Preventing the State’s infiltration of social movements

*This article was originally published in El Libertario #58, March-April 2010. Although originally based on the actual experiences of Venezuela’s social struggles, it deals with situations and facts of interest to activists anywhere.

post image

For some time now the Venezuelan government has made systematic advances in the reorganization of the national police intelligence system, with the intention of discovering and neutralizing autonomous social movements that appear in the country. The Intelligence and Counterintelligence Law (temporarily suspended) and the new Bolivarian Intelligence Service (SEBIN in Spanish) are but two examples of this. In order to promote the necessary knowledge on this issue among activists, we give an informative recap of the different tactics used by the State to break up the antagonistic social fabric and criminalize its followers.
_The State’s intelligence tactics_
These tricks were developed and/or systematized by the COINTELPRO program of espionage, provocation and information the FBI used to destroy dissident political groups in the United States. They have been used by most of the world’s States and Venezuela is no exception. Here are some examples:
Surveillance: Intelligence and security organizations use the existing technologies to conduct exhaustive surveillance of activists to prepare the corresponding judicial files. To that end they use the existing surveillance technologies. Photographing, filming, following in vehicles, reading email and correspondence are some of the many tactics used against social militants.
In general, cell phones and frequently visited places are infiltrated by the police to eavesdrop in conversations and do what’s called “information sharing” to combine different pieces of information. Let’s not forget that in Venezuela CANTV (State enterprise that monopolizes telephone land lines) and most private communications enterprises lend themselves to such manipulation by the State.
Infiltration: The State usually places undercover agents in popular demonstrations or inside the assemblies with a dual intent: first, to take note of the persons gathered and the information discussed in the assemblies, second, to promote discord among the attendants in order to trivialize the issues. Not many people go to a gathering without previous interest in the conflict or knowledge of some of the people involved. Since the intelligence services normally use dumb or rookie police for this task, a simple conversation with them usually uncovers who is a plant and who isn’t.
A usual trick is the use of informers. These are people close to the group who, for money, favors or the resolution of judicial problems give information about the group to the intelligence agencies. They are hard to detect and more than once activists have been falsely accused of being informants. This has been used successfully against armed groups particularly in the previous century. Because of this, action groups today tend to be smaller and based on extreme affinity and even family ties.
Another form of infiltration is people who attend a reunion or assembly for the first time and push for extreme or violent acts regardless of the issue being discussed. They stand out because of their subversive rants and their proposals for crazy ideas or plans rarely in tune with reality.
Rumors: The use of informers and infiltrators contributes to the spread of rumors that tend to divide a social front or collective. These baseless rumors seek to discredit the organization and its activists.
False communiqués: Intelligence organizations usually write misleading stuff to create confusion among activists and their kindred organizations. The idea is to find a contradiction within the group that will cause its implosion. For example, in Chile the District Attorney created a group named Frente Anarquista Revolucionario (FAR) [Revolutionary Anarchist Front] that in a provocative fashion claimed responsibility for false actions and stirred polemics with the informal Chilean groups in order to destroy them.
Media disinformation: Certain media work in tight cooperation with intelligence organizations. In general they try to create a preconceived opinion about demonstrators and activists, accusing them of sabotage, of being “enemy agents”, “out of control”, or “maladjusted”. An example is the Venezuelan TV program “La Hojilla” whose anchor –a well known and decorated police informant- plays prosecutor, judge and executioner of dissidents against the current government. The media also serves to broadcast wrong information about groups and initiatives or to publish manipulated information about some activist, attempting to discredit his/her commitment with whatever causes he or she upholds.
For this reason the use of counter information is a fundamental tool. In Venezuela – a country where the majority of the radio-electronic media is in the hands of the current government- the use of blogs, Myspace, Twitter or other communication networks is a necessary tool today and will become even more so in the future.
Harassment: In many countries, intelligence organisms use pressure such as telling the boss an employee is a “radical” or inserting information among his/her acquaintances to make him/her feel uncomfortable or persecuted in their trusted milieu. Accusations such as “homosexual”, “rapist”, “drug addict” are common. Another form of harassment is when the State determines the identity of an activist and decides to arrest or interrogate him/her under any pretext. In many cases the arrest is used to “plant” drugs or other things considered illegal (Molotov cocktails, explosives etc). The goal is to make them quit their activism.
Sabotage: Police organizations (or people connected to them) do sabotage against the meeting places of activists as well as theft of materials. They try to sow fear and discouragement among the sympathizers.
Paramilitary: Intelligence organisms form paramilitary organizations which they equip with weapons and train them to perform the “dirty work” that is not convenient to do under “constitutional legality”. In Venezuela this is formed by the evil “combat corps” or the diverse “popular collectives” that police the poor neighborhoods.
Lethal force: When somebody in a social movement achieves notoriety and other means of control or cooptation by the institutional powers fail, they resort to assassinate the dissident either by thugs (masquerading as common criminals) or in supposed confrontations that are usually uncovered if there is an objective investigation.
_Some measures to avoid infiltration_
1) Turn off your cell phone before a gathering: It has been proven that cell phones can transmit information even when they are off. Put them in a place removed from the discussion area or put them in the refrigerator [TN: better yet, remove the battery]. Black Berrys use GPS (Ground Position System) that gives the exact location where you are. Cell phones are use for data sharing and to establish a dissident’s social network.
2) Before entering the gathering location, try to walk around and reconnoiter the outside area and try to identify suspicious activity that could imply undercover police, usually recognizable by their physique, their way of talking or because they look out of place. Rarely will they look you in the eye and they many times stumble with their explanations.
3) When doing mass email use blind carbon copy (bcc) for the addresses, in case your email falls in the wrong hands you will not expose other people.
4) Send your communications from a cyber café or similar service to prevent the intelligence organizations from obtaining your IP (your computer ID code)
5) Affinity and mutual trust among activists in any campaign are the best antidotes against infiltration and repression. Better a few but secure than many and insecure.
6) Do not contribute to the prevailing disinformation, don’t gossip or circulate ill-intentioned information.
7) Be alert – without becoming paranoid- of infiltrators and provocateurs.
8) If you feel you’re under surveillance let your comrades know about it.
9) Never talk to the police. The National Constitution guarantees your right to remain silent. Don’t collaborate with them. Unlike in the United States, in Venezuela collaboration with the district attorney doesn’t exonerate you and only symbolically diminishes your sentence.
_How to secure your computer_
Today computers are the place where activists keep most of their writings and communiqués. In most raids the first things the security forces confiscate are the computers so we recommend the following:
1) Download and update firewalls such as AVG ( or ZoneAlarm ( which are free to download and work with Windows.
2) Install a spyware detector such as Ad-ware in your computer. They can be downloaded free at
3) Deleting documents from your computer doesn’t mean they’re no longer in the hard drive. There is a program called Clean Disk that totally erases them, download it here
4) Encrypt all your sensitive documents. There’s a program called PGP ( that has been successfully used by activists in many countries.
5) Regularly change your email password, it is recommended to use a 16 digit code containing letters and numbers. A short password is easy to detect. Don’t use birth dates, or the names of family members or pets.
6) There is a free internet provider, Riseup ( that gives free and secure email addresses to activists.
_Avoid paranoia_
Some activists become paranoid, which completely immobilizes them, abandoning the struggle and becoming passive members of society. Therefore it is important to think about what was said above so we can act with prior knowledge and diminish risks and weaknesses. We must be conscious of the fact that any struggle for the collective is the potential target of police surveillance and that is part of the social dynamics. The armed organizations of control and repression have been created to counter any type of dissidence therefore by being activists we become their target; however, we have better values than they do: our convictions we uphold for a positive social change. Don’t let fatigue and fear stop you!
[Translation: Luis Prat]


*Bu makale Orijinal olarak El Libertario'nun Mart-Nisan 2010, 58. sayısında yayınlanmıştır. Venezüella'daki sosyal mücadelelerin güncel deneyimlerini esas almasına rağmen, hemen her yerdeki, aktivistlerin ilgisini çeken olayları ve durumları ele almaktadır. Bir süredir konuşulduğu gibi, Venezüella Hükümeti ülkedeki görünen otonom sosyal hareketleri izlemek ve etkisizleştirmek amacıyla, ulusal polis araştırma sisteminde sistematik değişikliklere ve yeniden örgütlenmeye başladı. İstihbarat ve Karşı-İstihbarat Yasası (geçici olarak durduruldu) ve yeni Bolivarcı İstihbarat Servisi (İspanyolca SEBIN) bunun sadece iki örneği. Bu konuya dair aktivistler arasında gerekli bilgiyi sağlamak için, Devlet tarafından kendisine karşı sosyal yapıları yıkmak ve takipçilerini kriminalize etmek için kullanılan farklı taktiklere dair bilgilendirici bir özet hazırladık. Devletin Bilgilenme taktikleri Bu taktikler FBI'ın ABD'deki muhalif politik grupları yoketmek için hazırladığı, COINTELPRO programında/projesinde geliştirilmiş ve sistematize edilmiş; ispiyonaj, provokasyon ve yoketme amacıyla kullanılmıştır. İşte birkaç örneği: Gözetleme: İstihbarat ve güvenlik örgütleri mevcut teknolojiyi, aktivistlerin ayrıntılı gözetlenmesi ve yargı dosyalarının kanıtlanması çalışmalarında kullanıyor. Bunu gerçekleştirmek için mevcut gözetleme teknolojilerini kullanmaktalar. Fotoğraflama, filme alma, araçlarda doğrudan takip etme, e-mailleri okuma ve sosyal militanlara karşı birçok kanıtlama taktiklerinden bazılarını kullandılar. Genel olarak, cep telefonları ve sıklıkla ziyaret edilen yerler polis tarafından konuşmaların gizlice dinlenmesi ve onların çağırdığı ismiyle, “bilgi paylaşımı”; farklı bilgi parçalarını bir araya getirmek için kullanılıyor. Venezüella'nın CANTV'sinin (Sabit telefon hatlarının tekeli olan devlet kuruluşu) ve birçok özel iletişim kuruluşlarının Devlet'in benzer manipülasyonları için kendilerini kullandırdıklarını unutmayalım. Sızma: Devlet, genellike kitlesel gösterilere ya da toplantıların içine iki amaçtan ötürü ajanlar yerleştiriyor: birincisi toplantıda buluşmaya katılanları ve toplantıda konuşulan bilgileri edinmek, ikincisi: konuları önemsizleştirmek için anlaşmazlıkları desteklemek. Önceki, çatışmalı konudaki bilgisi olmadığı halde buluşmaya katılan ya da katılanlar hakkında bilgi sahibi olmadan giden çok fazla insan yok. İstibarat servisleri bu görev için normalde acemi ya da çaylak polisleri kullandığından beri, genellikle bu konuya dair kısa bir konuşma kimin ihbarcı olup olmadığını ortaya çıkartıyor. Alışılmış bir taktik, muhbirlerin kullanılması. Bunlar genellikle gruba yakın insanlar ve para, yardım ya da hukuki problemlerinin çözümlenmesi için grup hakkında istihbarat kurumlarına bilgi veriyor. Onları tanıması zor ve birden fazla sefer aktivistler yanlış olan ajan olduklarına dair suçlandılar. Bu özellikle geçen yüzyılda silahlı gruplara karşı başarılı bir şekilde kullanıldı. Bu yüzden, bugün eylem grupları daha küçük olmaya ve son derece yakınlığın temelinde olmayı değerlendirmesi gerekiyor, aile bağlarında bile. Sızmanın diğer biçimi ise, toplantıya ya da buluşmaya ilk defa katılanların, dikkatsizce şiddet eylemlerine ya da uç eylemlere doğru yönlendirmeye çalışması. Kendilerinin yıkıcı faaliyetlerindeki çıkarlarından ve planlarının gerçeklikle bağlarının ender olmasından; çılgınca fikirler önermelerinden dolayı sivrilirler. Dedikodular: İspiyoncuların ve ajanların kullanımı dedikoduların yayılmasına katkı sağlar ve sosyal birliği ya da kolektifi bölmeyi amaçlar. Bu gibi temelsiz dedikodular örgütlenmeyi ve aktivistlerini güvensizleştirmeye çalışır. Sahte bildiriler: İstihbarat örgütleri genellikle aktivistleri ve yakın ilişkideki örgütlenmelerini yanıltmak amacıyla yanıltıcı şeyler yazarlar. Fikir grubun içten yıkımını sağlayacak bir çelişki bulmaya çalışmaktır. Örneğin, Şili'de Bölge Savcısı “Frente Anarquista Revolucionario (FAR) Devrimci Anarşist Cephesi” adında bir grup kurarak provokatif bir şekilde kabul edilemez eylemlerin sorumluluğunu üstlendiler ve “informel/legal olmayan” Şili'li grupları yoketmek için karmaşık polemiklere girdiler. Medya manipülasyonu: Belirli medya istihbarat örgütleriyle sıkı işbirliği içerisinde çalışıyor. Genel olarak götericiler ve aktivistlerle iligli önyargılı fikirler yaratmaya çalışırlar; sabotajla, “düşman ajanları” olmakla, “kontrolsüzlükle” ya da “uyumsuzlukla” suçlarlar. Bir örneği, sunucusu -iyi bilinen süslü püslü polis ispiyoncusu- olan Venezüella'lı TV programı “La Hojilla”, mevcut hükümete karşı olan muhaliflere yönelik, savcılık, hakimlik ve infazcılık rolünü oynuyor. Medya, aynı zamanda gruplar, insiyatifler hakkında yalan yanlış bilgileri dağıtıyor ya da bazı aktivistlerle ilgili manipülatif bilgiler yayınlayarak, onların(kadın ya da erkek) kararlılıklarını azaltmak için, her çeşit iddialar hazırlıyor. Bu yüzden karşı bilginin kullanımı geleneksel bir araç. Venezüella'da -çoğunluğun yayınlara ulaşabildiği bir ülkede- elektronik medya şimdiki hükümetin ellerinde, blogların kullanımı, Myspace, Twitter ya da diğer iletişim ağları bugün gerekli bir araç ve gelecekte daha da önemli olacak. (Ç.n: İstihbarat servislerinin potansiyel saldırılarına dair analiz, “doğru” olsa da, Myspace, twitter, facebook gibi popüler, kapitalistlerin kontrolündeki yazılımlar hem kapitalist pazarı doğrudan besliyorlar aynı zamanda istihbarat servisleri için açık birer bilgi toplama işlevi görmekte ve kullanımlarında, bu bilgilerin akılda tutulması önemli. Çevrenize baktığınızda ve yine popüler medya'da iktidarların kendi yasalarına göre suç işlediği söylenilenlerin bu ortamlar yardımıyla yakalandığını kendi yaşamlarınızdan pek çok örnekle doğrulayabilirsiniz. Dolayısıyla bu ortamlara yönelmek ciddi tehlikeli de olabilir, denize düşüp faşiste sarılmak gibi bir durumla başbaşa kalabilirsiniz. Popüler bloglar yerine/birlikte, alternatif blogları kullanmakta denenmeli; örneğin,, temel ihtiyacımız mümkün olduğu kadar kimliğinize dair iz bırakmamak, -mümkünse hiç bırakmamak-, tüm izlerinizi silebilmek. Aynı teknik ihtiyacı, size ve sitenize/bloğunuza bağlananların bilgilerini kaydetmeyen bir sunucu, servis, güvenlikte hissetmenizi biraz daha arttıracaktır. İktidarlar sembolize edilmeye çalışıldığı gibi mutlak güce sahip değiller, onu mutlak yapan sizsiniz ya da onu yıkmaya başlayan kendi gücünüzü hissedenin siz olduğunuz gibi. ) Taciz: Bir çok ülkede, istihbarat birimleri patronlara bir işçinin “radikal” olduğunu söylemek gibi ya da eşi dostu arasına benzer bilgilerle onu(kadın ya da erkek) rahatsız hissetmesi ya da sosyal çevresi tarafından eziyet görmesi için uğraşmakta. Genellikle, “eşcinsel”, “tecavüzcü”, “uyuşturucu bağımlısı” gibi suçlamalar. Tacizin diğer biçimi ise, Devlet'in bir aktivistin kimliğini belirlediğinde ve herhangi bir bahaneyle tutuklamak ya da sorgulamak istediğinde olmakta. Bir çok sefer tutuklamalar, uyuşturucu “yetiştirmek” ya da diğer illegal olarak değerlendirilen şeyler kullanılarak gerçekleştirilmekte. (Molotof kokteyli, patlayıcılar vs.) Buradaki amaç, aktivistlerin mücadeleyi bırakmaları yönünde baskı yapmak. Sabotaj: Polis örgütleri (ya da onlarla bağlantılı olan insanlar) aktivistlerin buluşma mekanlarına sabotajlar düzenliyor, hatta bazen mekanlardaki materyalleri çalıyorlar. Sempati duyanlara korku ve cesaretsizlik aşılamaya çalışıyorlar. Paramiliterlik: İstihbarat birimleri silahlarla kuşanmış ve “kirli işlerini” yapmaları için paramiliter örgütlenmelere dönüşüyor çünkü bazı cinayetlerinin “anayasal yasallık” altında gerçekleştirilmesi uygun değil. Venezüella'da bu, şeytani “dövüş kıtası/birliği” adıyla ya da farklı olarak “halkın kollektifleri” olarak yoksul mahallelerde polislik yapan birimlerle gerçekleştiriliyor. Öldürücü güç: Sosyal harekette birisinin ismi genel anlamda kötüye çıktığında ve kontrolün diğer anlamları, kurumsallaşmış güçlerin seçimleri başarısız olduğunda, muhalifi kiralık katillerle(genel suçlu olarak gizlenen) öldürmeye başvuruyorlar ya da eğer maksat objektif bir soruşturma ise muhtemel bir yüzleştirmelerde genellikle deşifre oluyor. Sızmayı önlemek için bazı önlemler # Bir buluşmadan önce cep telefonunuzu kapatın: Cep telefonlarının -kapalı olduklarında dahi- bilgi aktarımı yapabildikleri doğrulandı. Tartışmanın olduğu yerden uzak bir yere götürün ya da buzdolabının içine koyun. [Çevirmenin notu: ya da daha iyisi, pilini çıkartın]. Black Berry telefonları GPS(Yer Belirleme Sistemi) kullanıyor ve nerede olduğunuzun kesin bilgisini sağlayabiliyor. Cep telefonları bilgi paylaşımı için ve “muhalif”in sosyal ilişkilerine erişmek için kullanılıyor. # Buluşma mekanına girmeden önce, etrafta biraz yürümeyi ve dış mekanda keşif yapmayı deneyin ayrıca sivil polislerin gerçekleştiriyor olabileceği, şüpheli hareketlilikleri anlamaya çalışın, genellikledış görünüşlerine göre anlaşılabilirler, ya da konuşma şekillerinden çünkü tuhaf/garip görünebilirler. # Toplu e-mail gönderdiğinizde, adresler için “blind carbon copy / gizli kopya gönder”(Bcc) yöntemini kullanın, çünkü e-mailleriniz(e-mail adresleri de) “yanlış ellere” gidebilir ve başkalarını afişe etmemiş olursunuz. # Bildirilerinizi, internet kafeden ya da benzeri yerlerden göndererek “bilgi toplama örgütlerinin” İP adresinizi ele geçirmenizden korunun. (bilgisayarınızın kimlik kodu) # Filtreleme ve baskıya karşı, herhangi bir kampanyadaki aktivistlerin yakınlık grupları ve karşılıklı güvenleri en iyi ilaç. Bir sürü ve güvensiz olmasındansa “az ve öz”, güvenli olması daha iyi. # Geneldeki dezonformasyonlarına katkı sunmayın, dedikodu yapmayın ya da “hasta niyetli” bilgileri dağıtmayın. # Ajanlara ve provokatörlere dair -paranoyak olmadan- alarmda olun. # Eğer izlendiğinizi düşünüyorsanız/hissediyorsanız yoldaşlarınıza haber verin. # Polisle hiç konuşmayın. Ulusal anayasa sessiz kalma hakkınızı garanti altına alıyor. Polislerle işbirliği yapmayın. ABD'de olduğu gibi, Venezüella'da bölgesel savcıyla işbirliği yapmak sizi aklamıyor ve yalnızca sembolik olarak davanıza istinaden ceza süresini azaltıyor. Bilgisayarınızı nasıl güvenli yapabilirsiniz? Bilgisayarlar, bugün aktivistlerin birçoğunun yazılarını ve bildirilerini tuttukları bir ortam. Bir çok baskında, “güvenlik güçleri”nin yaptığı ilk şey bilgisayarlara el koymak, bu yüzden aşağıdakileri öneriyoruz. # AVG( ya da ZoneAlarm gibi firewall(ateşduvarı, bilgisayarlara istem dışı bağlanılmasına dair koruma programı) programlarını indirin ve güncelleyin aynı zamanda bu programları indirmesi ücretsiz ve Windows'ta çalışabiliyorlar. # Ad-aware gibi Spyware(Casus yazılım yakalayıcısı) programları yükleyin. adresinden indirebilirsiniz. # Bilgisayardan dosyalarınızı/dökümanlarınızı silmeniz gerçekten silindikleri anlamına gelmiyor. CleanDisk adındaki bir programı kullanarak “tamamen” bilgisayardan silebilirsiniz. adresinden ücretsiz indirebilirsiniz. # Tüm özel dosyalarınızı şifreleyin. PGP adında bir program var ve yeryüzündeki birçok aktivist programı başarılı olarak kullanıyorlar. Yandaki adresten bilgi alabilir ve indirebilirsiniz. # Düzenli olarak, e-mail adresinizin şifresini değiştirin, harflerden ve numaralardan oluşan 16 haneli bir şifreyi öneriyoruz. Kısa bir şifre kullanmak kolaylıkla ele geçirilmesine yol açabiliyor. Doğum tarihlerini, aile üyelerinin isimlerini ya da birlikte yaşadığınız hayvanların isimlerini kullanmayın. # Riseup adında, aktivistlere ücretsiz ve güvenli e-mail adresi veren bir internet sağlayıcısı var. ( (Çevirmenin notları ve eklemeleri) # Mümkün olduğu kadar çabuk ve eğer gerçekten sizin için vazgeçilmez bir zorunluluk değilse Windows'tan kurtulun. Windows'un kaynak kodları (çalışırken ne yaptığının bilgisinin yer aldığı haritalar) “kapalı” ve bu bilgilere Microsoft firması ile, şirketin bilgileri paylaştığı devletler dışında erişim mümkün değil. Eğer korsan saldırı yoluyla ya da içerden isyancı bir ajanın bu bilgileri düzenli olarak sızdırdığından emin değilseniz, kesinlikle kullanmayın. Ki bu durumda bile, çalışma akışını anlama çabası bile oldukça yoğun bir emek gerektirecektir ve iktidar adamlarının ve kadınlarının düzenli değişiklikleriyle bu sizi kısır bir döngüye sürükleyebilir. # Linux gibi özgür yazılım ürünlerini kullanabilirsiniz ve fotoğraf işleme, ses düzenleme, video düzenleme gibi yazılımlar Linux ortamında mevcut üstelik kapitalist firmalara ekonomik ve/veya kültürel desteği sınırlamış olabilirsiniz. # Aynı zamanda linux'un kaynak kodları birçok sürüm için açık. Ulusal Devletlerin ürettiği Linux yazılımını kullanmayınız. Kaynak kodları açık olsa da, -kaynak kodları çok karmaşık ve konuya dair kapsamlı ve birbiriyle bağlantılı geniş alanlarda bilgi deneyimi gerektiriyor- bilgileriniz, -güya sizin de çıkarınızı savunduğunu söyleyen devlet ve devletler tarafından erişiliyor ve paylaşılıyor olabilir. Linux sürümleri olarak Debian ( ya da OpenBSD vb. Kodları tamamen açık diğer sürümleri kullanabilirsiniz. Ancak bazı linux dağıtımları -kapitalist kuruluşlar-. Dünya'daki bir çok dili destekliyor ve diller arasında kolayca geçiş yapabilirsiniz -yeniden yüklemeye gerek olmadan-. Desteklenilen bazı diller( (Arabiya) Български (Bəlgarski) català česky dansk Deutsch Ελληνικά (Ellinika) español Esperanto français 한국어 (Hangul) Հայերեն (hayeren) hrvatski Italiano עברית (ivrit) Lietuvių magyar Nederlands 日本語 (Nihongo) norsk (bokmål) polski Português română Русский (Russkij) slovensky suomi svenska Türkçe தமிழ் (Tamil) українська (ukrajins'ka) 中文(简) 中文(HK) 中文(繁) English) # Debian gibi özgür ve açık yazılımları kullandığınız düzenli güncelleştirmeleri kurmaya dikkat edin. # Linux altında sildiğiniz dosyalarda windows'ta olduğu gibi tamamen silinmiyorlar. Dosyalarınızdan/dökümanlarınızdan tamamen kurtulmak için, SHRED(shred) ya da WIPE(wipe) gibi yazılımları kullanabilirsiniz. Daha fazla bilgi almak için ve program ayarlarının konfigürasyonu için ( # Informel ilişkiler için kesinlikle, “normal” bağlantı üzerinden erişim sağlamayın. TOR ( programını indirerek, eriştiğiniz internet sitelerinin sizin internete bağlandığınız fiziksel mekanı -örneğin: evinizi- tespit etmesini oldukça zorlaştırabilirsiniz. # Teknik olarak, her internet sitesine bağlandığınızda; eğer sitenin bulunduğu sunucunun özel olarak kaydetmemeye ayarlandığından emin değilseniz, # Sizin nereden bağlandığınız(EV ya da internet kafe vs.), # Nasıl bir yazılımla bağlandığınızı(İnternet Explorer, Mozilla vs.), # Bilgisayarınızın ethernet kartının donanımın kendisine özel adresini(internete bağlanmanıza yardımcı olan teknik donanım, MAC adresi, -istediğinizde değiştirebilirsiniz ancak faturalı ve yasal bir ürün aldığınızda seri numaralarının fabrikadan çıkıştan itibaren, ulusal dağıtımcı ve satış firmasında da olduğunu aklınızda bulundurun-), # Ekran çözünürlüğünü, # Siteye giriş saatinizi kaydediyor, # Bu bilgileri, internet erişimi gerçekleştirdiğiniz ISS(internet servis sağlayıcı) şirket üzerinden sürekli tutulan kayıtlar ile karşılaştırarak, suçlandığınızda aleyhinizde delil olarak kullanabiliyorlar. (Arjantin'in 2000 yılında 10.000 polis ile teknolojik denetleme sistemlerini kurduğunu -cep telefonu, e-mail vs.- ve yıllık ulusal izlemeye 2 milyon dolar bütçe ayırdığını biliyoruz). # Linux altındaki birçok yazılımla yukarıdaki birçok bilginin gönderilmesini tamamen engelleyebilir ya da “sahte bilgilerle” düşmanla eğlenebilirsiniz, ancak mutlak korumanın iktidarların bir palavrasını olduğunu unutmayalım. # Bilgisayarınızda saklayacağınız ve şifrelediğiniz dosyaları özel olarak bir kere daha “manipülatif şifreleme” yöntemini kullanarak saklayabilirsiniz. Orijinal dosyalarınız bir Doküman olsa bile, bu dosyalarınız bir müzik ya da filmin içinde saklayabilirsiniz. Bu iktidarın ve hizmetçilerinin saldırı gücünün mutlak olmadığını size de gösterecektir, deneyimleyebilirsiniz. Örneğin, Truecyrpt yazılımını kullanabilirsiniz. ( # Gmail, yahoo gibi ücretsiz servis sağlayıcılarına -sınırlı güvenin-, bu küresel kapitalist şirketler bilgilerini devletlerle ve küresel istihbarat şirketleriyle kendi çıkarları doğrultusunda paylaşmaktadır/paylaşabilmektedir. Paranoya'yı önlemek Bazı aktivistler paranoid oldular ve bu kendilerini tamamen pasifleştiriyor, mücadeleden tamamen vazgeçiyorlar ve toplumun pasif üyeleri haline geliyorlar. Bu yüzden yukarıdakileri anlamamız ve üzerine düşünmemiz önemli, böylece bilgimizle tercih edebiliriz, riskleri ve zayıflıkları-mızı- azaltabiliriz. Her kolektif mücadelenin eylemlerinin, polis denetiminin potensiyel hedefi olduğunu ve aynı zamanda bu gerçekliğin sosyal dinamiklerin bir parçası olduğunu bilmek zorundayız. Kontrolün ve baskının silahlı örgütleri her türlü ayrılığa/aykırılığa karşı kuruldular ve bu yüzden aktivistler olarak onların hedeflerine dönüşüyoruz; bununla birlikte onların değerlerinden daha iyi değerlerimiz var, bizim samimi ve sağlam inançlarımız “pozitif bir sosyal değişimi” sürdürmek için. Yorgunluğun ve korkunun seni durdurasına izin verme! INDUBIO PRO REO [İspanyolca-Türkçe Çeviri ve eklemeler: “Erdal Eren ve Lambros Foundas'ın doğrudan isyancı ruhu”] -

από celine bag 14/05/2014 11:10 μμ.サマンサタバサ celine bag

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License