρατειθεται στη φωτο στην εφημεριδα "Λ" ερχεται να προκαλέσει μεγαλύτερη αναστατωση στις σκεψεις για το τι εγινε εκεινη τη νυχτα του 91 Οποιος/α ξερει ας αναφερθεί αναλυτικα.

 

παιδί του 95

από 6 Δεκέμβρη 27/11/2012 5:29 πμ.


Κατα πως τα λες εσύ και το 95 ξεχασμένη ιστορία είναι, όπως το 91, δεν είναι και χθεσινή, παμπαλαια είναι

παιδί του '08

από Μαρκατος 27/11/2012 6:53 μμ.


Οι εισβολές της αστυνομίας σε κατειλημμενους πανεπιστημιακούς χώρους μετα το 1973 είναι κατα σειρά οι εξής : το 1985 στο Χημείο, το 1991 στο Πολυτεχνείο, το 1994 στην ΑΣΟΕΕ, το 1995 στο Πολυτεχνείο πάλι. Σε τελική ανάλυση όμως, αναλογικά με τον συνολικό αριθμό του πλήθους των καταλήψεων που έγιναν τις δεκαετίες του 70, του 80, του 90 και του 2000 ο αριθμός αυτών των 4 εισβολών είναι απειροελάχιστος και δεν σταθηκαν ικανές να ανακόψουν αυτη την πρακτική και τη γενικότερη επέκτασή της.   

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License