o Κουβέλης έφυγε .. τα παλιά χούγια έμειναν..

Επιτέλους ο αγώνας τώρα δικαιώνεται .. η συνάντηση της Σοσιαλδημοκρατίας με την ανανεωτική αριστερά είναι γεγονός.. ( ά.. ρε Ανδρουλάκη .. εσύ τα είχες προβλέψει από νωρίς .. τώρα οι άλλοι τρέχουν να προλάβουν..)

post image

Φίλης Ν. - ΑΥΓΗ [..Η χθεσινή συγκέντρωση που διοργάνωσαν οι τρεις συλλογικότητες που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, όπου ανακοινώθηκε η υποψηφιότητα του Αλέξη Μητρόπουλου για την Περιφέρεια Αττικής, αποτελεί το πρώτο βήμα για τη συνάντηση πολιτών που προέρχονται από διαφορετικούς ιστορικούς πολιτικούς χώρους και συμφωνούν ότι πρέπει να δώσουν από κοινού τη μάχη για να ανατραπεί το Μνημόνιο, δηλαδή έχουν αποφασίσει να συμπορευθούν για μια μακρά περίοδο.Οι τρεις συλλογικότητες εκφράζουν διαφορετικές ευαισθησίες του κόσμου του ΠΑΣΟΚ, που ασφυκτιά με τη νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη του κυβερνητικού κόμματος. Με την κίνησή τους, σηματοδοτούν νέα πορεία, που, αναλόγως του εκλογικού αποτελέσματος, μπορεί να αποτελέσει τον καταλύτη για την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού προς τα αριστερά.Ο “Νέος Αγωνιστής” αποτελείται από μέλη του ΠΑΣΟΚ και “ανένταχτους σοσιαλιστές για την κοινωνική δημοκρατία”. Το σχήμα αυτό, γύρω από το ομώνυμο περιοδικό, διαμορφώθηκε πολιτικά στη μάχη για την υπεράσπιση του άρθρου 16. Είναι οι νέοι αγωνιστές, η κριτική συνείδηση που αφύπνισε μεγάλο μέρος της νεολαίας του ΠΑΣΟΚ. Συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις, δίπλα δίπλα με τους νέους και τους εκπαιδευτικούς της ριζοσπαστικής-ανανεωτικής αριστεράς και συνετέλεσαν στην ανατροπή της γραμμής Παπανδρέου και στην ακύρωση της συνταγματικής αναθεώρησης. Χθες, στην εκδήλωση, τόνισαν ότι “η υποψηφιότητα Μητρόπουλου δεν συνιστά απλώς επιλογή ενός προσώπου. Το ζήτημα δεν είναι η συσπείρωση της παραδοσιακής αριστεράς στο περιθώριο της πολιτικής ούτε η εσωκομματικού τύπου διαμαρτυρία μελών του ΠΑΣΟΚ. Η συνάντηση των σοσιαλιστών με την παραδοσιακή, ριζοσπαστική και ανανεωτική αριστερά, δίνει μια νέα προοπτική, εμφανίζει μια λαϊκή δυναμική. Αυτό πιστεύουμε, γι' αυτό αγωνιζόμαστε. Για την ανάκτηση της ελπίδας”.Δεν πρόκειται, λοιπόν, για μια συνάντηση κορυφής ούτε για προσχώρηση του ενός χώρου στον άλλον ούτε για εκλογικίστικα τερτίπια, ούτε για ασκήσεις παραγοντισμού. Είναι μια συνάντηση που έχει βαθιές ρίζες, όσο βαθιές της επιτρέπουν οι περιστάσεις. Δεν πρόκειται για άλλο ένα “αντάρτικο” ψηφοδέλτιο, που εγγράφεται ως παρένθεση στην εσωκομματική κρίση του ΠΑΣΟΚ. Δεν πρόκειται για μια πρωτοβουλία που μπορεί να στριμωχτεί στο καλούπι μικρομέγαλων νεοαρχηγικών σχεδιασμών.Το ψηφοδέλτιο με επικεφαλής τον Αλέξη Μητρόπουλο μπορεί να αποδειχθεί πρωτοβουλία με εμβέλεια, σε μια περίοδο που η οικονομική κρίση θα πυκνώσει τις κοινωνικές εντάσεις. Όσοι κατασκευάζουν ψηφοδέλτια ελεγχόμενης εσωΠΑΣΟΚικής καταγραφής, θα διαψευστούν, ίσως και πριν τις εκλογές, αναλόγως της έκβασης των οικονομικών και κοινωνικών εξελίξεων. Είμαστε μόλις στην αρχή...] ------------------------- Επιτέλους ο αγώνας τώρα δικαιώνεται .. η συνάντηση της Σοσιαλδημοκρατίας με την ανανεωτική αριστερά είναι γεγονός.. ( ά.. ρε Ανδρουλάκη .. εσύ τα είχες προβλέψει από νωρίς .. τώρα οι άλλοι τρέχουν να προλάβουν..) ---------------------------- Αλέξης Μητρόπουλος , ο θαυμαστής και υμνητής του έτερου παπατζή .. με δικά του λόγια λοιπόν >> .. [.. Και καταλήγουμε στη μελαγχολική διαπίστωση ότι, μετά την αποδημία του αείμνηστου Ανδρέα από την ευμετάβολη και ευάλωτη ελληνική πολιτική ζωή, η τέχνη αυτή έχασε τον έξυπνο, ευέλικτο και διαλεκτικό βηματισμό της αυτονομίας..]

Εικόνες:

από αριστερός (όχι του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) 15/09/2010 12:03 μμ.


Το συνάδελφό σου τον Ανδρέα τον Παπανδρέου αναπολείς ρε θηρίο;;;

Ο Κουβέλης, ο Τσίπρας κι ο Αλαβάνος μια γραμμή είναι, ρε gar (άλλο τα ρεύματα που σέρνουν πίσω τους, που όντως έχουν υπαρκτές διαφορές).

Για πες μου τώρα, το 2012 ο "αρχηγός" θα βάλει για πρόεδρος ή θα συνεχίσει ο Μεντβέντιεφ; Τι λέει η πρεσβεία;;

Σχόλια και υπογραμμίσεις δικά μου.

Το κείμενο είναι από την αυγή, και αποτελεί το ιδεολογικό περιτύλιγμα της συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ

ΣΥΡΙΖΑ: Περιχαράκωση ή άνοιγμα

Ημερομηνία δημοσίευσης: 12/09/2010

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΦΙΛΗ

Σε βαθύτατη κρίση, με αβέβαιη την έκβασή της, μπήκε ο ΣΥΡΙΖΑ μετά την οριστικοποίηση της ρήξης με τα δύο ψηφοδέλτια στην Περιφέρεια Αττικής που είναι πιθανό να τροφοδοτήσει χωριστικές κινήσεις και σε άλλες περιοχές της χώρας. Το αδιέξοδο που κατεγράφη την περασμένη Πέμπτη στις συνεδριάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, είχε προαναγγελθεί εδώ και μήνες όταν είχαν διαφανεί ανταγωνιστικά πολιτικά σχέδια στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ με τη συγκρότηση του “Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής” και τη διαφαινόμενη από τότε πρόθεση του Αλ. Αλαβάνου να ηγηθεί ψηφοδελτίου στην Περιφέρεια Αττικής, ανεξάρτητα από την όποια απόφαση του συμμαχικού σχήματος. Ο τέως πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ προσέδιδε στη μάχη της Αττικής κεντρικό χαρακτήρα για την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού, επιφυλάσσοντας για τον εαυτό του ακόμη και την πρωτοβουλία ίδρυσης "νέου πολιτικού υποκειμένου".

Σε συνέντευξή του την περασμένη Τρίτη στη ΝΕΤ ο Αλ. Αλαβάνος είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ότι "ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί ολόκληρος να προχωρήσει, αν δεν γίνει όμως αυτό δεν μπορεί όλες οι δυνάμεις να υποτάσσονται για να κρατήσουμε τον ίδιο πολιτικό χάρτη (...) αν δεν μπορέσει η αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ να εξελιχθεί θα υπάρξουν πρωτοβουλίες από άλλους χώρους". Επίσης υπενθύμισε ότι "σε εποχές κρίσης έχουμε συνήθως διαιρέσεις" φέρνοντας το παράδειγμα του Α. Παπανδρέου και της διάσπασης της Ένωσης Κέντρου και της δημιουργίας του ΠΑΣΟΚ.

Πίσω από την "αντικειμενική" ιστορική καταγραφή μπορεί να διακρίνει κανείς την αναζήτηση παραδείγματος, παρότι στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ η ιδρυτική του συνθήκη αφορά την ανάγκη ενότητας της αριστεράς. Η υποψηφιότητα του Αλ. Αλαβάνου και η συγκρότηση του "Μετώπου" εντάσσονται από τους ίδιους σε σχέδιο “υπέρβασης” του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και της αριστεράς, εξ ου και οι αναφορές τους για “νέο ΕΑΜ”. Ήταν λοιπόν επόμενο η υποψηφιότητα Αλαβάνου να γίνει αποδεκτή μόνο από όσες συνιστώσες έχουν δεχθεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο του συμμετέχοντας στο "Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής" (ΚΟΕ, ΚΕΔΑ, ΔΕΑ, ΑΠΟ).

 

"Νέο συμβόλαιο στον ΣΥΡΙΖΑ"

Η κρίση που είχε ξεσπάσει μετά τις ευρωεκλογές και την παραίτηση Αλαβάνου, παρά την είσοδο του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, σοβούσε επί έναν χρόνο. Τροφοδοτούσε μάλιστα φυγόκεντρες τάσεις και μέσα στον ΣΥΝ, όπως φάνηκε με την αποχώρηση της Ανανεωτικής Πτέρυγας. Στο συνέδριο του ΣΥΝ, με μεγάλη πλειοψηφία, συνομολογήθηκε η ανάγκη να υπάρξει ένα "νέο πολιτικό συμβόλαιο" και να αλλάξει σελίδα ο ΣΥΡΙΖΑ (αποφάσισε ο ΣΥΝ, να αλάξει σελίδα ο ΣΥΡΙΖΑ... Με ποιά αρμοδιοτητα;). Βασική επιδίωξη ήταν το άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στις σοσιαλιστικές δυνάμεις που διαφωνούν με το Μνημόνιο(υπάρχουν τέτοιες; Και αν ναι, τότε ποιές;) και στη ριζοσπαστική οικολογία(ποιά ακριβώς είναι αυτή, ποιός ο πολιτικός της φορέας, και πως μπορεί η οικολογία να είναι ριζοσπαστική;), καθώς και η δημοκρατική λειτουργία του συμμαχικού σχήματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στρατηγική επιλογή του ΣΥΝ (το πως ο ΣΥΝ που είναι βάση του καταστατικού του, συνασπισμός κομμάτων, μετέχει ως τέτοιος σε έναν άλλο συνασπισμό κομμάτων, το ΣΥΡΙΖΑ, μάλλον δεν αποτελεί ζήτημα για κανέναν...) , αλλά χωρίς να διαιωνίζονται οι αιτίες της κρίσης.

Με την επιλογή για το άνοιγμα στις αντιμνημονιακές σοσιαλιστικές δυνάμεις (ξανά: υπάρχουν τέτοιες; Και αν ναι, τότε ποιές;)δεν συναίνεσαν πολλές από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, που θεωρούν ότι στην παρούσα φάση δεν υπάρχουν δυνατότητες συνάντησης στη βάση και ότι οι προτεινόμενες υποψηφιότητες είναι αποτέλεσμα διαδικασιών κορυφής. Εκφράζεται μάλιστα ο φόβος ότι σε αυτήν την εκλογική συνεργασία μπορεί να χαθεί η φυσιογνωμία της ριζοσπαστικής αριστεράς.

Ακόμη και αν παραδεχτεί κανείς ότι υπήρξαν ατυχείς χειρισμοί, η κατεύθυνση διεμβολισμού της λαϊκής δυσαρέσκειας του ΠΑΣΟΚ είναι η μόνη τακτική που ανταποκρίνεται στη συγκυρία του Μνημονίου (προσέξτε που θα καταλήξει μετά) και στην ανάγκη η αριστερά να διευρύνει την επιρροή των αξιών και του προγράμματός της. Μια τέτοια επιθετική πρωτοβουλία αναμφισβήτητα μπορεί να εξυπηρετηθεί με την αξιοποίηση των στελεχών της αριστεράς. Η πολιτική εμπειρία έχει δείξει ότι δεν αρκεί. Η μετακίνηση ψηφοφόρων από τα μεγάλα κόμματα είναι μια σύνθετη διαδικασία, κατά την οποία η ηγεμονία της αριστεράς δεν αφορά μόνο τη βάση, αλλά πρέπει να επηρεάζει και τις πολιτικές εκπροσωπήσεις από τους άλλους χώρους (άρα όχι μόνο έχουν δίκιο οι ανησυχούντες περί συνεργασίας σε επίπεδο κορυφής, αλλά ομολογείται και σαφώς πως η επιδίωξη δεν είναι ο διεμβολισμός της λαϊκής εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ, αλλά η συνεργασία σε επίπεδο κορυφής με κομμάτι των στελεχών του, τα οποία ως γνωστό εφαρμόζουν ή ανέχονται τόσα χρόνια τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του, και κατά συνέπεια η αναβάπτιση τους στην λαϊκή συνέιδηση). Η περίπτωση του γερμανικού αριστερού κόμματος Die Linke είναι χαρακτηριστική, μέσα, βέβαια, στη διαφορετικότητα των συνθηκών (η διαφορετικότητα των συνθηκών είναι τέτοια, που είναι απαγορευτική για κάθε συσχετισμό, αρχίζοντας από τον αντικειμενικό παράγοντα της καπιταλιστικής ανάπτυξης της Γερμανίας και την θέση της στην ενδοϊμπεριαλιστική ιεραρχία με ό,τι αυτή συνεπάγεται για το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό της, μέχρι την «ελληνική ιδιεταιρότητα», της ύπαρξης ενός πολύ ισχυρου για τα ευρωπαϊκά δεδομένα κομμουνιστικού κόμματος το οποίο αποτελεί και σημείο αναφοράς -θετικό ή αρνητικό είναι άλλη κουβέντα- για όποιον αυτοπροσδιορίζεται στην χώρα μας ως «αριστερός»)

Το άνοιγμα στον αδιαμόρφωτο σοσιαλιστικό χώρο της διαφωνίας (τον ποιόν;) δεν αφορά μόνο στις εκλογές του Νοεμβρίου. Δεν είναι μια ζαριά. Αφορά ολόκληρη την πολιτική περίοδο που προσδιορίζεται από την επιχειρούμενη "μεταπολίτευση ΔΝΤ". Άλλωστε η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, επιχειρώντας αμφίπλευρα ανοίγματα με τον Τατούλη και τη Δημοκρατική Αριστερά, επιχειρεί να συγκροτήσει τον κεντρώο χώρο στη βάση της εξουσίας του Μνημονίου.

Στον αντίποδα της στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ για την κεντροαριστερά, η ριζοσπαστική - ανανεωτική αριστερά (ριζοσπαστική ή ανανεωτική; Αποφασίστε επιτέλους!) ανοίγει την ατζέντα της ανατροπής του πολιτικού σκηνικού, επιδιώκοντας τη συνάντηση με το “αντιμνημονιακό” ΠΑΣΟΚ (το ποιό ακριβώς;). Χωρίς τον μανιχαϊσμό της “καλής βάσης” και της “κακής κορυφής”.  (δηλαδή υπάρχει και «καλό ΠΑΣΟΚ» σε επίπεδο κορυφής) Χωρίς την εξώθηση της αριστεράς στην ασφάλεια των βεβαιοτήτων (αφού δεν υπάρχουν "ασφαλείς βεβαιότητες", όχι μόνο για τον καπιταλισμό τώρα, αλλά και για το ίδιο το μνημόνιο μπορούμε να συζητήσουμε προφανώς, σε κάποιο κοντινό ή μακρυνό μέλλον), στη “γωνία”. Γι' αυτό η τακτική αυτή συναντά τη λυσσαλέα αντίδραση (που ακριβώς εκφράστηκε αυτή, και μάλιστα "λυσσαλέα";) εκπροσώπων του συστήματος του Μνημονίου (το καπιταλιστικό σύστημα, έγινε σύστημα του μνημονίου), που βολεύονται με την πολιτική της κομματικής περιχαράκωσης του ΚΚΕ (και προφανώς βολεύονται τόσο πολύ, που κάποιοι έχουν φτάσει στο σημείο να ζητάνε -άλλο εάν το εννοούν και πραγματικά- να βγει εκτός νόμου!).

Η εξ αριστερών ανατροπή του πολιτικού συστήματος δεν μπορεί να γίνει υιοθετώντας τα χειρότερα υλικά της μεταπολίτευσης που έδυσε, τον λαϊκισμό (ας είμαστε ρεαλιστές σε καπιταλιστικό πλαίσιο), τον αρχηγισμό (στην νέα εποχή οι «ηγέτες» πρέπει να είναι αναλώσιμοι, για να μπορούν να εναλλάσονται), τις συνωμοσιολογική αντίληψη για τις κοινωνικές εξελίξεις (δεν δρομολογούνται από κανένα κέντρο αποφάσεων, είναι φυσικές καταστροφές, κάτι σαν τους σεισμούς)και τον τυφλό αντιευρωπαϊσμό(μια χαρά ήταν το Μάαστριχτ,σιγά μην πάμε και ενάντια στην ΕΟΚ).

 

Το καμπανάκι των δημοσκοπήσεων

Στις δημοσκοπήσεις της τελευταίας εβδομάδας καταγράφεται μεγάλη υποχώρηση του ΠΑΣΟΚ, κατάρρευση της Ν.Δ. και δυνατότητες ισχυρής εκλογικής καταγραφής της αριστερής αμφισβήτησης (υπάρχει και δεξιά;) στο Μνημόνιο, με τον ΣΥΡΙΖΑ, παρά την απογοητευτική εικόνα του, να παραμένει ελπίδα για εκατοντάδες (κόψε κάτι) χιλιάδες πολίτες. Επίσης το ποσοστό των πολιτών που προσανατολίζεται στην αποχή φθάνει σήμερα το 33% έως 35%, με τον 1 στους 3 από αυτούς τους πολίτες να προσδίδει άμεσα πολιτικό μήνυμα στην αποχή του (αυτό από που προκύπτει; -και ποιό είναι το μύνημα αυτό;). Υποψηφιότητες, όπως αυτή του Αλ. Μητρόπουλου, συγκεντρώνουν απρόσμενα μεγάλα ποσοστά αποδοχής, καθώς ανταποκρίνονται σε υπόγειες λαϊκές κινητικότητες στη βάση και των δύο μεγάλων κομμάτων. Η πολιτική συμπεριφορά των νέων θα αποδειχθεί ένας επιπλέον καθοριστικός παράγων για τη διαμόρφωση του νέου πολιτικού σκηνικού.Οι δύο μήνες που μεσολαβούν μέχρι τις εκλογές συνιστούν πυκνό πολιτικό χρόνο. Η επιδείνωση της οικονομικής κρίσης θα συμπαρασύρει ακόμα περισσότερο στη δίνη της αναξιοπιστίας την κυβέρνηση, χωρίς να φαίνονται σημάδια εντυπωσιακής ανάκαμψης της Ν.Δ. Ίσως τώρα, και όχι με τη δημοσκοπική έκρηξη του 2008, θα ήταν η ευκαιρία για δυναμική παρέμβαση της ριζοσπαστικής - ανανεωτικής αριστεράς (ξανά: ή ριζοσπαστική ή ανανεωτική, Αποφασίστε επιτέλους!) , σφήνα στο καταρρέων πολιτικό σύστημα. Άνοιγμα, δηλαδή πρόσθεση δυνάμεων, και όχι διάσπαση χρειάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ.

 

Όλα θα είναι διαφορετικά μετά τις εκλογές

Είναι δύσκολο να ελπίζει κανείς σε φερέγγυα ενωτική εκλογική κάθοδο όλων των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς αντίπαλα πολιτικά σχέδια και προσωπικές επιλογές δεν ξεπερνιούνται βολονταριστικά (οι προσωπικές επιλογές με καλή διάθεση ξεπερνιούνται. Για τα αντίπαλα πολιτικά σχέδια πάλι όταν είναι πραγματικά τέτοια, η διάσπαση είναι και ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ , και ΙΚΑΝΟΣ και ΑΝΑΓΚΑΙΟΣ όρος για το ξεπέρασμα τους)  . Τουλάχιστον ας έχουμε κατά νου αυτό που σοφά διαμήνυσε μέσω της "Αυγής" ο Μ. Γλέζος, ότι "οι εκλογές θα περάσουν. Τα προβλήματα του λαού θα υπάρχουν και εμείς ενωμένοι (με ποιούς;) πρέπει να τον βοηθήσουμε". Αναμφίβολα τα αποτελέσματα των εκλογών (και όχι φυσικά η μαζικοποίηση των απεργιών και των κινητοποιήσεων) θα αποτελέσουν καθοριστικό παράγοντα επιβράβευσης ή απόρριψης πολιτικών σχεδίων. Και το πιθανότερο είναι ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές να μην είναι ο ίδιος με τον σημερινό.

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=566177

Ποιος είναι ο Αλέξης Μητρόπουλος

Ο εργατολόγος Αλέξης Μητρόπουλος αντιδικτατορικός αγωνιστής και ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε στον Πύργο της Ηλείας και από μαθητής γυμνασίου διώχθηκε για τις δημοκρατικές του ιδέες. Ως φοιτητής της Νομικής Σχολής Αθηνών, στη διάρκεια της δικτατορίας, φυλακίστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα και βασανίστηκε από τα Σώματα Ασφαλείας του δικτατορικού καθεστώτος. Σήμερα διδάσκει Εργατικό και Συνδικαλιστικό Δίκαιο στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών και είναι συγγραφέας 13 βιβλίων για εργασιακά, συνδικαλιστικά και πολιτικά θέματα

Την περίοδο 1981-1985, ύστερα από πρόταση του Ανδρέα Παπανδρέου, ασχολήθηκε με το νομοθετικό έργο της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, στους τομείς της εργατικής και κοινωνικής πολιτικής, με την ιδιότητα του ειδικού συμβούλου στο υπουργείο Εργασίας. Στα δύο Συνέδρια του ΠΑΣΟΚ που συμμετείχε, τον Μάιο του 1984 και τον Μάρτιο του 2008, εξελέγη μεταξύ των πρώτων στην Κεντρική Επιτροπή και το Εθνικό Συμβούλιο, αντίστοιχα.

(παραμένει στο "εθνικό συμβούλιο" του ΠΑΣΟΚ* έως και σήμερα)


http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=566128



* Ναι του ίδιου ΠΑΣΟΚ, που έκοψε τις συντάξεις και τα δώρα, που κατάργησε το 8ωρο και καθιέρωσε την εκ περιτροπής εργασία,  που ξεκλήρησε την φτωχή αγροτιά, που ψήφισε τον αντιτρομοκρατικό, που μας έφερε σαν σωτήρα το ΔΝΤ, που ξυλοκοπούσε τους συνταξιούχους, που συλλάμβανε από τον εκφωνητή του πολυτεχνείου και "ψέκαζε" μέχρι τον..Γλέζο, που μας ξεμπατήριασε με την υιοθέτηση του ΕΥΡΩ, που οδήγησε την χώρα στην χρεοκοπία με την διοργάνωση της ολυμπιάδας κλπ.Δεν πρόκειται περί συνωνυμίας!

Υ.Γ.1) Τόσα χρόνια διαβάζω την "Αυγή". Την μία τους φταίει ο "νεοφιλελευθερισμός", την άλλη το "μνημόνιο". Η λέξη "καπιταλισμός" ταμπού είναι εκεί μέσα;

Υ.Γ.2) Προς αποφυγή παρεξηγήσεων: Προσπάθησα να σχολιάσω το κειμενο μόνο με την παράθεση των εσωτερικών του ηθελημένων ασαφειών και αντιφάσεων, χωρίς να παραθέσω (στο μέτρο του δυνατού) τις προσωπικές μου απόψεις πάνω σε ο,τιδήποτε, και λαμβάνοντας υπόψη τις ιδεολογικές αντιλήψεις του συγγραφέα του.


από αγωνιστής 15/09/2010 1:36 μμ.


Οι τρεις συλλιγικότητες που στηρίζουν Μητρόπουλου είναι σοσιαλδημοκρατικές-σοσιαλιστικές και είναι ξεκάθαρα ενάντια στο Μνημόνιο.

Αυτές αποτελούν έναν υπό διαμόρφωση πόλο εκτός αριστεράς που μπορεί να αγωνιστεί ενάντια στο μνημόνιο μαζί με την ριζοσπαστική-ανανεωτική αριστερά.

από αριστερούλης 15/09/2010 2:46 μμ.


είναι τελειωμένοι προ πολλού και ειδικά γλειώδεις προσωπικότητες όπως αυτές του Μητρόπουλου και του Δημαρά. Χυδαία παλιοτόμαρα, αν είχανε αντιδράσει το 1990 θα είχε ενα νόημα. Όλα τα προηγούμενα χρόνια ήταν καλά, με το χέρι μέσα στο καζάνι.

Η αριστερά δεν έχει ανάγκη τους πασόκους. Ο κόσμος που ψήφισε πασοκ άλλωστε δεν είναι ηλίθιος απαραίτητα και αν υπήρχε μια αριστερή ενωτική υποψηφιότητα με χαρακτηριστικά όπως αυτά του Αλαβάνου αλλά πιο πολιτική και πιο δεσμευμένη θα πήγαινε για πρώτη δύναμη στην Αττική. Καλά κρασιά

από σχολιαστής 15/09/2010 10:13 μμ.


Καθόλου άδικος δεν είμαι:

Εκτός από τις -γνωστές φαντάζομαι- δηλώσεις του αντιπρόεδρου της κυβέρνησης Θ.Πάγκαλου πως "και εάν δεν υπήρχε το μνημόνιο θα έπρεπε να εφαρμόσουμε τα μέτρα που προβλέπει" έχουμε και:

Γ. Πεταλωτής:

«(...) Ακολουθούμε μια συγκεκριμένη πολιτική και προχωράμε σε ενέργειες, οι περισσότερες από τις οποίες δεν αναφέρονται στο μνημόνιο, γιατί τις πιστεύουμε, γιατί χρειάζονται για να βγούμε από την κρίση, αλλά και για να αλλάξουμε τη χώρα. Εάν καθίσει κανείς και αξιολογήσει το τι κάνουμε, θα δει ότι μόνο ένα μικρό μέρος περιλαμβάνεται στο μνημόνιο (...) Σε πολύ μεγάλο βαθμό οι πολιτικές (σ.σ. του μνημονίου) είναι πολιτικές της κυβέρνησης οι οποίες έχουν βάθος και συμβαδίζουν με τις προγραμματικές μας δεσμεύσεις (...) Είναι δύσκολες οι αποφάσεις που λαμβάνουμε. Είναι αναγκαίες όμως, όχι απλώς για να βγούμε από τη δύσκολη αυτή συγκυρία αλλά για να πάμε σε πολύ μεγάλες αλλαγές».

Με άλλα λόγια, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διαβεβαιώνει ότι με ή χωρίς μνημόνιο, το ΠΑΣΟΚ θα έπαιρνε ακριβώς τα ίδια αντιλαϊκά μέτρα

Στο ίδιο ακριβώς πνεύμα, ο υπουργός Εσωτερικών Γ. Ραγκούσης, μιλώντας στις 6/9 στο «Μέγκα» διαβεβαίωσε ότι στις συναντήσεις του με την τρόικα, «τους τόνισα ότι τίποτα από αυτό δεν είναι κάτι που κάνουμε επειδή μας επιβλήθηκαν από την τρόικα. Ολοι μας εφαρμόζουμε πολιτικές προδιαγεγραμμένες».

«Θα ζήσουμε με το μνημόνιο τα επόμενα χρόνια. Υπάρχουν διχογνωμίες κατά πόσον είναι ωφέλιμο ή όχι για τη χώρα, αλλά το κρίσιμο διακύβευμα στις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση δεν είναι το μνημόνιο», δήλωσε ο υποψήφιος δήμαρχος Αθήνας με το ΠΑΣΟΚ Γ. Καμίνης.

 

ο υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γ. Μπουτάρης που θα στηρίξει το ΠΑΣΟΚ ανέφερε ότι «σε αυτήν τη φάση μνημόνιο - ξεμνημόνιο πρέπει όλοι μαζί να δουλέψουμε ο καθένας στον τομέα, τον οποίο επιλέγει, να δουλέψουμε προκειμένου να βγει η χώρα από αυτή την κρίση».

ο υποψήφιος δήμαρχος και νυν Νομάρχης Πειραιά Γ. Μίχας. Μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό «BHMA 99,5» και αναφερόμενος στα χρέη του δήμου, προανήγγειλε την «αύξηση των δημοτικών τελών» και το «κλείσιμο των δημοτικών επιχειρήσεων», που θα συνοδευτούν ακόμα από απολύσεις και «περικοπές» στο ραδιόφωνο του Πειραιά.

Εκτός αυτών έχουμε και τις προεκλογικές εξαγγελίες του πρωθυπουργού, στις οποίες μίλαγε για "αναδιαρθρώσεις" τόσο στον εργασιακό τομέα, όσο και στο ασφαλιστικό.

Υπήρχε άνθρωπος με σώας τας φρένας, που να κατάλαβε απο αυτό πως θα καταργούσε π.χ. την ημιαπασχόληση ή πως θα μείωνε τα όρια ηλικίας για τη σύνταξη;

Σχεδόν το σύνολο των μέτρων του μνημονιου περιλαμβάνεται στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, και έρχονται σήμερα άνθρωποι από αυτόν τον χώρο να μας πουν ΤΩΡΑ(!), πως μετά από ότι έχει γίνει από την εποχή Σιμήτη τουλάχιστον, μέχρι τώρα, εξακολουθούν να παραμένουν στο ΠΑΣΟΚ σαν στελέχη αλλά δεν είναι νεοφιλελεύθεροι, και μόλις σήμερα κατάλαβαν τι γίνεται εκεί μέσα;

Κάποιοι ψάχνουν για χαύνους....

Υ.Γ. Με τον όρο "ανανεωτική αριστερά" έχει επικρατήσει να αποκαλείται το κομμάτι εκείνο της, που οι αναφορές του είναι στον ευροκομμουνισμό και τη σοσιαλδημοκρατία, προέρχεται από το Κ.Κ.εσ. του Κύρκου και κινείται στα δεξιά του ΚΚΕ.

Με τον όρο "ριζοσπαστική αριστερά" έχει επικρατήσει να αποκαλείται το κομμάτι εκείνο της, που όντας επαναστατικό, κινείται στα αριστερά του ΚΚΕ.
Το πως γίνεται να υπάρχει πολιτικός χώρος που να αυτοπροσδιορίζεται ως "ανανεωτική και ριζοσπαστική αριστερά" ταυτόχρονα, ούτε η ξύλινη γλώσσα της Κουμουνδούρου δεν έχει καταφέρει να μας το εξηγήσει ακόμη.
Ανοιχτός για διευκρεινήσεις...

από Απάτσι 16/09/2010 12:10 πμ.


Ποιά είναι η γνώμη του Κουβέλη για τα εκατομμύρια ευρώ που χρωστάνε οι δήμοι και οι κοινότητες, εκατομμύρια που φαγώθηκαν σε μίζες, εργολαβίες και κωλάδικα/σκυλάδικα/έντεχνους του καλοκαιριού;

Να διαγραφούν;
Να παραγραφούν;
Να κατασχεθούν από δημάρχους, κοινοτάρχες και δ.συμβούλια;
Να τα πληρώσουμε εμείς οι υπόλοιποι;
Να τα πληρώσει ο Μαρινάκης;

Κάτι πρακτικό τέλος πάντων...

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License