Bενεζουέλα: Αναμνήσεις από το μέλλον

Ο Ρικάρντο Φιέρο είναι αρχισυντάκτης της εφημερίδας “Hoy”, η οποία εκφράζει τις απόψεις του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κόμματος Αργεντινής. Αυτό το άρθρο του φιλοξενείται στην τελευταία Αριστερά!

O λαός και οι πατριωτικοί τομείς των ενόπλων δυνάμεων της Βενεζουέλας οδήγησαν σε ήττα το πραξικόπημα που ανοιχτά προώθησαν η ολιγαρχία και ο βορειοαμερικάνικος ιμπεριαλισμός. Με την επαναφορά του Τσάβες, οι ΗΠΑ υπέστησαν ένα σκληρό χτύπημα. Με κυνισμό βιάστηκαν να πανηγυρίσουν ότι “άλλαξε η κατάσταση”. Το πραξικόπημα στη Βενεζουέλα αποτελεί τμήμα της παγκόσμιας επεκτατικής επίθεσης των ΗΠΑ κάτω από “αντιτρομοκρατικό” μανδύα. Αυτή η επίθεση εκφράζεται στη Λατινική Αμερική με τη νέα φάση του Σχεδίου Κολομβία και με τα σχέδια που προετοιμάζουν ενόψει ενός πιθανού θριάμβου του Λούλα στη Βραζιλία και του βαθέματος των επαναστατικών εξελίξεων στην Αργεντινή. Αποτελεί επίσης εκδήλωση του διεθνούς ανταγωνισμού για τον έλεγχο του πετρελαίου, που σημαδεύει σαν αιμάτινος λεκές την πολιτική της Ουάσιγκτον απέναντι στο Ιράκ και άλλες χώρες. Αφού χάρη στη λαϊκή κινητοποίηση γλίτωσε τη φυλακή, την εξορία ή τη δολοφονία, ο Τσάβες επέστρεψε –με συμφιλιωτικές κινήσεις προς τους εχθρούς του βενεζουελάνικου λαού, καλώντας σε ενότητα τα ΜΜΕ, την εκκλησία, τους επιχειρηματίες και τους κομματικούς ηγέτες και συνδικαλιστές που στήριξαν τη συνωμοσία. Αλλά θα ήταν μια κοντόθωρη και καταστροφική ψευδαίσθηση να θεωρήσει κανείς το πραξικόπημα ως ένα “επεισόδιο” που έληξε. Από εδώ και μπρος, η δυνατότητα του προχωρήματος σε ένα δρόμο πραγματικά απελευθερωτικό θα εξαρτηθεί από το αν οι επαναστατικές μάζες θα κερδίσουν τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Από το αν θα επιβάλουν την ενότητα με τους άλλους λαϊκούς τομείς. Από το αν θα οργανώσουν τους ανέργους σε αγώνα ενάντια στις πολιτικές της ολιγαρχίας και του ιμπεριαλισμού. Από το αν θα κινητοποιήσουν τη φτωχολογιά της υπαίθρου για την υλοποίηση μιας σε βάθος αγροτικής μεταρρύθμισης. Τέλος, από το αν θα γίνει σε βάθος εκκαθάριση των ενόπλων δυνάμεων από τους πραξικοπηματίες. Θα είναι καθοριστικής σημασίας το αν θα υπάρξει απόφαση και προετοιμασία του λαού για να δώσει τη μάχη στο πεδίο που θα είναι αναγκαίο! Γιατί ο Τσάβες πιάστηκε στον ύπνο; Ο Τσάβεζ είναι ένας μεταρρυθμιστής και αντιγιάνκης στρατιωτικός που υποστήριξε θέσεις δημοκρατικές και αριστερές. Αλλά, όπως και ο Σαλβαδόρ Αλιέντε στην εποχή του, προσπαθεί να ξεγελάσει τον εαυτό του ότι υπάρχει δυνατότητα να πραγματοποιήσει μια επανάσταση με τον “ειρηνικό” δρόμο. Λίγες μόλις βδομάδες πριν, δήλωνε ότι το ρίσκο στρατιωτικού πραξικοπήματος εναντίον του είναι “μηδενικό”. Όμως το πραξικόπημα δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία! Η προετοιμασία του άρχισε από τη μέρα κιόλας της εκλογικής του νίκης, και επιταχύνθηκε δραματικά μετά την πρώτη “απεργία” των αφεντικών. Η βενεζουελάνικη ολιγαρχία και ο ιμπεριαλισμός χρησιμοποίησαν όλα τα μέσα για να προκαλέσουν δυσαρέσκεια σε ένα μεγάλο τμήμα των μεσαίων στρωμάτων και να τα διαχωρίσουν από τη φτωχολογιά. Με το λαό βαθιά διασπασμένο, η αντιπολίτευση κατάφερε να επιχειρήσει την ανασυγκρότηση ενός “πολιτικοστρατιωτικού” πόλου και την “αποσταθεροποίηση” της κυβέρνησης Τσάβες. Ο Τσάβες αποκαλεί το κίνημά του “επανάσταση”. Όπως και η παλιά, φιλοσοβιετική ρεβιζιονιστική Aριστερά, με τον όρο “επανάσταση” εννοεί ένα εξελικτικό προτσές, εκλογικό και κοινοβουλευτικό, βασισμένο στην αναρρίχηση στο μηχανισμό του ολιγαρχικού-ιμπεριαλιστικού κράτους μέσω της “μαζικής δράσης”, που θα στηρίζεται από “προοδευτικούς” στρατιωτικούς –χωρίς την επαναστατική ήττα των εκμεταλλευτριών τάξεων, χωρίς την καταστροφή του κράτους και των ενόπλων δυνάμεων αυτών των τάξεων και χωρίς την κατάληψη της εξουσίας από τον επαναστατημένο λαό. Αυτός είναι ο λόγος που ο βενεζουελάνικος λαός και ο ίδιος ο Τσάβες δεν περίμεναν το πραξικόπημα. Όπως και με τον Αλιέντε στη Χιλή και με την Περόν στην Αργεντινή στη δεκαετία του ’70, αυτός ο δρόμος αποδείχτηκε ότι δεν ήταν τίποτε άλλο από μια οδυνηρή ψευδαίσθηση, που κόστισε στους λαούς μας εκατόμβες αγωνιστών και ποτάμια αίματος. Αν και προσωρινά ηττημένος, ο φασιστικός πραξικοπηματισμός εξακολουθεί να υφίσταται. Όσα έγιναν τις τελευταίες μέρες είναι μια μεγάλη προειδοποίηση για τις δραματικές επιπτώσεις που φέρνουν στους λαούς μας αυτές οι θεωρίες της “ειρηνικής επανάστασης”.

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License