Κατεβάστε το συνημμένο αρχείο: ela_201193_oli.doc

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα – ΕΛΑ –

20 ΝΟΕΜΒΡΗ 1993

Στις 10 Οκτώβρη 1993 οι καθεστωτικές εκλογές έφεραν και πάλι το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, δηλαδή στη θέση του κεντρικού πολιτικού διαχειριστή του καπιταλισμού στη χώρα μας. Η πολιτική μας θέση και στάση σχετικά με το ΠΑΣΟΚ είναι γνωστή, ξεκάθαρη και χωρίς παλινωδίες, ήδη από πριν τoν Οκτώβρη του 1981 που αυτό έγινε κυβέρνηση για πρώτη φορά. Αυτό το κόμμα μαζί με τη "Νέα Δημοκρατία" αποτελούν τους δύο κύριους εταίρους της ΚΥΒΕΡΝΟΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ. ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. αναλαμβάνουν διαδοχικά, ανάλογα και με την εξέλιξη των κοινωνικών συγκρούσεων και της ταξικής συγκυρίας, την διαχείρηση του εκμεταλλευτικού καθεστώτος, σε βάρος των σύγχρονων προλετάριων, στα πλαίσια του παγκόσμιου καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού.

Σοσιαλδημοκρατία και /νέο/φιλελελευθερισμός δεν είναι διαφορετικές στρατηγικές αλλά εν μέρει μόνο διαφορετικές τακτικές, που αποσκοπούν και οι δυό στον έλεγχο των λαϊκών τάξεων και στρωμάτων και την μόνιμη υποδούλωσή τους στους στόχους και τις επιδιώξεις του κεφαλαίου.

Ειδικώτερα στην σημερινή ιστορική περίοδο και μετά την "ανατροπή" του παγκόσμιου "διπολισμού", την κατάρρευση ψευδαισθήσεων αλλά και οραμάτων και την αντίστοιχη ένταση της δυναμικής εξέλιξης για την ενιαιοποίηση του παγκόσμιου καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού, κάτω από την Βορειοαμερικάνικη κυριαρχία, οι όποιες διαφορές τακτικής σοσιαλδημοκρατίας και /νέο/φιλελευθερισμού και μπορούν και "εξωθούνται" να μετασχηματίζονται σε όλο και περισσότερες και πληρέστερες "ταυτίσεις" των καθεστωτικών συνεταίρων /κεφαλαιοκρατών-τεχνοκρατών-κομματικών-γραφειοκρατών-κρατικοσυνδικαλιστών/ σε όλα τα καίρια προβλήματα και ζητήματα διαχείρισης της εξουσίας.

Η μοναδική ουσιαστική διαφορά του ΠΑΣΟΚ, αφορά ένα μεγάλο μέρος της κοινωνικής του βάσης, αυτήν που, αναγκαστικά πιά, το ψηφίζει. Μέσα σ'αυτήν, για ιδιαίτερους ιστορικούς λόγους, έχει βρεθεί και λειτουργεί πολύς κόσμος κοινωνικά συνειδητός, δραστήριος και πολιτικά εξελίξιμος σε επαναστατική προοπτική.

Με δεδομένη αυτή την κατάσταση, ο λαός που ψήφισε από ανάγκη του το ΠΑΣΟΚ, έχει πια καταλάβει ότι και για το ΠΑΣΟΚ και για την Ν.Δ. είναι κοινός παρονομαστής :

- Η ανεμπόδιστη επέλαση του διεθνοποιημένου πολυεθνικού κεφαλαίου.
- Η "λιτότητα" σε βάρος των σύγχρονων προλετάριων, μαζί με την κοινωνική και φυσική μόλυνση.
- Η κυριάρχηση της "Ευρωπαϊκής Ένωσης" και του Δ.Ν.Τ.
- Η απεριόριστη εξουσία του ΝΑΤΟ και των βορειοαμερικάνικων βάσεων. - Η υποταγή στον ΟΗΕ της "Νέας Τάξης πραγμάτων" και στην ευρωενωσίτικη TREVI.
- Η απεριόριστη άσκηση της αστυνομικής και δικαστικής αυθαιρεσίας, καταστολής και τρομοκρατίας.
Ειδικώτερα το τελευταίο αυτό ζήτημα, δηλαδή της καθεστωτικής βίας, καταστολής, τρομοκρατίας και του χαφιέδικου και "πληροφορικού - ηλεκτρονικού" έλεγχου της ζωής μας, μαζί με το πρόβλημα της αντίστοιχης "ποινικοποίησης" της πολιτικής πρακτικής, που σημαίνει ουσιαστικά την επιβολή-κυριάρχηση της καθεστωτικής αντεπαναστατικής νομιμότητας και δικαιοσύνης σαν το μόνο "επιτρεπόμενο" πεδίο δράσης και την υποταγή σε αυτό κάθε κοινωνικής και πολιτικής αντίστασης ενάντια στο καθεστώς, αποχτάνε κεντρική και πρωταρχική σημασία στις σημερινές συνθήκες "Νέας Τάξης πραγμάτων", δηλαδή στις συνθήκες επιταχυνόμενης ενοποίησης του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού σε παγκόσμια κλίμακα και της όξυνσης των συνεπειών που έχει η συνεχιζόμενη υποβάθμιση του εξαρτημένου εκμεταλλευτικού καθεστώτος της χώρας μας στον παγκόσμιο καπιταλιστικό καταμερισμό αγοράς και εργασίας.

Στην σημερινή ιστορική περίοδο της εξέλιξης του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού, που είναι η λεγόμενη "νέα τάξη πραγμάτων", δηλαδή η πολιτική εξουσία και οικονομική κυριαρχία του διεθνοποιημένου πολυεθνικού κεφάλαιου σε παγκόσμια κλίμακα, τα κέντρα εξουσίας και κυριαρχίας προωθούν με γρήγορους ρυθμούς την "τακτοποίηση" και "διευθέτηση" όλων των εθνικών-τοπικών και κοινωνικών-ταξικών αντιθέσεων και συγκρούσεων στην κατεύθυνση της υποταγής των σύγχρονων προλετάριων και των διαφόρων εθνοτήτων στα σχέδια και τις επιδιώξεις τους.

Το κυριώτερο μέσο επιβολής τους, ενάντια στα δισεκατομμύρια των εξαθλιωμένων του καπιταλιστικού παραδείσου είναι η βία και η τρομοκρατία με όλους τους τρόπους και τις μορφές που αυτή εξασκείται και η οποία αναγορεύεται σε υπέρτατη παγκόσμια ιδεολογική, πολιτική και πολιτισμική αρχή "διευθέτησης".

Ταυτόχρονα, τα ίδια παγκόσμια κέντρα εξουσίας και κυριαρχίας, προωθούν και επιβάλουν την αποδοχή και τον εμπλουτισμό της βίας και τρομοκρατίας σ' όλα τα επί μέρους καθεστώτα που την εξασκούν. ΟΗΕ-ΝΑΤΟ-"Δυτικοευρωπαϊκή ένωση"-TREVI-προώθιση ευρωπαϊκού δικαστηρίου, ευρωαστυνομίας και κοινών ευρωπαϊκών νόμων, ενάντια στις λαϊκές και επαναστικές δυνάμεις, είναι τα επίσημα όργανα επιβολής αυτής ακριβώς της υπέρτατης παγκόσμιας αρχής, όργανα τα οποία, βεβαίως, τα αποδέχονται και τα στηρίζουν οι εκάστοτε διαχειριστές της πολιτικής εξουσίας του καπιταλιστικού καθεστώτος στη χώρα μας.

Παράλληλα και καθώς βαθαίνει η οικονομική και πολιτική υποβάθμιση του καθεστώτος στην Ελλάδα μέσα στον ιεραρχημένο ενιαιοποιούμενο παγκόσμιο καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό, περιορίζονται και αυτά τα λιγοστά ακόμη περιθώρια για σοσιαλδημοκρατική πολιτική ενσωμάτωσης και τείνει να αυξάνεται και να οξύνεται η πολιτική καταστολής και τρομοκρατίας σαν όργανο και μέσο ελέγχου της κοινωνικής-ταξικής δυσαρέσκειας και αντίστασης.

Η σύγκλιση και η αλληλοτροφοδότηση των παραπάνω βασικών και κύριων παραμέτρων της σημερινής κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας, αναδεικνύουν την κρατική βία-τρομοκρατία και καταστολή σαν το βασικώτερο "επιχείρημα" της καπιταλιστικής εξουσίας και κυριαρχίας ενάντια στους προλετάριους της ελληνικής κοινωνίας, όταν τα όρια αντοχής και συνοχής του "διαλόγου" και της "συναίνεσης", πάντα σε βάρος των σύγχρονων προλετάριων, εξαντλούνται και ξεπερνιούνται. Αυτή η συγκεκριμένη προοπτική και εξέλιξη θα οξύνεται επίσης και κάθε φορά που οι ιστορικές κοινωνικοπολιτικές ιδιαιτερότητες που υπάρχουν στη χώρα μας, θα έρχονται σε σύγκρουση με τις επιλογές και επιδιώξεις της Βορειοαμερικάνικης υπερδύναμης και της επίσημης εγκληματικής καπιταλιστικής συμμορίας του "Ευρωενωσίτικου διευθυντήριου". Έτσι, η επιλεκτική και διαρκής εφαρμογή της αστυνομικοδικαστηριακής καταστολής, /ανεξάρτητα από τα επιχειρήματα ή και τα προσχήματα που προβάλλει το ίδιο το καθεστώς/ , είτανε και είναι η έμπρακτη τρομοκρατική προειδοποίηση, απειλή, εκβιασμός και "ποινή" που το καθεστώς "επιβάλλει" ενάντια σε όσους αυθόρμητα ή και συνειδητά προσπαθούν να ξεφύγουν από την αθλιότητα της καθεστωτικής καθημερινότητας και την υποταγή σ'αυτήν και να αντισταθούν έμπρακτα, με την δική του αντικαθεστωτική πολιτική πρακτική ο καθένας.

Σκοπός του Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα - ΕΛΑ - από την δημιουργία του και στην πάνω από 19 χρόνια τώρα επαναστατική πολιτική πρακτική του, είναι να συμβάλλει στην ανάπτυξη, το στέριωμα και το δυνάμωμα του επαναστατικού και λαϊκού κινήματος στην Ελλάδα. Αυτή η προσπάθεια που συνεχίζεται, δεν μπορεί να έχει αποτελέσματα και να προχωράει χωρίς την παράλληλη οργάνωση των επαναστατικών και λαϊκών δυνάμεων που να έχουν άμεσο στόχο την έμπρακτη προώθηση της ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ και ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ για την σύγκρουση ενάντια σ' αυτό το καθεστώς που έχει επιβληθεί στην κοινωνία, για την απελευθέρωσή της απ' αυτό και για την επαναστατική αλλαγή της. Αυτή η σύγκρουση χρειάζεται να γίνει μ' όλους τους τρόπους και σε όλους τους ιδιαίτερους /όχι όμως ξεχωρισμένους/ τομείς της σημερινής κοινωνικής πραγματικότητας, μαζί και με τη σταθεροποίηση και την διάδοση-ανάπτυξη της επαναστατικής λαϊκής βίας, που είναι και η απαραίτητη συνθήκη για να μπορούν να προχωράνε και να πετυχαίνουν αυτοί οι στόχοι.

Με δ[ε]δομένα όλα τα παραπάνω, και στην προσπάθειά μας στις σημερινές συνθήκες, να προωθήσουμε τους στόχους της πολιτικής πρακτικής μας, σημαντικά στοιχεία της οποίας είναι:

- Η σύνδεση και σύνθεση όλων των διαφορετικών μορφών και τρόπων του αντικαπιταλιστικού-αντιιμπεριαλιστικού αγώνα.

- Η συσχέτιση και ο συνδυασμός της δράσης μας με τις αντικαθεστωτικές αντιστάσεις και επιδιώξεις ατόμων, ομάδων και κινημάτων.

- Η απελευθέρωση των αντικαθεστωτικών πολιτικών κρατουμένων.

Αποφασίσαμε την εξής πολιτική πρωτοβουλία:

Δεν θα προχωρήσουμε στην πραγματοποίηση βίαιων-δυναμικών χτυπημάτων μέχρι το καλοκαίρι του 1995, αν σε εύλογο χρονικό διάστημα αποφυλακιστούν όλοι όσοι είναι κρατούμενοι για την αντικαπιταλιστική-αντιιμπεριαλιστική πολιτική στάση και πρακτική τους και σταματήσει το ειδικό καθεστώς ασφαλίτικης και δικαστικής καταδίωξης ενάντια σε όσους την έχουν υποστεί και την υφίστανται. Το εύλογο αυτό χρονικό διάστημα δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 100 μέρες από τότε που το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις καθεστωτικές εκλογές.

Επίσης θέλουμε για μιά ακόμη φορά να πούμε προς όλους και ιδιαίτερα προς τους προλετάριους της σημερινής κοινωνίας, όπου και αν βρίσκονται, ότι :

Ο μόνος δρόμος για την απελευθέρωσή τους είναι προώθηση της επαναστατικής αυτοοργάνωσης και η πρακτική στην κατεύθυνση δημιουργίας προϋποθέσεων της παράνομης δράσης και του συντονισμού, έξω από και ενάντια στη λογική της αποδοχής της καθεστωτικής νομιμότητας-δικαιοσύνης-ηθικής και της υποταγής σ' αυτήν των στόχων του λαϊκού και επαναστατικού αγώνα.

Ο αγώνας συνεχίζεται

Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας - ΕΛΑ -

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License