ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΟΥΝΗ 2012 - ΠΑΛΙ Κυβέρνηση της μοναρχοφασιστικής ΝΔ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΟΥΝΗ 2012 - ΠΑΛΙ Κυβέρνηση της μοναρχοφασιστικής ΝΔ, που το 2006-2009 οδήγησε σε ανοιχτή και πλήρη ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ την οικονομία της χώρας, με διακοσμητικές «γλάστρες» ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΟΥΝΗ 2012
ΠΑΛΙ Κυβέρνηση της μοναρχοφασιστικής ΝΔ, που το 2006-2009 οδήγησε σε ανοιχτή και πλήρη ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ την οικονομία της χώρας, με διακοσμητικές «γλάστρες» ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ
Υπεραντιδραστική κυβέρνηση ενός κόμματος «εμπλουτισμένου», δίπλα στους δικούς του (Ψωμιάδη, κλπ.), με ολόκληρη στρατιά ΝΑΖΙ-ΦΑΣΙΣΤΩΝ (Βορίδης, Γεωργιάδης, Πλεύρης, κλπ.) και πρωθυπουργό τον Α.Σαμαρά, έναν σοβαροφανή, ανίκανο και επικίνδυνο εθνικιστή-ρατσιστή πολιτικάντη που με άφθαστη γελοιότητα «διαβεβαιώνει» το λαό: «ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ» (!)
ΟΛΟΤΑΧΩΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΕΡΑΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ
ΝΔκές-«Λυκουρέντζιες» ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ κραυγές και απειλές ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ της Αντιπολίτευσης και των μαχητικών διαδηλώσεων των εργαζομένων
ΕΡΓΑΤΕΣ-ΑΓΡΟΤΕΣ-ΝΕΟΛΑΙΟΙ: δυναμώστε της πάλη κατά της ΕΕ - ντόπιου κεφαλαίου και κατά ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ–ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ–ΦΑΣΙΣΜΟΥ–ΝΑΖΙ-ΦΑΣΙΣΜΟΥ
Τα γνωστά ποσοστά των κομμάτων που συμμετείχαν στις δεύτερες εκλογές της 17ης Ιούνη – προέκυψαν και ως αποτέλεσμα των απανωτών ωμών επεμβάσεων των ιμπεριαλιστών της ΕΕ στα εσωτερικά της χώρας καθόλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου – επέτρεψαν τη συγκρότηση της επιθυμητής γι’ αυτούς (ΕΕ-ντόπιο κεφάλαιο) κυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ με πρωθυπουργό τον υπερεθνικιστή-ρατσιστή και επικίνδυνο τυχοδιώκτη Α.Σαμαρά και διακοσμητικές «γλάστρες» τους Βενιζέλο-Κουβέλη.
Έτσι, με το σχηματισμό κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ και η υποταγμένη σ’ αυτούς ντόπια ΞΕΝΟΔΟΥΛΗ αστική τάξη πέτυχαν στις δεύτερες εκλογές του Ιούνη τον επιδιωκόμενο κεντρικό στρατηγικό τους στόχο δηλ. την αύξηση των εκλογικών ποσοστών του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ(από 18,85% σε 29,66%). Πρόκειται προφανώς για μερική ΜΟΝΟ συσπείρωση των κατακερματισμένων αστικών δυνάμεων, χωρίς βέβαια να ξεπεραστεί συνολικά η βαθιά και ολόκληρη κρίση του αστικού πολιτικού συστήματος, που θα διαρκέσει αρκετό καιρό, αφού η αξιοπιστία του έχει πληγεί ανεπανόρθωτα.   
Σήμερα, ο τόπος, η εργατική τάξη και ο λαός βρίσκονται μπροστά στο «παράδοξο» να έχουν και ΠΑΛΙ κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ δηλ. κυβέρνηση εκείνου το κόμματος, που – εκτός απ’ τις γενικότερες κοινές ευθύνες του παρελθόντος των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ – οδήγησε με ΔΙΚΗ της αποκλειστική ευθύνη την οικονομία της χώρας σε πλήρη και ανοιχτή ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ, το 2006-2009, στην οποία υπουργός ήταν και ο σημερινός νεόκοπος πρωθυπουργός φασιστοειδές Α. Σαμαρά, με τις τωρινές καταστροφικές συνέπειες.     
Μετά την κατάρρευση του λεγόμενου «δικομματισμού» και την αποτυχία των «αυτοδύναμων» κομματικών κυβερνήσεων, συγκροτείται για πρώτη φορά κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ αλλά με κυρίαρχο το κόμμα που το 2009 – κι’ αυτό πρέπει για πολλοστή φορά να υπογραμμιστεί – οδήγησε σε ανοιχτή και πλήρη ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ την οικονομία της χώρας – μια ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ, που, (την ΕΥΘΥΝΗ φέρει η κυβέρνηση Καραμανλή), ας σημειωθεί, δεν αμφισβητείται ΟΥΤΕ απ’ τη μεγαλοαστική δεξιά «Καθημερινή» η οποία χαρακτήρισε την Καραμανλική «6ετία 2004-2009», «μοιραία 6ετία» (το 2009 το έλλειμμα έφτασε στο 16% του ΑΕΠ, ενώ το εξωτερικό χρέος εκτινάχθηκε στα 300 δις. και πλέον Ευρώ).
Σχετικά με την κατάσταση μιας μόνο πλευράς της οικονομίας της χώρας το 2009, ο αναπληρωτής καθηγητής Δημόσιας Οικονομικής του Παντείου Πανεπιστημίου Ν.Καραβίτης επισημαίνει: «το οικονομικό πλήγμα Καραμανλή φαίνεται καθαρά, αν απλώς παρατηρήσουμε ότι το 2009 οι δαπάνες χωρίς τόκους είχαν αυξηθεί, 5,5 του ΑΕΠ (χωρίς να υπολογίζουμε τα διάφορα χρέη), ενώ τα έσοδα από 39,1% του ΑΕΠ το 2003 έπεσαν στο 36,9% το 2009. Με άλλα λόγια, οι δαπάνες αυξήθηκαν 40 δισ. και τα έσοδα 20 δισ. Αυτό είναι φανερό σημάδι κάκιστης δημοσιονομικής πολιτικής». Αλλά ακόμα και η δεξιά μεγαλοαστική εφημερίδα «Καθημερινή» σε σημείωμα του δημοσιογράφου Κ.Καλλίτση κάνει λόγο για «μοιραία 6ετία», στο οποίο, μεταξύ άλλων (παρά τις υπαρκτές επιφυλάξεις από πλευράς υπολογισμού στατιστικών στοιχείων δίνει το μέγεθος του εκτροχιασμού), σημειώνει: «την 6ετία 2004-2009, οι κρατικές (χωρίς τους τόκους) δαπάνες αυξήθηκαν 50%, όταν η μέση αύξηση στις 27 χώρες της ΕΕ ήταν 22%. Ειδικά οι καταναλωτικές δαπάνες του Δημοσίου (σχεδόν το 70% των συνολικών) αυξήθηκαν 40%, όταν στις 27 αυξήθηκαν 20%. Τα κρατικά έσοδα επίσης αυξήθηκαν 25%, ενώ στις 27 μόνο 11%. Στο δημόσιο χρέος προστέθηκαν 116 δισ. Ευρώ και εκτινάχθηκε από τα 183 στα 300 δισ. Ευρώ, αυξήθηκε 63%, ενώ στους 27 μόνο 33% . Η Ευρώπη και η Ελλάδα ήταν σε αντίθετες τροχιές» («Καθημερινή», 25/3/2012, σελ.2 «Οικονομία»).
Πέρα απ’ τις παλιότερες ευθύνες του ως υπουργού της κυβέρνησης Καραμανλή που χρεοκόπησε τη χώρα είναι τέτοια και τόση η σημερινή «σοβαρότητα» αλλά και οι «ικανότητες» του νέου πρωθυπουργού που αμέσως μετά την ορκωμοσία του, αφήνοντας κατά μέρος τις προεκλογικές σαπουνόφουσκες, σε ρόλο θρησκόληπτου ρασοφόρου, και αυτογελοιοποιούμενος, «διαβεβαίωσε» το λαό: «ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ» (!).  
Επιπλέον, φορώντας το μελανό χιτώνα του υπερ«πατριώτη»-εθνικιστή, ζήτησε προκλητικά απ’ τον ελληνικό λαό «πατριωτισμό»: «ζητώ πατριωτισμό από τον ελληνικό λαό», λες και ο ελληνικός λαός στερούνταν και στερείται πατριωτισμού, κι’ αυτό το «απαιτεί» ποιος; ο πρωθυπουργός μιας ξενόδουλης αστικής τάξης και πασίγνωστος για τη σημερινή όσο και την παλιότερη εθελοδουλία-ξενοδουλία του, ο οποίος, πέραν των πολλών άλλων, έχει φτάσει στο σημείο να εξυμνεί ως «πατριωτισμό» την εγκληματική δράση των εθνοπροδοτικών Ταγμάτων Ασφαλείας συνεργατών των κατακτητών, των οποίων ήταν και παραμένει απ’ τους πρώτους και φανατικούς θαυμαστές.
Αλλά μήπως και η πρόσφατη προεκλογική εκστρατεία της μοναρχοφασιστικής ΝΔ, πρωτοστατούντος του ίδιου προσωπικά μ’ ένα παραλήρημα φασιστικο-ρατσιστικό δε θύμισε στον αντιφασίστα λαό μας τις πιο μαύρες μέρες της φασιστικής «εθνικοφροσύνης» της ΕΡΕ των δεκαετιών ΄50-΄60 μ’ εκείνα τα αντιδραστικά μυθεύματα «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια», κλπ. που τον καιρό της στρατιωτικο-φασιστικής δικτατορίας μεταμορφώθηκαν σε «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών»;
Μα και τώρα, μόλις πρόσφατα, το μοναρχοφασιστικό κόμμα του οποίου ηγείται «εμπλουτίστηκε» με νέες ορδές ναζι-φασιστών τύπου Βορίδη, Γεωργιάδη, Πλεύρη, κλπ. των «αδελφών» οργανώσεων, ΛΑΟΣ-«Χρυσής Αυγής», της ΝΔ και κατά μπουζουξή Ψωμιάδη και πολλών άλλων ΝΔκρατών.
Για να φανεί κάπως πιο ολοκληρωμένα το πολιτικό-ιδεολογικό πορτρέτο του σοβαροφανούς, αποτυχημένου και ανίκανου υπερεθνικιστή πολιτικάντη ας δοθεί ένα μικρό απόσπασμα από παλιότερο σημείωμα για τη δράση του: « πράγματι ο Αντ. Σαμαράς έχει πλούσια αντιδραστική πολιτική δράση στο ενεργητικό του: άνηκε στο σκληρό πυρήνα της Αβερωφικής φασιστικής ΟΝΝΕΔ και τους ροπαλο-λοστοφόρους των «Κενταυρο»-«Ρέιντζερς», υμνούσε και θαύμαζε-θαυμάζει τα εθνοπροδοτικά  εγκληματικά τάγματα Ασφαλείας τρέχοντας στην «πηγάδα του Μελιγαλά», στου «Μακρυγιάννη» και στις μοναρχοφασιστικές φιέστες κατά των «κομμουνιστοσυμμοριτών» , υπεράσπιζε και υπερασπίζει με φανατισμό όλες τις αντιδραστικές φασιστικές παραδόσεις της ξενόδουλης Δεξιάς: «ο Σαμαράς έδινε σταθερά το «παρών» σε διχαστικές εκδηλώσεις, όπως εκείνες στην Πηγάδα του Μελιγαλά, ενώ ακολουθούσε μια ρητορική (για «πρασινοφρουρούς» κ. α.) που ξεσήκωνε τους ροπαλοφόρους «Κένταυρους» και «Ρέιντζερς» της γαλάζιας γενιάς» («Νέα», 5-6/12/2009, σελ.12).
Όταν την πρώτη μέρα (17/8/1982) της συζήτησης για την αναγνώριση της εθνικής Αντίστασης ο μεγάλος προστάτης του Ε.Αβέρωφ (που ας σημειωθεί μαζί με τον «εθνάρχη» πρόδωσαν την Κύπρο) αποχώρησε επικεφαλής της αντιπολίτευσης απ’ τη Βουλή με φασιστικούς κρωγμούς του είδους: «θέλετε, κυρίως, να αποκτήσει το ΚΚΕ συγχωροχάρτι και βραβείο για την αντεθνική του δράση επί κατοχής» (Κ.Παπαγεωργίου: «Η αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944, χρονικό απ’ τα πρακτικά της Βουλής», σελ. 69, Αθήνα 1984) και απειλώντας: «όταν έλθουμε στην εξουσία, ένα απ’ τα πρώτα νομοσχέδια τα οποία θα καταθέσουμε, θα είναι εκείνο το οποίο θα καταργεί τον παρόντα νόμο» (στο ίδιο, σελ. 65), το τότε χαζοχαρούμενο νήπιο, ο Αντ.Σαμαράς, έτρεχε βιαστικά στην «Πηγάδα του Μελιγαλά» για να τιμήσει την «εθνική δράση» (!) των «ένδοξων προγόνων» του δηλ. των  εθνοπροδοτικών εγκληματικών ταγμάτων Ασφαλείας που στο πλευρό των χιτλερικών κατοχικών στρατευμάτων πολέμησαν το λαό: «από κοντά και η Ν.Δ., που βλέπει το μνημόσυνο του 1982 ως τη δέουσα απάντηση στην επίσημη αναγνώριση της εαμικής Αντίστασης. Ο νεαρός βουλευτής Αντώνης Σαμαράς ανακοινώνει π.χ. με ειδικό δελτίο τύπου την έλευσή του «για να παραστεί στο Μνημόσυνο των σφαγιασθέντων από τους εαμοκομμουνιστές» («Ελευθερία» 18/9/82).»(« Ελευθεροτυπία», ΙΟΣ, 11/9/2005). («ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ», Νο 311, 1-15 Δεκέμβρη 2009, σελ.2).
Όσον αφορά τη δήθεν «άλλη» οικονομική πολιτική που υποτίθεται ότι θα εφαρμόσει μελλοντικά η κυβέρνηση των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, «διαφορετική» από αυτή που γνώρισε, έζησε και ζει ο λαός σήμερα στα πλαίσια της ιμπεριαλιστικής ΕΕ και της ασφυκτικής ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ της χώρας, ας επαναληφθεί κι εδώ, ότι πρόκειται για έναν «πέρα για πέρα παραπλανητικό και ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΟ ισχυρισμό» («ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ», Νο 366, 15-31 Μάρτη 2012, σελ.2). Σε λίγο αυτό που  θα συμβεί και θα φανεί καθαρά είναι ότι θα συνεχιστεί ο καταστροφικός δρόμος ξεπουλήματος του τόπου και η παραπέρα εξαθλίωση των πλατιών λαϊκών μαζών και το σφιχτότερο αλυσόδεμα της χώρας στα ισχυρά διεθνή μονοπώλια, ιδιαίτερα εκείνα της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 
 
Η πανωλεθρία του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ
 

Η πολιτική γραμμή της ρεφορμιστικής ηγεσίας στις εκλογές του Ιούνη: προκλητικά στην υπηρεσία του ξένου και ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου – πλήρης ευθυγράμμιση με τις στρατηγικές επιδιώξεις των εκπροσώπων της ιμπεριαλιστικής ΕΕ- ντόπιας αστικής τάξης
Με την κατάρρευση του λεγόμενου «δικομματισμού» και τον κατακερματισμό των αστικών κομμάτων στις εκλογές της 6ης Μάη αλλά κα τη γενικότερη βαθιά και διαρκή κρίση του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος, οι εκπρόσωποι της ιμπεριαλιστικής ΕΕ αποφάσισαν – από «κοινού» με τους εκπροσώπους της ντόπιας αντιδραστικής αστικής τάξης – να οδηγήσουν τη χώρα σε νέες ΔΕΥΤΕΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, επειδή δεν ήθελαν να συγκροτήσουν κυβέρνηση με τόσο χαμηλά εκλογικά ποσοστά δηλ. με το μοναρχοφασιστικό κόμμα της ΝΔ στο 19%, αφού μια τέτοια κυβέρνηση θα φαίνονταν στα μάτια του λαού μια κυβέρνηση μειοψηφίας.
Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο οι διερευνητικές εντολές σκόπιμα δεν  κατέληξαν – με άλλοθι τα γνωστά παιχνίδια εξαπάτησης του λαού – στη συγκρότηση κυβέρνησης παρόλο που η συγκρότηση κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ ήταν εφικτή και το Μάη.
Τόσο το μερικό, τουλάχιστον,  ξεπέρασμα της διάσπασης και του κατακερματισμού των αστικών πολιτικών κομμάτων όσο και η γενικότερη ανασύνταξη των αστικών πολιτικών δυνάμεων ήταν απολύτως απαραίτητα για την αύξηση των ποσοστών της ΝΔ, κι’ αυτά μπορούσαν να επιτευχθούν ΜΟΝΟ με νέες ΕΚΛΟΓΕΣ.
Η «Κίνηση για ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΚΚΕ 1918-΄55» ήδη απ’ τα μέσα Μάη σε σημείωμα με τίτλο: «Οι σοσιαλδημοκράτες Παπαρήγα-Τσίπρας-Κουβέλης «έβαλαν πλάτη» για το ξεπέρασμα της βαθιάς κρίσης του αστικού πολιτικού συστήματος με σημαιοφόρο το «Κ»ΚΕ που ΠΡΩΤΟ ζήτησε νέες δεύτερες εκλογές: Ανακοίνωση «Κ»ΚΕ (9/5/2012): «Εκλογές ΤΩΡΑ!» («Ρ», 10/5/2012, σελ.6)», ανάμεσα σ’ άλλα, είχε επισημάνει, ότι οι νέες ΕΚΛΟΓΕΣ «έχουν ως μοναδικό και αποκλειστικό σκοπό την ανασύνταξη των κατακερματισμένων αστικών κομμάτων και το «ξεπέρασμα» της βαθιάς και ολόπλευρης κρίσης του αστικού πολιτικού συστήματος» και ότι «σε βοήθεια για το ξεπέρασμα αυτής της κρίσης κλήθηκαν από τον ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, πρωτίστως απ’ τα μονοπώλια της ΕΕ, και τα τρία αστικά κόμματα της χρουστσοφικής σοσιαλδημοκρατίας, τα οποία έσπευσαν να δώσουν την αναγκαία και εντελώς απαραίτητη, όπως ήταν αναμενόμενο, συμβολή τους. Ανταποκρίθηκαν αμέσως ζητώντας νέες δεύτερες εκλογές. Εκείνο όμως που προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν η ταχύτητα και η βιασύνη με την οποία η σοσιαλδημοκράτισσα Παπαρήγα έσπευσε να ανταποκριθεί, βγάζοντας μάλιστα και ανακοίνωση, τρεις (3) μόλις μέρες μετά τις εκλογές της 6ης Μάη και χωρίς να έχουν εξαντληθεί οι διερευνητικές εντολές, με τίτλο: «Εκλογές ΤΩΡΑ!» («Ρ», 10/5/2012, σελ.6)» και μάλιστα όταν είχαν ήδη υπάρξει δημοσκοπήσεις που έδειχναν μείωση των ποσοστών του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ («ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ» Νο369, 1-31Β Μάη 2012, σελ.1).           
Επίσης για την ανακοίνωση-θέση του «Κ»ΚΕ: «Εκλογές ΤΩΡΑ!» είχε τότε επιπλέον επισημανθεί ότι «προφανώς δεν πρόκειται ούτε για επιπολαιότητα ούτε για πολιτική αφέλεια «αύξησης των ποσοστών»: αντίθετα η ηγεσία του «Κ»ΚΕ ανταποκρίθηκε ΠΡΩΤΗ – και δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει – στις υποδείξεις-εκκλήσεις του ντόπιου-ξένου κεφαλαίου να βοηθήσει στο ξεπέρασμα της βαθιάς κρίσης του αστικού πολιτικού συστήματος, εκπληρώνοντας έτσι μία σημαντική, ανάμεσα σε πολλές άλλες, ΔΕΣΜΕΥΣΗ απέναντι στο κεφάλαιο σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο των δυσκολιών του και όξυνσης της ταξικής πάλης μπουρζουαζίας – προλεταριάτου».
Έτσι, λοιπόν, οι ρεφορμιστική ηγεσία του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ με τη γραμμή της: «Εκλογές ΤΩΡΑ!» ανταποκρίθηκε πλήρως σ’ όλους τους βασικούς σχεδιασμούς και τις πολιτικές επιδιώξεις των εκπροσώπων του ξένου-ντόπιου κεφαλαίου,  και συγκεκριμένα σε δυο απ’ τις πιο βασικές:
Πρώτο, την προώθηση και εφαρμογή της απόφασης των εκπροσώπων της ιμπεριαλιστικής ΕΕ – ντόπιας αστικής τάξης για δευτέρες ΕΚΛΟΓΕΣ που αποσκοπούσαν στο «ξεπέρασμα» της διάσπασης των κατακερματισμένων μεγαλοαστικών κομμάτων και στη μέγιστη δυνατή συσπείρωση των αστικών πολιτικών δυνάμεων. Το ίδιο έπραξαν, βέβαια, και οι ηγεσίες των ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ με τα «παιχνίδια» των προσχεδιασμένα αποτυχημένων διερευνητικών εντολών, με μόνη διαφορά ότι η ηγεσία του «Κ»ΚΕ με την «ανακοίνωσή» της είχε ήδη κατακτήσει την πρωτοπορία απέναντι τους.
Δεύτερο, η ηγεσία του «Κ»ΚΕ βοήθησε επιπλέον με θαυμαστή συνέπεια, καθόλη την προεκλογική περίοδο, και στην υλοποίηση της δεύτερης βασικής απόφασης-επιδίωξης των εκπροσώπων των ΕΕ-ντόπιου κεφαλαίου δηλ. στην αύξηση των ποσοστών του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ – αναγκαίας προϋπόθεσης για τη συγκρότηση κυβέρνησης με υψηλότερα ποσοστά – αφού είχε στρέψει συνειδητά και συστηματικά τα πυρά της  ενάντια στους ρεφορμιστές του ΣΥΡΙΖΑ, αφήνοντας εντελώς στο ΑΠΥΡΟΒΛΗΤΟ τη ΝΔ, στηρίζοντάς την έτσι, εμμέσως πλην σαφώς, ώστε να πετύχει αύξηση των ποσοστών της, γεγονός που έγινε αντιληπτό – και με δεδομένη την άρνηση συνεργασιών του «Κ»ΚΕ στο ρεφορμιστικό χώρο – από τους ψηφοφόρους του (οι οποίοι δεν ήταν απαραίτητο να γνωρίζουν το συνολικό σχέδιο των ΕΕ-ντόπιου κεφαλαίου), μ’ αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν το «Κ»ΚΕ  και να στραφούν προς το ΣΥΡΙΖΑ, οδηγώντας σε πανωλεθρία το σοσιαλδημοκρατικό «Κ»ΚΕ με απώλεια της μισής εκλογικής του δύναμης και ρίχνοντάς το από την 3η  στην 7η  θέση στη Βουλή.
Η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία του «Κ»ΚΕ γνώριζε προφανώς ότι θα «πάθει» πανωλεθρία στις εκλογές του Ιούνη, όμως προτεραιότητα είχαν τα ταξικά συμφέροντα και η προώθηση των σχεδιασμών και των πολιτικών επιδιώξεων των ιμπεριαλιστών της ΕΕ-ντόπιου κεφαλαίου, τα οποία έπρεπε – σε μια κρίσιμη περίοδο – πάση θυσία να υπηρετηθούν απ’ τους θλιβερούς οπορτουνιστές ηγέτες, λακέδες του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού.

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License