Η δεύτερη... επανάσταση των Κάστρο

Στροφή προς τον καπιταλισμό?

Οταν, την περασμένη εβδομάδα, ο Φιντέλ Κάστρο σε συνέντευξή του στο αμερικανικό περιοδικό «The Atlantic» δήλωνε ότι «το σύστημα της Κούβας δεν κάνει πια ούτε για μας», πολλοί αναρωτήθηκαν μήπως ο πρώην ηγέτης της χώρας, σε προχωρημένη πια ηλικία και με σοβαρά προβλήματα υγείας, έχει αρχίσει «να τα χάνει» και να αναιρεί τον ίδιο του τον εαυτό ή αν, αντίθετα, ήξερε πολύ καλά τί έλεγε και προετοίμαζε το έδαφος για ριζικές αλλαγές.

Κυβερνητικοί υπάλληλοι επιβιβάζονται σε δημόσιο λεωφορείο. Οδηγός και επιβάτες κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι λόγω της απόφασης του Ραούλ με τη συγκατάθεση κατά τα φαινόμενα και του Φιντέλ. Μετά το σάλο που προκλήθηκε, είπε ότι οι δηλώσεις του παρερμηνεύθηκαν, γεγονός που ωστόσο διαψεύδει κατηγορηματικά ο δημοσιογράφος Τζέφρι Γκόλντμπεργκ. Κι ύστερα έσκασε η είδηση-βόμβα: Η σοσιαλιστική Κούβα καταργεί 500.000 θέσεις εργασίας στο δημόσιο τομέα!

Οσοι βέβαια παρακολουθούν τακτικά τις εξελίξεις στην Κούβα, δεν πρέπει να εξεπλάγησαν. Από την πρώτη στιγμή που ο Ραούλ Κάστρο αντικατέστησε το μεγάλο του αδερφό στην προεδρία, μίλησε για την ανάγκη δομικών αλλαγών στο οικονομικό σύστημα. Μέσα στα τελευταία τέσσερα χρόνια προχώρησε σε ορισμένες μικρές μεταρρυθμίσεις, ενώ τον περασμένο Αύγουστο ανακοίνωσε στην Εθνοσυνέλευση ότι επίκεινται γενναίες, ενδεχομένως επώδυνες αλλά απαραίτητες αλλαγές. Αρκετοί προέβλεψαν επικείμενο «σάρωμα» στο δημόσιο τομέα. Λογικό, τη στιγμή που το 90%-95% της οικονομίας βρίσκεται στα χέρια του κράτους. Εν ολίγοις, οι Κουβανοί, στην συντριπτική τους πλειονότητα, είναι... δημόσιοι υπάλληλοι!

Η χώρα έχει 11 εκατομμύρια πληθυσμό και 4.950.000 καταγεγραμμένους εργαζόμενους -υπάρχει και πολλή «μαύρη» εργασία- το 80% εκ των οποίων δουλεύει για το κράτος. Περίπου 600.000 απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος είναι εξαιρετικά περιορισμένος, και άλλοι 250.000 σε συνεταιρισμούς. Την ίδια στιγμή το 50% της γης είναι ουσιαστικά ανεκμετάλλευτο, ενώ η χώρα εισάγει το 80% των προϊόντων που καταναλώνει, συμπεριλαμβανομένων και των αγροτικών! Ο ίδιος ο Ραούλ Κάστρο παραδέχθηκε ότι ο ένας στους τέσσερις δημοσίους υπαλλήλους περισσεύει.

Εναλλακτικές λύσεις

Γι' αυτό και μέσα στο επόμενο εξάμηνο μισό εκατομμύριο από αυτούς θα φύγουν από τις θέσεις που κατέχουν σήμερα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα βρεθούν στο πουθενά. Τους παρέχονται δύο εναλλακτικές: η μία είναι να εξακολουθήσουν να δουλεύουν για το κράτος, αλλά σε τομείς που παρουσιάζουν έλλειψη προσωπικού, όπως η γεωργία, η βιομηχανία και η οικοδομή.

Η άλλη επιλογή είναι να γίνουν αυτοαπασχολούμενοι ή ιδιωτικοί υπάλληλλοι. Το κράτος θα δώσει την άδεια για τη δημουργία πολύ περισσότερων μικρών επιχειρήσεων, οι οποίες θα έχουν το δικαίωμα να προσλαμβάνουν και υπαλλήλους. Οι ιδιοκτήτες τους θα εισπράττουν κανονικά τα έσοδά τους, αλλά θα καταβάλλουν φόρο στο κράτος. Οπως ακριβώς συμβαίνει σε μια καπιταλιστική οικονομία. Ή, έστω, σε μια προηγμένη σοσιαλδημοκρατία.

Οι Κουβανοί δείχνουν να υποδέχονται με ανάμεικτα συναισθήματα την επικείμενη ριζική αλλαγή. Η ανησυχία των μεν συνδυάζεται με την αισιοδοξία των δε, οι οποίοι λένε «επιτέλους, θα κάνω νόμιμα αυτό που κάνω τόσα χρόνια στα κρυφά», ή «θα βγάζω περισσότερα χρήματα απ' ό,τι όταν δούλευα ως κρατικός υπάλληλος».

Αυτό πάντως που αλλάζει ριζικά είναι η πολιτική απέναντι στην ανεργία. Παλιότερα ένας άνεργος μπορούσε να ζει επ' αόριστον με το 60% του μισθού του. Αυτό παύει να ισχύει. Οσοι από τους μελλοντικούς απολυμένους δεν δεχτούν μετάταξη σε κάποιον άλλο τομέα, θα λάβουν μόνο μία αποζημίωση που θα αντιστοιχεί σε ένα μισθό ανά 10 χρόνια εργασίας κι ύστερα... τίποτα. Η ανεργία, στο εξής, δεν θα συντηρείται και δεν θα συγχωρείται.

Από πέρυσι μάλιστα έχει καταργηθεί η παλιά τακτική σοβιετικού τύπου «όλοι δουλεύουμε το ίδιο και πληρωνόμαστε το ίδιο». Η αμοιβή πλέον συνδέεται με την παραγωγικότητα. «Επιτέλους, πρέπει να ξεριζώσουμε την αντίληψη που λέει ότι η Κούβα είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο όπου μπορείς να ζεις χωρίς να δουλεύεις», είπε ο Ραούλ.

«Μαγική» εικόνα

Είναι αυτή η αρχή του τέλους; Οι ίδιοι άνθρωποι που ξεκίνησαν την επανάσταση τώρα την αποδομούν; Ισως μια τέτοια ανάγνωση να είναι επιφανειακή. «Αυτές οι αλλαγές δεν σηματοδοτούν την αρχή του τέλους του κομμουνισμού στην Κούβα», λέει στο BBC ο Στίβεν Γουίλκινσον, διευθυντής του Κέντρου Ερευνών και Συμβουλευτικής για την Καραϊβική και τη Λατινική Αμερική.

«Σε αντίθεση με τη Βρετανία, όπου πολύς κόσμος αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να βρεθεί ξαφνικά στην ανεργία, όπως προοιωνίζονται οι μεγάλες περικοπές της κυβέρνησης, οι περικοπές στην Κούβα είναι το αποτέλεσμα μακροχρόνιων διαβουλεύσεων με τα συνδικάτα και άλλους φορείς. Οι εργαζόμενοι ξέρουν τι θα τους συμβεί. Το μέτρο θα εφαρμοστεί σταδιακά, οι επιπτώσεις στην καθημερινότητά τους θα είναι ήπιες και το σημαντικότερο είναι να κατανοήσουμε ότι η περικοπή 500.000 θέσεων από το Δημόσιο δεν σημαίνει ότι αυτοί οι άνθρωποι θα μείνουν άνεργοι». Ο βρετανός καθηγητής πιστεύει ότι η Κούβα θα οδηγηθεί σταδιακά σε έναν πιο ήπιο σοσιαλισμό τύπου Βενεζουέλας αντί να υιοθετήσει το σκληρό κινεζικό μοντέλο ή να ολισθήσει στον καπιταλισμό.

Το πείραμα είναι πρωτόγνωρο, ανατρεπτικό, αλλά σίγουρα ενδιαφέρον. Ο χρόνος θα δείξει αν θα στεφθεί και με επιτυχία. Στο κάτω κάτω, οι Κουβανοί ποτέ δεν ακολούθησαν την πεπατημένη...

Μεγάλοι σταθμοί της κουβανικής οικονομίας

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1959: Επικράτηση των ανταρτών. Απαλλοτριώνονται όλες οι ιδιοκτησίες αμερικανικών συμφερόντων.

1960: Κρατικοποιούνται πολλές επιχειρήσεις, καθώς και οι περισσότερες αγροτικές εκτάσεις χωρίς αποζημίωση. Η Ουάσιγκτον επιβάλλει οικονομικό αποκλεισμό στη χώρα.

1961: Ο Κάστρο διακηρύσσει τον σοσιαλιστικό χαρακτήρα του κράτους και συνάπτει στενές διπλωματικές και οικονομικές σχέσεις με την ΕΣΣΔ.

1968: Κρατικοποιούνται και οι τελευταίες μικρές ιδιωτικές επιχειρήσεις, εξαφανίζεται κάθε ίχνος ατομικής ιδιοκτησίας.

1972: Η Κούβα γίνεται μέλος της ΚΟΜΕΚΟΝ, της κοινής αγοράς των κρατών της Ανατολικής Ευρώπης.

1991: Διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης. Η Κούβα οδηγείται σε οικονομικό μαρασμό.

1993: Μικρά ανοίγματα υπέρ της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, επιτρέπεται η χρήση του δολαρίου.

1995: Επιτρέπονται οι επιχειρήσεις με 50% ξένα κεφάλαια.

1996: Κυρώσεις των ΗΠΑ στις επιχειρήσεις που επενδύουν στην Κούβα.

1999: Με τον Ούγο Τσάβες στη Βενεζουέλα, η Κούβα λαμβάνει πετρέλαιο σε προνομιακή τιμή.

2004: Νέες αμερικανικές κυρώσεις προς την Κούβα. Η χώρα, σε αντίποινα, απαγορεύει τη χρήση του δολαρίου.

2006: Εμπορική συμφωνία με Βενεζουέλα και Βολιβία. Τον Ιούλιο ο Φιντέλ παραδίδει προσωρινά την ηγεσία στον αδερφό του.

2008: Ο Ραούλ Κάστρο καταργεί τη μισθολογική ισότητα, παραχωρεί μέρος της γης σε ιδιώτες και επιτρέπει την αγορά ηλεκτρονικών υπολογιστών και κινητών τηλεφώνων. Η Ε.Ε. αίρει τις κυρώσεις. Η Κούβα, συσφίγγει τους δεσμούς της με τη Ρωσία.

2009: Ο Ομπάμα αίρει τους περιορισμούς στα ταξίδια και την αποστολή εμβασμάτων.

Απρίλιος 2010: Η κυβέρνηση αναθέτει σε ιδιώτες τη λειτουργία εκατοντάδων κομμωτηρίων και κέντρων αισθητικής.

Αύγουστος 2010: Ο Ραούλ ανακοινώνει ότι θα επιτραπεί η λειτουργία περισσότερων ιδιωτικών επιχειρήσεων.

Πηγή: http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=204514


post image
Τώρα που και η <<σοσιαλιστική Κούβα>> ακολουθεί τον δρόμο της αδελφής <<σοσιαλιστικής χώρας της Κίνας>>, στον δρόμο της οικονομίας της αγοράς, από πού θα αντλούν έμπνευση οι σύντροφοι του ΝΑΡ και της ΚΝΕ, που με περισσό πάθος και υπέρμετρο κομμουνιστικό πατριωτισμό φώναζαν ζήτω η χώρα του φιντέλ ;Ποιός μας μένει τώρα να υπερασπίσουμε;  μόνο ένας, ο υιός του ....ήλιου ο Κίμ γιόν ήλ ο φωτισμένος ηγέτης της βόρειας Κορέας, το μοναδικό λίκνο του υπαρκτού σοσιαλισμού

Εικόνες:


Στην περίπτωση της Κούβας δεν μπορεί να κατηγορηθεί κάποιος τρίτος ως προδότης η πράκτορας του ιμπεριαλισμού (όπως ο Γκορμπατσώφ δηλαδή), αλλά η καπιταλιστική παλινόρθωση είναι αποκλειστικό προνόμιο των ηγετών της σοσιαλιστικής οικοδόμησης του Φιντέλ και του Ραούλ Κάστρο  

από νόμισμας 19/09/2010 3:48 μμ.


πολλά κράτη του υπαρκτού είχαν λίγο πολύ κάποια περιθώρια για μικρές επιχειρήσεις (όχι εμπορικές), ατομικές ή οικογενειακές.

από μιχαλάκης 19/09/2010 6:45 μμ.


.. κρατάει μία χώρα χωρίς αφεντικά, χωρίς ιδιωτική οικονομία, με όλες τις δομές σοσιαλιστικές, με δωρεάν σίτιση - στέγαση - συγκοινωνίες - μεταφορές με μηδενική ανεργία και με δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Και ο Κιμ Ιλ Σουνγκ ΔΕΝ ΑΠΟΛΥΕΙ ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ ΕΡΓΑΤΗ. Τιμή.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License