Προσωπικές σημειώσεις

...αν ενδιαφέρουν κάποιον που δεν ήταν πάνω.

Φτάσαμε με τραίνο από Αθήνα το πρωί της Παρασκευής. Το τραίνο ήταν γεμάτο από συντρόφους, σε πολύ καλό κλίμα. Συζητήσεις, γνωριμίες, κουβεντούλα, προετοιμασίες και προβλέψεις. Στον σταθμό της Θεσσαλονίκης περίμεναν μπάτσοι (ειδικοί φρουροί) προφανώς προληπτικά, αφού δεν κουνήθηκαν από το γραφειάκι τους στην είσοδο του σταθμού. Μπήκαμε στο λεωφορείο για κέντρο. Είχαμε δώσει ραντεβού με φίλους που είχαν φτάσει από προηγούμενες μέρες. Ρώτησα τον οδηγό πού είναι ο δρόμος στον οποίο είχαμε το ραντεβού. Εισέπραξα ένα εχθρικό βλέμμα, και ξαναρώτησα. Μου είπε ότι ο δρόμος βρισκόταν «κάπου στα ανατολικά» κι όταν τον ρωτησα σε πόσες στάσεις να κατέβω μου είπε «δεν περνάω από εκεί» και γύρισε το κεφάλι του. Μετά από πολύ περπάτημα βρεθήκαμε. Στην αρχή χαθήκαμε και χρειάστηκε να ρωτήσουμε μια κυρία για το πού θα έπρεπε να πάμε. Επιτάχυνε το βήμα της, προχώρησε 5-6 μέτρα και μας είπε με σαφώς φοβισμένη φωνή πώς θα συνεχίζαμε. Στους δρόμους του κέντρου οι μπάτσοι ήταν αρκετοί, όχι όμως περισσότεροι από όσοι στήνονται καθημερινά γύρω από τα Εξάρχεια. Στα προάστια όλα φαίνονταν φυσιολογικά, αραιά και πού κάποιοι ασφαλίτες. Οι πολίτες ήταν ήδη τρομοκρατημένοι μόνο από την πλύση εγκεφάλου που τους είχαν κάνει τα κανάλια και οι μπάτσοι τις προηγούμενες μέρες. Δεν υπήρχε καμμία φιλική διάθεση. Ελάχιστες οι εξαιρέσεις (που απλά δεν σε κοιτούσαν στραβά). Το Σάββατο ξεκινώντας για την πορεία και μόλις εκδηλώθηκαν τα πρώτα επεισόδια βρέθηκα στην πλατεία Αριστοτέλους. Η ατμόσφαιρα ήταν αποπνιχτική από τα δακρυγόνα αλλά η σύγκρουση κρατούσε δυνατά. Οι μπάτσοι δεν μπορούσαν να προχωρήσουν για κανα μισάωρο από τις επιθέσεις που δεχόντουσαν. Σε μια αντεπίθεσή τους κατάφεραν κι έσπρωξαν τον κόσμο προς την παραλία ρίχνοντας δεκάδες επιπλέον δακρυγόνα. Ο κόσμος ήταν προετοιμασμένος στην πλειοψηφία του (μάσκες, γυαλιά, μααλόξ, σόδες) και δεν πανικοβλήθηκε. Εκείνη τη στιγμή οι εκρήξεις, τα ποδοβολητά, οι φωνές ήταν κάτι το απίστευτο. Ανέβηκαν διμοιρίες και από την άλλη πλευρά της Αριστοτέλους και απόκοψαν αυτό το κομμάτι της Εγνατίας. Κάποιος κόσμος εγκλωβίστηκε στην πλατεία του Βενιζέλου, κι αργότερα έμαθα πως αρκετές συλλήψεις έγιναν εκεί. Εμείς κατεβήκαμε από τα στενά της αγοράς προς τη Μητροπόλεως. Είχα μείνει από τους τελευταίους και βρέθηκα μπροστά σε 2 γιαγιάδες με αναπνευστικά προβλήματα, τυφλωμένες από τα χημικά. Είχα μαζί μου σόδα και με τη βοήθεια ενός άλλου συντρόφου την βοηθήσαμε να απομακρυνθεί. Η δεύτερη όταν την πλησίασα τρόμαξε (πιθανώς βλέποντας τη μάσκα, τα γυαλιά, το σκούφο κλπ) και έκανε πίσω. Τα δακρυγόνα και οι κρότου-λάμψης έσκαγαν ακόμα και χρειάστηκε να της φωνάξω για να με ακούσει. Της είπα «μή φοβάσαι, θα σου κάνει καλό» και έκπληκτος άκουσα να μου λέει «δεν θέλω τίποτα από εσάς»! Έφυγα – αηδιαμένος - και προχώρησα από τα στενά της αγοράς, όπου βρήκα ένα ζευγάρι που παρ’ ότι είχαν μααλόξ με παρακάλεσαν να τους δώσω σόδα («ό,τι έχεις» μου είπανε). Τους έδωσα και συνέχισα. Για αρκετή ώρα ήμουν χαμένος. Σε κάποια φάση βρέθηκα σε ένα στενό και προχωρώντας στο πεζοδρόμιο, βγήκε ένας καφετζής και μου είπε «στρίψε γρήγορα πάνω». Κατάλαβα ότι εννοούσε πως στα στενά ήταν ασφαλίτες που μάζευαν κόσμο. Μια από τις εξαιρέσεις. Τελικά βρήκα ένα μπλοκ του φόρουμ αποκλεισμένο σε έναν κάθετο δρόμο και έφτασα μέχρι τον Λευκό Πύργο. Σχεδόν όλα τα μαγαζιά ήταν θωρακισμένα με λαμαρίνες και κόντρα πλακέ, στα οποία κάποιοι έγραφαν εμπνευσμένες ατάκες του στυλ «φύλαγε τα ρούχα σου...γιατί εξάλλου ποιός θα τα ΄παιρνε;» Στο τέλος της πορείας ο κόσμος είχε αράξει στα γρασίδια γύρω απ’ το άγαλμα του Αλέξανδρου. Τότε έφτασαν κάποιοι και μας είπαν για την κατάσταση στα πανεπιστήμια. Είχε ήδη νυχτώσει και ξεκινήσαμε να πάμε προς τα κει, μέσω της Αγγελάκη. Στη μέση της απόστασης ήταν 1-2 διμοιρίες σε χαλαρή φάση, ασφαλίτες και κάποια πυροσβεστικά. Μπροστά μας ήταν κι άλλος κόσμος που πήγαινε προς τα πανεπιστήμια και οι μπάτσοι δεν τους πείραζαν. Μόλις τους πλησιάσαμε παραταχτήκανε κλείνοντας το πεζοδρόμιο και μας έβαλαν στον τοίχο. «Ανοιχτά πόδια, χέρια στον τοίχο» και το κλασσικό κλώτσημα για να ανοίξουν περισσότερο τα πόδια. «Από πού είστε, γιατί είστε εδώ, πού πάτε.» Οι μπάτσοι ήταν αθηναίοι, κι όσο ηλίθιο κι αν ακούγεται τώρα, το προτιμώ απτο να ήταν ντόπιοι. Μας κάνανε σωματικό έλεγχο, όχι πολύ εξονυχιστικό είναι η αλήθεια, και μας είπαν να αδειάσουμε τις τσάντες μας. - Από την Αθήνα ήρθες; (στάνταρ επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις που κάνουν οι μπάτσοι, ποτέ δεν κατάλαβα το λόγο) - Ναι. - Ήσουνα στην πορεία; - Ναι. - Ξύλο έφαγες; - Όχι. - Τυχερός ήσουνα. Βρίσκουν στην τσάντα του φίλου μου προκηρύξεις της ΑΚΣ, φυλλάδια της Legal Team και το φυλλάδιο με οδηγίες αντιμετώπισης δακρυγόνων. Από τους ασυρμάτους ακουγόταν «προσοχή, ανεβαίνουν άτομα του χώρου από την παραλία στα πανεπιστήμια. Σταματάτε τους». - Ωραία αυτά εδώ. (η ειρωνία ξεχυλίζει) Πού τα βρήκατε; Στα πανεπιστήμια; - Στα πανεπιστήμια και στο δρόμο. Το ξεφυλλίζει ο ένας που φαίνεται πιο πιτσιρικάς από όλους γύρω μας. - Ωραία τα λένε. Κάνουν τίποτα αυτά; Μου δείχνει το φυλλάδιο για τα δακρυγόνα. - Έτσι λένε. - Κοίτα ρε που τα ξέρουνε. Μαζέφτε τα. Συνεχίσαμε το δρόμο για τα πανεπιστήμια. Ένα ζευγάρι περαστικοί μεσήλικες σχολιάσαν τους μπάτσους «γιατί τους βάζουν στον τοίχο σαν εγκληματίες, τί κάνανε;» Όσο πλησιάζαμε οι μπάτσοι πυκνώνανε. Ανεβήκαμε τον δρόμο απέναντι από την πλατεία συντριβανίου. Απόλυτη ησυχία και ο δρόμος γεμάτος σκασμένα δακρυγόνα, μέτρησα γύρω στα 30+ διαφόρων τύπων, πέτρες, ξύλα και ένα πρόχειρο μισοκαμμένο οδόφραγμα. Δεν μπορέσαμε να μπούμε μέσα και ξανακατεβήκαμε στην παραλία. Όλο το βράδι έπαιζε ράδιο αρβύλα σε εθνικό δίκτυο σχετικά με τα πανεπιστήμια: θα αρθεί το άσυλο, κάνανε ντου οι μπάτσοι, θα το κρατήσουν τα παιδιά, ότι ναναι. Το πρωί μας είπανε ότι τα πανεπιστήμια αδειάσανε με την βοήθεια του Φόρουμ (ελεγχόμενο). Στο λεωφορείο για το σταθμό, μπήκαμε ταυτόχρονα με μια 30άρα με το 5χρονο παιδί της. Από τη στάση μας κοίταζε φοβισμένα αλλά διακριτικά. Του έλεγε συνέχεια πριν και μετά που μπήκαμε στο λεωφορείο: «Τώρα θα δεις αυτά που έδειχνε η τηλεόραση χτες. Σπάσανε τζάμια και κάψανε αυτοκίνητα.» Το παιδάκι ρωτούσε «γιατί» και «ποιοί το κάνανε» αλλά δεν έπαιρνε απαντήσεις, μάλλον φοβήθηκε που στο λεωφορείο ήμασταν αρκετοί. Όταν περάσαμε από την Εγνατία, όλος ο κόσμος, μαζί κι εμείς γυρίσαμε να δούμε τί είχε γίνει. Είδαμε μαζεμένους περαστικούς γύρω από τα καμμένα ΜακΝτόναλντς, 2-3 βιτρίνες καταεβασμένες κλπ. Το παιδάκι είπε στη μάνα του «Δεν βλέπω τίποτα. Μόνο εκεί έχει σπάσει ένα τζάμι.» Εγώ σιγοτραγούδησα: «Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά, έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα...» Σχόλια: Η πορεία ήταν αρκετά καλή. Ίσως τα μπάχαλα έγιναν σε κακό χρονικό σημείο και της έκοψαν λίγο την αρχική της δύναμη. Η σύγκρουση ήταν αξιοπρεπέστατη και βασικότερο μειονέκτημα και αιτία για μαζικές συλλήψεις ήταν η έλλειψη προσανατολισμού. Ο κόσμος αντέδρασε καλύτερα από κάθε άλλη φορά (και στην πλειοψηφία του ήταν προετοιμασμένος), αλλά δεν του δόθηκε ευκαιρία να το αποδείξει λόγω της μικρής απόστασης που διένυσε η πορεία. Σε μια απόσταση του μεγέθους Σύνταγμα – Πρεσβεία, πιστεύω ότι θα είχε φανεί πολύ καλά η ενότητα που είχε ο όγκος του κόσμου, παρά το μέγεθός του. Η πορεία ήταν συμπαγής κι όχι σκορποχώρι ως συνήθως. «Το αίσχος της ρατσιστικής πόλης», σύνθημα σε αμπαρωμένο με λαμαρίνες μαγαζί στην Τσιμισκή. Κατά τη γνώμη μου περικλείει όλο το κλίμα από πλευράς τοπικής κοινότητας αυτές τις μέρες κι όχι μόνο. Ρατσιστική κοινωνία, μεγαλομανής, τρομακτικά εθνικιστικο/θεοκρατούμενη και στρατο/μπατσόφιλη. Από ρεπορτάζ προηγουμένων ημερών στην ΕΤ3: Ρωτάει η ρεπόρτερ έναν παππού αν του αρέσει ητο κέντρο έτσι αποκλεισμένο και ασφαλισμένο εν όψει των διαδηλώσεων. Ο παππούς απαντάει: «Πού να ξέρω εγώ; Για να το κάνει η αστυνομία καλώς γίνεται.»! Ο πληθυσμός της τρομοκρατημένος, ακόμα και σε προάστια που απέχουν πολύ από το κέντρο (είδαμε αμπαρωμένα μαγαζιά στο Χαριλάου), και η νεολαία αδιάφορη. Η εντύπωση που μου δόθηκε ήταν ότι κανείς δεν ήξερε για ποιό λόγο γίνονταν οι διαδηλώσεις, η άποψή τους τελείωνε στο κάντε ότι θέλετε και φύγετε από την όμορφη(;) πόλη μας. Κρίμα, γιατί θα μπορούσε να είχε πάει αρκετά καλύτερα, αλλά και πάλι για τα δεδομένα της ήταν μια χαρά. Συγχαρητήρια σε όλους (εκτός του ΚΚΕ) και ιδιαίτερα στους θεσσαλονικιούς συντρόφους που αγωνίζονται κάτω από τόσο αντίξοες συνθήκες.

από Leo 22/06/2003 10:22 μμ.


Aderfe tygxanei na eimai apo Thessaloniki kai erxomai na epivevaiwsw pws oti anafereis gia thn antymetwpish pou exei h platia maza stous koinwnikoun agwnes einai akrivws afth pou periegrapses.Polh ths frapas,Paok-Arhs-stoixhma,kana mounaki na vroume kai pou tha pame to vrady. To thetiko einai to kommati twn foithtwn pou einai arketa dynamiko kai oso pernan ta xronia ginetai dynamikotero. Alla mhn trelenesai, o xronos einai me to meros mas.Otan tha anagkastoun na kleisoun se merika xronakia tis "epixeirhseis" tous kai otan tha tous exoun teleiwsei ta exilasthria thymata (alvanoi,anarxikoi,kyvernhsh athinwn), tote tha katalavoun pws se afth thn koinwnia pou ta mpatsogourouna fyllan me tosh pisth ta afentika ths kati den paei kala.

από @ 22/06/2003 11:09 μμ.


ΒΓΑΛΤΕ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ............................

από σιχτιρης 22/06/2003 11:46 μμ.


.....χασαπηδες........... Η τα λεφτα μας να φυγουμε,γαμημενοι!!!!!!

από ΑΣΦΥΚΤΙΩΝ ΣΑΛΟΝΙΚΙΟΣ 23/06/2003 2:54 πμ.


ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΧΕΙ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ ΜΙΑ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗ ΝΤΟΠΙΑ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΑΥΤΑΡΕΣΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΥ(ΕΡΩΤΙΚΗ-ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΑΧΥΛΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ)ΠΟΥ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΟ ΧΥΔΑΙΟ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΓΟΝΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ,ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΩΒΙΝΙΣΜΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΟΤΑΝ ΚΟΛΑΚΕΥΑΝ ΤΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΖΟΥΡΑΡΗΔΕΣ ΔΕΝ ΦΑΝΤΑΖΟΝΤΑΝ ΟΤΙ ΘΑ ΞΕΦΕΥΓΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΝΤΑΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΤΟ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΩ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΟΥΣ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΑΣΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟΥ ΤΗΛΕΜΑΡΚΕΤΙΝΚ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΜΑΖΕΨΟΥΝ ΤΑ ΑΣΥΜΑΖΕΥΤΑ. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΕΧΕΙ ΕΜΠΕΔΩΘΕΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΕΔΩ ΠΕΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ 3 ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΚΑΝΑΛΙΩΝ ΜΕ ΑΝΟΙΧΤΟ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ. ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ! ΚΑΘΕ ΕΝΕΡΓΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΕΙ ΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΙΤΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΦΑΣΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΔΕΡΝΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΗ. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΦΕΡΩ ΤΟ ΛΑΙΦ ΣΤΑΙΛ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΠΟΚΟΛΟΚΥΝΘΩΣΕΙ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΗΣ.

από Π.Μ. 23/06/2003 3:31 μμ.


Θεσσαλονικιός κι εγώ και Θα συμφωνήσω με dobe,Leo και ασφυκτιόντα Θεσσαλονικιό .... δυστυχώς, η Θεσσαλονίκη με το κοσμοπολίτικο και προσφυγικό παρελθόν, έχει γίνει μια πόλη όπου ανθούν τα κάθε είδους εθνικιστικά-φασιστοειδή-ξενόφοβα,ορθοδοξοφονταμελιστικά στοιχεία, με έντονη παρουσία στα τοπικά κανάλια, όπου βγαίνουν και χύνουν το δηλητήριο τους καθημερινά, με καύσεις βιβλίων στο κέντρο της πόλης,με διοργανώσεις εθνικοπατριωτικών εκδηλώσεων (που άλλα κρύβουν από πίσω)... με εθνικιστή ακροδεξιό σε ύπατο τοπικό αξίωμα (Ψωμιάδης).... με μια τοπική κοινωνία να αδιαφορεί ή να ανέχεται όλα αυτά ως περιθωριακά, γραφικά και συνεπώς όχι σοβαρά κι επικίνδυνα (έτσι νομίζουν..) ... με τη νεολαία να τυρβάζει περί άλλων (καφέ στην παραλία, κανά μεζέ στην Άθωνος, κανά μπάνιο στη Χαλκιδική), θεωρώντας ότι δεν μπορεί ν'αλλάξει τίποτα σ'αυτήν την πόλη, αποδεχόμενη τη στασιμότητα με λούστρο καλοπέρασης ... σιχτιρίζοντας κι έχοντας ως μόνιμο άλλοθι το αθηνοκεντρικό κράτος (που έχει σίγουρα το μερίδιο του στη γενική κατάντια), μη κατανοώντας όμως τη δυναμική και την αυτόνομη πορεία που μπορεί να αναπτύξει ένα μητροπολιτικό κέντρο με πληθυσμό ενός εκατομμυρίου (κοιτάξτε καρντάσια πόλεις σαν τις Βαρκελώνη, Λυών, Στρασβούργο, που ακολούθησαν τη δική τους αυτόνομη πορεία, χρησιμοποιώντας τις δικές τους δυνάμεις, μη περιμένοντας τίποτα από τις πρωτεύουσες/κατεστημένο).... εμείς όμως ασχολούμαστε μόνο με τον ΠΑΟΚ και τον ΑΡΗ, κάνουμε διαδήλώσεις για το Γαλακτερό (που μια χαρά παιδί και παίχτης ήταν..) και τα χρέη του κάθε Μπατατούδη, απείλώντας θεούς και δαίμονες (βλέπε τοπικούς βουλευτές κάθε χρώματος)... μια φορά όμως δεν βγήκαμε να κλείσουμε την πόλη και να κάνουμε διαδήλώσεις για το κυκλοφοριακό (μείνετε φίλοι Αθηναίοι για πάνω από ένα Σαββατοκύριακο και θα σας πω μετά εγώ για ερωτική και όμορφη και γοητευτική πόλη), για την παντελή έλλειψη μεγάλων και ουσιαστικών έργων, για την έλλειψη πρασίνου και τη συνεχή πτώση της ποιότητας ζωής ... που ανεχόμαστε τα πολιτικά παιχνίδια που παίζονται εδώ και χρόνια στην πλάτη μας μεταξύ μπλε τοπικής αυτοδιοίκησης και πράσινης κυβέρνησης ... τα λέω αυτά με λύπη και προβληματισμό γιατί ξέρω ότι οι Θεσσαλονικείς αγαπούν όσο ελάχιστοι την πόλη τους και γιατί η πόλη αυτή, με λίγες και ουσιαστικές κινήσεις θα αποτελούσε πραγματικά πρότυπο ... αλλά .... αυτά και μην σας κουράζω άλλο ...

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License